Vincentii Madii Brixiani et Bartholomaei Lombardi Veronensis In Aristotelis librum de poetica communes explanationes Madii vero in eundem librum propriae annotationes. Eiusdem De ridiculis et In Horatii librum de arte poetica interpretatio. In fronte

발행: 1550년

분량: 402페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

I N D E X IN LIB. DE POL Tragoediae eum Epop ta radem genera. x x Teontextus uero diuersus. a x sTragoediae connexio,σsolatim si

Tragatae origo. Tragoediae partes. Tragoediae partes sicundum quantitatem distreis tum,σ in quas sicarur,quae. 3 a Tragoedia poesis. x Tragoediae principium ac uelut anima fabula. Tragoediae qualis imitatio. 4 o. τ agoediae quatenus similis Epopoeia. 3 i agoediae quatuor gem . sv agoediae compositio duplex. 7 x Tragoediae mirandum. iTragoedie virtus et tam extra scenam,Cr histri

Tragoediam er comoediam, quare sibi uendicent

Doriensis. 17 Que Lae morum expertes. 4o Tragoediae in infelicitatem terminare debent. 6 sTragoediae qua parte maxime deIectent. 4x Tragoediae,quare non multarum familiarum. τά agoediae quondam ad clepsydram agitatae. 4s Tragoeliarum uera nomina. s 3 Translatio, eiusq; species. x xo Translationes maxime conuenire iambiciς. xx xTranslationιbus recte uti,maximi momenti esse,

Verisimile, quodpossibila. s 3 vesper diei senium. Vesperi eadem ratio ad diem, quae fenectae ad uia

VIUbes ex cicatrice agnitus. Stri ses falsius nuncius. 8 sVInses uulneratus. τ sVIsus apud Alcinoum agnitio re recordarisa

Vbys quaedam acta, prudenter ab Homero in o Dyrapraeterita. s v essem apud cephalenses duxisse uxorem xs o iuresue in Tragoedia. s a Vniuersite quomodo speculari oporteat. εs

22쪽

INDEX RERUM, AC DIcTIONUM IN COMMENTA Rris memoralidum. Primus numerus faciem: sic ius lineam indicat.

Dmirationis genera lac. 3 o s.lim xs Admirationem cum ridicula necessario coniunctam esse. 3 3. 23 Admiratio quot modis in ridiculis eontingat.

Aedificandi artis apud poetas non tala ratio.

Aenetitos fabulae summa. It Afectuebunt virtutum materia. s .s Agathon. a 3 q. sRγαθός. 1 F. 3 orini se quid fit. 111. Is Agnitis quomodo distet a peripitia. Ixt. Is 'nitio cur delectet. x xl. 38 Alcmaeon. a 36. ITAmphiarai fabula. 186. Antigoner fabula. is 8. 16 Architecto omnes artes a Victruvio tribui. Li Architectum non omnes artes attingere ,ρd aliis quac ut medicus,Cr orator. 6. 16 Antis multiplex significatio. Φ3 . s a Artes a poetis adumbratas. s. 24. . AH ologiam in dies lacum babere, Cr quem Ioa

D ros de quisus proprie dicatur. 1 T. a s Beneuolentiam in prooemio ab ijs, quae dicenis da methodice proponuntur , conciliari.

KMτoi particula quomodo utamur. 1 3. 22 Καλον quid sit. . I. scarmen esse intimum quid Poestos x o o. x scarmen modo quodam poetam facit. s C scarmen a Platone pro hexametro capi. ς. i scarmina a Dinnambis apud Platonem distisau

carmina Latina uel Graeca cur careant rima. T. q.

carmina Hetrusiae linguae accentum gravem Cracutum loco pedum tabere. 4τ. stafius quae causa sit. 139. 12 centaurus fabula. s T. 4 chaeremon. s T. 36cborum dare quid significet. 9 .ao. 92. chori duplex riscium in Tragoedia. 3 s o. 3scboras tragicas quot personarum erat. 83. a cicutae. 48. 33 cithara. 3 6.4citiara in quo distet a tibia. 4s. cit barrito 'ue foricior Posci ab Aristotele a

pellantur. 3s.s cleophon. 6 3. x scirpodra quid erat. IGIcomoedia in quo distet a Dialogo. sq. 14 confutura. 4 .as. 3 corona laureae poetis dabatur. I. scrutes. s x. 26 clopes qui fuerint. 6s.

Drfinitionum genera. 323. 2 infinitiones plures unius rei dari posse.

Demonstrativa ars quid babet commune cum Poeatica. s. ammonstrativa ars quid habet distinctum a Poeatica. F. et Ginrisione indigna tria genera hominum.

Dialectica eum facustis dicatur. 9. σDialectica quid habet commune rum Poetica.

Dialecti quid babet distinctum a Poetica. 8. 16 Dialogum imitationem esse. sq. pDialogus in quo ridet a comoedia. sq. ι Dictio . sententia quomodo differat. a I. 32 Disserentiam constituentem Deciem non posse genus constituere. 1'. ΦDiscere quare iucundum sit. 7 3. εχ Ditis rubica Poss. 's4,3sDit bisambi quid ML 'Iq. Otatbnumbos epud Pla tonem 4 erminibus diis stingui. I s. γDisbγramborum usus inde fluxerit. s s. x Ditisramborum prooemia similia demonstrativa esse, ex Aristotelis sententia in Rhetoricis

DisDrambi um recitabantur, tria continebunt

Dubnabicos poetas verbis eopositis ML 3 31 Dolorem, τ voluptatem Dulese posse. ει a. s lor in Tragoedia cuius gratiast. xvi. 16αwαμιν, vim uerti a cicerone. 29. 3

23쪽

Epici qui dicuntur. 3 3. t 6 Emporit qui dicantur. 1sq. 3ς. sq. T

πomia. 3 φι σποmia comuηiteriquid dicaturi auopria proprie, quid dicaturi s r. 3 4 Epopriae σ Tragoediae partes quantas non easdem esse. 2 Ο. 3 τ opaiae cum Tragoedia comparatio cur ulti. mum locum in Poetica Aristotelis fortita sit.

Epopaia Tragoedia praestantior secundum Plau

Εως qui significet. 94. a Exempla in oratione Pire maxime doceant, Crdelectent. t. IEx uerbum, bifariam ab Aristotele sumi. 76. x. FIAMe eo'oderario duplex. I9.2gFabulam tria significare. 3 o. 3r. 31. OFabulae genera, σpartes. s s. s. 3 Fabulae partes. 2 O. 2

Fabula solatio quomodo differat ab eritu. x 4.

Facetiarum alia in re, aliae in uerbo tractantur.3 i it s. Dectiarum ususqIis sit. 322.1ς Facultatem pro naturasiumi. 29. 3x Faciatu quomodo diserat a natura. 3 o. s licitatis rudes definitiones. llos. a Felicitas duplex. R. a s

Figurae significata. ΑΟ. Finis Cr ultimum quomodo digerant. xit . atristula in quo distet a tibia, 48.3 Flamma, Cr ignis quomodo inter sie disserint.

Formam bifariam fumi. gr. 4o Portuna γα causa sit. 1 Is .i GGRammatici ex Poetica exortam esse. t. x τGrammaticam usivi esse Poeticae,Aristotelem demon basse. a. sceneris demisionem ex speciorum definitionibus eliciaet non contra. 24. 1 3Genus pro natura saepe ab Aris teles i. t 8.1γGcmis pro quo aliquando accipiat Aritatelis.

lacum habeat. s. .

H Abii speculantem bifariam eam 31. xx

Harmonis desicriptio. 48. 1 sHarmoriam siue consenuntiam ex acuto,crvari constari. Φ6. 24. Harmoniae gemera. q. x THarmonis duo genera. 66.s Harmoniae usius. 46. 8 Harmoniam ure consonantiam fine ἄγtiso numquam esse. 46. ΣHarmonia raro Poetu imitari. T s. Φ' Harmoniam carminibus inesse. 4s. Harmoniam magκ de carminibus,quam de foluta oratione dici. Φ . 3 Hetrusiae linguae earmina accentum vallem, Cracutum loco pedum habere. 4 . t sHexametrum cur dicatur beroicum. ast. sHexametri formae. 162.4 Hippias Thasius. 2s 2.28 Homeri Gensio contra Platonem. s. I

T Gnis Cr flamma quomodo inter se digerunt.

i ,38. s. Ignorantia quidsit. 3 4.3Ignorantis genera. 3ο ς Imitator quomodo distrat a Mo interprete

Imitatorem pruribus modis posse conoderari.

Interpres Mus quomodo Aferar ab imitatore.

Ionici sermones. s3.2 LLAcomae cur in risu, uel in laetitia effundatur.

comae cur in maerore effundantur. 326. O Laetitia existente, quomodo moueatur Cor. 3 2 s. I. Legum nomine eur cantilenae signiscabantur. ss.st. Legem eantilenae genus cum corporis motu existitisse. 6 o. A fir quid significet. x a P. 3A iis, Cr λόγγ quomodo interse differant.

MArgites si re Homeri perege appella

Medicinae tres partes. s. 3raedicina linti

24쪽

23.22

Μrior quid potissimum signiscet.

Methodica doctrina quae dicatur.

Peripetia quia sit.

metri quid sit.

x 3 8. 34 Periperia quomodo distet ab agnitione. Mimorum plura genera. 3.3 s

Persae qui fuerint. sq. 3 gessericiniate descriptio. ε 3 9. si αυλον unde deducatur, σ quid significet. Mufice duae partes. armoni π rbistbmus.

esuriam esse.

Philosiophiam naturalem a poetis sparsim traduam commvnne nomen babere. tam a. s. s. 39Nιcoctares.lera communi nomine appella s.

'ile in dis quomodo dise

Numeri latiorem es Ignificatione, quam ristia

re. 2. s

orbis nomine quare ordinem vulgata intellexeris Horatius. I ordo librorum Aristotela unde sumatur.

s. s.

ordo naturalis in scienti . Ir.3 sordinem uulatum quare orbem appellauerit Horatius. 3 4. Organa, quae praeter nostra voluntatis imperium cientur. 31 1 Omatus Pae species ornamenti fit. 232.1 so malum tum pro specie,tum pro genere capi. 33. sphilostomiam natu ratem perficere poetam. y. s. ilosophiam naturalem a poetiK met diu tra ditam. 3.3Philosiophiam moralem a Pos complecti

ilosophiae prooemium ex fient entia Alexandri

Pictores poeta nomine etiam intelligi. to 8. x Pingendi artem a poetis premonstratam. 6.

Poema quomodo a dies differat.

Poematis utilitas. T. 3ς si γιd H,σ unde dicatur. 29. a Poestos genera aliam ef, quc deduit ad notiti ipsius discos. II. staseos desinitionem ex Tragoediae definitione eliei. 3 s. omesis duplex. T. s. estos materies, qua de egit. 13. 3 a Poestos materies Apuam bi exornandam proponit

poeta. 23. o

poesis quomodo dii erat a sust legibus. x 4. tataestos seges gratia ipse discor esse traditu

Poesim omnes sicientias complecti in tantum aliis us,ut aliae σrtes. s. a. a s esim non earere vaticinandi scientia. s. sci clam uerbian duo significare. 23 Cis Poeta quid β π unde dicatur. 1s.1 Poetam, I musicum Amune nomen tabere. 4.3s Poetarum

25쪽

INDEX Deserum nomine pictores elim intelligi. 38.4i Poetae qui proprie dicantur. s T.

Poetarum duo genera. a 8 T. 4 Poetarum triagenera,secundum Aristotelem.

Poetam vim omnem ponereint homines bonis maribus imbiat. 2G2s Poetam amnes doctrinM nosse,non tamen in illis excellere necesse esse. sis Poeticae origo. t. 161 Poeticae duplex gnificatio. q. 1 . . I p. sPoetice definitio. 11. . Poeticae in uniuersum sumpte nullam ab Aristoteale desinitionem tradi. 1 t. μοPocti genera quaeilam curnaetermiserit Aristo, telar. 3 P.LPoeticae Aristotelis propositum. 3 Ο. x6. I 6. Poeticae Aristo telis propositum eur H Posti' tar non eius ars. 3 -. 3 3Poeticae scopus, siue sinis. s. s. 3. x Poeticae utilitas. τ. o Poetice Aristotelis utilitas. 13. x Poetices AruΤotela diuisio. P. II. T. LPoetisci proa ij Aristotelis diuisio x o. a s Poetices narrationis Aristotelis diuisio. ι o. is Poeticae Arsilatetis mcibodus. . Poeticae Aristotelis doctrinae uia. s. 3Poetice Arist.ordo ad reliquos eius libros. t s. x Poetice Aristotelis ordo inter Philosophiae paratus. 16. t Poeticae lacus,inter rationales artes. 8.et r. z. 8 Poeticam, er poetam circa idem versviri. xl. x Poetieae iam non tantum in evremone morum uersiri. 2. Poetua quid habeat eommune tam Rhetorica. s. y q.

poetica quid habeat commune eum Dem5strativa, Dialectica, sopbistica. s. et x poetiea in quo differat a Metorica. p. t ς Poetica quid habeat distinia a Demostratius, Dialactica .ra Somistica. 8.1 6 diaeticae Horatis inscriptio unde desumpta sit.

Pρα is in Po reperiaturi s . Pροβλημα er problema pro obiectione interda

in emis prccipuam rimas x Aristotelis senteriata Raetorica. 13. Lo

IN LOProtbei fabula quid gnificet. Pulchritudinem bifariam accipi posse.

3U TEIstudo quot modis sumatur. Ι ραψ L. quid sit. Rhapsodiam bifariam capi.

s. a

Rhetorica cur facultas dieatur s. ς Rhetorica quid habet commune eum Poetica.

Rhetorici quid babet distinctum a Poetica.

s. a svetoricos numeros a Possumptos. 2.1 8 Rhetoricam a Posi complectι. I . o. 6 1

Rhythmi definitio Ar. Is Risthmum sine latione esse non posse.

γtbmus quomodo idem sit quod te me modo etiam riserat ab eo. 4s. 32 γlbinus bonus in oratione quid fit. 4 s. x Rhthmo imitari quid sit. s.s PMγtbmo raro poetas imitari. I s.4 ςMγtbmus, qui in vocis prolatione, quibas poetis proponatur imitandas. q. sRisthmus, qui in corpore, quibus poetis pro Matur imitandas. 4. 1 τRimam tum harmoniam, tam Gythmum contineare. I. Is Ruieuli definitio. 3 1. Ridiculum unde ducatur. I 2. Iaridicula ιtrum ab arte An a natura proueniant. 3o T. f

26쪽

Riditulorum His re,alia uerbo tractantur. 33 a. 3 QRidiculum pulcherrimum quas conditiones babere debeat. 32 . Trudicularum usus. 322. sRidicula a quibus abstinere debemus. 3 12. Risius quid sit. I s. s. ys Risius quot modis capiatur. 3 8.r Risus tibi sit. 3 14.2s. I sRψus,quomodo a ratiocinatione proueniat.

32 s. r.

Risus quomodo conciteturis 'ue sit eius effectrix causa. 32s. 38 Risui procliuiores Pictat. m. trusiri minus procliues Pisint. 3 12. Risius in sit quomodo moueatur cor. 3 x s.1Orusus,dum fit.cursat corporis concussio.

Rasus quomodo, nobis nolint i5M,erum t. Risius quomodo latera simula Urena vestum, Ios occupet. 316.13

SSAltandi exercitationem noram non esse.

ΩItatis quid aiseraspectatoritas. so.

Sapiens. O. Scenarum tria genera ex Victruvio. 84.1s Scientiis a suas subiectis bonorem capere. xo. cim uocales coniunctas cum uocalibuε mutarum rationem babere. xx s. a

Sententiam bifariam eati. xo s. a s Sententia quomodo differat a dictione. tot. 3 1 Sententiam aliter ab Horatio, quam ab Aristotele fumi. 362.1 Servus quid. 27 . 84 SHymus. 1 .s τοιχον. 2 o. staphistica quid babeat commune eum Poetica.

Sophistica quid babeat distinctum a Poetica.

Speciei definitionem persectiorem esse generis definitione. 36. tye in unde dicetur. σε. 21Strepitum pro sermone capi ab Horatιo,Cr cicerone. 338. ys Syllabarum quantitatem a poeta ra oratore se motu fonstro cons derari. a 1 3. a

Tibia in quo distet a fistula. 48. τTibia in quo distet a cithara. 4 8.4 Tibiae, citharaeue simi cur Posuas Aristotele apis

pellentur. Is .s Timotheus. sq. s tum magnitudinem non babens quid sit. i xi. s aviam finis. s . o. 9 8. I Tragoediae,U' Epopoeiae partes quantas no easdem esse. a P. 3 Tragoedis cum Epopoeia eo aratio eaer vim muri lacum in Poetica Aristotelis fortita sit.

Tragoedias saltari solitas, non solum ib.

Turpitudinis desinitio. 3o3. sTurpitudinis genera. 3or. 9Turpitudinis animi Jefinitio. so 3. 34 Turpitudinis animi genera. 3. I. 3 Turpitudinis corporis desinitio. Io I. asTurpitudinis eorporis genera. 3 3. a Turpitudinis exprimendae mori. 3o9. 9Turpitudinem animi fictim sipientibus eumveni

re. 3 . a

Turpitudinem simulatim maiorem risim mouere

quam ueram. 312.6

FINIS. I

27쪽

. . . . . . A

28쪽

BARTHOLOMAEI LOMBARDI VERONENsIS 1N ARISTOTELIS LIBRUM DE.POETICA AD ACADEMICOS INFLAMMATOS P R AE F A T I Ο.E POETIcA , eiuscitae partibus cum mihi di, cenduin esse, st ea de re librum Aristotelis ex uestra, Inflammati, uoluntate interpretandum intelligam : primum laudo uos, quod acade m iam ita ornare pergatis , ut Poeticae uelitis uobis ornamentum allum ere . in quo gratias uobis agendas esse censerem, qui mihi hoc nau/nus tribuistis : si ct uobis & muneri satisfacere me plane polia con/sderem: sed chira id sperare non audeam, uestrae benignitatis erit animos addere. conabor certe . Deinde rem ipsana aggredior. qua

in re de Poesi prius, quae est ipsus Poeticae ct opus re finis, eiusq;

dignitate uerba faciam,& in ea scientias omnes consilere atque artes pro uiribus docebo: ut uel inde, quas ex fonte quodam enaa. narint, uel in eam confluxerint. In ea certe di lciplinae sunt omnes.

neque id uulgari quodam modo, sicut in Medicina, Rhetoricaue, aut quavis talium , ut anto saepe audivistis; sed singulari quadam ratione , ac multo quidem praestantius, atque in illis; ut post aper. tius explicabo . Tunc autem de Poetica ipsa arte, quae ad Poesmcomparata est, ut sunt artes omnes ad sua opera suoq; fines conis aratae, ita loquar; ut ostendam esse illam singularem atque mira/ilem : ut scilicet intelligatis quid asseram uobis, dum Poeticam assero: etsi hac in re non ignoro multo mihi plura, maioraq; quam quae aut leuia snt, aut nota, esse dicenda. sed in re tanta, scut non adeo ex dignitate omnia dici possunt; ita cum aliquam partem di/Xero , multum dixero ; ac si non thesauros omnes , auri tamen uoin

bis plurimum attulero. Statim itaq; linguam,eamque facultatem, quam Grammaticam appcllamus, ita Poes coniunctam videmus, ut initio grammaticae regulae in ea comprehensae sint, ct ex ea pro pemodum exortae; cd in poetae ipsi, ut Aristoteles innuit in tertio de Rhetorica, ct uberius primo de Orbis descriptione Strabo, primi omnium prudenter dicere incoeperint: ct inde grammatico/rum obteruationibus hae ipsae sint postea consectae regulae; sne qui A bus

29쪽

bus poetae non scripserunt. Hic mihi se te offert campus uarie ratum linguarum, clementorum , syllabarum , earumque aptissi me ordinatarum comprehensionum, quae in Grammatica gocem tur, Poesque continentur: quae ego in alium locum , a iudq; termpuς disserenda iudicaui: de quibus tamen hoc in libro dicentur postea, quae dicenda uidebuntur. Ac ipse quidem Aristoteles, cuius

auctoritate maxime nitimur, mihi plane uid illa uisus est,quis elut Grammaticae usus in poes; cum in poetica hac ipsa detexi & elocutione scripserit, ct in Poetica Grammaticae praecepta tradiderit. Oratoriam autem facultatem ita est complexa Poc sis, ut cum in omni sermone uel ineruditi rhetorice quodammodo loquantur, de utili, de iusto . de honesto : proponant, respondeant: coarguant: suadeant, dissuadeant: acculent, defendant: laudet, uituperet: omnibus utatur figuris & dictionis, S sententiaru: hoc magis in Poes, quod & ipsa doctior est, ct apud eruditiores locum habet. Plenus est Virgilius, ct ante ipsum Homerus: & sunt rhetoricorum uolumina exemplis poetarum in omni genere orationum reserta. Et si ne habet tantum decus orator, numeros, quibus ille tam placet,

tamque gloriatur, sumptos , Poes . Atque haec pedestris oratio, ut Aristoteles innuit in tertio de Rhetorica, ct uberius in primo de Orbis descriptione Strabo, a Poesi ortum habet, qu bd initio

omnis copositior oratio poetica erat: a qua paulatim in hunc, quo nunc uulgb loquimur, sermonem peruentum est; ut pedestris or tio ex alto delapsa humi repere, nostra uerb Poetica curru vehi sublimis, ac triumphare uideatur . Neque uero illa, qua subtilius argumentamur, abest a Poesi. uera , verisimilia, falsa, absurda ,ambigua, syllogismi, paralogismi; alia eius generis, quae sunt eius, quam Logicam appellamus, quas tela quaedam : haec in Pota onυnia, siue in sermone personarum, siue sua copositione poetae , dum illae colloquuntur, ct ipse pangit: cum tum uera, tum uerisimilia, nonnunquam etiam falsa tuis eligat locis, absurda reiiciat, ambi gua scribendo remoueat: syllogismo saepe, ut in agnitionibus uta/tur, nec minus paralogismo; dum falsa, ut oportet, ueris annectit: de quibus etiam omnibus multa sunt ab Aristotele in hac ipsa Poetica, quas suo loco tractata; ut inde facillime appareat quis Poeti cae Logicaeque sit nexus atque coniunctio. Naturalis autem Philosophiae principia in Poesi passim, in primis Homeri, iam quiuis a

te dixit; ct apud alios optimos quosque poetas uidere est multa de rerum primordiis, de globis coelestibus, de clementis, de mixtis

imperfectis, deplantis, de animalibus, eorumque natura: quamquam

30쪽

DE POETICA PRAEFATIO. ,

quam non serie ac methodo, sicuti a philosophis tradita sunt; sed spars ira, ut ueris Philosophiae sententiis sua fabulae materia di, gnior essiceretur: dum lcilicet utile dulci commiscetur. Nec deis tuerunt,quibus ipso suo instituto, atque incoepto Philosopbia inuolucris,figmentisque poetarum, sub Poeticae figuris, ac uersu, methodice ct ordinate lcripta suit: ut in Empedocle uetere Graeco, ct Lucretio nostro videmus. I fuere alii: re habet Plato Poeseos

plurimum . Ac sicuti hi philosophi, si poetae etiam sint, multo

lini ctiam praestantiores: ita poetae sine Philosophia sutiles, ac nulli. Adde iublimiora qu im sit natura rerum corruptibili u. Non ne iidem erant poetae atque theologi priscis e Legite poetas practan/tissimos quosque de Diis multa, eorumque prouidentia, natura. potestate, sorma . in figmento fabularum uera Theologia. Hic ego Inflammati,animaduerto uestrum alicui uideri posse me, dum

Poeticam essero laudibus , apud uos id agere, ut mea uos oratio/ne detorream a re tam praeclara, contra atque oporteret: siquidem tam multa, tamque magna quam a nobis dicta sunt ad Poesm re,quiruntur . Sed aliter cum pueris atque indoctis, allicr cum doctis utrisq; prudentibus agimus: cum quid suademus,& agendum pro/ponimus: qu bd non idem semper dicere, sed idem semper specta/re debemus . illos enim quibus3am quasi dolis, atque fallaciis , hos

re aperta, nudis uerisque rationibus impellimus acl id , quod uolumus . Itaque nunc, cum haec tanta a poeta postulari dico , non dissimulo , ct uere dico uersari nos in re magna; ut etiam glorie mur, ct plurimarum , ct maximarum rerum cognitione . Sed illud etiam aio, nolle me poetam esse in Grammatica, aut Apollo nio , aut alicui Prisciano parem : neque postulare ut sit poeta alter

in Philosophia Plato, aut Aristoteles, neque quiuis principum doctrinarum ipse unus singillatim omnium : sed scut quo quisq; plus earum habuerit, ille scilicet persectior: ita quiddam in quavis ea rum esse intelligo, quo possit esse non ignobilis poeta, si minus absolute perfecteque, at quantum si satis, norit omnia, quae In qua ui S Carum argute disputantur . Quanquam etiam , dum uestrum unumquemque contemplor, non uideo ex uobis, qui deterreri debeat,aut desperare: de uobis sentienς, qui adolescentes estis, ita esse omnes ct ingeniosos, ut quae sc discenda supersunt, facile; ita studiosos, ut breui is ita rebus opportunis ab ungantes, ut comm O de assequi summa quaeque, ct magna omnia praestare possitis : qui autem uiri estis, iam elle assecutos; ut cum uelitis, possitis etia.

Addo etiam illud, si aliis alii seculis, Homerus, ct tanto post k i i Virgilius,

SEARCH

MENU NAVIGATION