Cl. Galeni De Hippocratis et Platonis dogmatibus libri 9. Iano Cornario ... interprete. His accedunt ultra editiones caeteras, dispositiones argumentorum ad sua quaelibet capita, adnotationes praeterea quaedam, eorum quae praestantiora uisa sunt cum

161쪽

DOGMATI Bus. LIB. II.

nitione,illi assignant,qhi ita dicunt,mentem orationis sontem esse. In summa, unde oratio emittitur, illic ctiam ratiocin rionem, intelligentias,' meditationes oration Is, ut diΑi, fieri necesse est. quς omnia in corde fieri, clim ex eo, & Vox ' oratio emittatur, perspicuum est. Noalienu p xς-terea a verisimilitudine est,Vt in quo,quq dicuntur, imprimi constet, ex eo quoque exprimatur: voceoq; inde, quo praedictum ' est,modo,efficiantur. Atq; hae Stoicorum

de voce conclusiones,sufficiant. si enim mnes qua ab aliis interrogantur, vellem deinceps ascribere, in immensam quanda prolixitatem, excurreret Volumen.Q sn,

ne bai quidem Chrysippiae Diogenis co- memoractem,sed satis habui siem,si vel sola Zcnonis a me sumet discussa, nisi olim

mihi cum quoda Stoico de eo verbo,procedit, orta eset disceptatio, quo in oratione ira ua, Zeno usus est,cum inquit: Vox pGuttur procedit. procedit enim eo significato ego intelli gi volebam, quo egreditur Vel emiti itur,illo,ctim neutrum horum stagnificari diceret,nihil tamen praeterca habebat tertium,quod affingeret. Unde coactus sui,co prς sente, locum hunc cum alio ruin Stoicoruubrii conferre,qui transum

162쪽

ptum id verbum,in aliud immutarant ,posuerantq; tum egreditur, tum emittitur.

Quod cum Chrysippum ct Diogenem s

ciste,modo ostenderim, no esse necesie amplius existimo,ut post hos aliorum orationes ascribam.

Explicat Gr refellit Zenonis, Diogenis, Chofippi rationes. Zenon ambstuli verbis usin quartum a smptionum genu incidit. Diae Ionos in dialecticum semel aut m oe is se tu quartum, ambigua usus praepositione apo. Chosippus solacismum committit,illuc pro illic pones. Dicere namque debuisset,unde oratio emittitur, illis etiam ratiocinationem seri necesse est. SEd iam ad eaaminatione ascriptarit m deuenia exordiarq; a Zenone, ut qui ct huiusce de voce conclusionis totius Stoicorum familiae pater, atq; author exti tit.Erit igitur prim lim huiusce concluso- δ Onis assumptu, verbo procedit, in aliud cuia detioris sensus gratia immutato,tale. Vox per guttur emittitur tum alteru deinceps.ee γαο Qv d si de cerebro emitteretur,no p gu nde voce. tur emitteretur. iam hoc non modo cyprimo illo generc, uod dem5s rationibus accomodatuin esse dixi, non est assumptum, verum ne ex secundo quidem vcl tertio.ri quarto enisn cartiosarum suinptionu o

163쪽

dine, contineri manifestum est. si quidein vocabuli quaedam figura subest,spe reprehensionis eludendae callido ct captiose ad

ambiguitatem concinnata. Na cum inquiti si de cerebro procederet,ut από intelligatur,per guttur non procederet, vitiosbct fraudulenter α praepositionem apposuit.due eitim cum sint in istiusmodi orationibus certae,minimeq; ancipitcs pr polo sitiones ab , id cst M O ct cx, neutra sumpsit. ctim planius alioqui dicere ita potuisset ii in cerebro procederet,per guttur noprocederet. vel si minus placebat ex cer bro a cerebro, quod est prorsus d cere debuisset.quae enim per guttur emittitur vox, profectio ct ex aliquo,& ab aliquo emittitur . quod est ex aliquo, puta,vase eam continente.ab aliquo aute, sicut a facultate & virtute , quae concepta Q ctilo illi motum praestat. Verbi gratia,Vrina per pene egreditur,eX vase,hoc est vesica, quae silerius paulo collocata est, a s cultate quar vesica in seipsam contrahit,'

ita e Rcit. vi urina exprimatur, emissa. ea Vero praepositio Amro P ex ne,ari P Ua o assumpta fuerit, in dubio est. Q 'si P posita cst, vera erit oratio. si pro, o salsa. illa enim ita diceret.si eX cerebro emittere

164쪽

D E H r P P. ET PLATONI stur,nequaquam per guttur emitteret.haec sic.si a cerebro emitteretur,nequaqῖ guttur exiret. cu ito Videlicet. Quue oratio, iqulim falsa sit,non est opus ut prilis a me

probetur,4 illi, responsionem concinsioni huic inuener int. Urina per pene procedit, , si a corde cinitteretur , id est υαο n quaa per penem eXiret.atqui a voluntate nostra emittitur scu υαο intellige ) non igitur in corde est voluntas. similis de de- i , lectione oriri potest interrogatio. siquide ea quoq per sede, a nostra voluntate pi i-mu mouente emittitur,quae quide Voluntas prosecto quelibet pedis vel logissime ab ea distante digitu, statim mouet. neque vllum ex intercapedine, quin id quam celerrim. fiat, impedimentu offendit. Nam sue in cerebro siue in corde, co loces Volutatem,ves cogitatione de mente, vel Modcunq3 libuerit appellare, ad praesens enim nihil interest, nullum prorsus teporis spa et otium reperietur,inter Volendi d itu mouere,' ipsum mouendi actu, intercessisse. Quod etiam in sensibus, meo quidem iudi ci euenit. In quibus ubi pupugit,vel vulnerauit aliquis,nulla teporis mora est cxpecta la,ut animal sentiat sed simul & serium incidit animal sentit. C um Zen

165쪽

ni quoq; ct Chrysippo cum toto suo stoi-

Coru coem,ita placeat, vis sensus seri d beat,motione quaesare quapiam extrinse- 'cus mebro fuerit oblata, ad principe usq; animae parte distribui, ac diffundi necesse' sit. S icut igitur nutu, quod quide sensu γcipi queat in teporis momentu inter inebri vulneratione, animalisq; persensione cadit,ita clim homo vel digitii, vel pede inio sectit,nihil interuenire fatendu es. spatii, inter id tepus quo vult,& quo mouet.Pari

ratione, neq; inter urinae excretione idq;saciendi voluntate, quicuerit interponendum. Simul cnim atq; antinae principalis Pars ita volucrit,statueritq;, cosestim sensuum instrumcnta, in Officio sunt. Quo tade modo, o sapientisiimi illud solucinus Si a corde cinitteretur urina, p pcne non eXcerneretur qua enim solutionem attule, o xi ,ea no quoq;,Vti poterimus. Verti in disputationibus istis vestris, iure pol adue darius urgeri ac cogi Vt soluat.hic no ita.

sed pr stat,ut nos dissislutione quoq; addamus,piertim cu nihil in se habeat recoditi nihil ilixi,nihil difficilis: imo propia, pateti q; oia sint. Nihil obstat,ita em ia istuuemus, quin per pene, excernac Vrina, cliorigo motim, quo vas continens contrahe

166쪽

rcturia principali animae pareris ierit immissa, siue cerebrii deinde, siue cor animae principatus sit id ia ad praesentis rationisnlutione,nihil referre arbitror. na si cerebrii erit, inde origo motus & ad urina, &cibi cxcrementa emittentia,' ad crus, 'pedi' ' digitos mouentia instrumenta, deicedet: si cor,a corde simili modo. Sic quoque licet vox per guttur emittatur,nihil, ut puto,est, cur cerebru motionis que nil Qturis officium antecedit,causa, atq; origo,

esse no positi Relinquitur igitur adhuc,sicut a principio res quaisita, in paribus momentis.ut nihilo magis, quod quidem percipiatur,in alterum dogma declinet. Nam quemadmodum de vesicae, ac sedis moti Dibus incertum adhuc restabat, ad utrum,

cerebrumne,an cor, earum principium re

ferri deberet : sic de voce& respiratione, eundem in modu dubia adhuc res est, viri a Qvisceri, ducatus sit demandandus. Sed ut, superius iam dictum est, postume Vicini-rM,Vtrosq; decepit: quaesumptionum scietiam in generantium,atque ad demonstrationem accomodatarum,speciem obtulit,ctim loge aliter, veritas seli habeat. Qui re &'ille, qui omnium principiu cor esserituir,non ita obseruat ii oculis vicinita

167쪽

DOGMATI B vs L I B. II. Irtem,Vt eos,quamuis vicini non sint,a co

de tanci a fonte quodam, sensum & motu haurire non asserat:& qui cerebro, principatum tribuit,non ab alio quopia inebro, respirandi instrumentis,' vocalibus in rionem suppeditari ait, sed illud ipsum sicut caeteris,ita his quoque,motus voluntarii acilliore esse. Hinc fit,ut ea quae in prae, ceptis de demonstratione generatim tradimuS,in quacunque rerum maeuia sigill tim Vera esse reperiantur. Non enim ab omnibus quae propositae rei insunt, sumi verae assumptiones possunt,sed ab eo tan- /ttim, quod rei quae in quaestionem vcnit, coniunctu est. At Zeno,& Chrysippus, 'Diogenes aliiq; omnes Stoici, etia si millies conclusionis illius suae fiducia, reclament, ac repugnent,nunquam tamen inuenient,qua ratione errores, qui in illa coma O missi sunt, valeat excusare.cuius quide se- .cundu assumptu per seipsuim,si tame eX

si plane, si distincte fuisset dictum, in

secundum genus tandem reducebatur.quoniamvero figura vocabuli, versuth ambiaguitatem in se contraxit, quarti generis. hac de causa censetur. Qusdsi cauillum probb aduertens Zeno , volens sciensque

168쪽

DF HIPP. ET PLATONI s.

iis:si ignorans,eo est imprudens usus in logica disciplina, minimb exercitatus est existim adus. Nobis certδ danda est opera,

De viast vel eius te modi orationibus icientes utamur:hominis enim hostis plane veritatis,fallacia est:vel in eas,quod imperi ti,atq; exercitati habetur, in scietes incid mus. Aeque absurda, quarta sumptio est, ubi ait:oratio de cogitatione & mete P dit. ut aper sit.na oratio haec,qu Vox signi toficans est, quavis a cogitatione cum υ πο praepositione,sicuti alia omnia,per volutate essecta, emittatur,non tamen ex ea, sed

ex gutture egreditur. nec pritis etia st per voluntate fingatur spiritus ille, ascen dens vox est,sed materia,ut diximus. queda voci accommodata,qua exussatione appellamus, ex pulmonis asperis arteriis, emissa, quarum profecto nulla, cor attingit. Zeno

igitur siue sciens, siue imprudes id fecerit,* Oambiguo illo verbo usus,i quartu sumptionu genus incurrit. Diogenes vexd pleruq; in secundii,semel etia ipse in quartu delapsus est. Cum enim inquit, unde VOX emittitur,& it Vox aute no ex capitis sedibus, sed ut apertu est, ex inserioribus emittit, ex secudo genere argumetorti,propositiones sumit. Ubi vero orationem de mente se emit

169쪽

emitti ait per απο, cu per απο a mente dici debuisset, ia in quarto genere Versat. Quapropter huius erroru ,eade poterit eia se reprehenso qua corra Zenouis conclusone,vs modo superius suimus. ncq; dissimile in Chrysippo, negoc'u critia cu dicat ex qua oratio emittitur, eam esse dominantem anim: e partem. castigabimus ita oratione,&dicemus, a qua oratiocinittia, tur, illaeso dominante animae partem: is est cum ct .non ex Cua.Eade ratione ubi inquitan summa unde orantio emittit, illic ctiam ratiocinatione,feri necesse est.

no vnde dicemus, scd a suo recbio Γυ intelligeJoratio emittitur,circa id etia, ct

in eo ratiocinatione fieri necesse est. constat enim, illucro illic Chrysippu posuisse: quod ide est, quod in illa parte corporis.neq; credendii co adverbio illuc, in illa parte cu voluisse intelligere, quavis illuc in locum illic in locosgnificet: sed existi mandus potius est Chrysippus, in voce soluecismum comisisse, qliam ita prorsus iri considerata proniiciasse: quippe cum hoc satis illi familiare sit, fereque 'in singulis

orationibus accidat, illud; incosiderata vi loquatur,minime cosuetum.licet enim aliquando salsa,sicut hac in oratione, non ta-

170쪽

ME. RIPI ET PLATONI smen inconsiderata dicit,cum salsum ab ira,c5siderato,quainplurimum distet. Quata do igitur vero proprius est, ut illuc pro illic in illo inebro dictiun a Chrysippo sit,

in graecam elocutionem mutata oratio, talis euadet. Vnde oratio emittitur, illic etiaratiocinationem fieri necesse est. hoc est

in illo membro: quod tamen plaub es e falsum asseueramus: neque enim si quid per iovoluntatem ex aliquo emittitur,continui, ea in parte, cogitationem esse ac mentem ostendit. Quemadmodum meque Vrina, neque sputum, neque mucus, neque ster

Dicit Chusippum non musto post ea i lumfulsefatera verum feri scilicet,posse,νt e pectore per guttiir emittatur vox,licet caput bis partibus motum suppeditet. Zenonis autem sientemtia, qu dam desunt sumpti'nes ad ui aestionem . absolutam eas supplet Galenus. . ID Axetiam hoc fuisse, quod, Zenonem a primum,' eum quide maximo, dei nide alios Stoicos errare compulerit: nihilo. minus etia Chrysippum,in hac praesertim quam superius scripsimus,Oratione. Da in Mia, qua no admodu multo post hanc scria sit, verum fateri coactus est.coactum esse. t in Pro