Privilegiorum in persona Sancti Petri Romano Pontifici a Christo Domino collatorum vindiciae in duas partes, & quinque tomos distributae a f. Hieremia a Bennettis cappuccino pars 1. tomus 1. pars 3. tomus 6. 1

161쪽

13o PRIVILE Gi A ROM. PONTI FICI rarent: multo enim plures erant iis, qui in Ariminens macilis sederant. Quibus nihil disserti iis ad rem nostram proferri potuit. s. Vel in Concilio Chalcedonensi multo plures consederunt Episcopi , quamvis illi ex Occidente quinque dumtaxat adsuerint, tres scilicet Legati, & duo Africani, Aurelius , & Resticianus . Ex oriente enim interfuisse seto. legitur in relatione Synodi ad S. Leonem , & in Lege Marciani Imp. ; adstitisse 63o. legitur in epist. Episcoporum Provinciae Hellesponti ad eumdem S. Leo nem ', & S. Leo ipse epist. 37 , nunc 77. in edit. Quesnelli ad Episcopos Galliarum εο o. circiter adnumerat: In actis autem Concilii 4 a. subscripti leguntur ; neque vero ex Oriente omnes advenerant . Ex AEgyptiis enim , quorum Sedes II 4. recenset laudatus Carolus a S. Paulo , act. 4. tredecim tantummodo commemorantur, qui epistolae S. Leonis subscribere detrectarunt ; act. vero 6. habetur Metropolitas Patriarchatus Constantinopolitani, S Aleaeandrini subscripsiste pro Episcopis it o. absentibus, sibique suffraganeis. Accedit demum , quod ad vindicandum Patrum Ariminensium lapsum frequentissimae, qua in oriente , & qua in Occidente habitae Synodi sunt, in quibus ageretur de Episcopis, qui Arianorum communione se foedaverant, deque ipsis decernenda poenitentia , quas Synodos commemorant S. Athanasius epist. ad Russinianum, & Severus Sulpitius lib. a , inter quas praesertim audiunt Parisiens s an. 36o ; Alexandrina an. 36a , Antiochenaan. 363 ; Illyrica an. 363 9 Sicula an. 366 , Tyanensis codem anno 366. &c. Synodis vero istiusmodi intersuisse Episcoporum Ariminensis Synodi multam , aut etiam majorem partem non facile crediderit, qui recogitet eosdem reos non facile passos se se poenitentiae adici, alios autem Judices non facile pariter permissuros, ut illi rei de crimine in judicium vocati, Judices in sua caussa consederent. Paucis id omne complexus est Jansenius ipse in praecit. Spongia cap. 7. Voetium perstringens auum vel maxime , inquit, seviret illa Constantii perjecutio, verissimum fuit illud Augustini , quod Ecclesa in suis Irmissmis tamquam

columnis aediscit immobiliter sanribηι eminebat. Tum enim non

162쪽

ViNDiCATA . ARTlCULUS II. PRO LEGO ME NON. I 3 Inius , Agathodaemon , Adelphus , Ma rcus , Raphnutius , aliique tum Africae , quam AEgypti Anti sit es partim in deserta relegati, partim spontanea fuga durante tempestate dilabifortissme persiterunt. Tune Gregorius ille Hispaniarum Epi opus, es Philo de-eus Libye , quos HieronymuI nunquam Ariana impietati mixtos dicit, Dracontius , quem S. Hilarion exulantem visit, Serapion uensis bub consantio confessone celeberrimus , es S. Antonii hae. res, Eusebius Samosa tenus ibi consantio prae consantiae gener state mirabilis, cymatius Episscopus Celeoriae , s Carletius, quos proside exulasse testi est Athanasius , catholica eonfugione elurissimi, eluxerunt: S , ut nihil de Episcopis inferioris notae dicam , quos Arianus furor , dum celebrioribussubvertendis incumberet, in suis sedibus intactos relinquebat, satim a morte Constantii integra Concilia catholicorum Episcoporum in Oriente celebrata sunt, in quibus de lapsorum Antisitum receptione tractaretur . Testatur enim episola Sanodalis ex Concilio Alexandrino scripta multos praeclaros Episcopos ex- Italia, Ru pio, o Liba hae de caussa con- xise . siquod si vero ad Occidentem nos convertamus, Ecclesa Catholica non obstante quacumque Consantii immanitate velut tabernaculum Domini in Sole postvm radios suos in Orientem linque fundebat. Num ut admirandos illos Episeopos Liberium primo proserre debuisset S. Eusebium Vercellensem, S Hilarium , Diovsum Mediolanensem prode exules praetermittam , idem ille Hilarius constantiam Episeoporum Germaniae prima, or secundae, Belgicae primae , es Iecundae, Lugdunensi primae, o secundae, provinciae Aquitaniae , or Novemp utina , tr Narbonenses , sprovinciarum Britannia miris laudibus praedicat, usque adeo, ut eos dicat missam ex Sirmiens Oppido infidelis fel impietatem , non modo non10cepisse , jed etiam nuntiatam , fgnificatamque damna se , man se, o permansesse ibi innocentem, inviolatamque Religionem , mei imperturbatae, inconcussaque formam quosdam etiam orientalium Episcopos commovijse. Ex quibus omnibus manifesum es quam fabumst quod dicis Voeti Arianos,

applaudente toto terrarum orbe, audivisse Catholicos . Haec Janse-nius. Conser & doctissimos viros Bossuetium in laudata collat. cum Ministro Claudio; Tournellium de Eccles. q. 3. art. 4,& Au-R a ctois

163쪽

13a PRIVILEGIA ROM. PONTIFICIctorem observat. in hist. Ecclesiast. D. de Fleuri dissert. de Concit. Arimin. , & Seleuciensi . Hinc siti dem isthaec carptim delibavimus .

At a unt, recoctam jam a Calvinistis crambem obtrudentes Jan senistae, maxime vero duo Auctores relati , primo stare pro se contra nos S. Gregorium Nazianz. , qui orat. a I. Episcopos omnes asserit paucis exceptis tempore Conciliorum Arimin. , &Seleuciensis in haeresim Arianam prolapsos : .Si perpaucos , inquit , exceperis , qui vel ob nominis obscuritatem , contemptui habiti fuerunt, vel ob virtutem resi terunt . . . omnes tempori Obsecuti funt. a. S. Hilarium , qui lib. de Synodis in oriente catholicam fidem extinctam pene suisse scribit, ac paucis demtis, reliquos orientis Episcopos Arianam impietatem calculo suo comprobasse : & lib. de Trinit. omnes serme Romani Imperii prosincias haeres Ariana insectas , inquinatasque testatur . 3. S. Augustinum, qui epist. 48 , nunc P3. ad Vincentium Rogatistam cap. p. paucos fuisse fatetur , qui constanter fidem

adversus Arianos defenderint . q. Vincentium Lirinen - , qui Comm. capp. 6s & 7. tempore praefatorum Conciliorum ab Ariano veneno penes Orbem integrum contaminatum dolet, Adeo ut,

inquit, prope cunctis latinisermonis Episcopis partim vi , partim fraude deceptis caligo quaedam mentibus os underetur. Paveos vero fuisse , qui universum jam pene mundum saeva repentinae haereseos

tempesate percuyum ad antiqua dem . . . revocarunt. I.Theodoretum, qui lib. a. hist. Eccles. cap. a I. scribit in liraec veris

ba : Alii metu percus, alii fraude inducti subseri erunt, r-

mulat Arianae quotquot vers consentire his recusarunt, in ultimos Orbis fines relegatifunt. 6. Socratem , & MEomenum , quo rum ille lib. z. cap. 37, iste vero lib. q. cap. I s. tradunt Post Concilium Ariminense Constantii Imperatoris jussu sormulam Ariminensem , cui Episcopi illi Syngrapham apposueranti , in omnes occidentis Ecclesias fuisse directam , proculdubio ut sub scriberetur . 7. S. Hieronymum , qui in dialogo adv. Luci ser. universum orbem se Arianum miratum ingemuisse post Ariminensem Synodum perhibet. 8. Marcellinum , & Faustinum

Presbyteros , qui tu libello Imperatoribus Valentiniano , Theodosio ,

164쪽

dosio , & Arcadio oblato auctores sint Episcopos omnes , paucissimis exceptis , Arianae haeresi infando illo Synodorum Ari-

min. , & Seleuciensis tempore nequiter nomen dedisse . s. Au-Yentium Mediolanensem Episcopum , qui apud S. Hilarium .

lib. contra eumdem Auxentium ad Imperatores Valentinianum ,

& Valentem scripsit paucos fuisse oppido Praesules , qui formulae Sirmiensi non subscripserint. I o. Julianum Eclanensem Episcopum, qui apud S. Augustinum lib. I. ope r. impers. adv. ipsum cap. 73. asserit confidentissime sub Constantio omnem pene orbem a fide Apostolorum dilapsum suisse, ac de 6 so. Episcopis,

vix 7. inventos, qui Deo magis, quam Imperatori obediendum judicarim . Verum enim vero quam ista suti Iia, ac floccifacienda sint, Iiquet quam maxime ex his, quae subnecto , responsis.Nam ad primum repono S. Gregorium loqui eo loci de actis post Pseudo. Sy nodum ex sy. Episcopis Arianis Constantinopoli an. 36o. co flatam , quo tempore Patres Ariminenses , jam facti poenitentes ad communionem Liberii, &Ecclesiae redierant, ut constat ex epist. a I. S. Ambrosii, atque ex epist. Concilii Gallicani an. 36o.

ad Orientales scripta, de qua adeundi S. Epiphanius haer. 73 , S. Hilarius lib. de Synod., Phoebadius lib. adv. Arianos, in qua Episcopi Ariminenses referuntur Arianorum fraude delusi, de dolis circumventi in Psae silentium consensisse , paulo post tamen ad frugem, rectamque fidem redjisse. Itaque ibidem S. Gregorium de solis orientalibus Episcopis loqui liquet 3 imo neque de omnibus , sed dumtaxat de aliquibus, de solis scilicet decem provinciis Asianis, quas Gregorius Cappadox Pseudo - episcopus

Alexandrinus Arianus divexabat, ut constat ex orationis contextu , quo narrat ejus nefarium opus fuisse Synodum Seleuciensem, ac dein Constantinopolitanam ex so. Episcopis Arianis coactam. Praeterea S. Gregorius Patres Ariminenses ab haeresis crimine eo loco expurgat, tamquam qui mente nequaquam prolapsi sint, sed tantum subscriptione in transversum acti. Ad secundum repono a Vincentio Rogatista S. Augustino olim objectam eamdem S.Idia Iarii auctoritatem , ut eis celet in paucis Ecclesiam posse integram manere: c Uites pondςus S. Doctor epist. 68, nuac β 3. cap. I 6. Ait ab .Hi-Disiti eo by GOrale

165쪽

13 P Riv ILEGLA Bo M. PONTi FICI a S. Hilario id dictum de solis decem provinciis Asiaticis 1 sed

neque illas omnes Ariana labe insectas fui me, inquinatasque , atque ita intelligendum S. Hilarium jubet. Porro decem illae provinciae Asanae nonnisi tertiam partem Constantinopolitani Patriarchatus postmodum composuere . Quod si Romani Imperii provincias sere omnes Ariant haereseos macula contaminatas dixit S. Hi larius, id accipiendum ut dictum de aliquibus omnium, ut monent Logici , non de omnibus singularum . Ad haec S. Hilarius lib. ad- ver. Constantium Episcopos Semiaria nos in Concilio Seleuciensi

Arianis numero superiores longe extitisse narrat , nam ade. rant ros ; Ariani vero non nisi 3 . Iuxta Socratem, aut vix 37. juxta SOZomenum , reliqui I . e X AEgypto orthodoxi erant.

Ad tertium respondeo juxta S.Augustini sententiam paucos quidem fuisse Episcopos , qui viriliter , strenue , ac constanter, uti S. Athanasius, Eusebius, Hilarius &c. Nicaenam fidem deinsenderent, congressique cum Constantio palam, & publice , ac pro

virili parte pro Christiana re decertarent: at non etiam paucos, qui ex animo sincere eidem adhaererent, quamvis eorum quos 'dam parvos sensu , alios timidos, aliquos quoque infirmos fide nuncuparit. Paucos demum dixit in fide firmissimos ; non ex omnibus , sed ex solis decem Asiae provinciarum Praesulibus , de quibus sermo illi erat, S concertatio cum Vincentio Rogat ista. Ad quartum respondeo Vincentium Lirinen. , ut legenti liquet, hyperbolice locutum fuisse, atque ita ut nedum Episcoporum, sed fidelium partem maximam in haeresim Arianam prolapsam fuisse assirmare videatur, quod tum abs se dictis neque bene cohaeret , ut qui perpetuus est in docendo tres esse Catholicae fidei caracteres , universtatem , antiquitatem , ἐπ eonyenyionem; tum contrarius sit ceteris scriptoribus, iisque ipso melius res gestas perspectas habentibus, S. Athanasio, qui cit. epist. ad Ruffinian. Ariminenses Episcopos ab haeres excusat i atqlie prael. epist. ad Jovinian. Ariminenses Patres longe a ceteris orthodoXiS numero superatos scribit e S. Damaso , & Synodo Romanae sub

ipso, qui epistola Synodica ad Episcop. Illyrici auctores sunt

Ariminensibus subreptum fuisse , ipsos nequaquam inter haereti-ἀos habendos , cognitaque fraude datam subscriptionem revocasi Disiligod by Cooste

166쪽

Vi Nni CAT . ARΤlCULUS II. PRO LEGO ME NON. I 3sse , & rescidisse : Orientis vero , & Occidentis Episcopos partem maximam Nicaenae fidei indivulse adhaesisse: S. Basilio, qui epist. 1,& s. ad Neocaesareenses, vel ipsam fidelium plebem comparatio isne omni posthabita Arianos longe superata scribit. Enim vero ex Christianis plebibus Alexandrina , Constantinopolitana, Antiochena , Samosatena , Mediolanensis , Gallicana, Romana &c. Arianis invicta animi sortitudine semper in faciem restitisse leguntur ; ut de innumeris Monachorum turmis sileam , qui Arianam haeresim detestati non modo sunt, sed imo exertis viribus contra eam dimicarunt: Τheodoreto, qui lib. 3. cap. 3,N lib. 8. cap. I refert a militum quoque potiori parte veluti pro aris , sociique pro fide Nicaena decertatum , ut propterea Joviniano post Julianum rerum potiente confestim milites Nicaenae fidei testimonium palam , idque praeclarum exhibuerint: Socrati lib. a. cap. aa , ScSoZomeno lib. 3. cap. I a. narrantibus ab Occidente univerim, Arianam haeresim anathemate damnatam , Orientis vero partem

maximam fidei Nicaenae fuisse retinentissimam. Ad quintum repono Theodore tum eo Ioci agere de solis Episcopis Synodi Ariminensis: subdit vero cap. seq. eam sermulam ab universis veritatis propugnatoribus , ab occidentalibus praesertim fu i ste reprehensam, eaque propterea de re a Damasci, & Romano Concilio ex so. Episcopis collecto exaratam epistolam ad Episcopos Illyrici , quam lib. a. cap. 22. exhibet. Ad sextum respondeo ex Socrate ,& Sozomeno id unum e X- tundi Constantium jussita equidem , atque tentasse, ut omnes

per orbem , si fieri posset , Arianae formulae adquiescerent , sed

casso, irritoque conatu , ut palam fit ex persecutione eam ob rem

eidem tamen non cessam ex sententia ab eodem mota in Episcopos , Clericos , Monachos &c., de qua illi citatis locis . Ad

septimum repono S. Hieronymum eodem sensu effatum , atque Vincentium Lirinensem , itaque intelligendum , atque eumdem Vincentium: sive ut eumdem explicat Jansenius in cit. Spongia ,

illis S. Doctor significavit ingemuisse orbem impollurae perduellium Arianorum, & miratum esse , quod, ut infra explicat,sne conscientia haeretici Episcopi Ariminenses ferrentur. Nam alioquin ex actis ipsius Concilii S. Doctor refert Episcopos Ari

167쪽

minenses Arianam haeresim execratos . Ad octavum respondeo auis

res non adhibendas Marcellino, & Faustino, hominibus Luci seriano schismati pertinacissime addictis , unaque cum Luci sero duce Ariminenses Episcopos ut haereticos habentibus , imo in Episcopos Catholicos obloquentibus , eaque de re ab eorumdem communione se abstinentibus , quod Ariminenses sententiam revocantes in communionem recepissent. Ad nonum repono eo

minus auscultandum Auxentio homini Ariano , qui, ut recte monuerunt doctissimi Monachi operum S. Hilarii editores , quo meliorem caussam suam facerex, Ariminenses Patres Arianos non modo secit, sed imo illorum numerum ad foci. evexit, quando non multi supra εο o. juxta S. Athanasium , & Sulpitium, imo juxta Maximinum Arianum nonnisi 33 o. sverint. Ad decimum respondeo Pelagianos, cujus gregis homo Julianus erat teste S. Augustino loc. cit., non secus ac Donatistas suorum paucitatem ex praesumpta Ecclesiae desectione tempore Conciliorum Ari- min. , & Seleucensis defendisse . Aliunde etiam Julianus salsiatis apertissimae revincitur, dum asserit fidentissime Patres Ariminenses fuisse numero 63o , ideoque Trinitatis consessionem negasse , ne Athanasium audirent. Sed ut innui, id ipsi dicere opportunum erat , ut scilicet Ecclesiam posse deficere ex majori illo Episcoporum asserto numero speciosius , & facilius suaderet. Hactenus de prima quaestione . Quod ad secundam pertinet, quamvis lapsum Liberium con cederemus id enim concedendum nullo modo ; neque eum ali

quando, aliquove errore se polluisse sunt, qui acriter propu gnant lapsum tamen citra fidei jacturam contendimus, invicti Dque argum tis silo loco promendis ejus fidem ab invidiosa quacumque haeresis nota expurgabimus. Neque tamen ullo modo

lapsum quoquo modo veI lapsus pridem fuerit, vel non eumdem

Liberium , eoque tempore , eoque in errore obversatum , quo

Patres Ariminenses , quin imo eorum lapsili viriliter obstitisse , utque laps erigerentur, sollicite manum supposuisse suam , brevi calamo est demonstrandum . Ergo Liberium jam biennio ferme ante Ariminensis Concilii epochain, nam Ariminensis Synodu an. 3 39. habita est, Liberius autem Romam an . 3 18. reversus ab exiis

168쪽

ViNDic ATA. ARTICuLUS II. PRO LEGO ME NON . rs ab exilio est) quod ab se peccatum fuerat , si peccavit revera

formulae Sirmiensi subscribendo , emendasse , & poenitentia diluisse , adeo ut fidem omnem suam liberarit, imo eumdem sormulae ab Ariminensibus subscriptae consensum suum denegasse non modo, sed eam magis diris omnibus devovisse, atque postremo acta Synodi Ariminensis pravo errore illo vitiata & rejecisse prorsus,&rescidisse constat i. ex ipsius Liberii decretis ad Christi fideles anno 36 a. missis , quibus Synodum Ariminensem tamquam erraticam , & sermulam ibidem subscriptam tamquam blasphemam execratur , & reprobat, testaturque Episcopos, qui huic Syngra

pham adjecerant , ad sanam mentem reversos eamdem anathema iste damnasse . Desiderantur equidem isthaec Liberii decreta, magnoque rei sitae detrimento , & bonorum omnium dolore interjere; at eorum meminit S. Siricius in epist. ad Himerium Tarraconensem an . 343. inscripta, qua asserit Liberium , ut erroris omnis se expertem , fideique inviolabilis invictum se assertorem, ac vindicem acerrimum universo orbi Catholico ostenderet , Ariminense Concilium obliter asse , eaque de re generalia decreta ad Christi fideles omnes direxisse : Prima, inquit Siricius,

paginae tuae fronte Anaui , baptitatos ab impiis Arianis plurimos ad fidem Catholicam fesinare , es quosdam de fratribus afris eosdem denuo baptitare velle , quod non licet, quum hocseri ἐπ μο- solus vetet, s Canones contradicant, ἐπ pos cassatum Arimi.

nenye Concilium missa ad provincias a veneranda memoria praede-esssore meo Liberio generalia decreta prohibeant. Constat. a. ex epistola Synodica S. Damasi , & Synodi Romanae ex Episcopis so. sub ipso consectae an. 36'. ad Episcopos Illyrici conscripta , quam refert Theodoretus lib. a . hist. Eceles cap. 22 , e qua , quod mox dicebamus , satis liquet, scilicet a Liberio damnatam Synodiam Ariminensem e sic vero legitur : Neque praejudicium aliquid nasci potuit fidei Nicaenae ex numero eorum, qui Uud Ariminum convenerunt, quum conset neque Romanum Episeopum. Liberium cujus ante omnes fuit expetenda sententia, neque Vincentium Capuanum ejusdem Liberii Legatum qui tot annos Sacerdotium illibate servavit, neque alios hujusmodi satutis consensum aliquem commodasse - Et infra . Perspicit igitur Pars L S iesra

169쪽

r 38 PRIVILEGIA ROM. PONT1FICI vegra sinceritat hanc suam sidem , quae Nicaeae auctoritate Apsσ- sic undata sis , sisIua firmitate tenendam esse . Constat 3. ex legatione Concilii Lampsaceni ad ipsum Liberium : scilicet ab exilio jam reversus Liberius Semiarianorum , & Macedonianorum litteras recipere renuit , eosque commmunione sua cohonestare detrectavit, donec Nicaenam formulam in libello propositam se profiteri contestarentur , ut reserunt

S. Epiphanius haer. 73 , S. Basilius epist. 7 ., Socrates lib. q. capp. a i , & I 2. , & Nicephorus lib. q. cap. 6 o. Id praesciverant procul dubio Episcopi Synodi Lampsacenae , scilicet rem sibi re che non cessuram , si cum Liberis de formula fidei Nicaenae disceptandum sumerent, atque ab ejusdem consessione, &subscri- pDone abstinendum apud ipsum contenderent: quare ad Liberium Legatis an. 363 directis in mandatis dedere , ne a Liberio de fide dissentirent, sed fidem consubstantialis ratam facerent, in eaque fide cum Liberio se communicare faterentur: nonnisi hacce lege Liberius , atque ea quoque expressa, quod anathema nominatim fidei formulae in Concilio Ariminensi recitatae , utpote Nicaenae repugnanti , dixissent , eosdem communione sua donavit .

Constat 4. ex epistola ej iisdem Liberii ad Episcopos orientales , suo , & Episcoporum Italiae nomine data anno 36s , quam exhibet Socrates cap. ia , qua non modo ipse toto ostio ab impacto errore illo alienus ostenditur , sed imo Ariminenses ipsos ad frugem receptos , Ariminensis sermulae subscriptione revocata, ad Nicaenam ultro citroque adspirasse : aEuod itaque , inquit , omnes Occidentis Epycopi Ariminum fuerant congregati , quo eos Arianorum improbitas ob id coegerat , ut vel perffuso ne quadam, vel vi, quia verius es dicere , mundana potentia coacti , quod cautissme erat in me possum tosterent , aut oblique negarent, nihil est erit eorum veryutia . Nam prope omne

illi, qui Arimini vel illecti, mel coacti tum fuerunt, respuerunt,9 expostionem Ariminensem anathemate condemnantes Cath

nobiscum convenientes Ariano domari , illius dbcipulis ex animo juccensent. Ita ne vero scripssset Liberius , si in eodem atque Ariminenses errore volutatus suisset P Constat s. ex Orienta

170쪽

V1Nol CATA. ARTICULUS II. PRO LEGO ME NON. 131ium ,:& Occidentalium optima de Liberii recta fide opinione: Nam teste Socrate loco cit.,accepta Liberii mox laudatae piuot ad Epist. Orientales Legati praefatae Synodi Lampsacenae Siciliam profecti , ibique coacta Synodo cum Siculis Episcopis fidem pariter consev ntialis pro sessi sunt. Orientales vero Epalcopi Liberii epistola accepta ad omnes Episcopos conlubitantialitatis

assertores Legatos miserunt oraturos , ut omnes Tarsum Ciliciae convenientes fidem Nicaenam uno animorum consensu confirmarent . Cui tamen Synodo malis suis artibus moram texuit Eu.doxius . Sed & anno 3 67. Liberius Elpidio Legato in Orientem, misso , ut Ni camam fidei formulam ab omnibus subscribi satageret , id obtinuit, ut paulo post a Synodo Illyriciana ederetur decretum in haec verba : Nis non alitersentimus atque duo cin-cilia, quorum alterum jam Roniae, alterunt habetur in Galliu enimirum unam,eamdemque ei sentiam esse Patris, o Filii, es Spiritus Sancti in tribus peryonis , hoc es in tribus perfectis hypo ἄ-sibus. Decreti huiusce Illyricis Episcopis S. Damasum auctorem fuisse iis , qui affirmant, non obsisto : negari latren nequit iis etiam decretum collineasse , quae de Christi divinitate a Liberii Legato Illyrici acceperant. Tandem in Orientem reduces Legatia Lampsacena Synodo missi, ea de re a Synodo Tyanensi anno 3 - .recepti sunt, quod perlatis Liberii litteris ostendissent se a Liberio communione cohonestatos fuisse , atque fidei Nicaenae formulae illo jubente subscripsissent. Constat ε. ex S. Athanasio , qui apud S. Eusebium Vercellensem in Bibli. PP. in epistola ad Episcopum Hispalensem Liberium laudibus cumulat, quod invicti animi constantia Osio

Cordubensi, qui praevaricatus suerat, restiterit, eaque de re eumdem acerrime redarguerit . At ita ne egisset, si jam in crrore cum Osio, esto absimili , versatus ille esset Θ satis haec sunto non enim est cur apertissimo in argumento diutius tempus te a-mus . Quare ergo majorem Episcoporum partem a fide defecisse , atque , quod pejus est , a Liberio uno tempore , unaqtie sententia cum Patribus illis in fide peccatum effutire Jan senistas de puduit ita scilicet , ut geminato atrocissimo mendacio , alterum utroque pejus superstruerent, Ecclesiam una cum Pontifice errare posse , S a