장음표시 사용
171쪽
in fide , atque aliquando errasse . Quum imo ne dum a Liberto minime erratum , sed & citra fidei jacturam errasse Ariminenses, apertis, invictisque argumentis ostendant Theologi de schola nostri, e quibus provinciam hancce praeclare exhauserunt docti Dsmi Monachi Benedictini in fragmentis S. Hilarii, quae egregiis adornarunt notis, Natalis hist. Eccles ad saecul. IV. dissert. 33 ,Τournellius de Eccles. q. 3. art. 4, Gabriel Anto ne tract. deSS. Trinit. cap. I. art. , Cab assutius in notit. Eccles. saecul. IV. de Concit. Arimin. , Auctor observat. Theologic., histor., & critic. in hist. Eccles. D. de Fleuri dissert. de statu Eccles sub tempus Concit. Arim. , & Seleuc. tom. i. ad calcem lib. II,&D. Lasse iateau Episcopiis Sisterionensis in hist. Constit. Unigenitus: nobis enim , qui non Episcoporum , sed Romanorum Pontificum vindicias adornamu S, a re extra institutum nostrum, jamque satis acta abstinendum est, satius arbitrati, si ostenderimus illos ceteris non fuisse numero majores , neque illis adhaesisse Pontificem, ex
quo fit, quod quamvis illi revera a fide defecissent, quod negamus integra maneret nihilominus , & permaneret Conciliorum generalium , & Romani Pontificis a quo , id nunc dicam, nam alio loco luculentius dicendum erit, ut inter ceteros docet Canus de loc. Theolog. lib. s. de Concit., in eadem Concilia manant vis , di auctoritas a fide indeficientia . Quibus firmatis probatur Propositio secundo, atque ita instauratur argumentum eXConciliis generalibus , ac primo er celebratis in Ecclesia Orientali, ut sequens indicat g.
Ex Nicaeno I. , Sardicens , S consantinopolitano I. S. I. EX Conciliis Oecumenlcis ao ad minus in Ecclesia ce Iebra.
tis ab anno 3as, hoc est Nicaeno in Orientali, usque ad annum I 43 , idest Tridentinum in Occidentali, constat Christi Domini in terris vices gerere , S. Petro in Romano Episcopatu
succedere, Ecclesiaeque per orbem diffusi visibile Caput esse Summum Pontificem : eidem in persona S. Petri a Christo Domino
172쪽
collatum Primatum honoris , auctoritatis, & jurisdictionis, ejus. demque Primatus appendices veluti esse , cum in fide indeficien tiam, tum in Concilia ipsa Oecumencia supremam potestatem: Nprobatur primo ex Conciliis generalibus in Ecclesia Graeca celeia
bratis , atque ex istis primo ex Nicaeno I. De numero Nicae ianorum Canonum controversia est inter Criticos nondum composita. Nicaenos Canones non amplius et O. a magno illo Concilio conditos suadent momenta ista .PrimoCollectores veterum Canonum nonnisi a o. commemorant. Ita Ruffinus in sua hist. Eccles. ι
Theodoretus lib. a. hist. Eccles. cap. 3o; Gelasius Ci Eicenus lib. a. cap. 313 Dionysiuis Abbas; S. Isidorus, & Ηincmarus
Remen. epist. ad Ηincmarum Laudun. a. In Canonum Ecclesiae orientalis codice laudato in Concilio Chalced. act. II. nonnisi a o. recensentur. 3. Caecilianus Carthaginensis Episcopus , quem constat Nicaenos inter Patres consedisse , in Africam reversus aci. dumtaxat attulit, ut constat ex relatione Concilii Carthaginensis VI. 4. Ab Africanis Episcopis, dum exardesceret celebris illa S. Zoatimum inter, & Africanos Episcopos contro versia de Appellationibus, illo affirmante , istis dubitantibus de decreto a Nicaeno Concilio edito de Appellationibus ad Sedem Apostolicam, rogati Atticus Constantinopolitanus , & Cyrillus
Alexandrinus Episcopi ao. dumtaxat, ut constat ex cit. Concit. VI. Carthag., ad eosdem transmisere . Contra vero primo . Canones Arabici vulgo dicti Concilio Nicamo attributi , quos primum vertit Fanciscus Turrianus Soc. Jes, & postmodum ex Arabico exemplari Abrahamus Ecchellensis, in versone Turriani 8o. , in versione Ecchellensis 84. recensentur e sunt vero Canones isti magno in pretio apud Orien tales omnes Melchitas, Armenos, Maronitas , Graecos , Jaco'
bitas , Nestorianos , Cophtos , Abissinos &c. Quamquam Canones istos ad unum omnes a Nicaeno Concilio editos putare id prohibet , quod plerique legitimis Nicaenis Canonibus aperte adversentur: cujusmodi est 36 , quo Episcopus AEthiopicus subjicitur Alexandrino , cui tamen Nicaeni Patres limites intra AEgyptum , Libyam , & Pentapolim fixerant: cujusmodi est 37, quo ordinatio Archiepiscopi Salaminae in Cypro Antiocheno ad-
173쪽
PRivi LEGI A Ro M. PONTIFICI iudicatur, quum ex Synodo Ephesina constet Episcopos Cypri
subjectos non Antiocheno, sed imo sui juris extitisse r cujusmodi est 38. in edit. Eccheli., seu 33. in edit. Turriani, quo Epist pus Hierosolymitanus submovetur a subjectione cujusque Episcopi, quum tamen ex Nicaena Synodo constet eum Episcopo Caesareensi fuisse subjectu in . Quamobrem verisimili natim fit Nicaenis canonibus, maxime post Synodum Chalcedonensem, pleraque additamenta facta suisse. Quamquam abs vero quoque non abhorreat ex plerisque decretis, nec in canones relatis temporum suciscessu efformatam suisse canonum Arabicorum maximam partem. Porro Canonum Arabicorum collectionem adornatam a Jacobo
Nisibensi iam itate , & miraculis celeberrimo asserit quidem Ec- chellensis, sed minus verisimiliter: nam Iacobus iste Concilio Nicaeno interfuit, Nicaenis vero genuinis canonibus nonnulli ex Arabicis, ut dictum est, adversantur: & insuper Patriarchae nomen legitur in iisdem canonibus, quod non nisi post Concilium
Chalcedonense usurpari carpit. Σ .
A Concilio Nicaeno Canones 3 o. conditos fuisse auctor est S. Athanasius in epist. ad S. Marcum Papam , qua postquam retulisset ab Arianis acta Concilii Nicaeni ab se Alexandriam ex eodem Concilio olim allata combusta suisse , rogabat Pontificem , ut ad se transmitteret octoginta canones eo in Concilio editos, quorum nullum jam erat reliquum exemplar in AEgypto , Libya,& Pentapoli, eo quod omnia Ariani flammis delevissent. Auctor etiam est S. Marcus Papa respondens Athanasio se diligenter conquisivisse iii Chartario Romanae Ecclesar eosdem canones octoginta, eosdem a Nicaena dein Synodo in septuaginta redactos ex auctographo manuscriptos ad ipsum transmittere. Auctores sunt AEgyptii Episcopi in epistola ad S. Felicem II. Pontificem sic enuntiantes:simus in magna Nicaena Θnodo CCCXL m. Episcoporum ab Omnibus concorditer esse roboratum , non debere abyque Romani Epi Uijententia cincilia celebrari , nec Epyc os damnari , licet hae, es complura alia necesibria Θnodi capitula fuerint ab haereticis quotidie nos infestantibus exusa , nobiyque praerepta . Quibus rescribens Felix id ipsum fatus est , confirmavitque Liberius epist.ad AEgyptios episcop.Quoniam vero has omnes epist.
174쪽
V1ND1CATA . ARTICUL Us I I. I 3las Liberii, Felicis, Synodi Alexandrinae ad Felicem, Atha
nasii ad blarcum , & Marci ad Athanasium , tametsi hae duae postremae probatae recens sint doctissimo Cavescanti lib. 7. dissert. a. Vindiciar. Honorii, ut pura, putaque figmenta rejiciunt Baronius, Pagius , Cabassutius , aluoue viri eruditi. , nolim eis robur
aliud adsciscere. 3. . . i . t .
Plurima praeter illos 2 o. Canones decreta a Nicaeno Comcilio edita multis modis constat. Gelasius CiZicenus lib. 2. cap. 3. ex collectione Dalmatii Ciziceni, ex quo neque omnia se reser re ait , describit novem decreta a Nicaenis Patribus conditata: I. De Christianae vitae institutione : II. De Manuum operibus rIII. De Ecclesiastica Hierarchia , & honestate Clericorum: IV. De praedicatione laicis interdicta: V. De Gratiae collatione in bapti lino et M. De Eucharistia , & Sacrificio Missae rVII. De Christi, & nostra resurrectione r VIII. De unica Ecclesia, & fide , extra quam non est salus : IX. De Divina providentia, & praedestinatione . In epistola Synodica ejusdem Concilii ad Ecclesiam Alexandrinam nonnulla alia Ieguatur decreta . S. Ambrosius ad Vercellensem Ecclesiam Nicaeno decreto Digamos a Ciero arceri scribit. S. Hieroymus praefat. in lib. Judith hunc librum a Nicaena Synodo inter Canonicas Scripturas fuisse connumeratum affirmat. Decretum de non celebrando Paschate die I , neque ante aequinoctium vernum a Nicaenis Patribus conditum testantur Concilium Antiochenum can. I ἔConstantinus Imperator epist. apud Eusebium lib. 3. ejus vitae IS. Athanasius lib. de Synodis Arimin. , & Se Ieitc., & S. Epipha. nius haer. 6s. A jejuno sacrificium offerendum Concilii Nicaeni nomine statuit Car thaginense III. cap. 8. Rationem, ac modum conscribendi litteras , quae olim Canonicae, seu Formatae dicebantur, praescriptam a Patribus Nicaenis, quarum exempla ibidem exhibet, testatur Atticus Constantinopolitanus Episcopus, cujus relatio extat ad calcem Synodi Chalcedonensis. Concilium Chalcedonense act. 36 canonem s. Concilii Nicaeni his verbis laudati
EcAesa Romana semper habuit Primatum . Unde S. Nicolaus I.
epist. 8. ad Michaelem Imp. eumdem canonem ex Nicaena bynodo
laudavit :.Si insitura , inquiens , Neaena Synodi diligenter in Diuiti eo by Corale
175쪽
spiriantur , invenietur profecto, quia Romane Gesolae nullum eadem S nodus contulit incrementum , sed potius ex ejus forma, quod Alexandrinae Eecisae tribuerat particulariter , sumst exemplum . S. Julius I. epistola ad orientales canonem 3. ex Concilio Nicaeno profert , quo omnibus liceat ad Episcopum Romanum appellare , eumdemque canonem ex eodem Concilio laudarunt S. Zosimus epist. ad African., S. Innocentius I. epist. ad Oriental-
apud N ice phorum lib. I 3. cap. 3a, & epist. ad Victorem Carthag. S. Caelestinus epist. ad African. 3 S. Leo epist. a . ad Theodosum Imp. ἱ Thedoretus vero lib. a. cap. q. ad Julium appellasi e S. Athanasium reserens ait, ea in appellatione S. Athanasium sectatum fuisse Ecchesiae canonem, quem vero , nisi Nicaenum quum Sardi censem Synodum ea S. Athanasii ab Atianorum jud
cio appellatio ad Julium ante erit ρ S. Iulii imo epistolam ad orientales , qua Apostolicae Sedi appellationis jus ex canonibus
Nicaenis vindicatur , recitat ipsemet etsi paulo aliter S. Athanasus in apolog. a. . Idem Iulius eadem epistola alium canonem ex Nicaeno Concilio depromit: Non debere praetersententiam Romani Episcopi Coneilia celebrari. Eumdem canonem ex eodem loco laudarunt S. Damasus epist. ad orientales 3 S. Leo I. cit. epist. ad Theodos. 3 S. Gelasus tomo de vinculo anathematis, &epist. ad Episcop. Dardan.iNicephorus lib. s. cap. 3 , Socrates aib. a. capp. 8 , & I73 Sozomeniis lib. 3. capp. ro , dc D. Mitto epistolas Damasi ad Concilium Mauritaniae, & vicissim istius Concilii ad Damasum , ne criticis eas explodentibus tamquam spurias provocare stomachum videar. Quamquam Vero geminos hosce duos canones de jure convocandi Concilia , & de appellationibus ad Sedem Apostolicam ex Nicaeno Concilio laudatos a Pontificibus, & Patribus censendos fore canones Sardicense S, qui quum in codice Romanae Ecclesiae sub eodem titulo, sub quo Nicaeni legebantur, continerentur: nam Sardicensis Synodus appendix Nicaenae, ejusque veluti complementum existimari consuevit , exindeque factum fuerit, ut Nicaenae Synodo adscribe
xentur, emunctioris naris critici hodie censeant, idque verisimilimum arbitremur, nil tmen prohibet, quominus eos cano
nes ex decretis ali. Nicaenae Synodi, a qua alia xdit/ tam multa
supdcut, productoa suto putemus. Esto
176쪽
V 1 N D I C A T A . A R T r C u L u s II. g. I. I que Esto igit ire multa Nicaeno Concilio ex Arabicis canonibus
assuta accesserint: esto multa Nicamo Concilio attribuantur, quae Sardicensi accepta reserri debeant , conjicere tamen prudens potest multa a Nicaeno Concilio decreta , quae in vulgatis a o. canonibus non leguntur e quorum in censum probe reserri possent .
quae tum ex conciliis Arelatensi, Carthaginens , Narbonensi sub Reccared Rege , &Duziacensi II. tum ex Pontificibus Summis Innocentio I , Leone M. , & Nicolao I: tum ex Galla Placidia, Theodosio Diacono Alexandrino, Gregorio Turonens, Carolo M. , Socrate , SoZomeno , & Petro Damiani profert, quin tamen probet, sed imo diluere perinde studet doctiss. Christianus Lupus dissert. de Synodo Nicama cap. 8. quamquam duos prae inmemoratos a S. Julio canones Ecclesiae canones a Theodoreto etiam dictos iccirco, quod divina institutione jampridem in Eccle-sa obtinerent, alibi observabimus .Non itaque abs vero multum aberrarit, qui Nicaena inter decreta adnumeret , si non quoad verba, quoad rem tamen, canonem Arabicum 39. in versione Turriani, qui sic habet: his, qui tenet Sedem Romae Caput es, ἐπ Princeps
omnium Putriarcharum, quandoquidem ipse es primus, sicut δε- reus , cui data es potesar in omnes Principes Christianos , o omnes
populοι eorum, ut qui sit Picarius Chrisi Domini nUri super evnctos populos . N eunctam Ecclesiam Christianum, is quievmque eontradixerit a Synodo excommunicabitur. Canon Α . apud Labb. tom. a. edit. Venet. , qui sic effertur: Potesatem habet Romanus Pontifex super universos Patriarchas, quemadmodum
habebat Petrus super universos chrisianitatis Prineipes , omnellia ipsorum, quoniam Christi Vicurius es super . . Geloias r& Canon II. in versione Ecchellens s , quo appellandi jus a Concilio ad Apostolicam Sedem confimature Nec debere praeter assen-Jum Romani Epse i Concilia celebrari . Eisdem Nicaenis decretis ad censendus canon a Concilio Chalcedonensi ac . I . ex Ni- camo ε. laudatus illis verbis Melisa Romana semper habuit Priamatum . Quod si, constanter , sicuti cum multis nuper a doctiss. Berardi pugnatum est, contra Turrianum, & Ecchellensem
e Nicaenorum canonum numero , & censu expungendos omit in canones Arabicos pugnes, non admodum repugnaverim , modo
177쪽
non inficias eas canones istos Orientalibus universim probari . Ex quo fit, ut quae ex Nicaenis Patribus detrahitur auctoritas,ex Orientalis Ecclesiae consenssione eisdem accedat. Certe Nicaenos Patres a Dionysio Papa vocem Omousin, quae tantum Arianis facessivit negotii, mutuas se , auctor est S. Athanasius lib. de Synodis . Nicaenos iterum Patres Ro,nanorum Pontificum prae oculis habuisse prolatum jam judicium in edendis decretis de Paschate nonnisi die a S. Victore condicta celebrando, atque de non rebaptizandis haereticis iuxta statutum a S. Stephano verisimilimum est. Auctor observat. Theolog. histor. crit. in histor. Ecclesia st. D. de Fleuri lib. II. tom. I. pugnat a Patribus Nicaenis , quos putat exen plum sectatos Concilii Arelatensis I. ex universo Occidente collecti , a quo datis litteris Ponti sex gestorum omnium certior qst factus, rogatusque ut gesta illa confirmaret, quod equidem exemplum sequioris aevi Synodi imitatae jugiter sunt, a Patribus , inquam, Nicaenis S. Silvestro adprecatum de Concilii approbatione . Eam in rem Iaudat epistolam apud Labbeum nomine Nicaenae Synodi ad S. Silvestrum , quam Surius e veteri codice M s. Coloniensi excerptam edidit, quaeque extat item in
collectione Cresconii: in ea vero sic legitur : Auidquid autem eonstituimus in Concilio Nicaeno , precamur vori oris consertio fr- metur . Promit quoque fragmentum , quod apud Labbeum tom. a. prostat Synodi Romanae III. sub S. Silvestro, in quo Nicaena Synodus ab eodem S. Silvestro confirmata legitur . Vellum- tamen mutuas epistolas cum Synodi Nicaenae ad S. Silvestrum, tum S. Silvestri ad Nicaenam Synodum , unaque cum prima , secunda , & tertia quamquam tertia haec Romana Synodus eruditis nonnullis, ac nuper doctiss. Blanco de polit., & potest. Eccles. Lo m. q. pag. 3 . probetur tertia, inquam, Synodo Romana sub S. Silvestro, quas primus omnium confixit Isidorus Mercator, qui circa annum 6ist. suas propalare imposturas coepit , a quo desumsere ceteri, qui ejusinodi incaute merces expori fuere, Hadrianus I. in Capitul. ad Ingit ramnum ἱ S. Nicolaus I. in epist. 8. ad Michielem , Luit prandus Ticinensis , Burchardus, Ivo , Gratianus, isthaec, inquam, omnia spuria esse , & supposititia conveniunt eruditi Hinc marus Remensis , Petrus de Mar
178쪽
ca , Christianus Lupus , Emmanuel Schel stratius , Labbeus , Cabassutius, uterque Pagius , Natalis, Harduinus , sexcenti que alii, iis ditisti uiomentis, tum quod ea omisit Dionysius Abbas , qui Romae Codicem canonum adornavit, atque in codicibus omnibus veteribus melioris notae desiderari observarunt Ju-
stellus , & Quesnellus : tum quod iis in Synodis mentio occurrat Photini haeresis damnatae , quae longe post a primo Concilio Sirmiensi proscripta est; Diaconorum , & presbyterorum Cardinalium nomina sequioris longe aetatis 3 & baptismi a S. Silvestro Constantino collati, quod quamvis affirment Baronius , Binius, Labbeus , &Blanchinius in notis histor. ad Anastasium Biblioth. Eusebium explicans de sacramento Confirmationis , bapti Eatum vero Romae a S.Silvestro ex Chronographia Joannis Malalae scrip toris Antiocheni sub Justiniano comprobans , negant tamen Eusebius lib. q. vitae Const. cap. 64. asserens eum Nicomediae prope amoriturum ab Eusebio Nicomediensi baptizatum ; S. Athanasiuslibde Synod. 3 S. Ambrosius orat . in obitu Theodosi; S. Hieronymus in Chron. ; Socrates lib. I. cap. 39 I Theodoretus lib. I. cap. 32 S Sozomenus lib. a. cap. 3a 3 Cassiodorus lib. 3. hist. tripartit.; Gelasius Cizicenus apud Photium cod. 88 ; S. Isidorus Hispal. in chron. ; Chronicon Alexandrinum ad an. 337 I & post ipsos AEneas Silvius in dialogis 3 Cardinalis Cusanus lib. 3. Concordantiae cathol. cap. a b Henricus Valesius not. in Euseb. 3 Perronius apud Tille moni. annot. 6 . in Constant. Magn.; Her-
mannus Doctor Sorbo n. observat. ad vitam S. Athanasii; Pape-brochius comm .hist. ad vitam Constantini die a1. M i; Norisus append. ad hist. Donatistarum 3 Pagius crit. Baronii ad ann. 3aq; Monachi Benedicti in notis ad orat. citat. S. Ambrosii ; Cabassutius in Conc. Rom. sub S. Silvestro; Natalis hist. Eccles ad Saecul. IV. dissert. 23 , & Sandinus disput. ra. Quare hisce incertis monumentis caussam , quam ago , committere vereor . Ceterum Synodo Nicaenae S. Silvestrum per suos Legatos praefuisse , atque decreta ab ea condita Sedis Apostolicae calculo comprobasse , alibi ostendere pretium operis erit: non secus atque canone 6. Romani Pontificis Primatum non modo , sed etiam Patriarchatum agnitum suisse , & assertum . T a Saris Dipiti geo d oste
179쪽
148 PRIUILEGi A Ro M. PONTIFICr Sardicensis Synodus habita est an. 3 7. sub S. Julio , sed
non satis apte Nicaenae appendix habetur: quandoquidem quum neque utrique iidem Patres interfuerint, neque iidem Legati utrique praefuerint, neque fuerint idem Pontifex , sub quo congregata , neque idem tempus , quo utraque celebrata , neque iidem canones ab utraque conditi, nescio propterea quomodo factum si , ut Bellarminus lib. a. de Rom. Ponti f. cap. 23 , aliique post ipsum , Synodum Sardicensem Nicaenae appendicem appellent . Quamquam eo quod in codice Romanae Ecclesiae sub eodem titulo , atque Nicaena legeretur, distinctum ab ea oecumenicae nomen non obtinuit. Multo minus est cur cum eodem dicatur Sardicensis Synodus partim approbata, & partim reprobata . Nam etsi ab ea Arianis partibus addicti Praesules recesserint, nullum inde praejudicium Synodo accessit, ut propterea ex Ariano-
cum parte , seu ex ipsorum recessu esset reprobanda . Oecumenica ergo undequaque fuit, neque dumtaxat convocatione , quod concedit Petrus de Marca lib. 7. de Concord . cap: 3, sed etiam celebratione , & exitu, quod ille negat. Nam vel a S. Julio, ut contendunt Baronius , & Lupus , vel saltem de S. Julii conscientia ab Imperatoribus Constante , & Constantio, ut arridet magis Natali hist. Eccles. ad Saecul. IV. differt. a 7, eu universo Orbe convocata est testibus S. Athanasio apolog. a , Severo Sulpitio lib. a. hist. , Vigilio Tapsenti lib. s. contra Eutychet. ', Socrate lib. a. cap. ao ;& Justiniano in Edicto fidei . Neque vero nonnullorum Episcoporum ab Synodo secessio escere potuit, ut Synodus ab Oecumenicae gradu excideret , quandoquidem ii pauci exant, ac non amplius 8o , ii absque caussa recessere , iique haeretici, vel haereticorum sectatores. Et praefuit S. Julius per Legatos. Acridamum , & Philoxenum Presbyteros, quorum numero quidam Osum ad censent, quidam abjudicant. Episcopi
interfuere ingenti numero , qua ex Occidente, & qua ex orie ce : ex occidente aso. juxta Theodore tum lib. a. cap. 7 , VcI cir caver 3 oo. juxta SoaOmenum lib. 3. cap. II , & Socratem lib. 3 cap. 3ώ: ex Oriente 76. juxta Socratem, &Sozomenum . S. Atha nasius in apolog. a. ex occidente a 84. adsuisse refert, scilicet ex
Italia 78 3 ex Canalio Italiae a 4 , ex Galliis 3. 3 ex Asrica 36 ν
180쪽
res ex aliis provinciis convenisse Episcopos ex Isauria , Pamphylia, Lycia, Galatia, Dacia, Thracia, Dardania, Macedonia, Epyro &c. adeoque adfuisse plus.minus tercentos Antistites ex provinciis 3 3 , subscripsisse autem praeterea Episcopos 3 4. Vigilius lib. s. adv. Eutych. 38. provincias adnumerat, quorum Praesules Sardicam ad Synodum convenerunt: cujus locum a Chimetio detruncatum restituit, & defendit Lupus dissert. de antiq. Gallic. Eccles appell. cap. 32. Scriprores vitae cum S.Athanasii, tum S. Pauli Constantinopolit. apud Photiuin cod. 237.
perhibent Synodo Sardicensi ex Oriente adstitisse Episcopos 76 ; ex occidente supra 3oo. , quod postremum ductum accipi debere vult Lupus de Episcopis etiam , qui perinde Synodo Sardicensi
Sardi censem equidem Synodum adversarios passam aliquando S. Basilium Caesar. , Aurelium Carthag., Photium , & Auxilium presbyterum animadvertit praelaudatus Lupus dissert. de Synodo Sardi c. cap. 6. At S. Basilii, & Aurelii odium ex facti ignorantia fuisse prosectum, quia nempe ille Marcellum Ancyranum haereticum hominem a Synodo Sardic. absolutum aegre serret : iste vero editum a Sardicensi Concilio canonem de appell. ad Apostolicam Sedem prorsus ignoraret. Photii autem, & Auis xi Iii exasperatum ingenium serre nequivisse , sive quod can. I ci. damnata fuisset Episcopi ex laico ordinatio : sive quod can. a. traii latis Episcopis etiam laica communio fuisset denegata. Canones Sardicenses tandem aci a Graecis , a I a Latinis recensitos confestim ab Ecclesia universa receptos, quod inficias iverunt, sed perperam , Petrus de Marca lib. citi cap. s , & post ipsum Que inellus , ante Concilii Trullani tempora ab Ecclesia non approbatos autumante&ου ostendunt Baronius , Perronius , Lupus ,
Natalis, aliique . De Ecclesia Orienta It constat ex Conciliis Constantinopol. I. in Synod. ad S. Damasum; Chalcedonensi in relat Synod. ad Marcianum Imperat. 3 ex Edicto Justiniani Inec non ex Collectionibus canonum Joannis Scholastici, quae salse praesert Theodoreti nomen i Auctoris Synodici; Arsenii Monachi ue Alexit Aristini , Simeonis Logothetae, ex Nomoc OnQ