장음표시 사용
411쪽
.38o PRIVILEGIA RO M. PONTI 'pici creta non sess. ψ celebratae die 3 o Martii, sed sunt sess. 3 reverata die 5 Aprilis habitae., At inquiunt potestatis Concilii supra Pontificem desens
res, clausula illa es reformationem Ecclesiae &c. legitur in de-dem codicibus M si. Parisiis extantibus in bibliothecis Regia , Coibertina , Abbatiae S. Victoris , Collegii Navarici: Iegitur in editione Hagenoen si , Crabbiana , Romana , praesertim Pauli V. auctoritate elucubrata ἔ Biniana , Suriana , in qua se aliquot locorum millia emendasse , & suae integritati restituisse Surius asserit: Regia, & Labbeana , quam diligentiis me a P P. I. abbeo , & Cossartio elaboratam notae marginales satis docent . Praeterea si quae decreti scis. q. interpolatio a Basileensibus facta suisset , hanc ipsis dubio procul exprobrasset Eugenius IV; exprobrassentque Cardinales , Episcopi, Theologique
Eugenio addictissimi, ut exinde Basileensibus aeternam crearent invidiam . Repono semel in codicem Basileensem , ac in codicem Hagenovensem intrusam interpolationem in alios quoquΡ , sicile irrepere potuisse, a qua tamen macula insontes servari potuerunt reliqui codices , quos Schelestratius , Harduinus , Von der Hari,&Lensantius laudarunt. Verum nolim cum Schelestratio , ut jam innui, sublestae fidei Basileenses insimulatos ire , sed dicere malim qua de re Eugenius in Basileenses non animadveris tendum sorte censuit codices laudatos a Schelestratio , VonderHari, & Leniantio exhibere decretum se T. q. eo modo, quo lectum publice in sess. 4. fuit a Zabarella Cardinali Florentino , omissa nempe clausula illa es reformationem Eecisae in Capite ,
ἐς in membris e codices vero laudatos a Dupino , Maimburgo, Natali , Bossuetio, Launojo, Anonymo dcc. forte excerptos ex codicibus M si confectis a Notariis Gallis in ConciΙio , ut conjicit Vonder Hari tom. s. in praefat. , referre decretum idem se T. 4 , quale a Nationibus elaboratum , esArmatumque fuerat , quo scilicet conceptis verbis ea clausula exprimebatur . Verbo repetam ἀVonder Hari se codicem antiquis limum Volle uteiensem Concilii Constantiensis iussu Patrum Basileensium collecti vidisse refert, in quo ea clausula desiderabatur; unde conricit vir eruditus:& cum eo Jacobus Leniantius hist. Conc Const eain clausulam codicis Ba
412쪽
sileensis exemplaribus fuisse postmodum adjectam manu aliena. Nihilominus, inquiunt Pontificiae auctoritatis osores , nihil erat, cur decreti se T. 4. clausula adeo in dubitationem revocaretur, quum eadem expresse habeatur in decreto sese. 3,eademque sess. 7. in citatione Johannis XXIII. bis repetatur ac ter denique repetita. Iegatur in sententia suspensionis adversus eumdem Johannem XXIII. lata sess. 1 o. Sed id multum oppido interesse mox ostendo.
Assero a. decreta sese. q. non modo, sed etiam sess. s. dii biae admodum auctoritatis esse ob desectum cum Patrum consensus , tum examinis et consensus quidem , quandoquidem adversus ea decreta Cardinales, & Galliae Regis oratores una cum Natione Italica intercesserunt. Enim vero, quum Johannes XXIII. e Concilio Constantiensi Scasusam clam aufugisset die a I. Martii anno i i s, ea suga dissolutum Concilium iri pertendens I in eamdemque sententiam plerisque Cardinalibus abeuntibus , ut refert Theodoricus Niemus lib. a.de vita Johannis XXIII .cap. 8 , scilicet quod absente Pontifice Concilium dissolutum iret, magna exinde concertatio C ardinales inter, de Nationes exorta est . Nam hinc tres Nationes, Germanica videlicet, Anglica , &Gallica Hispanica namque Natio nonnisi sese. 2 6, 3o, & 33.
Concilio adstipulata est congregatione habita statuerunt Concilium generale esse , & legitimum , utque decretum , quo de agitur , seque tui sese. 4' scilicet die 3 o. Martii ejusdem anni habenda, de auctoritate Concilii in Pontificem po blice legeretur . Illinc vero Cardinales numero a a , & Natio Italica id ferre non valentes, quod ues Nationes auctoritatem sibi assumerent res mandae Ecclesiae Romanae , id viribus omnibus enixi sunt, ut in decreto ea clausula omitteretur . Ea de re apud Sigismundum Regem Romanorum egere , egbique ipse Rex die as. apud Nationes, ut decreta a Cardinalibus oppugnata omitterentur 3 quod non obtinuit: obtinuit tamen , quod sessio usque ad horam io. Protraheretur, & in crastinum ageretur de concordia. At die
crastina, id est 3 o. Martii in sententia manentibus Nationibus , Cardinales inito cons Ito , eoque dissimulato, non legendum statuerunt decretum , quale a Nationibus efformatum fuerat: Ie-
413쪽
veraque delectus Zabarella Cardinatis Florentinus , ut decreta publica iii sese. q. perlegeret , de industria , ac condicto clausulam de reformatione Ecclesiae in C ite, ac in membis omisit. Eam ob omissionem sessione peracta graviter commotae tres illae Nationes congregatione habita statuerunt, ut decretum illud integrum sequenti sese. s. legeretur. Egere Iterum enixeque Cardinales apud Sigismundum Imperatorem , ut ab ea sententia Nationes deterreis rentur 3 at illis obfirmato animo inopinione permanentibus Carindinales, & Galli Oratores sessioni se non adfuturos contestati sunt: adsuere tamen suadente Sigismundo, ut scandalum omne amoveretur, sed nonnisi postquam in camera paramentorum Palatii protestati essent, quod unius scandali evitandi caussa ad sessonem ibant, non animo consentiendi his, quae in sess. I. sta tuenda forent a Quum vero renuisset cardinatis Florentinus in se suis scipere decreta legendi provinciam, ea decreta perlegit Andreas Lascharis Archiepiscopiis Poetnaniensis 4 Ita reserunt duo regesta Mia. Concilii Constantiensis , quae protulit Sche lustratius ἱ ac codices, quos legit, consuluitque Vondem ari et m. q. pag. 97 , nec non Theodoricus Uries historicus coaevus lib. . distin-8. histis Concit. Const. apudVonderHart. Sed & de eisdem decretis graviter conquestus est Johannes XXIII. , teste Turrecremata lib. a.
de Eccles cap. sy. in epist. ad Ladis laum Regem Poloniae , de Eugenius IV. in sua apologia adversus Basileenses pag. 8. Ioui Constantiae sedebant, ait, unius tantum Obedientiae Synodum faci bant . Nee tamen hi omnes in eam sententiam eonvenerunt, sed nonnulli reclama mere graviores, qui strepente multitudine superati, sicut his novisi is temporibus , quibus earnales exuperant passio nes , factum esse mansolam est, audiri nequiverunt
At .respondent 4 qui dn adversas Partes abeunt, atque Pro Concilio,quibus possunt viribus, pugnant a concertationem illa di protestationem obversatam fuisse .circa securitatem Johan nis XXIII, scilicet circa decretum de summi Pontificis punitione, &de ipso cogendo , ut Pontificatu cederet. Nerum , ip rum venia si dictum , falluntur .oppido , inque falsum a Bripi se imprudenter ab exasperato in Pontifices ingenio permiserum et nam disceptatio, Sc protestatio icirca ea versa in aest, de quibus
414쪽
ethcriter sese. 4. suerat disputatum , scilicet de omissa clausula tum de reformanda Ecclesia etiam in Capite ; tum de Pontifice subjiciendo Concilioe r ea de re enim Cardinales. protestati sunt se accessuros ad sessionem s , non animo iis consentiendi, quae in ea statui debere audierant: at quae statui debere audierant plane ea erant, quod Papa Concilio subjugaretur. Demum non de punitione Papae,&auctoritate in Pontificem exercenda, quidquam statui poterat, nisi stativum antea iret Pontificem Concilio esse subjectum , quod utrumque avertere Cardinales. enitebantur . Obtrudunt adversarii aia ab omni veri specie alienum esse, quod una cum Cardinalibus Galliae Regis Oratores adversus decretum sessi fuerint protestati: nam Gersonius, Oratorum unus , inquiunc, tribu L post sess. sia mensibus sermone , cui titulus incomptus. est de mauio Regis Romanorum nam Sigismundus
profectionem adornabat ad Benedictum XIII, ut ipsum , eique adhaerentes. ad Synodum alliceret habito aperte pro decretisse sis. s. pugnavit, eadem utilia nonis modo ,. sed ad unionem: Eccles adi inducendam plane necessaria contendens r eamdem quoque doctrinam opusculis editis. frequens. defendit, scilicet Concilio generali subesse Pontificem . Quis itaque sibi persuadeat eum adversus decretum illud in te estisse ὸ Praeterea decreta sess. s. Concilii Const. receptae, &conscriptae suere in pragmatica, hoc est reserviatoria sanctione apud' Bituriges linconventu generali Ecclesiar Gallicanae conditae, &Caroli VII iussu promulgata; quae decretae sane recepta non fuissent, si GaIli oratores adversa fronte ita Synodo Coni tantiens contra illa stetissent 3 non secus atque Concilii Tridentini nonnulla decreta, contra quae Caroli IX ora. rores eo in Concili, intercesserant , in caussa suere, quominus
Concilium illud in Gallia promulgaretur . . Sed & Thomas de ursit lis, subjungunt, Concilii Basileensis ad Carolum.VII Ora
tot ach eumdem oratione habita Avarici, Biturigum, decreta
sess. y. Concilii Const. a Gallico Regno admissa fuisse asseruit: emdemque doctrinam denique Ecclesiae Gallicanae, & scholae Parisiensi insedisse auctoren sunt Jacobus Almainus , Ioanne Major, & Cardinatis a Lotharingia de rebus ad Concilium per
415쪽
bens epi stolam , quam cum Pio IV. communicari praecepit.
Verumtamen abs re omnino sunt isti is modi argumenta tam
diligenter conquisita , quam imprudenter prolata : de facto enim agitur , quod nulla tergiversatione cludi patitur. Quod ita revera senserit Gersonius , non Regis , sed Academiae Parisiensis orator , non diffiteor , sicut & quod postea imprudentes alios in suam traxerit sententiam , atque dira et alia , tantaque adversus Pontificis privilegia scripturi erit, quae superius elevata a nobis sunt. At ita non sensisse Gallicanam omnem Ecclesam , aut Galliarum Regem contendo , di evinco. Enim vero remedium aliud pertinacissimo illi schismati conciliando apprime consentaneum pro
positum fuerat,idque Galliarum Regis Caroli VI.,R chardi Regis
Angliae , Vincestat Imperatoris, Ss mundi Regis Hungariae &c. animis insederat, videlicet ut dignitate tres tui Pontifices sponte se abdicarent . In hocce veluti unicum remedium , viam stilicet cessionis , seu renuntiationis incubucrat prim im Givertitas Parisiensis , cujus qit teras exhibet Hardum us loc. in dic., semperque institit Tolosana,quae gravissima data epistola ad Carolum VI. Parisiensem schola in an crimen vocavit, quod veluti inutili relicia via cessionis , viam subtractionis obedientiae proposuisset, de reapse Benedicto XIII. subtrahendam pronunciasset , hanc viam Carpens , non secus, ac viam celebrationis Concilii , inter alia scribens: Concilium generale nonnisi a Pontifice cogi posse , neque firmum , ratumque ab ite Pontificis auctori rate posse evadere e Pontificem praeterea Romanum , modo a fide non deviarit,
lainet si implicitum schismate, nihilo secius supremum omnium1udicem esse, nullius judicio subjectum, nec eum schismatis etsi suspectum in judicium trahi a Synodo posse , nisi auctoritate Pon-ιificis coacta , & firmata. Ita , inquam , scripser at Tolosana Academia , verbis quidem durioribus , quae tamen satis ostenderent in diversas tum opiniones discissos Theologos. Adeundus Spon-danus ad an . I 4 a. Eamdem viam cessionis veluti unicam in Synodo III. Parisiensi pro posuere Petrus Regis Abbas S Michaelis; AEgidius de Campis; Petrus Plavult, & Arnoldiis Corbejensis
416쪽
a Costa jurisconsultus Tolosanus , Johannes de Varennis Doctor Parisiensis, qui ea de re gravem dedit ad Benedictum XIII. epistolam , & alii plerique , dequibus sat , superque dictum S. I. ubi de Pisano Concilio. Quo circa, eoque praesertim , quod a Concilio ,& Galliae Regno tamquam verus Pontifex coleretur Johannes XXIII, suis oratoribus in mandatis dedit Carolus I, ut viae cessionis insisterent, nihilque violenti in Pontificem agi paterentur ἱ agendove assensum praeberent. Quamobrem, ut resert Vonder Hare tona. 4 pag. Ioi, Cardinales nihil adversus Iohann. XXIII. statui a Concilio contendebant, usque dum spes affulgeret cessurum Pontificatui fore Iohannem juxta promissa ab ipso qua verbis, & qua scriptis repetita, Quum enim Sigismundus copiarum duci jussisset,
ut Austriae Duci, qui fugam arreptum Johannem exceperat, tuta baturque , bellum inferret; Cardinalibusque Johannem sectantibus salvaconducta, quibus Constantiam libere redirent, exhiberet 8, Cardinalium nomine respondit Franciscus Zabarella Cardinatis Florentinus : IEuod Cardinales omnes pos recessum Papae
concordarunt in hoc , quod si Dominus Papa vellet sequi viam , quam situlit, cessionis videlicet, ibi vellent eum sequi, fovere, protit tenentur , ο eum defendere , o tueri in honore juo : s in casu, quo declinaret ab illa via, s non adimpleret promissa, vellent ab eo defuere, es remanere cum conellio: er usque huc ipsis
non fuit visum, juxta ejus seripta , ἐπ dicta, quod declinaret in
contrariam viam. Ea quoque de re ipsemet Johannes XXIII, quteste Theodorico Niemo in ejus vita lib. a. cap. 3 , Synodi violantiae fuga se subtraxerat, & quandiu a Sigismundi potestate liber abivit, ea sese. 4 , & I. decreta , quae frequens erroneas &quasi haeretica traduxit, execratus est, firmiter habens Pontificem a Concilio, nonnisi in casu haeresis deponi posse , Iohannes , inquam, teste Turre cremata loco supra cit., de iis decretis gravissime cum Gallis Oratoribus expostulavit; quamvis hasce Johannis querelas reserendas potius ad Gersonii sermonem ea de re habitum velint Vonder Hari tom. q. act. Concit. Const. pag.77., Jaco bus Leniantius hist. Concit. Const. lib. a., & continuator Fleury
417쪽
386 P Rivi LEG i A RUM. PONTIFICIlianensem in acerbiores effusus est querelas de Sigismundo Imperatore , quod inique tulerit ab Archi piscopo Salisburiensi se coram proserri adversus Pontificem quasdam propositiones injuriarum plenas , atque fidei Catholicae penitus absonas , praesertim , quod ipse Archiepiscopus erat supra Pontificem , & supra Concilium .Quae propositio ab verisimilitudine aliena quum visa sit Vonder Hartio, & Leniantio lib. I num sto, censent mendum irrepsisse in Mis epistolae, ac legendum , quod Archiepiscopus protulerit: Concilium Usejupra Papam . Verum quid coniecturis indulgeo,quum decretoria, indubiaque suppetunt , quibus rem omnino conficiam Θ Ea ergo de re Carolus VI. Galliarum Rex suis oratoribus praecepit, ut suasionibus cum Pontifice , ac Synodo agerent, ut sponte se Pontificatu abdicaret, nil autem violenti in Pontificem intentarent, cuIusce rei invictum argumentum nobis suppeditant, tum acta Concilii Constant. , quam ex articulis a Cardinali Pisano propositix in congregatione habita die a 8. Martii constet Gallos oratores Johannis XXIII. caussam pro virili parte tuitos suisse ἱ serunt enim articu li illi apud Synodum oratores eosdem expostulasse , .ut Pontifex intra mensis, aut quinque hebdomadarum spati lim ab omni vi immunis ad unam , vel duas dies a Constantia distans maneret, tum historia magni sexti schismatis occidentalis lib. s. pag. 439- a Maimburgo elaborata, i qua Author perhibet Gallos nunquam factum Con ilii Const. adversiis Johannem XXIII. aequo animo tulisse , sed actu tuin x probasse e narrat enim male a Carolo VI. Rege exceptos fuisse Ebroicensem , de Carcasionensem Episcopos a Concilio ad Regem Legatos , ut deserrent depositionem Johannis, quibus reposuit sibi insolens videri, quod Synodus ausa fuisset Pontificem uti legitimum habitum e gradu deponere is Non ignarus vero Rex eam depositionem promotam fuisse ab Universitate Parisiensi , Delphino Ludovico demandavit, ut Docto
res Parisienses ejus rei acriter redargueret: Deputatos vero it Ranimo irritato compellavit Delphinus : Eeqvis eam vobis licentiam dedit, ut auderetis in Ponti scena Romanum manus injic re ,
eique diguitatem, ac infulas adimere, quia nuper Constantiae feeipii postquam ergo eo audaciae pervenisis, quid aliud superes vobis,quam
418쪽
VINDICATA. ARTICUL Us IV. g. II. 38 ut pari facinore Regi, regisque Principibus coronam , es Imperium involetis Ied enim ne id vobis procedat, mature praeveniam. Haec ille . Graviorem adhuc pertulit jacturam Johannes a Castillione oratorum primus redux Constantia Parisios , quippe quum Principe Ludovico Delphino coram factum Concilii defendere
non suisset veritus , carceri mancipatus audaciae paenam dedit. y ec vero mirum , quod mutata sententia postmodum in convenis
tu Bituricensi decreta illa a successore Carolo VII. admissa sue rint ό nam Regiis , & Ecclesiae Gallicanae juribus, & impendiis tum ea savere credita sunt, tum Concilii actis rite discussis, compertoque nullam aliam suppetiisse viam sedando schismati, Concilii factum approbatum fuit. Quo de argumento mox agemus . Quae denique fuerit olim , sitque nunc celeberrimae Gallicanae Ecclesiae doctrina singulati discussione suo loco demonstrabitur , quo planum fiet nusquam disparem ab aliis Ecclesiis in sententiam illustrem Ecclesiam illam abiisse . Adfirmo 3. decreta sese. f., quibus de agitur , dubiae admodum esse auctoritatis ob desectum quoque examinis. Enimvero
Concilia , etsi generalia, nullam fidei definitionem edere possunt, nisi quam ad Dei verbum aut scriptum , aut traditum diligenter antea exegerint: atqui circa decreta de praestantia Concilii supra Pontificem Constantiense Concilium ante sese. q. ullum verbi Dei scripti, aut traditi examen non sit inivit: si enim inivisset, pro superioritate Pontificis stare gravissima argumenta, quae ex scriptura, & traditione a nobis prolata sunt, & proserentur , cognovisset, abstinuissetque dubio procul ab eo decreto , contra quod ad minus talia, tantaque dimicant argumenta . Scivisset scilicet, qua injuria, insolentia, & ignorantia Gersonius eo in Concilio sermonem habens jactaverit nullum hucusque Theologum , praesertim Parisiensem , praesertimque sanctum , docuisse Pontificem Concilio esse superiorem. Scivisset, inquam , in Conciliis generalibus , ut supra ostendebamus , Pontifices supremam exercuisse potestatem : scivisset a Theologis Parisiensibus in caussa dissidii Bonifacium inter , & Philippum Pulchrum scriptum suisse r Pontificis potestatem sontem esse , equo omnis in Ecclesia potestas derivat, proindeque Conciliis oecumenicis su- Ccc a pe-Disiligod by Corale
419쪽
388 P Riv ILEGIA ROM. PONTIFICI
periorem esse , omnium Judicem , nulliusque judicio sebiectum ire . Scivisset Theologos Parisienses ad Clementem V. scripsisse in sola caussa haeresis Papam Concilio subjacere 3 in caussa vero Bonifacit VIII. solum esse judicem ipsum Clementem , ut qui Ecelsam universalem repraesentat fotur; s sne quo , 9 nis per
quem Concilium generale caussam Bonifacii in examen adducere posset. Scivisset a Theologis Parisiensibus incelebri controversia de Minorum paupertate scriptum fuisse e Pontificum constitutiones in caussis fidei ad examen revocari absque piaculo non posse . Scivisset a Clemente VI. quondam Theologo Parisiensi in epist. ad Consolatorem Armenorum Patriarcham ipsum credere iussisse ,
quod Romanus Pontifex plenis avi potesatem haberetisper i
sis , s aniversum corpus Ecclesae militantis . Scivisset docuisse Petrum Bertrandam Doctorem Parisiensem Ecclesiasticar potest iis originem Deo acceptam reserendam , a Deo immediate S. P tro, ejusque successoribus, a quibus in alios deflueret, fuisse cotitatam. Scivisset docuisse adversus Graecos SS. Thomam , & Bonaventuram , quod si Concilium generale alterius generalis Con citi, auctoritatem coercere nequit, ita ut symbolo a Ii quid explicationis gratia addere non possit ν multo minus Pontificibus circumscribere te minos, quorum anctoritate Concilia ipsa co gregantur , & firmitatis robur accipiunt. Uno verbo. scivisset pro Pontificibus stare Scripturam , Concilia, Pontificum gesta , Patrum testimonia , Theologorum dogmata, de quibus suo loco a nobis est actum , vel restat agendum Verum probe sciverat nuper ante sess. Α, & s. acriter disputatum a Theologis hacce de auctoritate, majoremque, ac poti rem partem Theologorum stetisse , ut non alia nifi via cessionismi νetur , ut supra ostendimus o quod subinde ideo via depositi nis ex consilio Theologorum irrita suit , nisi qura se iistr a saepius via cessionis tentata incassum tandem cessisset. Neque enim nisi Pontifici dubio Concilium superesse docuerant Academiae Pari- sensis , Bononiensis, Florentina dic. apud Dacherium tom. 6.spicilegii,& apud Labbeum tom. ii. Concit.: imo non defuerant, qui neu Pontificem dubium judicio experiri apuo Synodum debere , aut Possu as excrent ν apud β. Antoninum tom. 3. Chron.
420쪽
tit. 21. g. 3. Sed enim ignorabat ne Synodus tum ante 4. sese. statim ab suga Johannis XXIII. a plerisque tum Cardinalibus , tum Episcopis , tum Theologis Italis praesertim conclamatum fuisse dissolutum esse Conciliumὸ Contra decretum se si . . disputatum,& declaratum a Cardinalibus, & oratoribus Gallis Θ Ita nempe, nam ea de re cum Sigismundus Imperator, tum tres Nationes Gersonio jusserant, ut publico sermone habito Concilio primas supra Papam assereret; cui sermoni sane Cardinales adstare noluerunt , exibitumque sibi conscriptum a Sigismundo legere detrectaverunt . Exinde vero ea oratio campani aeris veluti sonitus fuit, aut tubae, quo excitarentur Theologi primum ad collationemineumdam de Concilii invicem, & Pontificis auctoritate: ita eniinreserunt, & satentur ipsi met Jacobus Leniantius lib. hist. Concilii Const. num .a, Continuator Fleury hist. Eccles. lib. I or. num.
1 3, &Ludovicus Maimburgus lib. 3. magni schism. Occidentalis : En occa inquit Maimburgus, scilicet oratio Gersonii unde ortum habui amovi haec quaesio , de qua nunquam in antiqua disceptatum est Ecclesa, an nempe Concilium Papae superstet, vel potius Papa Concilio . Quid vero, quod imo idem mei Maimburgus eodem lib. . pag. 439. Ab annis nongentis, subjungit, Eccle-sae Gallicanae hane sententiam fuisse, ut excepto haeress casu a nullo homine , nulloque concilio , sed assi Deo judicari Antifex Romanus , deponique posset ξ Ex his vero sic arguere est. Prosecto tam gravis controversia de Concilii praestantia supra Pontificem , qvie Ecclesiae Romanae jura adeo perstringit , non ne diligenti, quod
par esset, deceretque , examine erat exagitanda , atque ad rei tam grandis veritatem attingendam , assequendamque exquisitos accuratoque opus erat Θ Attamen vix Johannes XXIII.Constantia
die ai. Martii fuga se subduxit, statimque Concilio demissiis , subjectusque decernitur , & die 3 o. sese. habita decretum hujusmodi publici juris fit. Iterum quum decreto isti Cardinalium coetus , Gallique oratores, Natione Italica eorumdem partes adiuvante, intercessissent, quaque parte invidiam creabat, mutilum prouulgassent , nihilo secius die 6. Aprilis , scilicet in sese. s. nulla obsistentium habita ratione,decretum quoad omnem partem integrum prosunciatur. Decreto itaque istiusmodi, cujus sane