Privilegiorum in persona Sancti Petri Romano Pontifici a Christo Domino collatorum vindiciae in duas partes, & quinque tomos distributae a f. Hieremia a Bennettis cappuccino pars 1. tomus 1. pars 3. tomus 6. 1

발행: 1756년

분량: 679페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

eapite , tam Romanae , quam universalis Ecessae caput fulsees esse cognoscitur. Concilium nihil reposuit. Propositio 3. se e L serebatur : In Concilio Papa , vel suus mearius ipso absente prae dere, es priseipaliter definitivam sententiam ferre debet, nis mansem causa , es in jure fundata obst. Concilium respondit id intellisendum juxta datam supra distinctionem. Propositiones alias praetermittimus: illud tantum adnectimus, quod propositionis 8,& s. probationes a Cardinalibus productae erant ejusmodit Itempnd 8, S s. conclusonefacit, quod Romana Gelsa habet aliasis pariesolligitudinis , non in plenitudine potesatis a. q. 6. C. Decreto . Facit etiam , quod Romana Ecclesia potes de aliis omnibus Ddieare, sed ipse non potes ab alio quoquam judicari s. q. 3 . C. Patet. Facit etiam, quia Romana fecisae confvetvri circa insituriones Eeelisasticar ab omnibus ruanda es ii. dist .cap. Quis; bqui ejus privilegia violat haereticus est habendus disi. Omnes. Co Milium respondit in haec verba : Omnibui sis conelusonibus, C earum probationibus introductis potes responderi summarie, quia forte it criptum es in jure , ut in eiι continetur , sed illud intelligendum es ceteris paribus : sed his cetera nonsunt paria , ideo non faciunt ad pr stum. Videlicet significabat tempus praesens esse schismatis , ac Papae dubii, quo casu doctrina Cardinalium

locum non habere te significabat ergo Concilium decreta sessi 4,& s. locum habere dumtaxat in ca bus Pontiscis dubii, haeretici, schismatici, aut ejus , qui Pontificatum spome abdicarit, aut sponte Concilio se subiecerit: quo sensu, non autem eo, quem ipsi Natalis , &Bossuetius appingunt, Ecclesia ipsa Gallicana a Concilio Constantiensi Papam hujusmodi, non vero Pontificem indubitatum, se inferiorem decretis sessi ς, & . de

claratum intellexit. I.

Concilium ipsum Constantiense jussit aliquando s. Vicleisi propositiones a pluribus qua Cardinalibus , qua Episcopis , qua Abbatibus qua Magistris in Theologia , & qua Doctoribus in jure ab se delectis ad examen revocari : eorumdem censuram sese.8. approbavit, ut proinde ejusdem placitum appellanda st. Jam ergo ex censura ista , quam lom. 3. pag. a 38. exillibet Vonder-Hari, argumenta pro insallibilitate, di auctoritate Pontificum supre-Disiti su by Corale

392쪽

V1NDICATA. ARTICU Lus IV. r. II.

suprema depromimus non infirma. Circa 3. priores propositiones de Eucharistia , & transubstantiatione, quam haeretici creditu ,& captu difficillimam dicebant , Censura sic ait: a uod tune ex

hoe exclus omni disserentia, s dubietate securi, ἐπ eerti sint, quidquid Sedes Apsoliea, ἐπ GAesa Romana tenuerit, ἐπ δε- terminaverit pro de Catholica , quod hoest des recta , s quem-

eumque articulum determinaverit esse haereticum , vel erroneum ,

quod i talis. In simile es enim quod Sedes Apsolica , ct Romana Beelsa P in qua Papa vice Christ, o succusor Petri, ut Caput resens , es collegium Cardinalium , ut corpusDecedens aliis smiliter Apsolis, in ossicio de tendi, ἐπ determinandi circa universam materiam catholicam, o Eccle sicam, es errores contrarios exterminandi, impossibile, inquam, es quod talis Sedes , ἐπ talis Romana Ecclesa aliquid determinet, ἐπ teneat pro de Catholica , ἐν recta , quod non esset fides recta r alias in tali ca- Ibyedes illa Apsolica , b Romana Gelsa esset haeretiea , ἐπ eseronea tenens tenaciter non fidem pro Me , aut Mem pro non de . Omodo ergo 16a 6set Muter, ct Caput omnium Ecclesarum in omnibus tanquam magisrajequenda , ad quam indubiis , T amduis Ut recurrendum , quando eirea Mem in aliquo dubitatur αvomodo ipsa non habebit maeulam , neque rugam P Gomodo ejus auctoritati maximae debet cedere Hur,jeu cosuetudοὸ Puomodo et ps Detim maxime erit obediendum , ideo quia ipse es Mater, ἐπ Caput omnium Ecclesarum , contra quam siquis derιgando I quitur , haereticus reputatur P uomodo Uya valebit omnes judia care , de ea autem judicare nullus permittitur Θ IEuomodo Chrisianus, qui ei obedire contemnit, peccatum infidelitatis incurret δου ita de quam plurimis laudabilibus in eorpore eanonum de ea digeis sit,s appareret erronea, O haeretica EJuomodo ipse esset eiurum, es certum refugium Omnium Ecclesarum , es universtatis Chrisianorum mi ite in humanis, ad quod securo haberent eonfugere iuomni materia eatholica, ἐπ Gelsasua Θ Suale refugium requirunt, ἐπ necessario expineunt omnes Eccles, Chrisianorum communitas , quum Chrisus sponsus Ecelesie Ive totius tale in ite

sciat, idi immense faciliter potuit illi sponsae ordinasse , ipse tali

refugio valde indigente. Hactenus Censura: quibus nihil lucuIen-Pars L Z 2 tius

393쪽

tius ad evincendam Pontificis Romani cum indefectibilitatem in fide , tum Concilio superiorem auctoritatem, quae duo privilegia observes velim obiter ab auctoribus censurae necessaria consecutione inferri ex Primatu Romanis Pontificibus asserto: ex quo nos quoque monuimus privilegia illa suapte profluere , ut proinde eo primatu adjudicato , reliqua privilegia abjudicari nullo amplius modo possint , atque propterea propositionem nostram cum primatum illum tum privilegia laudata complectentem uno tenore probandam susceperimus . Sed ad laudatam censuram revertatur

. Oratio .

Circa propositionem Iriclassi nonam, qua vir nequam assere-hat ab Urbani VI. aetate Graecorum more , qui Romanae Ecclesiae excussa obedientia jampridem se ita libertatem asseruerant, Graecorum , inquam, more , ingenioquz transigendum fore , neque ulli deinceps Pontifici deserendum , Censura sic habet r Oportet secundum scripturas ... es secundum rationem esse unum centum ,

e Iecurum resurium vis Pile inhumanis , ad quod universi tarpο-puli chrissiani de universis mundi partibus habet recurrere se- eure, ta respicere in difficilibus , ta ambiguis, in fundamento mei , ἐπ universa tota materia catholica , ἐν Ecclesia ca , ἐπ quid potius erat tale, quam Sedes Apostolica , et Romana Helisa, ubi Papa , ἐπ cillegium Cardinalium cithedram Petri,

o aliorum tenent Aps sirum Θ Hoc autem tenet, er credit universias Christiani populi , ἐπ Omnes Ecclesiae σα En refugium , ac fundamentum fidei constitutum non ita Concilio, sed in Sede Apostolica, seu Petri Cathedra, cui cumulatur Cardinalium collegium , quod , ut in Ba innuitur a Sede Apostolica ita partem sollicitudinis admittitur Circa propositionem 36. Wic- Iessi , qua essuriebat Ecclesam Romanam esse Synagogam S lanae, nec Papam Christi esse Vicarium, Censura oppositum

ostendens, videlicet Ecelesiam Romanam certam quemque reddere de fide vera, sic loquitur et Quomodo autem se certus esset, nisi credulitate explieita, et implicita securitatem haberet,quod iurata illa Gelsa per orbem terνarum dissa est quaedam summa capitalis compendissa Ecclesia , in qua obummus Principatus, summa a plenaque auctoritas , pρtems usibiliter in humanis eογο-

394쪽

VINDICATA. ARTICU Lusin. s. II. 363sendi , es de tendi, approbandi , docendi , assecvrandi unive saliter quid credendum, quidve discredendum d Et quia talis c pitalis Ecclesa perse , veI etiam cum aliis in parte ollicitudinis vocatis, assecuravit, cy' asecurat de tota Scriptura sacra, ἐς securare de rota materia eredendi. Subdit deinde r alle S. Petrus fuit immediatus, o proximus chrisi Vicarius insuprema , ct a tissima auctoritate , es potesate Melesiastea. Deinde paucis interjectis r In hoc certesummo Principatu , θ' summa auctoritate, potesate, o dignitate e legitime canonice priseipandi fuit S. Petrus immediatur, es proximus mearius summi Principis orsi , quum sibi, ἐπ-5'. Muriae fuit dictum : Tibi dabo claves Remi He. 9 item fuit i non partialiter , θ' particulariter . sed inde

ite , es indisserenter dictum r Ruse oves meas. Concludit deismum hanc Petri potestatem ad Petri successores transire , atque in hanc sententiam Ecclesias, Doctoresque omnes conspirare , sacratamque proinde omnibus esse debere . Cedo potuit Romanus Pontifex ampliorem sibi vindicare potestatem , quam ipsi vindicant Praesules , & Doctores Constant. Concilii PCicca propositionem micteri 38, qua decretales tam impudenter , quam impie exsibilabat, Censura sic effatur : Euia Sedes solica , is Romana Geloia habent eamdem auribritatem, ἐν eaydem claves Regni Caelorum in universa materia carbolica, NEcclassica cognoscendi, S desciendi, quae vera b ea tholica i , qua falsa , is erronea , quae bona, o eligenda , quae mala, Nfugienda, Faefacienda, ἐπ dimittenda , quas habuerunt h. Presbγteri, &seniores tune in ' Valem ei litvrscvt illi auctoritate , or Clavibus illis habuerunt eo fere de ire , es per decretales episolas cognita, definita, ἐς decreta mittere, se Sedes Apsolica , or Romana Eccloia . Euum stitvir illud idem privilegitim formale, 9 eaedem Claves t apud Sedem sanctam Apostolicam , ἐν anctam Romanam Ecelisam; igitur scut eustaienda erant dogmata , quae erant decreta ab Apsolis , O senioribus in IeruValem ine 9 quae fuerint decreta a Sede Apsolica , Romana Geloia . Nn ergo ns infanus haereticus diceret, quod inde nite, o ind=erenter decretalis epistolae t apocryphae. Ita Cen&ra b ea qua sacile intelligis quanto in pretio decreta Pontificum RZ 2 a nullo

395쪽

nullo non haberi Concilium voluerit , ut a quibus procul abesset periculum omne pravi dogmatis , atque praeterea ab iis proficiscerentur , quibus omnes obedientia afficiuntur . Circa propositionem 4 I. iclessi, qua vir scelestus Hebat: Nn es de necessitate1alutis credere Romanam Eecisam Usesupremam inter Gelesus 3 Censura sic habet: Ut articulus ille habeat sessum proportionalem , ct signi cationem congruam, di grammaticalem , Uomtet quodsensum talem habeat, ycilicet : non es de necessitat alutis credere Romanam Ecclesam essesupremam inter Ecclesias milia

tantes r ct bibensus es haereticus . Nam si de necessitate Jalutis fuit

populo Iudaico in arduis , ct difficilibus recurrere adsummum Sacerdotem , qui pro tempore praeerat cum svo collegio , ct ei ens

sub potna aeterae mortis obedire , sicut patetDeuter. II, quanto magis de necessitat alutis es populo Chrisiana Θ Deinde aliquibus in- aerjectis et Euia , inquit, necesse est permanente universtate christianorum in terris remanere hujusmodi Eecissam supremam in offseio , ct auctbritate docendi, praecipiendi, ad quam populum Chrisianum oportet in arduis, di difficilibus recurrere , ei obem dire; ut talis ex quid nominis vocatur , di est Ecelsa Romana , ubi Papa Caput es, ἐπ eollegium cardinalium eorpus , igitur de ae- cessitate salutis es credere Romaxam Ecelsam supremam esse imser Ecclesias. Es exim supra modum necessarium, di expediens an universitate Chrisianorum per orbem terra dis a Uae quamdam permanentem eompendiosam eommunitatem apertam ,---

esam populis Chrisiaaris,in quas ummus Prineipatus Eccle sieus in terris eum summa authoritate praecipiendi, docendi , regendi , judieandi , cognoscendi, θ' definiendi uilitersubter de universa materia eatholica, O Ecclesiastea , quae tune sit in loco com pendiose militer noto populis. Talis igitur Communitas exsens ex quid nominis Romana Ecclesia de necessitate essuprema in terris, sicut in ea es summus in terris Prineipatus Ecclesiasticus.

servare hic iuvat x. hanc Censuram compendio iactam a P. probatam fuisse ab eodem Concilio sese. 8, quam per extensum , seu qualem jussu ConciIii exaratam Vonder Hari tom. 3. exhibex, ex oua liquido adparet, quae nani Synodo Constantiensi iactata in sedem de Apostolica Sede sententia. a. Hanc eamdem censi

396쪽

ram in compendium redactam,atque a Concilio recensitam perinde approbatam fuisse a Martino V. Const. inci p. Inter cunctas edita in ipso Concilio . 3. Ex censura ista ampliori interpretandam fore proinde contractiorem a Concilio , & Pontifice adoptatam . Igitur quum Ponti sex constit. laudata, postquam inter condemnatos a Concilio Niclessi errores hunc recensuisset ordine 4I : Mn es

de necessitate salutis credere Romanam Ecclesam esse supremam inter alias Ecclesas, hanc censuram Concilii approbavit: Error est, si per Romanam Ecclesiam intelligat universalem Ecclesam , aut Concilium generale, aut pro quanto negaret Primatum Summi Pon-riscissuper alias Ecclesias particulares, intelligenda est, inquam, censura ista juxta sensum censurae superius allatae, cusus synopsis est , ut sensus sit Romanam quidem Ecclesiam , Pontifice ab eadem abstracto, universalis nomine, locoque supremae haud accipiendam sere, habendamque: neque perinde ei infligendam erroris notam, qui eo, illam nomine, & loco nec acciperet, nec haberet: bene vero universalem esse , & supremam, neque id absque errore inficias iri, prout comprehendit Pontificem , quatenus nempe Pontifex Ecclesiae universalis egregiam speciem praesere, atque in Ecclesiam universam potestate suprema potitur : sive quatenus in Pontifice, juxta phrasim censurae amplioris,

universitas Christifidelium per orbem diffusa compendiaria persistit . Itaque juxta hunc sensum proiecto germanum Pontifex supremus Princeps super alias particulares Ecclesias donominatur idem, qui super omnes summatim Ecclesias, atque qui super Ecclesiam universam 3 ut qui unus ejusdem summam, egregiamque speciem gerit. Etenim si in omnes Ecclesias particulares Principatum obtinet, & si Ecclesiae omnes particulares Pontifici obedire tenentur , palam fit Pontificem in universam Ecclesiam Principatum habere ; unde in super alias Ecclesas particulares Comprehendit etiam omnes 3 &to super omnes Ecclesas particulares aequivalet Ecclesiae universaIi. Is sensus liquido constat extat datae censurae amplioris verbis e, aperteque imo ex praecit. Marinlini V. constitutione, in qua inter quaestiones, quas ab haerest redeuntibus fieri jubet, una haec est et Item utrum credat, quod

Papa canonice electus , qui pro temporefuerit, ejus nomine pro pria

397쪽

rem in Ecclesu Dei. Ubi vides Ecclesiam Dei accipi pro Ecclesia

universali, eodem nomine efferri; pro eademque re usurpari .

Contra maere suo contendit Natalis illud to In Ecclesa Dei diversum esse ab isto In Ecclesam Seir illud usurpasse Martinum ad fgnificandam Pontificis potestatem in Ecclesias particu lares ; istud non adhibuisse , quo significata fuisset Pontificis potestas in Ecclesiam universalem , ac perinde in Senerale Concilium. Verum verbis nimis haeret vir doctus, nec nesciebat sub id temporis verborum compositionem , Δ vim adeo religiose observatam non ivisse e sed si & Censuram ampliorem expendisset, verba illa non ita ad alienum sensum intorsisset. Sed luserit, haeseritque vectis a nonne sicut Rex , sic Pontifex , scut in Regnum universum , sic liniversam in Ecclesiam potestate in exercere jure optimo dicendus est, qui dicitur supremam habere potestatem scut in Regno , sc in Ecelesia Θ Sed de hoc argumento rursus infra . Confirmatur interea id totum ex Censura, quae circa propositiones Viciessi adversus Religiosos ordines haec prae aliis habet : Euid necesse es nobis multum discurrere pro valido a umento , quod Aeligiones privatae memorat verius , S aliaesint laudabiles, es virilis in Religione chris na P S quod catholicum estrales esse bonas, Usanctas Θ ecce Desidum , e rum habemus argumentum , me cilicet sanctae Romanae Ecclese capitis Omnium Ecclesarum in terris , quae firmiter credit tales Religiones Uie sanctas , Njustas, seu tineadem esse salas approbavit , eseonfirmavit. Hoc ergo a timentum es nobis valde Ioliciens adhaeresi confutationem contrariae- Hactenus censura illa. Ex quibus sane patescit, quod Pontificis Romani tam in Ecclesiam universam suprema potestas, quam in definiendis fidei caussis infaIlibilitas a Concilio Constantiensi agnita , & asserta dubio procul

fuit, .quum censura alia a plurimis tum Cardinalibus , tum Episcopis, tum Abbatibus, tum Theologis , tum juris utriusque is consultis, tum viris aliis notabilibus adornata fuerit, & compendi facta a Concilio sese. 8, & Martino V. constit. Inter cunctas approbata.

Martinus V. se superiorem profecto Ecclesiis particularibus

398쪽

VINDICATA. ARTICUL Us IV. sy. II. 3ην

non modo.sed etiam Ecclesia universali,& Concilio ipso Constantiensi intellexisse , nedum ex constitutione inter cunctus superius Iaudata colligitur , sed & evincitur ex constitis edita annno IAI 8. in eodem Concilio,qua appellationes a Summo Pontifice ad Concilium prohibet hi; verbis e Nulli fas es a supremo Tudice , videlicet Aposolica Sede,seu Romano Pontifice Pesu Chrisi mearis interris appellare, aut illius judicium in caustis mei, quae tamquam majores ad ipsum , ct Sedem A solicam referendae sunt, deelinare. Hanc constitutionem edidit Ponti sex occasione oratorum

Regis Poloniae, qui libellum Joannix Faltamberg ignominioso haeresis nomine damnandam Coacilio denuntiarant , reque ipsa Iudices , Quaesitoresque fidei ad id operis diligenti examine discutiendiun a Concilio deputati infamiae nota fore infligendum de Iiberauerant; quinimo ae Cardinalibus , & Episcopis cujusque Nationis de libro proxime insessione pubIica diris cunctix devovendo sponsionem, fidemque , quλ malon desiderari illis non esset ,

acceperant. Quorum nihilominus, cunctor umque votis quum unRPontificis volontas intercessisset, nulloque praehabito Patrum consilio , aut consensa omnem eo de libro motam quaestionem flentio litari jussisset , Oratores autem illi spem omnem suam de proscribendo Iibello praereptam, amputatamque aegre serentes , protestatione omnium nomine a Paulo Voladimuri interposita ,

ad suturum generese Concilium provocassent quorsum vero suturum appellare , quippini pulsare magis praesens ξ illis de mandato Pontificis sub anathematis poena silentium impositum fuit,

atque ad praecludendum omnem imposterum aditum hujusce generis temerariis attentatis,ab hisque ausibus in abusum facile abituris occasionem omnem abigendam praefatam Pontifex constiti tionem evuIgavit. Contra hancce Martini V. constitutionem audacissimus insurrexit, calamumque distringens Iacessendam , Iacerandamque adorsus Gersonius est tractatu elucubrato, cui titulum indidit r Tuomodo , o an liceat in causis ei a Summo Amsce appella re, seu ejus judicium declinare: cujus doctrinae , cui totam ferme caussam suam Parisienses quidam TheoIogi commiserimi, sed qua prudentia iam factitin est fanum cardo in eo totus couvervitur , ut suadeat in caussis fidei fas esse Pontificis judi-

399쪽

Cecumenici iudicium , utpote in fallibile declinare , nii norisque facere nefas esse . Verumtamen ad tractatus calcem ingenue , veritate nempe cogente , fatetur tandem dicta ab se , & argumentata magis ad veritatis inquisitionem colline asse , quam quae in Summi Pontificis offensionem vergi velit. Subjungit deinde ex pedire , egregiaeque operae Pontifici haud poenitendae esse pretium , ut suspicionem omnem sinistram , in quam ob indictum tam pernicioso libro justitium, venire potuisset, in eumdet

Iibrum districtum , solemneque instituendo judicium , ab se amolliretur : Hoe es, inquit, fisonte nullo requirente damnet doctrinam illam pesseram, es crudelem contra Polonos, cum smilibus aliis , eum tali eelebritate, ἐπ rigore, qualem dei materia vergens in scandalum, ἐπ perniciem Reipublicae postulat, ct requiarit . Haec Gersonius, cujus doctrina, & auctoritas superius jam satis superque est exagitata. Accedit ad haec , quod a Martino V. juxta priscuin Conciliis solemnem morem Concilium Constantiense actorum confirmationem postulavit, quam nonnisi certo posito modo Ponti sex concessit, scilicet conciliariter actis, ut mox dicetur: nec non uno Martini vocato nomine Concordata cum Nationibus sive Germanica, sive Gallica, sive Anglicana sancita sunt, sicuti legere est apud Harduinum rom. 8. Pag 883 s& seqq. Quae quid aliud, amabo, praeseserunt, quam eo in Concilio primas, supremasque partes egisse Pontificem p 'Haec ex Martini V. constit. a Schelestratio deducta momenta conatur elevare , & eludere Natalis hist. Eccles. ad saecul XV ,N XVI. dissert. 4. de auct., & sensu decret. Concilii Constant. art. 3. n. II. Videlicet respondet Martinum V. hac agendi ratione ostendisse se Concilii deputatis , coltcgio Cardinalium , congregationibus Nationum superiorem esse , non vero Concilio , a quo Joannis Falvemberg libellus sessione publica damnatus non fuerat. Se imo Concilio subjectum profecto agnovisse , quando in quidem jam pridem in Synodo Pisana in hanc ivisset sententiam a Gregorii XII. obedientia, postquam illius Synodi judicio gradu deturbatus est , se abdicans, & Alexandio V , ac deinde Joanni XXIII. eius luccessori adhaerens : attamen Gregorium XII.

400쪽

VINDICA et A. ARTICU Lus IV. r. II. 36s,nte Synodi Pisanae judicium probe ut legitimum Pontificem

coluit, ut qui successerat Innocentio VII, a quo ipse Odo Columna in Pontificatu Martinus V. appellatus insulis Cardinalitiio ornatus fuerat. Persuasum ei igitur erat, Pontificem etsi legitimum ob pertinaciam in retinenda dignitate , quam Ecclesiae bono exigente dimittere debuisset , a Concilio posse gradu detrudi. Concilium autem , subdit, non aliter Martinus confirmavit, quam ejus decretis consentiendo , eaque promulgando , & exequendo , non quasi ipsis auctoritatem conserens, ac robur , quo antea carerent. Et certe, inquit, cineilii Constantiensi definitiones, es decreta tum in materia fidei, eum in aliis materiis edita vim per se haberemeter omnes Obligandi agnoverat, es declaravearat Martinus, antequam Regis Poloniae , es Dueis Lithuania Oratoribus responderet: quod Omnia, e vula determinata , eοα- elusa , o decreta in materia fidei per jaerum generale conellium Gnsantiesse eonciliariter approbabat, es ratimabat, ut conlatex ipsus cons. Inter cunctas , es ex interrogationibus, quas haereis si eis ad Ecclesiam redeuntibusseri jubet: utrum credant, teneant, er asserunt, quod quodlibet Concilium generale , es etiam Consanistiense Ecclesiam univeryalem repraesentet. Item utrum credant, quod illud, quo aerum Concilium cinisantiense .... approbavit ,

er approbat in favorem dei, o adfalutem animarum , quia hoc es ab omnibus Chrisistilibus approbandum , S tenendum se.

Item utrum eredant, quod tondemnationes Poannis Hus, γοannis

tetuli, es Hieronymi de Praga factae de personis, libris, , documentis per sacrum generale consantiense Concilium, fuerint ria

te, es juse factae, es a quolibet citholico pro talibus tenendae, b*miter asserendae . At consitutio, ait Natalis , Inter cunctas, is qua hujusmodi interrogationes praescribuntur,edita fuerat a Murtiis no V. 8. Kal. Martii, ac proinde antefess. 43 ; reninsum vero itilud oratoribus Alinis de approbatione eorum , quae in materi dei

conclusa, s decreta fuerant conciliariter dedit Ies.4 3 , ultima celebrata die a a. Aprilis dimisso jam his verbis cincilior Ite in pace. EPvamobrem si in hae Murtini V. responsone psta es Concilii confrmatio, ut contendit Sthe rates , liquido consul Concilii decreta Meles omnes obligasse ante ipsus Antiscis confirmatis-

SEARCH

MENU NAVIGATION