Privilegiorum in persona Sancti Petri Romano Pontifici a Christo Domino collatorum vindiciae in duas partes, & quinque tomos distributae a f. Hieremia a Bennettis cappuccino pars 1. tomus 1. pars 3. tomus 6. 1

발행: 1756년

분량: 679페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

571쪽

s o P Rivi LEGIA ROM. PONTIFICI

nella littera apolletiea de Quippa, praeclare refellit. Τolleranti Limiis in rebus ad religionem attinentibus vocatus ab aliis est Anima Religionis prudentum apud Fridericum Ketiner in exercit. hist. theolog. . Ab aliis planiori vocabulo Latitudinarium , ut in Anglia a Rapino de Thoyras tom. ro. hist. Anglic. Sub Scepticismi larva invectus in Bataviam , & Germaniam est a Petro Jurteo intrach. de Ecclesia , quam ex quacumque christiana societate composuit , sed eum in trach. de unit. Ecclesiae exagitavit Nicolius ά a- Grotio de verit relig.Christ.; a Johanne Clerico dissert. de eligenda inter dissid. Christ. sententia ; a Vallesio, a P ter, & ChiI- lingvvori , quos Eduardus Knot Soc. Jec egregie oppugnavit. In Angliam haud absenili nominis specie appicta Tollerantismum

transvexere Johannes Milton in tradi.de vera relig. &c.,quo cuiusque generis sectatoribus salutem aeternam spondet, solisque Romano-Catholicis denegat , quorum imo ad impediendam doctrinae propagationcm , quam liber potius haeresin , schisma , atque cujuslibet sectar tollerantiam permitti voluit. Tollando adeo

Μi Itonis placitum arrisit , ut post obitum propterea ejusdem gesta praeconiis celebrarit. Johannes Lochius in tract. de Christianismo ration. , in respons ad Stillingsset de Christ. ration. , dein epist. de tollerant. in rebus relig. ; Auctor libri inscripti Spiria suI rium, contra quem calamum egregie perstrinxit Anselm De sng. , Thomas Burnelius in Archeolog.,aliique multi. Tu vin-glius lib.de vera,& falsa relig. lis naturae viribus viros apud Geta.

tiles olim conspicuos, puta Socratem, Catonem,Scipionem, Senecam, Herculam etiam,&Theseum ad vitam aeternam pervenisse aD

sirmavit . Philippus Mornaeus Duplesiis de verit. relig. Christ. , Si de mensura fidei; Petrus de Moiit in filius in desens. relig. Protest.s Franciscus Turre timis de secess. ab Eccles Roma, Johannes Serranus de princi p. relig. Christ. 3 Johannes Placetaeus , aliique CaI-vinismum apprime Christi in ismo consormem suadere enixi sunt. olse genius, Episcopius , Vorstius, Lubienieritis &c. Socini

nismum una ac cum aliis sectis omnino tollerandum esse conte derunt . Andreas Iricius Modrevius Luthera nos , di Anti trinitarios non modo, sed & sectas omnes, ae societates Catholicis

conciliare lib. de Ecclesia enixus est , unde a Grotio inter Conci

572쪽

liatores est adcensitus . Johannes Dura us , & Johannes Entellius Lutheranis Calvinistas communione adsociare peroptarunt, obis nixeque curarunt. Georgius Wicelius senior e Lutherano Cath licus in sua methodo concordiae Catholicis pariter Protestantes concordare studuit, idque consilii Cassandro , Masenio, aliisque inspirare sategit. Susceperat idem consilium , jamque priden iniverat Alexander de 't se , ac Protestantibus sermone inscripto proposuit, quorum Propterea invidiam , indignationemque in se concitavit: sed& prosequutus dein est Auctor Tubae pacis, sive discursus theolog. de unione Ecclesiae. Rom., de Protest . Praeter eos vero quam plures ex nostratibus , quorum nonnullos paulo superius memoravi, qui e Christiana religione Tolle tanti umprocul abigendum propugnaruret, qui legantur digni prorsus sum Isaacus Papin ex Anglo-Calvinista opera clarissimi Bossuetii C tholicus essectus in trin. adverὶs Tollerantissimum in rebus reli,sionis; docti sim. Ludovicus Thomassimis in trin. de unit. Ecclesiae , & modis jugiter abservatis unitatis conservandae necnon Iohannes DeE Soc. l. de fide Christian. , & cathol. vindicata a, versus Deistas , Judaeos, Μaho metanos , Socinianos &c. Ego paucis rem conficiam, & quidem viam alteram ingressus, quae orationem meam eo , unde digrega est, id est, ad tractationem de necessitate communicandi cum Romana Ecclesia , ei que Ct. pite Romano Pontifice, inque rebus ad relisionem attinentibus eidem consentiendi, tandem reducat. Enim vero Ecclasiam juxta illud Apostoli inur Deus, una des , unum baptisma , unam esse unitate Capitis, unitate fidei ,

unitate Sacramentorum , jam nunc nemo ignorat nedum ex iis,

qui vel a primoribus labiis theologica dogmata salutaverit, sed eN iis quicumque a primo limine Christianae fidei rudimentis sum rit imbutus; nec rerum christianarum,quae quotidie sub oculos c d unt,omnino sit jejunus. Ita vero triplex hujus unitatis vinculum a Christo Domino Christianae Religionis optimo tostitutore in Eo lesia cautum , ordinMum, di constitutum est , ut una alteri ita ad socia i a , comesque adaucta semper sit, ut ab invicem discindi, divellique nequeat, quin utrimque disperdantur , di de peream, videlicet ita ut in re sive sacramenIasia , sive dogmatica unitas

573쪽

integra , intemerataque non maneat , nisi conjuncta cum sui Capitis unitate 3 non secus ac corpori integritas non manet, nisi eapiti suo copuletur φ ex quo conficitur necessitas cum Romano

Pontifice communicandi , atque Pontifici in rebus qua ad fidem, di qua ad Sacramenta spectantibus pariter consentiendi. Hinc prosemis illustris mos ille , cujus testes locupletes habemus S. Irenaeum lib. 3. cap. 3. , di Tertullianum lib. de praescript. cap. 36. , ut alioS nunc praeteream , quo Ecclesis nihil antiquius erat is quam subortas de fide quaestiones statim ad Pontificem deferre , atque ab eo responsa , di placita e X pectare : in quem S. Irenaei locum , videlicet in ea verba , .vi hanc Ecclesiam fRomanam JPropter potentiorem principalitatem necese es omnem convenire Eceloiam , Fervandentius Romani Pontificis privilegia a S. Ireis naro ibidem celebrata plurimis illustrans; & post eumdem Tertulliani locum , idest verba illa , Si Italiae alaces, habes Romanam i Ecesesiam J unde nobis quρque auctoritas praesto es, adnotans dela Farre Theologus Parisiqnsis catalogum attexuere Ecclesiarum Gallicae, Italicae, Hispanicae, Anglicae, Scoticae, Hibe Inicae,

Germanicae, Gothicae, Sarmaticae , earumque Orientalium , tum

Australium Carthaginensis, Numidicae, Mauritanicae , Hipponicae , Asianae , Arabicae ; occidentalium denique Caesareae, Cappadociae, Phoeniciae , Syriae, Armeniae , Ponti, Gallatiae , Lydiae , Phrygiae, Pisidiae , Pamphiliae, Isauriae, quas omnes ,

ut verbo finiam , controversias fidei, ut par erat, remisisse ad Pe.

tri successores , ac Pontificis fidei se integre permisisse exploratum est, quarum no S pleraque testimonia paulo post in lucem

proseremus.

Hinc prosectiis mos ille pariter, quo Ecclesiarum Praesules

recens inaugurati Romano Pontifici fidei suae rationem redderer vehRomam proficisci, vel eo acciri a Pontifice , unaque cum fideli. tatis sacramento praestare obedientiam,& fidem despondere: a Pontifice sacrae disciplinae , rituumque Ecclesiasticorum praestolari, di expetere documenta ; Pontificis voluntati, & praeceptis cap uvsubmittere , ac observantiae vinculo se obstringere solemne habebant , de summopere satagebant. Cujus quidem moris exempla , quae iusiori sermone pars. a. Prosequemur , ut praeteream de S. P ircaz-Disit iroo by Gorale

574쪽

lycarpo , S. Irenaeo , Origene , S. Petro Alexandrino , Theophila Caesareensi , S. Athanasio, Paulino Antiocheno, Maximo Con, stantinopolitano , sexcentisque aliis per semet ossicium istud prae stitum Romam prosectis , frequentissima ,.ia antiquissimae exstant apud S. Cornelium epist. o. ad S. Cyprianum , cui formularium Novatiani schismatis ejurandi praescribit, atque Afiicanis Ecclesiis denunciari praecipit: apud S. Epiphanium haer. 7 a. , ubi refert fidei professionem, quam ut Pontificis gratiam aucuparet, Marcellus Ancyranus coram S. Iulio I. emiserat, manuque signaverat: apud S. Leonem M. epist. ad Nicetam Aquilejensem , qua jubet ut Clerici a Pelagiana haeresi resipiscentes Muratis cum auctoribus erroribus aperta , scriptaque professione jurarent Matuta omnia Synodalia, quae Aposolicae Sedis ere marat auctoritas, amplecti, approbare r aeud S. Gregorium lib. I . epist. 3 I. vet. edit. , ubi formula exhibetur praescripta , qua qui Aquilejense schisma ad Ecclesiam reduces eiurassent , imposterum in Romanae Ecclesiae

communione persistere, eique omnino consentire pollicerentur rapud S. Zachariam epist. 4. ad Bonifacium , qua tria pallia tribus Archiepiscopis trans nittere se ea Iege perhibet, ut Pontifici inobedientiam caput submitterent: apud S. Bonifacium Mogunti. num epist. Ios. ad Cudbertum Archiepiscopum Cantuariensem qua refert in Synodo Liptinensi anno 7 3. communi calculo san citum, ut in signum unitatis, & subjectionis Pontifici pendendae scripto exarato , & Episcoporum syngrapha firmato eidem Pontifici obedientia, &observantia se omnes obstringerent e quo sa eramento iampridem S. Gregorici II. idem S. Bonifacius scripto edito, quod legere est apud Labbeum tom. 8., fidem suam obliga verat: apud Anastatam in vita S. Nicolai I., & in actis Concilii Constantinopolitani IV., ubi auctor est a Johanne Archiepiscopo Ravennate suisse una cum fidei sacramento fidelitatis iuramentum S. Nicolao I. nuncupatum et & Hadriani II. iuxta formulam ab eo sancitam Graecos Episcopos, ejurato Photio, obedientia se permisisse juxta formulam praescriptam: apud S.Gregorium VII. m Synodo VI. Romana , in qua Henricus Aquit ensis Episcopus juramenti religione se Pontifici mancipavir, quae ex parte imi

575쪽

Paschalem II. in Synodo I. Rom ana , in qua praescripta Episcopis est formula tum fidei, cum fidelitatis Pontifici despondendae, quae refertur cap. Significol in ε' de electione , dcelecti potestate: apud Alexandrum III. in Concilio Lateranensi III., in quo statuista pariter , ac praescripta sermula ab Episcopis subscribenda,

quam exhibet Albertus Stadensis in chron. ad an. II 7s. Conser Martentum de antiq. Eccles ritibus tom. a. lib. I. pari. a. cap. 8., Sirmondum in append. tom. a. colle,st. Concit. Galliae , Labis heum tom. Io. , & II. Conci l. edit. Venetae , Pontificale Romanum jussit Urbani VIII. editum tit. De eonfeerat. electi in Epis .; Concilium Tridentinum se T. a 4. de resoriri. cap. II. ἔ Pium IV. constit. 3 s. in Bullar. Rom.; Gregorium XIII. constit. 33. in Bullario Romano , a quibus pleraeque hujusmodi professiones fidei , ac formulae juramenti Pontifici praestandi exhibentur: quo de ar- sumento copiosius sibi. Huc spectant, quae S. Cyprianus in epist. ad Lapsos , qui a Romano Pontifice segregati nomine Eeclesiae se inscribere , eodemque nomine communionis litteras ad ipsum S.Cyprianum scribere praesumpserant, Lapsos temeritatis coarguens in haec verba respondit: Dominus noster in Evangelisse loquitur, b dicit Petro: Tu es Petrus,& super hanc petram &c. Suum hoe divina lege fundatum sit, miror quosdam audaci temeritate se mihiseribere vo- Lisse, ut Eetlesiae nomine litteras facerent. Huc spectant, quae S.optatus lib. a. ad ostendendum Ecclesias Africae, quae pro Caeciliani ordinatione adversus Donatistas decertabant , omnimode cum Ecclesia Catholica communione esse conjunctas, non alio argumento usus est , quam quod a Romana Ecclesia communione erant cohonestatae , a qua communicatorias litteras accipiebant: Sedit prior Petrus, ait, atque enumeratis Petri successoribus

usque ad S. Siricum Siricius, subnectit, hodie, qui nosterolyseius,

eum quo nobii totus Orbis eummercio formatarum in una ocietatis eommunione concordat. Propterea Montanus ab Apollinari Episcopo Jeropolitano de fide inqilistus, se satis tutum existimavita, si a Romano Pontifice communicatorias litteras impetrareti atque quidem dato, & fraude impetravit, quas tamen quantocius a Praxea derecta fraude Pontifex revocavit , teste Tertulliano lib. advers. Diuiti eo by Corale

576쪽

advers. Praxeam cap. r.e quem quidem Pontificem Anicetus L. Baronius autumat , Eleutherum Valesius , Victorem Pagius. Ruffinus pariter homo post natos homines vaserrimi ingenii, atoque apprime ad fallendum compositi, Roma excessiirus , ut in patriam regrederetur , litteras communicatorias prius a S. Si ricio petiit, atque a Pontificc ejus versutiam , erroresque ignorante extorsit, quas deinde magnopere ostentaret, S. venditaret, prae sertim post Siricii obitum ratus sibi profuturas, ut judicium ab Anastasio contra se institutum aut effugeret, aut infirmaret, aut infringeret, ut ipsi S. I ieronymus apolog. a. objecit. Huc spectant, quae S. Hieronymus in epist. II., nunc sI. ad Ageruchiam, vetustissimae consuetudinis ab oriente , & occidente graviora

dubia ad Romanum Pontificem deserendi, indeque responsa, di placita dirigendi testis liquidus , ut qui S. Damasio ab epistolis erat, ejusmodique consultationibus undequaque delatis responsa dandi ossicio defungebatur, his verbis scripsit: Ante annos pluri- mot , quum in chartis Eeclesiasteis javarem Damasum Romanae

Urbis Episcopum; triennii spatio, quo S.Damasus superstitit, id

munus obivit N Orientis, atque Occidentiss nodicis consultationibus responderem . Cujus consuetudinis S. Doctori testes locupletes accedunt S. Cyrillus Alexandrinus in epist. ad S. Casestinum 3 Synodus Sardicensis epist. synodic. ad S. Julium; S. Innocentius I. epist. ad Concit. Carthagin. apud Labbeum tom. 3 , &inter Augustinianas si . vet. edit. & epist. ad Concit Mille vitanum inter Augustin. sa ; S. Bonifacius I. epist. ad Episcop. Illyrici apud Holstentum pari. I. collect. Rom. 3 S. Siricius epist. I. ad Himerium cap. I , aliique suis locis laudandi Ex hac omnimoda necessitate, qua omnes adstringuntur a Pontifici Romano in sacrorum consortio se adjungendi, eique in rebus ad Religionem attinentibus consensum adhibendi, prosecta pariter est , quae longe, lateque in Ecclesia patet, potestas , ita ut potestatis istius particula , nec ab ista praecisa , multo minus ista potior, existimanda sit, quae ab Ecclesia universa exeriscetur . Iccirco ex iis , quae habet S. Cyprianus lib. de unit. Ec- -- cles. relatus can. Loquitur a 4. q. I. eus unus es, es Christurunui , es una Geloia ..Cathedra unasuper Petrum voce Γο-

577쪽

mini funIata , Johannes a Turrecremata in respons. advers. Bassis leenses recte olim argumentatus est non aliam ab auctoritate Romani Pontificis esse Ecclesiae universae auctaritatem, neque proinde Concilio potestatem inesse, quae penes Pontificem integra ,& plena non resideat, a quo postea in Concilium promanet. Quorum quidem gemina sunt, quae perhibent S.Optatus lib. 7 ; S. Hieronymus lib. I. advers. Jovinianum I S. Pacianus epist. 3. ad Symo pron. ὁ & S. Augustinus serm. ass. edit. P. P. Benedict. Statuta enim semel in Ecclesia visibilis Capitis unitate , consequens est , ut in eo totius corporis suinma consistat, & in corpus totum ab eo diffusum dicatur robur , quo vegetatur . Itaque inconsesso est quidquid potestatis est in Ecclesia , totum a Pontifice emanare ἔquidquid est in fide integrum , & firmum , totum in Pontifice in .

concussum esse , & intemeratum . Iccirco cap. Nolite errare dist. ii. ex S. Julici ; & C. Basluas de consecr. dist. I. ex S. Ge- Iasio; nec non a S. Augustino epist. 163. vet. edit. ad Glorium ,

& Eleusium , dictum est, quod Dominus In Apostolica Sede totius Ecclesae posuit Principatum , ut ab ipso tamquam capite dona sua velut in eorpus omne di underet , ut loquitur S. Leo ; cui S. Bonifacius I. concinens in epist. ad Episcop. Thessaliae , Insitutio , inquit , universalis nascentis Ecclese de S. Petri sumbit honore principium, in quo regimen ejus, o summa eos luit et ex ejus enim ecci stolica disciplina per omnes Ecclesas,Religionis jam cre-Jcente cultura , fonte manavit. Iccirco cap. Ita Dominus distinistiis. idem S. Leo, de in serm. 3. de sua assumpt., Nunquam, ait,nisper ipsum Petrum dedit, quidquid aliis non neravit: cap . Omnes distinet. a a. ex S Nicolao I. dicitur ordinis Ecclesiastici dignitatem omnem a Romana Ecclesia institutam esse e & C. Decreto II. q. p. ex S. Gregorio, sive S. Leone habetur, qliod S. Romana Ecclesia Vices suas ita aliis impartitur Ecclesiis , ut in par- rem ni vocatae sollicitudinis, non is plenitudinem potesatis . Gemina habet Vigilius in epist. ad Prolatur. ; docetque S. Thomas

in a. sententi arum circa finem. Iccirco citis can. Loquitur 24.

q. I. ex S. Cypriano Ecclesiae particulares ad Ecclesiam Romanam comparantur , sicuti radii ad solem , fluvii ad fontem, & rami ad radicem. S. Petrus Chrysologus non absimiliter affirmat et Diuitiam by GOoste

578쪽

UINDICATA. ARTICUL Us VI. PROLE G. Md sipiti rami , quod eapiti membra, quia sui radii ,

rivuli, hoe Apostolica Sedis reverentiae debent omnes Eccle-sa, quas ubique terrarum Religio Christiana fundavit. Nec secusae S. Isidorus lib. Io. etymolog. ex eo existimat ortum capitis nomen, quod Seu r Omnes , is nervi inde initium capiant, at ex eo omnis vigendi causa oriatur: ita Pontifici capitis inditum nomen , ut intelligatur ab eo vim omnem ecclesiasticae juris. dictionis in Ecclesiam diffundi. Iccirco Leo X. constit. , quae Incipit Primitiva ilia Eeelsa Eecie fas omnes tamquam membraeapiti obsequentia ,-tamquam rivulos ex fonte , Romana videlicet Gelsa derivantes nuncupat. Cap. Regula distinct. II.; can.

Confidimus a 3. q. i. ex S. Gelasio I Se cap. Signiμυι de elect.,&electi potestate ex Paschali dicitur Concilia a Pontifice auctoritatem , & robur accipere . Ad praeclara haec apposite observant S. Bonaventura in sentent. apud Turrecrematam loco indicato, quod juxta rectum Ecclesiae ordinem a Deci optime institutum : Suprema potesar ,

plenituri jurisdictionis sat in imo primo , es supremo , in quo floscut in primo, ἐπ in Amplieissmo in illa tenere es satus omnis

praelationia ecessastea : Ec S. Thomas lib. 4. contra Gentes cap. τε. ideo soli Petro datas Claves a Domino , Ut ostenderetur potesar clavium per eum ad alios derivanda, ad eonservandam Eeelsae unitatem . Unitatis conservandae gratia regiminis Monarchici ratio a Christo Domino in Ecclesia instituta, cujus spe. ciem idem saepius in Evangelio exhibuit mox Gregis, cujus unus est Pastor , mox Domus, cujus unus est Paterfamilias 3 mox Regni, cujus unus est Princeps . Quae quum ita sint recte inde

deducit S. Doctor a. a. q. I. artici ult. , unum penes Pontificem

stare Religionis christianae summam et ejus esse fidei quaestionea finire 3 Ecclesiae vero universae ab eo finitis firmiter quiescere: dicetera cogitare , & praestare , quae ad christianae Reipublicae bonum conserunt , di pertinent: Unasdes , inquit, debet esse totius Ecelsae fecundum illud i. Corinth. I. Id ipsum dicatis omnes...Hodservari non posset, nis quaesis de se mora determinetur pereum , qui toti Ecclesiae praees, ulse ejus fatentia a tota Ecclesiasrmiter teneatur. Quo sensu similiter cap. Fidelior dist. 3 o. alle.

579쪽

ue 48 PRIv1LEGIA RO M. PONTIFICIgato S. Ambrosio dicitur, ideo a petra dictus Petrus , Nuia prinius Mei βηrimenta posuit , ει tamquam Jaxum immobili totius

eorporis Eceles comparem , molemque continet. Cap. Omnes disina. ra . Sedes Apostolica a Petro Apostolo dicta, dister dei appellatur , adeoqile ut Glossa in can. uodcumque a 4. q. I. aD firmare non dubitaverit: Credo , quod Iententiae totius Eccle

praeferendast sententia Romana Ecelsae , si in aliquo sibi eantradicant . Junge C. Haec o des : de C. A rem . Sed quaenam Ecclesia Romanae Ecclesiae absque piaculo contradicet ξ Siquidem C. Pudenda a . q. I. ex laudato S. Augustino habetur Nullam esse Getesam , nis east in Apsolicae Sedis radiee consituta r & C. Non vos 23. q. . habetur: tauisquis ab Apsoliea divisus es Sede, in Rhismate eum esse non dubium es. A primo itaque ad postremum liquido , luculenterque adparet necessitas , quae Ecclesiis omnibus cum Romana communicandi omnino , & consentiendi iugiter incumbit 3 ejusmodi vero communionis, S consensionis consectaria esse Pontificis tum a fide indeficientiain , tum Concilio generali praestantiorem potestatem. Iam de ratione , qua demum isti tismodi communio , & consensio conficitur , sermo instituendus . Et quidem in veterem eiusmodi rationem usii frequentatam inquirere propositum meum est ιHicere dc nupera , quae postea invaluid , ais alios, quibus otium suppetat, tractatores dimiMens .i diaque ejusmodi, unitatis cum Capite Romano Pontifice conservandae Ecclesiae universae ex gemino potissimum capite , ut Innuimus , necessitas incumbebat ex unitate fidei, & ex unitate Sacramentorum. Ergo uniusque ejui modi unitatis cum Capite conscivendae gratia inductus olim est , di invaluit' nius Fermenti, & Formatarum , Ferment L in argumentum unitatis in re sacramentaria, Formatarum in argumentum unitatis in Ie dogmatica ; quo utroque modo Ecclesae R manae communione Episcopos , ceterasque Ecclesias cohonestare Pontificibus in more positum erat ; de quibus nunc disserere prae stat. Α Fermento, in cujus investigatione doctos dissicile convenire intelligo, exordium capiamus . Fermentum Itaque ex prae scripto Romanorum Pontificum in symbolum, signumque communionis sidet, stivitatis, quibus quasi uno vinculo Ecclesiae

580쪽

Romanae veluti cunctarum Μatri, & Magistrae Ecclesias ceteras esse conglutinatas, & conjunctas significatum iret, ad Primates,& Episcopos, ab iisdem vero ad Presbyteros , Ecclesiasque mitisti consuevisse , constat ex decretis S. Melchiadis , qui uti legitur apud auctorem libri Pontificalis , Fecit, ut oblationes consecratae per Ecelesas ex consecratu Episcopi dirigerentur , quod declaratur Armentum : S. Siricii , qui pariter , ut habet Pontificalis liber, constituit, Ut nullus Presb ter fas celebraret per Omnein

hebdomadam, nis confecratum Episcopi loci defignati susciperet

declaratum, quia nominatur Armentum et S. Innocentii I , qui in decretali ad Decentium Eugubinum Episcopum respondit in haec verba: De Fermento, quod die Dominica per Titulos mittimus, supersae nos consulere voluisi, quum omnes Ecclesiae nosrae intra Civitatemini eonsi tuta, quarum Presbyteri , qui die ipse propter plebe ibi creditam uobiscum eonvenire non possunt, idcirco Fermentum a nobis eonfectum per Acobibos accipiunt , uise a n fra eαmmuniane maxime illa die non judicent separatos . A dper Parochias feri debere non puto , quia nec longe portanda junt Sacramenta , nec nos per coemeteria diversa consituris Presbγteris desinamus , sed Presb teri eorum eo latendorum jus habent, atque licentiam. Ex S. Irenaeo apud Eusebium lib. s. cap. a perhibente Episcopis, & Presbyteris Romam venientibus Euch ristiam mitti a Pontificibus in signum communionis consuevisse rex S. Justino in apologia assirmante diebus Solis, scilicet Dominicis ad absentes , qui adstare in Ecclesia sacra conficienti Sacerdoti non potuissent, deserri sacramenta per Diaconos positum in more suisse : & ex antiquo Kalendario Romano edito a Joha ne Frontonio , in quo habetur Fermentum Sabbato ante Dominicam Palmarum distribui consuevisse in Consistorio Lateranensi, ac transmitti ad Episcopos suburbicarios 3 idque ideo, ut saltem

recurrente Paschate suam cum Romano Pontifice communionem profiterentur, de uno , eodemque mysterio participantes . ,

Jam inquirere juvat, quid Fermenti sive nominet , sive significatione veniret. Venisse nomine fermenti Eulogias existimant Baronius , Spondanus , Anselmus Flavel burgensis , Cardinalis Cusanus , Theophilus Raynaldus, Franciscus Macedo, Antonius

SEARCH

MENU NAVIGATION