장음표시 사용
561쪽
sso PRIVILEGIA RO M. PONTI pICi Ecclesia Aquil ejensis in Synodo anno I sys praeside Francisco Barbaro Patriarcha Aquilejensi habita .
Ex Gallicanis Ecclesiis Concilium Tridentinum excepere 8. Ecclesia Rhemensis tum in Concilio provinciali anno I 366. praeside Carolo Cardinali Lotharingo Archiep. Rhemensi , statuto a Itum in altero Concilio Rhemensi anno I 383. praeside Ludovico Cardinali a Guisia Archie p. celebrato. s. Ecclesia Cameracensis in provinciali Concilio praeside Maximiliano a Bergis Archiep. ,& Duce Cameracensi anno 1 363. habito . i o. Ecclesia Mechlinensis in Synodo provinciali anno i 37 o. praeside Martino Rythorio Episcopo Iprensi loco, & nomine Antonii Cardinalis Gran- velani Mech linensis Archie p. celebrata. II. Ecclesia Rothom agensis in Concilio provinciali coacto anno I 38 i. praeside Carolo Cardinali Borbonio Sedis Apostolicae Legato, de ejusdem Ecclesiae Archiepiscopo . i a. Ecclesia Burde gaIensis in Synodo provinciali anno i 383. habita praeside Antonio Prevotio Saniaco Archiepiscopo. i 3. Ecclesia Tilronensis in Synodo provinciali anno i 383. habita praeside Simone a Maille Archiepiscopo. I . Ecclesia Andegavens s in Synodo coacta anno , quo supra , & praeside eodem Simone a Mail Ie, qui ea de re epistolam dedit ad Gregorium XIII., &Tridentini promulgationem ab Henrico III. Rege enixe postulavit suo , & Synodi nomine . I s. Ecclesia Bituriis censis anno i 384. praeside Reginaldo de Bea ulne Archiepiscopo Bituricensi , & Aquitaniae Primate . Iε. Ecclesia Acquensis in Concilio provinciali anno i 38 s. habito praeside Alexandro Coi-gnaco Archiepiscopo , qui & Regi Christianissimo pro Tridentini
Concilii promulgatione s upplicandum decrevit. x7. Ecclesia Tois Ioiana in Synodo provinciali anno I sso. congregata praesidet Francisco Cardinali a Jojosa Archiepiscopo . 13. Ecclesia Ave-vionensis in Synodo provinciali anno 1 94. celebrata praeside sFrancisco Maria Archiepiscopo. is. Ecclesia Narbonensis in Synodo provinciali anno 16os. praeside Ludovico de Vervins Aris hiep. 4 & Primate . a . ,Ecclesia omnis Gallicana frequentissime in Comitiis generalibus congregata Concilium Tridentinum quoad disciplinain recepit non modo, sed etiam preces Pro illius promulgatione '
562쪽
enixas Regibus Christianissimis porrexit. Ita supplicatum a Clero iii comitiis Ble sensibus Henrico III. : ita in comitiis Meloduni habitia anno I 379. perorante Arnaldo de Pontac Episcopo Vasa- tensi apud Regem : ita in conventu Parisiensi anno I, 8 . perorante Claudio de Angennes Episcopo Noviodunensi e ita in conventu Parisiensi anno i 386. perorante Petro de Villars Archiepiscopo Viennensi. Ita supplicatum Henrico Magno anno I 3ς6. perorante Claudio de Angennes de Rambovillet Episcopo Cenomanensi : ita anno I 398. perorante Francisco de la Gucste Archie p. Turonensi r ita supplicatum anno I 6o . perorante Hieronynode Villars Archiep. Viennensi: ita anno a So8. perorante Andrea Frena tot Archiepiscopo Bituricensi . Ita supplicatum Ludovico XIII. in conventu Parisiensi anno I 6. . perorante Armando
Duplessis Episcopo Lucionensi , postea Cardinati Richelio, qui
Regem multis adhortatus est ad Tridentini, in quod ultro, citroque Gallicanus Clerus juraverat , promulgationem, praesertim exemplo ceterorum Principum ἱ atque proposita promissione ,
Henrici Magni patris , qui Concilii promulgationem solemniter pollicitus fuerat, quum absolutionem ab haeres a Sede Apostolica impetravit. Ita Regi supplicatum perorante Francisco Harleo Archiep. Augusto politano, & Rothom agensis coadiutore . Ita denique anno I 6a . in comitiis Parisiensibus Clerus Gallicanus ad recipiendum, & pro viribus observandum Tridentinum jurisjuranis di religione se obstrinxit. Non illud acceptavit sane Aula Regia
duabus ex caussis , ut resert Pallavicinus lib. 26. cap. II. , tum quod Tridentinum vetuisset Beneficia regularia tradi in Commen indam , hoc ve Regibus incommodum creabat tum quod verebatur
Aul a , ne Calvinistae a Tridentino toties perculsi in Regno pejora
Quamobrem pessimam in se provinciam susceperunt , pessimamque ca tissam pertractandam homines projectae conscientiae , &fidei tublestissimae personam vestiti, Paulus Suavis in hist. Concit. Trid. , ejusque apologista,& annotator le Courajer; Auctor anonymus revisionis Conc. Trident. ; Carolus Molinaeus in Consilio Iuperactis Concit. Trid.; Innocentius Gentiletus e grege Calum istarum in libro Examinis Concit. Trid. , aliique pragmatici, qui sulaeque, X Σ Σ a omnia Di tiro b c OOste
563쪽
omnia revolverunt , o innibusque viribus in id incubuere, ut Tridentinum Concilium penitus averuncandum suaderent; atque ab Ecclesia praesertim Gallicana perpetuo exulatum viderentequorum momenta apud Natalem ipsum convulsa , & profligata unde- qtiaque , facilique negotio loc. cit. videre est. Conser Stephanum Rassicodum dissertat. de Concit. Τridentinis recepi. , &a ctori t. in Gallia. Κemnitii effrenis, effrontisque haeretici audaciam , quod attinet, qua Tridentinum, ac Iprae aliis canonem 3. de baptismo, ubi Romana Ecclesia Ecclesiarum omnium Mater, ac Magistra jure , ac merito nuncupatur, dictis impetere , ac reprehendere impudentissime aggressus est, perstrinxit Jodocus Tillet anus doctor Lovaniensis in apolog. pro decretis Concilii Tridentini , quumque praecitatum canonem plurimis confirmasset ex SS. Cypriano lib. 4. epist. 8., Iraeneo lib. 3. cap. 3. , Hieronymo epist. ad Theophil. , & Augustino epist. sci. , di i Ea . , aliisque , ex quibus liquido constat primos non fuisse Tridentinos Patres , qui Romanam Ecclesiam eo nomine celeis
brassent, subditi cernis jam chrisiane frater eensorem brum Kemnitium ) dum P. P. Tridentinorum de Romanae Ecclesae main riseris , Principatu , es Dueatu dictumsugillat, o acriter exagingitat, toti actiquitatis arroganter Uponere. Mirari vero subit, quod Franciscus Vargas Concilio Trident. parum se aequum prae buerit in suis monumentis, quae anno 37oo publici juris secit Michael Vassor a Catholicis ad Calvinistas transfuga . Sed is ex hactenus dictis facile resellitur. Neque vero consilium sanius , sacratiorqtie , ac religiosior sententia illorum animo insedit, qui ut Pontificum Romanorum potestati summa detrahe rent libidine , alienos in sensus Trident. Patrum mentem intorserunt. Silentio premo Clementis VIII., Sisti V., & Gregorii XIII. gravissimas epistolas ad Carolum IX., Henricum III., & Henricum IV., quibus adhortabantur, ut Concilium Tridentinum in
Regno publici juris esse juberent : Jam enim hora est , ut ad particularia Concilia properet oratio , a Conciliis postea ad SS. Patres gradum factura .
564쪽
V1NDICATA. ARTICULUS VI. PROLE G. 3 33
Ex maeiliis particularibus Ecclesiae eum Orientatis , tum occidentalis.
De neeessitate , s ratione eum Romanar Eeelesta communieandi , 'ei denique eonsentiendi.
Postquam jacto principio de necessitate communicandi eum
Romana Ecclesia , recta consecutione necessitatem exinde cum eadem Romana Ecclesia conveniendi intulerimus: inde iterum , nempe ex necessitate cum eadem communicandi, & conveniendi in doctrina fidei, ac in legibus disciplinae, Romani Pon. itficis cum in fidei definitionibus inde sectibilitatem , tum suis
premam in Ecclesiam omnem potestatem inseremus. Postquam ex generalium Conciliorum sententia Ecclesiae universalis sensiim recta arguimus , a Conciliis autem generalibus nihil antiquius, ac sacratius habitum audivimus, quam cum Romana Ecclesia communicare , eique consentire, hususce vero communionis, &consensionis argumento fuisse praeclara , quae de Romani Pontificis suprema in Ecclesia praestantia , ac in fide insallibilitate testimonia, quae nunquam non exhibuerunt . Gradum nunc iacturi ad Concilia Provincialia, ex eorumdem sententia pariter Ecclesiarum particularium sensum exhibituri, ex sententia vero, quae iis jugiter insedit de necessitate cum Romana Ecclesia communicandi , & consentiendi prosectam dubio procul demonstraturi necessitatem, qua assiciebantur agnoscendi Romanum Pontificem supra Concilia summopere potem , ac in fide falli, & sallere ne sciuin, nec inutile , nec injucundum erit, si in antecessum de ne incessitate , ac modis cum Ecclesia Romana communicandi, & consentiendi differamus , ac breviori , quoad fieri poterit, oratio ne pertractemus . Sane nihil heri, di hodie in vicem singulam , di usque ad stomachum magis, masisque repostum, repetioum qire Disiligod by Cooste
565쪽
que ab adversariis nostris audire contingit, quam in Ecclesiarum communione religionis Christianae summam consistere, earumque summa consensione christianam rem omnem confici . Belle id
quidem, &recte plane: id quoque nos , quod illi 3 nisi quod,
non qua nos incedimus, eadem illi incedunt via; nec qua nos dicimus, eadem ratione id illi dicunt. Quatenus in re Christiana' cum Romana Ecclesia conveniendi, & communicandi Ecclesiis
omnibus necessitas omnino incumbit, hac nos ratione dicimus ,
quod dicere illi detrectant, fatis , superque habentes , ab Ecclesia
Romana abstrahendo , universim in Ecclesiarum omnium consensione vim omnem, reique christianae robur collocasse ; ita Christianae religionis summam loco collocatam suo arbitrati, interea viribus intenti ad eumdem Ecclesiarum consensum turbandum, iccirco ut eo gradu , quo stat , Pontificem Romanum deturbent. Quo in genere, quamvis non ex industria, & malitia , nonnihil deliquisse mihi videtur doctiss. Bencinus, qui in egregio suci
ceteroquin opere de epistolis encyclicis studio incensus, viribusque intentus rem suam omnino quocumque modo conficiendi in ea , quam perva4atus longe, lateque , provincia, est , nullum pene necessitati cum Ecclesia Romana communicandi, & conveniendi Ecclesias ceteras Iocum secit, unde in una indistinctim unitate Ecclesiarum vi in omnem reposuisse visus est, totus interiato animo, exertaque mentis acie incumbens in epistolas diversi generis encyclicas , quas sibi invicem inscribere Ecclesiis solemne erat. Nolim hac de re virum clarissimum in invidiam vocare :tamen in eo majorem cum cautela diligentiam desiderassem . Pejus longe peccavit, totoque ostio abs vero aberravit post Queianelli viri a capite ad talos errorum cum mulatissimi vestigia
abiens Baillet ad diem a 8 Julii,qui dignis propterea vapulat ab Il-Iustrissimo Sommier, dum de Sancto Fii miliano agens , tam per eperam, quam praefidenter effutire non erubuit exemplo S. Firmiliani eos, qui a Pontificis Romani communione seiuncti sunt, ni hilosecius in aliorum Episcoporum communione censeri posse, ac perseverare; nec iccirco tamquam segregatos a generali Ecclesiae unitate habendos esse. Nempe de Firmiliano , qui S. Stephano Pontifici Maximo in quaestione Paschatis contunsum prae Diqili sed by GOrale
566쪽
here renuens, ab ejus communione pFoinde recisus est , a firmavit , Jansenistis locum inde faciens homo prostitutae fidei affirmandi Romanae Ecclesiae posse quempiam impune consensum denegare , quin propterea ab Ecclesiae universalis communione deiiciatur . Nae is vehementer errat sive schismati viam sterne ira , Ecclesiam a Capitis communione sejungendo ; sive haeresi vires adjiciens, Ecclesiam a Capitis consensione absolvendo .
At mirari, ac moerere satis non est exundantem incredulorum colluviem , qui pro temporum , morum, ingeniorumque iniquitate in religionis ruinam, inque Ecclesiae eversionem conis
surrexerunt, & conspirarunt: qui quidem variis sub nominibus ad decipiendum delitescentes Naturalistae , Materialistae, Pantheistae , Sceptici, Politici, Archetici, Conscientiales , Indifferentes, Adjaphoritae, Complanatores , Tollerantes, Spiritus fortes , Liberi muratores, Liberi cogitantes, Philosophi Eclectici, Theologhi Eclogistici , Socii Philadelpitici &c., duas in classes dividi
commode queunt idest , in eos, qui religionem omnem prorsus eliminant, qui Athei , & De istae ; quique religionem omnem pariter admittunt, qui Tollcrantes,& Indifferentes usitatiori jam vocabulo audiunt. Non omnes persequar, Γ quod nec iacile sacerem Jqui religioni bellum indixere , sed paucis dumtaxat indicabo , qui inter eos praecipuae habentur pestes , ut ex his perinde ab horum similibus generis humani propudiis quisque sibi praecaveat. Ex iis ergo Johannes Bodinus lib. de abditis rerum sublimium arcanis apud Bayle purum , putumque naturalistam egit ; & lib. de republ. libertati conscientiae totum dedit, quem egregie refellit Hout villeus. Mathias Knusen in epistola , quam evulgavit Μic relius, alteram, praeter cons cientiam, religionem non esse pariter effutitit exinde ejusdem discipuli Conscientiales denominati sunt ; sed eum Johannes Muscus vir Lutheranus refutavit. CarOlus Poppe bl ount Iib. de oracul. ration. pro ratione adversus religionem stetit, quam doctrinam ex Eduardo Herberto hausit tradi. de verit. 3 de caussis errorum; de relig. laici , &de relig. gentil. Herbertum una cum Spinosa, & Hobbesio exagitavit Christianus Κorthol vir alioquine Lutheranorum grege tradi. de tribus ma gnis impostoribus , quem in librum dein differtationem adorna Disitigod by Cooste
567쪽
vit Bernardus de Monoje. Benedictus Spinosa Deum ab adspectetis bili hoc mundo non distinxit, quae quae in Mundo contingunt, Deo ceu ejusdem diversos modos esse omnino tribuenda in tracti Theologico politico; & in ope r. posthum. politico cintendit. heum hunc profligarunt Iohannes Bredenburgius, Bernaedus Nieventilius, Isaacus Jaquellotius, Michael Vassor, Franciscus Lami , aliique. Thomas Hobbesius tract. inscripto Leviathan , di tract. de Cive , quem perstrinxere Samuel Parcherus disput. i. de Deo, & provid.; Richardus Chumberlandus de legibus naturae,& Johannes Wallis, Herbertus , inquam , ea ipsa , quae in Epicuro veteres reprehenderunt , recoxit, obtruditque , nihilque legi naturae, & libertati non detulit. Herbertum postea veritate comperta erroris poenituisse, atque apologia suo nomine inser ipta tractatum de Cive, nec non Leviathan devovisse . ac damnasse auctor est Iohannes Laurentius Moshemius hist. EccIecrecent. aetatis saecul. XVII. Palen genius Marcellus in poem. sub hac epigraphezodiacus vitae Libertinorum adversus religionem toties obliterata objecta viribus, quibus potuit, promovit. Brunus Jordanus homo post natos homines impiissimus apud Bayle alteram morum regulam non esse admittendam , quam legem naturalem , nec
magis firmum, ratumque prae Paganismo esse sive Judaismum , sive Christianismum blateravit. Johannes Tollandus tract. de re Iig. Christ. absque mysteriis ; tract. inscripto Meisdemon, sive Titus Livius a superstitione vindicatus ; in originib. Judaicis di, in in Christianismo Judaico, Pagano, & Muhametano ; in lib., cui titulum secit Pantesicon, sive sermula celebrandae societatis Socraticae , alii ite pestilentissimis libris , parum habuit effutire in historia hebraea majorem , quam Moysi , fidem Straboni, aliisque scriptoribus ethnicis adhibendam ; nisi ex Universo omnia h& ex omnibus Universum conficeret, quem perinde Pantefricom denominavit, ex quo ejusdem sectatores deinde Panteista dicti
sunt apud Ashlejum Syhes in exam. fundam. , &conne X. relig. natur M., & revel. Eum late consutarunt praecit. Syhes , Eduardus
Stillingilet, Stephanus Nie , Jacobus Fajus , Elias Benedictus sΗuetius , aliique . Mathias Tindat in tract. de Christianismo tam
.intiquo i quam Mundus, & EVanSelio, tam veteri, quam religio
568쪽
naturae , contra quem pugnarunt Iohannes Conybearius , Jaeobus Fosterus, Humfredus Dictonus, Johannes Lelandus&ta, revelatione explosa , sola naturali religione vivendum , transigenis dumque voluit. Quo ab errore parum , aut nihil abfuerunt P trus Ba yle, oppugnatus propterea a Leibnit io, laquei lotio , Rajo, Rena udotio &c. ; Antonius Ashlei Cooper Baylio amicitia conia junctus ; Thomas Burnelius tract. de fide , & ossic. Christ. 8, Luci- Iius Vaninus in dialogis naturae a Sorbonicis doctoribus confixis ;Antonius Collins, de quo legendus de Walte tom. I 3. bibl. Britan. , Collins, inquam , in specimine usus rationis, discurs defundament& probation. religion. christian. , & discurs. de libertate cogitandi, qui proiligatus suit praesertim a Johanne Roggers lib. de necessu. revelat. , Goffridus Vallesius lib. de bea. titudine Christianor. 3 Bernardus Mande ville in opust. de cogitat.
liberis circa relig.; de Prades, contra quem .praeclaram adornavit pastoralem instructionem Episcopus Montalbanensis , ab illo
inductum Materialismum evertens , Andreas NitavarEius in tract. de relig. rationali, se ii de rationis judicio in controversiis etiam
theoIogicis, ac religiosis adhibendo ; Thomas Woolstonius in serm. de miracul. Christi Dom ., qui pro meritis vapulavit a Gibscinio Epi p. Londin., Smalbroochio Episcopo Licheseidensi, Sher. Iochio Epist. Bangoriensi , Vada dec. 3 Bartouvius ἱ Suvist ;Beau sobrius I Bevher , Magliani, Thourneiser, Mercerus , de Argent in libro Telialmed, aliique hujusce generis projectae conscientiae, religionisque perditissimi homines . Meum prosecto non est, qui unius Romanae Ecclesiae , elusique Capitis caussam propugnandam , ac pro virili parte definindendam suscepi, hosce religionis hostes hic profligare, eo vel
maxime . quod provinciam istam egregie jam exornaverint viri numero, eruditioneque praeclari, atqtie ex nostrae quidem communionis Ludovicus Vives uaci. de religione ; Nicolaus Pseau me Episcopus Virdunensis in praeservativo contra mutation. religion.ῆJohannes Tillet Episcopus Meldensis tract. de relig. Christ. I Petrus Silvanus Regis Mare de Ia raras , a della β' r, Petrus Daniel Huetatis Episcop. Abrincens s in quaest. Altae ianis 3 Franciscus Lamius de verit. evidenti Christ. rς lig., in novo Atheismo ever-
569쪽
PRIUILEGIA ROM. PONTIFICI si , & in incredulo ad relig. manu ducto rationis opere &c. ue Frana cistus Fenellonius de Salignae Archie p. Cameracens s in trach. de existetitia Dei 3 Carolus Simiana Eques Pede mont . in trach. de verit. Christ. relig. 3 Ludovicus Antonius Muratorius de ingenior. moderat . in relig. negotio ἔ Alexander Popeus in specimine cri licae , & hominis, quem Croti Eatius impugnavit , defendit vero Obnixe Warburthonius auctor operis de legatione divina Moysis , in suis epistolis philosoph. , & moralibus , Claudius Franciscus Hout villeus in trach. inscripto La religlan Chretiea prouυe par le Dit 3 D. Dange au in dialog. de exist. Dei; de relig. &c; Blasius Paschal Jansentanae tametsi liae resis suspectus in cogitat. super relig. Anselmus Desing tract. de Regno ration. ,de Spiritu legum &c Cardinalis de Polignac in Anti lucretio ε, Antonius Genuensis in elementis metaph. tom. 3. Hyacinthus Sigismundus Gerdit introduci. ad studium Rcligionis, sexcentique alii de schola Theologi.
Ex Protestantibus vero, praeter illos, quos superius commemoravi, Samuel Parcherus in demonstr. auctor. divinae Ieg.nat . , & relig.
Christ. ; Samuel Clark Verite de tu religion revelὸ ; Johannes Tilloison tract. de regulis fidei contra Atheos di Johannes Alphon susTurretinus de verit. relig. Christ. , & Judaicae ; Michael Turretinus in praeservat. adversus Phanatismum I Thomas Turretinus de necessit. revelat. 9 Richardus Bentellius de stultitia , & irrationabit. Atheismi ; Christianus Κortol. de ration. revelat. theolog., &concursu; Johannes Enichius de verit. relig. Christ. 3 Isaacus Jaque lotius trach. de existentia Dei, & de inspirat. libror. sacror. 3Michael Vassor a catholicis ad Anglo-Calvinistas transfuga intrach. de vera relig. , & de modo examin. differ. relig. 3 Jacobus Fajus in defensi relig. , Elias Benedictus in observat. criti c. adinversus Tollandum ; Johannes Ray de existentia Dei ostensa ex operib.creationis , Johannes Stephanus Rit tangelius ex Judaeo catholicus , ex catholico Calvin ista de verit. relig. Christ. I Jacobus Abbadia dea verit .relig. Christ.; Bernardus Ni euventilius in tract.
de existentia Dei ex naturae miris demonstr. , & in tract. adversus Spinosam Jacobus Fosterus de verit. relig. advcrsus Tindat; Humstedus Dicton de verit. relig. Christ. 3 Stacho ullus in opere gallice inscrip o Lefese litteres de la oritur ainte; Gerardus Tiaius
570쪽
in tract. de insuffc. relig. natur. , ac de necessitate revelat. divinae , tibi Daniel in tract. de certitud. relig. Christ., de necessit. ,& utilit. revelat. ἔ etsi deinde insanientis more in dogmata Eccle-sae Romanae deblatorarit; Christophorus Vitichius in Antispino su ; Ludolphus Benthemius in apologia scriptor .de veritate relig. Christ. , Hermannus Witzius orat. de verit. Evangel. ; Rudolphus Cudvvortus in systemate intelleci. univer. adversus Atheos, quod opus latine vertit Jo. Laurentius Moshemitis, adjecto ad calcem tom. a . tractatu De turbata per Iuniore. Platonicos Geloia ab Derh-
mannus in Theolog. phys.; Guillelmus 'i olastonius in Ebavehede la religion naturesie i Ashlei Syves in Examen des fondam enis, ede Iu eonnexion de la religion naturelis , e revellie . Mitto plerosque alios, ne praeter modum , opusque sim prolixior. Secundi generis scelesti homines cujuscumque Religionis tollerantiam pro libertate , pro libitu , pro libidine invehere , ac loco statuere vario sub ementito nomine enixi sunt. Mox assumista denominatione a Theologia eclogistica , sive Philosophia ecleactica derivato vocabulo a veteri Philosophorum secta, sive libere philosophantium, cui Alexandriae circa annum a a. ortum secisse Ammonius Sachas circumfertile .Mox sub nomine Theologiae prudentum , sive politicorum , ut est apud Auctorem meditationum philosophic. de Deo , Mundo, & homine. Nunc Panthe istae dici malunt, pro quibus suum Pantheisicon adornavit Tollandus. Nunc liberi Muratores in Anglia ex oliviero Cromue I enati, de quibus vides a Diction. de Treve aux V. Libertins . Socii Complanatores, sive aequales, anglice Levellers audiunt apud Eduar. dum Clarendonium in Hisoire des rebellioni, e guerres civiles d'Angleterre, de apud Leibnitium in actis Lypsae supplem. tona. s. secl. 3. Socii Philadelphici indito nomine a Johanne Podagio , &Τhoma Broum laro , de quibus agit Jo. Laurent. Mothemius hist.
Eccles. recent. aetat. sa cul. xv I I. Nuperum a Perruanis mutua
tum , quod Auinu inscripsit, occasone accepta ab iis signis effectis ex laneis funiculis , variis nodis, circulis, & coloribus in tertextis, quibus litterarum loco Perruant olim utebantur, nomen dedit Auctor epistolae apologeticae de ur uinu, quem Auctor opusculi ita lice inscripti Parere intorno alla vera idea contenuisi