장음표시 사용
91쪽
inem enim admodum asseres Nauis partes proprie sunt Haui autem, stupa , ct pix eas connectendi at totius uniendi causa adhibentur,eodem pacto & Orationi, coniunctiones, Articuli, Praepositiones, ipsaq; Adverbia usum quorundam explent clauorum partes autem haud san. iure dicerentur:quae composita ipsa per se plura conficere nequeunt Orationem. Non sunt itaque haec orationis partes: sed partes sunt Locutiones: cuius pars est ipsa quoq; Oratio: ut in Libro de poetica, proditum est.utilesq; sunt ad quandam partium inter se orationis compositionem:co structionemq; ut uinculum quoque ad astitit iam deligator u unionem.& colla eorum quae illius opera cohaerescunt. Sed neq; colIigatorum uel glutinatorum partes illae', neq; Coniunctiones, vel Articuli, vel Praepositiones, uel Ad uerbia partes sunt Orationis. Enim vero a Locutione eo differt oratio, absoluta congeries oratio sit vocum praesertim earum quae res significant:illa absolute omnium que in disserendi facultatem assum itur. Habes & a Platone Orationis cum Locutione disserentiam in Tertio de Republica traditam ubi Hactenus inquit de Oratio; ne,De Locutione vero posthac considerandum ac quae nobis loquendum sit & quo pacto loquendum,erit omnino perpesum. Ex quibus plane se ostendit orationis nomine sententiamr Locutionis vero pronuntiacionem appellare: seu per maxime necessarias
partes fiat,Nomen & Verbum, secundum quam oratio illa quae prolatione continetur, ac proprie dicitur, spectatur et seu partes quoq; accipiat alias dictae communis orationis r quod perinde est ac si interpretationis dicas quae iam ad venustatem ac certam compositionem respiciat. Placet igitur A phrodisico interpreti Aduerbia quoq; in Nominibus censeri:quomodo & Pronomina.& quam Grammatici Appellationem uocant. Sed nulla videtur hoc praeditum esse ratione et quoniam alia ex Adverbiis Nomina esse nequaquam putarentur,quod genus Abuerbia sunt affirmandi,uel negandi uel prohibendi,uel quae Iusiurandis praeponuntur ut per altaq; plurima. aliqua uero ex eo quod a Nominibus deducta sint quibusdam, uim ei cu Nominibus eandem obtinere visa
suerint ut bene & perspicue. a bono perspicuoq; uelut & iuste a Iustitia. uod si hoc ita se habeat, lagendum, naui Sandum . quaeppud Graecos adverbia sunt, uerba,non nomina appellabimus,qua
si facta cx eo quod est lescreti uel nauisare oportere . Sed non
92쪽
est rationi cosentaneum uel verba haec, vel ptiora illa nomina dicere,quoniam nec subiici in Propositionibus, nec praedicari horum aliquod potest quorum alterum Nomini Uerboqi usu venire est necesse. Nam nomen quidem Perspicuus in oratione quae loeus hic de interpretatione perspicuus est, inquit, praedicatum inueniens:perspicue non item. At vero nec compositum aliquod feri Praedicatum ex ipso ct eo de quo aduerbium perspicue dicitur affirmabimus,quale est perspicue enarratur : quemadmodum in hoc mortalis homo:& adulterinus Denarius. Sic enim talium Affirmationum fieri Negationes eodem modo oportebat quo illorii quae simplex aliquod Praedicatu habet, ut in compositis reuera Predicatis coringit. Na ut huius Mortuus, ho est,asfirmatiois negatio est Mortuus, ho no est,huiusq; Mortuus desanctus vita e haec, Mortuus,uita desunctus no est iic illius ecia Mortuus,uita desunctus Homo est,iaqc mortuus vita defunctus ho non etit Negatio. At 1 Propositioibus cit Modo,diuersius fieri Negatioes nec ut in iis quae Modo carent necesse est. Huius nanque affirmationes .Socrates ambulat. Negatio est Socrates non ambulat. At huius Socratem ambulare possibile est non hec Socratem non ambulare
est possibile: sed haec Socratem ambulare non possibile est: prout planissime nos Aristoteles postremo huiusce operis docebit segmento. Quapropter Enunciatiuam ubiq; inquit orationem ex Nomine componi & Uerbo,in eaq; dissoluit: perinde quasi solas has Pprie partes putet orationis vocadas ipso Esse:uel non esse alias de quibusdam absq; medio prqdicandis: cu partes tunc fiant Propositionum ut in his Socrates est: Socrates non est: neque a subiectis diuaricent .alias in propositionibus quae uel tertium Appraedicatum ,vel Modum adiunctum habent assumendis: quae, ut in Resolutorioru prooemiis edocebimur Propositionis addi pa tibus dicantur:vel ab iisdem diuidi: aut huiuimodi quidquam sustinere. inio circa pars Enunclationis aut Nome sit prorsus oportet, aut Verbum pars omnimo est Propositionis, nimirum cum de subiecto no est sese praedicatur. quasi actionem debeat, uel passionem,uel simpliciter essentiam, priuationen, ve subiecti indicare :sed praedicati gratia capitur cum subiecto concinandi. Quod autem recte haec nobis prodantur,vel ex ipsa partium orationis aliarum appellatione constat quae praeter Nomen & Veibum dicuntur.Pronomeu enim ceu Nomen non naturaru aliquarum, ita
93쪽
personarum simpliciter,ita nuncupant.& Participium,quasi parin ambo rei capiar,Nomini, inquam & verbi qua qua magis, cu significat iusi quorsida teporta sit ad Verboru proprietate declinet. Articuliam aute, 'elut appensum Nominibus, relationeque habens ad illa. De Propositisie,vel Ad uerbio, vel Coniunctione quid etiam opus est dicamus ex quibus Praepositionem sic nominant, quasi Nominibus Verbisq; pra ponatur. Adverbium ceu tali modo co-Plicetur Verbis.Coniunctionem quasi seiunctas orationes colligante. Caeteria cocedere Aristotele videri quibusda locis coperies partes quoque Orationis communis omnes appellari. eaq; de re partes orationis quasdam esse significatiuas poli affirmabit: perire de quasi non nullae quoque significatu careant, nisi aliqua nobis verborum illorum accomodatior expositio videretur, nihil sanbhabens quod iis quae modo prodidimus repugnet. DEINDE
QUID NEGATIO, ET AFFIRMATIO, ET EN UNCIA TIO, ATQUE O RATIO. Tres quidε
esse qui proprie.dicantur Diuisionum modi,Generis in species totius in partes, Vocis aequiuocq in significata diuersa , diuidiq;
Enuciatione in affirmationem Negationemq; conspicuum est. Dicimus enim partem alteram Enunciationis affirmativam esse,alteram negativam. uaesitum vero est ab Aristotelis Explanatoribus quonam pacto in Assirmationem Negationemq; Enunciatio dirimatur. Atq; alii,velut aphrodisiensis Alexander ut aequivoca uox in diuersa significata ipsam disiungi alii ceu genus in speciest ut Porphyrius Philosophus,dicere maluerunt. nemo enim distrahi tanquam totum ipsam in partes sateri ausus,est quonia nequeut totum diduci in similes partes videtur siquide Affirmationis ad Negatione haud leue disicrimen est .neque in dissimilares: quando
nequaqua pars utraque totius nomin evocaretur. Quo igitur modo sese verum habeat, praestetq; Porphyrii Ρhilosophi lentitia,
cessu commentationis nostrae suo loco demonstrabimus:nimis umvbi proditas ab Aristotele finitiones illarii exponemus. Nunc primum illud monendia est,. vel burn PONENDU M hoe est definiendum communiter in iis capi oportere, Deinde ponenduquid sit Negatio & affirmatio & Enunciatio, atque Oratio.' Ad haec, dici quatuor enumerata post Nome & Verbum definite opus esse. quoniam propositum est, ut docuimus. Praedicatiuam speciε tradere Enunciatiuae orationis. Haec autem aut Affirmativa est
94쪽
jomnino ,aut Negativa. Ergo de Affirmatione & Negatione doctum D potuit:quare de communi. quoque ear si genere, Enunciatione.Verti quoniam ct Enunciatio intcr species orationis quae do una est. eratq; in finitione Enunciationis Oratio capieda propterea qd & genera omnia finitiones coplent mari; specierit,no riora autem esse conuenit quae ad doccndum de qua uis re assumuiri ur, eo quod per illa declaratur,ob id necessaria esse & Orationis contemplatio uisa est quasi anteire Enunciationi dcbeat. Si quis vero in quaestione adduceret, cur non genus quoque Orationis Vox'eadem de causa comemorari incruerit,perinde quasi debeat uel ipsa,finitione explicari. Dicendum naturalis disputationis esie de Voce disserere:quoniam Vox solius est opus Naturaret
quo modo videre:& audire. uocales enim natura sumus. At oratio& Enunciatio, atq; species huius Affirmatio Negatioq; uoces quaeda certe sunt:lcd specie nasciscantur & tali vel tali ratione, proserantur, a nostra notione accepere quapropter quaeda ipsis quoq; priuatim tributa est a Naturalibus diuersa tractatio quam Logicen hoc est Rationalem nuncuparunt. Ergo nec simpliciter g nus Vox est,ut quidam putat,orationis, Non enim fieri potest, ut cum natura sit Genus ,non sit ae species natura, sed si modo sit,in stae Vocis orationi, simpliciter Vocem genus esse dicendum est. Ad ipsam Orationem uero materiae loco Vocem capi dicemus id quod uel ipse in quinto de Animalium generatione Aristote. Ies,ubi penes uocem differentias: Animalium contemplatur pronuciat. sed genus eius non est, ut planius ex sequentibus constabit.
Quod si quis quodnam igitur iit genus Orationis requirat, huic
quanti diuisio in Predicamentis tradita ad memoriam reuocanda est. eterum attendendum in enumeratis quatuor illis Aristotele sumpto a deterioribus p incipio perfectiora atq; a magis particularibus ad uniuersaliora euadere . Perfectior enim res Affirmatio est Negatione ,ut pote essentiam significans et Negatione essentis priuationem indicante. Asfirmatiorie Entancratione Irt quo
eius genus est, uti diximus. Oratio autem. En unciatione: quo- .niam una est Enunciatiuae inter species quinq; Orationis. Est que ordo ad nos praedictia enumerationis quibus transire a de te rioribus ad praestantiora, magisq: particularibus ad magas uniuersaba eli natura insitum propterea quod iaci stra ab. imper
ad prisectum promoueatur cognitio. Ubi tame dc ita d
95쪽
cebit , pro rerum naturali Ordine, velut contrario ibit itinerer Genera Speciebus anteponens. persectioraq; imperfectioribus. Quamobrem supradicto ea quoq; modo enumerauit: nimir si cuenumerationis finem principium statuere vellet praeceptionis.
Sunt ergo quae uoce continentur,insitorum animo a Gestim notae. π quae cribantur; orum quae in uoce consi unt. Ac quomodo nec eaedem omnibus literae , ita nec uoces eaedem sitim.
Quorumtamen haec βRna sunt nimam iidem omnibus Animi sunt affetitus ac quarum simulacra sint haec, res iam fini eae dem. Dictum itaque de his es in libris de Arima. num haec alte
Consequens san. erat,ut est pollicitus,nominis ac uerbi sinitiones posthac promere.Verum quoniam non est omnis dictio Nomen vel Veroum. nam quae significatione vacat ut Blytiri, Sciu dapsusq; ,horum neutrum est. eoq; differunt Vocibus significatu carentibus Nomina ct Verba, quod significativa quarundam sunt rerum docet per liqc prius nos Aristoteles quaenam in primis ac proxime ab ipsis vocibus indicenter.mentisq; eos esse conceptus monet.horum Vero interuentu res designari. Neque medium aliud praeterea quidquam inter conceptum ac rem indaga re opportere quod Stoici supponentes, Dictile,graece Lecton, appellandum putabant Cum haec itaque per ea quae nunc dicuntur tradentur itum vel maxime quibus in entibus quocunque sierint modovcritatem ac fallitate scrutari conueniat. De quibus in praesentia nobis perpensio est utrum in rebus ac mentis conceptio nibus an vocibus,an in quibusdam harum duabus, an etiam omnibus. quod si in vocibus,qualibus iis versetur, utrum in Nomini bus Verbisq;,an copositis ex hisce Orationibus. Ac sane prefiniεtur Nomina & Verba Voces simplices esse , quae nec uerum nec salsum significant in prooemiis quoque dictum est.Praedicamentorum circa Enunciatiuam autem Orationem quae ex illorum coplexu esticitur,uerum & salsum spectari, Ante uoces quoque i fas haec circa conceptus considerari ut qui causae vocum sunt.ii-
96쪽
quidem di horum alii simplices habentur, qui I simplicibus desiis
gnatur uocibus enec ireritatem ullam vel falsitatem admittunt.alii compositu qui de compositis subeunt rebus eatq; uocibus deci rantur coniunctis,falsi ratis capaces ac veritatis. quae non ipsis saper se rebus etiam neque ina compositis animaduerterit qui DP iam. Constatq; merito de iis ante dili erere hoc loco Aristotele quam Nominis & Verbidefinitiones reddat. Enim cum de falsi
tale ac veritate primum contemplari hoc opere proposuerit, principio tum quae harum utranq; admittere , tum quae neutri r cipiendae natura essent idonea nobis oportuit tradere. atq; ubi incompositis vocibus alterum, in simplicibus comouerit, postea simplices uoces ac nequaquam aut falsi capaces,aut veri,in nomen de uerbum,compositas autem ex hisce,atque omnino uerum salsumve pronunciantes,quod perinde est, ac si ad Enunciatiuam orastionem pertinetes dixeris,inproprias rursum species Assirmatio De Negationeq; dirimeret. Haec cu ita sint nos explicadis iis quet philolopho traduntur,quatuor haec ba illo his uerbis assumi, quasi utilia ad propositam contemplationum dicimus, Res, & coceptus Animi,Vocesq; item,ac Literas . in quibus primum sibi locures vendicant:conceptus secundum:tertiam, uoces: postremum literae. Nam conceptus quidem Animi .finem obtinent rerum comi rebensionem.ac tunc sane re ipsa conceptus sunt, cum ipsisQv ut accommodati rebus fuerint. sunt enim imagines rerum Animo insitae. Enunciatiuae autem sunt voces conceptuum eaq; de re n
bis a Natura datae,ad animi conceptiones seu notiones harum opora inrer nos declarandas .ui ct mutuo sui commercio, ct ciuilia inuicem praestare officia possimus. Homo naque sociabile anima est Quam ob rem nec qui vocibus non iisdem utuntur, eiusdem consortes ciuitatis sunt:ut qui conceptus inter se mentis haudquaquam norunt. Literae autem,perennem vocum memoriam tueri finem obtinet. Porro ex his quatuor,duo natura esse Aristotelepres conceptusq; arbitratur: duo item positione, voces ac literas.
Quae autem natura sunt. ab iis quq positione constat discernitrvtiturq; huiusmodi regula. Quae apud omnes inquit sunt, haec
natura consistuntaquae non eadem apud omnes habentur,ea Na- rura non sopi sed positione. idq, non iniuria. Nam cum natura una sit uniuersi,similia videlicet ubiq; ea facit quae censeri eadem specie dicuntur. quod siqua sint apud alios atq; alios da-Ammo.in periher. B
97쪽
ineris,non erui utiq; haec Natura opificia : cu itaque res metis laconceptiones eaedem apud omnes sint. est .n. ubi uis eadem sim etes Hominis, Equi, Leonis, ideq; eode modo apud omnes de Homine, Lapide, rebusq; aliis singulis conceptus.) Voces aute & Literae non omnibus eaede.quippe aliis Graeci uti tur uocibus. Phoenices aliis:diuersis item Aegyptii. Natique alii lingua est alia Poetae inquit carmen ,rursusq; aliis atq; aliis quilibet literis suas uoces delcribunt. idcirco alIeuerat Res Conceptusq; natura, uoces autem ac Literas positione,non natura esse constitutas. Ac comis
pertum sane est circa literas magis quam voces positionis condiaetionem spectari. Proinde ut mentio de eis haberetur.omnino meruerunt. quasi assinitate quadam uocibus deuinctae: non solum quod ad illarum conferant memoriam:sed etiam quod positionerant id ut manifestum obtineat: possintq; suo ipsarci exemplo, postione uoces esse, certiores nos apertius redderer quod notumetion perinde est ac literas positu constare. De Vocibus igitur quq rendum censuerunt Ve teres, utrum eae natura dicendae, an positio me essent, Saneque huc pertinebar uter ipsis existendi modus conueniet explicare:eoq; ad definitiones uti Nominis & Uerbi atqueaex iis compolitae orationis:Nulla aute fuit apud illos de Literis controuersia. Porro literas nobis alioquin esse ad proposita contemplanda nullo usui suturas, palam ipse seciet deinceps missis illis res solas conceptiones uocesq; interdum ut simplices medit ido,quandoq; uero ut compositas. Ex his ergo conceptiones simulacra rerum nuncupat. voces autem non conceptionum simula cra, similiter nec literas uocum appellandas ,sed notas signaqi arbitratur . Enim vero dissert a Nota Simulacrum, quatenus vult hoc ipsam rei naturam quod licet repraesentare et nec ipsam transformare nobis est integrum . nam quod pictum est in tabula simulacrum Socratis , ni si di caluiciem,& simitate m & oculorum prominentiam Socratis habeat , non eius adhuc simulacrum
esse perhibebitur . Nota autem , vel signum sutroque: enim nocabulo idem nominat Philosophus ) totum habet in nostra lacultate positum e quasi ex nostra quoque sola cogitatione existat. Potest verbi causa quando inter se confligendum sit belulatoribus signum esse ct tubae lonus,& facis iactust quomodo in quit Euripides,
Eurissa postquam sax,cruanti praelii
98쪽
Signum, tubae sonus velut tyrrhenicae Signum quoque ex composito statuere quispiam potest elationem hastae,& sagittae emissionem,uliaq; sexcenta. Quandoquidem igitur atedem uoces aliis atque aliis describi literis ponsunt,ut peculiarium quas uocat scribendi figurarum inuenta deis clarant, aliisq; iide coceptus atq; aliis uocibus enunciari, ut Linguarta multit ine, deq; m lingua nomin si transmutatione indieatur. Namq; Aristotele Platonis nomine appellare, Veteribus placuit & Tneophrasti Tyrramum.) Fieri uero non potest ut res una eademq; aliis conceptibus aliisq; agnoscatur: sed conceis p tum quemlibet imaginem esse rei cuiuscunque conceptus fuerit necesse est,in Animo uelut rabula depictum:si aliud nihil est intelligere,quam rei serinam suscepisse quam intelligimus,aut ex propiam reddidisse:propterea rerum simulacra Conceptus ipsi Nomina aute & Verba conceptuum,& Litere nominum ac verborunotae signaq: appellantur. Caeterum ex quatuor hisce,rebus inquam conceptibus,vocibus, literisq;, ualere iussis literis, quasi necessarium nullum ad proximam rerum explanationem praestent usum,vult de Rebus potissimum Philosophus atque Conceptibus quibus illas cognossemus contemplari. Disseritq; de Vocibus t sine quibus disciplina, aut praeceptio confici nequaquam potest.Propterea itaque omissis literis Aristoteles res & concoptiones atque item uoces assumit:easq; singulas modo considerari inquit simplices,modo copositas s Simplex res est verbi gratia Socrates:res composita Socrates currens substantia enim hie Socratis actionem currendi accepit.similiter & composita cone ptio ea quae de currente Socrate est .vox quoq; composita qua dicimus Socrates curriti nimirum cum composita Conceptiones quoque ac Voces ex simplicium concursu absoluantur.) Ergo veritas inquit & salsitas in nullo spectabuntur simplicit sed in sotis conceptionibus uocibusq; existunt compositis. neq; enim vel in compositis rebus existere verum aliquod possit quale nunc quaerimus, aut falsum: propterea quoniam in rei pectu quodam conceptuum uocumq; ad res uetum huiusmodi ac falsum perficitur. Nam ubi conceptus uelut congruerint rebus, uel cons nae uoces rerum substantiae suetint . uerum tunc circa illorum
utrunq;: ubi secus se liabuerint falsum consistere arbitramurt ues Socrate ambulante, nos ipsum quoq; uel animo concipiam s.
99쪽
ao 'SECTIO P. DE IIS IN QVIB S
uel dicamus ambulare uera tum conceptio,tum et unci t io est: sirino ambulare.opinemur dicamus ue ambulante,falsum pronunciare eth necesse.ipse autem per se res neque poterunt uerae neq; tali ρα appellari,' ad ueritatem illam attinet quae in cognitionibus speciatur. uere enim solemus Socratem hominem esse dicere; also acitem Socratis statuammihil sane aliud per haec indicantes quam uere da Socratis notitia praedicari hominis rationem, de statua, non item, At praedicari subiiciq; ad praedicationem nullo pactoaebus conueniriconcepxibus primum nulloq; medio: atq; borum nomine uocibus.quare & de horum tumueritate tum falsitate eadem ratio quadrabit.Verum enim uero alio modo uel in ipsis per se rebus,ct quidem in uoluptatibus uerum esse falsu inq: amrmabimus .neque enim perinde entia Formae sunt omnes a materia separabiles: ut postea de iis explicabitur cum actus sine iacultatu sint & eae quae materiam ad propriam existentiam requirunt: Nhaec informis prorsus,fex iure appellata rerum Materia e ct quae Ieru in spectiis imagines repraesentantur: led partim ceu re uera Partim non vera,partim etia falso sunt entia. Non.n .uera similiter st quae ct intellectuales, di libidinosas actiones & falsas uisiones comitatur uoluptas. Sed haec ad propositum nihil attinent huiuste commentationis quandoquidem sermo de sola ea ueritate in bis est quae in affectionibus loquendi consideratur . tot ergo habuimus quae de uniuerso Auctoris uerborum sensu scriberemus. Rursus ueto Philosophi dicta ab initio persequentes, incumben, tesque iis quae perpensione digna sunt, primum neque a rebus ipsudicimus meque a literis institutionem de his, sed a uocibus incho-: quasi praedicativas uoces Enunciatiuae orationis inspicere hoc sibi tractatu proposuerit. Deinde, Sunt ergo uoces insitorum animo affectuum hoc est conceptuum notae, nequaquam dixisse,
sed QVAE VOCE CONTINENTUR: ut qui
pontinuam totam de nominibns Verbisq: praeceptionem iacit. Cum enim, quid nomen & quid Verbum sit ponendum est ab ini tio protulisset quandoquidem tum haec,tum ex iis constans Ora otio tribus modis uisitantur,vel in animo per conceptus simplices, orationem mitinsecus,ut uocant,coiiceptam,uel in eo ipso P prouuncientur, uel quod scribantur, s nam ct eorum quae sunt literis . mandata,nomen esse illud asserimus:hoe verbum: orationem illan
Quoniam igitur id quod monebamus, nomina di Vcrba,quae pin
100쪽
tiere dixit oportere tribus modis contemplamur. vel in eo quCaAnimo recondantur, uel l ex ptimantur uoce, uel l in literas qmantur sic propterea quae uoce continentur esse dixit Animi codceptuum notas: quos ipsius affectus esse inquit ob eam causan quam inter initia prodidimus.& ruisum quae loribuntur notas esse eorum quae in uoce consistunt. Aut ergo quae in uoce sunt inaquiens,ita huiuscae rei gratia sermone deduxit: aut magis ut aliud Docem esse dicere,aliud nomen uel uerbum indicaret: notamq; esse atq; in totum positione non uoci obsolute, sed nomini uerbo aqs colui enire.quippe uocem edere nobis est natura in suum:violdere:atque audis e.at nomina uerbaq; eκ nostra cogitatione proficiscuntur:u eque utuntur materia. Nam quo pacto Ianua lignuiuesse,' nuinus aes aurum ve pro trabetur. ita uero appellantur,quasi ortum his,quae res naturales sunt,serant acceptum: cum ipsi id
quod sunt ex inditis characteribus ac figuris obtineant. s quippe lingua ubi tali composta uel tali modo suetint, tunc fabricataisi
ianuam au sellam dicimus: alioqui minime.&aurum ubi tales ina Pressuras acceperit,numus tunc fit. eodem quoque hic modo nas inpliciter uoces nomina Verbasi; sunt sed cu a locutiora imali irratione tali ratione sorinate coolictaeq; suerint,signaq; habita: eo
sum quae in Animo uolui intur. Cernere autem quisquam in mutis ab ortu quod dicimus natura esse Voces nomina aureia.& Uerba ex composito,euidenter potest. nam hi uoces quidem articulatae qualdam emittere,non tamen uti nominibus aut Verbis etiam ui dentur. Haec itaque exprimens quidam merito dixit, Quae uoce
continentur,quod huic idem est nomina ct Verba quae uoces fisit no simpliciter, sed tali se modo habetes,talemq; formam adepta . quatenus sunt & significatiuae conceptuum , postibne sunt ea inde re insitorum animo offectuum notae uocari possunt. Sed quid tandem sibi uult quod deinceps sequitur,di tum non esse elemetita,neque literas: uerum quae scribuntur notas esse eorum quae in
uoce consistunt Itaque respondemus Cum tribus modis, id quod proditum est,nomina Verbaq; appellentur, nempe quae Animo
concipiuntur,quae pronunciantur, quae scribuntur , ea quae uoce
eduntur notas esse poni illorum quae mens complectitur: ' quae scribuntur,eorum quae uoce proferimus. ct quidem ita , siquis id ceu de nominibus& uerbis dictu in accipiat. Sin absolutem Oin