장음표시 사용
391쪽
CN. IULII AGRICOLAE NOTIS 331 IX VII pag. 6o. Nos quoque in Appendice
Habitus , crines. Sic in Supplemento Annal. VIII vidimus Caium Caligulam proceris
corporibus , rutilatis crinibus Germanicam victoriam ementitum.
Alius occuparet Domitianus , alienae laudiso studia fori , civiles artes , ipsamque philo sophiam in silentium egerat, viris, hac laude claris, neglectis, aut ex Urbe pulsis. Quae tamen omnia frustra recidebant, si Agricola militarem gloriamnunc occuparet. Cetera facilius dissimulari ; boni autem ducis decus , virtutem esse Propriam Principis , qui Imperatoris nomine exercitibus praeesset.
Secreto suo. Inde Plinius in Panegyr. XLVIII,
Domitianum exhibet tenebras semper secretumque captantem, nec umquam ex Ilitudine sud prodeuntem , is ut solitudinem faceret. Reponere odium. Differre odium. CAp. XL. Triumphalia ornamenta. Non plum triumphum , qui ab anno Urbis condita DCCXL privatis hominibus tribui desiit, ut solis Principibus Caelaribusve reservaretur. Novum illud adulationis genus invenit Agrippa , ut Augusto gratificaretur. Haec pluribus explicat Dio IV, pag. 38. Ornamenta autem triumphalia fuere vestis triumphalis , aliaque triumphantium insignia. Illustris statum Triumphalis ac laureatae statuae in foro. Vide supra Annal. IV, 23. XV, 72. Hist. I, 9 Majoribus reserνatam. Illustrioribus consularibus
Fret Oceani Fretum illud nunc dicimus e Pas de Calais.
392쪽
Comspositum est. Sive istud verum est , sive apte ac convenienter ad Principis ingenium a populo confictum composiaum. Successori suo. Successis Agricolae videtur fuisse Sallustius Lucullus, de quo Sueton in Domit. X. Domitianus interemit Sallu sium Lucullum, Britanniae legatum , quod lanceas noxiae jurmae P pellari Luculleas passus eset. Per ambitionem. Ex hae splendore numeroso comitZ tu. Pauci interpretarentur. Tantam in tanta modestia famam quaerebant Pauci modestiae causas interpretabantur.
CAP. XLI. Laudantes. De hoc pessimo inimi-
eorum gener Julianus, Imperato , Epist. Ir, , ad Basilium. Συνεσμεν γαρ ἀλλήλοις χοετα τῆ
Adhuc viximus , ut aulicabimulationis nihil fere retineamus quam quidem tu forta se adhuc χ-ipertus fuisti, que qui laudant majore odio prosequuntur, quum inimicillimos. Aulicam hanc si
mulationem expertus fuerat Iulianus. Unde Mamertinus in Gratiarum actione Iuliano, cap.
ω6. Cum sanciui Principis mores atque insituta falsa opinionum , ituperationum licentiam sub reo 'erent , callido nocendi artifcio accusatoriam diritatem laudum titulis peragebant, in omnibus con 'emiculis quas per benevolentiam illa j a lantes, Julianus Alamanniam domuit , Iulianus urbes Gallis e favillis , cineribus excitat it. Illae pro Pinciae obsessae , expugnato , ferro ignique xa lato beatioressunt his oppidis , quae habetsne hos Consantius. Uates omnes in castris, hyemes
m tribunalibus degit. Ita illi anni spatia dixist
393쪽
funt , ut aut barbaro domitet, aut ciνibus iurare siluar, perpetuum pr0fessus aut contra hostem aut contra Maria certamen. a voces fuat ad in summanda odia pr0bris omnibus potentiores
facile ipso splendore laudἈχ alarim refutaremur. Eadem Agricolae virtus, idem periculum. - bis itura Suetonius in Domitiano Vl. Nos tuoque in Appendice Iaron ologica ad annurn Urbis condita DCCCXLI seqq. Vide supra Tom. V pag. 4os seqq. Expugnati. h. quoque verbo expugnare usus es Lucretius IV, 1 oo . '
Reges expugnant , capiuntur , proelia miscent.
a perri limites. Princeps agebatur. Receps ac periturus.
Dy ortiretur. Duo consulares antiquissimi Asiam Africam sorte ducebant utram
394쪽
Salarium Salarium illud fuisse decies sestertium,
Gallicae monetae libras I94, 3 , videtur ex Dione LXXVIII , pag. 8, 9. Hanc enim summam, τας πέντε - κοσι αδας , Aufidi Frontoni, cum ei Asiae Africaeque proconsulatu negaretur , a Macrino , Imperatore , blatam memorat. Videretur emi se . Noluit Domitianus videri emisse salario , quod vetuerat: nam a Principe vetitum , ne Agricola provinciam diret.
Odi Oe, quem laseris. Id maxime viget in P tentiorum injuriis. Unde Seneca de Ira, II, 33. Eo habent pessimum animi magne fortune insolentes, quos laeserunt, , oderunt. Famam fatumque. Id peccavere multi, qui sub Nerone momitiano famam mortemQue prOVO-
Quibus moris egi. Quibus moris est illicita, Contumaciam nempe inanem libertatis jactationem , mirari. CAP. XLIII. Extraneis etiam ignotisque Viri eruditi ad Agricolam referunt Graecum Antiphili, Byzantini , epigramma forte olim in Agricolor villa inscriptum , quod nunc exstat in Anthologia, lib. I, Tit. 37. Fρηναῖαι λιοί - , τι πεφεύγατε - ρ- πωρ, Δα υσιν Αγρικολα τετρωμεθα ' παν- δον is Ιων ποτε , ἡ μιν ωας ει σπολη- Eleganter vertit eruditus rotius in s. latina sua Anthologia cuὸ fontis latices, u copia Gra recessi
Perpetua Solis quis calor hausit aquas Agricolae lusu consumitur : illius , antὸ Humida . nunc sunt Pulyerulenta , Iuti
395쪽
Aliud agens populus. Hic populus , rebus suis intentus , quique aliud agit, quam virorum illus
Ad firmare augis Assirmat Dio LXVI pag. 7 s. Tacito non diligentior, sed praeceps magis,
CAp. XLIV. Sexto , quinquagesmo anno. Proesivi librariorum errore scriptum videtur LVI pro IV emendandum quarto , quinqua σωsimo Natus est enim Agricola Idibus Juniis , seu die inJunii, Caio Caligula , tertium consules, solo , anno Urbis condita DCCXCIII G, C. o. Excessit decimo Kalendas Septembres, id est die et Augusti Pompeio Collega morti elici'
Prisco , consulibus , anno V. C. DCCCXLVI J. Q 93 Caium autem, tertium consulem , fuisse solum ac sine collega testantur Fasti VindobonenseS, C. CAESARE III CLo. Cur solus tertium consulatum inierit, vide in Supplemento Annal. VIII, 9. Fieri tamen potest, ut Agricola mortem obierit sexto quinquagesimo anno. Tunc Agricola non erit natus, Caio Caesare , tertium consules sed biennio ante , cum Caius mortuo liberio , factus est consul primum. Speciqis contigerant. Honestae ac satis amplar.
Errat ergo Dio LXVI pag. 7s , qui Agricolamm Ignomlma' paupertate reliquum vita empus, Principe Domitiano, transegissi scripsit. o G
Durare in hac . . . luce Melius in hanc lucem. Sensus autem est: nam sicut in iis iniquissimiqDomitiani temporibus grande solatium serebat durare in hanc beatissimi saeculi lucem , ac Principem Traianum videre, quod augurio votisque apud nostras aures ominabatur; ita quoque sesti-
396쪽
Datae mortis grande solatium tulit evasisse postre anum illud tempus , quo Domitianus, non jam per intervalla ac spiramenta temporum , sed continuo velut uno ictu , rempublicam ex hausit.
Augurio votisque Augurio votisque dignum e praestabat Trajanus, qui patrem habebat patri cium , consularem , ac triumphalem ipse militari laude clarescebat, innutritus hellicis laudibus. Vide Plinium in Panegyric cap. 9 c 6. Jam autem supra dictum de Vespasiano, ist. I, o Erant, qui Vespasianum , arma Orientis
Rempublicam exhaisit. Hanc Domitiam v1uam notat indignabundus Juvenalis Satyr. IV. Iso.
Atque utinam his potius nugis tota illa dedisset Tempora saevitiae: claras quibus abstulit UrbiIllustresque animas impune, b indice nullo. Sed periit, postquam cerdonibus esse mendus Coeperat hoc nocuit Lamiarum caede madenti.
CAp. XLV. Obsessam curiam. Haec contigere anno Urbis conditae DCCCXLusIy. Vide Appendicem Chronologica iam, Tom. V pag. II 8. Tot consularium. De his consularibus viris nobilissimisque seminis vide Appendicem Chrono Io icam , in qua Domitiani res sumus prosecuti. Carus Metius Carus massa , nequillimi delatores , hominem nequiorem se . Heliodorum formidavere. Unde Juvenalis Satyr. I, 3 s.
Quem Massa timet, quem munere palpat
Quem ad locum notat vetus Scholiastes Juvenalis: Masa morio fuse dicitur, ' Carus mimuΤ. . .
Ei Neronis fuerunt liberti , deliciae Hugii us
397쪽
CM JUL1 AGRICOLAE NOTAE. 337 Id nequissimi delatores. . . . Masse autem , Carus Beliodoro deferente occisi sunt: cujus futuram
celanonem ita metuetarit, ut ei munera darenti
De Caro Metio nonnulla habet Plinius I Eo e VII, p. 17. Vide Martialem XII, 11 Ena
adhuc censebatur victoria , multis postea innotuit Athanam arcem Albani, nunc Allano ad duodecimum ab Urbe lapidem, via Appia .reerat , seu egregia Domitiani villa Manent adhuc amplissima ejus rudera , quae summitatem montis ubi Alba erat, pertingunt egregiaque exstant vestigia in Principum Barberinorum hortis. Vide eruditum Corradinum , Verus Latium , Tom. ΙΙPag. Iso De hac arce Juvenalis , Satyx. IV, 41
Quos Albanam dux magnus in arcem Traxerat attonitos, o minare coactos.
Sententia Messalini Noudum in Urbe sed
innitim intra Albanam arcem strepebant an ut naria Messalini sententiar. Catullus Messalmu caecus erat, eoque ad Omnem Domitiani libidi nem projectior , ad scelera audacior de duo
Plinius IV, E et r. Incidit sermo de Castilis
Megalino, qu luminibus orbatus, ingenio νο mala caecitati addiderat. 9 verebatur, nouerubescebat, o miserebatur. Saepius a Domi trans non feCus ac tela, quae , ipsa coeca Namproxida feruntur, Π Ptimum quemque conto quebatur. Adversus mortiferum hunc hominemm tonat Juvenalis, Satyr. IV, II 3.
Et cum mortior prudens Vento Catullo siui numquam illi sagrabat amore puellae Grande , ' οὶ plauum nostro quoque tempore monstrum, Caecus adulator, dirusque a ponte satelles Dignus Aricinos qui mendicaret ad axes Vlandaque devexet jactaret basia rhedae.
398쪽
Massa Bebius Pessimus quoque delator, de quo jam dictum supra. Tunc sceleribus suis infamis, ipse reus erat, accusantibus articis qua de re vides, inter Testimonia Veterum, Plinium VII, Ep. 33
Helpidium Helvidii Prisci, laudati supra Hist. IV filium , amicum Plinii JunioriS, qui inui
tum eum non passus est. Vide Plin. IX, Ep. 3. Porro senator erat Tacitus, cum Publicius Certus Helvidio manus intulisset, eumque in carcerem duxisset , id sibi senatoribusque omnibus crimini ducit quod etiam queritur Plinius loc cit. Inter multa scelera multorum , nullum atrocius
νidebatur , qudm quod inscnatu senator senatori pratorius consulari , eo judex manus intuli Dei. Ruisicique Hus. Supplebat Illustr. uetius. No Maurici , Rustici Hus miseratione, OsSenecio innocentisanguine perfuidit Bene quidem.
At melius , ut puto , e f. emendaretur, OS
Mauricum Rusticumque disjimus. Fratres enim
duos, sanguine , virtute, cauSa conjunctissimoS, diviserant, cum Mauricum exilio Rusticum morte
multassent. Suffragatur quoque Ursinus , qui ait ita fuisse scriptum in vetere suo codice. Et certe in margine s. Vatic. 3429 scriptum est, alius habet , nos Mauricium ui licumque dia illimus. Arulenus autem Rusticus , ub Parii Thraseae vitam scriptisset, eumque virum appellasset sanctissimum merennius enecio , quod Helvidium Priscum laudasset Helvidius, filius , quasi scenico exodio sub personii Paridis , oenones, diνortium Domitiani cum uxore tractasset , morte damnati sint. In exilium pulsus est unius Mauricus Rustici frater. Vide Suetonium in Domit. X. Tacitum supra, it Agric cap. 1. Plinium III, Ep. 1. Dionem libr. LXVII, pag. 76s. Subscriberentur. Et in crimen vocarentur.
399쪽
Smνus ille ultus. Unde Plinius in Panegyric. XLVIII. Ipse Domitianus occursu quoque sugus terribilis , superbia in fronte , ira in oculis , femineus pallor in corpore , in ore impudentia multo rubore sufffa Vere Seneca p. XI. Quidam
numquam magis , quam cum erubuerint, timendi sunt, quas omnem verecundiam es derint. Sulla tunc erat iolenti Urmur , cum faciem ejus sanguis inνsserat. Innocentiam Principi doΠares. Tamquam pro virili portione Domitianum absolvere , teque
constantia Walacritate tua non interceptum veneno probareS.
Ante quadriennium. Quartum jam annum Roma aberant Tacitus ejusque uxor Ob hujus absentiae casum iis ante quadriennium peritisse Agricolam scribit. Paucioribus tamen lacrimis. Egregie dictum,
ut cetera Agricolae suprema maximo sensu narrata.
CAP. XLVI. Ut sapientibus placet Epicure1
animas cum corpore exstingui docuere Socratici Platonici eas immortales eis pronuntiarunt. Inter utrosque mediam viam ingressi Stoici, magnas quidem animas felices futuras, arterna sortituras scripseres quae tamen, cum Deo visum erit iterum
is moliri, labentibus cunctis, Wipsae , parvae
ruina ingentis accessio , in antiqua elementa ver tenda sunt. Vide Senecam , Consol ad Marciam cap. ult. Melid veritisque Macrobius , in Somnium Scipionis , 4. Obtinuit non minus dein corporalitate animo , quam de immortalitate sententia I eamque nationum omnium consensu adstruit Tullius libr. I. Tusculan quaestionum. Temporalibus laudibus. In hac Agricolae vita. nitu ad poeticam pompam compositum , omnia ad lugentium modestiam eracta. Inde non immo
400쪽
tales, sed temporales tantum perituras laudes' promittit Tacitus. Nec aliter egregius virtutis laudatorin auctor Fredericus III, cum enricum,
Prussae Principem , laudaret, scripsit: Urince, qui saνier combien ous giter cher, combienνοtre per*nne met0it precieto s la oi derxivant petit se stire en tendre de moris, preter attention dine olae qui ne ousfut par inconnuersor re que e fragile monument, eseul, helas que e uis eriger botre Moire , ous solle leve. Eloge di Prince Henri, par . . eloide ruspe. Observaverim in hujus laudationis
conclutione egregiam inesse Taciti imitationem, aut potius eumdem naturae sensum atque impe
Similitudine decoremus. Ita optime emendavit eruditus Grotius Perperam in libris editis, militum decoramus. iacebat Ursino e veteri suo codice, in quo scriptum, admiratione potius, qud aemulatione decoremus , ut corrigeretur admirati0nere potius , vim aemulatione, , si natura suppeditet, imitatione irtutum de oremus. Sed nec satis certa codicis ab Ursiino laudati fides potior est emendatio a rotio proposita. Famamque Mallet Muretus formam. Quod quoque nobis plurimiim placet. Quis enim ferat famam animi. . . . Complectantur ' maxime cum mox sequatur , 0rmet mentis terna infra in Dialog de Oratoribu , cap. dum formam sui
quisque re animi , ingenii redderet Famam
tamen retinuere interpretes plurimi.
Superstes erit. Non modo superstes erit Agricola ; sed ejus vita absolutissunum laudationis exemplar semper habebitur. Id unum , ad amplificandam, apud nos aeternandam Agricolis famam , OptaVeIim , ut vita ha quam Illutatiissimus dii vernensium lux Gallico sermone