장음표시 사용
401쪽
reddidit, publici juris ita miro tum virtutuna .literarum certamine quis eorum sit maximus, isne qui ita vixerit, an qui ita scripserit, an qui ita fuerit interoretazuS. χε
402쪽
Beroaldus , CORNELII ACITI EQUITI ROMANI DIALOGUS AN SUI SAECULI ORATORES AN ΤIQUΙΟ-RIBUS ET QUARE CONCEDANT. Deinde plurimi
vel Quintiliano , vel M. Apro , vel Curiatio materno dialogum hunc vindicare voluere at nulla nixi auctoritate , ne probabilibus quidem argumentis. Dialogus hic habitus est , Principe Uelpasiano , ejusque imperii anno sexto Tunc scriptor dialogi erat uνenis admodum , ut constat ex primo capite. Quod Quintiliano , prove, aut Materno , tum grandaevis, minime convenit. At, inquit ipsius , nec Tacitus tunc fuit admodum juvenis , siquidem honores coepit sub Vespasiano Miror id objici a viro eruditissimo
qui honores illos fuisse juventutis proprios ipse
403쪽
noverit , saepeque in suis ad Tacitum Notis monuerit Preteterea biennio post habitum hunc dialogum , cum Tacitus uxorem duceret filiam Cn. Julii Agricolae , ipse testatur se adhuc esse juvenem , ut patet ex Vita Agric cap. 9. Consul
egregiae tum spei filiam juxeni mihi despondit, ac
pol confulatum collocaνita Nec melius objiciunt syli diversitatem diversus esse debet pro diversa scriptoris elatera diversus quoque ob argumen torum diversitatem. Nemo sane eumdem in dialogo, quem in Historiarum Annaliumque libris stylum requiret Insuper , quae dialogi laus est studuisse videtur Tacitus, ut cujusque ingenium redderet, nec rationes mod&, sed δε numeros referret. Inde ipse , cap. I. Ita non ingeni , sed memorid ac recordatione opus 6t, ut qua α
pr antis simis viris , excogitata subtiliter . ,
dicta erat iter accepi . . . dum formam sui quisque animi, O ingenii redderet, iisdem nunc mwmeris , iisdemque rationibus persequar , erygio ordine di putationis. Verum licet aliorum ingenio
Tacitus indulserit, non ita tamen sui est oblitus. Nonnumquam emicat ejus visin eloquentia. Multa quoque occurrunt , quae ejus stylum redolent, ut in Notis saepe supra fuit observatum. Ergo donec validiora argumenta proferantur, ob auctoritatem veterum librorum , quae maxima esse debet, dialogum hunc Tacito minime abjudicaverim Suffragaturin Pomponius Sabinus , mediar aetati grammaticus , qui unum hujus dialogi locum, Tacitumque auctorem laudat. Vide Testia monia Veterum.
CAP. I. Juste Fabi L. Justus Fabius consul
fuit suffectus anno Urbis condita DCCCLXIV
Jesu Christi 111. Duas epistolas ad illum scripsie Plinius I, p. II. NII, p. 2. iv
404쪽
Deserta , laude. Emendandum videtur , M serta, at laude eloquentio orbata Sic emendandum patet tum echo capite , horum autem temporum diserti tum ex dialogi sine , cap. I. Credit , optimi , , in quantum opus eis, disertissimi iri. Et sic alibi passim. Vel easdem. Haec redundare uret Lipsioque
videntur Forte tamen non ita peccant, maximectum Messala maternus in multis easdem corruptae eloquentiae causas afferant. CAP. II. Curiatius Maternus. Maternum sophisten, quὁd exercendi sui causa in Tyrannos diceret , a Domitiano occisum memorat DioLXVII, pag. 6s. Idemne sit a Curiatius Maternus , de quo hic agitur , non dixerim. Catonem. Tragoediam , cuju Cato erat argu
M. Aper. Qui forte pater fuit M. Flavii Apri, consulis anno V. C. DCCCLXXXIII. Iulius Secundus. Ele antiam Secundi laudat Quintilianus , Insit. Orat. XII, o De ejus laudibus plura dicentur infra cap. 23. In quaritum. Id est, quantii in fatis erat. Sic arantum usurpavit Tacitus de Moribus German.
CAP. III. Leges tu quidems ohleris. In edi rione principe leges tu quidem sibi debueris. Inde Puteolanus, quem omnes sunt secuti emendavit,s olueris. Aliter tamen , ac forte melius T. Vatic. 862M 498 , leges tu quid Maternus sibi debuerit, , agnos es c. Ita quoque s. Vatic. I si , sed pro quid Maternus habet quod a
Thyester Alterum, notum, tragoediae argu
405쪽
Clientelae Clientelae coloniarum iunicipiorum , quae Maternum elegerant patronum. Sic
apud Cl. Gori Inscriptiones Antiq. Tom. I, pag.
6 , videre est egregiam Ferentinorum tabulam qua censent legato mitti AD T. POMPONIVM.
Domitium Romanum tragoediae argumentum.
Domitius ille fuisse mihi,pletur, qui, Julio Caesari infensissimus , Pharsalica acie occubuit. De eo plura vide apud Suetonium in Ner. II. CAp. V. Saleium Bassum. De quo Quintilianus Vehemens ac poeticum ingenium Saleii Basi fuit, nec ipsum senectute maturum. Quatenus arbitrum. Quando te, Secunde , arbitrum litis hujus inveni. Quatenus pro quando usurpatum jam vidimus supra Annal. III, 6. Amittit sudium. Id est, omittit Amittere pro omittere dictum quoque supra Annal. II, I. XIV, 26. Vel in judicio. Apud centumviros de quibus mox dicetur infra ZP. 7. per Eprius Marcellus. Id narratum supra Hist. IV, 6. Qui accinctus Melius, qui ac in Ausu ut Ursinus incidatius jam voluere. CAP. I. Orbitati Cuius magna erant in Urbe pretia Uide supra Annal. III, s. .XII , set.
Quanto Roma fuit corruptior, tanto magi ac crevit orbitatis favor Inde Ammianus Marcellinus
XIV, s. Vile se quidquid extra tabis pomoerium v
406쪽
nascitur oestimant, prater orbos , coadiibe ἰ nee credi potest qua obsequiorum diνersitate coluntur homines sine liberis Romae.
νami recentem curam Curam eodem sensu usurpavit Tacitus Annal. III, 24. Aliorum exitus,
simul cetera illius aetatis memorabo , si essectis in
quo tendi, plures ad curas itam produxer0. CAP. VII. Latus laxus Jus senatoriae dignitatis, cujus insigne erat latus clavus, seu vestis latis ex purpura plagis distincsta. De hac dignitate ejusque auctore Principe, Plinius II Ep. s. Ego Sexto latum claνum a Caesare o lsr , ego quaesuram imitetraνi meo suffagio pervenit ad jus tribunatus petendi, quem ni si obtinet in senatu, νereor ne decepi De Caesarem idear. Num noνus. Cujus majores nondum incla
Minime saporabili. Julium Secundum, Curiatium daternum, m. Aprum , Gallos fuisse
manifestum est ex cap. Io Minime autem favorabilis civitas , quod tum penes Romano erator is favor. Vide supra Ammianum Marcellinum, modo laudatum cap. 6. Tribunatum. Tribunatum plebis ; ut supra in Vita Agric cap. 6. Centumνiros. Fuere Romae triginta quinque tribus : e singulis tribubus , tres viri deligebantur ;qui licet forent centum & quinque rotunde tamen centumviri dicebantur. Erant divisi in quatuor tribunalia, .in basilica Julia cogebantur : non de facto , sed de aequitate, jure pronuntiabant. Praecipuas centumvirales causas recenset Cicero de Orat. I, 8, actare se in cauis centumνi-'ralibus, in quibus usucapionum, tutelarum , gemtilitatum, agnationum , alluvionum , Circum lupi0num, nexorum, mancipiorum , parietum
407쪽
Juminum, stillicidiorum, ei tamentorum ruptorum, Gut raturum, ceterarumque rerum innumerabilium jura ersantur. Judicii centumviralis illustre exemplum habet Plinius VI, p. 33. Ascendere. Nec aliter de libertis dictum supra in libro de Moribus Germanorum, cap. s. ibi enim super ingenuos , super nobiles ascendunt.
Tum habere. Hunc locum feliciter restituit Ill. Huetius quidem aptissime ad mores hujus sarculi, quo Stoica vigebant placita. Eorum enim summa est, lim tantum habere bona , quae in se, non in alio oriuntur. Male libri editi, tum abire quod1 non in alio oritur. Codicillis Codicilli, litera erant quibus Princeps dignitates largiebatur. Hos codicillos memorat Suetonius in Tiber. XLII. Negotiosos. Hic negotiosi sunt homines. Supra Annal. XIII, a negotioyses dies, quibus negotia
Tunicatus. Tunicatus hic populus , seu misella plebs, non toga, sed tunica induebatur. Et digito demonstrat. Inde Persius I, 28. At pulchrum est digito monstrari, dicier hic est. C p. VIII. Modo locutus sum. Supra cap. s. Crispum Vibium Jam memoratum supra, AnnZl. XIV, 28. De quo Quintilianus , Instit. Orat Vibius Crispus, compositus, , jucunduS, detestationi natus priνatis tamen auisS, quum publicis , melior. Non minus Usse. Supplendum videtur , Ot0S.Capuae aut Vercellis. De Capua dictum supra Annal. IV, 7 Vercellae, nunc Verceit, dansie iemunt. Ter millies sesertium praestat Gallicae monetae librae sunt 8, 36s,O7s. Supra dixi. Cap. 6.
408쪽
saris amicitia Vespasiani. Patienti dimus eri. Quam facilem literatis virisse praeberet Vespasianus videre est apud Plinium III, Ep. s. Ut eos audiret, noctibus utebatur. Inde forte patientissimus eri dicitur. CAP. IX. Agamenno , Iason. Tragoedias scribebat Maternus; ut jam vidimus supra Haea
autem sunt tragoediarum argumenta.
Rogare ultro. is temporibus , quam rogandi ambiendique auditores , quae foret eorum desidia superbia docet elegantillam Plinii I, ID, epistola.
Quingenta se stertia. Gallicae monetae libras
Se ipsum colere. Quanto tamen pulchrius, Iita res familiaris exigat, se ipsum colere, suum ingenium , aut ut emendavito edidit ipsius suum genium, propitiare , suam experiri libera litatem , quam Principis numen colere , propitiare, beneficumque experiri Forte tamen redundat, suum ingenium propitiare. Certe haec absunt a veteribus editionibus in s. Vatic. 498 legitur, se ipsum colere Ῥὶν ingenium propitiare. Quod aperte glossema recentemque interpretR-tionem indicat. Recedendum es. Melius secedendum esu ut infra cap. 2. Secedit animus in loca pura. CAP. X. Mediocres poetas Vere enim Horatius, in Arte poetica, Vers. 372.
Mediocribus esse poetis Non homines , non ἔ, non concessere columniar.
Omnesque ejus partes. Ego vero omnem elo quentiam , sive oratoria sit, sive poetica , omnesque ejus partes sacras venerabiles puto.
409쪽
Cothurnum estrum. Tragoedias. costrati robur De Nicostrato Quintilianus, In sit. Orat. II, s. At si fuerit , qui docebitur,ilsi , quem adolescentes senem idimus, Nicos tratus: omnibus in eo docendi I artibus similiter utetur oecietque illum , qualis hic fuit , luctando pugnandoque quo utroque certamine isdem diebus coronabatur invictum. Nicostratum quoque laudat Pausanias V, I eum fuisse origine Cilicem
Ab auditoriis. In quibus tragoedias suas Ma
Obnoxiumst ossendere Tam poetarum, quam oratorum , studium obnoxium est ostensae. Pro Catone. De qua tragoedia jam dictum supra cap. seq. Vigente imperio , novaque Vespλ- sani domo , Cato , libertatis adsertor , invidiosum
erat tragoediae argumentum, offensis obnoxium.
Hinc ingentes. Hic aliquid deest. Supplendum Puto Sentio quid responderi postit iplacere haec Crgumenta e hinc ingentes ex his a siensus hinc in ipsis auditoriis praecipue laudari , mox omnium sermonibus ferri Fateor. At quanto pluSceleBritatis, tanto plus ostienset tanto ruina Certior. Tolle igitur quietis securitatis ex usatio Πem, c. Adversarium superiorem. Tolle igitur hanc
quietis, securitatis excusationem, offensa sci licet minus obnoxium esse poetarum , quam Ora
torum studium , cum ipse tibi sumas adversarium superiorem , ac Principes offendas. CAP. XI. Laudat. Melius laudare. in Nerone improbam Improba haec in Nerone carminum studia , quae Lucano aliisque multis in exitium cessere, narravit Tacitus Annal. XIV, 6. Ii probos quoque Neronis versus recitat de irridet Persius I, 9'.
410쪽
Torva Mimalloneis implarunt cornua bombis Et raptum vitulo caput ablatura superbo Bassaris , o bncem Maenas exura coombis Epion ingeminat reparabilis adsonat Echo.
Hi enim versus Neronis sunt, teste vetere Persi Scholiaste Vesanum illum furorem , Neronis potentia subnixum , fregit Maternus. Ergo reci ratione tragoediarum famam ingressus est post
Vatini potentiam. Is sane fuit Vatinius, qui inter foedissima Neronianae aula Uenta fuit. De quo plura supra Annal. XV, 3 . currilibus jocis ludisque studiorum sacra profanabat Male
libri omnes editi, alicinii Emendandum, Uatinii , recte monuere eruditi viri J. Fr Gro novius md la Monnoye. Quam aera Eruditus Cujacius emendabat, quam
cera. At potius intellexerim tum de aereis statuis, tum maxime de tabulis meis, quae in patronorum domibus a coloniis municipiisque ponebantur. Talem tabulam memoravimu supra cap. 3.
Nam satum hucusque. Sic emendavit ipsius. Et bene quidem Male veteres editiones, cujuslue. Hic autem refutat Maternus , quae per attulit cap. s. Si pro rium periculum increpuit, reo
I ericlitanti firmissimum esse eloquentiae praesidium smul , telum.
Pro alterius discrimine Optime. Contra verbvulgus oratorum, delationibus infame , chir auctoritate famaque Nerone Principe , viguissent, tunc sub aequissimo Vespasiani principatu, in jus vocabantur pro suo ipsi discrimine verba in senatu faciebant ut contigit Eprio Marcello quem Aper laudaverat supra cap. s. CAp. XII. Commoda mortalibus. Bene vereque Muretus ac Schelius, commendata mortalibus.