장음표시 사용
431쪽
denarios centeno quinquagenos, Gallicae monetae
libras 116 , ML. Vindobon Aliter quidem Dio LXXIII pag. 832 Capitolinus in Pertinace, cap. Is congiarium dedit populo denari0s Centenos. Non ita tamen a s Vindobonenu dissentiunt, si attenderis Capitolinum prius dixisse, cap. 4 donatii ad congiaria, quae Commodus promiserat, solνit. Nempe Pertinax congiarium dedit denarios centenos. Exstat haec liberalitas in nummolertinacis, LIB. AUG. R. P. COS. II. Quinquageni autem ceteri denarii in solvendis congiariorum a Commodo promisserum reliquiis expensi.
sALVIUS JULIANUS brevitate imperii congiarium non dedit ne promisIum quidem militibus donativum repraesentavita ideoque interfectus.
SEPTIMIUS SEVERVS congiaria dedit de
narios mille centenos , Gallicae monetae libras
8s , ML. Vindobon Octo Septimii Severi liberalitates in nummis memorantur , teste Cl. aillant, loc cit pag. 246. Insignis maxime tertia cum imperii decennalia celebraret anno Urbis conditae DCCCCLV. Plebi enim, quae frumentum publicum accipiebat praetorianis, deno Zureos, Gallico monetae libras Io, divis1t. Sic datum bis millies sestertium, Gallire monetae librae 38,9 Io,oso. Numquam antea tantum Ο-pulus viritim acceperat. Dio LXXVI, pag. 8s9. Inde autem patet, quod observat dignum , numerum plebis, quae frumentum publicum acci piebat, imminutum esse ab Augusti temporibus. Tunc enim fuere, ut supra diximus ex marmore Ancyran , paulo plura, quam hominum ducenta millia Nunc fuere tantum paulo plura, mam centum nonaginta millia.
432쪽
3 2 IN DIALOGUMSEpΤIMIUS GETA , cum Princeps fuit,
congiarium non dedit , a fratre suo Antonino Caracalla brevi interemptus. Dederat ante , vivo patre Septimio Severo , a quo cum fratre suo in imperii societatem adsumptus fuerat Testes sunt nummi tum Getae , tum Caracallae , inscripti
LIBERALITAS AVGG. V ET . id est
liberalitas Augustorum sexta , quinta r sexta Caracallae, ut ex alio ejus nummo constat, quinta Getae. Nummos vide apud Harduinum , ibid. pag. o & seqq. Cl. de Boete , qui supplevit Dissertationem Cl. aillant, loc. cit pag. 267.
ANTONINUS CARA CALLA congiaria
dedit denarios quadringenos , Gallicae monetae libras I , ML Vindobon. In nummis nona Caracallar liberalitas memoratur, teste Cl. de Boete, loc cit pag. 247. Non quod novem liberalitates dederit Princeps Caracallaci sed qubd nona sit a Prima, quam dederat pater ejus Septimius Severus anno Urbis condita DCCCCXLVIII. Sic enim explicandi mihi videntur nummi tum Severi, tum filiorum ejus Caracallae Getae , quos vide apud Harduinum loc. cit. MACRINUS congiarium dedit denarios en renos quinquagenos , Gallicae monetae libras II 6 Us. Vindobon. Dio LXXVII , pag. so 2. Congiarium illud habent quoque nummi, teste Cl. de Boete, loc cit Pag. 247.
ANTONINUS ELAGABALUS congiaria
dedit denarios ducenos quinquagenos , Gallicae monetae libras I94 , ML Vindobon. In nummis tres celebrantur ejus liberalitates. Vide nummos apud arduinum, ibid. pag. 813. Cl. de Boete, Ioc cit pag. 47.
433쪽
denarios sexcenos , Gallicae monetae libras 466 ML Vindobon. Quinque ejus liberalitate numerantur in nummi , quos vide apud Harduinum , ibid. pag. 819 seqq. Cl. de Boete , loc. it. Pag. 247.
MAXIMINUS congiarium dedit denario Centenos quinquagenos , Gallicae monetae libras II 6 Ms Vindobon. Exstat quoque in nummis illud congiarium, teste Cl. de Boete, loc cit pag. 247. GORDIAN duo , nempe Gordianu senior ejusque filius, in quadam principatus imagine exstincti sunt, Herodian. VII, 9.
PUPIENUS, BALBINUS congiarium dederunt denarios ducenos quinquagenos, Gallicae monetae libras I94, s. Vindobon. Inde in num mi tum Pupient tum Balbini, LIBERALITAS AUGUSTORVM. Vide Gl de Boete, loc cit. Pag. 247. Immo iὶ Gordianus , de quo mox dicetur , fuisset quoque appellatus Augustus, in uno elupient nummis non modb legitur LIBE
RALITAS AUGUSTORUM SC sed ibi quoque
tres sedent Augusti, Pupienus scilicet, Balbinus& GordianuS. GORDIANUM, Gordiani nepos , congiaria dedit denarios trecenos quinquagenos , Gallicae monetae libras 17 , ML. Vindobon. In ejus nummis liberalitates quinque reperit Cl. de Boete, loc. cit pag. 47. Prima sane fuit , de qua supra dictum est sub Pupieno. Patet ex s. Vindobonensi has Gordiani largitiones historicis non fuisse ignotas, ut existimavit Harduinus, Oc cit. Pag. 82β.
434쪽
PHILIPPI duo , Philippus pater filius
congiaria dederunt denario trecenos quinquagenos , Gallicae monetae libras 171 Alf Vindobon. Tres sunt in eorum nummis liberalitates.
TRAIANUS DECIUS congiarium dedit de
nario ducenos quinquagenos , Gallicae moneta libras I94 ms. Vindobon. Cujus liberalitatis
SIANUS congiarium dederunt denarios ducenoS quinquagenos, scVindobon. In utriusque nummis habetur haec liberalitas AVGG , id est , Augus
AEMILIANUS Obscurii sim natus , obscuriuyimipera; it ac tertio mense ex sinsus est, Eutrop.
VALERIANUS GALLIENUS. Gallienus
congiaria dedit denarios mille ducenos , quinquagenos, Gallicae monetae lib. 97 binionem aureum, id est iu viritim divisit nummum duos aureos valentem, seu Gallicae monetae libras 1. s. Vindobon. Ex his verycongiariis tria dedit Gallienus cum Valeriano, ut constat ex multis tum Gallienitum Valeriani nummis, in quibus CONCORDIA AUGUSTOR Capita adversa Valeriani Gallieni. Ex adversa parte, LIBERALITAS AUGG. In aliis LIBERALITAS AVGG. III. id est liberalitas Augusorum tertia. Quartam addidit
solus Gallienus , cujus nummus exstat apud Cl. Banduri Numismata Imperatorum Roman Tom,
I, pag. 33, LIBERALITAS AUG. VII.
POSTUMUS , qui purpuram ceteraque Im Peratorum Romanorum iumpsit congiarium
435쪽
quoque dedit , ut patet ex ejus nummis POSTVMUS PIVS AUG. n adversa parte, I
BERALITAS AUG. CLAUDIUS GOTHICUS congiarium dedit
denarios ducenos quinquageno , Gallica monetae libras is , ML Vindobon. In ejus nummis IMP. C. CLAUDIUS AUG. Ex adversa parte, Ι-BERALITAS AUG. QUINTILLUS congiarium promisit, sed non
dedit, L. Vindobon. Inde forte suspecu us vi debitur nummus , cujus meminit Cl. an duri ibid. Tom. II pag. 36 , IMP. C. M. AVR. CL. QUINTILLUS AUG. ii adversa parte LIBERALITAS AUG. Adde nummum illum
esse incerti moduli, in cujus cimelio reperiatur ignorari. Illum tamen nummum memorat quoque Cl. de Boete , o c. cit pag. 248. At erravit vir in Te nummaria peritissimus , cum existimavit aut nulla ab Imperatoribus Romanis postea data fuisse congiaria , aut eorum nummo non exstare.
AURELIANUS congiarium dedit denarios
quingenos, Gallicae monetae libras 389, ML Vindobon Nulla exstat in nummis memoria.
CARUS congiaria non dedere , ML Vindobon. Multi tamen exstant nummi Imperatoris Cari cum inscriptione ABUNDANTIA AUG. Sed forte nec viritim , nec plebi has largitiones divisit.
CARINUS NUMERIANUS congiaria δε-
perunt nummos quingenos, Gallicae monetae libras 389. L. Vindobon. Tunc congiaria dici coepere abundantia. Inde in nummis tum Carini, tum
436쪽
Numeriani, ABUNDANTIA AVGG. Abuna
dantia e cornu copiae effundit nummos.
CULIUS congiarium dederunt nummo mille quingenos quiriquagenos, Gallicae monetae libras 12o6 praeterea arserunt in Circo aureos frargenteo , ML. Vindobon. Apud Cl. Banduri, ibid. Tom. II pag. 1s 4 , exhibentur eorum nummi inscripti ABUNDANTIA AUGG. A. B. . id est , ut videtur, abundantia Augui torum prima , secunda , tertia.
MIANUS Diocletiani, Maximiani Herculii
liberalitatem aemulati sunt. Datum bis congiarium nummos mille quingenos, Gallicae moneta libras II 6 , testatur L. Vindobon. Ad has liberalitates forte pertinet rarisiimus Maximiani Herculi nummus , quem memorat Harduinu ,
Selecta opera pag. so MAXIMIANVS P. F. AUG. capite radiato. postica parte , ABVN
effundit pecuniam , excipiente eam ante pedeS homine supplice Post Constantium maximia num nulla memorantur congiaria Nusquam in nummi apparent nomina , CONGIARIUM
LIBERALITAS , ABUNDANTIA. Divisum
enim imperium nihil ferme veteris magnificentiae retinuit.
Corνinum Corvinum Messalam , Asinium Pollionem , saepe supra laudatos. CAP. XVIII. Ser. Galbae. Servius Sulpicius Galba , consul anno V. C. DCX , eloquentia P Vstitit. At ejus orationes exiliores sunt , redo
437쪽
Ientes magis antiquitatem, quem aut Loeliri, aut Scipionis, aut etiam ipsius Catonis. Itaque exaruerunt viae jam ut appareant, teste Cicerone de claris Oratoribus, cap. I. Videin Suetonium
in Galba III. De eo jam dictum supra Annal. III, 66. C. Carboni C. Papirius Carbo , consul fuit
anno V. C. DCXXXIV. Eum Tullius, de claris Orat. cap. 27 , appellat ansrum oratorem, polubilem, satis acrem, atque eumdem , ehementem , alde dulcem, , perfacetum. Ora tiones eius nondum satis splendidas verbis, sed acutas , prudentiaeque plenissimas ante dixerat. Glνus 6ter Calvus Coeliusque jam memorati
Catoni seni. Quem egregie commendat Quintilianus , In stitui. Orat. XII, II. Marcu Censorius Cato , idem orator , idem hi loria conditor, idem juris, idem rerum usicarum perit limus, inter tot operas militiae, tanta domi contentiones, rudi saeculo literas Graeca aetate jam declinat didicit , ut 6 iet hominibus documento, ea quoque percipi V e , quae senes concupi bent. C. Gracchus C. Gracchus , tribunus plebis cum biennio eloquentia taeditionibus populum agitasset , interemptus est , L. Opimio consule, anno Urbis conditae DCXXXIII. Vide Plinium XIV, 4. XXXIII, 3. Sech. q. Plutarchum quoque in Gracchis , pag. 824. Cralbus L. Crassus vir fuit eloquentissimus cclariuimus , teste Cicerone in Verrem III, 1. Plura
adhuc de eo in libro de Oratore ΙΙΙ, 1. Illud immortalitate dignum ingenium , illa humanitas, illa irtus L. Oh s, morte ex inrita subit est.
Multa manent ejus dicacitatis argumenta; quorum Praecipuum est ejus distum in Cn. Domitium
Ahenobarbum Non esse mirandum, quod oeneam
438쪽
harbam haberet, cui os ferreum , cor plumbeum esset Sueton in Nerone II De eo adhuc infra
Corνinus Messala Corvinus jam saepe supra
Infulidio e spe Velleius Paterculus II, 9s. Prae sentia inνidis, praeterita eneratisne prosequimur. Appium Caecum. Qui censor fuit anno Urbis
conditae CCCCXLI , cum nondum vigeret eloquentia Romana Appii laudes paucis habet vetus marmor , cujus Inscriptionem retulit eruditus Antonius Augustinus , Dialogos de Medalias , Dialogo , pag. 4I 2. APPIUS CLAVDIVS
C. F. CAECUS CENSOR. OS BIS DICT INTER REX III PR. H. AED. CVR. II. Q. R. MIL. III. COMPLURA OPPIDA DE SAMNIΤIBVS.CEPIT SABINORUM ET TUSCORUM EXERCITUM FUDIT PACEM FIERI CUM .PYRRHO REGE PROHIBUIT IN CENSURA VIAM APPIAM STRAVIT ET AQUAM IN URBEM ADDUXIT . AEDEM BELLONAE FECIT.
Vide in eruditum ori . Inscriptiones Antiq. Tom. II pag. 37. Ob hanc aedem Bellonae de Appio dixit Ovidius , ast VI, O I.
Hac sacrata die Tusco Bellona duello Dicitur , O Latio prospera semper adest. Appius est auctor Drrho qui pace negat Multum animo idit, lumine coecus erat.
De egregio illo sene vide Ciceronem in libro de Senecaute VI.
439쪽
Obtreo latores. De his obtrectatoribus Quinti-Jianus, Insit. Orat. XII, Io Ciceronem , suorum homines temporum incessiere audebant, ut
tumidiorem , Asianum redundantem , O in repetitionibus nimium , O in salibus aliquando frigidum , , in compo sitione fractum , exsultan rem ac pene quod procul absit iro mollio
Parum Atticus. Nempe antiqua oratorum divisio inter A lanos atque Atticos fuit, cum hi pre sit integri contra insati illi fν inanes haberentur. . . Attici limati quidem emuncti nihil inane acredundans ferebant A lana gens tinnidior alioqui atque jactantior , aniore etiam dicendi glorici insata est Ciceronem praxipue premebant, qui videri Atticorum imitatores concupiscebant. Vide Quintilianum, loc. cit. Calpii Bruti Ea fuit semper inter summos viros aemulatio, de qua Quintilianus, Institui.
Orat. ΙΙ, . Neque ipsa Ciceroni Demosthenes videtur satis esse perfectus , quem dormitare interim dicit nec Cicero Bruto Calν0que, qui certὰ compositionem illius , etiam apud ipsum reprehendunt nec Asinio utrique, qui iti orationis ejus etiam inimice pluribus in locis insequuntur. Otiosum Mallet Lipsius, odiosum id est, Lfectatione quadam asperitate dictionis molestum. At Brutus , utpote sententiosus Manimosa philo sophia plenus potuit otiosus esse circa sententias .philosophicos locos ita Cicero fuit otiosus circa excessus , ut mox dicetur infra cap. 22. Disjunctum autem intellige , quo sensu Senecam appellabat C. Caligula, Arenamsae calce. Suet. in Caio Caligul. ΙΙΙ. Talis autem eloquentia decebat Brutum , de quo Julius Caesar solitus erat
dicere : MAGNI REFER , HIC QUID VELIT : SED
QUIDQUID VOLT , VALDE voLT. Cicero Ep. ad
440쪽
Atticum XIV, I. Infra cap. 2 , memoratur
Bruti philosophia, lentitudo, tepor. Inde otiosus hic dicitur. CAP. XIX. Ad Ca slium Sexerum Puto emendandum , constituere solent usque ad Caslium Severum, quem reum faCiunt, quemque primum ad-frmant, c. De Cassio Severo , orandi valido sed sordidae originis maleficae vitae, dic tum est supra Annal. IV, 1 I. Extremis Augusti temporibus& Tiberii principatu floruit. Formam ejus ingenii describit Quintilianus, In titui. Orat. X, I. Multa,
s cum judicio legatur , dabit imitatione dignet Oblius Seνerusis qui, si ceteris irtutibus colorem se graνitatem orationis adjeciset, ponendus inter praecipuos foret. Nam , ingenii plurimum est in eo , , acerbitas mira , urbanitas , is summa rsed plus somacho , qudm consili dedit praeterea ut amari sales, ita frequenter amaritudo ipsa ridicula et Hermagorae , Apollodori. Duo illi rhetores sub Augusto floruere. Immo Apollodorus Augusti praeceptor fuit .familiaris. Vide Quintilianum, Institui. Orat. III, 1. Strabonem XIII pag.
623. Praeceptore Apollodoro , coepit eloquentia
in sectas dividi, evanuit. Adeo infensa infaustaque sectarum studia.
Atque ex eI. Atque omittendum videtur.
In cortinet. De hoc loco eruditus Jos Scaliger, Conjectan in Varronem de Ling. Lat. pag. 27, edit. n. Is 8 I. Cortina ea es proprie, in quaiana su pedia succos ebibit. Ab eo usus es metaphor Corn. Tacitus in Dialogo , sim ait in cortin esse ... quae enim in cortinξ sunt, nondum penitus imbiberunt succum. Forte simplicius in telligendum de assistentium auditorumque corona. Sic Severus in aetna, vers. Fq.