Eclogae VI-X;

101쪽

tum blanditur Fraxinos, Cruxinus excetitor L. trunco procero et ad trigesimum usque annum tereti, pulchro cucumine frondis concinnae, ovatae, jugatae et pendulae, ad ultitudi item Saepe centum et triginta pedum erigitur in fisi nativam suam pulci tritudinem retinet in agris, pariter atque ulmus, ad vites arbusti, is putatur, et ad pecora pa- Ecenda tondetur Lb. II, 446. Plin. XVI, 24. Pinu sive inera, apud Lirin eum Pime onera, pinus quoque sativa a veteribus dicebatur, quoniam ob pulchritudinem suum rutosque u Surro O nuces gustati jucundus, quas in eo us pignora Italus vocat, in fortis cole butur Lb. V, 112. Pinus, ullud ius ' inquit, omnibus conducii, quae infra eum seruntur, et Theo libruSio aucture, lauro quoque et myrtos infra se fert Plinio ' fluuinquam gramen enecare videtur. Νon, uti linii Ster Silvestris a medio, sed in vertice ruinos dispergit soliis capillumenti modo praetenuibus, Semipedalibus et mucrone culea-

iis Plin. XV1, 16. Cum ac pinu Plinius minor VI, 16 flammam Vesuvii confert, quae longissimo velut trunco eluta in ullum, quasi ruinis quibusdam diffunde butur vid. Met. X. 403:

Et succinosa comas lairsutaque vertic pinus.

Petronius Q AD quoque diverticulum ea ad rivum pa-

cum exornat:

102쪽

Popugus, et ibo et nigra, amat humorem minus populus tremula. Abieg, i. ατ η, Abie semina est, pinus Abies quoque et pinus alba dicta, Pinus P. cera L. quae centum et quinquaginta pedes amplius frigidis in montιόν surgit. Abietes et turices, i linius inquit, ex omni lius orboribus ultissimae ac recti Ssimae Sunt in mulos et antennas levitatis gratia abies eligitur laudatissimae sunt in Alpibus et monte Apennino 'lin. X I, 76. Cum iis altissimis urboribus suo eum quaque in loco Lycidae venusto se mi orare licebit, ps Siquum, crebri amuntem Suum Conveniens, venustatem Suam auxerit. Si ni odia incinterpretes, qui victum nolebunt ThurSin gnoscere nimis paene ridiculum, quod committi iur, apud se reputaverint carmen Cedat merito e insius ex antiquissimis libris scriptis restituit eventum iam etiam reddit incertum, quam erit: quod praeterea eum reDigus et ipsum congruerit Vl. 11. 69 - 0. Meliboeus, Musis opem serentibus v. 19, iurum tantum meminit Alternorum verSuum: tu his autem non minus quum in ueteris, Th,rsina Duplini de arbitro victum declii ratum esse. Acute poeta mendi fas hvrsidis sententias sub oeticae eloquutionis et livili in in elici plendore occultavit. Thursis liqua tamen re speciosa lebis favorem sibi conciliasse debebat, ut dignus, qui nil eximiam laude in Spirar t, id Pri posset. Haec tundem tili tirlisce Ophnide, Meliboeo consenti te, diremta lis

Corydonis meritum toto in campo IS eun tanti rana

bat. Quintilianus X p. 230 d. nip. de eloquentiae operibus: ciue, inquit se roscisae actat, cui

103쪽

Cicero re ucehit. De poeseos opere eum

Virgilio, tum subtili et intelligente magistro, quem recerrimi sedici uuintilianus VII p. 6 fuisse uit,

Sentire, non minu puteSi nudentem facere. Tlieocritus in octavo idyllio ita certamen componit: Daphnis et inter erat pastores maximus inde.

Apud Virgilium Corydon, nomen ipsum, ionoris instar est Ex illo Corydon in mi u nobis aestimatur, ut Cory u sive eximios idem valeant. Simili modo I, 3 Alexis pro pulchro puero dicitura et apud Ciceronem div. Vt Verris uineti pro bellua Repente e vestigio ex omine, tamquam aliquo Circaeo poculo, factu est, Verres Coram nobis autem lis judicata si ita desineret Ex tuo te unditia nobi inie an tu egi. quis interpretationem habere vellet ut haberet Mia multo ante illam sCicerone censuram luintilianus: huare non immerito, inquit, ab hominibus aetatis suae regnare in judiciis dictus est apud posteros vero id consequutus, ut Cicero jam non hominis nomen, Sed Loquentiu habentur. Pierius in quo iam codice ictum et reperit, quod usu tensi fluoque A praebet.

104쪽

Ec LOGA OCTAVA. PII ARMA CEU TRIA.

agiorum Musamininonis et Alphesiboei, Immemor herbarum riuos est mirata juvenca Ceriantes, quorum Ssupefactae carmine lynces Et mutata suo requierunt flumina cursus: 5Damonis Musam dicemus et Alphesiboei. Tu mihi seu magni Superas una saxa Timavi, Sive oram illi rici Iegis aequoris en erit m

Ille dies, mihi riuum licent tua dicere facta φEn erit, ut liceat totum mihi serre per orbem 10Sola Sophocleo tua carmina digna cothurno A te principi uin tibi desineis Accipe jussis

Carmina coepi a tuis, ni que hanc Sine tempora circulia Inter victrices hederam tibi serpere laurus. Frigida vix coelo noctis decesserat in bra, 15 tuu in ros in tenera pecori gratissimus herba: Incumbens ero timui non sic coelii olivae:

Nascere, praeque diem veniens age, Luci

sor, nlulli in l

105쪽

ECLOGA DCTAVA. 90 Conjugis indigno Nisae deceptus amore Dum queror, ut divOS quainquam nil testibus illis

re S,

Panaque, qui primus calamo non passus u.

Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.25Mopso Nisa datur Muid non peremus uti iuuis tes Jungentur jam grypes equi S ac Voque Sequenti Cum canibus inlidi uitioni ui pocula dumae. Mopse, novus incide faces tibi ducitur uxori Sparge, marisu, nuces tibi deserit Hesperus30 Oetam lΙncipe Maenalio mecii in mea tibin, VerSUS. O digno conii incla viro dum deSpicis Dines, Dunique sibi est odio meu siStula, dumque caput in P,

Ilirsutum quo Euperciliit in pro inissa lites barba; Nec curare Elim credi inorial in item quaml35 incipe Maenalio me citrii, mea tibin, ErSuS. Seuthia in Ostiis inruum e roscida nutu, Dux ego vester crum, vidi cuin utre legen

106쪽

Ut vidi, ut perii, ut me malus abstulit errori Incipe Maenalios iecurii, in ea tibin, VerSu S. Nunc scio, quid sit Amor Duris in colibus illuli Aut niuros, aut Rhodope, aut eo rem Garamauius, 45Nec generis nostri puer uin nec Sanguinis edunt lincipe Maenalios in ecurii, neu tibin, Erfius. Saevus Auior docuit maiorum Sanguine D utre in Comuinculare in anus Crudelis tu quoque, materi Crudelis mater magis, an puer improbus ille 50Improbus ille puer Crudelis tu quoque, mi uteri

Incipe Maenalios Diecuin, in ea tibin, VPrSus. Nunc et oves ultro fugiat lupus nur a durae Ilula serunt quercus narcisso florent inusi Pinguia corticibus sudent electra myricae;55 Corioni et cycnis ululae sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis. inter delphinus Arion lincipe Maeuulios mecum, mea tibia, VerSus. Ointi in vut in ei liii in sunt inuro nivi te, silvael 1 nec ps norit pocula de montis in limias 6013eserar oxirem uiri hoc munus in oriculi hu- heloi Desilio Maeuntios, jam desino, tibin, VPrSUS.IIaeciam Oti VOS, Nunc responderit Alphe Si

107쪽

Effer aquam, et molli cinge haec altaria vittat Verbeiansque adole pingues it inuscula furul65 Conjugis ut magicis Sunos Vertere Sucris Experiar sensus nihil nisi cum Dina desunt lDucite ab urbe do iniim meu curulinu, ducite Daphniti. Cur minu vel caelo io Asunt deducere lunam; Carmillibus Circo socios mulavit Ulixi; 70Frigidus in iratis muniundo rumpitur unguis. Ducito ab urbe doni uiti, En nrmiun, Helio Daphnin . Torna ibi nec primum triplici diversa coloro Licia circumdo, terque hunc lini in circum Enigiem ilico: imiter, deus inpure gaudet. 75 Ducite ab urbe do inuni, neu cur initin, ducite Daphniti. Λ octo tribus nodi ternos . Amarylli, colores; Recte, Amarylli, in Odo: ct Veneris, dic, incula ceto. Ducite ab urbe domu in mea Curaninu, ductio Daphnin. imus ut hic durescit, et haec iis ora liquescii80 Juo eodem si in igni: sic OAfro Daphnis uinore. Spurgo molatu, et si uigiles incende bitumine

lauru S.

Duplinis in malu urit ego hunc tu Daphnido

luit rum

Ducite illi urbe dolii uiri, mori urna tuu ducite Daphniri.

108쪽

Por ne in ora inique ullo quaerendo hucula lu

Propter quae rivum viridi procumbit in ulva, Perdita nec seruo neminit decedere nocti: Tulis umor Que ut nec sit ibi cura mederi. 90 Ducito ab urbe domu in mea Cur in inu, du

Ducite ab urbe do inuin, nou Cur mulu, du-

Ιpso dedit Moeris: nascuntur pluruma Ponto. Vis ego saepe dupum fieri et se condere it vis Moerin saepe uni in n. linis Xcire sepulchris Λtque uias alio vidi traduc re messes. 100 Ducito ab urbe do inuin, neu curuliun ducite Daphnin . Fer cineres, amarylli, torus. rivoque liti illi Trans suo caput jace, nec respoXeris Ilis euo Da pliniuAdgrediar; mihi illo duos, nil cur mitin Curiat. Ducite ab urbe doliati in mea cur iniun, ducite Daphnil .

109쪽

Sponte Sila, dum ferre moror, cinis ipse. Ἐonum siti

Xescio quid certe est et IIvla in limine latrati Credimus an, qui amant, ipsi sibi somnia siti. unti Parcite, ut urbe venit jam curmina, purcite, Daphnis.

110쪽

ECLOGA VIII. EXPLICATA.

ARGUMENTI NARRATIO.

Virgilius annunt agens O as. I amon et Alpii 'siboeus, ut menturius uterque, mulienestivo in sultibus Pindi v. 3 obvium sucii, conuuialternis iste quid Ρin uerum infeliciter mutati in qui in mare se praecipitat, ii puellum, quae magicis urtibus persilum mutorem cupit retrahere. Ab iu-jus eurmine ulmurio, cujus Pollio urgumentanu proposuerat, inscriptio petitu est. Annus qui iliuii ii iis eclogae ob illoquutionem v. - 1 tactam prorsus non est dubius. an qui in Illyria lauros victrices neruit, tragoedius uiualea Sophocleue, scripsit, et o fine in eclogia scribendu usilia dedit temporum is uoci ignoro iuniuna ui uominutus est proxime Superioris antii Ora Sul Asinius tollio. Virgilii accola et post unum ' XII