장음표시 사용
441쪽
stol.92. ad Rusticum Narbonens. 2. Vnde concludit eiusmodi lapsis ad prouidendam misericordiam Dei, priuatam esse expetendam secessionem, ubi illis satisfactio si fuerit digna, sit etiam fructuosi: quae priuatae poenitentiae in illa secemone grauiores erant pro ratione criminis; eaque secessio fere erat in monasteriis, ad quae Clerici rei retrudebantur agendae poenitentiae cauta , quod fusius nuper euicimus ; neque ob eam poenirentiam mouebantur gradu , eaque peracta solita ministeria repetebam, si serte aliquibus durante poenitentia abstinere iussi Hissent. Episcopi tamen poenitentiam apud
Metropolitanum agebant, ut indicatur Emeritan. p.87. dc Toletan.7. cap. 3.&Toletan. M. cap. 3. Vbi qui
violaret psallendi modum in Metr tolitana sede institutum, sex mensius communione priuatus apud Metropolitanum , sub poenitentiae cenia sura permanet corrigendus , quatenus apud illum & praeteritae transgressionis culpam lachrymis diluat, D necessariam ossiciorum doctrinam studiose adiiciat. Cum igitur poenitentia ista per retrusionem ad monasteria non faceret irregularem, cur spontanea illius prote suo eiusmodi irregularitatem pareret His accedit euidens illa ratio, qua utitur Concilium Toletanum r3. cap. Io. nuper adductum de Episcopis, qui in periculo mortis benedictionem poenitentiae accepeIant, &deinde conualuerant , qu6sque smortalis cuminis prosessione se non notauerant, in suae Ecclesiae regimine posse perseuerare dixit: C- --nis Sacerdos ιune sibi licitum sacrificare sciat , quando a malis acti
t acat 2 qua ratione qui pamitentia
missionem ρομαι asare Δει diuinisse abigis ' Lui ergo confidis pars eptam paenitentiam dimissa sibi peremta , ων confidenter ad ahare Domini non aecedas ' πιι cur ordinis sui non audeat retractare ossicia ρ Quam rationem pluribus urget Synessus, e demque refert antiquum praeceptum. Sacerdos ad hominem mortuum non accedat, id est , mo talium criminum se implicatione non polluati non enim dicit Demus Sacerdos ad sacra quaque non auderet accedere, de quibus praece Perat , ut nullo modo Sacerdos de sanctis exiret, sed ut mortis opera non auderet contingere : ergo a gemda sunt ab omni Sacerdote qua maeniant ; exercenda qua mandam. D
nique addit, si peccati reus sit, quod
ramen non prodiderit capiendo poenitentiam , nauerit ipse sibi rise ρε- renatem , in iuxta conscientia sua D
duciam virum audeat, set non au
dein sacrificare Deo ,σ exsul potius arbitri' potestate quam ex nostri iudia ς- permisone Procedat. Habemus denique aperiissimam sententiam Innocentij III. cap. post
transsationem de renunciat. Can nem Constantinopolitanum, cuius
gratia in hane disputationem digresti sumus interpretantis , nempe ut qui de ponti ali dignitata ad Monachorum uuam,s paenitenιιa locum descenderit, nequaquam ulterius ad Ponti arum resurgat. Nam si quis vel urgente persecutione , aut poris valetudine, aut literaturae desectu , aut denique propter Sim niam in sua ordinatione se ignorante commissam ex Sedis Apostolicae venia cesserit Episcopatui, & ad Monachismum transierit, res grae v
lebit ad officium pastorale , neque Concili, citati legem violabit, quod loquitur in eo casu, quo qui1 Pro εν
442쪽
4, . L De Assetis incla sis, ,
aliquod crimes Di copatum deserensiquim Emea permisisset eidem tali mi. . ad vitam monastica poenitentia causat ne irretito in Pontificiali ordine descendit. Quod tumen non ita sun-iministrare. Ex his omnibus ollies-pliciter intelligendum cst , victu imus primo Episcopum s qui dam-ties causa poenitetiae Episcopus mo-inatus est pro aliquo crimine , &nasterium Ingreditur, toties nequeat poenitentiae causa inclusus monaste-
denuo in Episcopum allumi I sedlrio fuit, non posse repetere Episco- quoties vel ad id ipse damnatus suin patum tanquam sibi debitum , quia aut crimen, cuius poenitentiam age-lisso se abdicauit. Secundb Episcore non pollet , dignitate Episcopali pum , qui postulat licentiam ceden- Ietenta , fallus est. Deinde non po-ldi Episcopatui , ut crimen aliquod teli quidem ille Episcopus pontifi-lpoenitetia eluat in monasterio,etiam tum quasi debitum repetere, cum dimissum Episcopatum non posse
utriam cellerit : potem tamen ite- repetere. Fuisse autem in more ut
auso eugi ad Episcopatum : Episcopi grauium criminum conseqPraam,mquit, sues casi loqui d/-lpostularent veniam se abdicandi, xerunt, cas tutum supradseiam cumi quamuis crimen ipsum diserte nonstro crrenisa , do quo convisem explicarent.Habemus sesssime apud D 'nιt , confessus ab EpiscopalilHincinatum in facto & abdicatione agnιιate depositis in monasterio exti-l Vanilonis Remensis Archiepitit ad Poenitentiam agendam inclu-lscopi,in cuius deinde locum ipsemet I- οῦ vel cum aliqvis raptergrauelHincnaarus suffectus fuit. Habemus crimen,pra quo Epascopatum retinens tertio aliquos Episcopos , dum se poenitentiam digne agere non vale. poenitentiae causia monasteriis spontebat , cedendi orienta licentia vitam includerent, loco quidem, sed non monachalem elegit: aliis asserentibu/iordini cessisse , atque aded pontifi- . Fic intelligendum esse capitatam aute icalia quadoque ministrasse,eo quod dictum , ut per se resurgere nequeat, nullum crimen in genere confessi se d est, repetere quasi deblium , quod ab ordinis executione non abdicarata modo dimiset , quamquam eligitrent. Habemus quarto professsionem Fρσιι, ρ sertim. si locum tantum, ct poenitentiae non constituis te irregu- non oriunem resignauit : Quia vide starem, quandoquidem nulla crimi- Iicet noluit esse priuatus Ordinis nis infamia poenitentem absterge-Cxecutione, ubi se daret occasio.Ipse bat , & illam ipsi Episcopi dimitto
autem Innocentius,quia non consta-itantum loco & retento ordine ac diabat qua ex causa ille, de quo ageba- gnitate profitebantur , atque tum
tur , cessisset Episcopatui illum per-Ipontificalia ministeria,nisi quid aliud
nuttit ad Ecclesiam Faventinam eli-iobstaret, exercere permittebantur,&gi maxime si constiterit illum locositerum in Ecclesiarum regimen assu- non ordini & dignitati cessisset mi.Quidni igitur & inferiores Cle-Tuuc enim,inquit, esset vehemetissimetrici eandein poenitentiam assumen-ρ sumendum quod non propire res, & in suis ossiciis , si opus foret, men aliquod.ab imo commisam , sed ministrarent , & ad caeteros gradus causa 'nitentia ad υιι m mura--iac dignitates assumi pollentὶQuidni rit regularem, praesertimium Aposto. M laici , s alioquin digni forent , in
sim Aria post cupentis mali. minmlClerum adscribi ὶ Denique habemus
443쪽
non nio id Clericos, sed ipsos etiam Episcopos hanc poenitentiam fuissere sellos, quod hac quae ilione pro-andum susceperamus.
4 . Enio ad ritum , quo fiebat haec V solemnis & religiosa poenitentiae professio. Et primo si agamus de tempore , illa plerumque suscipiebatur urgente mortis periculo, quod ex superius allatis conciliis, quae sere de hoc casu agunt, liquet, Leo Epistol. 92. cap. I 2. Concit. Gerundense cap. 9. Toletan .6. c.7. & 8. Toletan. I s. cap. io. Hinc subinde factum , ut plerique in morte PQ nitentiae habitum assiimerent et de quia ille maxime cilicium erat , in illo mori vellent. Petrus Venerabilis lib. I. miraculorum cap. agens de
obitu cuiusdam Gilberti Presbyteri in mon asterio sancti Ioannis Angeliacensis conuersi : Cumque , inquit , scut mos Christianorum est,
maxime Monachorum , in stis irato: cilicio , ct cinere a tribus compestus iace et, Author verb vitae S. Trigij V Vapincensis Episcopi eius obitum sic describit: ato GDFore aetre altare S. Eusebi' in cilicis ct cine esacens viaticum corporis 2 sangui vis
Irconi j . Presb teri cum azcepisset, dcc. Posterioribus vero seculis in duunt vestem religiosam sub exitum nonnulli in eaque sepeliri volunt: quod ex antiquo illo more profitendi poenitentiam urgente periculo
mortis fluxille nemo dubitarit. 4 i. Secundo imponebantur manus
poenitenti, quae inapositio dicitur,in
Epaun. Concit. cap. 2 i. poenitentiae benedictio : Viduarum, inquit, consecrationem quas Diaconas vocant, ab omni regione nostra penitin abrogamus ,solum eis poenitentia benedictionem , si conuerti ambiunt, imponendo. Et sane iam olim viduarum consecrationem prohibuerat Ecclesia, illamque solis virginibus concesserat,vti assi at Coiicit Turon. 2. cap. 2I. ubi refert decretum Epaunense citatum , de Concit. Tribuncap. 21.Itaque sola benedictione poenitentium viduae contentae esse debebant : promissa enim castitate illis imponebantur manus ab Episcopo, aut de eius licentia a facerdote cum quadam precatione , quod ubique esse constitutum ait Concit. Agathense cap. I s. atque hac in parte conueniebat hic status poenitentiae 'cum poenitentia canonica , quae per manuum quoque impositionem dabatur , quando quis in tertio gradu munitentiae, siue substrationis ccsnstituebatur: nam in primo gradu lamentantium,& secundo audientium illa non usurpabatur: quia cum illi, qui in elusinodi gradibus crant constituti, precibus & oratiose Ecclesiae forent indigni , Mnedictionem &apprecationem , qtiae per eam manuum impositionem fiebat est enim, inquit Augustin. lib. 3. de Bapti fimo
cap. 6. manus inrpositio oratio super hominem θ recipere non poterant: In tertio itaque' radu imponebantur manus de dabatur poenitentia, uti saepius diximus. Verum praeter. prinaa in hanc impositionena manuum , quae fiebat a solo Episcopo, aut de eius licentia etiam a Presbyteris , uti habet Isaac Lingonensistic. I. cap. 3. a Diaconis nunquam legimus datam sit ille. Erant Sc aliae manuum impositiones, quae fiebant
444쪽
Disiquisitio III. Cap. II. g. V III. 4is
superius laudatis aecipere manuum
impositionem, de his intelligendi
sunt. Nam primam illam, qua dabatur poenitentia , accipiebant, uti ex Concit. Toletan. I 3. cap. Io. Patet &aliis: Non ita tamen , ut per illam constituerentur in illo tertio gradu poenitentium siue substrationis. Vnde diserte prohibet Concit. Carthain. s. superius allatum cap. I I. Pres-γteris & Diaconis reis manus imponi tanquam poenitentibus , vel fidelibus laicis, idque alienum elle ab Ecclesiastica consuetudine dixit Leo etiam adductus Epist.' L. cap. 2. Vbi sunt expendenda illa verba Concili j Carthaginen. Ne Clericis im-
Ponantur manno tanquam paenisemi
bus delibus laicM. Non prohibetcnim omnem manuum impositi
nem fieri Clericis peccantibus ; sed
eam duntaxat, quae poenitentibus laicis fiebat , per quam videlicet in gradu prostrationis constituebantur. Nam si per eam non constituebantur in illo poenitentiae gradu , poterant illam accipere, & reuera accipiebant, cum illis dabatur poenitentia , quam, ut dicebat Leo secessione perficerent: & cuni Concit. Epaun. nuper adductum eamdem benedictionem velit conferri viduis castitatem profitentibus , quae daretur poenitentibus, satis indicat aliquam suille col latam benedictionem poenitentibus , quae neque infamiam traheret, neque illos in eo gradu substrationis collocaret, & perpetud supplices redderet, obligaretque ad subiicienda capita manibus Sacerdo. dum continuo in Ecclesia , & omni corporis humilitate preces omnium exorandi. Quis enim unquam ista
de viduis scripsit 3 Erat igitur illa nedictio viduis N poenitentibus
communis, certa precatio, qua sine manuum impositione non fiebat, uti reserebamus ex Augustino , quae adhibebatur,cum viduae in manus Episcopi viduitatem promitterent , &conuerti ambirent, uti loquebatur Concit. Epaun. id est. 1 Qta saeculari ad strictiorent . religiosioremque transire , eadὁmque communis erat poenitentibus non illis, qui ad tertium gradum poenitentiae reiiciebantur , sed qui sponte poenitentiae statum profitebantur. 8c saeculi quoue illecebris sese abdicabant. Nonebat quoque ista viduarum nostrorumque poenitentium benedictio, de impositio manuum ante ambonem sive apsidem in Ecclesia , ut poenitentium reorum ex Concit. 3. Carthagin. cap. sa. quod allegat. Cap. FI. lib.f. capitular. sed ante ipsum altare , aut in secretario: sic enim habet Concit. Arausican. I. p.27. mdus tam serua 'da Professionem coram Discopo in secretario habitam sNosita a Presbytero vene viduali non esse violandam. Quid porrδ esset secretarium, fusius dictum suit di'. t. Cum igitur benedictio poenitentium i storum & viduarum eadem foret, ibidem quoque , & eodem ritu sactam suille coniicere licet. Imposi
tione vero manuum reconciliatoria,
uae post decursos poenitentiae graus adhibebatur ad persectam communionem , & pacem cum Ecclesia obtinendam non indigebant isti poenitentes, cum nunquam ab Ecclesia priuati eius communione, vel totali
vel partiali fuissent, quod ex superiori β. satis constat.
Tettio . his poenitentibus imp nebatur Cilicium , Sacerdote supet caput, Agath cap. t s. quod id ubique constitutum elle dicit. dc refertur lib.I. capitular. cap. II. Cilici, quoque meminit Toletan. I. cap. a. dum
445쪽
4 Si describit publicam pomitem iam ge-1 non liquet:mihi verisimilius est unirentem , illiun quisub cilicio diuino i cum cilicio sparsos quoque ex more
fuerit reconcilia: μου nitario , ubi male futile cineres.
aliqui lenantsub concilio , quasi sub
Ecclesiae rectu So conspectu reconciliationem acccperit:& sane cilicium fuisse poenitentium vestem , atque
etiam poenitetiam canonicam agen-
ribus impositum fuille tradit lib. s.
Capitulis. cap. I. Burchard. lib. I9. cap. 26. δc Iuo pari. IJ. decreti c. 3.& Eligius se . 8. explicat cur p nitentes in Ecclesiae parte sinistra ex antiquo usu collocarentur : quia videlicet Christus hoedos , id est, peccatores iit sinistra ponet. Vnde , inquit . oe cilicia , qua sunt indumen-ra ptionitentium , e pilis hoedorum ercaprarum sunt. Huc pertinent quae diximus de veteri more moriendi in cilicio , id est , habitu poenitentiae. Quarto solemne fuit poeniten tium capita aqua lustrali cineribus mixta aspergere, quod indicant Burchard. & Iuo laudati , & colligitur ex Optato lib. s. aduersus Parment. Vbi agit de Donatistis schismaticis, Quinto mutabant vestem isti etiam 46. poenitentes , & habitum religiosum
induebant. Mutationis vestis meminit Agathense cap. I s. Concit. letan. 3. cap. 32. videtur hanc mutationem habitus ad mulieres, & coinmae abscissionem ad viros restringere : describit enina quid Episcopus, Sc Presbyter obseruare debeat in danda poenitentia: Si vir es sue sa-nm ue infirmus, Prius eum to deat, sic ei poenitentiam tradat: s vero mulier fuerit, non accipiar poenitentiam , nisi frius mutauerat habitum. Omnes tamen hos poenitentes habitum mutasse , & abiecto seculari religiosum allumpsiise , certum est. Concit. Toletan .6. cap.7. Ss qui in-gevuorum utriusque seAm sub nomine poenirentis in habitu religioso sunt conuersati. Post hac autem comam nutrientes , vel vestι menta secularia sumentes ad id , quod reliquerant,re dierunt, &c. Sicut igitur crat vestisoni virgines calfiolicas poenitentiam aliqua vidualis , cuius meminerat suscipere costebant di cum consecrata paulb ante Aranscan. r. cap. 27. &Deo a Ibersiisis immundis ciner3bus, quam Toletan. IO. cap. .dIXII crines iussistis etiam aqua salsa per- ratibus colorum diuersitati bim spe- fundi Tertuli. lib.de poenitentia: In l ciearem carere Fortcre , quamque
quiescens, ita & poenitentium s hanc
enim comparationem ab Epaunensi
Concilio vitirpatam libenter prosequor religiosiis quidam crat nabitus a seculari distinctus, licet cuiuia
modi foret vix appareat.in Veterum monumentis. Sanc certom videtur
vestes istas distinctas sutile a l L i- mentis tacularibus in maioria. , quae vilis , & non pretiosa crat sthzmate, forma , quae modc stiam omnino probaret ; & coloro deni flue qui luctum & Dcerutcutiam delignaret.
a peritudine sacci , ct horrore cineris. Et ibid. cap.9. de imo quoque habitu atque victu mandat sacco ct ci-ntri incubare, corym sordibim obscurare. Cyprianus lib. de lapsis: oportet fraios solo adhaerere , cineri in ci-lirio resora bus volutari. Isidor.hD.2. ossi c. Ecclesiast. cap. 16. inde ritum imponendi cineres fidelium capitibus initio magni ieiunij fluxille credit. Denique Iob cap.42. Ver.6. ago poenitentiam in fauilla de cinere. An vero & hic ritus seruatus sierit 4n
poenitentibus , de quibus agimus,
446쪽
Et colorem harum vestium pullum i pii bus eius caluitiam ct omnis bara aut nigrum mille existimariim , cum i ba radetur.Mici uvae cap. I. Decalua- Romanos in liustu atratos fuisse con- re tondei e Dpeν silios deliciarum stet,memineritque pullae togae Cice- i tuarum.Idem cap. I 6. non spetientur, ro in Pisonem ; pullatorum proce-i nequc plangenIur, non se incident, nerum Iuvenalis , & Tacitus atratam que calvitium flet pro eis. Quia vero vestem in funere Germanici indu- Monachi in quodam perpetuo luctucat. De sceminis tamen Romanis abiectis saeculi illecebris erant, idcir-
dubia res est : nam alij vestem lugu- co & ipsi erant attonsi, siciit & poc-brem non aliam illis tribuunt,quam nitentes : inde illa ab Hilario Arela-
quod purpuram & aurum ponerent. tensi S. Honorati adhuc adolescen- Maior pars veterum atratam vestem iis religiosam vitam amplexantis agnoscunt .Herodianus vero, Statius descriptio: Rediguntur ad breues e & Plutarchus albam : alij ita conci- pistos luxuriantes coma , transfertur liant, ut stante Republica atratis, sub ad niιorem mentis vestium splendor, Imperatoribus albis vestibus uteren- ceruicis lactea decus palliis rigearitur. Apuleius tamen in luctii matro- ιιιι occupatar r transit latitia in senati sulcae vcstis meminit. Verum ueritatem , &c. Saluian. lib. 8. dum
quidquid de ea quaestione censeas, odium , quo Africani Dei seruos&poenitcntium vestes lugubres erant: Monachos prosequebantur, dc con-δc non modo omni carebant Orna-
tu , sed etiam lugubris coloris , hoc est , pullae, siue nigrae passim erant, Vt etiam vidualest ita ut, quod dixit Cyprianus de lapsis : Post indumentum Christi perditum , nullum iam hic vellent venitum, liceat hoc loco
Vsurpare; non tamen communis iste poenitentium, de quibus agimus,Vestitus , qui toto vitae tempore durabat , erat sordibus obscuratus , ut de poenitentibus in tertio gradu constitutis dixit Tertullianus lib.de poe
capit.c. 3 2. Greg. Turon. lib.o. hiitor. p. 28. de quodam Marco Referem dario subito lateνis dolore detentus
caput totondit atque poenitentiam accipiens 1piritum exbalauit.Sane veteribus ea capillorum iu barbae abrasio signum tinctus fuit. . Ita Iobus audita
filiorum morte tonso capite corruiI
in terram Maiae cap. I D In cunectis ca- uitia, quibus illos excipiebant , &velut taureis caedebant ,.describit: Dira Africa rinitates s maxime sntra Caritaginas muros palliarum Opassidum , ct recisis comarum suentium itibis usque ad cutem tonsum videre tam inscI1x ille populus quam infidelis sine conuitio atque execratione vix poterat. Non fuit tamen perpetua, communis ubique poenitentibus ista capitis attonsio : nam Isidor. lib. i. ossic.Ecclesiast. c. I 6.ipsisscapillos Zc barbam nutrivisse ait, &Orderic. vitalis lib.8. histor. Eccles. olim poenitentes & captos & peregrinos intonses fuisse testatur S.Columban. in suo poenitentiali poenitentes fratres prohibet lauare capita, nisi octauo aut decimoquinto quinque die,dum opera sordida essiciunt,
aut propter riventium capillorum incrementum. Monachis atque Eremitis prolixam fuisse barbam alibi
monuimus. Hieronym. Epist. 12. falsos Monachos describens. varas us- quo suo , qη' videris caιhenaras,
447쪽
quibur feminei contra Aponolumerines, hirorum barba . nigrum Ral-
Iium , ct nudi in patientia frigoris pedes. Hoc illi schemate pietatem
mentiebantur. S. Euthymius ex Nicephor.Callix.lib. I 4. cap.32. ad kemora usque promistam , eamque
densam barbam gestabat. Et iam olim Apollo apud Palladium Lau
siacae cap.3 2. damnabat υς ταφέρον - , κομώε-ς , qui ferrum
gestarent, & capillos promitterent, atque ita poenitentiam nimis ambitiose praeferrent: nam ferreos circulos poenitentiae causa gestatos videbis apud Theodoret. in Philoth. de Eusebio cap. . Theodosio cap. Io. &Iacobo posteriori cap. 1o. de hospitio apud Nicaeam, Prouinciae idem scribit Paulus Diacon.lib. 3. Histor.LOngobard. cap. 2I. de S. Gallo Oalfrido Strabo lib. i. cap. 3 r.de Rodulpho Eugubino Episcopo Damian. cap. 3.
de Dominico Loricato cap.9. Maranam & Cyram αδπρο φορουιτας, dixit
Thoodoret. Fortunat. de Radegunde idem asserit. Sicut igitur, quos damnabat Apollo ferrum poenitentiae
causa ex quadam vanitate ostentabant, ita & comas promittebant. Sed longa est, & alio loco tractanda di-ipuratio de caeillorum ae barbae nutritione aut rativa. Sufficiat quod attinet ad poenitentes varium fuisse morem , ubi enim profixa caesaries maiestatem quamdam & speciem designabat, ut apud Gothos, quod testatur Iornand. lib. de rebus Gothic.
de Claudian. lidi de bello Gethico
atque Sidon. Apollinar.lib. I .Epist. 2. Theodorici formam describens,sicut mos gentis est crinium superiacem tum sagulis operium- , ainquam, gentes poenitentes
p scilidebant. Itaque iubet saepius Uratum Concilium Agatheni quod sub Alarico Rege liabitum fuit; ubi
verδ rasura delicatiorum erat: impexa caesaries, & barbae prolixitas a poenirentibus seruabatur.
Maior verδ dissicultas est de sce- 8.
minis poenitentibus ; nam Concilium Toletan. 3. Cap. I 2. illis tantum habitus mutationem imperat; viris comae abscissionem. At verb Concilium Toletan. 6. cap.7. damnat ingenuos Vtriusque lexus , qui sub nomine poenitentis in habitu religio
sunt conue sati, comam nutriunt,&vestimenta saecularia alsumunt: at
que ita ad id, quod reliqueram, redeunt. Igitur etiam foeminis poenitentibus caput attondebatur, 'liod negabat Concilium rertium Toletanum. Existimo tertium illud Concilium agere de foeminis , quibus dabatur poenitentia Canonica , & quae in tertio gradu poenitentium coli cabantur ; illis enim non abscindebantur capilli, sufficiebatque mutatio vestis ; quia cum illa poenitentia non esset perpetua, sed temporaria duntaxat, ubi decursa fuisset, accepta pace, & communione Ecclesiae /seminae istae attonis, & decalvatae remansissent non sine dedecore , &turpitudinis perpetuae quadam nota. Eleganter enim Apulei lib.χ.Metam. Si cuiuslibet eximisque pulcherrimaque femina caput capillo Oliaueris. st faciem msua specie nudaveris, incet de caelo eiecta , mari edita, fluctibus educata,licet,inquam,Venus ipsa fuerit, licet omni gratiarum chorosi-ρara, ct toto cupidinum populo comi-lteo suo cincta, cinnamor ba fama rora Us ,1 it ἰ placero non potirit,
ca : Tanta denique est capillamenti dignitas ut quamuis auro, veste, gem
448쪽
mis, omnique catem mundo exornata
mulier incedat, tamen nisi eapillum diuinxerit, ornata non possit videra. Non grauius certe supplicium Deus Sionaeis foeminis, quam caluitituri pro crispante crine minitatur. Christianas quoque sceluinas in turpitudinis notam detondebant Ethnici: sic Fausta ab Euilasio Idolorum S cerdote decalvata , & ad turpitudinem rasa fuit 2 . Septembris , Ut ait Martyrolog. & Charitines quoque virgo apud Metaphrast. qui diuiniis tus ait illi fuisse capillos restitutos. Ne igitur haec ignominia maneret sceminis poenitentibus decurso poenitentiae stadio non attondebantur,
scut viri poenitentes: idque sapienter sinciuit Concilium Toletan. . At verδ foeminae , quae lolemnem statum poenitentiae profitebantur, &quae saeculo renunciaxant,capillorum etiam luxuriem lubenter ponebant ex Concilio Toletano 6. non fuit quidem ea attonsio solemnis ubique
virginibus & foeminis, quae se Deo dicabant, uti quampluribus , iisque optimae fidei testibus euicimus in nostra scientia Canonica fusius de
virginis consecratione disputantes, quamuis ab ornatu capillorum per- pctub abstinerent: alicubi tamen suit ea abrasio deuotis foeminis usurpata, ut ambitionem capillorum, sic erum illam vocat Tertulli. lib. de Veland. Virginib. cap. 3. & Clem. Alexand. lib. . Paedag. cap. 3. τί--ψκοαης, siue iubam ponerent. Inde factum, ut Eustatilius Sebastenus persuaserit quibusdam mulierculis comam , atque adeo subiectionis notam ponere specie pietatis , teste S
ZOm. lib. 3. cap. I . aduersus quem Gangrervis Synodus coacta cano nem I . edidit, uti sapienter aduertunt Balsam. & Zonaras in scholiis,& Baronius in notis ad 2 Septemb. Si qua mulier propoer existimatam
ων ἡ ἐπι-γλέ, ct sic praceptumsubiectionis soluat, anathema sit.Quam definitionem sequuti deinde videntur Valentinian. Theodosius de Arcadius Imperatores rescribentes ad Tatianum Praefectum Praetorio:m
lieres enim, quae professionis instinctu crimen absciderint, ab Ecclesia & saeris Mysteriis arceri voluerunt : & Episcopum , qui id permiserit, gradu moueri l. 27. C. de Epti scop. & Cleric. in Codice Theod sano. Athanasius in vita S. Syncleticae , quam periisse querebatur Bais ronius , S quam ex regia excuriali
Bibliotheca a Dauide Coluillo er tam & latinam factam edidit Bollandus s. Ianua vi narrat hanc virginem defunctis parentibus, & facultatibus suis in pauperes erogatis iussiste sibi a quodam lene comam praecidi.
Tunc autem primum dicitiar, inquit, Athanasius abiecisse omnem κόσμ αν, hoc est mundum ct eompturam : nam in usum t apud mulieres , ut comam
nerent , dicebamur posuisse mundum ct compturam. Eraι autem pracso illa coma θmbolam iam animum sturum esse s expurgatum ab omnibus
supιsilitatibus es excrementis , Otune primum dignata est, ut solemni
nomine vocaretur Hrgo. Quae Omnia maxime conueniunt istis sceminis poenitentibus,de quibus agimus: cum enim castitatem profestae sui sent , & coniugiis abstinerent , &
rum , si comam quoque ponerent ex recepto alicubi more, qui etiam iam apud omnes posterioribus saeculis in-
449쪽
ualuit in virginum consecratione, i sonarum, quod i in Lauris pauciores. nauissimas ob causas in nostra taen-l in Coenobio pthires continerentur,
tia canonica adductas. l cum e contrario recentiores quidam
u Sexto isti poenitentes monasteriis Graeci Lauram eam cile velint, quae includebantur , unde si quando ad i contineret mille Monachos : Cce-taculum redibant ., ad illa reduci iu- nobia , quae aut pauciores , aut lanebentur etiam inuiti a Toletan 6. c. . multo etiam plures millenos cense-vbi etiam donec ad dimissim ordi- j rent: quae omnia gratis & sine vete- . nem reuertantur , excommunicati rum testimonio confinguntur. Nam& anathemate condemnati haben- Laura SEuthymis, quae nominatis-tur. Non dubitarim tamen aliquos simae Laurae Pharam non cedebat, in domibus Privatis poenitentiam quinquaginta tantu Monachos con- professos fui ite eadem ratione , qua i tinebat , ut Cyrillus Monachus in& virgines & viduae, atque Sancti- eius vita accuratissime scripta, quammoniales vitam religiosam domi suae capitibus & numeris distinctam ex- extra monasteria institvcbant , uti l hibet Bolland. ro. Pinuar. testatur disquistione prima fuit a nobis ob
I Septimo,diuersa poenitentiae opera usurpabant hi poenitentes, iciunia, humi cubationes , aliasque similes corporis ais ictationes : quod instituti poenitentiae ratio satis ostendit. Atque hactenus de poenitentibus inclusis in monasteriis vel sponte sua , vel per sententiam Ecclesiasticam ad illa detrusis.
Cessotiis. Si G us hactenus de his,
qui in monasteriis include-aantur, pergo ad alteram inclusionis
veluti speciem in Lauris & Cellis.
S. I. 'uid essent Laura se quomodo
I. π Auram a Coenobio distinguunt ι aliqui pcnes multitudinem Pernum. 4F. Qui numerus deinde sub S.Saba creuit , primum ad septuaginta , deinde ad centum quinquaginta , & dcinceps quotidianis in
crementis auctus cst ; non tamen un
quam aut millenarium attigit , aut propius ab illo abfuit. S. quoque Gerasimus, ut ibidem dicitur,ab eodem Cyrillo num. 89. maximam in Iordanis solitudine Lauram construxit , quae septuaginta Anachoretas haberet. Laurae igitur & Coenobis discrimen in eo erat , quod vi amrmat idem Cyrillus in vita S. Sabae in Coenobiis viverent, qui vitam communem exercebant; in Lauris vero, qui , cogressione separatam & quietam:: unicuique enim crat sua cella seorsim ab aliis. De Laura aedificata
ab Euthymio , Cyrillus se habet in .61. Coepitque pro Pera, ct 'lix esse Laura . ct eius amplificari
multitudo propter multiplicatae annonae miraculum , quod numer. Aq.
trum numerin ad quinquaginta , ct unicuique eorum fuit adis cata cella.
Et num.98.de Eudocia Augusta,quae cum aedificallet templum Principi Apostolocinii sacrum e regione Lau
450쪽
tem quamdam cisternam ad illius templi usus aedificare , cum ait quando vem set ad istam spectandam,videt Lauram S. Euthymis positam in media silitudine , ct quemadmodum cella stat rum erant a se inuicem seiuncta , oe cum iliadscriptura apud se cogitasset, quam pulchri sunt pedes
Iacob, Tabernachia Ortaei. Gerasimus magnus & ipse Monachorum parens ab Eutychiana haeresi ad vera fidem ab Etithymio traductiis maximam Lauram in Iordanis solitudine , uti
iam diximus construxit,quae lepida-ginta Anachoretas contineret. Coznobium vero in medio eius colloc
uit. Denique quando Laura Euthymii diuino iustu mutata est in Coenobium, destructae sunt cellae Monachorum , uti Cyrritus in vita S. Eu rhymij num .i i 3. sussis explicat.Vides itaque Lauram fuisse destinatam Anachoretis, qui in seiunistis cellis singuli degebant , quae cellae tum Laurae dicerentur, tum ipse qsoque locus, qui suo sinu omnes illas Lauras continebat, Laura nominabatur:
quod postremum liquet ex iis, quae modo retulimus ex Cyrillo λlonacho.Prius verd illud ex Suida,
angusta Monachorum domus : sic monasterium pro cella unius Monachi sumitur a Rum n. p. 2 3 .ait enimie vid ille Ammonium intercelliolas
habentem monasterium muro circundatum , quod venienti fratri censit; ipse vero sibi aliam cellam construxit : quare in ea significatione Laura non differt a cella , nisi dicas cella suille cuiuslibet Monachi Anachoretae, siue solitarij domu tauram etiam significare locutra ipsum , qui eas omnes diuersas cellas,& singulares domos, aut casas continzbat.
Qui etiam locus cellia dictus fuit,
se Soromen. lib.6. histor. cap. I.de
loco , qui a Nitria aberat septuaginta stadia , & Cellia nominabaturi quod in eo cellae Monachorum sparsae eitcnt, quae ita inter se distabant, vi Monachi seipsos nec videre,neque audire possient : quae cadem habet Nicephor. lib. I I. cap. 38. & Cassian. collat. 6.agens de Theodoro, qui morabatur in celliis : qui locus, inquit, inter Nitriam & Scytham situs est. Russin. cap. 22dib. 2. de vitis Patrum illum locum post Nitricae monasterium describens , ait elle in deserto interiori, & pro multitudine cellarum in eremo dispersarum & longias a se dis itinctarum cellia nominatum, in quem qui prius in monasteriosuerant imbuti, secederent ad vitam secretiorem ducendam , quibus non absimilia tradit Pallud. c.69.Cassian.
lib. . Institui. cap. o. agens de Anachoretis : mim propo ira viros , inquit , comperientes circa Nili sumianis alueum commorari in loco , qui uno latere,eodem flumine , alio maris vastitate circundatus insulam reddit,
nullas aliis , quam Monachis secreta
petentibuι habitabilem , nec enim cu quam cultura aptam ese, eam salsitas soli, ac steriluas patitvr arenarum. In ea itaque insula Anachoretae eellulis seiuncti degebant, uti patet ex facto Archebij viri inter illos
robatissimi δc humanissimi: quodlii bium t Cassianus cap. 37.qui tuam cellam cum omnibus instrumentis aduenientibus fratribus cedere solitus erat, fingens te alid commigrare velle, & aliam sibi deinde construebat charitatis mendacio, ut loquitur Cassanus , fratribus circumuentis.
Simile aliquid refert Palladius in
Lausiaca me. i. de quodam Dorotheo, qui ccllas continud conlimens