장음표시 사용
431쪽
st intrantibus in eandem , atque exeun/ibus exea,vultu in rerram Pro- Arato veniam postulare. Vide tit. 9.cap. 8.& 9. similem anathematis scu-
nam a Druidibus olim impositam narrat Caesar. lib.6. de bello Gall. Si
qu pri Matus, inquit , - Populmeoi um decreto non sciit , sacriscus interdicunt e hac Forna apud eos es grauissima cluibm ria est ιnterdictum,
n numero impioisuri ac scele= auo)um habentur,ab ιιι omnes ducedunI .adι- tum eorum , Iermonemque effugiunt, ne quid ex contagione sucommodi accipiunt , neque νυ Petent ιbus sud redditar , neque honos Ullus communicaruμ. Quod vero diccbat Ilaacus hos
anathema atos inter energumenos
ad Ecclesiae fores orare : id factum in , quia hi anathemati sati trade
bantur Sathanae in timeritum carnis, ut spii itus laluus fierct,ut uit Paulta. ad Corinth. cap. s. Vcr. F. dc vexabantur nepius coi paraliter a daemone , crantque energument, ut tradit
eo loco Theodoret. Ambros & alis
plures : Quae omnia vides non conuenire cuilibet excommunicationi,
siue siluationi Eucharistiae , in qua orati pr*cipua Christiana communiis , uti stiperiora quoque disquiliti mei obseruauimus
Adverter dum secundo est quatuor sui Ie poenitentiae gradus , uti colligimus e3 Synodo Ancyrana,Nicaena , Gregori Neocaesar. Epistol canonica , Baii l. ad Amphilochium, LUone Imp. lib. .6o. Basilio Abbate Ralmo in gradum scalae Clim
chi , aliisque uste ibus I. est , Q, Fletus & lamentatio 2.-ρόα--1 auditi l 3, επιπωδες , substratio ε. συνο oc consistentia , post quos tan-dsen sequebatur μεθεω , Duc communicatio δέ participatio boni, aut
persecti , uti loquitur Basil. lin,
t Eucharistiae , quam τε.τελειον,
que Ancyra Synod. can. . I. N 6. Πρόσκλα um , sue lamentatio dc fictus, aut ut vertit Cui acius liba; o. Basl. tit. 37. cap. 18. ad ploratus fiebat ante sores , aut ut alij dicunt Ecclesiae velum sub dio , ubi & ana themati lati de Sathanae traditi consiliebant, uti iam diximus ex Isaaco Lingonensi. Ita Gregor. Neocaesar. Can. a 3. Dbi, inquit , oportet pecca roremflaniem orare fideles ingredien- eι , ut pro se precentur.Basid.ad Amphiloch. Can. 22.Raptores mulicrum vult primo anno a precibus expellide ad Ecclesiae fores deflere : secundo ad auditionem admitti: tertio ad poenitentiam : quarto ad congregationem cum populo , & deinde eIs permitti boni communionem linili ratione Can. voluntaris homicidae poenitentiam viginti- annorum,
quibus Sacramento non communicabit , sic distribuit, ut quatuor an nis defleat extra portas Orator ij, quinque annis sit cum audientibus, septem annis substematur, quatuor
annis stet cum fidelibus , sed non sit oblationis particeps. Ed rertinet ilia lud Tertulliani de pudicitia : Relia
quas autem tibι dinum furιas impias ct in corpora σ in sexm ultra iιμ natura non modo limine, verum E cIesa te to submovemus t quia non
μοι delicta ,sed monRr . Ipsi etiam Gentiles eiusnodi facilioroses templis arcebant : ided Hercules apud Euripid. in Hercule furente actu s. defiet sibi ad nullum templum, auuamicorum conuentum fore aditum, si amatas Thebas reuertatur,propter
atratam liberoruim a se caedem Apud
Sophoclem in Oedipo Tyranlrohibetur , nequis homicidam suscipiat, alloquatur de participem faciat uiuia
432쪽
narum precum εc sacrificiorum,quae eadem poena illi infligitur apud
Theonem Sophistam:arcetur enim soro . templis, foederibus & conuiuiis. Verum ad sacra redeamus. In Sacramentario Rotaldi Comerensis Abbatis, Feria quarta cinerum, siue in eapite ieiunij eliminantur ab Ecclcsia poenitentes canentibus Clericis responsorium. Is sudore vultus tui, quod ex antiqua consuetudine exemplo Adami a Paradiso eiecti factiun quoque affirmant Burchard. lib. i9. cap. H;.Jc Iuo pari. I s. Decreti cap. s. Verum virum qui posterioribus iaeulis solemni illa pompa prosequentibus Clericis eiiciebantur ab edita hyemates interpretatur qui spi-νitu Persi istatur smmundo. Quod etiavidebis apud Marcin. Braccarensi ScFertandum in Breuiario Canon. I 49. Versim semper inquirendum restat. cur hi energumeni hyemant f nΟ- minarentur. Itaque placet in reo
scuta Albaspinaei in sacris suis obteruationibus coniectura , eos dictos
hyemantes,quod sub dio stigori aliis.
que aeris iniuriis expositi lamentari ad ianuam Ecclesiae cogerentur. Et quia in eodem quoque Ioco energumeni consistebant , idcirco de ipsi hyemantes dicti fuerunt. Cur vero leprosi eadem poena damnati suis. sent,no liqueret nisi ex eade Diony- Ecclesia , illo die essent tantum gra- sana collectione haberemus hos im-uissimorum illorum criminum rei, puros homines , de quibus actum qui in primo gradu paenitentium, id i fuerat praecedenti can. I 6. hac dam- est , lamentantium consti luctantur; an vero alij,qui in tertio gradu constituti erant, non satis liquet, immo hoc posterius potius crediderim,cum tilli ipsi donde in Coena Domini fierent p irticipes Sacramentorum, Ut
ibidem habetur: quod non conueniebat ex antiquis omnibus moribus, nisi consistentibus, oui erant in gradi quarto , uti dicam statim. Synodus Ancyrana can. r7. hos flentes extra Ecclesiae fores nominauit Hyemantes , cum iussit congredientes cum animalibus , & leprosos orare inter hyemantes, quod Balsamon interpreta- cur audientes in serula ia Q να tira diuinas scripturas , de quibus modδ agemus : quia sunt instar eorum, qui
hyeme,siue tempestate agitantur,neque salutis portum in Ecclesia appellere permittuntur.Que Balsamo nis ratio multd magis flentibus conueniret , qui ne quidem limine Eeclesiae recipiuntur.Collectio quidem
Dionysij Exigui a Sinnon integranatos nille poena , Ss tepra inius ierιminis alios possvisent. Dici etiam pollet non inepte illos suo scelere le- Iram contra x ille , ex infanda vide-icer illa venere : nam etiam lues venerea lepra quaedam est , uti ex plurium sententia diximus di silvisit. I. Itaque hos bestiarum insultores , qui leproli fuerant, uti erant, Sc sua conatagione inficiebant caeteros , ad hyemantes amandabantur. Ex antiquo
illo more fluxille putarem, ut quondam in inonasterio Sta lena sub
dio erigeretur crux, ad quam poenitentes starent. Quare cum S. Lambertus Tungrensis Episcopus, interfecto Chil derico . cui charus fuerata sua Sede pulsus a Phara mundo , in illud monasterium confugillet, de
nocte ad orationem consurgens strepitum edidisset, quo audito Abbas ad Crucem , quisquis ille foret , qui
fratrum quietem intempestiue tu baret, ire iussisset , eo Lambertus aspero indutus Cilicio,& caetera nudus se contulit , frigore, nive de glacie Disiligod by Corale
433쪽
hie diutissime vexatus mirabili patientiae, & obedientiae exemplo , uti habet eius vitae antiquitus author anonymus apud Canis tom. a. antiquarum lection. & deinde qui eius. dem sancti res gestas prosecutus suit Stephanus Leodiensis Episcopus ad
Helmannum Colonientem Archiepilcopum apud Surium II. Septembris
omnia ex S. August. in lib. de Symbolo ad Cathecumen. ex S. Cyrilli catechesib. constant. Idcirco priores illos adhue rudiores dictos scisse volunt aliqui audientes ; istos autem
satis prouectiores competentes,Quod
in fidei rebus instructi simul ba- xisimum peterent, & proxime ha-
ituri essent, qui e perspicue indicantur ab Ambroso lib.6. Epist. 33. δε- Secundus gradus poenitentiae eratiquenti die, erat autem Demimca post ἰκμανι , cuius locus crat intra por-llectiones atque tractatum dimissas catam Ecclesiae in serula --techumenu symbolum aliquibmeom ναρθης . sane locus cst infimus ex ve- petentibm tradebam in Baptisterso teri Ethymologico, quod sit infra Basilica. Quidquid vero se de ho- templum sκα νερθεν mirum nomitium ratione, certum est porro cum cathecumenis audiuisse duo illa genera catechumenorum diuinas scripturas, ac lectiones , ac fuisse, audientium videlicet & com- catechesm: nam in Triodio dicitur retentium, illosque auditis Euange-
inibi lectas suisse Theodori Studitae, i liis , & catechesibus ab Ecclesia
Catecheses, communis videtur set i egrellos sitisse. Cum illis igitur sta- tentia. Sane vox ipsa Catechumeni, bant in Ecclcsa poenitentes huius est, auditoris id indi- secundi gradus in seruta , siue vicat: quod pridem obseruauit Isidor. maiiult Zonaras in cata. 3O. Baliiij in lib.8. Orioinum. cap. 1 η.& habes ex . & cum illis quoque egre- Luciano in Philopatre, bi Treiphonidiebantur. Ideoque a Gregor. Ne Christianus a S. Paulo quondam sa-icaesar. dicuntur cari. II. praelationectus, Critiam , qui Christianus fieritia igni; & Basl. can. q. de eo, qui cupit instriti t. Hinc auditores & au-l pollutus cum propria sorore uterinadientes dicti, qui ad baptismum in-l tantum , quae Graecis dicitur επιρο--
stituebantur a Temillian. lib.de poenitentia. Cypriani Epist. I 3. 3e 2 quo postremo loco ait se constituisse Optatum inter Lectores Doctorem audientium. Erant porrd isti Doct res, siue Catechistae viri insignes, uti apud Alexandi iam orizenes Pau-tccinas,Clemens & Dionys Quia vero rudioribus initio iaciliora tantum quae lam explicabantur, uti ha-
, suerat, triennio defleat stans propter sores ; domus oratoriae, &rogans populum ingredientem adorationem, postea autem alio trien-rio ad solam auditionem admittatur , de scripturam ac doctrinam a diens eiiciatur, & nec oratione dignus habeatur. Existimo tamen eos poenitentes audientes audiuisse quidem speras Scripturas, scut & cat
bes ex D. Augustino cap. 3. lib. defchumeni illas audiebant, non tamen
Catechisend. rudib. ipsoque Luciano in Dialog. cit. & iam prouectioribus explicabantur mysteria , qui idcirco , S. Chrysostomo Catechesi in eodem loco cum ipsismego etiam orasse cum illis, atque eorum in tionibus interfuisse , quod mihi manifeste colligere videor ex Nicaena
434쪽
fidelibus lapsis, ean I3. de viatico dando in exitu , di I . tandem 'de catechumenis lapsis & fidem negantibus se statuit : De catechumems sancto 2 magno Oncilio placuit, ut tribuι annis sim inter audientes; posthac autem cum catechumenis orent; Idem refertur lib.f. Capitular. C.7Ο.
illos autem dispensat Concilium aprostratione siue afflictione. Vnde
apparet catechumenos audietes non fuisse in eodem loco cum audientihus poenitelitibus, neque etiam audientes poenitentes orasse cum catechumenis , cum etiam isti poenitentes indigni haberentur omni oratione. Itaque existimarim ad illos habitos futile sermones in infimo loco templi serula eodem tempore quo habebantur catechumenis , sed non in eodem loco, & deinde secessisse, neque cum caechumenis orasse; id enim aperte indicat Nicaena Sy
Tertius gradus suit in Risis su stratio : Isti substrati supplices eo uersi, atque etiam poenitentes dicebantur : quia per manus Impositionem accipiebant poenitentiam , Ut dicam inferius , ingrediebantur E clesiam, neque tantii in diuinas Scripturas , sed & Missam Catechum norum audiebant , atque ad Sacerdotii pedes prostrati, M totius etiam fraternitatis atque Ecclesiae preces atque lachrymas postulabant, a s cerdotibus collachrymantibus m nuum impositionem accipiebant, de deinde recedebant , neque toti intererant sacrificio. Quae fusilis tradit Isaac Lingonens nuper laudatus
cap. 8. Ir. 6. & II. Synodus vero Laodicena can. I9. apertissime Iolaui tur oportet post Disicoporum 13ώλιας, cateThumenorum orationem peragi,σpostquam exierint eatechumeni , eo-mmequi paenitentiam agunt feria a tirnem , ct eum ἐν sis manum aeceps erant, σ secesserim Delium m Asic ter feri.Et describit tres illas orationes , & ut daretur pax & sancta oblatio perficeretur, cui proinde vides non interfuisse poenitentes. . Denique consistentes , qui erantiin quarto gradu poenitentiae τάmωs intererant toti quidem furia ficto , sed non participabanr Eucharistiae, ideoque Synodus Ancyrana, Basil. & Neocaesar.Gregor. post eum
gradum ponunt boni & perfecti participationem, siue susceptionem Eucharistiae , & dicunt hos lineresse orationi fidelium, sed sine oblatione
comunicare. Ancyrana Synod. Can.6.
de his , qui metu cruciatuum territi sacrificauerant & poenitentiam a 3ynodo petierant, ita ex versione Dionysiana statuit,Placuit usque ad magnum diem Paschae nimirum intra
audientes suscipi , σ post magnum
diem triennio poenitentiam agere, spasmodum duobus annis sne ebl tione communicare , ct tunc de msex annis compleris ad perfectionis gradum peruenire. Eodem modo loquitur cap. 7. 8. 9. canone ver5 Is. de iis, qui cum uxorati essent & viginti annorum aetatis, in crimen bestialitatis prolapsi essent, 21. annis substrati & poenitentiam agentes incommunionem precum & orati num suscipiantur : deinde cum incommunione precum quinque an nos peregerint ,' oblationem alle-
quantur ; siue, ut habet Dionysiana collectio oblationis sacramenta per Cipiant. Can. 2 vaticinantibus &incantationi h s vrentibus praescribit tres annos sabstrationis & duos ora. cicinis sne oblatione. Nicanaa Syznodus. Can. II .de lapsis &apostatis. Tribus annis striles inter audientea habean
435쪽
Labeantur sex ann s se contritione Ligeians ; duobus autem annis sine
oblatione , populι in oratione communicent. Ita ex vertione Dionysiana.
Loca Baliiij aliorumque veterum, qui simili modo loquuntur, singillatim indicare nihil omnino attinet', cum passim obuia snt. '-36. Huius ver5 modi loquendi ratio est .: quia ex veteri more qui communicatuxi , siue Eucharistiam percepturi erant in Missa , panem & vinum consecrandum offerebant: quδpertinet can. q. ConciliJ Maliseon. a.
Deeernimm , ut omnibus dominicis diebu3 altaris oblatio ab omnibus viris σ mufieribus Uberatur, ctc.CON-cil. Toletan. I 6. can. 6. damnat eos,
qui frustum ex pane suis usibus praeparato offerebant, iubgique , offeratur panis in altari Domini Sacerdotali benedictione sanctificandus integer nil idm qui ex studio fuerit
Praeparatus , neque fraude aliquid,' sed modica tantum oblata , fecundum quod Ecclesiastica consuetudo retentat. Erat porro panis ille rotundae &circularis figurae,& vocatur a S.Epiphan. in Anchor. t. το6εγLλοδὸς. Airg. serm. G1. hanc eandem oblationem mox indicat, oblatio'es, qua in altari consecrentur , offerte. Erubescere debet homo idoneus , si de
aliena oblatione communicauerat. Eo
etiam pertinet Cypriani in viduas quasdam parciore querela lib. de opere δc eleemohni loeuples ct diues es st dorsinicum celebrare te
credis, qua corbonam omnino non re-
θ is , qua in dominicum sine sacrisit cio venis , quae partem de foci peio, quae pauper obtulit , sumis. Quibiis verbis meminit duplicis oblationis
Cyprian. unius quae in corbonam ad eleemosynam mittebatu alterius.
quae ad sacrificium dabatur. illustres
est, quod Iosianes aeonus. In vitaὼ Magni Greg6rii lib. a. cap trinanati νCum enim iri atrona Medam solitas obla inius . Gregorio Millatum δε- lemnia celebranti obtulisset & deinde subtilillet . eum illi Gregorius . mysteria tradens diceret Corpus Do-&c. Pontifex partem illam se, altari reposuit, expletisque italem 'ns iussit matronam palam cur subtili meo aperire : qnae tandem coacta respondet,quod panem,quem propriis manibus praeparauerat, corpus Dominicum esse dixistet. Itaque
Gregorius ad Orationem una cumrtota Ecclesia conuersus a Deo obii nuit, ut panis ille in carnem convcr-
teretur , id rursius post conuictam foeminae perfidiam in panem rediret; sed non in , quod plura alia tum ex Turon .lib. de gloria Confess.cap. 61.
tum ex caeteris ad antiquum hunc
Vides itaque hos poenitentes , qu erant in quarto gradu , siue in consisteria commuiticalle fidelium orationibus , & Millae sacrificio inter- mille, sed sine oblatione , eo quod cum ipsi. a d Eucharistiam non ad mitterentur , nihil' etiam ad illa conficiendam offerebant quod etiarre inde euidenter ostenditur ἰ quod
exacto poenitentiae tempore,tandem
ad perfectum perueniebant,id est,ia, Eucharistiae perceptionem I viiii
Non fuit porto necesse poeniteri IT, teiri omnes istos gradus decurrerer, nam pro diuersitato criminum statim in secundo', aut in tertio convcaκbanetnr-: quod patet ex Concit. An icyran. Cais.7. M istia . cx Ni-: caena Synodo. Cau: ia j Ex Basiliu a1 Amphiloch an. . I . Fod& F i. aliis: Id totum aqtie relinquebatur
436쪽
grauitatem , de poenitentis aetatem, vires ores,ac vitam diligenter ex minaret. Ex eadem Ancyrana Synodo cari. I 6.2O. 11 .12.23 Λ 2I .& lib.I. capitular. cap.68.3 8. Atque ex his omnibus pauid fusius explicatis, vides quod initio asse firmaram p illaiae Canonicae semper suilIe annexam aliquam ex m- municationem , siue maiorem, siue minorem : nam primus gradus flentium ipse Ecclesiae tecto. & limine
submovcbatur cum anatheniati satis,
di Sathanae traditis. Audientes qui erant in secundo gradu , limen quidem Ecclesiae subibam. sed minus etiam quam cathecumeni fidelium orationibus participabant: itaque in
duobus illis gradibus erat excommunicatio maior nuper explicata. P nitentes vero , qui erant in substratione, & gradu tertio , soluebantur quidem maiori illa excommunicatione accipiendo poenitentiam permanus impositionem, ut iterum dicam in serius, illisque concedebantur Ecclesiasticae preces & suffragia quae etiam veniam cum lachrymis aliquando pro illis exorabat . ubi illi humili illa prostratione ambieram. Vide vi Termit .lib.de pudicitia moechum paenitentem ex Catholicis moribus , quos tamen sugillat , ad
exorandam fraternitatem in Eccle-sam inducat, conciliatum & concineratam cum dedecore, & horrore compositam prostemetem in medium ante viduas, ante Presbyteros omnium lachrymas stradentcn , --nium vestigia lambentem , Omnium genua detinentem. Verum cum nequidem toti sacrificio interelle sinerentur hi poenitentes, & post Miliam
impositione, & exorata venia atque a Mesiae precibus secedere iuberentur, non persecte commmaeabane cum Ecclesia, uti vido, ac proinde ligabantur adhuc excommunicatione aliqua ,sed leuiore quam foret illa. qua tenebantur flentes & audientes. Denique consistomes , qui erant in quarto & vltimo gradu poenitentiae, quamuis orationibus communica rent & sacrificio intereissem; quia tamen sine oblatione id fiebat, neque adhue digni habebantur participatione mystcriorum, de Eucharistiae perceptione, & denique nondum at .
tigerant id quod persectit ira est . vii
loquuntur Patres, erant adhuc ex
communicati siue priuati bono com munionis. Nam sepius monuimus praecipuam Christianam communio. nem in ordine ad Eucharistiam perpetuo desumptam suisse. Donec itaque isti consistentes per manus impositionem persecte reconciliarentur Ecclesiae , ita ut omni poenitentiae onere ac legibus liberi forent, &ad Eucharistiam pro arbitrio cum caeteris fidelibus accederent, atque
omnibus Ecclesiae beneficiis libere
seuerentur, aliqua excommunicatione , partiali lanc , te bantur. Unde quamuis aliquando in periculo mo ris viaticum acciperent, aut ex quadam indulgentia in Coena Domini; poenitentiae tamen legibus adhue obligabantur , uti habet cir in Concit.Α. Carthagin. can.76. 77. 79. Are laten. 2aean. I 2. Innoc. I. Epist.ad Exu-Per. cap.1. Si rici. Epistol. ad Himer. cap.- s. neque erat illa reconciliatio& communio, quam ab lutissimam dixit Concit. Vascienci. cari. II. legitimam. Arausicari. I. can. . & prian. Epist.67racta poenit latia com-
mimicationis , & pacis fructum cum depulso morbo, aut transi ta soler nitate, in citius gratiam indulta erat communio Eucharistiae in situm pri
437쪽
rem poenitentiae statum redire cogerentur. Maneat itaque quod probandia initio susceperamus omni gradui poenitetiae futile adiunctam aliquamcxcommunicationem , quod tradit Concit. I. letan.cap. II. uniuersim, quamuis excommunicatio, siue ori
uatio Eucharistiae aliquando stne poenitentia infligeretur , tessi dicas illos fuisse in ultimo gradu poenitentiae : sic in Concit. Eliberitan.
verδ quis dixerit sacros, & Religiosos poenitentes de quibus agimus, de
quos rantis praeconiis efferunt P tres fuisse excominunicatos , aut in digiti ite reconciliatoria manuum impositione,aut Eucharistiae percepti ne priuatos suisse, quis illam pro- femonem suasillet. Ex hoc porro discrimine Cataoni cae poenirentiae, de status soleinnis poenitentium sequitur de aliud diminpoenitentia Canonica aliquam infamiae notam secum afforebar, unde&a Clericis, ut iterum monebo , non
suscipiebatur , ni si ubi gradu moti
futuetu,& ad laicam communionem damnati. Nee laici, qiii hanc poeni
tentiam egerant,poterant ad Clerum
promoueri, fiebantque,ut loquimur, irregulares , quae infamia hon asper-gcbat eos, qui statum poenitentium profitebantur , cum inter sacras, &Ecclesiasticas personas haberenturi uti initio huius disputationis ostendi.Quod si forte haberentur irregulares , quod modδ diiquiram,id non oriebatur ex infamia status huius edex illiteratura , aut alia quapiam ex causa, uti patebit ex dicendis. Quare ex tam apertis differentiis inter Canonicam poenitentiam , &statum solemnem poenitentiu utriusque diuersitatem Dieri necessario cogimur,quamuis in nonnullis etiam conuenirent: qadae ex iis , quae de
hoc statu paucis subiicio , colligere licebit.
lemnem Ur quo ritu assumerent. Vaero igitur in primis quinam Ohunc paenitentiae statum profi
Et quidem certum est tum viros, tum foeminas fuisse eum statum amplexos : quod ex Conci l. s. Toletari. cap.7. & 8. Ilerdens cap.6. dc Aureliin. 3.cap. 16. superius in quarta di ferentia inter hunc statum, Sc poenitentiam Canonicam explicanda adductis constat. Secundo. laici maxime profitς- Ibantur hunc statum , uti ex omnibussere canonibus , qui de illo agunt,
liquet. Hi verδ dicebantus conuerti. Concit. Toletan.6. cap.7. de his, qui sub Religioso poenitentium habitu conuersati, ad id, quod reliquerant, redibant. Ab DUI o i iuitiis, inquit, in cnim territorio Iuut conuos, comprehensi rurim legi m 8ααιtentia in moetasteri s subdantur iuuiti. Salie conuersiola is vox significat in antiquis scriptoribus a vita saeculari. 3e selutiore ad 'strictioiem , de ob Icruantiorem diuini cultus traductionem : cuiusinodi maxime erat proPsito castitatis etiam in saeculo. quod requirebant Canones in uxore eius , qui coniugatus ordinari volebat Agathens. can. I 6. Si. conuigurisuuenes consenserini ordinari , etiam uxorum voluntas ita requireIda est, τι sequestrato mansionia periculo, re
438쪽
rint ordinentur, Melatensa.&b Sylvestro can. I. assimi aliquem ad lacerdotium no polle in vinculo .coniugi j constitutum,nisi fuerit promis. se conuersiris, id est , castitas, & culi voluptatum abdicatio, de can. . Clericis pci utitutur in lolatio. suo auiam , matre n , se rei', i filiam, ineptem , vel comicti in secum uxorem habere. Puellae quoque & vi duae in domibus . propriis ca utatem prosessae conuerri diccbanturi Amrelian. s. cui praesint sacerdos Epi
Iae , quani viduae commutatis vesti
gali ad Ecclesianicum habitAm v
remur. Ait eos qui saeculi actionibus impliciti sunt, non esse in clero Ecclesiae praepropere suscipiendps;in monastcriis aureis nullo modo suscipicndos elle, nisi prius rati inibus si licis fuerint absoluti . Luive o
Constat timue yocem conuersionis non nisi de laicis ad monasteria transeuntibus, non vero ad Gerum acς i. Indeque factivaexcpinor, ut quia isti conuerit laici erant. , qui uxore relicta saeculo iam aduIti rei sectabant , nequeaur propter illiteraturam, aut alias ob causas statim maxime diuti se in monasteriis m- Clerici gebam di debebant enim ali- cluderent, de conuel si albibisitan' quandiu in illa, sua conuersione sciur. Sane transitus laiς-jIM ad vi Iprobassςi, ex Concit. Armsica ua , tarn monasticam convcrso passim can. 12. an f. 3c siibinde Conuae
achm ita mon Zelio conuerim , si exigit praemissam anni conuersi pellici poLlea , vel νλor sic is socia- ncipalyaseinquam , factum opinor, DM , tauratrauaricatio,ὼ rem nuu- ut dii ira Monachi passim ad cleric si1.im Ecclesii antici eraditi Osrium t tum admitti coeperunt, qui inter il- Ioritatur. Turon. i. Camis. Si qui tu i los rei domesticae curandae vacabant, Monaterio, conueristi sent, aut conli er-ide , sacris Clericatus ministeriisia at-
rita em babe, ea in eboiunda vides o xlii 'monasteria inprcssis Dissilire
439쪽
poris pauci inter Monachos Cleriei serent. Inde denique factum , Ut professio Monachismi conuersio nominata fueriti Nam cap. 18. 6 Regul. S. Benedicti promittitur conuersio morum. Inde monesteria ex duplici hominum genere constare dicebantur ex nutritis & conuersis. Illi erant pudiri , qui in monasteriis Mutriti fuerant , & perpetua vitae innocentia spectabiles erant; Isti ve-rd , qui e medio cursu mundanorum honorum , & saecularium negotiorum aetate , usu & prudentia maturi ad vittan monasticam transibant. De hoc utroque genere Monachorum, qui etiam inter se contendebant aliquando. , eo quod conuali propter maturam prudentiam & GIum usum statim ad gubernacula admouerentur , dc nutritos durilis haberent, agunt Anselmus lib. de similitudinibus cap. 8. Petrus Venerabit. in statuta Cluniacens. cap. 66. Hugo Victorin. lib. . de claustro animae c. 3. Hoc idem porro conuersoruin nomen tributum fuisse poenitentiam pro sessis nemo negabit, cum & illicastitatem promitterent, & saeculari vita ad religiosam trans rent, a que in moliasteria, uti iterum dicam statim transmierarent ut Conc. T letan.6. cap. 7. nuper allatum manifesto indicat: Itaque inter conuersos
dos fuisse hos poenitentes existimo. 43. Tertio praxipua dissicultas est an Clcrici hanc po nitentiam1 taliquando profiterentur , illos quidem ad Monachismum quandoque transisse, certi iuris est ex Contilio A. Tolet. Can. 49. quod ait hos Clericos me liorem vitam sequi velle, ac proinde ab Episcopis liberum ingressum in Monasteria illis concedi oportare. Cuius decreti Toletani mentio fit in
Concit. Augustan. an. 932. Can. P. Quaeritur tamen. an etiam ad hunc
statum poenitetitura Clerici aliquando diuerterent λ Ratio dubitandi csse postet , quod poenitentia publica& canonica coniuncta esset cum α πιπια , & facerer irregularem, siue prohiberet a clericatu ex ε. Concit. Carthagin.Can.68. ubi non modo poenitens in Clericum ordinari prohibetur ; sed etiam si petignorantiam Episcopi ordinatus su rit , deponi iubetur: & si Episcopus
sciens ordinauerit , potestate ordi. nandi priuatur. Eandem ordinati nem poenitentium prohibent Epam cap-.. Agath as Eap.434 Aurelian.3. cap.6. Hilari Epist. I. cap.A. & Greg. lib. 2. Regist. indict. Io. Epistol. 2s. Neque nisi urgente necessitate dispensari vult Toletan. I. cap. 2. anc
tur. ; ita ut manum non imponant, nec sacra contingant. Respondcturtamen in liis omnibus locis agi de his poenitentibus duntaxat , qui pro grauissimis peccatis poenitetiam gerentes sub cilicio , diuino fuerint reconciliars altario , uti loquitur ibid. Toletan. Concilium s at velo qui poenitentiae statum profitebantur, neque ob grauissima peccata saltem
cognita poenitentiam agebant , -- luc reconciliatione cum Ecclesia indigebant , cum ab ea non essent cla-cti, aut communione priuati , uti ostendimus superiori g. .
Deinde qui poenitentiam sponta- 44
neam suscipiebant in discrimine constituti nulla manifesta icelera e fi-thntes, sed tantum se Peccatores csse praedicantes poterant . Via relI luerant , pro morum probitare algradus Ecclesiastico S peruenim se M
440쪽
ro poenitentiam accepissent mortale laliquod crimen fatendo ad Clerum nullatenus admitti poterant, quia se propria consessione notauerant, ut ibidem dicitur : quare tota ratio, propter quam poenitentia publica excludebat a Ciero, erat infamia, quae ex commisso crimine , quamuis per poenitentiam Publicam deterso, poenitentem eiurinodi aspergebat. Atqui statum poenitentiae profitentes , de quibus apimus, neque peccatum ullum fatebantur, quod etiam
nullum aliquando reuera commiserant , neque ulla notabantur infamia , quamuis illa ipsa poenitentiae status assumptione peccatores seclle praedicarent. Igitur ex illa Toletana regula non excludebantur a
Claro. Immo iampridem ann. Clitisti si . Concilium Gerundense statuerat cap.9. Vt qui aegritudinis languore depressus poenitentiae benedi
ctionem,quam viaticum deputamus, per comunionem accepisset, & postmodum reconualescens caput poenitentiae in Ecclesia publice non se didi flet, si prohibitis vitiis non detineretur obnoxius, admitteretur ad
Clerum. Nisi itaque aliquis inter substratos & poenitentes in Ecclesia publice fuisset, & cum illis manuum
impositionem accepisset, non resiciebatur a Ciero , nisi aliunde propter improbos mores reiiciendus so-ret. Subinde tamen & hanc manuum impositionem non faceret irregularem , modδ mortalium criminum confessione se non infamallet aliquis , definiuit Concit. Toletan. I 3. Cap. Io. ex priscis canonibus. In cau
sa Gaudentij Valeriensis Episcopi,
qui aegritudine urgente poenitentiam per manus impositionem acceperat,
. α synodum rogabat an solita ministeria repetere posset, Sancta θηε-din definiuit , ut stante priscorum
Canonκm sanctιone, quicumque Ponti leum vel Sacerdotum deinceps per maetin impositionem poenitentia donum acceperint , nec se mortalium criminum frofessione notaueriπt, re in norem retentandi regiminis non omittant, sed per Metropolitanum reconciliatione poenitentium more suscepta solita expleant ordinis, vel caetera inste iurum sibi credita Sacramenta. Quare cum se Concilium dicat ex antiquis canonibus agere, dicendum omnino est manuum impositionem
publice factam poenitenti, siue ad
dandam poenitentiaiii,siue ad reconciliationem,non reddidille illum indignum Clericatu , aut sacris ministeriis,etiam episcopalibus , nisi suiu set adiuncta cum publica mortalium criminum professione. Itaque interpretari oportet veteres , dum poenitentem heri Clericum posse negant: quod verius multo erit in illo poenitente, qui neque ulla crimina prosellus est, neque ulla unquam eguit reconciliatione, cuiusmodi erant,quillatum poenitentiae lubentes assumebant solemni promissione , uti diximus initio huius digressionis. Quae
quoties Clericis in graue crimen lapsis infligebatur publica poenitentia
ante depositionem, ea eluimodi erat, ut non subiicerentur manuum impositioni, quam frequenter accipie bant, qui erant in substratione siue tertio poenitentiae gradu, uti diserte habet Concit. Carthaginen. s. c. II.
Vbi prohibet Presbyteris, & Diaconis reis manus imponi tanquam poenitentibus, vel fidelibus laicis, idque
alienum cile a consuetudine eccle
siastiea, & sine dubio ex Apostolica traditione delaendere dixit Leo Epi