Iosephi Gibalini ... Disquisitiones canonicae de clausura regulari, ex veteri, & nouo iure operis de scientia canonica specimen

발행: 1648년

분량: 506페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

eas cedebat eis , qui non poterant aedificare , singulis annis cellam faciens : ipse vero iam sexagesimum annum habebat in spelunca.De Ammonio , qui nouas hospitibus cellas parabat, narrant quoque Rustinus lib. 1. de vitis Patrum cap. 23. & Pal

lad. cap. O.

Et quid si lubeat huius instituti Originem altius repetere ab ipsis filiis Prophetarum:audi enim Eucherium de fuga saeculi ad Hilariuml: Eli1

quoque Prophetarum relictis urbibus exfletebant gemino defluentem fonte Iordanem , extruebantque in abdιiis

tabernacula remoto inuicem torrenti

e Nubabat cohors secreti fluminis ripis, velut quibusdam spada tentoriis,&c.Simile quid habemus usurpatum in Galliis . Nam S. Maximus Cadurcis natus aia. Christi 18 3. ex nobilis fima familia, & deinde Abbas Viennensis de Martyr , dum ad nuptias vitandas fugeret cum socio in Eremum , inuenit locum supersuentum otio loco vocato subim Rocca habens in circuitu elin solitarios in singulucellis suis seruientes Domino , ubi &ipse paruum domicilium instruxit. Ita illius acha ex M.S. Codice Treuirensi in lucem data Bollando Σ. Ianuar.sed illustrius, atque antiquiusminth est , quod de Lerino insulare statur Eucherius in opusculo de laude Eremi ad Hilarium numer. 26. Hac, inquit, nuuc habet sanctos S/nes illos , qui diuisis cillulis ptios patres Gilliis nostris intuIerunt.

Floruit autem Lugduni Episcopus an . 63 s. ex Sigeberto & subscripsit

Concilio primo Araus. cano an .qψI. ante ipsium vero diutius cultam fuistse Lerinum certum est ex ipsomet Eucherio : & sane Honoratus, qui

primus illam incoluit , suffectus est in loci uti Patrocli Arelatina sis m. 426.

cetis inclusis,

An verb osset aliqua disserentia inter Cellia & Lauram non satis li-

quet;videtur tamen mihi in eo fuisse , quod in Celliis cellae essent plurimae inter se disunctae, tertio videlicet , aut quarto lapide , uti etiam innuit Pallad. cap. 69. Et ided in vastissima Eremo veluti disseminatae. At vero Laura locus aliquis erat siue septo , siue muro, aut fossa conci sus, intra quem Cellae & Laurae singulorum Monachorum crant , quae proinde non poterant tanto interuallo ab inuicem distare , quanto in celliis di stabant: id milii nocellario colligere videor ex Cyrillo in vita S. Euthymij. Cum enim ille sanctus

pertaesiis curae monasteriorum &Asceteriorum sibi ab Episcopo Miti-

lenes , a quo ad sacerdotium fuerat promotus impositae , venisset Hiero lymam , & Patres in solitudine

conuenisset, eorumque instituta d, dicisset, ad nominati ssimam Lauram Pharam peruenit , cuius meminit quoque tum idem Cyrillus num. I 2. I. II9. & IJ4. tum Ioannes Mos.chus in prato spirituali cap. ΑΟ. ΑΙΑΣ. & i 39. distabat illa sex millibus

ab Hierosolymis versus Orientem via Hiericulatina. Cum itaque ad illam peruenillet Euthymius, inuenit extra Lauram quandam cellam valde ad quietem & flentium commodam, in eaque habitauit quinque

annos, Ut constat ex num. I 2. Laura,

igitur Pharan clausi erat, cum eX-tra illam aliquae cellae reperirentur, alioquin cellae vicinae in eadem eremo non dicerentur esse extra Lauram , sicut neque extra cellia dic

bantur posite , quae in tota illa solitudine Nitriensi monasterio vicina construebantur , quaninis inuiceml plurimum distarent. i Vnde vero Laurae nomen fuerit 4 deriva

452쪽

Disi uisitio III. Cap. III. I. I. 4 I

deriuatum , non alibi reperias,qtium in vita S. Quiriaci 29. Septembris: illius enim author deducit a fluuio Laura , qui regioni , quam alluit &monasteriis in ea extructis nomen dederit: Dimnm, inquit, Quιriacus υevit in eam Partem solitudinis , in

qua nutu Anachoreta nec manserat, nec unquam transierat : nominabatur

bo conueniunt, eorum , quos scimin,

maximi ct profundi ims e feruntur autem ' esse,ae quibm Christo dictum est a Dauide : ru siccanti suuios

Ethan. De hoc loco Dauidis vide Ilidor. Pelusiotam lib. a. Epist.66. Lauris sua erant ostia, quibus excludebantur mulieres : quod tradit Cyrillus in vita S. Euthymij ii. T.& in vita quoque Ioannis Silenti xij: quod de mandra quoque Simo nis Stylitae dicitur in eius vita. Tertio , in singulis lauris sua erat sacra aedes , siue oratorium , in quo etiam diuinum sacrificium agebatur. Euthymius enim ubi plurimos discipulos diuino iussis praetcr quam quod

statuerat, recepit Iet, Petrum Episcopum Saracenorum in Palaestina hortatus est, ut eis paruas ccllas construeret, & templum scite ordinaret , de sic breui Lauratri , quae Pharan ita inserior non ciser, construxit, vi testatur Cyrillus n. I. num. V ro 2. addit Iuvenalem Patriarcham Hieros blymitanum una cum Pasiatione Coi pisicopo,& Helichio Presbytero ad Lauram accelsille , & ibi templum dedicalle anno so. .Eζatis Euthymij. Petrus vero ille Episcopus, cuius mod3 memineramus,qui Laiuam construxit, Aspebeius fuit

Pater Terebonis Agarenorum Dux, lqui ad fidem ab Euthymio propter eius filium Tere ne sanctam diuit na vi comiersus, & una cum suis bal ptizatus fuerat: & cum vidi flet Eul thymium in Elitudine extra monasterium sedentem , de domo caren tem , ut aliquam accepti boneficis gratiam referret cisternam habent tem duo ostia, & officinam ad panesi coquendos, dc tres cellas excitauit,l atque inter ipsas oratorium num. 37. Vt videas etiam in exigua elusinodi Laura suille oratorium ex antiquo ritu. Nam idem Euthymius cum ad famam nominis sui, & importunam se adeuntium hominum multitudinem propter sanctum Terebonem. vitandam abii flet , in selitudinem Rubaii,una cum Domitiano discipulo iuxta mare mortuum conscendit montem Marda, de quo Moschus in prato spirituali cap. I 18. ubi reperto puteo , ex aedificiorum sentimentis templum cxcitauit de altare erexit, quod etiam aetate Cyrilli, qui haec scribebat, extabat, de ibi aliquandiu herbis vitam traduxit num. 28. Vbi vero agit Cyrillus de amplificata Laura num. 1. Unicuique, inquit uit discata cella, ct quotidie Iacra peragebantur mysteria. Non alibi sanε, . quam in ipsa Laura , in qua templum', aut oratorium ad id destinatum foret: neque alibi, quam in cotemplo una cum suis Monachis in preces effusus largillimum imbrem coelo elicuit,ut votis immensae multitudinis , quae siccitate & sterilitate vexata ad eum in Lauram confluxerat , satisfaceret, uti narrat idem Cyrillus num. 69. num. Vero 78. reseri,

quomodo Euthymius incruentum sacrificium in Laura offerens, igne coelesti dum trisagion occinebatur circumfusus fuerit, a Ruban ad Lau

quando quidem una Sabbathorum Deo incruentum ebi alit sacrificium; Domi

453쪽

Domitianus autem adstabat ad dexteram cum m ico illo ventilabro.s Diaconus quippe erat; illum enim una cum Domino ordinatum sutile a Iuvenale Hierosolymorum Pa triarcha, ubi templum Laurae dedicauit, dixerat num. 62. Cum vero iam esset concinendum trisagion , Terebouque Saracenm ct Chrysippis ter Gabrielis alter quidem prose iter vero stans ante aram vident ignem,

velut in quodam diffusum linteo δε-

super descendentem,qusu etiam 3num magnum EuthFmium re cam eo Damatianum inim complexum sic circa

ipsi permansisse ab ivitio tri gly useque ad comyletum sacrum mi uiste. Dam. Terebonem autem ait metu

correptum ab ara recessiste , & non amplius temere elle ingressum in adyta , sed in templi constitis te vesti. billo. Haec se accepisse ait Cyrillus a Cyriaco Anachoreta , qui ab ipso Terebone de Gabrielio audierat Denique num. III. describit quomodo Pheadius Diaconus diuino iussi

Lauram in Coenobium commutarit: vetus enim templum attribuit statribus in coenaculum,& aliud templum aedificavit : quae vel ex uno Cyrillo integerrimae fidei scriptore excerpta, ne alios harum rerum tractatores percurram, susticiarit id docendum,& oratoria in istis Lauri 1 suisse , &in illis quoque sacra mysteria peracta

fit ille : & nugas illas, quas etiam T tulimus disquisit. r. cap. 1. de obligatione Monachorum adeundi parcu-cias ad mysteria percipienda ridem das esse. Quarto Laurae construebantur insolitudine de Eremo VI de nomina- ltissima Laura Pliaram , S.Sabae an- lcti Gerasimi, S. Euthymi, de insula Nitriensi, de celliis de aliis ciusmodi constat. Cum enim in illis habi- l

is inclusis,

rarent Anachoretae ab urbibus Aeoppidis in loca remota secedebant,& solitudines implebant , cuius rei obuia testimonia passim in vitis Pa

trum occurrunt.

Quinto Laurae vicinae sere Naut 8. Coenobiis: Gerasimus in medio Laurae sis Coenobium construxit ex Cyrillo in vita Euthymi, muner. 89. Laura Euthymij non aberat a Cα nobio Theocisti , immo ubi noua aliqua vel Laura , vel domus, &cella ad secessum aedificabatur a magnis illis viris, statim discipulis, qui fama saneti tatis exciti ad eos confluebant, monasterium in codem aut vicino loco crigebant , ut in actis Euthymi),Theodosi Coenobiarchae, Simeonis Stylitae , aliorumque similium facile fuerit obseruare. Curii l. in vita S. Sabae : Tneodosius iam recesserat ab Ecclesia Catbmatu,st

3n parte Laure , qua vergit ad Occia dentem , constituerat monanerium, quod vita communiter degenda conueniebat distans a Laura triginta-quiuque sadiu. Id est , quatuor sere passium millibus .Huius celeberrimi Coenobii locus diuinitus Theodosio

monstratus fuit, ut in cius vita ab auctore anonymo ipsi synchrono, non Cyrillo , uti male suspicabatur Batonius anno Christi Α9I. num. I .dc an. J II. numer. 2 i. scripta ex fide Graeci M. S. Codicis Bisliothecae Vaticanae a Bollando ii. Ianuari, edita dicitur numer. 16. nam frigidis carbonibus thuribulo impositis sinlitudinem percurrit, de cum in speluncam tandem suam redirci , ubi propius ab ipsa absuit, diuinitus sic cenii simi carbones, qui locum aedificandi monasteril prodiderii id so-

sibus Monachis ages ait suille quinquaginta circito ino stetia conti- sua Diqitirco by

454쪽

Disi uisitio III. Cap. III. g. II. 42s

Ira, quorum pars erat simul degentium ; alia separatim ab aliis viven-

υ.θ εα ες Lerinus nec habebat cellulas. Haec porro Laurarum & monasteriorum vicinitas sapientet instituta est ex mente S. Basili, , vivitas litaria & communis ac societate gaudens , quae plurimum inter te dissident, placidi conciliarentur & permiscerentur , neutraque omnino vel

commoda, vel incommoda tua pura S impermixta haberet uti obseruauit Nazimetenus orad 2G. in laudem Bassilii, dum ait: sui idcirco putatuoymnasia ct monasteνιa Dexit non lonνo interuallo ab ,s , quitio υι uuns remota , nec velut muro quodam interiecto ea dimnguens,at-

qiue a se inuicem separans ; verum

prope coniungens ac d ramens ; ut nec contemplatio communicationis expers

re ; sta etiam haedua vita commoda j , firmat S. Sulpitius Dialog. I.cap.ψ.Scs. & ex vita S. Euthymij, S. Sabae, Gerasimi , & altonim ostenditur. Nam Euthymium suae Laurae prae ille, quis dubitet. S. vero Sabam, 3s qui cum nullo congrediebantur , erant inuicem separati. Theodosium autem Coenobilis , ct communiteν viventibiti praefectum fuisse a Sallustio Patriarcha Hierosolymitano, amotis Anastasio quoda de Lazaro,& qui ipsis successerat Marciano, qui paruam, aut nullam monasticae perfectionis curam gerebant, tradit Cyrillus Monachus in vita S. Sabae, qui etiam in vita Euthymis num.89. describit insignem Gerasimum iura pr. escribentem tum Lauritis , tum Coenobilis suis. Monachi Lerinenisses siue in cellulis, siue in Coenobiodegerent , uni eidemque suberant Patri , vi videbis apud Eucherium opuscul. de laude Eremi ad Hilarium , ubi num.26. Digna , qua Hο- ὸ ; ita etiam ha dua VH Φ Ouli in sua inter se comm ' ς ' l honope radiantem , digna , quc istum eam Deι g oriAm ci sisseeipiens ita emitteret, dignA , Ψηψρε isti Lauritae tum ADJςb0xς Φς- η'-ssimo, alat Monachos oetum Coenobiricam vitam communicabant Sc veluti in confinio iplarum positi erant. Vnde S. Augustin. lib. 1. de morib. Ecclesiast.cap. l .Inter Coenobitas numerat : alii vero solitariis adscribunt : 'dae ominia ex

ipsorum legibus & institutis iacilius

definientur.'

Raum vivendi Lauritaramor cessiotaram.

INprirnis unitis Patris, aut Abba, tis imperiis suberant , & sub eius instituebantur disciplina : quod aspra iantissimos alat Monachos orambiendos praeferat facerdotes. Hac ne succdserem eius tenet Maximum nomine clarum, qu a post ipsum meruit adsesri. Et non aliter sane

intelligendum est quod aliquando

legitur unum eumdemque pluribus Monachorum millibus praefuisse. Neque enim illi includebantur Coznobio , sed in amplissima solitudine dispergebantur , siue in Coenobiis

viverent, siue in separatis cellis. Sic Tabena insula velut quoddam grande monasterium erat in viginti quatuor turmas distinctum ad litterarum Graecarum numerum, & appellati nem , atque etiam significationem

satis aliquam

455쪽

4 De Asse

aliquam. Singulis praeerant praepoliti , siue Arcnimandritae, quos Pachomius in 'Epistola ad ipsos scri-eta, cuius meminit Gennadius deieripto ib. Eccles cap. 7. suos colle gas vocat: illi singulis quidem inuigilabant, δc priuatas collectas, de quibus statiun habebant; omnia vero ad monasterij Principem , siue

Abbatem reserebant, nectue eo inconsulto poenitentiam ullam imponere poterant, uti monuit se me memini disquisitione superiori , cum de Monachorum poenis disputarem. Omnibus itaque preterat Pachomius,& qui deinde ipsi successit Petronius, cui suffectus suit tertio loco Orsie- sis, a quo egregium tractatum de institutionibus Monasticis habemus. Hic monasterij princeps singulos Archimandritas interrogabat de iis, qui sub eius cura vivebant: singula interdum coenobia , siue potius singulas domos visitabat: quod de Pa-ehomio legimus in eius vita cap. 22..bi de dii inctione turmarum Viginti quatuor , & quomodo Archimandritas interrogaret invisitatione monasteriorum Cap. 43. ubi cum in eius occursum venirent Monachi, unusque insantulus questus ellet , ex quo alias Pachom ius 1 monasterio recesserat, sibi non fuisse cocta olera: Pachom ius coquum,qui praetextu abstinentiae fratrum, situm munus neglexerat,& ne interea tempus perderet , Psiathos , siue tegetes quingentos confecerat, acriter increpitum, suos omues Psiathos in medium afferre iussit, illosque sanimis dedit, de cap. 4 . de visitatione mo-inasteri j Tabennensis , cui praeerat Theodorus, ubi illeniij violation ,

quam etiam abiens diuinitus cognouerat, vehementius arguit: & cum

ipsernet Pilathos una cum fratribus

is incissis,

texeret, a puerulo modisti, texendi

magno humilis anim, exemplo doceri se passus eth. Eadem Eutnymi cum Lauram suam lustraret, sicut de Sabas ac Gerasimus, aliique qui illis praeerant, quod ad promouendum, de studium perfectionis in singulis excitandum prael tabant.Neque enimalia de causa unius Praesidis imperiisse submiserant. Sic Rustinus cap. 1 I. Histor. Patrum, ait in Nitria filis Iequinquaginta sibi vicina, de sub uno

polito patre tabernacula, s μοναςησα

dixit Sozomenus lib. 6. cap. 3 i. in tu quibus aliqui plures simul, alij pauci , nonnulli singulares habitarem, Zc mansione quidem aliqui divisi:

animo autem dc fide, de charitate coniuncti,de inseparabiles manerent, capite sequenti agit de celliis , ad quae ex priori illo monasterio transibant, ut statim dicam ; sed omnes sub eodem patre vixisse certum est. Illius etiam Praepositi, siue Abbatis cura erat omnium istorum Machoretarum necessitatibus prouid re,quod diserte tradit Sulpitius Dialog. . cap. . dc s. ubi de cibos illis, qui in solitudinem se receperam ab Abbate subministratos de missos suisse narrat: quod etiam cap. I. retulimus : idcirco gnauum de prouidum Laurae conomu citabat Abbas. Inde factum, ut cum quadringenti Armeni aliqua o a sancta Ciuitate ad Iordanem descenderent, de salici errore ad Euthymij Lauram diuertis lent, eosque Domitianus Laurae

oeconomus egestate causatus, ut cui non esset, unde fratres ne per unum quidem diem aleret , aegerrime exciperet , Euthymij precibus domum

tanta panum multitudine repletam reperit, ut ne quidem ostium solus Perire potuerit: quae narrat Cyrillus in vita Euthymij num. 3. Cui subiicit

456쪽

subii eit Se aliud de Auxentio quodam,qui cum mulionem agere iustus esset ab eodem oeconomo ad conuehenda Laurae necellaria, & ne ab

ipso qui deni Euthymio id sibi per

suaderi palliis esset, in poenam Iecusati muneris graui de repente morbo perculsus est, & eiusdem Euthymi, precibus sanatus suo damno obedientiam didicit. Fuit & eiusdem Laurae oeconomus Chrysippus,quem de aduentu Anastasi, Coepiscopi, &sociorum admonuit Euthymius, qui ilimn praeuiderat. Quae itaque ne- cellaria erant, ad vitae sustentationem curabat istis Lauritis, & celli tis Praepositus per oeconomos, ita tamen, ut singuli quique pro more recepto victum sibi pararent, atque etiam sibi quaererent. Lauritae S. Gerasimi: Laborem manuum suarum, cur per hebdomadam ab eu fastus tuerat, Sabbatis ferebant in caenobium, squod in medio Laurae collocatum mille diximus eirca vesseram Dominica hebdomada sumptus rursum accipiebant, panes , inquam , ct dactylos , oe aquam in vase aliquo,s palmas rursus redibant in cellam. Accipiebant igitur isti Lauritae coe nobiJ oeconomo victim in hebdomadam ex Cyrillo in vita Euthymb

I. Secunde, singuli & solitarij viuebant in suis cellis: nam & cellulas tanto inter se spatio diremptas fuisse in celliis relerctamus ex Ruffino cap. 22. Vt neque in conspectusibi in- Micon , neque in auditu vocis sient posita. Quod idem affirmat Palladius capae 9. Vt ct nulluι, inquit eos sit procul agnosci ab altero, neque cito videri,neque vox audiri. Quibus addit: Degunt in multa quiete Unusquisque per se inclusera. Ita ut non

nisi in Ecclesiis , ct in synaxi se via

deant. Russinus vere, cap. 22. cit. Sin

guli per cellular commanent,silentium ingens s quies magna inter eos: die tantum Sabbati ct Dominica in unum ad Ecclesiam coeunt, ct ibis metipsos inuicem tarequam calo redditos viatint. Nuquam porct alterius cellam inuisunt, nisi duplici ex causa , prima est aegri visitandi de subleuandi causa r ubi enim aliquem 1 conuentu de synaxi a belli vident, illum inaequalitate aliqua corporis deintentum suspicantur, & ipsum omnes visitarit, non tamen simul, sed suis singuli temporibus , & quae leuando aegro faciunt, conferunt. Altera causa est, ut illos verbo instruerent, &velut athletas in agone positos sermonis consolatione perurgere possent. Extra hos casus nullus audet proximi sui interturbare silentium. Gerasimus eos, qui in cellis erant, sub hae iubebat vivere regula, VI

quinque dies hebdomadae unusquiuque in sua cella sileret. Cyrillus invita Euthymij num. 89. Ab hoc silentio & quiete illos in cellis habitantes ἡ συχαςἐς vocavit Iustinian. Novella s. de I 3 3. quam vocem Olim usurparet Basil. in Regulis Breu.art. Ibi priuat benedictione illum, qui loqui inuentus fuerit in cellis praeter eos qui in illis secum commorantur & quiescunt ala τα

Sabbatho de Dominica conuenie- II. bant in Ecclesiam ad senaxim , de collectam. Ita Russin .Pallad. N Cyrill. locis superius adductis. In ea synaxi fiebant orationes : modum autem describit Cassian. lib. 1. instia

tui. cap. Io. dc II. de .EDptiorum Monachorum moribus agens, tanto silentio agebatur, ut nemo praeter illum , qui Psalmum canebat, audi

457쪽

stangerent, per septem dies cunctis intrantibus & exeuntibus prosterni ante fores Ecclesiae iubentur , apud Climach. . gradu scalae. Pachomius verδ eius noui loquacem soluere cin fulino de inclinata ceruice , inani us ad inferiora depressis, stare ante altare, atque a Principe Monasterij increpari voluit , idemque denuo

praestare in conuentu fratrum , cum ad conuescendum conuenirent. Claudebatur oratio a sacerdote ut cap. Io. citato obseruat Cassianus,

quam orationem dictam collectam vult Microlog. cap. 3. obseruat. Ecclel. eo quod Sacerdos , qui apud Dominam legatione fungitur, Omnium petitiones colligat , quamquam addat ex usu Romano collectam appellari eam Orationem, quae

fit super collectam populi, dum colligitur , ut procedat de una Ecclesia ad aliam ad faciendam stationem.Inde ipsa populi congregatio dc conuentus collecta nominatur.

I 4. Habebantur praeterea in collecta ista, siue synaxi cohortationes , lectiones de collationes, siue disputationes : sic enim iubet Pachomius art. 7. Regulae et Maηe per singulas

domos ,sinιtis orationibus non statim ad cistas sim reuertentur ,sed conferent inter se , quae Praposiιos audierint dissutantes : Dιθutatio autema 'rapositis domorum per singulaι hebdomadas tertio siet. Hieronym. Epistol. 11. Post horam nonam incommune concurritur . Psalmi resonant, scriptura recitantur ex more σcomplatu orationibus , cunctisque residentibuι , medim , quem patrem vocant, incipit ditis Mare, &c. Post- haec conestium Ioluitur. Similia habet August. lib. i. de moribus EcclesCap. I.aitque conuenire ad sinsulos Patres terna ut minimum hominum

inclusis,

millia. Idem omnino factum est in synaxi istorum Lauritarum nemini dubium tale potest. In eadem quoque synaxi dc comtatione, siue collecta impositas poenitentias pro culpis admisi sis liquet ex omnibus , quae de impositione poenarum disputauimul disquisitione superiori cap. . g. . Vbi diximus neque inconsulto Abbate, neque alibi, quam in congregatione fuisse inflictas. Denique celebrabatur sacrificium as& sacris Mysteriis participabatur 1 fratribus, e que tunc nominabatur maior synaxis , ad quam videlicet

omnes undique confluerent , Cum

aliae minores, & veluti priuatae collectae forent, ad quas singulae tur mae concurrerent, ut de Tabennensibus superius reserebamus in vita Pacho j cap.14. Cum sotimnitas ex more deposceret, vi mysteriorum cἀ-lesium paraisipdι ferent, ex proximas viculis Presbyteros conuocabant,

qui eis festiuitatem latitia spiritualis

implerent: non enim patiebatur edem

senex , Pachomius , inter eos esseque iam, qui clericatin usicio sum geratur. Ex quibus vides non nisi in solemnitatibus quibusdam Pachomi, Monachos caelestium participes mysteriorum factos suille : Lauritae tamen Gerasimi singulis Dominicis ea capiebant. Ait enim Cyrill. in vita Euthymij num. 8'. illos quinque dies hebdomadat in sua cella siluisse, nihilque guttail. , quod ellet osculentum , nisi panem Ac aquam 5c dactylohsabbatho autem dc Dominica venientes in Ecclesiam cum participarent lanctificata, coctis usos

este in Coeli io . dc sumpsisse parum vini. Vnde colligo singulis dominicis istos participalle sanctificata: Deinde tum qui in Coenobio , rumi

458쪽

Si uisitio III. Cap. III. g. II. 429

qui in cellis manebant , simul in Ecclesiam conuentile, quae erat ma gna synaxis : & denique istos etiam Celliotas eo die in Coenobio cibum sumpsisse , illumque coctum. Nam addit Cyrill. in cella nulli permissum suille ignem accendere, aut coctum gultare. Vides quoque peculiare mille illud Pachoniij institu

tum , ut inter' suos Monachos nullum pateretur ad clericatum promO-ueri. Nam quis dicat singulis Dominicis euocatos suille e vicinis oppidis in suam Lauram & solitudinem, ut illic septuaginta Anachoretis facra ministrarent λ Ipse sane Euthymius & initiarus sacris crat , &plures e suis a Iuvenale Hierosolymitano Patriarcha initiari passus est, ut dicitur in eius vita num. 2. habes quoque ex Cassiano apud AEgyptios lacerdotem semper oratione conclusille synaxim, quae fiebat etiam quotidie.Neqtie sane ille Sacerdos aliunde accetiebatur , quim ex ipsb Monachorum coetu & lxpius Patres, siue abbates Monachorum erant sacerdotes, ut colliges ex codem Cassiano collat. . cap. I. & collat. I 8.

cap. II. de solitudinis scythioticae Presbytero, & eius Diaeono Daniele, de Comprete Presbytero , qui monasteri u in Eremo haberet Ruf-fin. lib. 1. de vitis Patrum cap. 9. dc Pallad. cap. 1 . de Macario Alexandrino Presbytero cellarum. Pallad. cap. 19. Id tamen perpetuum non suit, quod de Davide , qui praeerat monasteriis , obseruat Theodoret. cap. 4. Philol. in Eusebio. Narrat Palladius cap. 19. de Helleno , qui cum reperillet quoidam Monachos die Dominica desectu Presbyteri, qui flumen transnittere non poterat, non celebrasse' synaxim , Crocodilo vectus stupentibus omnibus fluuium transini sit ad q'aerendum Presbyterum qui tamen timore coercitus tali cymba vehi noluit. Eadem reserunt Sozom. lib. s.c. 18. Cassiodor. lib. 8. cap. so. Nicephor. lib. II. c. 4. Russin. lib. 1.de vitis Patrum cap. I I.

Inde tamen habes in eiusmodi synaxibus celebratum fuisse sacrificium. alioquin cur sine Presbytero haberi non potuissent. Quarib Monachi Gerasimi cum ad synaxim Sabbatho properabant,

quidquid per hebdomajam manibus

uis laborarant , in Coenobium deferebant , de exeuntes suas cellas relinquebant apertas , ut se nihil proprium habere significarent. Cyrili. in vita Euthymi j n. . 'i. Quituo in cellis suis vitam asperam admodum & duram degebant: illis non erat secundus amictus, liratum staurea , vestis centaunium δέ embrymium , de quo vide Cassian.

collat. I . cap. 2 .sunt enim embrym

' grossiores papyri in longos gracilesque fascicuias maptatae , quae &sedem fratribus in synari , de do mientibus ceruices luppulitent. Dei nominis Ethymo plurima nugantur l. aliqui , & vocem germanicam es Iel volunt; sed qua ratione transvolarit aA AEgvptios non docent. Redeo adi illorum Anachoretarum suppellcchi lem , quae tota erat vas lictile ad aquam', quae & potui & irrigandis palmis su luceret. Cum quidam ex Anachoretis a Gerasimo petii liciat, ut liceret eis aquam calcfacere , coctum aliquid sumere & ad lucernam legere : Resipondit Gerasimus satiussore , si viverent in Coenobiis : se enim lias delicias nunquam Anachoretis concessurum,Cyrillabidem

Sextb diuersae qitidem erant eius imodi Lauritarum leges dc instituta:

459쪽

43o Asse tu inclusis,

in uniuersum tamen omnibus communis crat vitae asperitas, solitudo& silentium in cellis, nisi ubi ad

synaxim certis diebus conueniebant. Basilius suas constitutiones monasticas, tuin solitariis & Anachoretis, tum Coenobilis scripsit & primam partem prioribus illis tradidit: posterioribus verb alteram , ut ipsemet satetur cap. 39. Septimo communi more receptum erat, ut primum Monachi ad mitterentur in coenobio, de deinde, ubi latri prouecti erant, ad Lamam

migrarent. Audi Cyrili. de Gerasimo , post Lauram in Iordanis solitudine excitatam, S: coenobium in eius medio collocatum, uti monuimus , curabat, ut qui introducebantur quidem Monachi, manerent in caenobio, ct vitam monaIticam exercerent ue quo autem crebris est longisse laboribus exercuerant, ct ad fler-

festionis mensuris iam perue verant :eos in lys, qua vocantur , celtis coE

eans sub certa esque rigida regula, quam descripsimus , vivere iubebat.

Nitrienses suoque Monachi non transibant ad cellia 3e vitam illam secretiorem , nisi prius monasterio fuissent imbuti, & inibi veluti initio suas sordes eluillem : quod o scruat quoque Rumnus lib. 1. de vitis

Patrum cap. M.& M. Ideoque S.Euthymius Sabam adolescentem, cuius eximiam sanctitatem praedixerat,mist ad monasterium S. Theoctisti, &S. triacum ad monasteriuin S. Geis rasimi, quod institutum deinde seruauit magnus ipse Sabas: nam iuuenes ablegabat ad monasterium sancti Theodosij, ut in vita Theodosij

dicitur rivin. 11. Et sane Theodosius primo se in coenobium abdidit, ut . ibid. narratur n. 6. de deinde in speluncam secessit , num ita quod id de Simeone stylita, antequam coinluminam ascenderet , & secederet, factiim est, quin immδ e monasterio eiectus est, quod eius austeram

vitam molliores. alij Monachi sene non pollent, uti in eius actis ab Antonio ipsius discipulo ςonscriptis su-

se narratur: huc denique pertinent quae de vita coenobilica, & anachoreticae antiquitate ac praestantia c. I. disputauimus.

Octaud , aliqui non contenti hac a G. Anachores in Lauris, de cellis in interiorem aliquando solitudinem diascedebant; uti diximus cap. I .EutlὶI-mius ultimo die Theophaniorum secedebat; uti a Cyrillo traditur; sed ad id venia a praefecto impetranda erat, uti ex Sulpitio Dialog. i. ibid. obseruabamus : aliquando etiam muta

bant cellas : nam de Macario Al xandrino habet Paradisus Heraclidis illi diuersas fuisse cellas, unam in Scite, quae est interior in solitudine; unam in Lybia; & unam in celliis; de unam in monte Nitriae; & aliae quidem carebant ostio in quibus dicebatur sedere in Quadragenina in

tenebris; alia autem erat angustior, in qua non poterat pedem extendere ; alia autem latior, in qua conueniebat eos, qui ad ipsam ventita

Hanc Anachoresim , & inclusio- a I.

nem cum vita coenobilica aliqua ex parte coniunctam , aemulati deinde

sunt Eremitae sontis Auellani, quibus praeerat Petrus Damiani,qui circa annum io6αssorebat de scribebat, illorum rigidius institutum describit ipse Petrus opusc. I s. In hoc, inquit , loco , qui sons Aiιellani dicιtur, plerum)ue viginti pias minus Moume hi per cestulas ,siue in assignata cuiaque obedientia degimus, &c. In cessis tu continuum tenclar , Acm reuera in Oratoria

460쪽

Di uisitio II L. Cap. IV. s. II. II

Oratorio Aentium , nisi Priori visum

fuerit, ut nouiti s eorumque Institutoribus ad tempus aliquantulum loquendi licentia eoncidatuν: Si qui autem loqui indigent, ad Eeessam prodeuntes quacumque sunt necessaria manifestant. Et post pauca : Taceo de vilitate oontanea , ct asperitate vestium , de duritia , de austeritate cubilium , ct de diancta censura sients1 , de amore perpetua inclusionis. Denique dum ad perseuerantiam hos

Eremitas hortatur. Non itaque ad monasterialem laxiturinem ab eremitica vos libeat dictrictione descendere, ct relicta lege spiritus earnis illecebris , ct lenociniffs consentire. Hostamen etiam coenobitas suille, cum& Ecclesiain , & claustrum & capitulum , & refectorium communia eudere. Carthusanus ordo illaesus,

integer , infractus, ruente toto orbe monastico in tanta morum licentia,& aetatum consequentium mutatio

nibus steterit. Hoc illud sane miraculum diuinae virtutis est ἰquod in suis F remitii laudabat Damian. Et quid mirum , inquit , si fragilia comporum vestrorum vascula ad portamdam post se crucem fortiter roborat. qui cuncta mundi horrea in leuibus culmoram arassis mitabiliter librat 2 quorum pondere lapidea saepe adisicia corruunt, ad hac ferenda , volatiles isticarum theca tenuibus mis rapaleis non succumbunt e cuiu mi rum , inquam, si debilibus seruorumsiorum membris vires atιribuit, qui in tenuissimis uuarum folliculis omnium Gιque regionum vina suspendii;

haberent, unique Priori subessient, ct quod ex tumuis operose , ct eum ut ibidem explicatur,perspicuum est Non paucis etiam post annis vix dissimilem Anachoretim, & inclusionem Bruno,eiusque socij in asperrimis Carthusiae montibus aggressi, eam mirabili constantia in suos posteros, in quibus hodieque perseuerat, transmiserunt; non sine totius Christiani orbis stupore. Damianus loco nuper adducto de sitis Eremitis

agens mirabatur, defluente ex maxima parte monastico ordιne Deum seruos suos in perferendo ten attonum labore corroborasse. Quis vero non

stupescat ad tam insolitam PP. Carthusianorum in seruando primaeuo instituto constantiam, dc in retinenet da veteri disciplina acre studium , ut

cum caeteri omnes ordines monastici siue illo antiquiores, siue suppa- es, aut posteriores mapnas clades subinde acceperint, fueritque saepius opus a magnis viris non sine labore eas resarcire, de ruinas reparare,

atque sere nouos ordines ex antiquis magno labore compatiis sapikr esuit, hoc per exιus corticis quas quoddam sidete depositorium sine diminutionec todit, imὸ quod istic , Oel guttatim frequenter est unditur ; hις non mianuendo, sed augendo potius per inere menta sematur ἔ quae pluribus ibidem prosequitur Damianus, ut diuinam potentiam efferat , quae suis Monachis vires ad Eremiticae vitae labores fercndos sufficeret, quod insicro Carthusiensium ordine potic ri tatione Christianus Orbis miratui.

g ctenus disputauimus in monasterio, aut Lauris clusinodi erant, ut neque perpetuae sere existerent, ne- que o by

SEARCH

MENU NAVIGATION