장음표시 사용
101쪽
85 monachi. 93 altum adeo fuit in monasterii Silentium, ut Soli gestibus quae sent proferenda, monachi Significarent. A Cluniacensi abbatia monaSteria reformata non Pendebant, attamen multa ejuS, qu idomu maternae, auctoritati SeSe Subjicientia, a vicarii abbatibus regebantur Exemulum CluniacenS SeCutae, multae paulatim
3'. camaldulensium ' benedictinae reformationi paterfuit . Romualdus Duces progenie oriundUS, PRUC temPore mundi voluptatibus obSecutuS, in mona Sterium e reCePit, multaque poStea miSSionarius itinera suscepit in Italiam, imo vero etiam in Catalauniam et Hungariam. Incredibile dictu est quantavi Sermonis et exempli voluntates hominum quocumque VoluiSSet impulerit. Vi quisquam peccator reStitit. Anno 82 nonnullamon teria Om ualdus condidit in Istria, dein ascendit inamoeniSSimam regionem montuoSam prope Aretium, cui PDStea
nomen Campus Maldoli Camalduli), probabili conjectura a
Maldoli ductum donatore quodam eximio. Ibi aedificavit monaSterium ConStan Cellis triginta, muro Circumclusis, in quibus aUSteram vitam duxit cum suis remisis habitu candido indutis Paulo P S tempore aliud construxit monasterium in loco alle de Castro prope Camerinum, in quod collegit coenobitas. E quibus monasterii duobus orta diffusaque est, remitis et Coenobilis
tulit in Italia, quantos Cluniacensis in Gallia ).
4'. NON multo tempore post Ioanne Gualber tu Scondidit Benedictinam congregationem Vallisumbrosae. IS, Florentiae prius arti bellicae addictus, in praemium Ueniae inimico datae ad altiorem perfectionem a Deo vocatus, intravit in monasterium S. Miniati Visitato Stea . om ualdo Condidit monasterium Vallisumbrosae, quod factum Si Con digationi domus materna Eremiticam prius vitam agenteS, dein in Communitatem coieriant. Habitu Cinere Coloris induti, ObServabant accurate regulam BenediCtinam. 5'. Quum in oriente tum in occidente antiquitu rari fuerunt
102쪽
94 Periodus rima Caput Quartum.
Sacerdotes monachi in Ouare omnes indisCriminatim vocati
Opera manualia a S. Benedi Cto PraeScripta paulatim magis magisque iratribus laicis sunt reliCta, SaCerdotibus vacantibus Choro, Studio et doctrinae. Fratres conversi primi CCurrunt in Vallisumbrosae monaSteriis Licet proprie monachi non annumerarentur, nunCUPabant inmen Vota paupertatiS, CAStitati S, Obedientiae et stabilitatis. Alio prorSu habitu quam monaChi e Stiti, non obstringebantur Silentio neque clauSura Quae instituta ratio mox in multas alia congregatione et religioSOS Ordine aSSumpta St. In nonnullis Benedictini ordinis monasterii jam saeculo X tres inveniuntur incolarum, qui inter Se aCCurate distinguebantur, graduS: Sacerdotum, fratrum laicorum et fratrum ministrantium, Saeculari VeSte indutorum. Si e C. Hirs haviae Hirsau). Aderant inSuper
in multis monasteriis qui appellabantur oblati hi pueri, a parentibus in monasteria collocati, firmata deincep aetate, arbitrio exeundi jam non fruebantUr. 6'. Ad praescriptum concilii Chalcedonensis 451 , monachiepiSCopi erant subjecti et ab his visitabantur. Exemptio 3 autem dc jurisdictione episcopali jam antea pauci monasteritSfacta δ), hac aetate a Summis Pontificibus ad integra Congregatione est extenta. Quod quidem tum praeSertim CrebriuSeVenit, quum monaSterium CluniacenSe obtenta anno 949 exemptione, exemplum dediSSet monaSterii magno numero Sibi Subjectis. Ab hac inita via Summi Pontifice postea non reCeSSerunt, quamvis epiScopi haud raro, quod ju Suum Se arbitrarentur,
acriter defenderent. Certaverunt O fidi, abbas Cluniacensis, anno 1025, cum epiSCopo MiscenSi Fulco abbas Corbejen-SiS, Cum PiSCOPO AmbianenSi in Synodo Rhemens 1049 atque iterum 1051 abbas Augiae divitis cum episcopo Constanti en Si; Fulco orbe jensis Cum Guidone Ambianensi 1063.
Qua lite cunctas Papae diremerunt in gratiam monaSteriorum. Exemptio monasterii S. Dionysii anno 1065 Romae prohata Si ε).
103쪽
I'. Constectus universalis in occidente. Scientia ecclesiastica a periodo parum effulsit. Magnorum patrum aeta jam
erat Xacta, CholastiC Uero Cientia OS longum emum patium nascitura. Omissa altiore rerum diSquiSitione, retraCtabantur quae jam erant elaborata Confecta Sunt magno numero Collectanea, in quibus e abhindantia eterum PatrUm, quae idonea SSent, ad usum CCommodata sunt libri oenitentiales, egeSe vel EloSSae in antiquos tractatus theologicos homiliarum collectiones, formularia, ritualia. TantiSper tamen revixit scientia ecclesiastica in aula regia FranCorum et aliquamdiu floruit, multis praesertim scholis erectiS. Quod quidem acceptum referendum est monaChorum indUStriae, PiSCOPorum Curae, et non Solum Caroli Magni,
Sed etiam Ludovici ii Lotharii I Caroli Calvi
aliorumque principum gratiae et tutelae. Atque ita EccleSiae SCientiam suam saeculo X ab interitu Servavit. Eam saeculo XI
104쪽
06 Periodus Prima Caput Quintum.
refloruisse Ottonis agni Successorumque eju debetur
In Gallia, quae fuit Germanicae et Carolingorum Sollicitudini ConSOrS, Celebre magno numero Cholae floruerunt. In Anglia nondum obliterata erant quae effecerant TheodoruS Cantuariensi et Hadrianus abbas. RevixisSe autem
Studia fere unice debetur industriae Alfredi agni '001ὶ,
qui viros doctos accivit, ipse PraeStantiora Scripta quaedam in Sermonem AngloSAXOntCum vertit, et alia opera PS CompΟSuit. In Italia, ad finem saeculi IX, Scientiae magi ethnicae quam Christianae Colebantur. Vetere pagani Scriptore in honore, Patres ver despectui habebantur. eliora inchoarunt eSSe tempora, quum SaeCulo XI Petrus Damianus et Humbertus Cardinalis scientiae laude florebant. In Hispania floruit Arabum Scientia, ChriStiana vero jugo Arabum reSSa, non Potuit non esse languida. Qui fuit hac periodo humanitatis cultu et Scientiae CCteSi tiCae ardor, quum scholis cathedralibus multis, tum monachorum sollicitudini debetur. Nobilium filii futurique magistratus excolebantur in Schola aulae Caroli agni et Successorum ejuS, CleriCorum autem major pars in Scholis monasteriorum. SUPrai relatum St, quae Cientiae et qua methodo in his Scholi Sint traditae. In Germania, una ex antiquissimi fuit
Schola monasterii Vuldensis in Hassia Tqq), quae claruit Diui liabbate et celeberrimo Rabano auro magiStro 81T), Perrexitque florere usque ad annum 865. Non longe a Fuida, schola Hersfeldii praeclara quoque laude Celebrata St. DOCuit ibi saeculo X magnam discipulorum frequentiam Albu in US, magister famosissimus. In Suevia scholae Augiae divisis et f. Galli Certabant utra utram Superaret. Prior PraeSertim a MCulo VIII ad XI eminuit. Docebant ibi alafrictu Strabo, Hermannus Contractus aliique hujus aetati docti viri. Saeculo autem X et XI magis claruit schola altera St. Galli. DOCuerunt in ea at pertus, Nother u Balbul US, Timet ili S ad O mi futurus ConstantienSi epiSCOPUS, Ni t-kCrus Labeo aliique Magna fuit scholae St. Galli in alias
quoque Chola Ordinanda vi et auctorit . In epiSCopatu Coloniensi fuit schola praeclara monasterii fabulensis, in dioe-3 Supra S 68, ρ. 4.
105쪽
86 Scientia ecclesiastica. 97ces Trevirorum Chola f. Maximini, in onasteriens dioecesi schola monasterii VerdensiS, in Saxonia Chola Celeberrima monasterii eo-Corbejensis Docuit in ha S. Ans Charius et wit ut i id notus historiographus, dein vir doctus di ad di sabbas. hi et marus er se burgensis ' 1019 prodiit e
schola monasterii Bergensi prope AiChStadium Exeunte Saeculo X, Cholae monasteriorum avariae e deteriore, in quam dilain Sae erant, Conditione ad meliora revocata Sunt TesternSee, im deralfalch, Chiemsee, f. Emmeram RatiSbonae, quae una fuit totiu regioni praecipuis. Etiam Cholae monaSteriorum
Austriae ad finem hujus periodi novo vigore floruerunt. Quarum praeCipuae suerunt S Floriani, remsmiinster, S mi obti, et Meth. Aliquanto posterius etiam Iosterneuburg, Ranshove et Reichersberg. Etiam in Italia, Gallia et Anglia humanitatis cultus
mRgnam Partem monaSteriorum Choli debebatur, Scholis Rhmmensi ), Vetus-Corbejensi, cujus Pascha sius Radbertus fuit diScipulu prius, dein magister, ' Audomaro, Luxoviensi, ' andrestiSilo, efensi, Turonensi et Beccensi, unde prodiit celeberrima poStea doctrina scholastica. In Italia prae Ceteri Creberrime
frequentatae erant scholae obhiensis et Monfe-Cassinensis. In Anglia inter numerosas monasteriorum Chola eminuerunt
Oxoniensis et Cantabrigiana. In Neerlandi S. illibrordus condidit scholam Ultrajectinam, magistris Gregorio, Lud- gero, Ad algero, hiat brato aliisque Celeberrimam. Mon teria quoque Emondanum et melandium videntur Suas jam habuisse Scholas Pauco tempore post etiam odenSiSabbatia egregiam habebat scholam δ).2'. Scriptores ecclesiastici latini. E scriptoribus CCtesiastici hujus aetatis omnibus videtur praeclarissimu appellanduSVenerabilis ecla ' 35), universa illius temporis doctrina imbutuS. Non Solum Crebro ad se attraxit discipulos celeberrimuS magiSter, Sed multa etiam ad docendum Scripta reliquit Praedic bantur diu ejus homiliae Scriptaque ejus exegetiCa etiam nunCirequenti manu versantur. Prae ceteri tamen scientii optime
106쪽
08 Periodus rima Caput Quintum.
meruit de historia. ure suo incupari potest pater hiStoriae An liCae, Primamque Composuit Conversioni Neerlandiae historiam. Cuju rei testimonium adest celeberrima ejus Historia Ecclesiastica gentis Anglorum i).
Bonitatii ' 55 supersunt praesertim Epistolae et Homiliae'). Paulus Diaconus Warnestie j 707). Caroli Magni jussu
Scripsit Homiliarium congerens pro singulis diebus Dominici Set eSti praeclariore patrum Graecorum et Latinorum homili , quo Pere mirum quantum emolumentum praestitit episcopiS et Sacerdotibus Celebre insuper ibi nomen acquisivit Scribenda sua Historia gentis Longobardorum ).
SCholae palatinae praefectu est. Sollicite operam dedit Fran-COrum eruditioni, praefuitque suae aetati Scientiarum Cultui. Emendavit Vulgatae textum ad codice VetereS libroSque Composuit de cultu imaginum et adversus AdoptianiSmi errorem. Hollandia ei debet enarrationem vitae S. illibrordi. Non Solum aequale Sed posteri quoque magni eum fecerunt propter litterarum scientiam ε).
Amalarius 'etensis circa 37 notus ex eo Stquod scripsit librum liturgicum, cui titulus De ecclesiasticis officiis, quique frequenter in manibu fuit. Eo quoque UCtore, Saltem Partim, Confecta Sunt Regula canonicorum et De institutione monialium ). Claudius Taurinensis 4 830 modicum nomen adeptu SeS Scriptis Suis exegeticis ).
1892 1894, 1896. 7 Mi ne P. L. Tom. 104, 609-927.
107쪽
Agobardus Lugdunensis o numeratur inter doctissimos suae aetati ViroS. Opere et Cripti allaboravit ut Lud vicum Pium cum filiis ejus reconCiliaret. Ne minus sollicite impugnavit AdoptimiSmum et Juctaeos, quorum identidem CreSCebat potentia i). Ionas Aurelianensis aCri studio defendit revocandam veterem diSCiplinam, moresque bonos et Scripsit De cultu imaginum adversus Claudium Taurinensem aseologiam ).
Egin hardus circa 848 praecipua laude floruit propter Annales et Vitam Caroli agni, qui e fido consiliario usus est in gravissimis imperii rebus gerendis ).Walairidus Strabo 0), abbas Augiae divitis et scholae
monasterii hujus magister edidit Commentaria in S. Cripturam, quae OCabantur GDSSa ordinaria et multum lectitabantur Claruit inSuper operibus liturgicis et agiographicis Liber de exordiis et incrementis rerum ecclesiasticarum et etiam magis carminibuS De visionibus Meffini Horsulus ε).
Altiridus f 840 scripsit Uitam S. Lit eri q).flaymo alberstadiensis 4 853 historiae scriptor laudabilis
et S. Cripturae Commentator, Composuit Breviariam historiae ecclesiasticae ).
Rabanus Maurus si 856 abbas Fuldensis et archiepis opus
loguntinuS, nunCupatur Cientificae instructionis et ipsarum Scientiarum reformator in Germania. Cripta ju Sunt Commentarii in Evangelium M a tici aici et Vetus Testamentum, libri 22 De Universo, quae est quaSi enCYClopaedi quaedam, dein De institutione clericorum, qui liber in multorum manibus fuit tandem quaedam Carmina Τ).
Paschasius adhertus ' 865 libro suo De corpore et sanguine Domini partem habuit in controversia de Eucharistia,
108쪽
Io Periodus rima Caput Quintum.
edidit commentarios in atthaeum et Ieremiam Vitas Sanctorum et defensionem virginitatis artae λ). Ratramnus ' circa 868 in Controversia de Eucharistia se OPPOSuit Pascha Sio Eju opera De praedestinatione Dei, Contra Graecorum seposita et De nativitate Christi, in quo defendit B. M. V. Virginitatem in Partu, Celebria manSerunt ). Aeneas Parisiensis 4 87O notus praeSertim eSt propter Suum opus Contra Graecos, quod tamen inferiori pretii est quam Mana a m ii liber, de quo Supra relatum Si ).
Otiriclus eisseriburgensis circa 875 claruit scribenda
gelienharmonie)ε), quae est verSibu alliterantibus CompΟSita. Eodem Sermone et forma ConSCriPtum S poema, Cui nomenrieliand ), opus gravibus reConditi Sque Sententii plenum.
Scotus Erigena j 877 a Cute Cogitandi a Cultate possenS,
multiplici fuit variaque doctrina eruditu scriptor. PraecipuiSSuae aetati diSCeptationibus, praesertim de praedestinatione et de Eucharistia se immiscuit, Sed in errore Panthe istic Sinductu eSt. Opus ejus princeps inscribitur De divisione naturae, in quo Processio Spiritus sancti exponitur ad mentem P hi est i ) graeco Sermone vertit Seudo-DionySium Areopagitam.
Anastasius Bibliothecarius 4 870 bene meruit de scientia
eccleSi tica vertendo Acta ConCiliorum oecumenicorum VII et VIII, componenda Historia tristartita ex operibus Nicephori Callisti, Theophanis et Syn Celli, vertendi&vitis Sanctorum, Actis Martyrum etc. y).riincmarus Rhemensis 882 rebus gestis et Criptis nugfuit e praeclarissimi Suae aetati ViriS. Propugnator Cerrim . doctrinae libertatiSque Ecclesiae, pene omnium Suae aetati Certaminum particep. fuit Scripta reliquit de Praede Stinatione,
109쪽
86 Scientia ecclesiastica. O Ide S. Eucharistia de jure canonico et de sui temporis historia Testantur tamen hae opera magi virum, qui multa alioriam scripta pervolutaVerit, quam qui propria ingenii acie nova invenerit λ). Notherus Balbulus si Ia), monaChus St. Galli, Sequentiarum CCtesi licarum pater est. Celeberrima illa cui titulus: Media visa in mors Sumus, a nonnulli et ascribitur. Scripsit deinde commentario in . Scripturam, Martyrologium aliaque opera, PraeSertim historica ).
Regino ruiniensis 'iI5 edidit Chronicon notumque omnibus librum De Unodalibus causis et disciplinis ecclesiasticis in. Radbodus Ultrajectinus f 017 scripsit de S. Si i dio,
Amet berga Lebuino, et Servatio, sequentiaSque aliquaSCompoSuit, probabili judicio ante Notherum ). Atto Vercellensis 06o Celeber fuit Xegeta et Orator, ScripSitque Commentario et homilias β).Luitprandus Cremonensis 4 07o sua Historia in eratorum et regum et Anfastodosi praebuit e Scriptorem partium tudiosum ).
Ratherius Veronensis 074 operibus, quae in SCribuntur
ingenio eminuit. Ipsa Scripsit Comedias, Carmina in laudem martyrUm Sanctorum et poema De gessis Offonis '). Oerbertus Sylvester II ' oo 3 scientiae arithmetiCae, phy-SiCae et aStronomicae pro Ua aetate peritissimus, CripSit inSuper libro theologicos De corpore e sanguine Domini, De informatione estiscostorum, De dignitate sacerdotali, pistola etc. ). Notheriis Labeo Ioa et in sermonem veterem leutoniCum
110쪽
1O 2 Periodus rima Caput Quintum.
trina eminuit Scripsitque Chronicon, Pu Valde bonum Et plura de Arte muSica, de Stronomia etC. Auctor Si antiphonarum
Salve Regina et Alma Redemptoris Mater ). Petrus Damianus Ioia), Stiensi epiSCOpuS, Cardinali S, fuit unus e praecipui hujus periodi theologis. Et ascribuntur
opera fere 60, de Simonia, de OnCubinatu , de Varitia eici dea SCesi, de viti Sanctorum et theologia dogmatica Inter regatione et Cantica eju 225 nonnulli numerant sequentiam Victimae Paschali ).Lanirancus Beccensis O80ὶ Celeber fautor instruCtionis et Criptor egregiuS. Operum major par eS exegetica in S. Scripturam et de theologia dogmatica De corpore et Sanguine Domini, De celanda confessione Scripsit etiam de sui temporis hiStoria ε). Referendi demum quoque Sunt in a periodo umbertus
O6Ι), Cardinalis, defensor Ecclesiae ), Adam remensis
qui notas Annales reliquit ).3'. conspectus generalis in Oriente. Inde ab ineunte aeculo VIII in oriente dominabantur in exegesi Catenae. EXPonebatur . Scriptura per effata patrum, fere Sine Studio altera ad altera ConSerta Putant canonem Trullanum IX huic methodo favisse ).magnu Certe catenarum numerus demonStrat inventionis et laboris defectum '). In dogmatica quoque theologin vi aut ne vix quidem apparet Progrediendi Studium. In Controversia de processione stiritus Sancti repetunt major SCri Plorum ParS, quae jam a Patribu fuerant dicta. Ulterior dogmati explanatio desideratur, eo quod te Stimonia Patrum