장음표시 사용
71쪽
ὐ d. Berengarii Turonensis error. 63
75 Berengarii TuronenSis error.
Scrinitaer Berengar o Tours, set Leben undisein Lehre, un- Chen 1890. C. Bouemanne Berengarius an Ours, De atholieli, Deel 34-40 1858-18613. Bigginelli, a rinasceneta degli studi eucaristici et medio evo in occasione deli eresia di Berengario, Compte rendu duIU Congres international etc. Sciences relig. Fribour 1898, p. 19 sq. Renaudin, 'hfresi de Berenger, Paris 1902. F. Vernet, art. Berengercle our in Dici de theol cath. O. Delare, es origines de hereSie de Berenger Rev. de quest hist. Tom. XX IST6), p. 115-1bb.
scholaster ecclesiae ibidem S. Martini, et anno 1040 archidiaconus Andegavensis, oppugnavit a S Chasium Radbertum, defenditque Scotum Erigenam. ProrSUS negaUitrealem Christi in S. Sacramento praesentiam Testem uit- mundo jam 1046 docebat , Eucharistiam Domini non esse vere substantialiterque corpus es sanguinem Domini, sed sola voce Sic αρρellari, ro eo quod tanquam umbra et figura significativa sis corporis e sanguinis Domini i). Utrum Berengarius Per aliquod tempus docuerit impinationem, non est adeo Certum ). Admonitus fuit primum ab Adelmano suo condiscipulo, CholaStiCO
ne epiScopo Lingonensi ε). Frustra pertinax Berengariu SSCripsit adversus Lan fran Cum Bec nSem β). Tunesin Synodo paSChali Romana, anno 1050, damnatus est ). Quod quidem adeo moleSte tulit Berengarius, ut adhu 10T3, quum Scriberet librum Suum De Sacra coena ), acerbissimis verbis id vituperaverit. Eodem anno 1050 accitu in Synodum VercellenSem,
i De corporis et sanguinis Christi veritate etc. Mi ne P. L. Tom. 149, p. 1430. Gui undus, . . Dicunt ibi corpus et sanguinem Domini revera Sed latenter contineri, et ut sumi possint quodammodo, ut ita dixerim, in anari. Et hanc ipsius Berengarii subtiliorem esse sententiam aiunt. ' Mi ne, . L. Tom. 143, p. 1289 Epistola scripta est 1018. ' Tractatus de Corpore et sanguine Christi contra Berengarium, isne, Ρ. L. Tom. 142, p. 1325. - Pervenit ad me, apud angi, XIX, 768.' Lan franc, De corpore et sanguine Domini adv. Berengarium. Mi ne P. I ., Tom. 160 p. 40 Sq.
72쪽
U4 Periodus rima Caput Tertium.
ab Henrico I Galliae rege, CuStodiae incluSUS et damnatu eSt. Synodus Parisiensis 1051 eum iterum damnavit vel mortem ei minitans. Tamen perrexit defendere, OCtrinam Suam rectae fidei non SSe dVerSam. 2'. Anno 10S HildebranduS, Leoni S IX legatuS, venit TuroneS, quo facto Berengariu Se SiSten Synodo errorem ejuravit et huic Sententiae Sub Scripsit: Pani e vinum yos conSecrationem sunt corpus et Sanguis Christi Non tamen stetit in veritate. Anno 105 Vocatu in Synodum Romanam, cui praesidebat Nicolausi papa, Scite errorem dissimulare ConMUS OSt. At poStulabatur ab eo, ut falSam doCtrinam ejiceret et Cripta ju exurerentur. Tum denuo SubscripSit Juratu formulae abium berto cardinali Compositae, in qua inter alia
hae OCCurrebant: ,POS COΠSecrationem non Solum Sacramensum, sed etiam verum coryas et Sanguinem Domini Iesu Christi esse, et SenSualife non Solum Sacramento sed in veritase, manibus Sacerdotum
fractari et frangi et fidelium densibus afferi' i). ox tamen iterum ad errorem regreSSus S Berengari US, Unde vehemen nataeS ControverSia Lan francus ), Guit mundus Τ et Durandus 3 hominem haereticum impugnaverunt, qui UnCScripsit librum De Sacra coena suamque factam ConfeSSionem revocavit Circa annum 10T3). Saepius damnatus et iterum in epiScoporum Galliae judicium vocatus, appellavit Berengarius a Gregorium VH. 3'. Praeclaru Papa senem octogenarium CC ivit Romam, et benigne tractavit, praesertim quod ConqueStu eSSet B ea em-gari US, Se in Gallia tutum esse non OSSe. In Synod 1OT8SubSCripSit ConfeSSioni, a seipso Confectae, et in Synodo quadragesimali 10T formulae sibi propositae ). Prae hac SubScriptione durior ei fuit confessio, se in doctrina de S. EuchariStia Sque ad hunc diem erraviSSe. Ostea conquestu eSt, Papam Sibi benevoliam, ab episcopis sibi infensis ad haec inductum fuiSSe. Semel iterum e Sistere debuit modo Burdigalens 1080, quo
73쪽
facto a recta fide ampliu non aberravit. Recepit se in insulam S Cosmae prope TuroneS, ibique Poeniten fere nonagenarius obiit 1088. Discipuli ejus nonnulli haereSim aliquamdiu propagare conati Sunt, alii in alia Sententia abeunteS. At Successum non habuerunt. NOX error Plane XStinc tu 'Si i).
I p. Pauliciani originem ducunt e veteri ManichaeiSmo, et in varia paulatim Secta digreSSi Sunt Antiqua narratio St, sectae fundatore fuisS Joannem et Paulum, Callinicae mulieris anichaeae filios. Anno circiter 660moVUS SeCtae vigor additus est a Constantino quodam, Mananali Prope SamOSatenoriundo Magno is honore habebat Paradi m apostolum. Se ipse Silvanum appellabat, ait i di Scipulum, et primum SeCtae
SVae Coetum Vocabat acedoniam Persecutionem ab imperatoribu Graeci paSSi tamen numero augebantur. Saeculo I denuo in partes divisi sunt quum Sergius et Baane Cum Se UR-
cibus se in vicem impugnarent Baanitae et Sergiolae). PrioreS fundatorem imitabantur omni libidinis intemperantia, dum
Contra Sergiolae Conarentur non tantum verbi Sed etiam armi Sectam purgando reformare. Quum e V Armenus gravissime in eo decrevisset, fugerunt ad Sarageno Cum quibus Graecos molestabant. Substiterunt tamen in imperio Orientali usque ad Saeculum XI, quum Alexius I Com-nenus 1081-1118 denuo persequens eo Simul Onatu eSt ConVertere. Unde nomen habeant, dissentiunt auCtoreS, aliiSeorum fundatores, alii. Paulum apostolum referentibUS.' Gui undus, De corpore et sanguine Christi, Mi ne Tom. 149, p. 1έ2 Sq.
74쪽
66 Periodus rima Caput Tertium.
2'. Caput doctrinae putidus fuit dualiSmus: Supremu Deus et demiurgus Hic materiam formavit, quae Sit vel propter hoCipsum despicienda Laudabant primum Adae Deccatum, quod esset principii mali impugnatio, CujuS Pu nimirum Vetu TeS- tamentum, Contemnebant. ar iam matrem eSSemei negabant, eo quod mi an in speciem Solam Corpori RSSumpSiSSet docetae). Deerat Cultu extemUS, Sectaeque more erant abominabiles. Vel in Conventu religioso turpissimae libidini in dulgebRnt. 3'. Ineunte aeCulo I simul apparuerunt Bogomili, hoc nomine vocati vel ab eorum prece Bost milui Miserere Deus Uel, O aliorum Sententia, ab eorum Sacerdote et fundatore Bogum it amicus Dei). Ab Euchitis oriundi, et ipsi cognatione cum anichaeis Conjuncti fuerunt. Praecipue inter Stavonica gente propagari Conati Sunt Alexius omne-nu imperator a Silium mediCum Sectae auut, damnavit ut igni Cremaretur, Sectamque vi et Poeni oppreSSiti . 4'. Docebant, Dei esse filios duos, primogenitum Satanael qui regebat mundum, Sed adverSUS Patrem rebellavit, C
formavit mundum et ex invidia corrupit homines Anno 5500 alter Dei Filius Comparuit, appellatus, illa est vel iri uri Christus Is vicit Satanaelem eumque fecit eSSe Satan, rediit deinde ad dextram Patris et misit Spiritum Sanctum, qui habitat in vos o m Q A, dum in reliquis hominibus habitet Satan. embra Sectae fiebant baptismo Spiritus, i. e. impositi Smanibus et invocato Spiritura'. ReSpuebant Sacramenta omnia,OmΠCSque PrecationeS, Praeter Pater offer insuper totam Bibliam ejiciebant exceptis psalmis, propheti et O anni SEvangelio Vetabant Connubia Sumque Carnium.
75쪽
Ρhotius et schismati orientalis praeparatio. 67
77 Photius et schismatis Orientalis praeparatio.
1'. NumerΟSae Graecorum haereSeS, multorum Novae-Romae patriarcharum arrogantia atque ambitio, averSi invicem Graecorum et Latinorum animi ardor litigantima de canonibus Quinisexu, de filioque et de cultu imaginum, haec omnia graviSSime labefactaverunt utriuSque CCteSiae, occidentali et orientaliS, Concordiam. Inde a Coronato Carolo agno imo vero inde a condito dominio papali, imperatore Graeci occidentem ab oriente Sejunctum arbitrabantur. IncreSCente Continuo RUerSione, saeculo IX, Photio patriarCha, induCta est Separatio tranSienS, quae SaeCul autem XI, patriarcha Caerulario, facta est
ratoris Vitae sanctitate eminenS, gubernabat Probe Megem Suum. Vitia aulae minuere desiderans, Bardam, impium Theodorae imperatrici fratrem, Publice inceStuoSum XCommunicavit. Qui vindictam meditans, non solum Ignatium Sed etiam imperatricem, admonitionum molestii eum irritantem, perdere decrevit opem petiit a Gregorio Asbe Sta archiepiSCOPO Syracusano, qui jam diu S. Ignatio infensus erat. Primum effecit Bardas ut ichael III, Omo juvenis, matri Suae
T lime ori imperii gubernacula eriperet dein diciti e Li
PerSuaSit ut auxiliante gnatio, mater Sua SororeSque monasteri includerentur. Quod quum Ignat tu renueret, ConSPirationis incriminatus et a Sede sua re dere ComPaeSuS, Quum id facere recusaret, in exsilium missus est Terebinthum 85T)
' Acta S. BolL, Tom. III Jun. 960 sq. mene, P. G. Tom. 100. Cf. a Boire, 'Eglis Byzant. p. 271, 378. ' Vita gnatii, Acta S. Boll. Tom. X Oct. p. 167-205. Cf. S. Vallis,ari. Constantinopte egiis de in Dici de theol cath. praesertim, p. 130 Sq.
76쪽
68 Periodus Prima Caput TertiUm.
3'. Cujus loco Phinci in laicus, vir doctus Sed ambitiΟSu et perfiduS, patriarcha Constitutus et a Gregorio ASbe Sta Con- SecratuS St. Primum novi patriarchae negotium fuit ut se de intrUSione purgaret. Quare modus, ab eo ConStantinopolim coacta 859 , ipso machinante Ivim an ii, quasi adverSu imperatorem ConSpiranti, ne legitime eleCto aut ConSeCrato, patriarChatum abrogavit. Quae quamvi esset falsa incriminatio, Photius Romam misit legatos, qui a Nicola I impetrarent ut ju electio probaretur λ). Qui imperatorem et Phincii mreprehendit, quod deSpecta canonum UCtoritate, laicum Patriar- Cham Constituerant ). Papae legati duo, de negotio Constantinopoli inquirenteS, arte Subdola CirCumventi, auro et miniS
ad Photii partes traducti sunt quo facto, praesidentibus hiS legatis Synodu epiSCOporum 1 Ignatium dejecit et confirmavit Photium. Hic callidam humilemque epistolam misit ast Nicolaum Ιβ), qui tamen fuerat jam ab Ivim an ii et metropolitis decem melius edoctus Coacta Synodo Romana 862), Papa reprobavi dejectionem gnatii et Photii evectionem ε),.
CXCommunicavit Suo ipse legatos et altera Synodo 863 eandem poenam Phlotio minitatus St, niS Ignat tu reStitueretur β) Facile intelligitur, multum abfuisse ut omne epiSCopi perfidum Phincii in Sequerentur. Praeeunte i ta Osci a me Sis yanen Si mo multi falsum patriarcham damnarunt, qui vice Sua adverSario eXcommunicavit. Ut tristissimum hoc negotium Com- Poneret, Nicolau utramque partem Romam convocavit ). At responsum accepit a mi iliciae De imperatore per epi Stolam
AUCtae anguStiae Sunt Bulgari se Papae adjungentibuS. Tum infamis illa Photii , Encyclica epistola ad archiepiscopales throno&ρer Orientem y mis Sa est, qua omni generi ACCUSatione Con-geSSerat in Ecclesiam occidentalem Latino jejunare die Sab-
77쪽
77 Photius et schismatis orientalis praeparatio. 69bathi, O lacticiniorum Sum permittere prima Quadragesimae hebdomade, Contemnere Sacerdote matrimonio junctoS, non permittere reSbyteri Sacramentum Confirmationi Conferre, offerre agnum in aSChate Clerico barbam radere Conficere chrisma Cum aqua fluminis, Conferre ConSOCrationem PiSCΟ- palem diaconiS, non interposito Sacerdotio, et alia hujuSmodi. Per eandem epiStolam ConvoCavit Constantinopolim epiSCOPOS Photius. Cum quorum Synodo 86T Papam XCommuniCavit. Nicolauses, funeSta metuen ControverSine Seque laS, Hinc- mari aliorumque occidentis episcoporum rogavit Sententiam
de Graecorim incriminationibus ). E pluribus, quae data Sunt, reSponSi duo libri supersunt, alter A em eo e Pia i ii em ii s 4 8T0 Liber adversus Graecos δ) alterin atram ni Confra Graecorum opposita Romanam Ecclesiam infamantia ).4' Anno 86 Michael III; Photii patronus a Ba Silio ΙΜ a Cedo ne imperio dejectu et caeSu est. Quo facto etiam Photius expulsus ejusque loco gnatiuS StoeStitutUS IS tamen in Synod ejeCtUS, noluit ad Sedem redire nisi interposita Papae auctoritate. Quare imperator, ConVOCare Synodum Leneralem deSiderans, legatos Romam misit. Consensit Hadrianu SII 86T-8T2), missisque suis legatis cum epistolis uecretalibus )ann 860 concilium Oecumenicum VIII Constantinopolitanum IV, convenit β). Quo Confirmata Sunt priorum Synodorum Oneralium decreta, H a dici amsi papae litterae receptae, Phin ii Sin Contumacia PerSeveran damnatu et gnat tu restitutuSeSt. Unitate hoc modo iterum CompoSita, tamen Graecorum ambitio et ab occidente aversio perseveravit. Quod quidem in ipS Concilio aluit. Etenim, dum Subscribebant episcopi formulae Subjectionis δ' edi, Conquesti sunt suam Ecclesiam factam SSe Romanae CCteSiae SerVam, atque aegre tulerunt, decreta valida non haberi niSi a Papa Confirmarentur. Quod tamen praecipue paci obstitit fuit, quod OCCaSione huju Concilii
Bulgari patriarchatui Constantinopolitano subjecti sunt. Id adeo moleste tulit Ioannes VII P 8T2-882 papa, ut d gnatio
78쪽
7 Periodus Prima Caput Tertium.
poenam ejectioni et XCommunicationis minitatus siti). Quae litterae quum mitterentur, vim a fi uri obierat et Phin ii siterum recepit Sedem patriarchalem 8TT).5'. Is enim licet ejectu et damnatus, tamen factione plurima defendebatur et post aliquod tempus gratiam imperatori recuperavit, ita ut ei imperatoris filii instruendi sint traditi. Quare mirum non eSt, eum, destincto I g ni fio, in sedem patriarchalem iterum SSe Ollocatum. Brevi post pervenerunt ConStantininpolim Papae legati Cum litteris minatorii ad gnatium. Noluerunt Communicare Cum Photio. Qui scripsit a Joannem VIII, peten ne Sua evectio remobaretur. Facto Stetit Papa ea lege, ut Phia iri in Synodo Suam Culpam agnoSCeret et Bulgaro redderet patriarchatui Romano δ). At Photius has a me conditione adulteravit, quod ita valuit exSequi, quia re tum S, Cardinali legatus, sermoni Graeci erat ignarus Dein Coacta T Synodo, reprobandam Suam dejeCtionem Curavit, abolenda quaecumque a concilio VIII Contra eum SSentdeCreta, ejicienda quae Nicaeno-Constantinopolitano SSent adjecta, atque hoc ipso damnandum Filioque. Legati tamen sibi quasi de magno successu plauserunt, licet in ipsi acclamationibus Rhi bi in suum ipsius nomen Papae Prae-νosuerit Photio et Ioanni multos annos Joannes VIII, fraudis ignarus ), initio se valde benevolum praebuit Paulo post tempore Marinum episcopum legatum misit. Qui, prius dies 3 in CarCere ClauSUS, POStea redire debuit, Omni SUCCeSS fruStratUS. Tum Papa Olemniter, coram populo, in Ecclesia . Petri CongregRto, ContumaCem patriarcham damnavit Attamen tutum Se sciebat Phi si uri, patrono B a s id ii imperatore, quem blanditiis sibi obligabat Bulgarorum, Cha garorum, Armenorum et Sara Cenorum Conversioni incubuit. A defuncto B a s i Dii, anno
886, Succedens Lim VI 886-912 Phinci in dejecit clausitque
79쪽
78 Graecum chisma consummatum. Inon parum auxit Etenim L e o, unam OS alteram uxorem duxit Theophano, Oe Eudo hiam et Zoe arbo-nop Synen EX a natu est ei filius Constantinus Porphyro genitus. Ex Graecae Ecclesiae disciplina Nicolaus ysticus patriarcha quarta ha nuptia reprobavit et excommimicavit imperatorem Propter quod N DC o Lam sejectu et ejus loco Euthymiu evectus St. Interea imperator provocavit a Sergium ΙΙΙ Papam. Qui matrimonium esse validum declaravit eo quod nulla universali lege CCt i tica SSet vetitum, et satius videretur dispensari in disciplina Graeca, quod imperatori e superioribus Connubiis filius non eSSet natus. Inde tamen Constantinopoli aversio a Roma acrior reddita est. In factiones duas distinguebantur, in icolaifas, qui Romanam cliSpensationem reprobabant, et Luthymianos, qui defendebant. 78. Graecum Schisma consummatum.
Bre ier, e schisme oriental du XI tecte, Paris 1899. Duc esne, Autonomies ecclesiastiques Egliges separees. 8 ed. Paris I905. Hemele, Zur eschichte de grie hischen irche. Bettrage, I, 12 sq. Her en-rother, Photius III, 30 sq. Acta S. Boll. Tom. I Augusti de patriarchis Constantinopolitanis. . Nor en, Das apstium und ByzanZ. Die Trennun de heide Machie uno das Problem thre Wieder-
1'. Ab altera Phin Li dejectione usque ad medium Saeculum
XI inter orientem et occidentem neque pax fuit neque Pertum dissidium Neo-electi patriarchae suam fidei confessionem ad Papam mittebant, ejus in inde rogabant Sententiam, ejUSque nomen in anone issae vocabant. VerSi tamen non SteXStinCta, im Vero Saepius atque Consulto excitata S i iii iii S
II 4 909 et qui ei successerat, Sergius ΙΙ ' 1019), patriarchae,
iterum protulerunt litteras Photii encyclica contra LatinoS GraeCorumque animos in dies vehementius irritaverunt. Alii duo, quod arroganter egissent in S. Sedem, humiliati sunt. Primu erat olyeuctus '9TO), qui archiepiscopum Hydruntinum ConStituit metropolitam super episcopo quinque interdixitque ne in Italia Meridionali uterentur ritu Latino Alter Vero
80쪽
72 eriodus Prima Caput Tertium.
Eustathius ' 1025 auro conatus est a Joanne XI papa
obtinere appellationem Patriarchae Oecumenici. Quorum recum denegationem aegerrime tulit Graeca Superbia. a'. Michaeie caerulario patriarcha IO43 - 1O58ὶ viro exigui ingenii et litterarum ignaro Consummatum ChiSma St. Anno 1053 omnes Constantinopoli CCleSia Latina OCClUSit mona- ChoSque Latinos, qui ritum Graecum Sequi renuerunt, monaSteritSexpulit. Cum furore fanatico ea re aCta St. Ni Cephor USSacellarius eo ferociae devenit, ut hostia a Latini ConSecrataSpedibus conculCaret diCen eaS, utpote e PRne Zymo CSSe invalide ConseCrataS. Simul jussu C a ea illa Hici Bulgarorum episcopu Leo Chri densis ad Joannem Tranensem in Apulia epistolam misit, acerbi SSime Latini exprobrantem eo uti pane etym in Missa jejunare die Sabbathi, manducare carneSCUm Sanguine SuffoCatorum animalium, et non usurpare Allelvjatempore Quadragesimae i). Publice etiam a Nicet a monacho improbata est vigens in Occidente e Coelibatu aliaeque Con-Suetudines Uberrimis litteris Leo IM 1049 1054 Caerularcii respondit, reprehenditque ejus difficilem arrogantiam in Ecclesiam Romanam δ). Qui tum reconciliatae gratiae ε piStolaS ad Papam misit; at videtur hoc unice feciSSe urgente Cim- Lam olim I imseeratore, qui pacem dirimi noluis Set Mox mi SSi sunt Constantinopolim Papae legati Humber tu Cardinati S, Frederi Cus Cancessarius et Petrus Amalphit anu SePiSCOPUS ). Quorum primus Graeci minime CCeptus fuit eo quod antea non solum Scripta N ii e to e monachi refutarat, Sed etiam reprehenderat Graecos, Graecam Caelibatu legem imProbarat, OSque, quod ejecissent Filioque, acedonianiSmi crimine CCUSarat ε). Tractare Cum legati noluit arrogans patriarcha CCleSiaS Ue in utribu Celebrabant, interdicto subjecit. N ii e Para vero monachUS, Publio Controversia Convictus, ad reCte Sentiendum reUCrSUS St. Legati autem, perspicientes C a eam Laa L contumaciam in dies roborari, die 16 Iulio 105 in altare Magiae Sophiam deposuerunt litteras excommunicante M PatriarCham,