장음표시 사용
181쪽
Solus Hungarorum magiSterV Coegit militum manum in Flamdria et Picardia, quo propter malefaCta POputu interemit. Annos quatuor . Ludovicu in Palaestina Stetit tractavitque cum principibus emiris hostium de liberandis captivis.
Accepto autem nuntio de morte Lam Cinae, matri Suae anno
125 in Galliam rediit. Admirabilem sanctitatem et fortitudinem principis vere Christiani admirati erant aliumetani. 14'. Sibi relicti, principes Christiani Orientis perpetuis dissidiis
implicabantur. Quae poSSederant, auferebantur prius ab Hi-lagu khan et inde a 1261-1268, a Bibar Soldano Aegypti
Solum Tripolis, Accon et Sidon ditionis Christianorum remam serant. Anno 1261 patriarcha Hierosolymitanus electus est Papa nominem rici muri IU, Cui post pauCos die nuntiata Struina imperii Latini amichael Paleologo. Ι agendo Cum Papa Conatus est impedire quominus Latini eum aggrederentur. Clades autem, Christianis illatae a B i Naari soldano Aegypti, Europaeo ad aggrediendam expeditionem septimam sollicitarunt. Anno 1266 Clemen IV Papa epistolam exhortativam misit ad S. Ibi di dirum et barones ejuS. Rex fortiSSimu Congregatis vasallis Suasit ut C Cem reciperent Theobald usquoque Campaniae princeps et Robertus Ble sensis secuti sunt. Tota Gallia novo fervore Concitata est. Etiam Angliae rex: Edu ardus, suadente Ludovico, Crucem CCepit ConSCen-
Suria navem ad Aquas ortuas 4 Iulii 12T0 petiit sanctus vir
a Carolo Andegavens ut copias omnes ad ora TuneSiano veheret. Sperabat enim fore ut ibi adesset quum Sol nus baptizaretur. Is enim finxerat velle se Christianum fieri a per Ray mundum artinum, ordinis praedi torum, votivitati Suae nuntium regi miserat. Vere nihil praeter expeditionis moro quaerebat. EgreSSOS e navibus POS pauco die PeSti oppreSSit, cui 25 Augusto 12T ipse S. Ludovi Cus Succubuit. Quo paucis horis defuncto C a x od in cum Classe advenit et XPeditionis renuntiatus est caput. Fecit foedus Cum Soldano me- Simo Siciliae opportunum, et postea decem annonam inducim
1272 cum soldano Bri Naari. Novus Galliae rex, Pli id iis, SI II, jamdiu in patriam redierat. Eduardus autem Anglia'
reX, moleSte ferens hanc desidiam, vela fecit in Palaestinam At cum paucis suis copii magna aggredi non S RUSUS. Facti inclusionibus aliquot in Turcarum terras, in Angliam rediit. Quare neque hac expeditione quidquam duraturum effectum CSt
182쪽
174 eriodus Altera Caput Secundum.
15'. B licia' tamen primo tempore ab inquietandi Christianis in oriente abstinuit Gi ea a Luri , in synodo Lugdunensi 12Tq), principe iterum exhortatus est ad novam expeditionem ConcesSitque CCtesi licorum redituum decimam partem. ObSe-Cundabant rege Germaniae, Galliae et Angliae. At morte Gregorii et exortis bellis, omnia in irritum abierunt. ReSChristianorum in oriente in die magis labefactatae Sunt. Anno 128 a Soldano capta est Laodicea, 1289 Tripolis, Cujus fere omnes incolae Christiani trucidati sunt. Suadente Nicola IV, Cruci erorum Italorum exercituS, anno 1290 ACCon profeCtUS, impedire non valuit quominu ea Civita anno 1201 Sit apta et incolarum Sanguine ruentata Pauci diebus perierunt Sidon, Berytu S, Chalia, Tortos et castellum Athlith. Sic Christianis omnis i Syria auctoritas adempta est Synodu ViennenSiS 1311 - 1312 fortiter exhortata est ad novam expeditionem tentandam. Propterea rege aliqui et principes sibi crucem dari voluerunt. At Ctum praeterea nihil est Plures etiam Pontifices idem conati sunt quod synodus Viennensis. At fruStra Fervor omni frixerat. Demum anno 1453 Turcae Constantinopoli potiti Sunt.
habuerint, praecipuaS, Solet referri imprimi quod defuerit qui forti manu copias omne duceret, dein discordia inter principeSet invidia equitum S. Joannis et Templi. Saeculo XIV, quiaCUtiSSimo erant ingenio Censuerunti Palaestinam tum tantum CXPugnari ΟSSe, Cum Societa iniretur Cum origolis. Quod
re tamen et facto tentatum non St.
QuodSi per expeditione Sacra id, quod proprie quaerebant Christiani, nacti non sunt nisi brevi tempori Spatio, non tamen facile qui nimis magni faciat, quae bona ulteriora ex ii Con-Secuti sunt. Imprimis enim repreSSUS ahumetanorum UISUS, univerSae Societati Christianae exitium minitanS, et retardata imperii Constantinopolitani clades. Dein agricultura, mercaturn,
ar na Vali et arte omneS, negotia etiam quae UeStUS CRUS Atractantur, quaSi in immenSum aucta Sunt neque minUS OUO
decore illustrata Si scientia innotescentibus litteris Graeci et
in Guillatime Adam, De modo Saracenas extirpandi Ed Mo Dr: Directorium ad passagium faciendum tributum Patri Brocard), d. Re enber . Ei Me de Montec is, Liber peregrinationis, d. de Bacter.
183쪽
9 T. Pugna cum flamismo in Europa. 75
orientalibus. Inde morum ferita mitigata, equitum Christianorum nobilita orta, Civium Conditio a fortuna melior facta. Uitae quoque Spirituali ratio emolumenta magna Coepit fidei religionis a praeSertim ChriStianae Caritati opera multiplicata eleemosyni erogatiS, OSPitiiS, OSOComii aliisque Caritatis institutis ereCtiS. Neque omittenda, quae illuStriu prodiit, unio totius orbis Christiani Cum Ecclesiae Capite, Summo Pontifige Cujus VOCE gente Variae junCtae Sunt et ad defendendam fortissime C h Hi set i causam concitatae. Vita Christiana bellissime floruit, et populorum ChriStianorum inter Se Commercium egregios fructus moribus publicis et privati attulit i).
07. Pugna cum Istamismo in Europa.
19. Quodsi christiani stabilem sibi Sedem in Oriente Comparare non valuerunt, id ne potuerunt aliumetani in occidente. Abanno inde 331 regnabant in Sicilia nec fere oppugnati Sunt donec, anno 1010, Normanni consederunt in Italia meridionali et Apulia Graeco e Calabria expulerunt atque ita e propinquo Mahumetani minitati sunt Robertus uis Cardus, a Nicola II Papa agnituS, terras Sua seudum dedit S. Sedi Graecis ejecti S,
copiis in Siciliam misit. Triginta annos 1061 1091 belligeratum est. Quo facto, tota Sicilia aliumetani expulsi Rii e r- tu S, titulum comiti Siciliae adeptus, obiit anno 1101 CujuS filius Rogerius II 1101 - 1154), utrique terrae imperan ab Ana C leto II regia dignitate ornatu est 1130 . NeapolitanaS
quoque terra Suo Ceptro Subjecit, exegitque annuum tributum
184쪽
176 Periodus Altera Caput Secundum.
29. In Hispania 300 fere annos stetit Cordubae alifatus. Christiani initio incolebant praesertim parte terrae ePtentrionaleS, faciebantque e montibus Cantabris impetu in ahumet
nOS. Carolu S agnus enim ConStituerat Omitatum Christianum in decliviis Pyrenaeorum, inde paulatim regnum N Varens et Omitatu Catalauniae et Arragoniae generata Sunt. Ulterius perpetuo ChriStiani Pugnando terra OCCUParunt, PrRe-
Sertim quum defuncto majadorum ultimo, alifatus Cordubensis dispertitus est in plures emiratus 1031). Saepe tamen christiani, etsi imperabant in regni Legioni et Castellae, emiriSSuccubuerunt Alphon Su VI anno 1OT3 CaStellae rex primus, Tagum fluvium Cum copii tranSiit Toletumque exDugnavit 108S). Quo facto, metu perculsi aliumetani opem flagitarunt ab Almoravidis in Mauritania. Qui tranSmiSSO mari,
anno 108 Alphons V ad Salaliis cladem ingentem
intUlerunt. Dei ab impetu utrimque temperatum St. Vir quidem Celeberrimus id expugnavit anno Io04 Valentiam sed quum anno 1099 moreretur, Valentia am umetani recuperata St. Eodem tempore Alphon Sus VI Henrico Burgundiae Comiti, terra donavit sitas inter fluvio Durium et Mini ima, e quibuS, fortiter Contra alii aetano defenSis, ortum est anno 1140 regnum Lusitanum, cui anno 114 Olisipo caput datum Si Christiani, alacres Semper animo, Almoliado tamen Vincere non potuerunt. Anno demum 121 sociatis regibus
NaURrrae, Arragoniae et Castellae, oliam me Abdallati ni prope aves de Tolosa' Supremam Cladem aCCepit. Solemnia gaudia celebravit Innocentius III incitavitque ut principe christiani in humilitate Deo gratias agerent ). Ab eo inde tempore aliumetani magis magisque ad meridionales Parte PropulSi Sunt, ita ut universa Baetica Andalusia ditioni
ChriStianorum Subjiceretur. In Sola extrema parte meridionali I Slamismus stetit, ibique oliam med Aben Alamar, anno 1238, Condidit regnum ranate e quod demum anno 1492 christiani armi Succubuit.
3 Descriptionem vide in epistola Alphonsi Castellae regis, igne, P. L. Tom.
219, p. 669-703. ' Responsio Alphonsi ibid. p. 703 Sq.
185쪽
1'. Dum bella sacra et Certamina cum principibus lia aetate fere omne CCteSiae robur omneSque ju Uire AbSumebant, neglectum tamen nullatenus fuit opus adducendi paganos ad
fidem. Diffusa est christiana doctrina in Asia et Africa. Inregionibu Circum maria septentrionalia RuSSiae et Germaniae fere omne pagani paulatim fide Catholica imbuti sunt. Venedi Wenden). Ad hos pertinuerunt imprimis orbi victi et subacti jam ab Henricori et Otto neci Saxonico, atque ita humanitati et fidei propinquiores facti. Eorum apostolus fuit S. Benno, episcopus iSniensis ' 1106)λ). Ha ipsa aetate dioeces es Misnia et Ciga Zeig), postea Numburgum et arSipoli ereCtae
sunt. Apud Milaenos times jam fundaverat epiSCopatu Breno- burgenSem, avelbergenSem et archiepiSCopatum agdeburgenSem. Tamen ab Alberi Co Urso demum regio imperio Germanorum Subjecta est et Christianae religioni dedita 1134 .
Abotriti quoque in egalopoli Μecklenburg et partem olSatiae
jam saeculo X fidem acceperant. ne, o cie eorum perSe-Cutu Christiano est et religionem exStirpavit. IPS eju nepoSGoties chalcus anno 1066 martyrio Si CoronatuS. Henricus Leo '1195 regionem demum expugnavit et CCIeSiae addidit. Praecipuus fidei propagator fuit S Ut Celinu Sy), episcopus Aldenburgensis ' 1159). Qui ei SuCCeSSit, PiSCoPatus Sede Lubecam tra tulit.
2'. Pomeraniam impugnabant, inde a Saeculo XI, Poloniae dUCeS, quorum oles laus III eam expugnavit 1121). Tum ibi fidem praedicavit Bernardus, missionariu HiSPQUS. Atqui incolae opibus abundabant, acerbi facetii eum irriSerunt.
186쪽
178 Periodus Altera Caput Secundum.
Dominum mundi, dicentes, Sane mendico non uti legato 1122 . PauC tempore Post Celeber Otto Bambergensis λ eos ConUertendo SUSCepit Papae legatuS, anni 112 et 1128 cum splendidissimo comitatu in omeraniam Prose CtUS, Omnem prae se tulit principis imperii magnificentiam. Primum epis- Copatum erexit Julinii 1125), Cujus epiSCopum renuntiavit Adalbertum, Suum discipulum. Anno 11T Sede translata est Caminum. Anno 1168 Dani armis potiti sunt insula Rugia Walde ma-TUS, Te Danorum, Cepit Arconam sedem idoli Zwantewit, ibique ecclesiam aedificavit. Alterae etiam munitioneS, CarenZR,
Dani expugnata est. Tum insula jurisdictioni Absalomi episcopi Moskildiani. Subjecta 'Si ).3'. Borussi non ante saeCulum XIII Ecclesiae fidei nomen dederunt Saeculo X S. AH ad Ne ni uri ab ipsis martyr interfectus St, Saeculo XI S Bruno ε). Polygamia, Caede Senum et infantium, exustio mancipiorum Cum domino mortuo, clii SutS humanae hostiae litatae, hae fuerunt eorum Vitia PraeCiPuR.
Adhuc ineunte saeculo XIII, Godo fredus ut in ensis
ejusque frater Philippus frustra OS CODUertere tentaVerunt. Immo vero Philippus interfectus est 120T). Os duo annoSChristianus Olivanu S, monachu CiSterCienSiS, Praedicando prima fidei Semina Spargere inchoavit. Quae Cum enRSCinon videret, in PomeSaniam et Lobaviam profectu eSt, ubi multo Collegit fructus. Quo recente Christiano quum BoruSSi feroCe aggredereratur et paene XStirpaSSent, Christianu Sopem flagitavit ab Honorio III, qui ei potestatem fecit erigendi episcopatu et cohortandi ad bellum Sacrum Contra feroSistos homines ). Adveniente ruCigerorum agmine, PAX Undique ComPΟSita St. ReCedentibu autem Cruci eriS, Commotio denuo orta. Tum Christianus, auxiliante duce aSOVienSiq), instituit Militiam Christi confra rasenoS, quorum tamen ConRmina
187쪽
g 98 Conversio ethnicorum. 70non minus irrita fuerunt i). Dein anno 1226 ordini Teutonico η)mandatum S ut feroce BoruSSo Subigerent. Qui, adscitis sibi
auxilis fratribus ensiferis Militia Christi de Livonia post diutu
nam pugnam demum 1283 terra Subjicere potuerunt incolasque paulatim ad fidem christianam perducere ). EpiSCopatibu quatuor Borussia diSpertita Si Culmensi, Pome SanienSi, armiensi
'. Etiam Russiae regiones, Baltico mari adjacentes, fide christiana imbuti sunt. Inde ab anno 1186 in Livonia Evangelium annuntiaverat e inradus ordini S. Augustini monachuS. Pauco tantum baptizare potuit, qui quidem postea ad ethniciSmum redierunt. SucceSSum demum habuit Albertus a Bux hovclen Qui Rigae, in urbe a Se condita, Sedem epiScopalem Collocavit 1200). Insequente anno instituit ordinem
frafrian EnSiferoranet, quorum auxilio SuS Si in convertenda
Efflandia et Sem allia Multum in his regionibus hoc tempore etiam laboravit S. Hyacintus, ruini Praedicatorum, et Socii ejuS ε). Curiandi, anno 1230, Suo arbitratu e CCteSiae amjunxerunt β). Anno 1253 Rigae archiepiscopi Sede Collocata St, cui episcopatus Suffraganti dati sunt sede Revat, eget Dorpatet Curiand Pinnia, Saeculo XIII ditionis regum Sueciae facta, accepit anno 1300 episcopatum boanam Circa annum 1335Sveci fidem diffuderunt etiam in Laponiam Cujus regioni Praecipuu apostolus factus est D ii in rex ). In Lithuania propagandae fidei incubuerunt equites ordinis Teutonici. Ibi Vitu S, ordini Praedicatorum, primus fuit epiSCOPUS. Integra tamen Populi ConverSi poStea est perfecta, cum agello, Lithuaniae princeps Hed wigi Polonae matrimonio junctuS, PS e baptizatu eSSet et Christianam religionem publicam declaraSSety).5 In Asia praedicaverunt Nestoriani Persae Penetrarunt HS que ad lacum Baikal et ineunt saeculo XI, ad fidem
188쪽
I 8 Periodus Altera Caput Secundum.
Cum rege, C US memoria pervulgata est nomine Johannis Presbyteri ). Unus eorum, qui hui SuCCesserant, mi Sit
ad Alexandrum II magistrum quendam Philippum,
qui episcopus ordinatu rediit, illum , Indorum regem res fidei edocturus ). Plura geSta non Sunt Monstoli regnum Johannis Presbyteri expugnarunt invaderuntque fineSPoloniae, Hungriae et Germaniae, o tamen everSUri. Λ-bitarunt deinde in partibus Asiae occidentalibus. Innocentius IV anno 1245δ et S. Ludovicu S, anno 1249 ε), aliquo Sad eo monacho mi Serunt. Qui tamen vix aut ne vix quidem quidquam efficere potuerunt β). Anno 1258 regnum Mongo lorum bipartitum est, in partem occidentalem, Submula ju principe, et orientalem, Sub principe Cublai Prior par paulatim tyrannidi flamismi succubuit, per quem anno 138T, ChriStianUS Cultu Penitu eXStirpatu eSt. Altera vero P S, S ii em Scia, regnante Cublat, aliquamdiu Christianum nomen magno honore affecit Magni faciebat Cubia Marco Polo'), petiitque miSSionarioS. Duorum praecipuus fuit Joannes de Monte Corvino, ordinis . Francis Ci. Is prius praedicavit in urbibus Meliapoti et Tanay fundavitque missionem belle florentem, in
civitatem odi mii, in insula Taprobane Ceylon '). Acceptis
nuntii a Marco Polo profectu in Sinam, ChriStianum Oe- tum fundavit Cambalu Peliing), multosque ad fidem Convertit. Post anno 11 demum Socii adjutore ei adjuncti Sunt, quorUmnUmerVS tum maxime Crevit, quum Clemen V, anno 130T, archiepiScopatum Peliingensem instituisset et epiScopi tribus Suffraganeis auxiSSet Floruit splendidius continuo illa missio HS que ad mortem Joannis de Monte Corvino 1 330) PaStoribu tum destitutus, grex penitus interiit, quum in O-rum dynasti Mongolos rege Victo ejeciSSet ').
7 Hist. Polit Blatter, d. XXXVIII, p. 26 sq. y Ibid. p. 126 Sq.' Ibid. p. 226 Sq.
189쪽
99. Conatu reconciliandi schismata orientis Cum Ecclesia Romana. 8Ι
60. In oris tricae septentrionem SpeCtantibus merCatores Europaei fere Semper habebant Sacellum in auretania unum in Tunesta alterum S. Franci SCus S Sisinates ipse Damiatae praedicavit Coram Soldano. At frustra H om a ii sIII constituit, anno 1224, epiSCOpum auritaniae, Cui pauci fideles obsequebantur Medio Saeculo XIII, Innocentiu IU, Ordinis Praedicatorum, legatos misit, qui Saleii Sol danum ad christianam fidem perducerent. ReSPonSum Olum, quo renUitSOldanUS, memoria Servatum est i). OCCurrunt Saeculo XI episcopi in arochio et Bugia. Non tamen erui inde licet, fuisse Mahumetano Conversos. Stamismi enim lege interdictum fuit ne religio Christiana praedicaretur. 00 conatus reconciliandi schismata orientis cum Ecclesia Romana.
Mauer Norden Das apstium und Bygang. Die Trennun de beiden Machie und das Problem ilire Wieclerveretnigung, Berlin 1903. Her en-ro her, Photius III, 88 sq. Nerae, Armeni Chretienne et Sa litterature, Paris 1886. Schmιrrer, De Ecclesia Maronitarum, Tubingae 1810. S. Maius, Art. Constantinopte Eglis de in Dici de theol. Cath.
1'. Defuncto Caerulario 1059), non multum deStiterunt Graeci odio habere Latinos. Summi Pontifices vero in hoc
operam Suam impendere Coeperunt, ut Ecclesia ConStantinopolitana reconciliaretur cum Romana Alex an de res et postea
praesertim Gregorius VII cum Byzantini tractare inchoavit. At dejecto Michaele VII imperatore, spes eum fefellit Bella
SaCra Opportunum paci faciendae tempuS non Praebebant. ConStantinopolitani aestimabant, occidentale eSSe barbaroS, OCCUPATO Conante terram quae Soliu imperatori es Sel. Egit
quidem Alexius omne nus 1081-1118), rei publicae CRUSa, Cum Paschali II. At neque primatui neque doctrinae Procedenti S. Spiritus e Patre et Filio credidit Melior facta eStrerum Conditio Ioanne omne no 1118-1143 imperante, e quod isto tempore etiam eo Stypiota 1134-1143 p
190쪽
18 2 Periodus Altera Caput Secundum.
triarcha unioni favebat. Omnia tamen irrita facta Sunt propterea quod primatum Papalem admittere noluerUnt. An QUOQUO, quae Eugenius III et Hadrianus I tentaverunt i). Tempore certamini Eccle Siae Cum Barbaro S Sa, an uel Com-nenus 1143 - 1180 egit cum Alexandro III, ut PS nun- Cuparetur etiam CCidenti imperator Licet magnis angustiis premeretur Pontifex, noluit tamen Petenti morem gerere. Neque voluit a tractando negotio desistere, Sed institit ut uni instauraretur, a tamen Praecipua lege, ut primatu admitteretur et liberum esset appellare Romam. Contumax ichael III renuit et Contumeliae CauS Papam haereticum VOCAVit. Post institutum imperium Latinum 1204 , imperator GraecuSet patriarcha habitatum ConceSSerunt Nicaeam. ConStantinopolitanorum odio in Latinos Surpatore in die ingraUeScente, imperator GraecuS, reipublicae causa Romani Pontificis animum sibi conciliare tentavit ). Eo quoque Suadente, videtur ia- manu Patriarcha ScripSiSSe Romam de re Stituenda unione. Gregorius I misit legato quatuor, ex ordinibu S. Dominici et S. Francisci, qui tamen nihil aSSequi potuerunt, eo quod Graeci Solum emolumentum pro imperio Suo quaerebant ).
Idem dici debet de Michaele aleologo, qui OS IOCU-peratam Constantinopolim 126 1), quoties cruci erorum impetum timebat, toties apud Papam in gratia S Se quaerebat Synodo oecum enica Lugdunensi uni refecta est 12Tq). At novus patriarcha Joannes X vehementissimo impetus Chismaticorum subivit et a Joanne XX papa verba solatii et firmitatis accepit. Paleologus, initi unionis studiosis SimuS, Cum verum Publi- Carum agendarum ratio in occidente ei displiceret, refrige Spere
coepit Nicolaus III ei fidem non habuit Martinus IU,
anno 1281 excommunicatione eum aStrinxit. Qui morte PraeUentus 1281 non potuit exsequi consilium renovandi schismati ε). Andronicus filius, ei Succedens, Statim unionem reSCidit. SChiSmati prior patriarcha, h locum iram ii S IOCCUPAVit. Hi anno octo Summa Virtuti contentione Pugna-i Mansi XXI, 648. Mi ne P. L. Tom. 188, p. 1680 Sq. Mi ne P. G. Tom. 140, p. 293-298. - Mansi, om. XXIII, 4 sq. 55 sq. Quae tractata sunt vide Tom. XXIII, p. 279-3l9., R naidus, ad a. 1276 Mansi, Tom. XXIV, p. 183 Sq.