Antifebronius vindicatus seu Suprema Romani pontificis potestas adversus Justinum Febronium ejusque vindicem Theodorum a Palude iterum adserta, & confirmata. Pars 1. 4.

발행: 1771년

분량: 496페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

2 a DrssERTATIO IU. - Electorum Imperii de anno I 446. in

, Mulieri Theatro Comitiorum Tom. I. pag. M 278., nec non Gudoni Cod. diplom. Mo- ,, gunt. T. Iv. pag. 29o. ) per tuos, E ,, g ni Papa, Oratores facta, tuis litteris adis, , probetur. Ponti sex habita cum Cardinali.

bus deliberatione, Nonis Februarii dictiis anni , adeoque octodecim ante suum deis is cessum diebus , litteras dedit ad Fνidern ,, eum Imperatorem , Tbeodericum Archiepi- scopum Moguntinum , & Friderieum Bran. se deburgicum Electores , quibus quoad hoe

se postulatum respondet : Concilium generalo,, Constanti ense , decretum FREQUENS , acis alia ejus decreta , sicut cetera alia Concilia se Catholicam militantem Ecclesiam repraesen- ,, antia , ipsorum potestatem , auctoritatem is bonorem eminentiam , scut m ceteri anis,, tecessores nostri , a quorum vestigiis deviareis nequaquam intendimus , suscipimus , ample- diimur , m veneramur . Ut autem quam futilia ad rem praesentem haec sint intelliis gatur, adcipe oratorum verba ad Eugenium

quod ad Conciliorum auctoritatem spectat ealterum es , ut professio potesatis, auctoritatis,

σ PRAEEΜINENT In geneνalium Conciliorum Catholicam militantem Eeclesiam repraesentanistium per tuos Oratores facta tuis litteris ad probetuν. Conseratur jam Eugenii responsio. Primum non Praeeminentiae verbo utitur ,

quod Conciliorum potiorem Pontificia a ctoriin

292쪽

C A P. IX.ctoritatem indicare poterat , sed bonorem MEMINENTIAM appellat, quae nona Ina ncmo Potirant lae d . ii itatis studiosissimus uiui pareneqQ qtiam ab Dueret, neque Legati propterea conquesti lunt. Deinde Concilium Conosanti nie , decretum Frequens s a tribus obe dientiis conditum ) ac alia ejus decreta suscipit, sed sicut ιeteri antecessores noUὶri. PO ro Martinus ea s pii in Conseantiensis decreta susceperat , quae Concιliariter , δc in materia fides edita fuerant ' cujusmodi non fuisse . qiae Conc Ilii Consantiensis auctoritatem firma Verant , antea ostendimus . Multo ergo minus haec decreta Euyenius susceperat iuxta

pravum Basileensium 1ensum. Nihil ergo BasDensium caussam haec juvant. At exclamat Febronius f χ r ) obse ationem hanc viro probo minus dignam a se judicari . Cur quaeso', , Non habuit, inquit, in animo Natio Gerais manica exigere a Papa declarationem su- per quali quali submissione , aut adcepta- , , ri ne unius tantum , alteriusve decretio Concilii Conflantienses. eave ad solum in is tum schismatis & incerti Pontificis rein se stricta : sed universim omnium decret rum huius sicut & quorumcumque ali ,, rum generalium Conciliorum : Ns Eu-

,, genius Nationis Germanicae onera tolleret, auctoritatem Conciliorum , AT c o D STANTIAE DECLARATA FUERAT , pio

293쪽

,, factam, amplexuros inquit Gobellinus .... , , Non venit Eugenio in mentem dicere autis cogitare, Conseantiense Concilium a se pro is porte recipi , pνo parte repudiari ' decre- ,, tum Sessionis V. non pro se suaque peris sona , sed pro suturis casibus dubiorum is Pontificum admitti ' quod tamen si um- quam serio cogitasset , heic debuisset de- clarare & exprimere . Haec enimvero Febronii observatio digna ne sit viro probo , non judico I viro sapiente certe digna non est . volebant Nationis Germanicae Legati ,

ut Eugenius auctoritatem Conciliorum , UT

steretur . Recte , at quomodo Conssantiae δε- elarata fuerat λ Nuin in omnes etiam certos Pontifices . atque extra schismatis casum 'Haec equidem erat Basleensium interpretatio,

sed prava, sed Sacrosanctae Scripturae oe Saninctorum Patrum sensui contraria , sed impi a &scandalosa , ut Eugenius ipse in Constitutione Mones Sacro adprobante Concilio Flo-νentino definierat , immo & a Conseantiensiabus Patribus aliena . Eugenius igitur ea deis creta ut Consantiae declarata fueνant , suscepit . Quid ergo contra Germanicae Nationis postulata egit λ Id fortasse reponere Febronius posset , Germanos ad Basileensum mentem ea voluisse ab Eugenio decreta admitti.

Verum quum hoc illi non dixerint, sed so.

294쪽

C A P. Ιx. 28slum ea ut Constantiae declarata fuerant, pro posuerint , potuit Eugenius omissa Basileeir sum explicatione , ea quo liis cepit modo , ad Martini l cilicet decestaris sui atque adeo ad ipsorum Constantiens ain Patrum sententiam amplecti . Neque erat , cur Constantiense Concilium a se pro parte recipi , pr parte repudiari I Decretum Sessionis V. non pro se suaque persona sed pro futur/s casibus duo hiorum Pontificum admitti Eugenius declararet, exprimeret. Satis isthaec omnia ista rabaι , exprimebatque qui illud Concilium eum ceteris aliis scut ceteri Antecessores sui, a quorum vestigiis deviare nequaquam intendebat , se fusicipere , amplecti m veneνari profitebatur . Quamquam quid obsecro illi Eugenii responsioni tantopere Febronius insistit ae fidit λ Meminerit eodem die , quo data illa suit, Eugenium hoc edidisse decretum, quod apud RaFηaldum saa), aut in Germaniae Conciliis s23 legere poterat.

, , Decet Romani Pontificis prudentiam, quae is per eam juxta qualitarem temporum ais is guntur, taliter moderari, ut eis Sediri postolicae , aut Romanae Ecclesiae nullum praejudicium generetur. Sane cum Carissi- ,, mus in Christo Filius , Fridericus Rex,, Romanorum , Illustris ac Venerabilis Fra- , , ter noster Archiepiscopus Monuntinus Se di

295쪽

,, dilectus Filius Fridaracus, Marchio Bran. , , denburgenses , Sacri Imperii Electores, nonisse nullique alii Nationis Germanicae Praelati & Principes , quaedam petiverint a nobis,, fieri, quae necellitas ipsa, & Ecclesiae u- ,, tilitas, ut eos ad nostram, & Sanctae R A manae Ecclesiae unitatem , & obedientiana adliciamus , Nos concedere quodammodo , , comaellit, Nus ad vicandum omne scanisse datum dc periculum , quod exinde sequi poliet, nolentes aliquid dicere, aut conisse firmare, vel concedere , quod esset con- , , tra Sanctbrum Patrum doctrinam , vel

,, quod verigeret in praejudicium hujus San- , , Eiae Apollolicae Sedis , quoniam propter, , imminentem nobis aegritudinem non v

lemus, omnia per eos petita, & per nosis concessa, cum . ea integritate judicii , &-, conlilii examinare , & ponderare , quae, , reria in magni rudo , & gravitas. requirit , ,, senore pi Alentium proteitamur, quod peris quaecumque a Nobis dictis Regi, Archi- Episcopo, Marchioni , Praelatis , Princi-M pibus, ac Nationi , responsa , & respon- ,, denda, concessa , & concededenda , nonis intendimus in aliquo derogare doctrinaeis Sanctorum Patrum , aut praefatae Sed is is privilegiis & auctoritati , habentes pro

se non rei ponsis, & non concessis, quaecum- , , que talia a Nobis contigerit emanare .se Nulli ergo &c. Dat: &c. U. Februar.

296쪽

qC A P. IX. 287- Anno XVI. Quamobrem licet nium daremus ad Nationis Germanicae pro Basileeni bus stantis mentem aliquid in sua responsione indulsisse, id tamen recantatum ab Eugenio , rejectumque adlerere de hereismus . videat ergo Febronius , quot nominiis bus ad tuendam Basileensium caussam inanis fit Eugeniana, quam flemnissimam appellat , responsio . Atque heic longiusculae hujus, sed pernecessariae dissertationis finis esto .

297쪽

DISSERTATIO U.

De peculiaribus Primatus Ponti cii juribus in iis quae ad sedem spe Iant. CAPUT I.

Caussae maiores , eum primis autem Causse Fia dei non ex fassis Decretalibus , sed ex Primatus iure Romano Pontifici referυautur , nequidquam reluctante Febronio I nihil immen boe Episcoporum juribus derogat . I. D Romiseram superioris dissertationis ca-r pite primo, me postquam Pontificii

Primatus naturam ac proprietates explicui Lsem , ac comprobassem , de ejusdem juribus acturum : Fidem meam liberare incipio . Quoniam vero ex istis juribus alia ad credenda dogmata, ad disciplinam alia pertinent his tantisper sepositis illa nune discutiemus , Sc a Febronii accusationibus vindicabimus . Pauca tamen in antecessum de ea ulsis majoribus generatim dicenda sunt . Eas Romano Pontifici reservatas esse in Aniarifebronio luculentissimis testimonii ostendisi). Unum ex his erat, quod Gregorius IV. in encyclica epistola ad Galliae , Germaniae ,& Europeae Episcopos a. 8s9. missa dixerat

298쪽

exitus SS. Patrum Canones , spiritu Dei conditor , totius mundi reverentia consecratos

iubere sub Romani Pontificis exspectatione suspendi eiusque moderatione finiri . Et postea . Non novum aliquid praesenti iussone praecipiamus , sed illa, quae olim videntur indulta, fi mamus ' quum nulli dubium sῖν, quod non bolum Pont calis causatis , sed omnis S. Religionis relatio ad Serim postlicam, quas ad eaput Ecclesiarum, debet referri. Verum Hisbronius pro eruditione ac critice , qua maxime pollet , respondet , neminem eruditorum ignorare, faetidas Is dori merces olere in iam Gregorii IV. Dissolam . Liceat tamen mihi cum bona Febronii venia huic tam severo ejus decreto , nec meo tantum , sed Sangalli, mrduini aliorumque, qui infimum saltem inter eruditos sublellium merentur , nomine intercedere . Nam in antiquis codicibus, qui puram Udoti collectionem eo misplectuntur, atque adeo in illis non paucis , qui apud eruditissimos Ballerinios s 3ὶ eam

interpolatam , multisque additionibus locupletatam continent ' nullum invenire est , in quo ea Gregorii IV. Epistola legatur . Unde ergo ad faetidas Isidori merces perti sitis. Vind. T. II. T nui D

299쪽

et o D IssERTATIO U. nuit se colligere Febroniani era diri potuerunt λ bod si Cod ex Isidoria uus proferri posset , qui illam exhiberet , certo tamen certius uiset , non potuisse illam ab Udoro procu di . Febronium ipsum appello . Nonne in priore volumine docuit Uidorianam collectionem s) ante annum 783. suisse compositam λ Ego vero mihi explicari velim, quomodo qui jam ante annum 783. faetidas illas m/rces procuderat , epistolam , quae a Gregorio IU. sub anni 827. finem , aut initium sequentis Pontificalem Ecclesiae Roma. xii dignitatem indepto perscripta. suerit a. 83ς. aut si vis etiam cum Febronio a. 833. in suam collectionem in serre potuerit , nisi illum prophetiae dono claruisse adseramus .

Equidem ipse multo post illius collectionis

epocham in Antifebronio constitui , nempe circa annum 846. Neque hoc tamen Febranianis eruditis, qui illam epistolam intersa ridas uidori merces indignanter ablegant, admodum adstipulatur . Neque . enim impost rem illum adeo stolidum fingere animo mihi possum , ut quum in Germania degeret , atque in iis potissimum regionibus suas distrahere. merces niteretur, epistolam quoque Gregorii IV. quae ad Germanos Episcopos inissa septem , aut si libet , undecim ante

annos suisset, aut integrum cudere, aut etiam adulterare auderet . Quid hoc enim aliud

300쪽

C A P. I. 29 Illud fuisset , quam universam suarum frauis dum molitionem in euidens publici ludi heii discrimen adducere Germaniae scilicet Episcopi quum quam numquam viderant veluti tamen ad se inissam legissent epistolam , an non continuo auctoris dolum malum agno.vissent ρ eo autem in re , quae illorum &Ioca & tempora propius spectaret, semel agnito quid demum de tota collectione co.

gitassent λII. Si tamen Febronius velit, non admovidum dissicilis ab hac recitanda epistola abis stinebo. At num faetidas Isidori merces olet S. Gregorii M. aut ad Virgilium Arelatensem epistola. aut altera ad Larisae Episcopum δAt in illa sin hae e leguntur : Si quam vero contenιionem quod Iove faciat divιna potentia) de fidei caussa eυenire contigerit aut ne. gocium emerserit , cujus vebemens si fortasse dubietas, , pro Jui mago sudine iudicio Sedis Apostolica indigeat; examιnata διlgentius meis ritate relatione sua ad noram fluaeat perducere notionem I in hac vero l7 : Si qua caussa vel Idei vel crimisis , vel pecuniaria adis

versus praefatum Adrianum consacerdotem n Rrum potuerit evenire , vel per eos quι noserisιnt, veι fueriat in urbe regia responsales , sic mediocris est quaestio, cognoscatur , vel hue ad Apostolicam Sedem, s ardua es , deducatur ,

SEARCH

MENU NAVIGATION