Antifebronius vindicatus seu Suprema Romani pontificis potestas adversus Justinum Febronium ejusque vindicem Theodorum a Palude iterum adserta, & confirmata. Pars 1. 4.

301쪽

292 DIssERTATIO U. quatenus noserae audientiae sententia deeidatvν . Num foetidas Isidori merces olet Vigilii ad Ansanium A elatensem episeolap 8) At in ea Vigilius praecipit : Si qua vero certamina aut de religione fidei, quod Deus auferat , a s de quolibet negocio , quod ibi pro sui magnitudine terminari non posset , evenerint . totius veritatis indagine diligenti ratione discussa , relationis ad nos seriem desinantes , Aposol eae Sedi terminanda servate . Num ne Hilari , Leonis M. Sixti III. ceterorumque, quos in An Uebroisnto produxi , verba iterum adseram , foetidas Isidori merces olet LXXXV. Galliae Episcoporum ad Innocentium X. perscripta a. epistola 8 At inquiunt illi : Maiores causas ad Sedem Apinoticam referri solemnis Ecclesiae mos es , quem 'des Petri numquam

desciens perpetuo retιneri PRO IURE SUO PO-sTULAT Io . Quae quidem Gallicanorum Praesulum sententia veterum testimoniis conis

firmam

V . to Conferat hac Ab omu cum iis , quae t T. II. pag. s3a. recitat ex Hericurris L Ioia Ecclesiast. de Mamee P. I. cap. 6. 6. q. di x4. J: tas faustis deeretales,, oni fait dire avx Papes, qu' ii ny v avolt, qu' eux , is qui diissent iuger , mEme en premiere instance , les ea ,, ses mai res .... ias Pariemens , et les Evinues de ,, Manest n' rint tamais voviu un usage si contraire a lais discipline de l' Felise . Hi certe Gaviamis erant m,, piscopi; nee tamen dum aiunt, Fidem Petri, ut MOS ille rerinoeetia- , PRO IURE SUO postulare inter primam ut secundam. ut aiunt , instantiam distinguunt . Imm tunc ipsi ad Pontificem in prima infantia confugiebant sui paullo post videbimus.

302쪽

firmari posset. Antiquis enim regulis, ut fricani Patres ad Triodorum Pontificem ano 6. scripsere II , sa citum est , ut quidquid quamυιs in remot/s vel in Anginquo p stis ageretur proυιnciis, nos prius tractandum mel adcipiendum A, nis ad notιtiam almae δε- dis vestrae fuisset deductum, ut hujus auri oriatate, Iuxta quae' fuisset pro'unciatis , Irmare. tur, 3ndeque sumerent ceterae Ecclesiae velut de natala suo fonte praedicarionis exordιum, p'νῶ-rsas tot tis mundι regiones puritatis incoris ruptae maneant Mei Sacramenta salutis Brevius idem dixerat Viennensis in Gallia Arischiepiscopus Avitus sIaὶ : Scitis senodalium Num esse, ut m rebux, QUAE AD ECCLEs laesae ATUΜ PERTιNENT , s quid dubitationis

fuerat exortum, ad Romanae Ecclesiae maxιmum Sacerdotem , qtias ad caput nostrum , membra sequentra recurramus. At clue haec simul ostendunt , vetullissimum hunc Ecclesiae morem

Synodalibus legibus sancitum quidem fuisse. sed ex ipsa Pontificii Primatus indole ac vi

constitutum . Non ergo nobis irascatur 'si caussarum majorum ad Romanum Yonti hcem delationem inter Primatus jura percensere, ut antea, pergamus.

III. Uerum in his eminent profecto fidei caussae , quas propterea suisse ex Primatus

303쪽

29 DISSERTAT o V. iure a primis Ecclesiae laculis Romano Praeis suli reservatas in Ant ebronio pluribus dein monstravimus si3ὶ non solum Innoceatii I. Petri Cbγsoloes , Vigilii . ac Magni Gre torii prolatis sententiis , sed perpetua Ecclesiae

consuetudine considerata . Quomodo autem haec sit reservat; o adcipienda , Gersonis verbis fuit a me declaratum . Aliquae sunt doctrinae palam haereticales apud omnes ;- aliae dubiae simplicibus, sed manifeste sa- , , pientibus , & peritis ' tertiae veluti nevis, , trae habentes pro se doctores cum rati , , nibus ad utramque partem probabilibus: 'se Nec in una tantum dioeces, vel paucis, si sed apud omnes Christianos , aut longe ,, plurimos. Est ergo veritas, quod in priis mis & secundis auctoritas inseriorum se Praelatorum se extendit , & ad suos tan-- tum modo e in tertiis vero nequaquam , is quoniam merito dicuntur maiores caugae, , fidei propter dissicultatem decisionis cum, , periculo scandali: ideo sunt ad Sedem Ec-

clesiae VEL AD SEDENTEΜ IN EA res

se rendae Ita Gerson i I J . In tertii tamen huius generis caussis quod ibi monui in si de dissitis nimium regionibus agatur, possunt Episcopi iure suo prου orium, quod a junt, judicium ferre , ac ne doctrinae illae impune disseminemur , vetare ; in ipsarum.

304쪽

C A P. I. quoque auctores inquirere , sin autem obtemperare detrectent , dum ab Apostolica Sede rei ponsa exspectantus , eos in ossicio continere. Addidi etiam Episcopos, dum ad Sedem Apostoli eam de huiusmodi caussis referunt, Vere ludices esse , quin tamen ipsorum judicium vim ullam habeat in utroque soro, dum Apostolici Praesulis sententia confirmatum non fuerit. Uerum hete inclamat

Febrenius siue : videat post haec Zaccaria, quomodo ipse , & si quos inveniat salsaris suae doctrinae discipulos, notam violatae rein se verentiae & obedientiae . quam in susce-- ptione Sacerdotii suo ordinario juravit , se quin & proditae Religionis evitare valeat. dum cit. Cap. III. n. 2. in fin. audet do- , , cere , judicium Episcopi circa res fideiis nec in interno , nec in externo soro obliis gare . Ferme exhorruissem , non quidem ob impactum mihi crimen violatae , quam in suleeptione Sacerdotii meo ordinario iuraverim , reverentiae & obedientiae s quum enim Romae sacris suerim ordinibus initia

tus. majorem potius meo Ordinario revere nis

tiam ρο Obedientiam a me praestitam fuisse

intelligebam sed quod in Religionis, quam

utinam sanguine ipso testari mihi liceret fproditae suspicionem vocarer . Respiravi tamen , ut mea haec non esse , unde proditae Religionis notam non possem cffugere , sed

305쪽

2ρ6 DIssERTATIO V. mihi a Abronio adficta animadverti . Ubiis nam generatim dixi iudicium Episcopi circaris fidei nec in inaerno , nec in externo foro obligareὶ Hoc ego adserui de judicio Epist pi circa eas tantummodo res fidei, de quibus inter doctos viros , num haeresis , aut

erroris notam mererentur , controversia esis

set, antequam Romanus Pontifex , ad quem Episcopus de suborta fidei quaestione retuli Lset, sententiam ferret . Ac de foro quidem

inteνno res est explorata' numquid enim adissentiri cogerer Episcopi judicio , ut nili sacerem , peccati reus essem λ Ad forum existernum quod spectat , si scandali periculum sit, aut si Episcopus me interea a meis docendis evulgandisque opinionibus abstinere jubeat, quis dubitet, a me parendum Episcopo λ Neque id negavi aut negare poteram , qui Episcopum in quibusdam ejus generis casibus posse non solum ad Pontificem de erroribus judicando referre, sed dum It ma exspectatur responsum, providere, ne latius serpant, diserte adfirmaveram . Quae igitur de soro externo comparate ad interinnum dicta a me sunt, ita intelligi res ipsa postulat, ut re, quae ad tertii generis a Geses, uio distincti doctrinas pertinent, ad Roma nam Sedem delata veluti hae teticum nemo

exterius ipse se gerere debeat , aut ab aliis haberi. Ubi vero hete prodita Religio λ Sed

306쪽

C A p. I. 297 pro me satis disputavi ad caussas fidei re

vertamur.

IV. Febronius , ut ostendat caussas hujusmodi non esse Romani Pontificis juribus reservatas, primum Apostolorum exemplo uti. tur. Nimirum, inquit si o), non unum is Petrum, sed omnes Apostolos Christus ad Evangelium nunciandum misit . omnibus A Apostolis dixit : Euntes docete omnes geo ,, tes. Iidem omnes & singuli id juris p se testatisque adceperunt, ut fidem docerent, ,, 3c , quod inde consequebantur , erroremis reiicerent, atque utrum et , quam Chri- ,, stus tradiderat, consentanea , nec ne aliis

is qua doctrina esset, iudicarent. Singuli A. ,, postoli in Ecclesiis, quarum curam si is ei.

,, jus rei genuinas probationes exhibent S.,, Pasilli, S. Petri, & S.Iohannis Epistolae M. Sed hule imbecillo sane argumento responderat cl. Rasmansius sI7 his verbis: Si- , , milis formae, paris etiam infirmitatis est , , hoc ratiocinium : Singuli Diaconi Apo- stolici damnabant errores Evangelio & li- bertati Christianae contrarios , nemo pote ,, rat resisere sapientia σ spiritui , qui per se eos plenos Spιritu S. σ sapientia loqueba-

,, tur. S. Scriptura nobis certa exercitat peris eos potestatis exempla prodit in Actis S.

307쪽

tp8 DrssERTATIO U. ,, Stephani & S. Pbilini diaconorum . Iusse praedicandi Evangestum conservarunt Di ais. ,, eoni eorum successores , & non secus ac , ,, ipsi ad S. Diaconium adsumpti sunt , ut se praedicent Evangelium & baptizent, pro- ,, be noscentes non minus ad eos ossicium is dogmata fidei, quam morum & vitae pu-. ritatem docendi pertinere' ergo iam cer, is iis locorum finibus circumscriptum non ,, est Diaconorum ministerium, possuntque ,, iam Diaconi ubicumque dicere: Ecce aqua ,, quid probibet bapti ari Numquid aquam ,, qt is probibere potes , ut non baptizentur ,, hi ' Etiam verum non est errores a sn-

gulis Apostolis seorsim semper fuisse dam-

natos. Certe illi Aulioebeni errabant, qui , dum apud eos Paulius I Barnabas mora- ri bantur , cum Cliristiana lege tentabant ,, Mosaicam componere . non tamen a duO-- bus illis Apostolis eius erroris Auctores,, ibi damnabantur, sed Hierosol=mam itum ,, ibi Ss. Petri & aliorum iudicio Su odaliis caussa fuit disceptata di finita. Ut iuris & potestatis exercitio differunt Diaconi se nostri temporis a Diaconis Apostolicis , ita Episcopi ab Apostolis differunt .

Habetne Febronius quidquam quo se defendat ' Q uid igitur remtita nos erambe oecidisy Addit Febreuius st8) ab Apostolorum temporibus eoinim successores Episcopos in eo

308쪽

C a P. I. 29st semper iure perstitisse, ut errores quicumque in cujuscumque dioecesi prodi iniit in Syn dis γrticularibus, rarius in generalibus proscriberent . Ar heic etiam more ias: dabatarum pugnat . I. Errores, qui vcl aiuea ab

Ecclesia damnati sint, vel apertam haeresim sapiant, posse Epit copos proscribere , atque in illorum de seniores canonicis poenis animadvertere nemo negat . II. Boise in glistentes errores inquirere Episcopos , immo& ex suo ipsorum munere debere, exploratum quoque est , nec ab ullo negabitur .

III. Quid vero si detecti errores gravibus

videantur rationibus sulciri, atque inter doctores, sintne damnandi, magna in utramque

partem eontentione disputetur Hoc recte teneat Febronius ) hoc unum est , quod in

controversiam cadit . Nos hac super quaestione ita sentimus, posse Episcopos sive in

Synodo, sive extra Synodum novos hujusmo. di dubiosque errores proυψoνio iudicio coercere ;. sed quod ad sententiam spectat , quae rem dirimat , ac Fideles ad ad tensum e gat , eam non nisi a Romanis Pontificibus exspectandam , a quibus propterea Episcopi ac Synodi relatione , quae S. consultationis& ludicii quoque rationem habere potest , totum negocium subi jcere debeant . Is sactum a tota retro antiquitate suit , ut in Antifebroxio ostendi ' immo & fieri debuit . Quod Caνthaginienses Patres in Pelagianorum caussa

309쪽

3oo DISSERTATIO V. caussa secula Ianoeentius I. scripsi: antiquae traditionis exempla servantes oe Ecclesiasicae memores disciplinae , Patrumque instruta Sace dotali osseio custodientes s I9 ' quod idem Innocentius Mimitanos Patres in eadem caussa secisse ait antiquae regulae firmam sequutos quam

toto sempeν ab orbe norant esse semotam seto); quod rillus in Nesorii caussa longa Eeel sarum consuetudine suadente se facere proses.sus est sar); quod Orientales in Epistola ad Micbaelem Balbum χχ) olim ab initio paterna traditione transmissum morem appellant '

id absque dubio fieri ab omnibus debuisse

quis inficietur Z Multo autem magis res cominperta erit, si antiquum hunc morem ex diis vino jure originem duxisse sit mani sellum . Atqui id ipsum antiquitas docuit . Arbitrarimur auctoritati Sanctitatis tuae , de sancitarum Scripturarum avo oritate depromptae facilius eos,

qui tam pemersa m pernicio a sentiunt , esse cessuros ita Numidiis Episcopi in Epistola ad Innocentium I. et 3 ὶ : Vesrae Religionis vigorem non minus nunc in consulendo , quam a rea quum pronunciaretis , vera ratione firmasis,

qui ad nostrum referendum adprobasis esse judicium, scient/s quid Apostolicae Sedi , quum omnes hoc loco postum ipsum sequi desid er

310쪽

C A P. I. 3ormus Apostolum , debeatur , a quo ipse Diascopatus tota auctoritas nominis hujus emeris

fio ita idem Innocentius in epistola ad Patres Concilii Carthaginiensis sa ). Inter ,, claras sapientiae ac mansuetudinis vestrae ,, laudes, Christianissime Principum , purio- re luce tanquam aliquod sidus irradiat , , , quod amore fidei, quod caritatis studio , , , edocti eccles asticis disciplinis , Romanisse Sed is reverentiam conservatis & ei cunis is fia subiicitis , dc ad ejus deducitis unita.

,, tem, ad eujus auctorem, hoc est Apost , , lorum primum , domino loquente praeceis se pium est, Pasce oves meas, quam esse omisse nium vere ecclesiarum caput & patrum se regulae , dc principum statuta declarant , is & pietatis vestrae reverendissimi testantur se ad satus M. Iobannes II. in epistola ad

Iustinianum Imperatorem fas). Quid plura Τ

Orientales in indicata ad Mebaelem Balbum epistola ea de caussa se ab illo petere aiunt, ut juberet ad communem utilitatem a vetere Roma suscipi declarationem ς haec enim suprema es Ecelesiarum Dei, in qua Petrus sedens primus tenuit, ad quem Dominus dixit ' Tises Petrus, m super hanc Petram aedificabo Eeclesiam meam , oe portae inferi non praeval bunt adversus eam . Non haec nunc primum a me proferuntur ; fuerant antea in Antis