장음표시 사용
391쪽
C A P. IV. stitutiones antequam eas vel ab universa Ecclesia, vel etiam a majore Episcoporum numero adceptas norint, aut nosse possint, veluti certissimas Fidei regulas proponant . Prodierat Romae XVI. Iulii a. I7os. Clementis XI. Constitutio : Mneam Domini : Cleis rus tamen Galhcanus in generali Pa isensi Conventu , qui mense Augusto celebratus
est, non solum ill .im communi consilio pro- 'mulgandam , in suitque Ecesesis & dioecesi.
bus exequutioni mandandam censuit , praea scriptis in rebelles, atque inobedientes poenis censurisque Canonicis , sed excitatos in Gallia tumultus Romani Pontificis acictoritate iam suisse compressos pronunciavit ' jam tum
certum habebat omnes caυillationes in erroris patrocinium excogitatas iaspostolicae Sedis judia
Dies. Cur hoe quia , inquit Cameraeensis Fene uius in suo anni I sqq. Provinciali conventu, qui dit ADHERER. sis iugement dit sermer un iugemem luterisur , par isqueι an se eonforme ἡ celsi, au fueι on adbὸ re, idque ex ministerii iuribus.
392쪽
eio Ecclesiaram pacem atque concordiam gratia. Iabatur, atque in solemni Clementis decreto Petri ludi ei uin ipsius ore loquentis venerabatur sI J. Enimvero Clero Gallisano dum haee XXII. die Augusti profitebatur, exploratumne esse poterat , Constitutionem editam Ib. die superior Iulii suisse jant ab universa Ecclesa, aut etiam a majore Episcoporum numero susceptam λ etiam sne Indos, aut Americanos memorem in Polonia ,
etiam in Iu=Heo , etiam in Hispaniis , ac Lusitania' quo scilicet illius Constitutionis
notitia tam brevi dierum spatio vix perse ri potuerat . Atque haec equidem ejusmodi sunt, ut incommoda , quae ex adversa sententia consequi animadvertebamus , fere dimoveantur . Uerum si quod sentio , libere edicendum , universa haec , quam a Galilemnis Episcopis hactenus adcepimus , dogma. tum colleato cum ea, quae tamen post Ct ri declarationem a. I 682. in Galliis obtinet , de saltibili ante Ecclesiae consensum Romani Pontificis judicio sententia manifeste confligunt. Quis enim sbi umquam perinsuadeat; errori obnoxium haberi debere luis dictum , quod suapte auctoritate ad omnim dam obedientiam ipsumque mentis obsequium cogat , quod intellectum in captivitatem redigat s
393쪽
opinari vetet , quod nulli auctoritatis iudicio locum per se se relinquat , sed unam adhaesionem postulet , quod denique etsi nondum cognita est , immo ne adcedere quidem potuit Ecclesiae consensio Petνi iudicium praedicetur errores profligam iis, pacemque Ecclesi fi restituentis λ Haec perte sibi adversantur . Quamobrem alter trum hinc sequi necesse est , aut a Gallie nis Priesulibus etiam post illam Cleri declarationem Romanorum Pontificum definitiones anfallibiles credi, aut eos si aliter sentiunt , cum doctrina, tum ipsa agendi ratione se eum ipsis pugnare, quumque ad id adduca tur, ut e salebris, in quas sua illa Pontificiae fallibilitatis opinio vel invitos pertrahit , tuto emergant , satis exemplo suo do. eere , quam infirma, falsa , absurdaque ea
opinio sit, quae suos defensores , ut a vitam ridem tueantur , seque ab haereticorum i queis feliciter extricent, tam dissona , tam . que invicem abhorrentia amplecti cogat .
VII. His germana, scilicet haud satis tabi eonsentanea sunt , quae eum Gessone F
tradit. Licet Pontifex, inquies Is),
,, non sit omnium controversarum altimus,, judex , sunt ramen ejus praeeipuae in iudiri cando partes; & quanquam ejus definiti ,, nes de fide ae moribus non sint omninori arrefragabiles , sunt tamen ma ni apud Antis. Vind. Tu Bb om-
394쪽
,. omnes momenti, solentque singulae priva-- tim Ecclesiae singularem ejus reverentiam is praestare , adeo , ut provisorie illis obse- ,, quendum sit, laltem, ut ait Gerso ad non
,, dogmatizandum contrarium , quamdiu Eccle-
si a non reclamat V . Animadverte hele primo Febronium conventum videri obsequio illo externo, quod ne dogmatigetur contrarium impediat . At heic Fdoronius non lotum a Gallieanis Praesulibus maxime distat, qui o sequium interius, captivatumque intelleElum mobsequium Chrisi requirunt , icd praeterea ad Iassentanos obsequios flentii adsertores proxime adcedit. in exteriori enimvero huju- smodi obsequio , cui non respondeat obis sequium, & adsensus mentis, nonne, in.
,, quit Balterinius s Is) simulationis & menisse dacii vitium includitur ' Quae nam essetis isthaee obedientia atque subordinatio hie.
A rarchica, quae 'limulando & mentiendo obisse sequeretur Certe unitas fidei , qua ex se Apostolo captivatur omnis intellectus in obisse sequium Chrisi, praeter externum obsequisse tum adsensum interiorem efflagitat , ut se omnes in materia fidei idipsum inuicem ,, sentiamus , & idipsum dicamus omnes. Huic M ergo unitati in tota Eccletia servandae si
vis per se lassiciens Apostolicae auctorita- ti ad tributa dicenda est negari non po- , , test, definitiones Apostolicas obligare ad
395쪽
adsensum etiam internum , sine quo uni-- tas fidei servari non posset . Anima.dverte deinde cum . eodem Balterinis si )quantum haec se se mutuo collidant , μιγυίserie obsequendum esse Pontificis decretis, sautem non dogmatizando contrarium , & Ecele, stam reclamare posse , quamdiu non reclamat
Ecclesia). Si enim nemini particuIari liceat dogmati aνe contra definitiones Apostolicas , quamdiu Ecclesia ma reclamat, adeo ut sq*od dicit Febronius m isorie illis obsequendamst; quomodo fieri possit. , ut aliquando ν clamet Ecclesia, quis congrue explicet Num,
quam prosecto id eveniet , nisi quidam in
particulari ante contradictionem Ecclesiae imcipiant se se opponere, & contra editam des finitionem aliquid declarare contra superi ris sententiam , quod particularibus saltem illicitum esse adversarii negare non possunt. At si parti ularibus per nis reclamare non licet, licet particuluribus Ecclesiis , illaque verba quamZu non reclamat . Ecclesia , ita inqtelligenda sunt . ut sussciat negatio consem sunιυersatis Ecclesiae, quam susscienter manife-β reclamatio plurium, oe gravium particula. m Ecclesiarum Ι 8). Fallitur heie iterum Febronιus , nec satis sibi constat ; quomodo enim particularibus Ecclesis licebit dogma.
νιζare contrarium, quum ad obsequendum prω
396쪽
388 DIssERTATI V. viseris Episcopi maxime teneantur e duodsi non licet Episcopis , atque adeo particuis
laribus Ecclesiis dogmatitare contrarium , p terunt ne umquam reclamare, ut manifestent negatioηem consensus unimessalis Eeelesae Τ Ιmmo debent, inquit Febranius, si in Pontificis eloquio Ecclesie suam traditionem non reis cognoscerent. At licet suam traditionem non cognoscerent , obsequendum illis esset pratis rie , nec dogu atinandum contrarium . Reclamare ergo non possent. Deinde Febronio ne
stabimus, an Denaeo J Certum hic regulam verae fidei ab errore discernendae esse statuit
Romanae Sedis traditionem, qua cum ob primatus vim potentiorem omnes undique Fideles,& Ecclesias omnes convenire necesse ser , δα.
in qua semper ab his, qui sunt undique, ea servata est ea , quae es ab Apinolis traditio . Non ergo ad singularum Ecclesiarum , etsi gravium traditionem Romani Pontificis et quium exigendum est, sed ad Romani Pontificis eloquium exigenda Ecclesiarum tradiistio . Si igitur in Pontificis eloquio suam non cognoscunt Ecclesiae traditionem non ius illis competit eontradicendi I sed salsae suae traditionis agnoscere ac repudiare errorem debebunt. G
397쪽
de celeberrima Cleνi Gallicani a. I 68 a. declaratione sentiendum sit, cuius bHOria ad
veritatem a Febronio aut dissimulatam, aut obscuratam exigitur. Pauca alia refelluntur, quae Febronius magni esse momenti exissLmat ad Romanorum Pontificum απφαλειαν oppugnandam.
I. Uam firma sint , quae hactenus pro Romani Pontificis infallibititate adis
tulimus, nemo non videt. Horum aliqua in Aurifebronio produxeram , quorum tamen Febronius ne meminisse quidem dignatus est: m quod apta confutatio animo non currerit, Lectorum esto iudicium. Illud sautem voluissem, ut quoniam Pontificis λειαν Depius contemnit, aliquid quod aut V orianum , aut Launuaηum , aut Dupinianum non esset nempe millies a doctissimis viris depulsum , speciem tamen Veri, aut probabilis rationis haberet, nobis obiecisset.
Sed quidquam huiusmodi frustra quaesivi . Quid enim quaeso opponit Cleri Gallicani
declarationem a. I 682. editam , atque a
Christianissimo Rege Lod leo XIV. proba. tam si), addit vero sa): hoc regium edictum
Q T. II. pag. 176. Q pag. 177.
398쪽
3ρo DISSERTATIO V. subinde renmatum fuit, sanctequa observatur zita, υν eo denter adseri valeat , sexcentos in sola Gallia s ut de aliis Regnis nabit memorem) Doctores Theologos esse , qui do Irinas a
Ciero Gallicano adnunciatas quotidie e cathedris Aeeant. Nos ergo cogit Febronius , ut
quid de ea declaratione sentiendum sit , liis here promamus. D. Κauffmans , inquit F bronius s3) Conventum Cleri Gallicani a. Io 82. conspirationem vocare praesumit, qua decentia, viderit ipse, sed caveat sebi suoque libro a Pr innatore generati Regio : Decentia equidem uis 'tar , quam mea in amplissimam Gallicanam
Ecclesiam obseruantia postulat, sed quod est,
dicam ' a Procuratore vero generali regio post BeIlaminiarum Controversiarum, Episcopalium documentorum ,l atque adeo Pontificiarum Constitutionum notissimas exustiones non adinmodum cavendum mihi esse video . Κaus mansus dum Conventum illum conspiratιο-vem appellavit, fortassis non esse, cur caveret sebi suoque libro a Proetiratore generali Reingis , existimavit , quod ab Eminentilsimo SDndrato in Gallia vindicata sq), a Chari βο s), a Petit-Didiero 6 scriptum legisset, rotum, quod in iis comitiis agitabatur, vin Eictae oe odio datum fuisse, quin illi Procuratoris generalis Regii indignationem metuerint
399쪽
C A P. V. 39 rint. Hoc certum, iussos Episcopos a Rege in Innocentium XI. ob Regaliae caussam comis moto in Conventum cogi; iussos declarati nem edere , sive ut in Pontificem , a quo in ea caussa Regiam dignitatem laedi censebat , veluti clarigatione uteretur , sue ut Curiam Romanam odioss illis propositionibus perturbatam cogitationes a Regaliae nA
II. Aderant Comitiis Episcopi tantum tri
ginta quatuor , communique non tamen una
Mimi consensu s saltem enim Comeracensis Arischiepiscopus D. de Brias decreto intercessit prodit I9. Μartii a. I 582. celebris declara istio quatuor propositionibus comprehensa aeque Regio edicto confirmata suit . Quid postea λ Universus paene orbis ingemuit , ac pro Romani Pontificis caussa in Conventum illum pugnare adgressus est . In Belgio celeberrima Lovaniensis Uniυerstas plures emiis
sit in lucem libellos , in quibus Cleri Gaiaticani propositiones a communi Ecclesiae senissu abhorrere ostendebatur. En aliquorum titulos
.ad Illustrissimos o Reverendissimos Galliae Episcopos disquisitio Theologico. Iuridica super Helaratione Cleri Gallicani facta Parisiis Ist.
Martii I 682. per quemdam S. Th. p Usο- rem. Lecidii apud Henricum Hotly ux . '' Doctrina quam de Primatu uti oritate, ac Infallibilitate Romani Ponti scis tradiderunt
400쪽
res, tam υeteres, quam recentiores proprus ia
norum verbis, ac probationibus expressa Decim rationi Cleri Gallicani de Ecelesta ea potesate nuper editae opposita Per Theol.
Professorem. Leodii I 58 a. Mantissa celebrium in Belgio , m Gallia
Scriptorum, qui tardius , post editum ηuper , succurrerunt tractarum , cui titulus : Do rina
quam de Primatu, Auctoritate , ac In fallibilitate Romani Pontificis tradiderunt Lo. vanienses S. T. Μagistri , ae Prosetares , tam Veteres, quam recentiores propriis ipsorum verbis, ac probationibus expressa, d clarationi Cleri Gallicani de EecIesiastica
potestate nuper editae opposita , censuraeque a Sorbona recenter latae adversa Per D. A.
A. S. Theol. Prolatarem . ' deest ejusdem. Luctoris dissertatio de immediata Episcopalis Sinnodatis Iurisdιctionis origine . Leodii 1683. IlI. Duacena vero Universitas libellum supplicem Gallici sermone conscriptum Christianissimo Regi obtulit , ut ne illas propo sitiones docere sui Prosessores cogerentur . Aliqua ex eo libello proferam , ut in a pellata Mantifa s in latine reddita invenio. Octo circiter menses sunt , quod Zelus , is quo erga vestrae Maiestatis servitium seri