Antifebronius vindicatus seu Suprema Romani pontificis potestas adversus Justinum Febronium ejusque vindicem Theodorum a Palude iterum adserta, & confirmata. Pars 1. 4.

발행: 1771년

분량: 496페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

,, pulse toutes les voves de la chicane eour se mainteni ,, en possession de combattre l' Ealite arans sa Parrie C ,, thoiique, obligὶ de chercher un asile a s n 'piniatre δ,, dans une Terre Hrangere, ii est mort en Hulans , en ,, me it avolt vecu , dans la profession du schisme, et de M l' erreur . Itaque Archiepiscopus Parassensit in celebria. institutione de E caesiae auctoritate yag. 43. 3-stquam G E. penii sententiam illam : sine tinanimi co sensu receptum est, ea sat Sacramentorum esse mere Feci

solear in medium adtulisset , addit ex veritate : s,, paroles soni de Vam Espen, Auteur cher aux Appellans, ,, et tre instruit des usages de France . Si ce Canon iste

462쪽

neralium Conciliorum necessitate sententiam. Hanc iterum confutamus , rejectis Febronii argumentis. Tum Concilia ipsa generalia inani Pontificis confirmatione in algere ostenditur. Ex quo tandem colligimus , ultimans

esse , quod Febronius negat, ejusdem Pontia scis in causis fdei auctoritatem . I. T T T quam de Romani Pontificis in caussis fidei jure instituimus cum disputationem , concludamus, vide dum illud restat an ejus in istiusmodi caus-ss auctoritas s quod idem Febronius negat J, ultima haberi debeat. Quum autem ut supra monuimus , ex duobus potissimum , quae in controversam cadunt, universa haec quaestio pendeat, ea primum sunt explicanda, praecipuam deinde , cuius gratia sunt illa exispendenda , quaestionem decidemus . Igitur quod primum quaeritur est , num ad finiendas fidei controversas generalia Concilia sint absolute necessaria λ Quid in primo volum iisne Febronius hac de re senserit , ad curatius disquiramus . Hic sexti capitis para grapho

septimo i titulus est : Concilia generalia

463쪽

CAp. VI. 43sA IOLUTE necessiaria else , Ecclesia saepius μgnovit. Propositio clara , ut qui que videt , 5 generalis est. Sic autem para graphum Auctor inchoat: sed insemus paullo amplius nω cessitati congregandorum uniυersalium Concilio rum , propter indeclinabilem in materiis fdei

auctorιtatem ILLIS SOL is inhaerentem . Quid

ad idem significandum apertius ' Nam abs lute necessaria est in Ecclesia indeclinabilis in materiis furi anctoritas u si ergo haec auctoritas SOLIS generalibus Concilιis inhaeret , haec abjuelute necessaria dicenda 1 unt . Sed pergamus . Recitat Febronitis in eodem paragram

Concilia utitia esse , o suo quodam modo ne cessa a , non tamen absolute m smpliciter tum addit : ex volaticae Academiae t quam eleganteri quam acutet quam modestes) principiis discurrit Bellarminus , quocum si Fe-hromus comparetur, quid quaeso est, nisi pumilio ') ubi pro aνbitrio quidυis negatur , vel adseritur , non disciplinae Ecclesiasticae , quae simplici , nuda , oe communi oratione declara tur. Hac scilicet inepta , & in tantum Cardinalem irreverenti censura non animadVe tit Febνonius involvi Turnelium , Juveninum , Eminentissimum de Bisis , atque adeo Sor-honicam Facultatem , quorum omnium in

464쪽

Bellar,nino sere mutuata red.1idi . Sed hoc illud non est, quod modo exsequimur. Reis ijcit ergo Febremus Beliarmini sententiam inter volaticae incademiae principia ς atque a. deo generalia Concilia non solum quodammodo, sed absolute necessaria esse contendit . Transit deinde Febronius ad paragrantium octavit in , statuitque abominabilem illam , uti Sanelius vocat, sententiam , quae dispersa in Ecclesiam Pontifici adhaerentem ultimatum irrefragabile judicium constituere negat . Ibi autem hanc in praesentem quaestionem scripta reperies . Obiicit sibi Febronius 'ergo ais, nullus baereticorum existimabit se utineti malo . in salii bili ter damnarum , nisi perti πιυe ala Coneatium . Respondet autem : ita sane ex nota sententia omnibus illis casibus , o in eis cιrcum Iantiis , quibus tu conso memEpiscoporuin eum Papa siententiam desideras . Similia lunt, quae deinde tradit 6 : adcedens omniti,n Ecesesia1um extra. Conciliaris conis

I Uus iuxta probata non es eiusdem andolis ,

solute necessarium es in Ecclesia tribunal , a quo

465쪽

C A P. VII. 4s7

quo Haeretici exissiment se ultimato , in. fallibiliter damnatos, quodque habeat Da viati uiuersalis iudiciι vim supremam ' si ig tueFebronitis s Olis generalibus Concit is hoc tribuit, ea abbolute nec 'faria essse existimauit . II. Miraberis lector, cur in hiice te triis cis detineam ρ Febronius in suis de senissionibus negare audet s7 , se ab dulam Conis c Iiorum generalium necessitatem statu illa ; immo s8ὶ hanc vocat in lyuuatem imputatιstnts ,

bronium) μβιnere, Concilia generatia a eo rnis distincte , Ο abfelute esse necessaria , ut sine illis nulla hieresis extingui υaleat. Quid si vero hanc ego vicistim appellarem inιquitatem imputationis λ Iure certe id facerem . Ubinam ego dixi Febronium fullinere , Coucilιa generalia adeo indusincte, abbolute esse necessaria, ut sine illis nulla haeresis extingui υ, leai p Totum excutiat sit . bronium , nucquam haec inveniet : hoc dixi , & iterum dico, Febronium sustinuisse, ConciGir gen ratia Asso LUTE necessaria esse si o). Equidem argumentando collegi, si Concilia generalia SOLUTE nec garia sint, nullam sine eluim

di conventibus exstingui haeresim debuisse , idque quum salium omnino tir, atque totius

antiis

466쪽

4,8 DIs SE RTATIO U. antiquitatis documentis adversetur , falsum quoque illud else, unde id necessario efficiatur . At hoc non est Febronii mentem ita reddere, ut ipse adserens inducatur, Concuιa generalιa adeo indisin Ie , m absolute esse ne cessoria, ut sine illis nulla haeresis extingui υ Lut . Vide tamen frontem hominis . Non

hoc solum loco id mihi imputat , sed illo

ipso , in quo mea ex Antifebronii introductione si I) recitat Ιχὶ suarta massina principalisti na Febbronio che i generali Coniscit seno assoluta mente necessari; hisque tam perspicuis verbis haec sua praemittit : Zacea-rιa in Introduct. Cap. IV. n. 7. fuit F bronium indistincte susinere , quod Conrilia generalia absolute snt necessaria . Ubi heicillud indisincte Θ Eritne aliquis, qui si Deus impossbilia aliquando praecipiat , utJansentanicum suo Magistro docent, non colligat injustum lare Deum , qui nos ob ea , quae quod in nostra potestate non fuerit emcere, aeterno igni addiceret λ Propterea ne Jansentanus queri jure posset, fingere nos hoc illius

esse dogma , Deum in suis iudieiis injussum eis. λ Quod si tamen id ipsi a nobis tribui

diceret nonne illi iniquitatem hujus imputa. tionis ob ij ceremus Τ Neget ergo, si potest , Febronius , sua haec esse : Concilia generalia AB soLUTE necessaria esse , Ecclesa saepius a

467쪽

C A P. VII. 43ygnovit, ceteraque se scripto mandasse neget, unde idem manifesto consequitur; quod a Lumentatione effecimus, non est ejus sententiam , ut garrit , exprimere , sed refellere . At negabitne, se illa scripsisse λ Negat enim. Vero; qua autem fronte λ Ego lane , in- , , quit Ig), volvendo & revolve , , do, invenio , eum constanter distinxisse in- ,, ter Caussas , & materias disciplime: Et si de illis quidem, dum indicem secundae edi- , , tionis aperio sequentia lego: Concilιorum g

,, ηeralium necessitas evincitur . . . Iunt m ,, dium Hvinum declarandae Idei . . . Immo D unicum adversus REFRACTARI As haereses

,, &c. Quid libri indicem appellat λ UN

lusne sanae mentis , qui quempiam consul re adgrediatur, ex indicibus ejus sententiam expiscaturὶ Titulus paragraphi septimi , cui secundae meae dissertationis caput undecimum obi jcitur , hic est : Coneilia generalia ABSOLUTE necessaria esse , Ecclesa saepius mgnovit . Se in quamcumque partem vertat ;haec ejus sententiam exponunt; reliqua qu que si titulo respondere debent, id ipsum confirment necesse .est . Utinam volaticam illam Bellarmini Academiam celebrasseti ad has pro. fecto se se angustias redactum non quereretur: didicisset enim , quid adverbium abs lute significet, ac si aliud quam quod hocce denotatur, indicare voluerat, ab eo usurpa do

468쪽

do prudens abstinuisset. At inquit si ) , se is in cum Bossuetiο Io) disinum humanorum

cord. um motum admisisse, quo fiat, ut in viasbiti m perpetua Episcoporum commvn one Dinna doti . na semper obtineat, de eoque sic pro- nunclasse: nei'u' necessum est, ut diυinus illem tur se 'r fit per medium Geηeralιum Conis c/liorum ζ eumdem enim ρer constantem oe uis ni formem Ecclesiae observantiam ι quae nec

falli, nee fallere potest j non minus feri, o servavimus Cap. I. q. Quid tum Facilla eiusmodi esse, ut ablolutam generalium Conciliorum necessitatem excludant . Ergo non illam Febronius adteruit , dum probandum septimo ejuidem capitis sexti paragrapho sumpsit, Concilia generatia absolute necessarιa esse e Id solummodo argumento est , aut Febro tum prioris tui dogmatis absurdi tatem his voluisse obtegere , aut pugnantia heic etiam, uti saepe alias, docuisse quadam erroris necessitate , qui suos adsertores in dissonas , secumque confligentes opiniones veluti in syrtes, scopulosque fere semper abis ducit. Revera tamen haec Febronium non juin vant. Universalis Ecclesiae observantia infalis

libilis est , Sc ad continendos in ossicio sudeles plurimum valet ; sed ad dirimendas tamen ultimo judicio Fidei controversias Conis

cilio

Cap. VI. I. VIII. n. s. n. 12. n. 14. seqq.

469쪽

C A P. VII. uereliso opus esse ipse Febronius eodem illo p ragrapho septimo diserte tradit . En ejus verba s i 7 in . Sed quis ultimato decidet ,

quum prudenter dubitatur , aut controvertitur, num constans illa oe universalis Ecelasiae observantia pro hoe illoυ' articulo habeatur , sive ut cum Mncentia Lirinensis Commoni- ,, torio Cap. 3. 4. loquar, an revera adsit

,, illud suod ubique , quod f mper, quod ab ,, Omnibus λ Haud dubie Concilium . Abs lute igitur nec farium est Concilium, qωγties quod a Novatoribus semper fit , universalis Ecclesiae observantia ac traditio in dubium Vocatur: dii od ergo Febronius hanc Ecclesiae observantiam veluti certissimam confirmandae veri ratis regulam indicarit. non eum a tram duae Conciliorum generalium absolutae nece usitatis absurditate absolvit . Eritne posthac tam praefidenti animo, ut iniquae imputationis me reum palam incuset λIII. Quod si quaeras, quae Febronsi in no-Vo opere si super hac re sententia , dicamallum eamdem sere opinionem , quam prius docuit , licet verborum involucris nonnihil

aut tectam aut temperatam indicare . quam Vocat congregandarum generalium S n

dorum necessitatem ' quod verissimum est , &a nobis libentissime adstruitur si 8) . Atque

18 Mea haec sunt in Amisebrtinio T. I. Dist III. ea EI. pag. a17. Quanto a' uenerali Concili , i Teolos

470쪽

4sa D Iss ARTATIO U. eo facilius credi posset Febronius ad nostram adcessisse sententiam , quae Conciliorum generalium utilitatem , & in quibuidam castis bus etiam necessitatem propugnat; quod primam illam suam de Ecclesia disperia minus Irmiter judicante, quam in Concilio coacta

opinionem tacitus revocasse videatur. Nihilominus consideranda haec sunt , quae statim

subi jcit si , bane s necessitatem occurrere

iis in circumstantiis, atque casbiιs, QUI TANTUM NON OΜNIBUs IIS CONClLIIS , quae hucusque celebrata sunt , CAUSSA Μ dederunt a nempe ubi multi negant realem existentiam inlius consensus seu unanimitatis Ecclesiae , atqur haec vel magna ejus pars per hoc graviter tu batur. Haec sane non aliquam , s ed absolutum praeseserunt necessitatem, vix enim fieri potest , ut quum de haeresibus , quae multos , ut plerumque contingit , habeant patronos,

earum propugnatoreS non negent realem exiis is anehe Franet si s de Cattollet dir intendo I si aecordan

SEARCH

MENU NAVIGATION