장음표시 사용
31쪽
In Chronico ad an. Ch. 38 . XXXV. Id mus Alexandrinus oculis captus, ct ob id elemen- torum quoque ignarus, tantum miraculum sui omnibus praebuit , ut Dialecticam quoque, O Geometriam, quae vel maxime visu indigeret, usque ad perfectum didicerit.
Hist. Compend. ad annum vi. Constantii p. m. 3 3 6. XXXVI. oi jω - Δι- O anno Diomus quidam ,
L . υι- . Vis praeclarus, oculis c μ -, ἀπο --- ἐγνωρ/- pitis innotuit. Ad hunc Magnus Τουτώ -υχών ἡ μεγας 'Aν- Antonius accedens Oc.
In Chronico ad an. Ch. 396. XXXVII. - Iomus absque oculis anno aetatis LXXXV. Alexa
I istae obiit. NICEPHORUS CALLITI
T Emporibus autem eis clarus etiam fuit Ecclesiasticus Scriptor Did mus , Scholae sacrarum disciplinarum Alexandriae Praefectus. Neque vero laudem
in ea eriaditione tantum meritudfuerat: verum etiam omne genus ait
32쪽
alterius sapientiae fummo exe luerat sudio . POEticam namque O Oratoriam perferiris me didicerat ἔ de afronomia autem, O ge i metria, numerorumque proporti nibus. O eonυenientiis nihil eum l latebat. In dιversas Philosophorum opiniones tanta incubuerat, tit eas exacte perdisceret, cura, ut praeterea aliud nihil scire υ deretur; quae sane omnia acumine mentis, O auditionis perceperat . In pueritia namque visum prorsus amisit, quum elementa
prima discenda ei essent. Ephebus
vero artium ιiberalium eruditi nem adamavit , atque in Scholis praeceptores audiebat tantum . Eo
vero Iapientiae brevi pervenit amplitudine, O celeritate inge-
nrt , ut mathematicarum artium obscura, ct theorematum specula-itionumque arcana exactissime ais
trectatione assequutus esse dicitur; nam earum firmas in tabula a tius exculptas saepius tangendo cognovit. Aia porro, ut filabaa
litterarumque connexiones , ct quae ordine consequuntur cetera, propter naturae acumen animo
O auditu pervestigata percepi x :
33쪽
praecipuumque lase misaculum fuit, quum audiretur, ct conspiceretur. Multi quidem υel ut υ
rum eum tantum viderent, vel ut suavem gratamque orationem audirent, Alexandriam venere. Pro Nicaenis vero decretis pugnans Arianis restitit, e que orationis fuae suadela , quam vinulla adbibere videbatur , pressit. Et ad eos , qui secum disputabant , verba faciens , rerum controversarum judicium detulit . Et cum ad morem gerendum Ocredendum facilis erat, tum orthodoxis eo nomine carus maxime fuit; nec ab bis tantum, sed etiam a Monachis Aeg3ptiis magno bonore cultus est. Praecipue vero eum
clariusimus ille pietatis exercitio Antonius admiratus est . quem dicunt, quum Alexandriam Ueni set, ut Athanasio firmae certaeque Fidei perhiberet testimonium, haec ad Didymum proloquutum esse verba : is Non est, Didyme, quod is teipsum moerore conficias, prinis plerea quod Oculis carem, quos D mures, lacertae, & vilia anim, is cula habent: voluptate potius &si laetitia offerri te convenit, quiri itidem, ut Angeli, internis ma-D Nime vigeas oculis, quibus clara re
34쪽
se re immortalem & Divinam c D gnitionem percipis. si Hic hosce reliquit libros . In totum P Lmorum librum varios Commenta
rios : In Osee, ct Zachariam libros quinque: ins iam libros duode-υiginti r in Evangelium secundum Matthaeum, ct secundum Ioannem non parvos Commentarios
scripsit : In per contra Arianos; O de Spiritu Sancto I aliaque scripta plurima composuit. Sed ct Did mus Ecclesiasicus Philosophus domicilium Alexam
driae habens in moerore maximo fuit, quum propter Imperatorem squi tam impiam sequeretur Reliagionem , tum quod Ecclesias tantopere contemni videret . auapropter jejuniis sese maceravis, Deum precibus invocavit ; ac ne
noctu quidem alimenti quidquam sumsit , propter ingentem fane d
lorem in cella considens somno obrutus es , deinde conser natione correptus equos candidos per aerem discurrentes Abi videre es υ fui ; qui eis insidebant equites
voce praeclara promulgantes: D nuntiate Diamo , hac tua bora Iuli anum e e caesum : idi um
Albanasio quoque significetur: O
Did mus exurgens cibum capiat.
35쪽
Pos Dbraem 'rum celeberrimi in utraque philosophia fuere Did mus Alexandrinus , ct Magrius Aegyptiacus. . . . Ambo istin sana Fidei doctrina claudicarunt , et si plura Scriptorum tela in veritatis boses jecerint .
INquit etiam Philippus Side ter
Sermone xxIv. Scholae praefuit Alexandrinae primus Athenagoras: qui Adriani floruit temporibus atque Antonini , quibus etiam Legatoriam orationem pro
risianis inscripsit ; Religionem Chrisianam in ipso quoque pallio
professus, ct Scholae Academicae Praefectus. Hic cum in animo haberet Christianos ante Celsum scriptis oppugnare , IUratis ea mente Scripturis,ut susceptam orpugnationem insilueret accura tius , ita captus a Spiritu Sancto es, ut ad exemplum Magni Pa uti
ex persecutore Doctor essetius fiuiua
ωs Hoe fragmentum edidit Henricus Dod vellus Oxon. I 689. post Differtationes In Irenaeum p. 488. pluribus adjectis adnotation it,us . Ego autem hic iterum eden dum duxi, ne , qui Dodoelli opere carent, illius desiderio teneantur, quod contingere fortassis potuisset, si inde tantum, quae ad rem meam pertinent, delibastem. opinatue autem Dod melius hoc fragmentum pertinere ad ea, quae Nicernorus Callisti e Ueteribus excerpserit.
36쪽
illius Fidei, quam fuisset persequutus . Hujus discipulum , ait Philippus fuisse Clementem cogi in
mine Stromatea , Crementisque Pantaenum. Pantenus vero etiam
ipse Atheniensis , Philosophus era
Prthagoreus . Eusebius autem ex adverso dicit Pantaenum Gemen- mentis fuisse praeceptorem , cujus etiam tanquam praeceptoris meminerit Clemensin spo0posibus. Ceterum ille Pantaenus discipulum
aὶ Adnotavit Dod vetellus: quod Pantaenum faciat in Sebola caterentea juniorem ;id quoque novum , nee ab alio quocumque proditum . . . . Nectis prImarius est Modon ipse eManirinus , quique adeo tot Alexandrina recte Fire potulI, quae coaevum latuerint Hieroumum .... nec tamen illa innotuisse Hieronrmo e catalogo ejus coli Itur in Ironiaco . . . . Et quidem fide maiore babendum esse Modonem , quam ipse H habendus Eusebius in illis quoque , quae disersa tradu ab EUebis. Sed liceat mihi etiam, quoniam hoc Fragmentum attuli, obiter quaedam adnotare , & Eusebium tueri. Attigit illa Eusebius H. Lib. v. e. I I. O Lib. I. e.6. O I3. ex ipsis Clementis operibus argumentum ducens. Omnes porro tunc temporis nosse poterant, an revera Clemens ἔν --πώ Pantaeni tanquam praeceptoris meminerit, & erroris redarguere Eusebium . Sed liis ab ipsa D vvelli quaestione non recedimus . Itaque ejusdem rei proferam Alexandrinarum rerum testes locupleti Isimos Hieronymum , di Rufinum Aquileiensem , Hete- rodoxo homini & in SS Patrum operibus inexercitato ignotos, ut appareat an ex uno Catalogo dc Chronico, Hieronymi ignorationem jure asseruerit Dodvvellus. Hi ronymus ergo D. 6s. T. 2. p I39. C. de Origene inquit: mandriae Ecclesiasticam Abolam tenuit, Decedens eruditissimo viro crementi Presbytero. Viden ' Clementi, non Pantaeno succedere Origenem p Rufinus vero Invect. I on. Hieron. T. P. p. a X. D. ait: Et si clemens .... .isexandrinae Ecclesiae , ct ι ur Magister Origenti tare aliquid a xerint M. Si ergo Clemens fuit Magister Origenis , Pantaeno etiam successit, non vicissim . Origenes enim x Severi Pertinaeis anno Patre orbatur annos natus circiter AVII., ct Misanistae dispersa Ecclesia XVIII. aetatis suae anno Uid. etiam Euseb. H. Lib.VI. c. 3. --χ-- opus aggressu es s Hieri Catalog. Serip. Eeel. . Quod tempus igitur reperiet Dodvvellus. quo Origenes Clementem audire potuerit, si hic Pan in taeno vetustior est Unde intelligimus Eusebium veram temporum rationem habuisise , sive dum Clementem Pantaeno juniorem iacit; sive dum narrat H. Lib. v. e.1 Pantaenum sub Commodo Catechistam Alexandrinum fuisse s HLO Niceph.. LVI. e. 31. sive dum ait, II. Lib.υ I. O6. O r . Clementem sub Severo idem munus obiisse. Vnde puto eruditissimo Valesio aliquid non satis perpensum excidisse, dum de hae postr ma temporis ratione dubitavit Adnot. ad Eu b. L. n. e. 6. Neque dixerit quis Dod-vvelli
37쪽
ait Philippus , cui etiam egregii externaque Gentili J eruditione lum habuit successorem , i, pos il
lum , Scholae Praefectum, pro Phia lippi mente Origenem : pro Eusebii autem sententia talementem , O post clementem Origenem. V cumque tamen seu bic , seu ille Pantaeno successit, quartus Chrisianae Scholae praefuit Origenes pos Origenem Heraclas ; pos hunc Dioxusus; post quem Pierius I post Pierium Theognosus; pos hunc Serapion ; pos quem Magnus ille Episcopus Petrus, mar Urio inclI-tus. Post Petrum Macarius, poliaticus a conterraneis cognominaestus; pos illum Didymus; post D omum Rhodon , qui etiam Philip- ρι temporibus Seholam transulit in tuam Philippi Ciυitatem Siden imperante Magno Cheodosio. Hu
jus Rhodonis se discipulum fuissem perhibet de nostra ἱ Christiana J ,
vvelli defensior orIgenem Ipsum apud Eusebium AI. Lib. v r. e. I . haec dieere: με δῆμ- ά- νει πητ-ήμων - Mσαν πάν- mν atque hoe se Imus imitati quidem illum , qui ante nos multis profuit, Pantaenum; haec enim nullum tempus determina re quisque videt. Quamobrem ob hujus Fragmenti auctoritatem deserendum nun quam putaverim Eusebium ἀγώ-- Dor.L. I. e. 8. , Hieronymum deinde dc Rufinum, qui propiores, & diligentiores fuerunt, ut Philippum Sidetem, sane indiligentem praeferrem. I ple enim in Historia Chrisiana arbitror siquidem hoc Fragmentum inde excerptum esse, non e Splendido opere, in quo Iuliani contra n. Biblia scr*tum evertit Philippus idem tempora confundit m χει ri mensem Irin M, eaque lucubratio indoctis simul O doctis inutilis esse υIdetur , ut ait Nicephorus H. L.Lib. XIRr. 29. Atque hune Nicephori locum a Dodvvello consulto praeterminum esse suspi-COr, ut Fragmento, quost vulgabat , suus staret decor: cetera enim , quae a Nicephoro de Philippi Historia ibi dicuntur, attigit, illud non commemoraVit.
38쪽
N Qv I R E N n v M in primis hic mihi est de Didymo
Coeco, an Monachus fuerit. Locum hunc integrum serme reperi , neque ab ullo recen torum, ,
quod sciam, occupatum, Caucum si demseris Script. Eccles p. I 6 o. , & Ernestum Cyprianium D. Alb. Fabr. Bibliotb.Eccles p I99., quorum alter inquit Insituto Monachus , alter vero : Fuit Monachus ; aliudque nihiI hac de re praeterea. Quaeram igitur ego paulo pluribus, quam du=bus Cerbis de Didymo meo, an Monachus rcvcra suerit. Itaque Theodo- ritus Lib. VI. capp. 26. 17. 28. narrat de Monachis Aphraate , Iuli no, Antonio Magno, Avito, Marciano, Abrahame, aliisque pluribus; tum vero Cap. a 9. disciit de Ephraem Syro , deque Didymo Cceco, ut habes Sup. Num. XXXI., atque ibi tandem concludit : Igitur inter Ascetas, ct υirtutis sudiosis cultores hi circa iliud tempus en suere . Rem consectam putes, & supervacaneum quidquid ulcia protu- Icrim, nihilque deesse duobtis Cavet, sive Cyprianii verbis. Sit, ut lubet. Sed mirabitur plane quispiam Monasticum Didymi hujus institutum, lUcumve ubi Monachus fuerit, non modo Socratem, SoZOmenum, & Nicephorum postea non auigisse ; sed neque abs Rufino, Hieronymo, & Palladio, qui & Didymum ipsum audierunt, coluerun que plurimum, commemorari; quamvis & eius gcsta, & reliquorum etiam Patrum Vitas diligenter litteris mandarint. Is itaque facile suspicabitur Theodoritum, vel deceptum ob cognominem Monachun DDidymum, quem supra commemoravia ot. ad Num. VI., vel in iis Hist Diuiligod by Cooste
39쪽
Historiae suae Capitibus disseruisse de Didymo Coeco , non tanquam Monacho quidem , sed tanquam virtutis studioso cultore, utque eum distingueret ab Episcopis, de quibus statim Cap. 3 o. verba secit incipiens : 'Em, οποκ δὲ Γρηγοριος κ. T. e. Inter Episcopos autem Gr
gorius Oe. Quamobrem iis etiam , qui haec dicerent latisiaciendum. Hoc igitnr ut praestem, illa proferam, quae persuadere mihi videntur Didymum Coecum revera Monachum fuisse . Hoc autem ut fecero , nemo curiosius ex me postulet, ut exacte definiam, ubinam Monachus fuerit: set enim mihi est, quoniam extra Vrbem Alexandriam Didymum Coccum frustra quis Monachum quaereret, eadem in Urbe iis temporibus Monasteria fuisse . Porro haec reipse tunc ibi extitisse, comperimus ex Palladio Laus c. 26. p.m. 9 I. ubi haec habentur: Ho-
μνναώρια Αλεξανθραι. Cum ergo aliquanto tempore versatus esset
Cronius circa loca Thebaidis, descendit in Monaseria Alexandriae. Sed redeo ad illa, ob quae Didymum meum Monachum fuisse, vero plane simile arbitror . Itaque, ut ex recentioribus ad vetustiores lux aliqua reflectatur, Nicephor δερ. Num XL. ait: Celeberrimi in utraque Phi ophia fuere Diomus Alexandrinus, ct Euagrius Aeg1ptiacus. Hic porro Monasticum Didymi mei Institutum perspicue designari existimo . Qnjd est enim utraque haec Philosophia, nisi praeter eruditionem Monastic etiam vivendi ratio ξ De Euagrio sane testatur Socrates L.IV.c. 2 3. eum utriusque Macarii discipulum fuisse; eumque antea verbis filum philo. fophatus esset, ab iis opere sto philosophari didicit, τ δεγε ν φιλο-
grium ob utramque Philosophiam & doetum suisse virum, & Mcnastisticam vivendi rationem sequutum esse intelligimus; ita & de Didymo idem judicare aequum est . Et quamquam Nicephorus H. E. Lib. X. e. 3 s. Iulianum Didymumque simul nominans, illum Monachum diserte dicat ; hunc vero Ecclesaticum philosophum dumtaxat, inquiens de praenuntiata iisdem Iuliani Imperatoris morte di Κέ α - - 3 l
40쪽
3Iocu: adeoque videatur ex utraque Didymi philyphia , haud recte inferri , eumdem Monachum fuisse: opinor tamen Nicephorum rere camdem diversis verbis declarasse, atque idem per Nicephorum significari, seu Monachus quis dicatur, seu Ecclesiasteus philosophus , siveo ut 'Eκκλησι α φιλοαφος , ut supra Num. XXXIX. Quod siquod discrimen Nicephorus agnosci voluit, dum Iulianuin Monachum, Didymumque Ecclesiasteum philosophum dixit; censerem aliud sane discrimen intelligi voluisse, quam Monasticae vivendi rationis. Scilicet mihi videtur, discrimen illud in eo situm esse, quod Iulianua extra Vrbes vitam monasticam duxerit; Didymus vero in ipso Alexandrinae Vi bis, & Ecclesiae cetu . Iulianus enim apud Edessam philosophabatur : 'Iουλιανος ἀμφὶ δ Eδέ-ν ἐφιλοσοφώ, ME L. III.c. 1 . Id quod etiam deduci posse arbitrore superiori appellatione Euagrii Aegyptiaci. Euagrius enim nonnisi ut Monachus in Aegypto sub Macarii; Aegrptius dici debet, cum ex Iberis,
qui circa Pontum Euxinum, genus duceret, Niceph. XI. a. Quamquam a priori significatione Nicephorum non recessisse putarem, cum m.XI. c. 3 s .de Ioanne Monacho Aegyptio, deque or, Ammone, Theona, aliisque Monachis dicturus, praemiserit: Καὶ vim et I 'Eκκλησιας κών φιυσόφων δ λαcών κ. τ. s.; & in fine etiam cap. 3 7. Euagrium
ἀπλοίι philosophum dicat. Sed uberrimus sane est hic locus ex Didymi Philosophia desum- lptus, quem Veterum Scriptorum ope diligentius paulo me excoluisse non pigeat, ut quilibet persuadere sibi queat; Didymum meum revera instituto Monachum fuisse. Hic autem non asseram Origenem, qui in Epistola quadam apud Eusebium H. Lib. III. e. 19. scribit de Heracla, qui tunc inter PresbΠcros Alexandrinae sedebat Ecclesiae , δο e πνε
Uus fuisset, ea deposita philosophicum induit habitum , quem etiamnum retinet. Licet enim idem Eusebius ibid.c. 3.monasticam quamdam Heractae vivendi rationem innuere videatur, dum eum dicit apud Orbgenem Philosophicae vitae ct disciplinae φιλοσόφου βιου ἁ-κσεως
assiumenta praebuisse , & propterea post Demetrii mortem dignui jud,