장음표시 사용
141쪽
Latinum est, x. in a. correptum transtulit: nam stoeusa dircendum fuerat. Sed Latini Aeolum more κ. in α. corareptum uertere consueuerunt. Id quo ct Iones faciunt.
De genitivo singulari. In genitivo singulari annotandum est, sbia nomina in α. purum, necnon in ta . in θα.& in est. desinentia, seruau
iectiva. ανγcosa. Latinos κ. in a.
Dorum mos Ionum mos Nomina in α. purum. n. θα.
142쪽
DE SECvNDA DEC L. PAR Is YLL. ' licet in nullam dictarum desinat terminationum: α. tamen ingenitivo seruant 2 dativo: sicut eorum persecta. quae in
De dativo singulari. Annotatio. Aduertendu ethhuius declinationis datiuu singularem
casibus tam singularis numeri quam pluralis. apud potatas frequentissimo habetur in usu: nec solii in hac secunda pinfibri h, dς linatione, sed in alijs. In pronominibus etiamdcaductes adue Aia. biis nec discernuntur casus,nisi ex orationis sententia: quoniam nulla datur horum certa formatio. oru omnium haec snt exempla. In nominatiuo secundae declinationis.
αλαοὶ ἀντι si παρά αὐτάς ν ς In genitivo singulari tertiae declinationis
143쪽
randis paulo curiosior fili, quod sciebam esse plero M. qui terminationem huiusmodi contenderen in dativis tantu. uel paucis admodum casibus usurpatam. De genitivo plurali. Genitivus pluralis quadrifariam uariatur: sicut rege: ο .
Et in εο ὶ ων inῖς. ut Herodotus histor. libro primo. Toντων my άπα ν ηπιξἰvetet ἐς τα ε ῖομήκον αετεα. pro διερων. De dativo plurali. Datiuus etiam pluralis eadem patitur, quaed dativus
144쪽
DE TERTIA DECLO PARI sYL ἀτεοῦ M. Herodotus historia.libro primo. A
DE TERTIA DECLINATIONE PARI SYLLABI CORVM.
3 Ertia declinatio est parisyllaborum nominum. tam
masculinorum quis, scemininorum, communium. dc promiscuorum in ος. desinentium: re neutrorum in b.morum genitivus desinit in s. κοiνῖς.in Oio. α liκως ΜιωHκῖς,& Δω. ei κῖς. Datiuus autem in ω. diphthongon impropriam. Adcusativus in p.cum uocali nominatiui.
De qua declinatione, praeter ea quae in primo tractatu discta sunt aliqua omnino ct hi e sunt adnotanda. Sciendum est igitur, complura inueniri nomina, quae in singulari nus mero aut sunt masculini generis aut Reminini in plurali ue
145쪽
Euam aduertendum et Atticos o Iones, ct Thettalos
De dativo singulari. Dativus quo* singulatis in quibusdam nominibus dis
De ad sativo singulari. Adcusativum quo singularem apud poetas scitostis
De genitivo de datiuo duali. In duali uerb ωμοὶ br inuenitur pro Φιοiμ. dc ποῖabr. pro alia eiusmodi infinita.κατ' --ταωρ φ .r es ἰανia. De dativo plurali. Pluralem etiam datipuum pati manifestum est, non sos
od sane factum est ut inquit Eustathius Osiπυας φ . ne τοῖς dativus pluralis suam prorsus amittat proprietate. Otior. l. Eγγἰς ων τοῖς imito boni κουρας νει. Possunt etia duae esse adpositiones, si . scilicet re M. ODOM. Ec, δαιμον εἱεινωρ, in τεeπεο τοuril. ἀντιτον τουτοις. Nam barticulus praepostiuus
146쪽
DE TERTIA DECL. PARI SYLL. praepositiuus assumens R. coniunctionem,uim habet pro
nominis demonstrativi οντος. De accusativo. Aec satiuum etiam pluralem in ρυς. communiter desti. nentem. sciendum est per ας. enuntiari eiκως. τως λογας. pro ονς pro τούς λογους. τάς αελως, pro τας ἀμπελονς. Dores enim Dorum. abneientes o. τῆς Σφθόγγον, uertunto. μκeo inae. μεγα. Θεο.
iusmqdi nomina. ἀναλογίαν uariabis.
DE QUARTA DECL. PARI SYLL. , Vana declinatio est Atticorum nominum parisyli laborum masculini generis, cisteminini, accommunis in ως. re neutrorum in pt; στω. μεγάλου. orum genitivus d dativus inae. desinunt: accusativus uero in ν. cum uocali nominatiui. Sed quoniam communem ordinem declinetitionum mutauimus, Theodbrum Gazam immitati, sciri uelim. ut antea dictum,hoc non termere factum esse. Nam nomina in ος. desinentia masculis ni generis reforminini. ct in os . neutri, quae secundum alisos in ordine simplicium declinationum quartum tenent Iocum. Attici reserunt ad propriam declinationem, quae est inως.&in v. per M. magnum, sicut dictum est. ut οπια τεο At a dedu
147쪽
τεὰ κρινοῦς. ὁ πετείς σίἶκῖς. το heli r uoi νῖς. τολeεαισαῆ1κῖς. o. paruo in ω. magnum mutato, quae cum a communi deresinatione pendeat, ipsam merito locanda est. Vbi Annotaria aduertendum est,quod cum proprium sit Atticorum in huiusmodi nominibus uertere, non Qtum e. in Q. abcsed etiam α. finalem in plurali numero neutrorum nomianum, euenit ut omnes casus cuiusuis generis oc numeri. in ω. μεγα desinantis siue solum, siue in diphthongo, nubIa mutata coninante. Si enim in diphthongo communi fueritu. omnino ab icitur. si uero ι. seruatur. α sic exta. oci. fit diphthongus impropria: quod quin* accidit casibus, hoc est. dativo singulari, duali, dc plurali, dc nominatiuo plurali, re uocativo masculini generis, ct flaminini,d communis.Corripiunt etiam penultimam, quae si fuerit α. prorductum, Vertunt in ε. ut ναος, ως. λαὸς, λεῖς. προτε σπισος,
υροτειnλεως. Si uero correptum, nequaquam. Npn enim . , ab eo quod est οἰνόμαος, eἰνομάου fit Οἰνομως, oiν υεω-Oινρμαρς quandoquidem penultima α. scilicet breuis est, ct sc de si milibus. Eundem quo* accentum seruant, ac in eadem syllaba, etsi mutata sit quantitas syllabarum. Attici enim Atticorum commu .es accentuum regulas non omnino sequuntur: nam ultima existente longa, accuunt antepenultimam. Vnde in obliquis communibus, si in penultima fuerita creentus, in Atticis retrahitur in antepenultimam. Quibus diligenter seruatis. lacile poterimus unumquod p nomen tertiae declinationis ad Atticam formam reducere. Gem Memplum
α ,κῖς.uocativus enim in omni numero similis est no
tur quaedam quae a supra dictis deuiant, uidelicetκαχρς ηοῦ καλος. ταχος, ταχύς. in his enim α. remanet immutabilis.
148쪽
quod factum puto, quoniam non desinunt inος. purum, sicut λαός,α ναος. oesmilia. de φος uero mutato accentu facit S λαγο , λαγως. aedam etiam inueniuntur apud poetas, quae ingenitivo simulari, gratia metri assue
uero quidam uolunt esse εκοωαse, Ποπῆοο. mς Bφθογγον εiς ae. μεγαideo censuerunt l. esse subscribendum bχαῖο.Suntoc pauca quaedam sceminina propria urbium nomi na. ut τρως. τλως. κῖς. quae amoto in Attice declinamtur. Nς. uero, quoniam nec proprium est. nec circuncter
xum, solum indeclinabile existit: significat autem datio nem. Hesiodus ἐν ἔργοiς. tως αεπη ὸr it κου θανάτοιο
Nτε ea. QMatuor etiam annotantur, quae absque ν. accusativum sinet utarem laciunt. hoc est, ἄὸως. σθω. κῖς. κω. τεσως, τεα. λαγοῦ. quidam addunt εω ἔω.
: DE Q. v INTA DECL. IMPARI SYLL.
QVinta declinatio est omnium imparisyllaborum
nominum masculinorum, scemininorum, neutrorum,st promiscuorum, differentes terminationes habentium. Gorum genitivus desinit in ος. dativus ini. accusativus in a. Sed quoniam huius quintae declinationis multae,ac uariae sunt terminationes. tam in masculinis qua inflamininis. Sin alijs. ab re non erit aliquanto altius ea repetere, quae ad eius cognitionem necessaria sunt. Non tamen generaleis regulas uniustuiuis terminationis posnere intendimus. scut Herodianus secit, 2 qui eum secuti sunt: n e ob regularum inculcationem sistidio rudes Iectorres assiciantur, sed ea duntaxat sine quibus non secile instelligi possit, quomodo unum quod p nomen sit declinansdum. Sequemur tamen eorum ordinem in ipsis nominisbus uariandis per genera omnia. ac terminationes. Et Primum de masculinis dicendum est. morum finales literrae, siue elementa, quin y sunt. ν. s. e. σ. ψ . Omne enim masculinum graece declinatum in aliquam harum desinit conssinantem. ut φοiνiἱ, νίπων, ωας. ὀ em . Aστeον lo
149쪽
TRACTATUS SECUNDUS. Dero re βάκν S-2 similia barbara sunt. Atiae κύβ. φα MU ραάμ, Hebraea, reduci tamen adgraescam declinationem possunt. ut ἔακωβος. ἔακωβον. δανιησλος, turi κλον. ἄδαμος, α μου. σβεσμος, αφράμον. Exuos calibus uero nulla est in quam masculinum nomen desidinat. τοio p. enim αντιπτοιο , dc το si ἀντιάστρούς, o ου
cet, μεζ πλασμὸς est, orirri ἄ-; oc Hποας. Alii tamen uolunt αντιά, Myeste, id est, uocativum pro nominativo, ut in prima declinatione dictum est. Ex dictis igitur conssinantibus quatuor sunt imparisyllaborum nos minum finales. hoc est, ν. I. e. .. quae in oς. mittunt Seni; litium. ut ii e , διανος. κκed, κήρυκος. νliaee, νὼcer ς. τὰ ωδοπος. σ. Uerb communis interminatio 2 parisyli laborum. ct imparisyllaborum. Parisyllaba cnim in ov.
risyllaba uero, ut dictum est. in ος. habent genitivum. ut μνως μνωος. τάχυς, Sis'ος. Σακeατους uero, α si πορθενους, α similia, genitivi sunt Ustra σπαίε Πν. Desinentia in criante ipsam omnes uocales habere possunt praeter ε. Ulixes λιας, aeveηοῦ μάντις. κροος, με. tamen inuenitur ante tr. non quidem solum, sed cum l. alitu. in diphthon. ut Sunt &quae in ρος. desinunt. Ut μεσλάμπονς, ό -ους. unum in mς. ut πους, παιδος κ τὸ συνέσεε ' ρ. De quibus dicendum est. oc primum de nomini: bus in ας. destnentibus cum duplicem habeant declinatiornem, parisyllabam ct imparisyllabam, sint* uariatu facialiora. Propterea ct ueteres Grammatici, o iuniores, ab eis initium sumpserunt.Parisyllaba igitur in ας.pi imae sunt declinationis, ct genitivum habent partim in Ou. partim inet. maecun p enim in aς. purum desnunt polysyllaba,ha
Nomina In ας. primae declina. Ingenitivo
150쪽
DE QUINTA DECL. IMPARI SYLL. abiecto tr. in a. solum laciunt genitivum, quae quidem etsi
Dorica sunt, eorum tamen usus communi linguae stequentisimus est. ut ὁ σου λας, is σου δα. ὁ λαας si λαα. ὁ ψαβα. Sed cum multa sint, re uaria. opus est ut per literarrum ordinem accuratisi me ea percurramus, discernar
Monosylla* mus ab is quae imparisyllaba sunt. Nomina igitur in baln*ς- ας. desinentia monosyllaba pauca sunt, actiuntur autem aut circunflectuntur, o partim sunt parisyllaba, ct deest nantur per abiectionem του cr. Et parum imparisyllaba, ct ea declinantur per ν r. Sunt enim parisyllaba haec, ὁ.ἄς,
τ mie., ὁ φες etσφῆ. ὁρῶ in θῶ. Imparisyllaba haec, ὁ κεῖς σκemo . Per T. Qtumo πῶς παρορα trium generum, genitivum habens os ονον. ISς uero lαστος, ΣΦ Sς φθῖιπος. cum participii sumpserint terminationem, accetum quospingenitivo ad eius similitudinem seruauerunt. ut sας sάνα In ας poly τος. Desinentia in ας. polysyllaba circunflexa, quae sintlyllaba. parisyllaba,in a.mittunt genitivum. ut θυιες, θυιS. κοσμαλκοσμῶ.3 νες,μηνῶ. Imparisyllaba uero in τος. faciunt gernitivum. ut πελεκῆς, πελεκῆνσος. Inueniuntur quaedam Ionica, quae in p. ς. mittunt genitivum. utfiῆῶς, βιῆαῖος. κυσφας- ρῆς, κυραιρος. Etiam desinentia in θας, ante l. aliam conrtinantem habentia, dummodo non site. in α. faciunt Res nitivum. ut o σάριβας, πιώμβα. ὁ λόγιςας, ἀχάλG. ὁ κeurbας,
ssiliam propria. ut ὁμγας, ἄμδα. Λαλγας, si acti γα. ὁ μέγας, πιιδα. quod extremam producit. excipitur ὁ σάλγας quod σάλγαντος facit. At ὁ μδας si μνάλου. heteroclitum esζα adiectivum. μδας enim quintae declinationis μεγαος fascit, sicut λαας λααος, re extremam habet correptam. At μεγαλος μεγάλου ο οἱστονοὲν tertiae de linationis est paria syllaborum,dc adiectivum. μεγαλλος enim Morrae οἱ πονον,2 per geminum liri,proprium est nome κ*τατους παλαtους.