장음표시 사용
121쪽
R URBANI INSTITVTION Is GRAMMATICAE TRACTAT v SsECUNDUS. N priori tractatu de octo partis
bus orationis Iocuti sumus. sed secundum linguam comunem. nunc, quia magna inter hanc de alias diuersitas est, de eisdem sercundum eas dicemus, additis quibusdam regulis generalibus, quas inutileis fore non puto, tam nominum quam aliarum partuum orationis, iterum sumpto aliteris initio. quae ut dictu est quatuor oc uiginti bipartito diuiduntur, Literae quot συμφωνα, hoc est, in uocaleis &conin anteis. Vos
cales sunt septem, α.ε. κ. i. o. v. Consonantes uerbdecem 2 septem, β. γ. θ. κ. r. I. π. e. M T. φVocales trifariam diuiduntur. ὼς μεταβorii κα. M hi ταβοα V0 με λα. hoc est, in mutabileis o in immutabileis. ω μακροὶ κεκε longas, breueis, re ancipiteis. ως eoτας κυκος ψ υποτακτικά, hoc est praepositivas, re subiunctivas. Mutabiles sunt a. e. o. iuiueo s. quae sic appellatae sunt. quod -- 'in uerborum praeteritis mutentur, hoc est, a. &ε. in η. o.
λω, o φεib , ο φολο r. Immu abiles uero sunt ἡ. i. im g ς v. 6c ω. quae cum in praeteritis non mutentur, hoc irtitae
dam hoc est, indisserenteis o ambiguas.tanqua dubias. quoniam interdum sunt longae, interdum breues.
Alii oest, hoc est, liquidas suetabileis ad tempus, &lom gae ct breuis syllabar. Alij autem appellauerunt ipsas Alχρονα quod obtinuit. Interdit enim suscipiunt tempus lorugae syllabs, interdu uerb breuis, quod st Dionysus Thrax dici
122쪽
DE LITERARUM DIVISIO NE. in iis propter hoc ipsas titiam dictas esse, ετε; -τι ται ψ
ου λλετα quoniam producuntur oc corripiuntur. Non
tamen omnino plenam ct abselutam sertitae sunt licenti am. ut ubicun* sitae sint, ct longae ct breuis syllabae locum D. 44,hilta possideant. Sed de eis etiam dantur regulae. Nam aut te α. coco. sne dictionis reperiuntur, at p ita regulam finalium uocalium natura breuium uel longarum sequuntur. Aut in principio siue medio dictionis. α hoc dupliciter: Vel enim
quibusdam grammaticorum regulis. poetarum* autoriatate coarctantur, ne quis ex arbitrio eas in una ct eadem dictione nunc longas nunc breueis indifferenter accipiah ct sic. quae semel breues sunt, nonnisi breues esse possunt. α contra. exempli gratia, ου ἔν ποστ πάρερPenulum G κατά θυμόν. Nam παθειν penultimam corripit, cum sitosi secun aoristi secundi τῖν βαρυτονων, qui quidem natura appe*tit penultimam brevem. τετυφαri uero penultimam pros Verba in ducit. quoniam omnia uerba in m .desnentia ante finalem m. desnen natura habent longam, ct si poetae nonnunquis, eam corripiant. ut etiam Herodianus εμ --ωεei χeονωο inerit, his
quibus si semel Homerus breuibus usus est, ea semper corripit. 2 contra quae semel produxit ea semper usurpat ut Vere anet; Vel ipsae ancipites propriam exercent potestas p t .nec ullo modo arctantur.quin etiam in eadem dictioσnere longae esse possint. 2 breues. Et scv χρονα, hoc est. ancipites merito appellandae sunt. Exemplum de a. INαε. αρες aeες Se Nam πες primo loco producit primam, secundo uero corripit eans
in primo uersu, producit primam, in secundo uero
one, ος τε ιδι ς. εἰ INαῖος p. ἀἱῖον, οἶ. Ini κία, ατα cxia 1. In primo uersu o. producta est, in secundo uerb correpta. Igitur aut in quibusdam dictionibus semper
corripiuntur secundum regulam grammaticorum. ut πάσιε a
123쪽
α id genus alia: aut semper producuntur. ut ικασνω, τ μυρος, α similia. Aut eaedem aliquando corripiruntur, ae aliquando producuntur. Ut απολλων, συο, vi dee.
Hae, ut arbitror dicuntur proprie agrammaticis λα. id est, ambiguae sue ancipites. Lyeονα uerb. id est bir temporae generali nomine appellantur cuiuscunque ordiunis, tam ills quae pro breuibus semper accipiuntur, quam quae pro longis, ct quae in eadem dictione modo longae modo breues sumuntur: sed de his satis. Praepositiuae Praeposscuae
sititiae enim dictae fiant, quoniam stibiunctivis praepositae diphthongos faciunt. Subiunctivae uerb. quoniam praespositivis in constitutione diphthongoru stipponuntur. ex
et . enim rei. fit diphthongus m. 2 ex ε. 2 i. fit s. oesic dearlijs. u. autem 2 si sit subiunctiva, nonnunquam tamen prς ponitur-ι. Ut υἱος, μυῖα, αροπια. Diphthongorum quae Diphthona dictis uocalibus constituuntur, aliae propriae, aliae ima g propriae. Propriae sunt sex. m. αν. ει. εν. oi. ov. ct hae εἰ sφωνοι dicuntur, id est, sonorae: uel ut uerbum uerbo redadamus) benessinae. Impropriae item sex. quinque comet
pro αδτώ. quarum tres sunt κακοiωνοι, id est, dissonae uel malessina hoc estuo. νι. ων. tres uerb ἄφωνοι id est,amnae, α. scilicet κ. α ω. Σομφύνων 9. τὸ μέν ἄφωνα, τα ό νιιὼφ α. hoc est, Consenantium autem aliquae mutae,aliquς semivocales. Mutae sunt nouem, β. γ.ὸ κ.π.τ. θ. p. h. citae Murae. in quadrati figuram dispositae. duobus modis possunt consderari. Vno modo quatenus ex eis tres carent aspiratior ne, & hae ψiλά. hoc est, tenues literae nuncupantur. R. m. T. Tres plenam eam possident, ct hae Dirier, hoc est, crassae Tenues. dicuntur. θ. Tres neque prorsus carent aspiratione. Asipi neque eam plenam possident, re hae μεσα, hoc est, mediae habentur. 8.1. p. Et sic earum tres habentur ordines. Vnus medius, hoc est. β. γ. p. Alter laeuus. o. u. τ. Et tertius des xter, θ. ita quod β. media sit interret . 2 p. inter κ. inter τ.&θ. Alio modo quatenus inuicem pro seponuntur, re ita tres alii fiunt earum ordines transverss. Priemus. V. s. l. Secundus, κ. γ. Tertius ri A e. Et hoc mor
124쪽
non dicimus propter uocis asperitatem. Item aspiratae pin tenuibus ponuntur, quandocun*post ipsas tenueis sequiitur dictio a vocali aipirata incipiens, siue in compositione. sue in diuisione. ut ἔφις , οἰχ' οπας, μεθ ων. Ob quam rem in isi praepositione,&μετα. extrema uocali abiecta peras postrophum mutatς sunt tenues in proprias aspiratas. Sic semiuo in Oba adverbio negandi κ. in . trans it,iequente οπως. Semivocales autem sunt octol. I. h. iu. ν. e. . mae in duas parteis diuiduntur. ύς λπλα, M απλῶ. id est, dupliceis oc Duplices. simpliceis. Duplices sunt tres, I. I. quae sic appellam tur, quoniam unaquaeque illarum uim habet duarum consonantium. ιλ-I. κ. 2 cr. i . o. ct in Simplices uero bifariam re ipsae diuiduntur. ος αμεταμολα ς εἰς α σμον. hoc est in immutabileis, siue liquidas, ct in asemum. Immutable Immutabiles sunt quatuor, i. tu. ν. e. quς sic appellatς sunt,
co ita nuncupata est, quoniam non habet alteram si bi peculiarem significationem. ut aliae. Nam l. oe semivocalis est, ct duplex. ut f. &a . Sich. 2 semivocastis est, ct immus tabilis. ut At r. selum semivocalis, unde; μον dicitur. Aquibusdam etiam, ut refert Diomedes grammaticus, μος
appellatur, quod suae cuiusdam potestatis sit
126쪽
ur copulatio elementorum Tinuicem sub uno tono, re uno spiritu indistanter.& interuallo ducta. Dicitur autem παeατο συπλαμβάνον τοὶ γραμμ aera. Abustue uerb resbite uocales syllabar dicuntur. ut σω. spiro. Syllabarum aliae longae, aliae breues. aliae communes.' Longae, aut natura sunt, aut positione fiunt. Sed hae quς natura sunt. modis tribus ordinantur. Aut quando per longa elementa enuntiantur. ut reως. Aut quando harbent ancipitem aliquam per productionem assumptam. 5 ut ἄ κζ. Aut quando habent diphthongum. ut αας. Arione Positione longa fit syllaba modis quinque. Vno, cum coti S repta uocalis in duas desinit consonanteis. ut αλις, Uiuaeς. Altero si desnat in duplicem literarum.ut αραψ ,κoecl. rtio, cum in comprehensioneduae inferuntur consenantes.. - ita tamen quod non sit muta eum liquida. ut risaee. εκτωe.' . mano, si sequens a duplici incipiat. ut es, εψω. into. st desinatin unam consonantem. 2 sequens item aconia Brruet, nante incipiat. ut εργον,ερκος. Breues sunt quae correptam uocalem habentire non desinunt in duas consenanteis,uel in aliud quod possit pro duabus consonantibus accipi. ut λογος,βρεφος. Vel cum aliquam habent ancipitem per correptionem assumptam. ut νῆα. ἔλα. O σειας β. MCommunis. τοτε νῆα θοήμ αλαῖ -α. enim ubique correpta est. Communis syllaba est, longa in breuem, uel contia certis obiseruationibus uersa. Communium syllabarum modi sunt tres. Primus est,cum locum breuis. longa occupat, finita parte orationis uocali sequente, siue diphthongo, nec ulla
127쪽
TRACTAT Vs s EcvNDVS. xv πιδεορ κεχαei λι- ελια hoc est, Patrocle mi miserae ani mo gratissime nostro. TertiuR cum dictio praecedens desinat in uocalem breuem, seu puram seu cum aliqua consonante, ct sequens incipiat auocali, non quavis lasmen,sediora tantummodo. Sie enim inuenio traditum a quibusdam, quod etiam Priscianus uidetur sensiste, ubi Annotariunde diphthongis loquitur. Sed aduertendum eum locum esse mancum. Ostiarii ας ν. ἔ A si α ιοξ κουσα b, o, Mui. 4 '
sequente ἰωτα, quae alioqui breuis est. sic λαρεμ. Sunt tamen qui simpliciter dicunt sic, 4 τκμ εἱκς απο θω- τος aeat μενον, hoc est, ct sequentem habeat a uocali inclupientem. nec ullum faciunt de ἰῖτα mentionem, secuns dum quos esset illud Homeri αδε κακος ίς νοσαχυ eost πολεμοιο. nam κος communis est syllaba.
αγιέα r. nam πος eum breuis sit, hic pro longa habetur, sicut stillud Homericum κος. Dedictione. Assiς si ιερος ελ iso ἀκατὰ συντέ/ρ λογον λα θετικο .
id est, Dictio est minima pars orationis compostae, quae diuidi potest.
De oratione. Aόγος ες; συνθεως Aόνοιαν ἀντοτε ia Ditυσα. hoe Prasio est, oratio est dictionum compositio, sententiam persfectam demonstrans. dicitur autem oste; το quod est dico. Nam nomina derivata a uerbis habentibus c. in Nodo. penultima, loco . habento. ut Φεeαι φορος. τe S,Vόχος. sc igitur εγω, λόγος. Cuius octo sunt partes, ἄνομα. eῆμα.
128쪽
DE NOMINE AC EI Vs ACCIDENTIBUS.
Ericanum. speetes. Deriuariu tum species. Figurae.
Nομα αμερος λογον πυτικον, γμα σημήνον. ndi νῖς ς iὸ λ λεγομενοια id est, nomen est pars orationis casuastis, corpus, uel rem significans, communiter, siue proprie dictum. corpus. ut λιθος. rem. ut comuniter dictum. ut ἄνθeωπος. proprie. ut πλατων. Nam
apud grammaticos id dicitur corpus,quod tactu, aut uisupercipitur.Res uero, quod sola mele comprehendi potest. Accidunt autem nomini qui 3, γυος,
ρμος. π σς. Genus, Species. Figura. Numerus, ct Casus. Trini, Genera quin y, ἀρειν κον. θην κον, ob εeοι κοiνω. isti οἰνομ. hoc est, Mastutinum. Foemininum. Neutrum, Commune, Promiscuum. αeri Maoiit, cui nominatiuo casu numeri sngularis praeponitur articulare E. ut o 'θηλυκυ, cui nominatiuo singulari praeponitur articularre ἔ. Ut η αρετη. eoAτεeον, cui nominatiuo singulari praes
minatiuo singulari praeponuntur duo articularia. ὁ Μ κ. Deeωπος. ἔπι κοινον, quod latine promiscuum dicitur, est quod aut specie masculini generisMeclinatur, dismulsirpnificat etiam stamininum genus. in ὁ se ουθος, hic paser. λut declinatur specie foeminini generis, ac etiam mascus linum genus significat. haec hirundo, & sic sub uno genere utrunm intelligitur. Nam inter commune ecepicoenum hoc interest, quod commune est ubi uisuscicernimus sexum. ut canis. Epicoenum est econtrarrio, ubi uisu non secernimus sexum. ut κοecd coruus. Uti No, Species duae.ορωτοτο-ον ἡ παράμηνον. Primissiuare derivativa. Primitiva. ut Oueαν-.γκ. Derivativa. Ut Oueσειος. γuiνος, coelestis, terrestris. Deriuatiuorum au
quibus post nominum declinationes dicetur.
τον.Simplex, Composita, ct Decomposita. Simplex,quς secundum
129쪽
TRACTATUS SECUNDUS. secundum seipsam fmpliciter dicitur. ut ι-ος. Compostuta, quae ex duabus componitur dictionibus. ut Decomposita, quae a compostis derivatur. ut φιλirpetr 8υς. Figura composita quatuor fit modis. Aut enim fit ex duobus persectis. ut eX, dativo casu, re oras Φος. Aut ex duobus corruptis. ut ex σοφός αι ος. Aut persecto re corrupto. ut ex mel 'praepositione,&κλεος. Aut ex corrupto 2 persecto .utitis λο αος, ex Φiλος 28 17μος.
Rei μοί, id est. Numeri sunt tres, Dinoς, situ , πληθυνα Numeri. τικος. Singularis, Dualis, 2 Pluralis. Singularis. ut ὁ α
Vocativus. Oόθου δάκlῖσις, id est, Rectus casus sic appeto latur qubd recteibstantiam rei significat. Dicitur autern ενθῆα - ονορι ικκ. ενθεια quidem, quoniam συνωνυμον est ευρύ si oe θω. ονομαsiκκ A', id est, Nominativus. quod uolen Nominati*tes nominare res. τοῦ. oe θη, hoc est, recto utimur. Reliqui obi qui autem quatuor casus toplom, id est, obliqui uocantur, quia ex obliquo significant ea quae sunt, aut fiunt circa substanutiam. Volentes enim stlem, uel hominem, uel equum, uel quiduis eorum quae sunt, siue definire, siue describere.
Dei nominare, dicimus homo, equus. Si quid autem de his dicere uolumus, obliquis utimur. ut hominis prudenatia, leonis sortitudo. DE ACCENTIBUS. Deo peta δοτόνος φονοῦς ἔγγραμμάτον. hoc est. Acem et 'MR
hoc est, Accentus est signum quoddam striptum per quod cognostitur integra vocum prolatio. temporum respirituum, ct differentia significati dictionum. Dicitur auriem προσνφια παρα τὸ ideoς αστηρ αἶρεμ υἄς τους φωναῖς. Sis cui apud latinos, accentus dictus est ab accantando,quod
sit quasi quidam cuiuis syllabae cantus.
130쪽
dum Priscianum, siue longus 2 breuis secundum Diomedem. aspiratio, levigatio sue siccitas, auerso, subunio si Mutus. ue coniunctio. oedistinctio. ηεῖα est nota a sinistra parte ascendens in dextram,sie qua syllaba acuitur. feransi vi β -ά summo in dexteram partem descendens, ita '.
Cli Mee qua syllaba deprimitur, ae deponitur. Πείtim ιενκ est noXuε. ta ex acuto regraui tacta, ita qua acuitur oc deprimitur Longa linς syllaba. μακρα nota a sinistra in dexteram partem sequaliter ducta, ita quae est fgnum productae uocalis. ut aris ψleo κταμυοῖο. . enim producta est, iccirco supra se chara Breuis, herem habet6ςμακρῶς. βραχῆα nota iacens smiliter iurpra correptam, sed panda, ct contractiosi quas sursum
ipectans, quae est signum correptae uocalis. ut Kες βροτο ei γλ α. secundo loco correpta existens, supra se habet characterem τκς his enim duobus accenti bus in ambiguis dichronis, hoc est, a. i. v. ueteres utebam Aspiraeo. tur. ut in quibusdam codicibus adhuc uidere licet. Δαισμα adiummam uocalem aspiratam ponitur in principio dictionis,&hac notatur figura'. quae est leuapas circuli. Muigatio. ut ἔπιρα, ωρα. etiam ad summam uocalem leuiga
iam, id est. inaspiratam ponitur, quae in principio dictiornis leui spiritu enuncianda st, ct hae notatur figura'. quae
est dextra pars circuli, aspirationis notae opposita. ut αιας ὀνκε. Veteres tamen diuidentes κ. uocalem, laeua quidem parte pro aspirationis nota utebantur. ut αγνος. Dextera notati uero pro. laeui. ut αγ eis. Vbi aduertendum est. quod orninis dictio a vocali incipiens uel a diphthongo, aut2ασεία
signatur aut non item, incipiens a coninante, nisi ae. incipiat, quae semper aspiratur. ut eorru. einbo. excipitur
ἐαρος, ἐαeie ς, α εο ei ορ. Sed de his cumulatius in praete rito imperfecto activo grauitonorum, hoc est, Amitu has Auerno. bebis. Arroseοφος, est item dextera pars circuli ad sum mam consonantem apposita. sed in sire dictionis. quae fit duoeese, has nota ostendimus parti orationis deesse ultimam apostrophia uocalem. ut pro quod quatuor accidit uocalibus,