장음표시 사용
341쪽
tam media quam passiva. si quis formare &inflectere uos luerit, regulas sequatur quae habentur de his in ri imi. Πεeῖ- ἴκμ το ἔπι θυμοῦ.
ῖ.τοεπιθυιῖ.hoc est.des, dero quod etiam aspiratur sicut smi του απω, ct est eiusdem coniugationis uerborum in ii. per quam secundum artem potest regulariter formari ac uariari, tam in actua literartura quam passiua,per Onan eis modos S tempora. Παρατ
κσεις, ii . ct sic per alios actuorum modos, quae tamen in usu non habentur.
342쪽
Reliqua uerbu quis uariare uoluerit, regulas uerboruiniui. primae coniugationis omnino sequetur.
343쪽
x m. sedeo Adnotatio. ἔσω. κεῖνται
DE VERBIS AN O MALIS IN MI.Πεει αῖ κάθημα. Η mi praesentis temporis est, reprimae coniugatior
phthongum plerun* mutantur, quando syllaba incipita
At quando syllaba incipit a uocali, duo εε. in s. diphthoni
Sum nunquam mutantur, sed in η. ut euim. 'um. Propter
quod argui potest, hoc uerbum ne* esse a uerbo in o. des sinente, ne piniuia Namst a uerbo desinente in ω. fieret.
nec Aeolicu est. Sed sciendu pathos esse. Nam integrum eius est ευιαε. quod habet ε. correptum in penultima: quod proprium est uerborum in a. primae coniugationis, quod secunda ostendit persena, quae desinit in σαι. mia omne tempus praesens in um. desinens.habens secundam persea
Consueuit enim Homerus has tertias personas pluraleis praesentis temporis, hoc est,hwrm, re uti rem, a tertia singulas ii sonum more) sormare, tanquam terti dira pluralem praeteriti passui uerborum circunflexorum corripiendo penultimam,ac interponendo α.sicut πρωοiεαται,ἀποτητεχποιηται. - . At metri
344쪽
TRACTATUS SECUNDUS. At metri gratia eandem syllabam quae ex longa breuis fa
Sed super hoc& aliis huiusmodi Eustathius uarias addurcit sentetias.&Heraclidae.&Aristarchi, o Zenodoti. quas referre longum esset.
Possunt etiam haec cut quibusdam placet ἄπο αο εω grauistono deduci, ut suo loco dicetur.
Componitur hoc uerbum cum κντα praepositione,&idem habet significatum. ut καθκμαι. κάθησω, καρκτα. unde κά g. ., infinitivum. Π κατ κ . Καθήμηρ, κάθησο, καθητo, i καθ=tata. sicut κτο, κso. TO Ereosακτικον. καρκσο, κριθι sae. INάδος α. ADP αὐουσα κάθησο, ἔμω p επnrήθεο μοθω. o similia quae in usu habentur: in quibus accentus retrahis tur in antepenultimamr nisi ubi extrema longa suerit. mur autem hoc fiat, talis adsignatur ratio. oniam κααestum παρασυνθετον est: sicut αεκωμ. θεκοιπος. Praepositiones enim sumuntur cum partibus orationis,aut per m θεσιν. ut is raγe 'M. aut per προυασύνθεο . ut . aut per rem Itii . Ut απτὸτους Ηλεως. Sed aduertendu cst. Graecos id ad
Composita. Praepositiosnes trifaria sumi. Συνθετο r.
345쪽
s, sedeo. DE VERBIS AN O MALIS IN MI. Παραιωνθετορ uero,no id solum quod a composito decluatur,ut Φίλιππrος ΦΩ, mi Iω:sed etiam quod non in ipsa prirma compositione uerbi fit, quia ea non inueniatur: sed in eius derivatis, sicut est κάθημα, cuius prima positio esset uti, si in usu existeret. Inde tam passivum: quorum ne trum componitur. Non enim καθεκμ dicimus. neque κασκαθημm,quod derivatu est απο si ευια, postquam G τά κεασμ factum est .m, ut dictum est. Quare nem mirandum est. si κάθυια non eundem habet accentum quem vim: quum traditum sit, quod in compositis accentus simplicium non mutatur . siue quod Miθnim non est compossium, sed decompositum: siue quod ut αεκων no habet compositionem positivam, sic etiam κάθημαι. Et ut a. paruscula priuati ua, oc ἔκίμ, componitur αεκωμ: ne ex .τά re καμα componitur καθ um. moniam ἀε κω non inuenitur: se
etiam καθηγιαi non potest dici derivatum esse ab eo quod est . εκμi,uel iis arum: quorum neutru est in usu. Sed compositum esse ex Ger; oc .m: sicut ἀεκων ex α. particula pristiativa,&ἐκωμοκόντος, quod est participium non positiuu, hoc est,praesentis temporis,sed aoristi secundi. Sciendum est autem. huiusnodi compositione si compositio si decompositionem adpellari. d propterea aescen tum transcendere. Et ut no dicimus ἀεκων,ἀεκ ος, sed αἰκωρ,αἰκοντος : sic etiam non dicimus καθυια, καθοῦσα, sed κάθημα, καθησα. Est re alia communis regula uerborrum in ui. bd omne uerbum passuum in μαι. desinens. a uerbo in ii. declinatum, incompositione accentum rertrahitin tertiam a fine, nis quid impediat. Ut κῆμα. αποκεισ
Sed quoniam alia uerba sunt in is . desnentia, hoc est. εα,εὐίδω illis est ι,.quae idemsgnificant quod καθυια:&eorum usus uarius est re mixtus. ab re non erit etiam de ipsis hoc in loco aliquid dicere.
E 5 igitur'pr intonum, Sadspiratum,quod sedeo
etiam significat, oc induo.ut supra dictum est: ct in intraque significatione eius praeterita augentur:non ε.
346쪽
In κ. secundum communem regulam, sed ι. in diphili. assumpto. cum si de numero quatuordecim siue sexdecim uerborum, quae communiter annotantur, ut in augmemto praeteritorum dictum est,non tamen in usu habetur in oemnibus temporibus. Nam εω praesenti tempore in neutraharum significatione utimur, nec ν zυ praeterito imperfracto, ne F κκα praeterito persecto activo. At praeteritum perfectum pastiuum, hoc est, ειμαι,μσαι,4ram. ειτα ι Hsm, in interposito, in utraque habetur significatione. α pro iii
Hoe est. induti erant. Participio quo , hoc est. o ιδος
347쪽
nas inhaesignificatione praesentis temporis esse, re notatio. riti impersecti,* b, shm lite' dum-hoc in loco μμα praeteritum passuum eadem lite*ratura &eisdem accentibus diuersa habere significata sescundum diuersa themata,a quibus deducitur. Nam si a m ι το πεμπα fiat, dimissus sum. siue liberatus sum signuficat. Si autem ἰώδεω, το vis m,indutus sum. Ad α.
Hoc est, colloca me in naui. α participium bi ς, τ iratis τος. Odiose s- .etrae. Et etiam pro indui accipitur. Odiar. d.
quartae coniugationis grauitonorum. .us prῖς eri
348쪽
In quibus compositis non retrahitur accentus. quoniam Almo huiusmodi praeterita si duas habeant consonanteis, accentum suorum simplicium etiam in compositione seruant. Ut κλμαι sicησμα καθεῖ sera, ct in n κεν καθησμην. Elioe alia regula, quod omnia praeterita indicatiua a uocali natura longa incipientia, accentum seruant incompositione quem eorum simplicia habent. ut μα
tθα Aeolica sunt.gaudent enim AeoleKaccentuum trans mutatione. ut στρεύς. στρευς, re similibus. Postum indicativa praeterita, quoniam Amri με steείφενeε. εος κνθευῖε, imperativa sunt,non autem indicativa. Addituest, a uocali incipientia,propter κατι. . Additum est, ct a natura longa. propter cuius pes nultima apud poetas communis est. Praeterea καθκσ uattre καθ μουν, -- καθεἱwm.non sunt decomposita. ut κοθώμω, sed composita, idcirco accentum seruant suorum sim plicium. Etiam annotandum est. hoc uerbum literatu rapassua magis in usu haberi quam activa. ut apud Hormerum latissime uidere ieet. is
ψον. α. καθίσω, ct reliqua. quae magis sunt in usu in literatura activa quam passiva. Significationem uerb. nunc activam habent.
349쪽
A quo κεεω, unde fit derivativum in jui. κυ ui. Passuumuli acu. Mικάσειάν No εε. εις A. δίφθογγοι . κειμα: sicut Oolla ετεποιεῖτε. propter quod etiam argui posseti hoc ne pesse. a uerbo in ω. desinente. neque in tui . cum eius penultima tsit s. diph. quam nullum uerbu passuum inium. desinens inuenitur habere: sed aut a. aut ε. aut o. aut ov. aut ν. aut . ω. sed hoc est. UI οαθος. Nam duo uerba passua auere hi , bis in Ai. communiter annotantur, hoc est, ilium. α κειμ-
quae cum Aeolica non sint, penultimam habent prodictam. Alterum quidem κ. monophthongum, alterum M. diphthongum, sed de hoc in hum satis dictum est. Se
sm μ. '' μ τογινίσκω, α si σάω, ῖ fit, d esuecundae coniurl gationis uerborum in μι. Est etiam Mytu το- ὁ δ' μελλ. Dae, unde iis circunflexum abiecto ε. de diphth. notat, quoniam uerba in ω. desinentia, ex grauitonis in circumflexa mutata. terminantur in penultima in i. correptum. ut πάθω ωiθω, s. χω olla. sic δελ in. 9σω ἰσω secus dae coniugationis circunflexorum. unde fit derivativum; σμt. i. ut 'ista, p,-M Dei κως simiui, κ. in α. conuerso..
350쪽
Tertia persbna seraei, accentu acuto in antepenultima: siucut dativus pluralis participii σσας, sσαντος. t σάς tamen ossuτονον esse debuerat, quum sit participium praesentis temporis a uerbo in v. secundae coniugationis: sicut lacrς, lis βός, mate . sed sequutum est participia disyllaba primi aoaristi a filui. ut σώσας . ίσας, κυσας, quum similem habeat literaturam. Hac igitur ratione; ας,7 τος in usu habestur,cuius dativus pluralis est Alri: quam scripturam cta centum tertia pertina pluralis praesentis temporis omnis no sequuta est. IMαὶος ν. Η μετεewγενεήν πολλοὶ Καν ἄδεες iraris.
ύσαθi, a genitivo participit: siue a prima possina pluralli: sicut*sαθι. Et patitur syncopam in omnibus numeris S
In quibus syncopam patientibus aduertendu est, quod principalis syllaba adspiranda silerat: quia i .antes. per
ssuit.At Juος fluuii nomen tenui spiritu scribitur: quia post s. sequitur e . Adnotantur etiam quae syncopam pariuntur: qualia sunt iam dicta.ut lita GV isω υε υωσα - isων. Hoc etiam aduertendum est.qubd secunda persona hu Adnotatio. ius imperativi, hoc est isi. oc scriptura& accentu eadem
est cum secunda imperativi substatiui uerbi Oi: nec discet X ν ni possunt