Epitome juris canonici juxta Decretalium libros Gregorianae collectionis explanati, quam, in usum maxime discipulorum, e suis libris collegit auctor ipse, nempe r.p. Vitus Pichler ... Pars prior posterior

발행: 1755년

분량: 789페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

101쪽

set Lib. III. Titulas XXVII.

- nec Ius canon. c. s. de eo, qui dixit, quam POL luit sec. nec aequitas naturalis patitur. Legiti-inati per rescriptum ( seclusia consuetudine opposita , quam quidam vigere ajunt non sum cedunt parentibus in praesentia legitime natorum, nisi P,inceps, qui solus id potest specialiter legitimaverit in ordine ad successionem . Dixi et . in capita, seu in partes aequales iuxta numerum capitum seu personarum in eodem gradu existentium, nempe quot sunt persenae tu

cedentes. Dixi 3. in stirpes ( vel stirpem ubi

nempe non attenditur numerus personarum , sed stirps, vel stirpes, ex quibus descendunt haereis des, v. g. Pater reliquit tres liberos, unus tamen ante patrem defunctus est relictis s. liberis: isti t. liberi succedunt omnes simul sumpti in tertia parte haereditatis patris, &re ective avi, quia non succedunt jure proprio & ex propria Persena, sed jure repraesentationis & in persona sui parentis , cui, si supervixisset tempore mortis patris , tertia pars fuisset debita. Dico g. In desectu descendentium succedunt ascendentes legitimi proximi, nempe pater& mater, in capita & in portione aequali, vellatus pater, si mortua jam prius est mater, si autem &haec praemortua sitisset, avus ( vel avia ) paternus aut maternus, exclusissemPer remotioribus gradu , ct omnibus collateralibus. nisi et . adessent fratres germaeni, vel sorores g-manae defuncti, h. e. qui utrumque Parentem, patrem dc matrem, cum defuncto communem habuerunt, seu duplici vinculo sunt conjuncti, hi enim cum astendentibus succedunt in capita, & eorum, si qui praemortui sunt, liberi in

stirpes; si tamen p. nullus germanorum super viveret, & soli eorum liberi adessent, exclud

rentur penitus ab astendentibus. Auff. de uv-

102쪽

Do fuerassionibus ab Diestato. yg

Dixi, exclusis remotioribus gradu. Est autem gra- , nihil aliud , quam unius personae ab altera in eadem linea ( recta vel obliqua seu collaterili) distantia. Quoad computationem graduum in materia succelsionis attenditur Jus civile , ruod quidem in linea recta , ascendentium vel estendentium , non differt a Jure canonico , di pro linea recta ab utroque Iure traditur haec regula , tot sunt gradus , quot funt generationes , vel, quot sunt personae una dempta , nimirum communi stipite . Pro linea autem colimrerali seu tra viro discrepat Ius civile a I re canonico, & eamdem sequitur regulam, itae ut proin in linea transversa non detur primus gradus , & frater & soror , vel duo fratres , jam distent duobus gradibus , quia duae intercesserunt generationes, vel duae saltem reperiuntur personae dempto patre, communi stipite. Quae regula in sequenti successionis ordine erit observanda . quares Dico . In defectu tam descendentium quam ascendentium ( nempe liberorum & nepotum, ac parentum & majorum, in linea recta) succedunt consanguinei collaterales, videt. I. Fratres ( dc sorores germani in capita, & unius

praemortui liberi in stirpem, exclusis unitatem- Iibus , nempe cocanguineis, qui eumdem cum dei cho patrem, non eamdem sortiti sui it matrem, & vicissim uterinis, qui ex eadem quidem matre , non autem ex eodem Patre Pr

creati sunt; imo liberi germanorum, etiam soli, excludunt fratres unitaterales. 2. Ubi non extant fratres germani, succedunt fratres unitaterales , tam uterini quam consanguinei, si adsint utriusque classis, & quidem probabilius aequalitersae distinctione inter bona, utrum ea provenem E et rint

103쪽

rint ex matre vel Patre, quia bona, postquam Pervenerunt ad fratrem, fraterna evaserunt, renon amplius sunt Paterna vel materna. S. Indelectu omnium fratrum & sororum, & ex eis natorum liberorum, vocantur ad successionem in capita reliqui consanguinei Propinquiores gradu , exclusis remotioribus , in infinitum, non attento sexu, vel duplici vinculo, vel iure repraesentationis , quod jus repraesentationis sicut in linea ascendente datur numquam, & indescendente in infinitum, ita in collaterali datur quidem, at ultra fratrum filios non extendtur

Sumuntur haec omnia ex noυ. II S. c. g. Auto

cessante cum ditarbus sqq. C. de legitim. haere-dib. l. et s. t. q. s. ii. de suis se legit. Ae=ed. I 1-telligenda tamen sunt de fratribus legitime natis, vel Per matrimonium legitimatis; nam naturales & spurii , ni si sint uterini , non succedunt, nec legitimati per rescriptum, fratribus legitime natis, licet sibi invicem succedant.

Objie. I. Est commune agioma ex l. I g. g. 2. C. de legit. haered. desumptum : maternis cedant materna, paterna paternis: ergo fratres uterini non succedunt consanguineis fratribus in bonis a patre ad hos translatis, nec vicissim continguinei, seu ex eodem patre prognati , uterinis seu ex eadem matre genitis in bonis a matre ad hos translatis. In s. ult. inst. de suo- ceg. cognat. jus succedendi in collateralibus restris una est ad decimum gradum consanguinitatis: ergo non datur in infinitum . R. ad I. n. on Leae suppositium, quod bona, a parenibus in fratres semel transmissa , fiat adhuc paterna vel materna: dein l. 13. cit. derogatum est Per nomcit. Adet. Ibi Imperator solum dicit, quod con-

languinei succedant, etsi decimo sint gradu: adeoque hunc gradum Praecise ponit pro exem

104쪽

m fuerassonibus ab intestato. syPIo remotae cognationis vel agnationis , ultrae quem ordinarie illa probari amplius non potest, non vero excludit remotioreS.

6 Quaeres, an liberi fratrum & serorum , qui forte omnes jam sunt praemortui, superstites soli succedant in capita, vel in stirpes 3 R. in capita, l. 2. cit. s. 3. Comitia virens. s.38. de anno I s et s. Ratio, quia, si nullus amplius superest ex fratribus vel seroribus, cessat fundamentum repraesentationis, neque soli fratrum diversorum filii re Praesentant persenam patrum suorum. Aliud foret, si vel unicus ex fratribus superest.2 Dico s. Casu quo deficiunt omnes consanguinei, tam collaterales, quam ascendentes &descendentes, defunctus autem reliquit uxorem, ista de Iure praetorio succedit in bonis mariti, ac vicissim maritus in bonis uxoris , L lin. C. Unde Hr se uxor. nisi extent pacta dotalia, aut

nisi statutum, vel consuetudo loci aliud exigat. Si vero adsint liberi , vel alii consanguinei , tunc seclusis pactis dotalibus, statuto, vel consuetudine loci , quae omnino observari debent, de Iure civili uxor marito, & vicissim, succedit vel in quarta parte bonorum defuncti , si eius consanguinei non sunt plures quam tres, vel in portione virili, si plures sint, sed latum tunc, quando defunctus fuit dives, & superstes cola-jux est pauper . Auth. Praeterea C. eod. AoU. III. cap. r. Si uxor concurrat cum liberis , solum usumfructum suae portionis , si vero cum consanguineis aliis , proprietatem consequitur . Quomodo de Iure Bavarico sibi succedant conjuges, & quid cuilibet vel ejus haeredibus post mortem alterius cedat, praesertim quoad acquaestus , seu bona , quae communi utriusque opera constante matrimonio acquisita sunt , tam in casu , quo liberi adsunt , E 3 quam

105쪽

Lib. III Titulas XX uvam quo non adsunt, videri potest in Stat iis Bavar. tit. I. art. I. S. q. Io. & ibi Cam scellar. Scinid 8 Dico 6. Casu quo dc omnes consanguinei , dc uxor quoque deficit , defuncti bona capit fiscus, seu aerarium Principis, i ta se . C. de bonis vacant. Ab. Io. Si vero defunctus vixit in aliquo Collegio Iegitima auctoritate instituto, huic cedunt illius bona. Si autem fuit peregrinus, illa occupat Episcopus eroganda in pias causas ia. th. omnes peregrini C. communia defrae ' Quaeres, quis succedat Clericis, item novi-xiis in ordine religioso, vel etiam religionem Pr sessis 3 R. i. Clericis habentibus bona Patrimonialia, quasi patrimonialia, parsimonialiae, aut industrialia , succedunt consanguinei proximi . In beneficialibus congruae sustentationi super-ssuis Ecclesia , in quae habuerunt beneficium, uti dc in patrimonialibus, si nullos habeant cor

sanguineos, c. I. h. t. c. I. ET FI. depecul. Cleric c. I et . de testam. Nisi nempe aliud obtineat consuetudo, vel privilegium, vel Camera Apostolica, aut Episcopus habeat jus spolii, ut vocant Novitiis, si nore fecerint aliam dispositionem, uti possunt, succedunt proximi consanguinei e cluso Monasterio Idem est, si novitius exspeciali privilegio ante expletum novitiatus annum ratione morbi emittat professionem , dc moriatur . R. 3. Professis non tam succedit , quam retinet Monasterium illa bona dc jura , . circa quae ante professionem aliter non disposuerunt. Auth. ingressi C. de SS. Eccl. can. p. s.cail. I s. q. J.. c. de testam. Si autem religio

non foret capax dominii bonorum temporalium , statim post emissam professionem succederent professi haeredes ab intestato, perinde ac si mo

re naturali fuisset defunctus.

106쪽

De Deeessonibus ab intestato. yyro Dico . Successio pactitia de Iure communi non valet, si vel per Pactum negativum renuntietur haereditati alicujus certi &ideterminati adhuc viventis, I. D. q. defuis legit. haered. vel per paetum assirmativum agatur de successione in bonis alicujus determinati & viventis adhuc, ac non consentientis, aut inconsen se non perseverantis usque ad mortem, I. Is LI s. l. . C. de pactis , quia ejusmodi cessi nes & pacta praebent occasionem optandi veIcaptandi mortem alienam. Dixi, de Iure communi ; nam di Statuti passim licite ac valide renuntiant filiae Illustres haereditati paternae, &υi eonsuetudinis valide ac licite eriguntur Pacta dotalia, in quibus sponsi paciscuntur de successione futura inter se et sic etiam subinde renuntiantes haereditati reservant sibi regressum ad haereditatem in eventum , quo aliqua Iinea, in cujus favorem renuntiarunt, fuerit extincta.

Objie. Hujusmodi pacta de futura haereditate viventis valent, si eis adjiciatur juramentum: ergo non simpliciter sunt irritata a Iure , vel saltem non praebent ansam optandi & captandi mortem alienam , quod esset contra Ius naturale , quo repugnante nec juramentum potest obligare. R. In meis principiis , qui defendo, per juramentum non confirmari actus a Iure

civili in favorem privatorum irritatos, n. ant. Interim tamen valet tale juramentum in sua linea, & parit obligationem religionis sibi propriam, licet non resuscitet obligationem Justitiae , alias pacto valido propriam ; cum omne juramentum , quod non vergit in praejudicium tertii, &dispendium salutis aeternae, servari debeat ex virtute religionis, c.28. deIurejur c. 2. de

paci. in 6. Ceterum quamvis in I 6 i. g. de . O. S

107쪽

sis Lib. III. Nitulus XXTTITI Fn. est. hujusmodi pacta dicantur esse contra

bonos mores, & praebere ansiam optandi mortem alienam, inde tamen non sequitur, quod sint contra Jus naturale; quia tantum sunt contra bonos mores civiles , seu contra Jus civile , non contra Jus naturale, alias nec consuetudine pos.sent subsistere aut statuto . Neque praebent ansam captandae mortis alienae proximam, &Perse, sed solum remotam & per accidens, atque ex malitia hominum accidentali.

TITULUS XXVIII. De sepulturis. SUMMARI U M. 1 suid sit sepultura facta.

et a Quinam ea gaudeant, Des noss.

. Ubi sistes sint sepeliendi.s uuae ni jura parochi circa sepulturam.

I CEpultura , nimirum sacra , in nostro Jureo tripliciter accipitur. I. Pro jure sepeliendi corpora mortuorum. 2. Pro actu seu officio, quod in sepeliendis corporibus impenditur. s. Pro loco ipso, ubi illa sepeliuntur. Et in hoc sensu definitur esse locus religiosus, auctoritate Episcopi deputatus ad tumulanda fidelium pie decedentium corpora, per c. 3. h. t. sec. q. Relig. dom. usi est coemeterium , quod debet esse benedictum, vel Ecclesia. Neque inferior Episcopo praelatus, nisi jurisdictione quasi Episcopali sit praeditus, jus sepulturae tribuere, & ad tepeliendos fideles locum deputare potest, Per c. q. cit. Si tamen Papa quibusdam concedit privilegium tale, scutordini Praedicatorum S. Dominici, & Minorum

108쪽

De festulturis . syS. Francisci, concessit in suis Ecclesiis dc coem teriis privilegium sepeliendi quoscumque fideles . Clem. 2. bi Extrab. 2. int. comm. h. t. quod alii quoque Religiosi per communicationem Participant. Mol. b. t. d. 2Iq. num. 2.1.) utique

Episcopi auctoritate opus non est et Dico I. Sepultura sacra gaudent, seu in loco sacro sepeliri debent, omnes dc soli fideles, qui pie & christiane moriuntur, can. 28. Oc. I S. q. 2. c. II. h. t. Dixi I. oti siles, quare non Christiani, uti Gentiles, Pagani , Turcae, I a- dari, ita excluduntur, ut non tantum sine Peccato mortali, & poena excommunicationis in loco sacro sepeliri nequeant, sed etiam, si sepeliantur, rursus exhumandi sint, & coemeterium vel Ecclesia censeatur polluta, ac reconciliatione indigeat,

ian. 2 p. 28. d. I. de Confere. Idem tene de Haereticis & excommunicatis non toleratiS, C. IZO Clem. I. h. t. c. T. de conscr. Eccet. Dei Altar. c. 2. de haeret. in S. Infantes Christianorum ante

Baptismum , saltem dubium , extincti non tu Ioco sacro, sed prope illum, sepeliri debent ac solent, nisii in utero matris extincti sepeliantur cum demortua matre. Dixi et . Lui pie hebrisiane moriuntur ; siquidem& Catholici generarim omnes privandi sunt sepultura sacra, qui in

peccato mortali notorio decesserunt, v.g. in actuali furto, vel adulterio &c. occisi can. I S. II. EI. Causs. I S. q. 2. Atque in specie I. Excommunicati , probabiliter etiam tolerati . x. Nomina tiria interdicti. g. Usurarii manifesti. q. Raptores seu violatores Ecclesiarum, ac incendiarii. s. Qui decimas non solverunt . 6. Religiosi proprietarii, seu retinentes peculium sine licentia superioris. . Qui per totum annum omiserunt Confessio. nem Sacramentalem & Communionem Paseli

109쪽

roo Lib. III. Nitulus XXVIILcidae, seu qui se ipsos sponte occiderunt ex desperatione, iracundia, vel simili passione: non vero, si id fecerunt mente moti, vel semifatui,. propter nimiam ii istitiam&c. sibi non latis praesentes. In dubio, an quis sanae mentis. fuerit, an sibi ipsi vim intulerit, vel casu aut ab alio interemptus sit, debet praesumi benignius: stante tamen hujusmodi dubio expedit talem clam &nocte in loco sacro sepelire ad cavendam populi offensioneim Io. Qui in torneamentis, hastilindiis, per se conjunctis cum probabili vitae periaculo, occisi sunt II. Qui formaliter duellantes. in loco conflictus obierunt. Communis. ex variis canonibUs. Circa quos notandum, quod delictum debeat satis esse & publice notum, atque ante obitum non apparuerit signum Poenitentiae. Quod tamen apud duellantes probabilius non su ficit nunc autem certo propter Const. Ben. XIV

in cip. Detestabilem s. praeterea i & , ubi Justitia exigit, satisfactici pasti laesiae nou sit facta, saltem per cautionem sufficientem . Dein adverte, quod ossae illicite sepultorum,. si ab ali, rum fidelium ossibus vel corporibus discerni possint, exhumanda & procul abjicienda sint ,

Per cap. I 2, cit.

3 Objic i. Vidimus. nuper durante bello haereticos, qui in terris Catholicis obierunt, in coemeteriis Catholicorum quandoque sepultos: fuisse. Imo Caesar & Status Catholici in penultimo bello Turcico haereticis, suppetias alioquin negaturis,. promiserunt sepulturam sacram. Ergo non est illicitum haereticos toleratos. sepelire in loco sacro .. 2. Licitum est communicare cum excommunicatis toleratis adhuc viventibus: ergo etiam cum mortuis indulgendo lysis sepulturam sacram.

3. Etiam affectis ultimo supplicio negatur sepultura sacra , licet poenitentes sint mordui: er

110쪽

De sepulturis. Orgo. R. ad I. c. ant.on. c. In nupero belIo i in quibusdam urbibus, ubi dominabantur praesidiaeacatholica, parochi fuerunt compulsi per metum gravis incommodi, ac in bello penultimo Tu cico Staetus Catholici per metum, ne sibi ab Haereticis negarentur suppetiae adeo necessariae pro bono publico, id concesserunt Et hinc Ecclesia tanquam pia mater, per suas leges, non obligansacum Periculo gravis incommodi , privati aut publici, pro his circumstantiis recte credebatur non urgere observationem suarum legum , praesertim cum haeretici sepulturam suorum in loco sacro non in contemptum Ecclesiae , sed praecise petierint ut honorem Politicum.. Unde Ecclesia etiam tolerat consuetudinem, vi cujus, ubi haeretici vivunt Catholicis immisti , in coemeteriis & Ecclesiis, quas habent communeS , tumulentur utrique , ac ut haeretici inferantur sepulchris majorum suorum Catholicorum. Ad E.

Iterum n. cons communicare cum vivis praecise in gratiam fidelium est concessum , & per hoc nihil favoris indultum est excommumcatis et sed sepulturae sacrae praecise cederet in favorem excommunicatorum tam tuorum ; nam

fideles vivi nihil inde commodi consequuntur.' Interim sententia oppositae, quae est muliorum, servire potest ad hoc, ut tales excommunicati,

si semeli iam, sint sepulti in loco sacro , exhumari non debeant. Ad D Affectos ultimo supplicio non Ius scriptum , sed consuetudo ad absterrendos alios a criminibus capitalibus privat sepulturae sacra. Et hinc neque electio sepulturae conceditur damnatis ad mortem ..

Dico x. Qui libed fidelis de Iure sepeliendum est in Parochia, in qua habuit domicilium, vel

quasi domicilium,. sest in quae recipere consuevit,

SEARCH

MENU NAVIGATION