장음표시 사용
111쪽
rox Lib. III. Titulus X Lalibi elegerit sepulturam, quod regulariter omnibus pubertatem adeptis est permissum. 3. UeInisi habeat sepulturam a majoribus suis elegiam A. Religiosi autem, etsi moriantur extra claustra, ad sua Monasteria & Ecclesias deferri pol- sunt etiam irrequisito parocho loci, ubi decesserunt. Pars I. habetur et .se I h.t. C. S. eod. in
G. Clem. 2. eod. s. virum. Ratio, quia, sicut ad Parochum spectat parochianos suos adhuc viventes pascere verbo Divino & reficere Sacramentis Sc. ita ad eumdem pertinet providere mortuis
de sepultura , & , sicut ad eamdem spectabat onus providendi spiritualia vivis, ita aequum est, ut funeralia percipiat a mortuis . Si defunctus in duabus parochiis habuit domicilium, vel quasi, sepeliendus est in ea, in qua decessit, si in neutra decessit, deferendus est ad illam, in qua solitus est percipere Sacramenta , & interesse Divinis officiis, si autem in neutra hoc solitum
est facere, datur locus praeventioni, Vel Portatur funus ad illam, ad quam commodiuS transtferre potest arbitrio amicorum . Pars E. sumitur ex c. p. h. t. quia electio sepulturae se halbet vastar ultimae voluntatis. Et hinc ista electio competit omnibus, qui per ultimam voluntatem possunt disponere in ordine ad spiritua- Iia , c. I. X., c. I. 2.3. q. h. t. in 6. Religiosis, quia proprium velle di nolle non habent, non competit , nisi procul a suo Monasterio decedant , vel possideant beneficium ecclesiasticum extra Monasterium : Praelatis tamen, Abbatibus, Provincialibus, Rectoribus, Quardianis non negatur, modo habeant rationabilem causam eligendi , & caveant bonae opinioni suorum domiciliorum, text. , gh in c. Fn. eod. in6. Licet
autem quilibet sibi. possit eligere sepulturam extra paerochialem Ecclesiam, Religiosis ta-
112쪽
De Sepulturis. Iosinen de Clericis sub excommunicatione reservatae prohibitum est, ne aliquem inducant ad vovendum, jurandum, vel simpliciter promittendum, ut neglecta parochiali sepulturam eligat in suis Ecclesiis vel coemeteriis effectu secuto , vel ut pro suis Ecclesiis semel electam non amplius mutet c. I. h. t. in 6. Clem. 3. in s. de paenis. Pars R. ex c. I. X., c. S. h.t. in 6. quia defunctus tacite censetur elegisse sepulturam a majoribus luis electam, & sibi paratam , si voluntatem contrariam non declaravit. Excipitur uXor, quae , si ipsa non elegit sepulturam , licet elegerint ejus majores, tumulanda est in sepultura m
riti praemortui, & quidem, si plures habuit , ultimi, licet iste extra Parochiam sepultus sc
lierem sequi virum situm tanquam caput . Pars q. ex resolutione S. Congr. Jul. 162 . quam allegant Donat. & Barbos de s. Er pol. P
s Quaeres, an& quid Parochialis Ecclesia, vel potius Parochus, praetendere possit casu, quo Parochianus (vel ejus majores alibi elegit sepulturam, & tumulatur 3 Item quid juris competat eidem adversus eum, qui alienum parochianum, qui nullam elegit sepulturam, nec habuit electam a majoribus, lepelivit in sua Ecclesia vel coemeterio R. ad I. De jure praetendere potest portionem Ca nonicam parochialem ab illa Ecclesia, in qua sepelitur, ex illis bonis, quae intuitu funerisobveniunt illi Ecclesiae, qualia sunt legata, oblationes dic. Ac juveralia, vel mortuaria appellantur c. t. seqq. h. t. Clem a. d. Wrum cit. Quae portio fere est quarta pars eorum, quae ratione iuneris & Per ultimam voluntatem deiuncti ( exceptis tamen , quae pro sabrica, vel ornamentis, S ad Per
tuum Dei cultum legantur ) taIi Ecclesiae obe
113쪽
niunt, & a Trid .et . c. I S. de res vocatur quamia funeralium . Sed ab hac portione Parocho reddenda per privilegium absolvit S Pontifex
Monasteria Dominicanorum & Franciscanorum aliorumque Mendicantium ordinum. Imo consuetudo eam in nostris partibus penitus abrogasse videtur. Interim tamen censeo , Praesertim in locis, ubi illae per consuetudinem abrogata est, spectato jure fas esse Parocho petere, ut consuetae exequiae & officia funebriae pro tali parochiano alibi sepulto apud se celebrentur. Ratio, quia certum. ex una parte est, quod de
jure quilibet sepeliendus sit in sua parochia et ergo pariter certum est, quod Ecclesiae parochiali competat jus celebrandi exequias & officia funebria , ex jure sepeliendi resultans: ergo hoc juscelebrandi exequias tandiu afferendum est Ecclesiae parochiali, quamdiu non probatur id ei esse ademptum: atqui per hoc , quod parochianis concessum sit eligere sepulturam alibi , &in Ecclesiis non parochianis indultum jus sepulturae, Ecclesiae parochiaeli non est ademptum jusfunerandh & exequias celebrandi, utpote distinctum ab illo; praesertim cum privilegia quae adversantur juri Communi , & privatorum, finirestringenda, imo jus ipsum e.f. h.L & Pontifices ta suis Bullis, ubi indulgent eligi sepulturam extra parochiam, v. g. in Monasteriis ,
expresse addant hanc clausulam , salia jumtia
Eccleismum , a quibus mortuorum corpora assumuntur, h. e. salvo jure Parochialium Ecclesiarum, ut passimi explicant Canon istae. Obj. E. Libertas sepulturae , Renularibus indulta, ut ait P.Reinens t. h.t.n. 38. nimium laed
retur, si haeredes cogi possient ad duplicanda officia di Missas; sic enim fideles absterrerentur ab iactione sepulturae apud Regulares. r. Id foret
114쪽
m Purubiis se alienis Paroq. Iox clara violentia, ut ajunt Donatus & Porteli tum contra justitiam haeredum defuncti,stum contrae justitiam libertatis sepulturae R. ad I. & meliori jure inverto argumentum: jus parochiale funerandi, quod est antiquius privilegio Regularibus
concedente jus sepulturae, nimium laederetur, si Ecclesiae parochiales non possent haeredes cogere ad competentes exequias ct ossiciae funebria apud se celebranda, quae tamen onus habuerune vi vis ministrandi spirituaeliae: dein non affero, d plicari debere, tot omnino sacra M. celebrari in Ecclesia parochiali, quod in Ecclesia Regulari , ubi electa est sepultura, celebrantur, sed
soluin consuetas & defuncti statui convenientes exequias.. Ad E. Est eadem responsio , ct negatur assertum; si haeredes , veI defunctus , nolint duplicari exequias, omittant electionem sepultura: alibi, ad quam non obligantur, bene tamen ad justitiam Ecclesiae parochiali com- Petentem , seu ad jus. funerandi seu exequias celebrandi, ad quas. habent Parochi intentionem in jure fandatam , non Iaedendum ..
R. Nunc ad x quaesitum Parocho competit jus petendi , ut sibi una cum cadavere restituantur omnia , quae occasione sepulturae percepta sunt mi. 6 Io. b. t. Caedaver tamen ordinarie e mari
vix potestabsque scandalo vel alio incommodo& ideo praxis praestar alio modo satisfactionem fieri, & amicabilem compositionem ..
x Quiae sit Parochia , quinam Parochiant ..h An cre quando post vel debeat Episcopusinoam erigere Parochiam
115쪽
ios Lib. m. Titulus XXIaes fura Ecclesiae Darochialis o s oebeium Parorei, O Parochianorum.
a D Trochia, vel paraecia, sumitur quandoque L pro Ecclesia Parochiali, quae nihil est aliud, quam Ecclesia alicuius dioecesis, Cathedrali inferior, habens populum, certis limitibus auctoritate Episcopi distinctum, & simul unum Presbyterum, Sacramenta Praesertim poenitentiae &alia spiritualia huic populo administrantem , qui vocatur Parochus, vel Rector, aut Plebanus. Quandoque autem sumitur pro ipso distri, stu, in quo degit populus certae alicui Ecclesiae de putatus. Qui in tali districtu domicilium,
vel etiam quasi-domicilium, fixerunt, Vocantur Parochiani, qui vero in eo domicilium non habent , respectu illius sunt alieni parochiani , non proprii. Praedicta sunt essentialia Parochiae: Naturalia, vero, quae quidem ordinarie adsunt, attamen etiam absolute abesse possunt, sunt fons baptismalis , assidua asservatio Eucharistiae , celebratio Matrimoniorum , collectio decimarum, coemeterium & jus sepulturae &c. sicut di cura animarum; cum possit esse beneficium curatum, quod certis limitibus & populo ab Episcopo designatis careat, ac ideo parochiale non sit, uti fit in Ecclesiis filiabus, ut vocant,
ct in locis recens conversis. et Dico I. Episcopus potest, imo debet, mi- gente animarum salute, ubi populus ob locorum distantiam vel auctam parochianorum multitudinem ad unam Ecclesiam commode pervenire, ibique Sacramenta percipere &c. non potest, novaSparochias, etiam invitis Rectoribus, erigere, assi-ynata novis Sacerdotibus ex fructibus ad Ecclesiam matricem pertinentibus sustentatione. Sic
mandat Papa in c. ad audientiam S. de aedis. Ecu
116쪽
De Tarubiis, O alienis Paroch. Io & Tridfet . . . tae res potestatern ad id facit Epia scopis, tanquam Sedis Apostolicae delegatis. 3 Dico et . Iura Ecclesiae parochialis sunt I. quod essentiale est, iurisdictio fori interni, seu forum poenitentiale, in ordine ad absolvendos parochia-noS a Peccatis. 2. Fons baptistialis. 3. Jus asservandi Eucharistiam pro moribundis. q. Dispensandi Sacramenta Eucharistiae, Extremae Unctio nis , ac talemnigandi Matrimonia. s. Jus Cor- meterii, & sepeliendi defunctos. 6. Jus percipiendi Decimas, & oblationes. Ius benedicendi cineres, denuntiandi Matrimonia, festa ijejunia, Indulgentias. Et quando constat, Ecclesiam esse parochialem, illa, vel potius Parochus, habet ad recitata omnia intentionem fundatam in jure. Communis P. Engel h. t. n. 3. q. o Dico 3. Osticium Parochi est suis Parochianis suo tempore praedicta administrare Sacramenta, rudes instruere in Catechesi, praedicare verbum Divinum, celebrare Missas, praesertim diebus Dominicis & festivis &c. Trid. feta . c. q. de res sec. Imo dc pro' ovibus suis o ferre Sacrificium Trid. f.23.c. r. res. Sufficier tamen, si pro ipsis oret, ct v. g. ad Memento illas commendet DEO , etsi pro ipsis Missam non applicet, Nav. Suar. Vasq. Coninck, Lugo, Gob. & alii apud La Croix I. 3. p. I. nu. 62. alii tamen volunt , ut aliquoties per annum , saltem in majoribus festivitatibus ( vel juxta 2Iios diebus Dominicis, aut etiam festivis integram Missam applicet Pro parochianis; quiae sic ex una parte videtur satisfieri Tridentino per congruam interpretationem , & ex alterae Parochus non percipit fructus, ut ad intentionem populi celebret, sed ratione pastoralis of ficii. Vide Const. Bened. XIV.rnu. Io3. inci
117쪽
ros Lib. III. Titulus XXX.s Dico g. ossicium Parochianorum est peracipere Sacramenta , & audire Divina &c. In Ecclesia Parochiali, vel a Parocho , praesertim poenitentiae saltem semel in anno , ct Sacrae Communionis in paschate V2. t. O c. b. de paenit. Interim tamen haec obligatio audiendi Missam & Verbum Divinum in Ecclesia Parochiali, item peccata confitendi Parocho, hodie vel sublata , vel saltem multum mitigata est partim per privilegia Religiosis a Pontifice comcesia, partim per consuetudinem contrariam.
TITULUS XXX. ne Decimis, Primitiis , O oblationibus.
SUMMARIUM.' a Quid sint meimae, praesertim Spirituales. a Reales se Presonales, Antiquae , Nod
3 Quibus debeantur Decimae. y 6 Praesertim Noralium proprie dictorum r) Et improprie dictorum. 8 s possint competere Latois , ,
io Quinam obligentur solvere meimas i 1 Et quomodo obtineatur immunitas ab iis Ioliendis.1x Ao privilegium immunitatis sit stricte imterpretandum Quando , quomodo solvendae Decimae sis Quis pn Judex competens in caca Dun
is . , se quando etiam Laicus. ip i' Quid sint Primitiae , , oblationes. is Ad quem hae pertineant.
118쪽
De Derimis, Primitiis se. I 3 Nimie, nimirum Ecclesiasticae , de qui- bus hic sermo, si sumantur objeclide , sunt decima pars fructuum, & lucrorum juste
acquisitorum, quotannis solvenda Ecclesiae mi nistris pro sustentatione. Formaliter spectatae sunt jus decimandi, seu petendi decimam partem fructuum propter ministerium spirituale per c. 2o. m. 26. O so. h.L Titulus igitur, ex quo oriatur jus decimandi, est sacer & spiritualis, nempe cum animarum &eministeria sacrae retatque hinc si Decimae Ecclesiasticae sumantur Proprie,& ut annexae adhuc titulo vel ossicio spirituali secundum primaevam institutionem & naturam
suam, sunt & vocantur spirituales , vel stricte Ecclesiasticae, ac jus spirituali annexum. Si vero separentur a titulo spirituali & jure ministerii
sacri, ipse etiam proprietate in Laicos translatat quod quidem solus Pontifex potest, rarissime
tamen facit evaserunt & dicuntur mere Laicales, vel faecularietatae. Si autem utilitas tantum, seu jus utile decimandi translatum sit in Laicos, proprietate tamen & jure directo, quod est quasi radix exigendi decimas ex jure ministerii sacri, penes Ecclesiam retento, & sc iaseudum sint concessae Laicis (quod quidem ii die quoad Laicos etiam solus Pontifex potest,
ante Conci l. autem Lateranense III. anno II P.
sub Alex. III. habitum, etiam Episcopis indulgebatur) appellaentur Laicales simpliciter, seu temporales , vel minus stricte Ecclesia leae. In dubio Decimae semper praesiimuntur spirituales, quia id decimis est naturale , & separatio a titulo spirituali , vel hujus extinctio , est res
facti et quae autem facti sunt , non praesumunmtur, sed probari debent. Ulterius et Dividuntur Decimae in reales seu praedii ses, quae solvuntur ec fructibus, quos natura, Vei
119쪽
o Lib. III. Titulus XXX. vel sponte, vel adjuta per humanam industriam, profert, uti desimae ex fructibus agrorum, vinearum,' olerum, arborum, Pratorum &c. auxex foetibus animalium. Et in Personales, quae penduntur ex lucris per industriam acquisitis , v.g. ex negotiatione, mercatura, officio, stipendio militari, artefactis , venatione , aucupio spiscatu &c. Sed de his nihil opus est amplius
dicere, quia per universalem, saltem Germaniae, consuetudinem sunt abrogatae, ac iis subrogati creduntur reditus stile, ut vocant, qui Parochis fere in singulis ministeriis praebentur ad susteritationem. Reales subdividuntur I. In Majores, quae solvuntur ex frumento, vino, oleo dcc. dc in Minores , seu Minutas , quae Praestantur e fructibus hortorum ac leguminibus , ex Pomi Sarborum, ex foeno, lino, cannabe, rapis, Iupinis , pisis, ciceribus, lana, caseo &c quo reis feruntur & carnaticae , ex animalium Partu , Puta ex agnellis, suculis , pullis &c. Sed quinam fructus ad minores, & quinam ad maj res Decimas pertineant, optime discitur ex consuetudine, & Statutis locorum . Sic Statuta Ba-var. tit. 28. ar. H. V. satis distincte determinant. 2. In Antiquas, quae ex fundis jam ab antiquo cultis pendi consueverunt , ct in No
Uales, quae ex terris noviter ad culturam redactis solvendae sunt. N ODale siquidem , proprie dictum est terra, quae ab immemoriali tempore sterilis & inculta jacuit , nunc autem ad culturam est redacta, ut si ex palude exsiccata fiat ager Cet I. de C. S. Quo etiam pertinet fundus, qui ab immemoriali tempore protulit quidem fructus, atqui consuetudinis non decimabiles, nunc vero Profert decimabiles , ut si ex sylva, vel prato (ex pratis enim, in multis locis non solvuntur decimae J factus est ager.
120쪽
De Dee mis, Primitiis see. I I FNodale autem improprie dictum est, si praecis mutatur facies soli vel fundi, ut si ex vinea
fiat ager, vel vicissim, aut ager prius frumento consitus postea conferatur Pisis, rapis, lino,nigotiana seu tabaco &c. per c. go. h. t. Jam
disquirendum est, quibus debeantur Decimae , a quibus, dilex quibus rebus , item quomodo solvendae, & ad quod pertineant forum. 3 Dico I. Decimae de jure Communi &Recentiori principaliter debentur Parocho, & quidem illi, in cujus Parochia sita sunt praedia, ex
quibus solvuntur, vel intra cujus fines pascuntur animalia, ex quorum foetura dantur. Adeoque Parochus habet intentionem fundatam in jure quoad omnes decimas suae Parochiae text.& DD. in c. q. 13. 18.2s. so h t. Nec obstat , etsi parochiani non sint, ad quos pertinent Praedia, sed alteri Parochi subjecti quoad personam suam; quia decimae sunt onus reale, fundis & praediis impositum caU.uU. O . 13. qI.
Nisi nempe aliud habeat consuetudo. Dixi I. Parochos quod pariter intellige de Beneficiatis Curatis , qui populo Sacramenta'& alia
spiritualia ministrant ; nam administratio curae animarum est potissima radix decimas percipiendi . Episcopo autem debentur decimae ex praecliis Tantandis, quae intra nullius Parochiae Iimites existunt : item quarta pars decimarum de Ecclesiis inferioribus per c. I S. citat. quae tamen quarta Passim per consuetudinem exolevit. Dixi x. debentur, nimirum titulo Iustitiae, quia dignus est operarius mercede sua. Llio. IO
item titulo Religionis, quia decimae sunt introduct* in rec nitionem supremi dominii, quoa
Deus habet c. 26. eod. & tu. obedientiae , quia
Ecclesia dari praecipit. Dixi 3. Principaliter svam etiam Beneficiatis non Curatis, Ecclesiae d