Studia in Anytes poetriae vitam et carminum reliquias

41쪽

unam eandemque effigiem an potius cogitandum erit de duabus statuis, alia alii sculptori tribuenda Fueruntne duo illi artifices nytes sequaleS, ut ipS0 poetriae Vultus ante oculos habuerint, an floruerunt p0St eius demum mortem, ita ut in ea repraesentanda Secuti sint eX0mplum Silanionis et Lysippi, qui pariter elab0raVerant statuas poetriarum, quae diu ante ipso ViXerant Non crediderim Tatianum unam tantum indicare nytes Statuam Euthy- Crates enim et Cephisodotus, qu0rum hic erat filius PraXitelis, Lysippi filius ille, varias attinebant ad artifi-

eum Sehola neque umquam memorntur comm Un eorum

opus. ASSentior igitur verbeckio, qui unam Anytes effigiem tribuit Cephisod0to, i alteram uthycrati; in credit ille statuam, quam fecerit Cephis060tus, utSSe marmoream similitor atque Myrus Bygantiae Simulacrum, ab e0dem artifice laboratum. Pr0babile autem mihi videtur alterum

Anytes simulacrum X aere fusum fuiSse Scimus enim LySippum Semper hae Sum SS materie, Un in re Seeutus eum fuerit Euthycrates. Nusquam, qu0 quidem eg0Seiam, fit mentio marmorei ullius peris ab uthycrate saeti, Sed contra Plinius . hunc artisseem memorat intere0 Statuarios, qui aeneis Simulneri et signis sunt n0bilitati atque Tatianus in Seeundo catalogo reserens Pannychidis Statuam, quam huic quoque artiste vindicat, disert dicit:

Restat ut respondere conemur alteri qua0Stioni supra p0sitae. Ut 0nstituant se θην horum du0rum artificum, viri docti laudare s0lent pri0rem e loci Plinianis, qui agunt de Euthycrato. Dicit ibi auctor ille Olympiade centesima Vicesima prima 296-292 a C. n. floruisse ho Statuarios Eutychidem Euthycratem, Daippum, CephiSodotum, i II pag. 112.

42쪽

Timarchum, Pyromaehum. Sed multis verbis pus non erit, ut Stendam Vi credibile esse se artifices illos omnes 1loruisse Unam eandemque intra Olympiadem. Neque ie0Xplicandus videtur is oeus. Cum percenset Plinius complure Statuari0S, apposita certa Olympiade, indicare vultelam, quem primUm ponit, lorui SSe eo tempore reliqu0sque illos fuisse eius aequales vel aemulos. Luculenter id apparet e iis, quae tradit de Phidia. Nam p0stquam dixit floruisse eum Olympiade 3 i .e eo circiter tempore, qU0 Parthenon aedificari coeptus est adissit haec: quo e0dem temp0re aemuli eius fuero Alcamenes, Critias, NeSi0teS, Hegias. V Itaque locus, de quo nunc ago, imprimis fert teStimonium de Eutychido, qui fuit Lysippi discipulus, Sed

minime e eo sequitur Anytes Statuas ab Euthycrate et Cephisodoto esse factas intra ipsos annos 296-292. Etiam paulo ante Vel paulo post Olympiadem illam ponere ea Simulacra nobis licet, prout id p0stulant alia de poetriae n0Strae aetate indicia; quae non prorSu deesSe XiStim0. Nempe bene laetum, quod e Tatiano novimus Cephisodotum Myrus Byzantiae quae poetria eius erat aequalis)λὶ SeulpSiSSe Statuam. Nunc si mihi contigerit demonstrare Anyten Sam AS Myrus amicitia atque c0nsuetudine iam satis constabit Cophis0dotum vivae Anytes eXpreSSiSSe VultUS. Sed antequam Xponam, quae res me ducant ut credam amicitia iunctas fuisse Anyten et Myro, hoc l0c libet inserere quaedam de iusta f0rma nominis proprii, quod fuit alteri harum mulierum. Namque de n0mine ByZantiae poetrine On 0ngruunt testimonia codieum, qui nunc

eam appellant Mototo, nunc Moocsi, nec magis ea de re

hodie consentiunt viri docti. Rettgenstein ius B usurpat S0lam formam Moiro, quasi e0nstet hanc SS Veram e

43쪽

gonuinam, Suse mihi ius in et Christius' ambas memorant sormas, unde efficere Velim incertos e0 haesisse in scrip tura huius nomini S. Primum nunc recenSebo, quibus ostis apud quosnam Scriptore legatur utraque f0rma, deinde ostendam, utra p0tior mihi videatur. Quinquies ubiolis 1 0rma recurrit in Anth. r. scilicet his locis

in titulo p. I. 19: Moto OP Βυζαι τία atque in Simili lemmate, quo est instructum p. I. 189. Postremo tamenl0e non Sola adstat forma per ι, nam in odie Palatino V0eem u0ιρυος, quam SeripSerat Scriba A., erasit 0rrect0r Ut reponeret scripturam ui ρου atque Plantide quoque hoc l000 praebet formam per in Semel praeterea memoratur ByZantia poetria in c0 die Palatino, in scholi alter a Lemmatista pr00emi corona Meleagreae adiecto, ubi appellatur Doco. Sed etiam extra Anthologiam Vacillat 0etriaqΠ0mini Aeriptura. Etenim in Parthenii Eroticis Cap. 27πdo Ἀλκινόχ: Subiuneta sunt Verba: Gro OH 0ιρ L ταῖς 'Αραῖς atque etiam apud thenaeum bis . recurrit eadem forma Mose, o Verum ab altera parte Xhibent Scripturam Moeci Tatianus . . Pausania IX. . . Suidas, qui ter facit senti0nem huius mulieri S SU VU. II co, 'Ourius, cocti eo ne p0Stremo uStat tu ad Il. B. 11. Subducta ratione apparet Septem loci legi Moisi is, Otidem locos X- hibere alteram formam atque un0 000 ecurrere utramque scripturam. Vix cr0dibile est duple fuisse Omen OStrae Oetriae, ita ut nunc sit appellata Moloco, nunc si ρω. Sicubi enim adsunt Graec0rum nominum duplice formae, breVior e

44쪽

familiarior per compendium s0let 0SS deducta a longiore altera forma; hoe autem in n0mine nihil nisi vocalis vel diphth0ngi esset mutatio, quam aliis exemplis confrinari

p0SSe non red0. At Ver Si ponimus unam tantum formam recte se habere salillime explicatur, ut sit orta altera forma Viti0sa. Etenim SeXcentie in codicibus confunduntur diphthongus o et vocalis o ea de caUSa, qu0d Vulgaris ac barbara pronuntiatio S0n ea n0 diSeΘrnebat. Hae confusione Sensus aliquot locorum obseuratu eSt, quorum nonnulli quasi nova affulsit luX, Simulae pro οι substituit qui aut rursu pro vocali rep0Suit diphth0ngum. 0ti ima est ea emendatio, quam Hermannia Sproposuit in Aristophanis Nubium v. 179 pro lectionesto urior, Une Oeabula non quadrabant in conteXtum, Suadens sto r. t Hermanno eo l000 conteXtus viam poterat monstrare ad Veram lectionem constituendam; quotiens autem haeremus in nominum propriorum iusta Seriptura, conteXtu quidem Subsidium nos descit, sed aliora tamen patet via, qua dueamur ad Verum Saepe enim veraS forma SΘrVaVerunt inseriptiones, quarum si oti auctoritate COdistum menda corrigere possumus. Gaudeo quod id qu0que nomen, de quo nune ago, non deest in inseriptionibus.

Magni imprimis m0monti hunc ad finem videntur esse duo tituli sepulcrales, quorum alter,i qui saeculi est quarti, trium civium Atheniensium praebet nomina haec:

alter i praeter integram vocom μυρά nihil hodie Xhibet niSi ii, cui subscriptum est i , quarum litterarum Sen SUS DOS fugit Tertia praeterea si memoranda inscripti eaque Suti antiqua nam in antiquitatum muS00 LeidonSi asSeri C. I. A. II. 2332. 2 C. I. A. II. 3996.

45쪽

Vatur vasculum quoddam i nymphar arae Silen0rum figuris ornatum, in quo uni e nymphi appletum est nomen M D. Ab altera parte in Scription08, quibus continerin Omina Moiριχος, M0ιρ0κὶ M0ιρο ρανεν atque haud raro praeSertim μοιραγέγγος docent indice nominum Virorum et fominarum in partibus II et III 0rp0ri In Ser. Atti, US- quam X hibent formam Moimo. Itaque e diversa aetatis inseriptionibus supra laudatis apparet si ρω, quae est forma seminina n0tissimi virorum nomini si ρων, utSS vulgare mulieri nomen apud Grae-e0S; quod Servarunt etiam Anthol0gia Versus hi VII. 190 2. Hrrar ξυνὸν τυμ tir υνξ μυριυ, VII. 364. 1. 4κοίδι και uir rιγι Moot τόδε θῆκα is, μαVII. 25. I. Mi i ii ει ὰσειγα μυρους rri uuam λε - ων, P0Stremi pigrammati lemma, a Lemmatista additum, iterat nomen proprium, nam inei pit a VerbiS εἰς μυριό.

Plutaretius qu0que in M0ralibus semel tradidit an domVOeem. narran historiam Aristotimi, qui Sub regno Antigoni Gonatae δ) istorum occupavit tyrannidem, Sub finem memorat duas eius filias, quo loco haec etiam dicit ,

aequalis fuit Byzantia poetriae. Itaque cum quarti saeculi in Scriptio supra memorata, tum vero etiam Plutarchi hic locus stendere mihi videntur ea ipsa aetate, qua ViXit 900tria n0stra Myro nomen c0gnitum fui SSe in Graecia. Postremo praetermittere nolim quod Suidas iuXta Bygantiam poetriam alteram quoque memorat Myro, quam in insula Rhodo studuiss philosophiae tradit EX omnibus

J Imago huius vaseuli expressa est apud J. Roulog. Choi de Vase potnt dii museo 'antiquites de Leide Tab. V. Inseriptio legitur C. I. G. 459.2 De mulier viri. XV.' aus. . . . VI. 14. 5. Cf. . . Droysen. Geschi lite des Helisenis mus ecl. 2. III. I. u. 225.

46쪽

his sequitur formam per D haud raro inveniri et in inseriptionibus et in aliqu0 Seript0rum e0dicibus, Sed

xIοιροί formam esse alienam ab inscriptionibus neque estur-rer in manu Scriptis nisi interdum ad designandam Bygantiam post triam. In Anth0logia codice Palatino omnes odi, qui X hibent hanc formam, profecti Sunt ab uno eodem quo librario, scilicet ab eo, quem littera A indicare Solemus. Planudis autographon semel tantum Christodori Euphr. 410 habet fioιρω, qu loco tamen in Planudet edd. legitur Moesi, idemque Planudes, uti supra Vidimus, in titulo ep. VI. 189 praebet Scripturam per . Nititur igitur so no forma sere librarii Α auctoritat atque Parthonii

et Athenaei eodicum, quae amo minori est ducenda, opinor, quam multifaria de p00triae nomine testimonia Lemmati Stase, 0rrectoris, Planudi a codicum Tatiani, Pausaniae, Suidae, Eustathii, quae ostimonia Confirmantur cum iis scriptorum l0gis, ubi alia eiusdem nomini memorantur muliere Si tum Vero etiam in Seriptionibus. Hinc Mooc formam, quae Η0la recte se habero mihi videtur, ubique reponere velim. 0haeret illa, pariter a masculinum nomen si, ii, cum substanti V upo OP ), quod et ipsum ad personas designandas usurpari soler in blanditiis docent ep. Anth. r. V. 89

atque epigrammati V. 12. S. 3 q.

J Ut a masculina forma Mύρω derivatu in est nomen Mυρω iδης ita iuxta MN exstitit υρω in quod nomen praebet C. I. G. 62in . a ille Epigr. r. ex lapidibus coli. n. 721. Fortasse etiam uni liis cohaeret Locrensis mulieri nomen Mυρωτα, quod legitur C. I. A. II. 3142. - voce μύρον Beeli totius in libro , Die Attis hen Frauennamenna ct threm System dargostelli' pag. Is derivat nomina υρω,

47쪽

reor, quin hi quoque loci rep0nam si ρυ formam, pro diaeta vocali 0 poetae enim recentes, quibus debemus hos Vol Sus, Christodorus, Meleager Gadaronus, Antipater Th0Η- Salonie0nsis, obliti ora nominis derivationis Videntur produXi Seso priorem Syllabam, Sive quod credorent cohaerero hanc Vocem cum Verbo ooo uret, Sive quum Vocabuli forma iambica minus facile adaptari posset ad metrum heroiciam. Novimus enim poetas Graecos Saepe libere Vel Sat0S SSein quantitate nominum propriorum, ut metro Sati Ssaeerent, qua in ro Xemplo mihi erunt nomina Ar u atque 'Aψγρο- Gry, qu0rum alia producunt, alia eorripiunt primam syllabam. Ha propter enu Sa et in SequentibuS, quotien Selim qUe

monti mihi erit facienda poetria ByZantiae, Myr appellare eam in animo mihi est, et in praee 3dentibus iam semel iterumque h0 nomine eam designavi, interdum etiam contra e0di eum lectionem qua Via me praelit RVASSOr, qui suasit ut in Meleagri prosemio restitueremus hanc formam, usurpatam etiam a Lemmatista in scholi0, quo id instruXit. Sed redeamus ad propositum ae videamus adsintne indicia, e quibus officere liceat fuisse aliquam consuetudinem atque amicitiam inter Anyton et Myro. Inter legendum animad- Verti apud scriptores Graeeos plus Semel rete coniungiliarum mulierum nomina Moleager ad arenus in pr000mio recenSen posti RS, quorum relepit carmina in coronam Suam initium facit ab Anyte, cuius nolit in statim adiungit Myr et quidem a ratione, ut paene iisdum Verbis de utraque poetria saeta mentionem, dicens

48쪽

Quin κοίι o et λειριου Vocibu designatur idem florum genus, affirmare licet hie a Meleagro quaSi in unum coniungi Anytes ac Myria carmina, quorum duleis Oratio suavites flu0ns albi lilii suseitat imaginem apte duarum illarum mulierum poesi opposuit LeSbiaeae p00triae ardentibus carminibus, quae OSarum inStar Splendent. Cum eo autem loco, ubi Simul mem0rantur Anyte et Myro, Omparare qui possit eiusdem prooemii versus hos i)

ReitZ0nStoin tu primus, quod sciam, digitum intendit

in eam rem, quod hoc loco Meleager eum uno eodemque fl0rum genere comparat Posidippi, Hedyli, Selepiadis earmina, quum Vulg Singulos recenset poetas nihil definiens dorati0ne, quae inter e0 intercesserit. Idem tamen minus rest te contendit nusquam alibi a Meleagr simul mem0rari plure poetas. Nam haud minus aret Anyto atque Myrus nomina coniunXit Meleager. Quod non S0lum X 0rum similitudine, quibus comparavit p0etriaS, pel Spicuum St, sed e Verborum quoque struetura Adhibset enim inmemorandi mulieribus oculus D et δέ ut incul aretis- Simo eas coniungat, quod idem saei primi Versibus, eum Simul ui atque Dioclis, amici, mentionem faciens ita dieit:

Nusquam autem alibi in pr000mio usus est his oeulis ad designando binos poetas. Has propter causa conicere velim Meloagrum odita opera simili modo diXisse de utra que muliere, quod novisset aequato eas fuiSSe, quae pari

49쪽

inclaruissent epigrammatum genere. Confrinatur haec

suspici Antipatri Thessalante sis epigrammate de Gemp00triis, ubi denu Sese Scipiunt Myrus atque nytesi mina. Aequales fuisse Poetrias n0Stra echi See mnibus efficio. Sed ut eas amicitia c0niuncta sui e Credaria, alia me movent. Primum nunc Obi revocemu in mem0riam secundum Tatianum ambarum mulierum Simulacra esse

facta eodem a Sculpt 0re. Addi etiam p0test Tatianum n0nplures hisce duabus Oetriarum Statua Vindicare Cephis0d0t0 qu sit ut cogitare p0SSimus de Statuis simul saetis eum ad finem, ut SeS reSpicerent altera e Xadversum alteram posita. Praeterea in Secundo i duorum Myrus epigrammatum, qua tulerunt aetatem, fluminis cujusdam nymphae rogantur, ut Servent le0nymum quendam. Qu0d epigramma in codd. Sic audit

Sed in primo VerSi adiectivum rei Mooαδες non quadrare in conte X tum cuivis, Cred0, pel Spicuum e St, quam ob causam iuro rep0suit ingerus 'Ari nisto ESD Pausanias qui litteris mandavit prope nigrum flumen inveniri petun- eam his nymphi Saeram, quo Se conferre S0lerent ii, qui cutis morbo laborarent, ut ibi nymphis vota conciperentutque deinde, Spelunca egreSSi tranarent lumen atque Sanati X irent. - Quia nigri illius fontes sunt in Arcadico monte Lapitho, duce Religensteini Suspicari p0SSumus epigramma illud ipsa in Arcadia esSe saltum . poetriamque

50쪽

Byzantiam aliquamdiu SS0 0ratam in Ul090nn0S0, quo temp0re Anyte qu0que c0mp0nendi carminibu daret peram. Eo modo facito X plicatur Similitudo manifesta, quae exstat inter utriusque mulieri carminum reliquias. Postremo agendum erit de pigrammate VII. 90, quod est huiusmodi

Pro Certo 110 00nstat cui poeta id obseamus, quum in lemmate mem0rentur et Anyte et Leonidas, quam Ob Cau-Sam de auctore is est inter viros doctos. Stadtinuellerus in Anth. d. ad hoc poema annotat a Tarentino poeta certe alienum id ess0, Sed fortasse tribui id p0sse AleXandrino Leonidae. Ego autem alere velim cum ReligenSteinio, qui dicit nemini nisi p0etriae segeati di dandum esse h0 epigramma. λὶ Infra deaSi erit pluribus Xp0nendi, Cur iasSentiar nunc haec ea de re Sufficiant. Si autem p0nimus Anyten comp0AutSS hoc epigramma, licet RSSeVerare . . eam reSp0XjSS ByZantiam Oetriam, quae, ut apparet XSequenti Versu, tune temporis iuVenili etiam Ssset aetate. Re bene perpensa adducor in eam Opini0nem, Ut putem Cophis0d0tum initio tertii saeculi a Chr. D. Simul inb0raVisse Simulaern nyte ac MyritS, quum nee 0raretur in Peloponnes atque areta amicitia e0niuncta Sset eum Anyte. Talem rationem inter ea intereeSSiSSe cred0,

qualis fuit inter The0eritum et ieian, qui pari modo

80Se reSpeXerunt in carminibu Suis. Hoc qu0que simile habent hae mulieres, quod utriusque nomen Occurrit in historia mira aliquius anati0nis. Ut iam vidimus, Myrocantavit nympha Anigriades, orans eas ut Servarent Cle0-