장음표시 사용
221쪽
Luccioleti deli aqua marina Vianelli. Scolopen re marine lusante Grifellini. CAPUT subrotundum, depressum rostro acumi
TENTACULA duo, breUiora, subulata. OCUL duo prominentes, ad latera capitis. CORPUS constans segmentis viginti tribus, ersus posteriora sensim minoribus singula Segmenta ad latus instructa Apice conico, truncato, denticulato, e quo prodit Fasciculus pilorum sub singulo fasciculo pilorum producitur flamentium pedes mentiens, subulatum, flexile,
COLOR animalculi hyalinus, pellucidiis. Magnitudo vi duas attingit lineas. Habitat in irentis marinis, tit in Fucis Algis, Heste etiam plantas relinquit, per maris supersciem
Omni anni tempore animalculum hoc frequens est, praesertim ero tempore pestivo imminentutempestate, tunc enim ob inquietudinem veluti suam majus lumen spargit. Ventis ab australi Euro ad Eurum spirantibus praecipue lucet. M jorem etiam lucendi vim habere videtur noctibus hiemalibus, cum dies calidus praeivit. Si aqua de his vermibus lucens, Vas cuidam inclusa, tepida teneatur usque ad putrescentiam, duobus totis diebus lucet aere Vero frigido non ultra octo horas. Sese movendo lucent hi ermes, Meum e calore plus vigoris bivacitatis nanciscuntur, eo tunc magis lucent. Quamprimum tangitur aqua, cui insunt hi vermes, mobilitate illorum o lucet,
222쪽
ut' sulcus, quem mari navigando infindit navis, ignis instar fulgurat Piscatores etiam hoc lumen cernunt, retractis aere calido retibus X. aqua, in aquis vero borealibus minus frequens hoc phaenomenon ut in oceano septentrionali hunc fulgorem parcius Vidit Cl. Pros. almius, quum econtrario oceanus Africanus inter insulas Hesperidum' Caput bonae spei, simul ac mare Indicum uberrima nobis offerunt ejusmodi lumina, quod superitu me docuit autopsa. TABULA III exhibet vermem oculo armato delineatum, qui ipse tam parvus est, ut i lineam
225쪽
Multis mirum videlitur, me hoc argumentum de RHABARBARO, de tot millibus istiorum,
quo in hoc miraculos mundo Ue ιltro offerunt, elegisse, cum tamen haec radiae jam antea a multis iisque doctismis iris, rem receritioribHς, tisim antiquioribus, descripta situ Malia tamen ut mero infinita sint, lis quidem non fatis explicata ab illis, qui regna naturae per crutari conati sunt, adhuc multis bootcuntur tenebris. Hanc ero ipsem arietatem, tis omnium es rerum, etiam in propensionibliis mortalium cernimus. Animus enim metis antiqui, quam n0Ui utiliis M, quam subtilium Uulgarium, quam Ariosarum rerum est cupidior. Sotis quidem legi eos auctbres, qui Rhetharbarum descripseri ni comperi vero has de criptiones partim hic illic dispersas, qrtim proliXIs, partim incertas, nec susscienter elaboratas, primis in eo, quod odii loriam illius natisralem pertinet S ui innixam eram 2 artem
226쪽
stia HABARBARUM. artem Agnoscendi hujus medicamenti. Spero igitur quod
hocce memn opusculum L. B. non omnino ingratum, nec Reipublicae plane inutile futurum sit.
Rhrebarbarum radix est, tam Medicis, quam Pharmacopolis, ipsisque egrotis notissima. Locus ejus natalis est in Asia, unde nobis adfertur, China nempe Tataria. Non moramur, an illa veteribus Medicis fuerit cognita,' qua de re Botanici multas contrOUersias agitarunt, quas ainennos frugiemus, ne Occe nostrum opusculum in voluminis alicujus nolem excrescat. Planta illa a Matthiolo delineata sub nomine Rhahari,stri salsa est; veri quidem simile videtur, Matthiolum hanc figuram secundum aliorum narrationem expressisse. orba ista primum innotuit, cum EI RU L Magnus Moscovitarum Imperator, studium Boianicum in Ruthenum quoque Regnum introduXisset. Nobiliss. n. R SE vidit illam prima vice, pro rarissima planta habitἹm, amburgi crescere, in Horto Consulis prehel en, qui ejus semina a r. Gerher acceperat. Ex eo tempore semina sunt dispersa per totam Europam in plurimos hortos Academicos,' tandem etiam in nostrum I psaliensem, ubi per industriam . . D. PRAESID S primum in Suecia crescere caepit, , cum nostrum clima ferre possit, brevi Vulgaris evadet.
g. II. Qui habarbari descriptiones tradiderunt. BELUS Lucianus Italus. Quaestio de Rhabarbaro. Bonon. S33. ustri. Bonon. 56o fol. Belli An onii Mariae comment in Avicenn.
Anchora salutis. Fran . SII. DIO.
227쪽
Propempti conde Rhabarbaro. yenae ITO8 quart. HOLSTEΝIUM Chrs Henric nilliobavensis. Disseri Inaug. de historia Rhabarbari Lugdun. Ralais ZI8. ustri. ALPINUS Prospero talus. Disteri de Rhapontico Patav. 6I2. tiari. Lugd. Batav. ZI8. Hstri. BOII ET 'Oh. Professi Math Litterrent Letire crite de Monaco v vj et de a Rheu- barbare 1722 fol. Silentio praeterimus, quidquid varii Auctores alii de Rhabarbpro scripserunt, uti mitis in Flora Sinensi. Gestro in Mat. Medica. Boulduc in olis Parisins. Nicola in D sem Mut Med. Reticemus ceteros, nam omnes qui Materiam Medicam illustrarunt, Vim radicis nostra plerumque Commemorat tint, plerique tamen horum, ut Medici pauci vero historiam naturalem considera, runt, qui praecipuus noster erit scopus
g. III. Ad quas Rheum amandari debet: CAESALPINI III. Herbacea solitariis seminibus. 6. Cor exterius, os inferius, semen
MORISONI III a numero dicta. 8. Molliens femine trigono. HERMANNI XIX. petata
BOERHAAUII XUII. petata. I. Flore fructui contiguo onmosperma. RAJ V. petata. 4. Flore semini triquetro contiguo.
228쪽
RIUINII Flore regulari monopetalo.
TO URNE FORTI Ι. Campani formis. 4. Piltillum in semen nicum. MAGNOLII VI Cal. externo sustinente si monopet.
g. U. VAGINALES plantae ordinis no tumalis xx via ' ab aliis herbis in eo satis sunt distinctae, quod petioli illa rum aginam quandam circa basta constituant, qua caulis circumdatur praeterea foliis maxime simplicibus gaudeant, & fore qua Perianthium morosam adeo concreto, ut Bolani eis valde dissicile fuerit illas secundum tegumenta florum distinguere, cum nesciverint utrum inter Ape talas an Corollatas nudas numerandpe sint; os enim coloratus sui ipsi florescentia corollae est similis, absoluta vero florescentia colorem mutat, Viridisque .compactus, Ut calyx, Vadit. Denique haec familia femine unico nudo gaudet, o ledones involutas serente. AUnes Rheo sunt inireae, Polygonum, Perscss-ria, illortet, Helaein X trapharis ex his omnibus Rume est proXimum genus, singule autem hae plantae seminibus suis triangularibus inter se maxime conveniunt. Stamina in hoc ordine minus numerosa sunt, ut in speciebus Hexandris, Octandris, Vid. Philosoph. Bot P. 3O.
229쪽
21sdris, in Rumicibus Hermaphroditis, Monoicis,Dioicis &C. Assinitatem Rhabarbari cum Rumice ex habitu perspicimus, nec aliter, quam tegumentis florum&numero staminum, disserunt hae plantae tegumenta cnim Joris in Rumice sunt quidem sexfida alterni vero obi, ad germen inclinati, illud contegunt, quod non in Rheo est. Bina tamen haec genera conjungere, minus esse consultum existimaverim, ne totus ordo naturalis tandem commisceatur Minde disti cultas quaedam Bolanicis omnino inextricabilis oriatur hunc enim in modum Rume facile Atraphaxin, Polygonum, Persicariam, Bistortam, Hel-Xinem sub se comprehenderet pari etiam jure Rheum ad Polygonum, quo ad Rumices, ex structura fructificationis referri posset.
f. V. 'HEUM foliis subvillo sis mori. Ups
p. 98. Rhabarbarum mense, folio crispo, flagellis rarioribus minoribus. Amm. herb. 2O6. Rhabarbarum folio longior hir ut crispi, forum bγrso longiori S tenuiori Amm. ruth. 9.Aeetosa montana, folio cubitali oblongatiore crispo, foribus in subυiridi luteolis. Mesierschmid. Amm.
Lapathum bardani folio undulato glabro Hort ChelsHabitat in Udi fluvii montanis .circa lacum in Dauria. Nesierschinid. in China ad murum, vel in circumjacentibus terris, Talaria hinensi loco lutoso frequens.
DESCRIPTIO. g. I. Radix avissima, apice albescit, ubi dehiscit in Gemmam, quae repullulat mense Aprili Vel
230쪽
ad finem Martii, tuberculo crassis, assimilante extremitatem pollicis is colore rubro. MM E ex membranis accisormibus, pUrpureae, trifariam suprema sui parte, mense Aprili dirumpuntur,m folium subjacens emittunt, quod adhuc in sumimo gradu est rubrum rugoso plicatum, ita ut solium quoddam bullatum, lateribus reflexum,& fere revolutum reprzesentet. Folium unumquodque Pelio im habet semicylindraceum latere interiore plano, circa cujus basin, in parte interiore Vagina cylindracea purpurea Undique clausa sedem habet, apice foramine ViX conspicuo perforata quae, cum subjacens folium intumescit, eandemque expandit, apice violenterrumpitur quidem plerumque in tres parteS. Folium embryo coarctatum, superius est conveXUm inferius fornicatum constat quinque costis majoribus cum suis costis lateralibus, maxime rugosum, ita tamen ut latera reflectantur; ipse vero apex solis cursum sequitur H qc folium gaudet primum colore rubro, hinc acidum quoddam continet ' postea vero extensum, magis magisque virescit saporem oleraceum accipit, ut illud manducantus nihil ingrati saporis sentiamus. Εjusmodi quinque Vagin se constituunt gemmam, antequam forem quendam videre licet, postea ero soli enascuntur, quae intra basin petioli ejusdem vaginam paniculam florum habent. Ex data Anatomia gemina Rhabarbari astinitatem Rhei cum Rumice videmus, quae eodem modo crescit, eo tantum discrimine, quod vagina ejussit subulata, nec obtusa ut in fabarbaro, folia non rugosa, sed reVoluta magisque mucilaginosa. In Cons. Philosoph. Bot. S. 364. Ist. Nat p. 218.