장음표시 사용
31쪽
signa , vel quia nullum peccatum in particulari exprimitur ised restringitur ad hoc, quia illa signa exhibentur in absentia
Sacerdotis: cum enim Clemens VIII. in Decr. edito 1o. Iunii 16o2. propossitionem asserentem confessionem absenti laetam& absolutionem ab absente obtentam licere , damnaverit ad minus uti falsiam, temerariam, & standalosam, videtur hanc etiam damnata, de qua quaerimus in praesenti; nam illa signa exhibentur absenti Sacerdoti; ac proinde, si vim habent confessionis, non erit, nisi confessio absenti facta. Nec valet dicere, ibi Summ. Pont. damnasse illam propositi,nem compleXive, prout , tam confessio fit absenti, quam abs
lutio ab absente tribuitur; non vero divisi ve,ut quaelibet pars illius hypotheticae seorsim sumptae damnetur: in praesenti autem ca su quamvis confessio fieret absenti, absolutio tamen impe
Non, inquam, valet, ut late loco cit. probat Alvar. omninlividendus, unde Clem VIII. vivae vocis oraculo praecepit ut folium illud P. Suar. in quo continebatur haec explicatio, deleretur , ut notavit Nugno loco cit. ver funde infert, & deinde a Paulo V. fuit haec doctrina damnata, ut refert Baron. p. I. sin. . disp. r. 19 Dicendum igitur non posse Sacerdotem absolvere moribundum , qui in ejus absentia signa doloris exhibuit , vel comsessionem petit, dum eum invenit sensibus destitutum. Ita Nu.gno , Candidus, Alvar. & Baron. locis cit. oe alii. Probatur primo eX relato Clem. VIII. Decr. quo prohibetur confessito absenti facta, sive per litteras , sive per internuncium , sed illa confessio fieret Sacerdoti absenti per internuncium: ergo&c.
Neque valet excipero casum necessitatis; nam Pont. in illo Decr. subdit: neve unquam tamquam aliquo casu probabilis aer femdatur . Tum etiam, quia controversia ante Decr. Clem. jam erat
redacta solum ad casum necessitatis: ergo si etiam in casu necessitatis nunc liceret, nihil decisio profuisset. Nec prodest dicere, confessionem sacramentalem esse facienciam praesenti Sacerdoti ex necessitate praecepti, quando potest commode fieri, non autem de necessitate Sacramenti ex Chri sti institutione. Non
32쪽
ὶ ' fropositio I. II Non inquam ; nam idem posset affirmari de reliquis Sacra
mentorum materiis , &in casu necessitatiS Sacramentum consectum in alia materia, quam in designata a Christo esse valiadum, quod esset enervare Decreta Summorum Pontificum , loca Conciliorum , immb&S. Scripturae; in quibus necessitas materiae Sacramentorum fundatur. Respondent alii, concedendo illicitam, & invalidam esse confessionem absenti factam, etiam in casu necessitatis : at in casu de quo disputamus confessionem fieri in praesentia Sacerdotis , quia circumstantes perhibent testimonium Sacerdoti , quando jam est praesens infirmo de illius confessione facta per si gna: & ita infirmus, quasi per circumstantes confitetur Sacerdoti praesenti. Sed contra est ; quia in tali casu, vel materia Sacramenti Poenit. esset infirmi confessio, vel circumstantium testificatio ;neutrum dici potest: ergo. Non primurn; quia confessio illa fit
absenti . Non secundum; quia materia hujus Sacramenti ex Conc. Flor. & Trid. s uni actus poenitentis; eX quo colligunt Omnes DD. confessionem debere esse ae tum personalem, non minus , quam Contritio. Si dicas,esse materiam in illo casu consessione,ut testificatam. Contra, quia facta reduplicatione, praesentia non cadit supra subjectum, sed supra particulam reduplicantem; ut si dicerem, confessio, ut facta per nuntium fit Sacerdoti praesenti: praesentia non denotat paenitentem, sed nuntium, unde in prae sienti, non assicit confessionem , sed testificationem : atqui confessionem opus est esse praesenti factam, quae est materia Sacramenti, non testificationem: ergo &c. Tum etiam, quia illud testimonium non perhibetur in praesentia morali ipsius aegroti; licet enim ipsis physice sit picesiens, non tamen humano modo ;cum supponamus esse sensibus destitutum: undd, sicut 1 heo logi dicunt, Parochum assistentem matrimonio praesentia comporali , non tamen mente, neque sensu, non dici praesentem :ita aegrotuS non diceretur tunc praesens, nec consessio fieret ipso
Respondent alii, dicendo Decr. Clerno intelligi de confessione particulari peccatorum, non autem de generali, quae fit per signa
33쪽
gna doloris, & invocationem consessionis A idque colligunt ex illis verbis Decr. peccata sacrament aliter confiteri. Sed contra est . Nam sic illius Decreti doctrina supponeret
nullum esse defectum eX parte materiae, & eorum, quet: essentialiter concurrunt ad Sacramentum Poeni r. sed solium prohi buisset illam conseilionem propter scandala, & incommoda , quae inde oriuntur, quae non sequuntur eX generali confessione . nam si ex parte materiae intercederet defectus, utrobique esset patratio; sed hoc e si falsum: ergo &c. Probatur minor quia ut patet ex Trid. ex Christi institutione materia Sacramenti Poenit est confessio facta Sacerdoti praesenti, ut mOα videbimus . Tum etiam, quia eX hoc sequeretur , qu bd si aegrotus aliquod peccatum in specie proferret in absentia Sacerdotis , dum petit absolutionem , non posset a supervenien te Sacerdote absolvi ;posset tamen, qui nullum expressit: & sic ille esset deterioris conditionis , quam iste; cum tamen aliquid plus de requisitis ad Poenit. Sacramentum adhibuerit: nam abstulit illam contro Versiam,. ata s uisiciat generalis confessio: ergo absurda est haec explicatio. et o Prob. secundo. Ex supradictis constat eX Conc.Trid. ab Iulionem cadere non posse, nisi supra conseisionem poenitentis & hoc ex Christi institutione & ex eodem Conc st f r . tae Sacram. Poenit: cap 2. patet jure Divino , ex Christi institutione confessionena faciendam esse praesenti Sacerdoti, sic enim diciturinnam eos, videlicet baptiZatos, De posita crimi ue aliquo coutaminaverunt , non jam repetito bapt ismo ablui, cum in Ecclesia Catholica nulla ratione liceat ; sed ante boc Tribunal , tanqua
reor sisti voluit. Ubi ly s Hii praestentiam importat, ut expresse Ulpianus t. a. s. f quis judicio , f. s quis caui nonibus, sic dicensfl qui judicio se sisti promiserit, ct vasetudine, vel tempestate prohi-
sit oi, st mere non polit, exceptione juvatur, ure imm rito, cum enim in tali promi sene praesentia opus st: ecce quomodoly, mi, praesentiam importat. Quomodo semere potest, qui adversa valetudine impeditus est y ergo ex Conc. Trid. confesso debet fieri Sa- cerdoti praesenti, ex institutione Christi Confirm. infra illud spatium , quo advocatur Confessarius , potest aegrotus mutare propositum , & cum ipse accedit , esse
34쪽
actu indispositus cumractuali affectu ad aliquod peccatum; ata qui non potest absolutio impendi, nisii cognita recta dispositim
ne poenitentis: ergo in tali casu nequit absolvi.
13. ubi sic habetur. Is , qui paenitentiam in infirmitate petit, flcasu dum ad eum Sacerdos invitatus venit, opprellus infirmitate obmutuerit, vel in pbraene sim versus fuerit, dent testimonium, qui
eum audierunt , oe accipiat paenitentiam : ct s continuo creditur moriturus, reconcilietur per manus immisitionem, S infundatur oricus Eucharistia M. Idem docet Leo Μagnus eps 8 9. alias 91 ad Theodorum For aliensem Episcopum, refertur de Pomnit. di'. s. cap. multiplex id ipsium dis nivit . Resp. Ibi Conc.& Leonem Magnum loqui de reconciliatione publica facienda in facie Ecclesiae, pro iis peccatoribus, qui erant in statu, & ordine poenitentium; vel de admissione ad statum poenitentium pro iis , qui nondum erant admissi: & de absolutione a censuris; non autem de sacramentali absolutione a peccatis, ut constat ex verbis, quae in principio epistolae praedictae
habentur. Quid de paenitentium tu Ecclestastica baibrat regula non tacebo. Undb licet ibi ponantur duo: praestidium paenitentiae, &reconciliatio: per primum intelligitur publica satisfactio imposita a Sacerdote virtute clavium : per secundum, reconciliatio cum Ecclesia per ceremonialem absolutionem publicam. Et ita intelligi debere late probat Alvar. Dc. cit. afferens pro hac sententia Scot. Abul. Sol. Martinum, & Petrum de Ledesima, Canum &c. Contra est. Licet Leo Μagnus fuerit interrogatus de peccatoribus, qui erant in statu, aut ordine poenitentium, & indigebant peculiari reconciliatione cum Ecclesia; nihilominus, ea occasione sermonem extendit ad omnes peccatores differentes Poenitentiam usque ad mortem; nam haec vox, Reconciliatio, in proprio sensu sumitur pro Sacramentali absolutione: ea namque sic utuntur sale S. Th. sacri Canones, & praecipue Conc. Trid e . I . cap. r. Ergo sic debet intelligi in epist. Leonis . Tum etiam,quia si e constat debere intelligi ex contextu epist. ubi sic habetur. Si quis antequam ad constituta remedia perveniat, remporalem vitam humana conditione sierit, quod manens in cor-
35쪽
Dre non receperiit , consequi exutus cum non poterit. Quae verba
non possimi intelligi de absolutione a censura, de qua constat dari posse post mortem, cap.a nobis 2. is scut. comuni . Ergo de sacramentali absolutione. Resp. ad primam instantiam, quod licet haec voX, Reconciliatio, possit accipi, & saepe accipiatur pro sacramentali absolutione : tamen etiam aliquando sumitur pro absolutione cere moniali in facie Ecclesiae quando autem in Decr. Principum ali quod verbum est ambiguum , comune est Iurisperitorum a XiOma, interpretari debere per summam capitis, ad quod coetera revocari debent: in summa autem, sive in cap Epist. Leonis explicat Summ. Pont. quid intendat tractare, nempe de poenitentium statu, qui per quandam ceremonialem absolutionem, cum fuerint publici peccatores, constituebantur in ordine, &statu poenitentium, & reconciliabantur cum Ecclesiae. Unde omnia ibi contenta, & reconciliationis, & poenitentiae nomina in hoc sensu intelligi debent: quod etiam constat eX Conc. 1 olet.
I P. ap. 2. ubi de eodem casu Leonis agitur. Ad 1. Dico non esse sermonem de absolutione a censuris, neque de sacramentali; sed de admissione ad statum poenitentiae,& absolutione ceremoniali per publicam reconciliationem, per
quae reddebatur aptus ad fusiceptionem Eucharistiae, & Unctionis, quae Omnia eXutus carne suscipere non poterat. Ob. 2. D. Th. opus . 3 s. de Sacram. nritionis, sic ait: Si infimmus, qui petit Unctionem amisit notitiam, vel loquelam, antequam Sacerdos veniret adsum, nibilomium lingat eum Sacerdos; quia iutali catu debet etiam baptirari, S a peccatis absolvi, ut extra de Uaptimo, cap. Majores. Ergo per D. I h. potest iste talis absolvi. Resp. r. Illud opusculum a multis existi mari non esse D. Th. Unde in impressione Rom.littera minuscula eXcusum est. Resp. 2. D. Th. loqui de absolutione generali a peccatis, vel de absolutione solemni in facie Ecclesiae: quod patet ex eo, quod S Doctor Oppositum docuit in il .di'. I 7 .ct 26q.2. art. I. ad 2. Ubi docet ad confessionem requiri aliqualem peccatorum manifeitationem , quia eXpectat judicium Sacerdotis; per quod videtur eX- cludere confessionem generalem, per illud verbum, peccavi, vel signa generalia doloris, ut intendebat argumentum, cui respon-
36쪽
spondet quanto ergo potius negare debet hanc consessionem per haec tantum signa 1adiam, & insuper Sacerdoti absenti: cum
ipse in absentia Sacerdotis constulat, laico potius confiteri. 23 Ex his, & ex novo Innoc. Decreto tale depromitur argumentum. Certum est confessionem esse materiam Sacramenti Poenitentiae & indubitatum , adminiis confessionem illam moribundi esse dubiam confessionem , cum potitis constet esse nullam ,& prohibitam: sed ex Decr. Innoc., non est licitum sequi opinionem probabilem, relicta tutiore, saltem in iis, quae spectant ad constitutivum formale Sacramenti, cujusmodi sunt materia, & forma: S multo magis, illicitum erit uti materia probabilissime dubia, & damnata: ergo in hoc puncto, uti non possumus opinione assii mante, absolvi posse moribundum in praedicto casu. Μajor, quoad primam partem, constat ex Conc. Trid. quo ad secundam, rationibus jam adductis. Μinor est evidens: & consequ. infertur. Sub conditionem tamen absolvi posse , cum sit casus necessitatis, & materia sit dubia, probabile est. Σή Dubium secundum est. An sit probabilis opinio asterens absolvi posse moribundum omni sensu destitutum, qui nullo signo sensibili confessionem petit , nec signa doloris exhibuit :dum tamen pie, & catholice viXerit. Non abs re proponitur hoc dubium , cum in Universitate Vienn. Praeside Ρ. Georgio TurKovicti Soc Iesu publice fuerit
Propugnata pars assirmativa, ut refert Caram. in TheOl. fundament. n. 328. In eadem Universitate, alii ex eadem Soc Professores publice eam dictarunt, ac defenderunt, inter quos P. Carolus Μursiat: teste eodem n. 18s s. immd in praXim eamded Xisse quendam Patrem Soc. Lovanti, ut testis oculatus affirmat idem ibid. & de alio P. Soc. hac opinione Pragae usum fuisse, absolvendo Dominum Balthamarem de Μarradas, refert idem n. a 876. eam quoque docuit P. Petrus Marchiant m. I tragit. .rit. .q. 3 ta alii professores Franciscant; quam maximopere conatus est promoVere Caram. & paucis ab hinc annis, plerosque habuit PatronOS, ut videre est apud eundem Caram. ibid. Tamen. 2s Dicendum, nullatenus licere ab luere moribundum in casu posito. Docetur a D. Jh. su per caput 8. Ioannis, sic dicente : Non es trabendum in cofustudinem , ut aliquis ex Plo D0B mini
37쪽
Mini absque confessione , spornae in Ctiove qumquam ab olsat; quia
Christus excellentiam habuit in Sacramento, potuit conferre esse. tu me Sacramento, quod nullus purus bomopot s. Ex quibus duo deduco, primum, tale famam non fore Sacramentum: secum
dum , loqui de confessione formali, Uexpressa, non virtuali ocimplicita; quialianc fecisse jllos, quibus remissa sunt a Christo Peccata, posset probari eisdem rationibus, quibus id probant
Adversarii de moribundo. Hanc conclusionem docent omnes antiqui Idaeologi. Ghetius in iis auro animae compilato ex verbis
D. Th. vrsi. Confessio num. 26. Vinc. Baron. p. I. disp. I sed . 4 s. a.
Cand. Aluec alii innumeri qui, vel requirunt alicuius peccati manifestationem; vel saltem signa doloris cum ordine ad confessionem coram Sacerdote eXhibita. Colligitur etiam ex S. Augu cu)us verba reseruntur cap. quem poenitet diis. I. Ubi dicitur: repraesentet Deo vita uamper Sace dotem , praeveniat Iudicium Dei per contes ionem , praecepit enim Dominus mundandis, ut osenderent se Sacerdotibus, docens corporali praesentia con flenda peccata. Ecce qualem confessionem requirit. Prob. ex dictis dub. praec. Sacramentum Poenitentiς exigit ,
tanquam materiam, partem essentialem, confessionem peccatinrum , dc dolorem, sed in illo moribundo nulla supponitur comsessio, aut dolor , signis fallem eXhibitus: ergo non adsunt eL sentialia requisita ad Sacramentum Poenitentiae ; atqui haec sunt in supplebilia,quemadmodum sine materia in reliquis Sacramen. tis nequit proferri forma: ergo in eo casu nequit dari absolutio. Res pondebis ex doctrina Caram. quemcumque pium Catholicum vita catholica fatis exprimere se velle confiteri; & peractiones vitae catholicae demostrare animum volendi ultimam absolutionem; si enim vellet impaenitens mori, non faceret illas actiones : ergo illae actiones sunt totidem linguae , quibus protestatur se velle confiteri , antequam moriatur . Insuper
supponi potest quemlibet pium Catholicum recitare orationem Dominicalem, in qua petit a Deo remissionem peccatorum, sed remissio peccatorum ordinarib non habetur, nisi per sacramen talem confessionem: nec ille est censendus velle sibi miraculose remitti peccata, sed medio ordinario a Christo instituto: ergo
38쪽
Sed contra est 1.Qui Uicht ilIaz aetiiones catholicae contineant virtualiter ex parte operis, sed interpretativε voluntatem cono fitendi sua peccata ἡ & volendi ultimam absolutionem , tamen ex par te operantis nulIum necessarib includunt propositum conafitendi, ab hoc namque prescindere potest, & regulariter prescindit operans, nihiI de confessione cogitans: pariter rn illis verbis orationis Dominiualis, etiamst at cento illa proterat non enim cogitat de modσ, quo remittenda sine peccata, nec ad confessionem dirigit illae verbae, atqui saltem actus poenrrentis
virtualiter, ex parte operantis; requiruntur aiu Sacramentum Poenitentiae sicut ex parte ministri, liced sufficiad intcntio vim tualis conficiendi Sacramentum k non tamen intentio interpretativa , ur docenς comuniter DD. alias dormiens , proferens
in somnis formam alicujus Sacramenti , praestente debita materia, illud conficeret: ergo illa: aetiones nota sunt materia, quae .
requiritur pro Sacramento Poenitentiς. Et certe, si ratio Caram. valeret , probare ex eadem ego possem , videntem' aliquem mortaliter peccantem ,. teneri astillum denunciandum Inquisitoribus contra hςreti cam pravitatem,t tanquam Atheum quod sua ratione, sic probo nam qu, lingua negarer Deum esse', esset Atheus& pariter , qui aliquo nutu id exprimeret; atqui peccans mortaliter, illa actione peccaminosa, quiἴ est altera lingua id exprimit: ergo &c. Prob: minor , nam sic peccans, illa actione, qua constituit suum ultimum finem in creatura denegat Deo rationem ultimi finis se sed illis', qui non habed rationem ultimi finis non est Deus : erso Similiter, probare possem Turcam, qui visius est opera Μis
ricordiς recto fine, & propter Deum exercere M debere baptizari, etiam si baptismum non petierit: quia iste talis censetur vir.
rualiter petiisse illis piis adtionibus, quibu&sias Item ςternam quς- rebat ac proinde non aliquo modo miraculosi se sed ordinario ae Christo instituto, re prςcipue si supponamus mahometicum il-
non potuerit' illas aetiones ast bapti linum orat nare ; non in absimilis catholico , qui illa opera exercens, nihiy cogitat de com
39쪽
fessione; in utroque enim deficit ordinatio ad Sacramentum ex Parte operantis & in utroque arguitive eX parte operis potest d, duci. Quam ergo violenta est haec consequentia , pariter & ib
27 Contra est 1. Admisso, quod illic actiones exprimant propositum confitendi, non tamen sunt confessio : atqui de necessitate Sacramenti Poenitentio non est propositum confitendi ;sed Confessio, ut constat ex Conc. Trid. supra relato, & eX vembis D. Aug. ergo &C.
Neque dicas: illam esse confessionem virtualem, ad instar illius, qui coram Sacerdote exhibet signa doloris, & desiderium eonfitendi, qui censetur virtualiter confireri. Non , inquam , hoc dicas quia materia Sacramentorum non debet esse virtualis, sed formalis: alias liceret consecrare farinam , quae est virtualiter panis & uvam, quς est virtualiter vinum: si militer sufficeret tangero verticem baptizandi glacie , quae est virtualiter aqua . & similibus materitS uti; non minus enim est necessaria, oc essentialis materia Sacramenti Poenitentiae confessio, quam aqua pro Sacramento Baptismi, &panis pro Sacram. Eucharistiae Nec est simile de illo, qui eXhibet signa doloris coram Sacem dote in ordine ad consessionem; nam illa signa formaliter, & expresse, indicant dolorem formalem, & intentionem a tualem confessionis, licet non lingua, nutu ex presta, qui linguae aequivalet, sicut signa muti; & saltem aequivalent huic Verbo, petacavi, qui enim viat medicum, ostendit infirmitatem habere ;ac proinde, facit saltem confessionem generalem , pro illo casu necessitatis sufficiente ut sub conditione absolvatur: nec est solum propositum confitendi ; sed actualis confessio, modo illi possibili. Aliud est ergo nutus exprimere formaliter confessionem , di aliud est facere aliquas adtiones, in quibus vi ri ualiter propositum confitendi continetur. Ex quo ruit praecipuum AdVersariorum fundamentum , de quo iterum insoluto argumento .
28 Dices :. saltem poterit absolvi sub conditione ; conditio namque tollit irreverentiam Sacramento , dum periculum nullitatis aufertur: & alias consulitur, quantum fieri potest saluti
animae; sed quicquid potest lictoe fies debet a quolibet SacerdotQ
40쪽
ex Charitate, & a Parocho ex Iustitia fieri: ergo in tali casu de bet quilibet Sacerdos ex Charitate, & Parochus ex Iustitia, tuli modo illum moribundum absolvere. Ita P.Carolus Μusari. Resp. Nec sub conditione debere absolvi: conditio enim adhibetur, quando habetur id, quod de jure requiritur, ut Sacramenti materia; sed probabiliter dubitatur: an sit vere talis, necne; at in praesenti nulla habetur confessio, ut probavi, ac proinde illa sorma conditionata non habet materiam supra quam cadat, & inaniter proferretur. as Objicies primo Absolutio est actus Iudicialis, ut constat
ex Trid. self. - cap. 9 ergo, sicut in Iudiciis forensibus, sic proportione servata , procedi potest in Sacramento Poenit. at in 1 ribunalibus locum habet accusatio per famam, praesumpta, imterpretativa, & moralis, ut constat: ergo pariter &c.
Res p. quod ; licet Sacramentum Poenit. institutumst a Chri sto per modum Iudicii; non tamen relictum est in ea amplitudine Iudicii externi fori; alias licet absolveretur absens , sicut Tribunalia stepe observant; quod est ex Decr.Clem. VIII. dub.
praec.relato damnatum sed praescripta est ei peculiaris forma necessario observanda: nempe, ut ore rei fiat accusatio; necessario
ptaecedat confessio sistatque se poenitens Sacerdoti , uti vidimus
go Ob. et In casu posito adest aliqualis confessio: ergo habetur materia Sacramenti Poenit. & consequenter ille moribundus est absolvendus.Consequentiae inferuntur, Ant prob de Viro probo, supponitur, urgente aliquo peccato, de ipso dolere, ac proponere confiteri : insuper,supponitur, hos actus aliquo signo eXterno, ut pectoris tunsione,manuum conjunctione, vel simili signo sensibili manifestare, es sic habentur actus necessarii ex parte Poenitentis & hoc ipsum est aliqualis confessio nam,qui petit veniam,& vult confiteri, petit aliquo modo absolutionem; & consequenter in genere fatetur se habere aliquod peccatum: ergo
adest aliqualis consessio , quam diximus saltem sufficere , ut absolvatur quis sub conditione , Secundo : praesente Sacerdote , loquitur pro eo vita probe acta , ipsum voluisse confiteri , non minus, quam si aliqui testarentur ipsum petiis