장음표시 사용
101쪽
y8 effectus Sacramenti sit gratia, quae Dei donum est , attamen Minister, & intemtio suo modo causam effectricem Sacramenti complent, cui inest gratia, vel fluit Quidni erunt Consulentes suo modo CUm Papa causa effectrix iudicii dogmatici, cui insallibilitas inest Fortius . Infallibilitas est data Petro active utenda . Ergo quidquid Petro adjungitur , ut medium nece sarium , est activum suo modo principium indeficientis judicii. Ergo suo modo est auctor infallibilitatis ; quemadmodum imtentio suo modo est effectrix gratiae . Neque dissentire amplius liberum est
Auctori (a de Romano Pontifice faui ct
fallere nescio disserenti. Ejus quippe animo alte insedit , Consulentes , & per cons lentes ipsam Ecclesiam Romanam esse cum Papa Iudicem pronunciantem judicium in allibile Fidei. Insuper Ecclesiam Romanam sic pronunciantem gaudere infallibilitatis munere . Rursus Ecclesiam dictam Romanam specialem in munere, tam activo , quam passivo , ita infallibilitatis privilegio frui, ut etiam Papa errante O,
102쪽
do , illum docuisse plus infallibilitatis ci
no dilatam Ecclesiam specialem Romanam , quam Ecclesiam Universalem , quia labente Papa necesse esset universam Ecclesiam labi, & corrumpi, a quo periculo unam excipit Ecclesiam Romanam specialem .. Ubinam est hic locus negandi influxum
effectivum in definitionem , vel judicium Fidei 3 Sed haec sunt, audio , projectae adulationis cavillosa argumenta . Alius tamen reponet, illud esse iurari, ut Lupus ait, Papae suum infallibilitatis privilegium. Praelaudatus eruditus (a Auctor vult infallibilitatis privilegium seque ac immediate donatum fuisse a Christo & Petro& Ecclesiae. Demus etiam osoribus Pontificiae infallibilitatis , per trasennam , Phpam esse Caput ministeriale Ecclesiae. Tunc sic. Nemo inficiabitur, Papam ex officio agentem , in utroque sensu, esse os , &linguam Ecclesiae , ut Christianus Lupus supra citatus loquitur. Hac methodo om- res praedicti, una cum Auctore , tribuunt Concilio Generali infallibilitatem judicii; est enim & istud os & lingua Ecclesiae . Concilium Nicaenum inconsultis peritis a G a Con-
103쪽
Concilio alienis fuit os & lingua insallibilis Ecclesiae in lato judicio . Quaere Quia nemini alteri datum est hoc privilegium s neque ex hominum arbitrio insti tuenda est alia Ecclesia illigata mediis , reconditionibus ex necessitate absoluta requisitis , quas Christus minime praescrip sit. Et quis recte cogitabit Pontifici ex ossicio definienti , ut est os , & lingua Ecclesiae , organumque Spiritus Sancti , in jiciendum esse vinculum sive medii , sive
conditionis ex necessitate absoluta , quod Christus praeterit , quod Ecclesia per tot saecula nullatenus indicavit , & dumtaxat post Schisma Basileense unus , vel alter opinator incohaerenter invexit id Quod idem eruditus Auctor eadem manu , qua extruit necessitatem simpliciter adhibendi consulentes peritos . intentum , &dicta confestim diripit, & v stat 3 En verba; ca Contingere potes , ut pontifex haec ipsa , quae dicimus media , a diDina proυidentia definita , aut ab humana priadentia dictata , adhibere omnino non po t. M gna vis veritatis , quae etiani nolentem trahit lCujus generis est hujus sermonis disjunis eli-
104쪽
nlva Profecto vel dubitantis mens pendula , vel utriusque partis acceptio auerti-νa . Ecquis tantis cervicibuS erit, ut evincere doctos valeat; medium ab humana
prudentii industum prorsus jugum imposiaturum Pontifici , & quod lepidum est, de iure etiam divino, ut saepissime inculcat, adeo ut sine hoc medio Iat ut de Fide judicium indeficientiae privilegio sit spoli tus Quod si intellinere velit Perin Iania
prudentiae humanae electionem singularium Consulentium ; cur toties petit, & repetii iure divino esse designatum florentissimum Clerum , deinde suilectos amplissimos Cardinales , postmodum , udriata formula . , vel Galeratoi , vel non Galeratos satis esse t ficis equidem quaedam jure divino statuta , fuisse dinussa auctoritati Ecclesias complenda in specie per adpromissam asib. stentiam dpiritus Sinisti suggerentis , ut de quibqsdam Sacramentis Tegimus . Sed nunquam legere est, non auctoritati, sed prudentiR hominum concessum esse , novum jus divinum posse condere, illudque minus ad placitum tranSferre , aC .modem pari more figqli, Plura red*ndant; quia nimia absurditas abunde per se loquitur i
105쪽
f. XXV. De absurdis eo ionibus
Utilem Apologiam sibi comparat Ad
versarius , dum nervoso studio absurda evacuare satagit . Primo in eo versa, tur, quid respondendum essct in eventu , quo Summo Pontifici Consulentium copia praesto ei non esset , Tunc dicit , relim, quendum esse divinae providentiae , (a quae modo extraordinario tribuet media necessaria: uti in defectu miril stri sconferentis
baptismum docemur supplere , & satis esse baptismum flaminis. Nihil ad propositum, Quaestio postulat, quid sit dicendum de absoluta necessitate Consulentium in Pontinee laturo judicium de Fide , prout passim occurrit . Quod an possit suppleri a Deo in alia providentia etiam sine Papa supremo Iudiee controversiarum , non est inquirendum . Silet de hoc antiquitas , silet traditio , Quaestio inquirit , an Leo Magnus exarans definitionei' Fidei in sua Epistola dogmatica ad Flavianum , absque aliorum consultatione , &assensu, subierit
106쪽
Io3 errandi periculum . Auctor assirmat, absque Textu Evangelico , absque Patrum traditione , absque Doctorum irrefragabili sulcimento , absque rationum pondere , solo innixus opinantium paucorum , si1bi neque cohaerentium , ut vidimus , auctoritatis nobmine . Nos contra pugnamus , praelucere evangelicum Textum , quo Petrus solus constitutus legitur Pastor ovium omnium , ct alterum , quo solus institutus est doctor , di magistex omnium per illa verba : Et tu confirma fratres tuos . Accedit silentium totius Antiquitatis, quae nunquam Cogitavit de adjungenda necessitate consultationis , unde exceptio de novitate satis est in re maximi momenti ad confutationem opinationiS . Petrus congregavit Ierosolymis Apostolos , & Seniores , ut ia) diiceptatio de
usu legalium communi conquisitione diarempta esset, Nemo dixit, fuisse id inductum ut necessarium medium a succe laribus ablalute adhibendum , Idem Petrus lucide rem explicat, dicens : Vos scitis quoniam ab antiquis diebus Deus in nobis elegit , pre o1 meum audire gentra Derbum
107쪽
Pangelii, O eredere . Protulit immediatia sententiam ab omnibus laudatam , & scrimium fuit decretum . Ex his discimsa , pedimissam conquisiitionem , non ex necessita, te absoluta tactam fuisse, sed quia conve, Gens duxerat Petrus ad partes disceptam tes sedandii medio Concilii uti. Leo quo, que Magnui optime consciqs indeficientiae
libi Christo traditae, cum independemti a quolibet necessitatis medio, in haec verba scripsit, se permisisse Concilium Chalcedonense, licet Deus ca) nomo prius
ministerio definierat . . , ut Concilium vere qse prodiisse ostenderet , quod prius a prima omnium Sede firmatum furere . Haec Cola renter cum his, quae ad Flavianum scripserat; (b rem , de qua agitur , nequaquam nodo indigere re iam . Argumentum hinc validum sumitur . Et Petrus , di Leo absolptos se agnoscentes a necessitate Conicilii cogendi, qb indeficientiae sibi notam praerogativam , ad convenientiae , & su vis agendi rationis titulum , hujuscemodi medium dumtaxat adhibuerunt. E cur coacti erunt dicendi ad vocandos hos ,
108쪽
Iost illos Consiliarios, semel ac nec Petri Exemplum necessario cogit ad colligendum
I I. Fingit Auctor ca) eruditus nullate,nus Perci re , cur argui debeat de impacta fallibilitate Pontifici, si peritos noro advocet, Dum pius personam insallibilem etiam identidem Gnoverit, declaravexit . Fingit , immo, quid metasse non attenderiti illum pdeclarum titulum libri r De Romano Pontifice faui ct fauerenesio . Titulus stlatinus assislutam politiacetur resolutionem . Ad haec Magruficae invitatus lector iucunde librum pervolvitat, sed 'atim in prioribus pagiis 'Amdit: (b Si de Pon me nulla Se is suae habita eonfiatatione , nulla illius ocreonte consensu , disputarent; havd vre myderem Pontificem erranetem , En praeclar3 laus xituli len Thesis Iliud ne es, rennit Auctor , in sola Erevsa Romam infallibi Urem ognosi re , non item in Summo Pontifice Proh Sanete Deus I di utrique data est infallibilitas judicii, imo Pontifici cum dependentiae ab Ecclesia Rom na, ut a conjudice simul
109쪽
pronunciante , nonne titulus fallit, & expectatio boni lectoris confestim fallitur /Nonne est abducere fidelem animum p tioris , & amplioris mundi partis , cui alte hucusque infixum est, uni Petro datum esse Summi Pastoris , & Summi Doctoris munus , & decus r adeo ut ipsum Concilium , universamque Ecclesiam pendere necesse sita Pontificio judicio, neutiquam istud ab illa , ne duo Capita , ne duo Pastores, ne
duo Doctores maximos cogamur fingere
contra Christi statutum p Haec si pensa examinabit Auctor , aequioris animi erit. Rejicit ca vir eruditus hoc consectarium , sed frustra ; semel dato Per ipsum infallibilitatis dono in Eceleua speciali Romana . Et eo magis , quia , ut Vidimus , hanc specialem Romanam Ecclesiam eximit a dependentia Papae t quia errante Papa docet universam Eccletiam erraturam lare ; ubi vero agit de Ecclesia speciali Romana a periculo errandi eam liberat. Quid haec gestiunt, nisi unam dependentem a judicio Papae statuere , alteram absolvere . En duo Iudices supremi ; en duo Doctores inter se absoluti
110쪽
en Papa non amplius organum Spiritus Sancti, sed vel sui ipsius, vel ejusdem specialis Rom. Ecclesiae. Ex quo duo absurdiora fluunt e nimirum & quod Ecelesia Romana specialis sit per se insallibilis, & quod
potiori infallibilitate prae Papa gaudeat . Pergit vir (a eruditus sibi suadens non ita id sequi, quia in priori pothes, Pontificis errorem in Eccisam refusum iri, titpote quae Pontifici erranti dedisset assensum ,
in secundo non item . In Vortices se se or
tio involvit. In utraque Dpothesi exposcit Auctor assensum , vi supponit. Ubiolares Pontificiar infallibilitatis postulant consensum posteriorem Ecclesiae . dicit eumrejicere ; quia cum Papa errunte tota Ecclesia eodem inficeretur errore . Ergo ubi petit praevium Ecclesiae specialis Romanae assensum , necesse foret hunc eundem errorem imbibem . Et magis , quia hane contendit esse conjudicem una simul pronunciantem latum . errorem . Utrobiquc
est par ratio , & evincit. Quod autem Ecclesia Romana sit consulens , & Iudex cum Papa pronuncian3 , est paradoxum intolerabile jurisperitis incognitum . Si enim