장음표시 사용
111쪽
OB contigeret quidquam definitum iri defunis Consiliariis , hoc judicium audiet apud jurisperitos , ut judicium vivserum , & mores tuorum . Recolat scripsisse (a 3 de Papa definiente cum Catainalium consilio , &assensu i quod fanis. it Ecclesia Romana doce's , judicant , ct pronti ianS . Praeteret hic devolvitur ecclesiastica Monarchia in puram putam vesinam Aristocratiam , qssam coram Eugenio I Episcopus Meldensis exprobrabat Basileenessibus . Vt verbutenssi dicitur Petrus do. etor , & magister , as Pastor unice supremmus totiu* ovilis Christi . Quid est Arias ocratia , nisi multitsido optimatum , sanae gillatim consissentissm simul perhibent
Consultum, & sententi in ferens Res, pondit vir (b eruditus Petrum Episc porum Caput esse , & Pastorem . quamquam fini tui simul, universalis Ecclesia docenS , iudi ans , ac se Fide pronune sis. Sed errat . Episcopi in Cuncilio coacti se dicunt quidem repraesent re Ecclesiam diversam , ut legere est in actis Constantiensibus, non autem se dicunt ipsam Ecclesiau
112쪽
universalem e aliter omnes magis ii nullus discipulus. Ad rem nostram. Petrus Cum Episcopis pronuncians , non ex necessitate, sed pro sua libertate , & indulgentia ' nunciat, sicut pro libertate sua cogit Concilium . . Quod & contingit in Supremo Monarcha absque dispendio iuris Monarchicli sed ipse adversarius vult , & con tendit, Ecclesiam Romanam repraesentatam per Clerum , vel Cardinales , ex necessitate absoluta , esse Iudicem supremum contro versiarum docentem , iudicantem , & pr nunciantem de Fide. Ecquid deficit purae putae Aristocratiae 3 Et quid Petro relin quitur , nisi vacuum nomen Capitis , Do choris , & Pastoris p Mens primaevis impleta praejudiciis vix emergit .
stadiae eontro versiae retita.
PRO veritatis amore , quo quilibet mi
compos flagrare tenetur , compellor aperire candide controversiae praesentis ra-dacem , ut perspicue eluceat , quantum opinatio adversarii Pontificiam infallibilitatem oppugnet , & quo ficulneo fundamento
113쪽
mento sit innixa. Primus , qui hanc , sed fleviter , quaestionem excitavit , fuit , ut aliquibus placet , Guido Carmelita in Concordia quatuor Evangelistarum , cui Pro titulo praclixit ouatuor tinum . Floruit hic Theologus illustris circa anmm I 33 o. Clavum Ecclesiae tenente Ioanne XXII. cui opus praedictum nuncupavit. Omnibus Compertum est , quanta fuerit nequitia illius temporis ob famosa dissidia inter Bonii cium VIII. & Philippum Pulchrum Galli rum Regem , necnon inter ipsum Ioannem XXII. & Ludovicum Bavarum ; &ruantum in discrimen ex partium Contementium studio adducta fuerit Pontificis Romani auctoritas , & infallibilitatis privilegium , quia ab illa infesta perinde aetinfaus a tempestate luctuosum hoc de Pontifice certamen subiit , & adhuc subit Ecclesia , esto pluribus , & iteratis spiculis
Perrinaces osores Percusserit , ac doctissimis elucubrationibus compresserit , reduxeritque ad incitas . Id constat vel lippis , ex mendaciis , ex falsatis auctoribus , ex truncatis auctoritatibus , ex dissimulaetis argumentis , ex digressione ad nugaris , recontumelias , quibus scatent eorum Pageia
114쪽
tae, quin illos pudeat, utpote pudoriS ehpertes , haberi, apud sapientes , impuros veteratores ad omnes ambagiosas fugitandi ludificationes paratos , ac expeditos ;pertinaciam , quam colunt nunquam excussuros.
Scribente itaque Guidone (a in hac
rerum perturbatione, excidit calamo dictum illud : Ubi Summus Pontifex etim tali MDominorum Cardinalium, sis cum generali Concilio congregantur in nomine Domini , O
pro Fide ejus, ibi es ipse Christus , qui es
eritas sne errore . Novitatem assumpti odoratUS , quoad convocationem Collegii Cardinalium , statim protestationem in- ieguit in haec verba : (b Saha semper Ueritate , O determinatione Sedis Apostolicae , ae Sanctae Romanae Eeremae , cujus judicio, o correctioni per omnia , O in omnibus me submitto , O , quod abst, s aliquid contra Deritatem , aut Sedis Ap olicae determinationem dicerem , ex nunc re os , O pro non dicto haberi volo . Igitur praemissa praedicta protesatione , viidetur mihi ad D Dandam certitudinem, O infaIlibilitatem Fidei Chrissia-
115쪽
flauae, O stabilitatem auctoritatis Ecelesiae , quod secunda pars , ad quam induoiae sunt
ad oppositum rationes, sit Gera; videlirat quod Dominu; Papa , ad cujus alictoritatem pertinet determinare sentemialiter , O Aesarare , quod ad Fidem pertinet, non possit cum Concilio Cardinalium errare. Pluribus deinde argumentorum m
mentis evincit Guido infallibilitatem Summi Pontificis, nulla laeta mentione d necessitate Concilii Cardinalium. Imo expresse doculte Ex quibus patet immiatabilis , O invariabilis Delisae catholicae auctorum , quae post Christum in solo Summo Pontifice , O non in aliqua privata persona nofectiartinidem iter eontinemi. Postea in ca tactroducti quaesiti , adhuc formidine perturatus praemissam repetit protestationem , dicens e me dicta sint sine temeramia asse time , ct frum veritate , O sub chrectione , Sedis Apostolis, O Ecclesiae Romanae, cui nune O semper in omnibus dictis meis, dicendis per omnia submitra . . In tota hujus quaestionis serie, quam a versu 3I. adoritur, nil aliud (b probat
116쪽
Guldo , nisi tria , nempe I. Ad Ecclesiam
spectare determinationem Fidei. II. Statutis ab Ecclesia deberi assensum omnium Fidelium , quia errare non potest. III. Omnem auctoritatem Eccletiae esse in solo Pontifice . Sed de necessitate adhibendi Concilium Cardinalium nullam probationem affert , & ex repetitis protestationibus aperte gestit, id ex propria suggestione
invectum misse . Sed unde probabilitatem haurire est in asserto nullo testimonio sacrarum litterarum , ' nulla auctoritate Pa trum , nulla ratione sulto, vel colorato
Igitur, qua fluxit facilitate eloquium , &aisertio , per sese diffluit , tanouam impro habilis privati Theologi suggestio . Minime
defuisset Guidonis sapientiae aliquod probam tionis genus , si quidquam validum excogitare potuisset . verum si penitius do Idna Guidonis introspiciatur , non eo scrupulo fodicata erat mens , quasi Concilium Cardinalium exigeret necessario , loco Concilii genera lis , ad determinandas res Fidei; sed quia dubius erat, an satis esset, pro auctoritate Ecclesiae explicanda Collegium Cardinalium extra Concilium generale . ER quo H hoc
117쪽
II ghoc argumentum conficio . Si Guidoni non erat perspectum lassicere Collegium Cardinalium ad reprassentandam Ecclesiam statuentem de Fide , multo minus Comen tus fuisset, ut vocarentur Consulentes periti inferioris notae. Igitur vel ipse tantum pro certo tenet, non posse Papam extra Concilium generale quidquam ad Fidem spectans decernere et vel plenam potestatem concedit Pcntifici , extra quoqUC, Cardinalium Concilium definiendi de Fide . Quum , ut vidimus . ipse agnoscat in solo Papa totam auctoritatem Ecclesiae . Itaque exulat a sententia Guidonis novitia haec necessitas absoluta Cardinales Consulendi, & cujuscumque generis peritoS .
Prosequitur praecedens argumentlim . SEculo posteriori , in altera maloriam colluvie ob luctuosum schisma triUm contendentium Pontificum deinceps re-noVarum in conventu Basileensi , scripsit insignis Theologus, ac Canonista Joannes Cardinalis de Turrecremata Summam E clesiae , ubi de potestate Papali tractatum
118쪽
inseruit . Et explicans ta qualis ea sit Apostolicae Sedis sententia a Pontifice prolata de Fide tenenda , dicit eam esse , quae maturo , O gradi vir rum sapientum , O maxime DD. Cardinalium Concilio primo digesta , O maturata sancitur . Praecedentibus verbis scripserat, non eam esse , quast occulte , malitisse , aut inconsulte prosertur . Hanc labem certissime non incurrit Leo Magnus , neque incurrere poterat, quia Deus non est permissurus, ut tanta laboret nequitia Pontifex , Vel negligentia , eo ipso , quod velit mittere Spiritum Sam itum assistentem , ac dirigentem Papae judicium de Fide promendum . Notandum tamen est , Purpuratum hunc nunquata adiecisse clausulam , unde educi possit necessitas absoluta alienae consultationis , etsi asserat, quod Summus Pontifex cum tardis
natium consilio , ct assensu agit , dissonit , atque gubernat unldemam Ecclesiam . Ecquis est adeo hospes , ut Papa in singulis ,
etiam arduis , quae suam non excedant potestatem , vel non involvant , cogatur semper consulentes adhibere , aut velit 3 Simulacrum hoc neque potuit H a Pur
119쪽
16 Purpuratus de Turrecremata somniare Ad ulteriora . Magister Silvester Prie ras (a post integrum taculum durius de hac re disseruit . Videtur enim inferre velle , quod papa , ut Papa agens , determinat cum consilio deputatorum . Sed adhuc nullam clausulam copulat , pro necessitat . absoluta hujus agendi rationis . HiC Cautus loquendi modus indicat omnino vo
Iuisse consulto abstinere a quaestione de possibili: videlicet i an possit Papa etiam inconsultis peritis , ut Papas determinare de Fide . Neque negotium facessit, quod hic agendi modus sit de jure divino, ut ait , quia supra abunde ex Cupers explicarum est , quam latissirile recipiendum sit hoc jus divinum in praesenti. Sed omnem scrupulum , dubietatem . que interpretationis sustulit egregius Theo logus (b Andreas Duvalius , qui adeo urget necessitatem peritorum consilii, ut illam turgentibus verbis circumscripserit , dicens : Ne tie aliter , tit In confesso es apud omnes, ei impae 3 adlisiit Spiritus Sanctus .
Acrioribus verbis extulit eamdem necessia
120쪽
talem Magister Gravina scribens et Quia Spiritus Sanctus hae lege ei (Papae si it,s consultationes praemittanitur . Nihilominus uterque sa Doctor praeclare , ac nitide excipit, ut jun superius verbis eorum redilatis , demonstratum est . nimirum , quod Si doctus Pontifex per se se dissicultates evolvere velit , poterit utique siue periretis consulentib*s de rebus Fidei judicium
ferre , Igitur neque Cardinalis de Turrecroamata, neque Silvester Prieras, qui minus necessitatem alieni consilii urserunt , &quilibet alius Poctar eos sequutud , cogi possimi in necessitatem absolutam venire iesto vir ernditus dissimulatis verbis Gravinae, & Duvalii, & indiscussa eorum integra doctrina sibi favere per vim omnem contendat. Sed jam noverunt sapientes , pud vos. aequa laus , Vel probr .