장음표시 사용
111쪽
sacerdotiim Dupti fuisse liberas de immunes, eamque iminianitatem eis Diste a Patriarcha Joseph conservataim, etiamsi AEgrptior ut i stiperstitiones abhorreret. Si tamen res Clericorum aut Ecclesiae negotiandi causa transserantur, subjicietatur tributorum oneribus, d. cap. anquam. Excepta vero negotiatione non tenelmi r Clerici vectigalia pcndere de frumento , vino , oleo , caeterisque fructibus ex suarum Praeiandarum sundis ac praediis. Abbas in cap. - m , de immunit. Eccles Baldus in l. Fiacet, C. te sacros. Eccles. VI. Sane quocumque titulo fundus aliquis de manu laica in Ecclesiae dominium transferatur, per hoc tamen non eximitiar a servitutibus &oneribus quibus antea erat obnoxius. Quaelibet enim res ad quemcunque transferatur, semper cum suo transit onere, can. Si νυ Misi , i 6. qilaesi. i. cap. pastore dis, de decimis , cap. Ex literis, in fin. de pignor. & l. Alienatis, D de contrah. empl. Tum etiam , quia nemo plus juris in alium transferre potest, quam ipsi habeat, I. Nemo plus p is , D.de reptil. jur. VII. Praeterca patrimonium, ad cujus titulum aliquis Sacros Ordines suscepit, non potitur privilegio aut exemptionibus ierum Ecclesiae : non enim per hoc erigitur in Ecclesiasticum Beneficium , neque amittit pristi, nam rei mere temporalis conditionem , transiisve cum reliquis profanis bonis ad liaeredes. Praetere, si quid ex taliter affecto patrimonio alienatur, non requiruntur conditiones quas Jus requirit ad bonoriam Ecclesiae alienationem , quarum desectu irrita sit alienatio. Covarruvias lib. i. variata resolui. num. . Praeterea Glossa χ. communiter recepta in Clement. a. de
in integr. restit. & Speculator tit. de in integr. restitui. . italiter, vers. Sed nunqma, affirmant restitutionem in integrum competentem Ecclesiis quasi jure minorum , nequaquam attribui Clericis ratione patrimonii, nisi ipsi reipsa sint minores: atque res Clericorum patrimoniales codcinusucapi tempore , quo usucapiuntur res laicorum. VIII. Onerum quidem alia realia , alia personalia censentur : & , realibus ciuidem oneribus Clericos ostendimus exemptos : nec minus, imδ imi illo magis a personalibus immunes simi ipso jure , qtiae a laicis imponuntur. Personalia dicuntur onera , quae animi provisione & corporali labore absolvuntur, ut ait lex ultima, g. I. D.de munerib. & honor. Et ne quidem ad ea Clerici tenentur, quae nullatenus sordida, sed honesta sunt, ut sunt publici Magi stratus, seculares Admini strationes , Legationes , curae , tutelae, cari. Generaliter, i 6. quaest. i. nisi forte sponte recipere Clericus velit legitimam tutelam, can. Pervenit, 86. di st. Eximuntur etiam Clerici ab obligatione militiae quantumvis iustae , in qua etiam incurrerent irregularitatem , si fortὸ occiderent vel mutilarent , cap. Praesentis , de Cier. percuis. Possunt nihilominus in casu necessitatis obligari ad excubias ct in uortim ci istodiam, cap. Pervenit, de immunit. Eccles.
IN Neque adigi sol sunt Clerici ad contribuendum pro murorum publicorum
112쪽
pii Micorum reparatione , aut pro munimine Civilitis , aut Castri: neque cogi possunt ad recipiendos milites hospitio. Innocentius IV. in cap. i. de immunit. Ecclcs. Abbas ibid. nuin. i. Quin etiam famuli & coloni Cleri coriim eadem gaudent immunitate intra Clcricorum aedes a se habitatas,
in. Genera liter, i 6. quaest. i.
X. Si tamen Clericus, Ecclesia , aut Monasterium Dudum obtineretita laico, tenerentur ad onera omnia nudo imposita , ad ea praestatuli cogi a Domino Dudi possent. Innocentius in cap. Inruet , de foro comper. Adeo ut Papa leges clausurae monasticae praeserviens cap. i. de stat. Regul. in o. statuat nihilominus, ut Abbatissa, vel Prioris sa cuiusvis Monasterii.
si ab aliquo Principe, vel Domino temporali requiratur ad praestandi ni per seipssim , & non per prooiratorem homasium , seu fidelitatis saera mentum ratione nudi a Monasterio posscssi , ipsa de Monasterio honeste comitata egredi possiit ad graestandum subjectioinis 3c fidelitatis sacramen rum, quo praestito, debet sine mora ad Monasterium reverti. XL Iam ver5 hactenus exploratis Clericorum privilegiis ex Iure
communi, progredior ad cadem commemoranda ex Regum Galliae Coti
stitutionibus. Sed in primis est praemonendum , ut quis in Gallia Cleri cus his fruatur privilegiis , non satis elle si Tonsuri si insignitus , gerat que habitum Clericalem , quae duo simul aliis in regionibus Catholi eti. ius sciunt ; sed amplius requiri in hoc Regno , ut Clericus vel Bene fetum Ecclesiasticum habeat, vel ut sacro si ordine insignitus, saltein Subdia conatu, velut ipsa alicujus Ecclesiae ministerio si addictiis , aut actu.& citra fraudem hi praestimonialis , atque in publico studeat Collegio. vel Communitati Ecclesiasticae stadscriptus: id enim multis Edicti, sta
tutum fuit Caroli IX. in Edicto Parisiensi , art. ai. ann. i 163. mense Januario ; S: Moliniis meti se Februario anni 1166. arr. 2 I. rursumque P
risi, mense Julio ejusdem anni , art. 8.XII. Atque in primis, quoad ipsorum Clericorum personales exemptiones , Carolus idem IX. in Comitiis Aurelianensibus , art. 28. & Henriciis III. in Comitiis Blesensibus , art. 17. idemque in Edicto Parisiensi mensis Iulii anni is 6. edixeritiat non posse Clericum ullum Sacris initiatum addici carceri propter non ilia seu debita pecuniaria , nequid propter jura fiscalia. iiii etiam addunt, non poste capi x oppignerari pro debitis picuniariis vestes ipsorum, neque libros , ne ue mobilia illa bona, quae vel Divinis Ministeriis , vel eorundem iis bus domesticis de ne cessariis sunt destinata. Ab oneribus praeterea personalibus , tam privatis, quam publicis , quae ab Ossicialibus seu Magistratibus laicis imponi si lent, ut sunt sequestrationes , tutelae , curae , publica ossicia, alia i genus, eximuntur in hoc Regno Clerici, non solum ex Jure communi, ut jam vidimus, sed etiam ex iure A consuetudine Regni. XIII. De ordine autem cellionis, praesessio dc tuc Vicario Generasi
113쪽
Episcosti supra quoscunque Iudices subalternos , quoties simul juridicὸ
procedunt , sicut ordinavit Ludovicus XIII. in lito sacratiore leden, Consilio, die Novembris 27. anno ubi adjudicavit Vicario Generali Remensi praesidentiam supra Iuridicum Praetorem ejusdem Civitatis,
quem vocant Locumtenentem Generalem , in Conventibus concernentibus Hospitalium administrationem , aut redditiones rationum piarum causarum, & juramenti circa haec receptionem. XIV. Pertinet vero ad. Ius Divinum prorsus indistensibile Caroli IX. Constitutio anni is i. in Senatu Parisiens veri ficata & recepta die io. Augusti anni ejusdem , sic jubens art. 11. Non puerum Basti , ct Seneficassi , aliise Italices, nostra Pariatnentorum Curia 'Hatos ct Zenoscis se collatores compellere ad confisenda aliqua Beneficia Partibus praetendenti--: sed eis remittent ad alios Superiores Fraelatas , ut super inferioris Fralari recusetisne secundum iura proideant. Hoc edixere Henricus III. Constitutionum Blesentium art. 6 . dc Ludoviciis XIII. Constitutione anni
1629. art. 22. Cumque attentasset Rotomagense Partamentum diem dicere Sagiensi Episcopo , ut causas allegaret suae recusationis circa petitam Praebendae collationem, Rex in secretiore Consilio hanc assignationem Iuri contrariam judicavit , Episcopumque ab ea relevavit : prohibuit etiam Partamento simile quidquam posthac decernere , salvo tamen jure Partis ad superiorem Praelatum provocandi. Regium hoc Decretum est anni 163o. die Julii 3o.Edicta etiam Regum Franciae in Codice Henriceo, & in Collationibus lib. i. necnon in Compilatione Constitutionum Re marum per Guenosium & Theveneiam , tit. de Xenodochiis , artic.'. praesentiam requirimi Episcopi, aut ejus Vicarii, quemadmodum etiam Regii Omialis & Consulum loci, in ratiociniis pecuniae per administratores Xenodochiorum , & Nosocomiorum faciendis : idque edixit Carolus IX.
ad Fontembellaqueum anno IJ6 I. ari.6.
X V. Causae Fidei in Gallia perinde ac in reliquis Catholicis regionibus sunt Ecclesiastici fori, & agitandas esse coram ordinario edixerunt nublicis Constitutionibus Francisciis I. Henricus II. de Carolus IX. relatis in Codice Henriceo, & in Collatione Regiarum Constitutiomim.
Causae pariter Matrimoniorum, circa eorum validitatem, aut nullitatem,
selis attribuuntur Iudicibus Ecclesiasticis , juxta Edictum Henrici I V. artic. I a. anni roos. Iudices ouoque Ecclesiastici , non sellini de faedere connubii, sed etiam de sponsalibus , ac promissionibus futuri Matrimonii , ut praeambulis ad hoc Sacramentum, cognoscunt de judicant in hoc Regno, ut scribunt Gallicani Iurisconsulti Bacquet des Justices, char. 2 i. nombre 331. Pastor de jurisdictione Eccles cap. I 3. num. 7. pro emiue Senatusconsulta per quae talium promissionum cause ad Episcopos renussae sunt.
XVI. Edicto insuper Francisci L anni 1139. confirmatur Ecclesiae Gallicanae
114쪽
Gallieanae jurisdictio circa Divinorum Sacramentorum causas inter quasi, bet etiam laicas personas. Eadem quoque ibidem iurisdictio asseritur Ec elesiae in causis Clericorum personalibus. Laurentius Bochellus in summa Bene fie. verta Astitia Eccissastica , in fin. docet duas esse regulas & Gallicani fori axiomata indubitata. In primis , causas tum Decimarum Ecclesiasticarum , tum etiam Matrimoniorum pertinere ad Ecclesiae Regni Forum. Secundb , causas criminum haeresis simoniae etiam contra laicos reos agitandas esse coram Iudicibus Ecclesiasticis: additque ita fuisse publice in Partamento Parisiensi declaratum praesidente Thuano , postulante Regio Advocato Dumesnil, die isi. Decembris anni, Decim rum quidem capsas attribuit Ecclesae Gallicanae Foro Constitutio Phi lippi IV. anni 1 sca. & Faber C.de jurisdict. Onan. judic. defin. 49. Apud Annaeum Robertum lib. 3. rerum judicat. cap. s. & lib. . Cap. Io. referuntur Parisiensia Senatusconsulta, quae paries litigantes tum circa sponsalia, seli sponsionem saturi matrimonii; tum circa judicium , & cognitionem impotentiae ad contractum matrimonium , remittunt ad Ordinarium: quem tamen excludunt , cognitione , dc judicio de damnis , & eo quod interest , utpote spectantibus ad solum laicum Tribunal, tametsi eme
gant occasione Matrimoniorum. XVII. Quod demam attinet ad realium munerum ac onerum exemptionem , Carolus IX. edixit Parisiis , mense Iunio , anno i 168. esse immunes Cleticos circa praedia, & proventus sitarum Ecclesiarum , & Praebendarum, ab omnibus praestationibus publicis , ae vectigalibus : neque his astringi nisi in suis patrimonialibus bonis. Idemque altero Parisiensi Edicto mensis Novembris anni ejusdem seculi septuagesin secundi, & altero insequentis anni mensis Maii , ad Nemus Vincennarum : deinde Henricus m. Avenione, anno septuagesimoquario, mense Decembri; & idem in Comitiis Blesensibus, artic. 1 8. idemque postea Parisis mense Januario,
anno i 18o. art. i9. statuunt Clericos in suorum Beneficiorum fructibus,& praediis liberos esse ab omnibus pecuniariis contributionibus , de Gubernatorum de militum hospitiis , & ab expensis & sumptibus praesidiorum militarium, munitionum, Artificationum, annonarum militarium, armorum, equorum ; itemque ab excubiis & custodiis, etiamsi mandatis Regiis aut inferiorum Potestatum d clararetur comprehendi cunctas exemptas & privilegiatas personas. Admonet nihilominus Charondas multis ratusconsultis constitutum fuisse , non esse Clericos, tam regulares quam saeculares , custodia portarum & urbium excubiis immunes tempore belli; quia tunc agitur de communi conservatione etiam Ecclesiarum,& Geticorum , & facultatum ac rerum ad eos , easque pertinentium , urgetque periculum s minuantur excubiae: praesertim cum Pontifex ipse declaret, non esse immunes ab excubiis Clericos tempore belli, cap. Perterat, de humunit. Eccles. Ita Charondas ad Codicis Henricei lib. I.tit. i 8.art. .
115쪽
XVIII. Henricus III. Blesis, mense Martio , anno supra millesimum quingentesimo septuagesimoseptimo , ali uini declarat in suam protechionem Regiam omnes de singulos Ecclesiasticos Regni , eoruinque domos , praedia , opes ab eorum tineficiis dependentes ; seque cos eximere ab omnibus bellicis contributionibus , dc militum hospitiis : MClericis permitti, ut apponant in suis aedibus , terris , & villis Insignia Regia ad salvamguardiam. Q am rem Carolus IX. pariter edixerat art. is. Constitutionis Parisiis editae die 16. Aprilis , anno ejus saeculi septuagesimoprimo. XIX. Suam verb beneficentiam latius diffudit etiam ad bona Clericorum patrimonialia Ludovicus XIII. qui Turonibus , mense Decembri,
anno I 6i 0. edixit, Clericos, tam seculares quam regulares , eximi a clinctis oneribus , praestationibus , de collectis , a quibus Nobiles Regni exempti sunt, atque a francis seudis , novis acqui sitionibus, donis gratuitis, commodatis 1 Rege sumendis, aliisque quibuscunque sibventionibus Regi praestandis. Item 1 murorum publicorum reparationibus, sortificationibus , pontium substructionibus , aggerum, itinerum , fontium instauratione vel structura. Itemque ab amionae militaris contributione , a Gubernatorum de militum impensis , victu, hospitio, sive intra Beneficii Ecclesiastici, sive bonorum patrimonialium ad Ecclesiasticas personas pertinentium domos , sive in urbe, sive rure. Eximi pariter , publicorum debitorum solutione , a salariis, vectigalibus, a capitationibus , seu assignatis ad singula hominum capita impositionibus , sive per Edicta Regia, sive per Gu rnatorum, aut aliorum officialium Regiorum mandata , ave per Communitates aut municipales Magistratus, etiam in favorem Hospitalium aut subventionum pauperum, nisi fuerint haec onera ab ipsis Episcopis pietatis causa libere indicta. Haec universa Rex idem altero confit mavit Edicto Compendii, mense Iunio anno eiusdem seculi vigesimo quarto , quo decernit bona quidem Beneficialia & Ecclesiastica esse absolute immunia: sed Clericorum patrimonialia bona, seu acqui sita esse pariter ab omnibus vectigalibus & communibus praestationibus immunia illis in locis, in quibus vectigalia persenalia existunt, nullatenus aurem ubi realia sunt ; dummodo ubi onera sunt personalia Clerici ipsi per se
didos actus gradus sui dignitati non derogent, exercendo mercimonia vel alienorum praediorum locationes, etham sub aliorum nomine. Eadem iterantur ejuslem alio edicto in Villa Sancti Germani ad Nemus , mense Octobri, anno 16z6. Eadem pridem edixerant Henricus III. & IV. Eademque inmuneris placitis tum Supremi Consilii Regii, tum etiam Subsidiorum Curiae , quae in tertio tomo Actuum & Titulorum Gallicani Cleri inserta leguntur , confirmata sunt. XX. Carolus insuper IX. Edicto Parisiensi , mense Novembri, anno
surra mille simum quingentesimo septuagesimosecundo ; & Villa: Sancti
116쪽
Gemani ad Nemus , naen se rebruario , anno Musdem se Ii septuagesimoquarto : & Henricus III. Parisiis, mense Iulio , anno sequentis saeculi septimo i Ludoviciis quoque XIII. Parisiis, mense Augi isto , anno is tr. decernunt, cogi non posse Clericos ad exhibendum titillos possessionum aut proventuum Ecclesiasticorum sub ullo praetextu , sive franeorum se doriam , sive novarum acquisitionum , sive alia quavis de causa; hoe enim in plerisque impossibile esset ob transactorum bellorum clades, praesertim civilium , quae Religionis praetextus toto Regno excitavit: sed suiscere si constet de possessione, nec probetur injusta vis ac usurpatio; sciit Ius Civile de Canonicum constituunt in omni causa possessona , ut fusius fio loco explicabimus. XXI. Cum verδ triplex sit Ecclesiastica immunitas , scilicet personalis , realis , dc localis ; de de duabus primis satis superque actum sit , hoe sciendum de locali, Iure quidem communi reos criminum & servos metu dominorum ad Ecclesiam confugientes, abstrahi exinde non posse , ut
constat ex plerisque Canonibus , can. Miror, can. Rcum, can. Frater, cari. G quis comumax, can. Memmer, can. Uxor, can. Definivit, can. Id constiatin , II. quaest. . Neque dimittebantur confugientes , nisi praestito 1 persequentibus sacramento de personae confugientis securitate. Praesertim vero in ipsa Gallia ab ipsis Christianae Fidei exordiis hoc secvatum constat ex Arausicani Concilii I. can. s. dc Aurelianens s I. can. I. 5c quarti Aurelianensis can. ii. Gregorius etiam Papa XIV. anno is M. Constitutionem edidit incipientem , Cian alias nometiali , circa ea quae spectant ad seci ritatem reorum criminum ad Ecclesias contagientium : excludit vero ab ista immunitate publicos latrones , 6c itineruin grassatores, agrorum depopulatores , & eos qui intra ipsam Ecclesiam aut Co meterium homicidia vel mutilationes hominum commiserunt, eosque qui proditorie hominem trucidaverint, quos vocant Agassi nos : haereticos etiam , de Majestatis reos , qui in ipsam Principis personam attentaverint. Reliquis verb reis jubet immunitatem Ecclesiasticam suffragari. Statutum pridem fuerat lege Presenti, de l. Fideli, C. de his qui ad Eccles. confug. & cap. Inter alia, de immunit. Eccles. cujuscunque criminis reos, exceptis publicis latroni,s, de nocturiris agrorum depopulatoribus , non polle de Ecclesia extrahi. Legimus etiam s. Regum 1. Ioab belli Dacem, eo quδd Abnerem θ: Amasam proditorie interemisset, occisum jullia Salomonis fuisse intra tabemaculum , juxta Altare in quod confugerat. Verumtamen in Gallia ne hac immunitate de impunitate licentia criminum ingravescat , vix ulla servatur in Ecclesia iri munitas reorum confugientium , nisi eorum qui aere alieno gravantur, ut ibi neque cari, neque inde extrahi queant. XX lL Altera localis Ecclenarum immunitas excludit ab eis omnes profanos usus, non modo abjectos de sordidos , quales sunt negotiationes, iumentorum aut bajulorum transitus, juxta Domini exemplum ejicientis M a vendito
117쪽
venditores & emptores columbarum ex porticu Templi, de proclamantis domum Dei esse orationis domum, Matth. 2I. domum enim Dei decet sanctitudo, Psalm. 91. Sed insuper excludit Ecclesiae immunitas Omnem forensem processiim, & judiciorum strepitum, etiam 1 Coemeteriis, cap. I. α cap. Cum Ecclesia , de immunit. Eccles. & cap. Decet, eod. tit. in 6. Aded ut quaecunque judiciales sententiae in Ecclesiis latae nullae sint, ac irritae , d. cap. Decet, in fin.
I. HRIsTIANA persectio in charitate persecta consistit. Sta- tus autem religiosus , qui versatur circa consilia, est expeditior ad christianam persectionem via , quatenus observatio consiliorum evangesicorum removet impedimenta charitatis , efficitque ut charitas perse ius exerceatur, ut docet Abbas Moyses apud Cassianum collatione r. cap. 7. & Sahomas 2. 2. quaest. I. De hoc ergo ad perfectionem christianam adduetivo statu nunc agendum.
II. Per professionem homo fit irrevocabiliter Regularis. Porrδ veteri& abolitae illi consiletudini, quae homines plerumque invitos Religioniastringebat, nulla habita clijus laque aetatis etiam infantilis ratione , a jecta quoque certi alicujus temporis probatione, sive ex eo quod insantem parentes ejus monasterio obtulerant, sive quia aliquis lecto per aegritudinem decumbens religioso habitu fuerat 1 circunstantibus indutus ; adeo ut Rex Hispaniae Vamba multis victoriis de Saracenorum gente reportatis illiistris , astrictus ad hoc fuerit, ut Regno se abdicaret, de monasterio se includeret, ex hoc solo, quod gravi aegritudine in amentiam simul vitae discrimen adductus, habitu monastico vestitus a quibusdam Eniscopis fuerat, citra ullum ipsius consensem , cujus tunc erat incapax; de qua veteri consiletudine, quae sexcentis fere annis viguit, copiosius tractavi in Notitia Conciliorum, ad Concilium Vormatiense et illi , inquam, antiquatae consuetudini successit rationabilior disciplina, quae liberam requirit ad profitendum deliberationem , & capacem deliberandi aetatem. Primum quidern praefixa fuit ad eam rem eadem aetas, quae ad validum matrimonium exigitur in masculo annorum qiratuordecim, & in foemina duodecim completorum , ut decernit caput Signi atum , de cap. Cum virum , de Regular. Sed his demum saccedens Concilium Trident. requirit in utroque
118쪽
sexti & integrum probationis annum , & annos aetatis sexdecim adimpletos, scir. 11. de Regular. cap. I s. Id que excommunicationis poenam
infert sive parentibus , sive quibuscunque aliis , qui per vim aut metum quenquam ad religiosum statum adegerint, vel etiam ad hoc fuerint cooperati , dicta seir. 11. cap. i . & i 8. Regium pariter in Comitiis Ble sens-dus Edictum huic Tridentinae Sanctioni consormatur & quoad annum probationis, de quoad professionis aetatem, arr. 28. IIL Prohibet S. Gregorius Papa lib. i. epist. 8. ad Antemium , suscipi in quibusdam insulanis , & rigidioris Observantiae Monasteriis ad religiosam professionem eos qui decimuinoctavum Manum, qui est persectae
pubertatis, non attigerint. Idque resertur ut Palea , cap. .a Muem. 1 o. iquaest.2. & repetitur in cap. in insilu , de Regular. Proprium sane Cariusianorum est, ut non liceat apud eos prosteri, nisi adimpleto deci
IV. Vota omnia ante professionem emissa commutari propria authoritate postulat in vota religiosae professionis , ut censent communiter Doctores : de appositE ait caput Scriptiora, de volo : Rem facit voti mn habetur. temporale obsequium in perpetuam Religionu observantiam noscitur commutare.
Unde eo ipso, quod aliquis profitetur, etsi nisil de anteactis votis cogitet, dispensatur susticienter ab eis , nisi de his ita cogitet, ut explicite horum obligationem perdurare intendat. Lessius lib. 2. cap. 4 . num. IG6. V. Sciendum porrd est, sex recenseri desectus, quorum singuli nullam& invalidam reddunt professionem. i. Legitimi consensus , sive per vim,sve per metum extorti. a. Anni non exileti ad probationem requisti, etiamsi ante Tridentinum Concilium protessio fieri quidem ante annum completum prohiberetur, sed tamen facta non dirimeretur. 3. AEtatis , si nondum finito decimosexto aetatis anno emissa fuerit professio. 4. Sexus, si vir inter mulieres, aut mulier inter viros profiteatur. Hermarhroditus vero ad evitanda scandala nullibi profiteri potest. s. infectus sui juris , ut est in conjugatis, aut servis ; nisi inter conjugatos causa legitima intervenerit perpetui divortii, ut esset adulterium unius partium legitime probatum ; aut nisi alter conjugum se quoque religiosa prosessione , vel sacris ordinibus astringat, cap. conssyaditus. cap. Constiturni, cap. Mulier, de conversione coniug. 6. Si fuerit acceptata pro sessio ab eo qui non est legitimus ad hoc Soperior, neque a legitimo Superiore delegatus : neque hune desectum potςst reparare succedens a legitimo Superiore facta rati habitio. Quia ratum quis lia re non potest quod suo nomine non est gestiim, cap. 'm, de regul. jur. in 6. Ideoque necesse est eam professionem renovari ad hoc ut habeatur professus Religiosus. Ossius lib.2. p. I. dub. 7. num. I. VI. Qeod attinci ad reclamaxionem adversos propriam professionem ex praetensa ejus invaliditate , Concilium Trident. scis. 13. cap. 19. ita pro
119쪽
gionem , aut etiam dicat anu legitimam aetatem professum fuisse, aut quid si lovelitque habitum dimittere quacunque ex causia , aut etiam cum habitu discedere sine licentia Superio rum , non audiatur nisi intra quinquennium tantum a die professionis. Et tune non aliter, nisi causas, quas praetendit, deduxerit coram Superiore sis, ct Ordinaris. svid si habitum antea sponte di erit, nullatenus ad allegantam quamcunque causam admittatur, sed ad Monasterium redire cetatur, ct tanquam apostata puniatur. VII. Istud quinquennium definitum ad reclamandum sundatur in praesumptione tacitae ratificationis. Si tamen sciret pro certo is qui sic professus est , eam praesumptionem in seipso Disam esse, eo quod toto quinquennio causam nullitatis suae professionis ex juris vel facti ignorantia nesciverit, vel quia continuatio causae metus aut violentiae , alterave legitima causa hanc intra quinquennium reclamationem impediverit, in ejiismodi casibus si professus transacto quinquennio reclamet, audiri poterit saltem extraordinario judicio, ut in integrum restituatur, ut docent Navarra comment. . de Regularib. num. I. vers 3. Azorius lib. 2. cap. A. quaest. tili. Lessius lib. 2. cap. i. diib. I. Barbosa ui eum Tridentini locum, Num. 8. . aliique communiter contra Bonacinam tract. de clausur. quaest.2. P IP. d. b.q. Tempus quippe a jure praestitutimi non currit adversus legit me impeditum, cap. Inter quatuor, de Clericis non resid. & cap. Commisa, de election. in 6. Receptam vero hanc esse praxim docet Barbosa num. 9.δc Io. ut qui restitui vult adversus elapsum quinquennium , recurrat ad
Papam, vel ad Cardinalium Congregationem Concilii Tridentini, vel Regularium. Ubi autem non est elapsum quinquennium, nihil amplius estia-gitat Tridentinum, qu in ut causi dijudicetur ab Ordinario & Superiore
Regulari. Usu tamen communi receptum videmus , ut antea impetretur a Papa vel Legato rescriptiim , per quod causae cognitio committatur Ordinario. Quaeres quisnam ordinarius , & quisnam Regularis Superior sit censendus , coram quibus causa reclamationis hujusmodi disceptanda su FSacra Concilii Congregatio die i. Decemb. i sy3. declaravit agendum csse coram Superiore Monasterii, in quo professio emissa fuit, & simul coram ejusdem Dioecesi si ordinario , ut refert ad hanc Tridentinam Sanctionem Ioan. Gallemacius. Et sanὸ rationi congruit, quia probationes di oppositiones ex eodem loco, in quo professum fuit, facilius innotescunt. Sed ubi recursus ad eum lociim aut vix, aut nullatenus haberi posset, attendendus erit locus ultimae ejus , qui reclamat, residciariae. Hoc porro sciendum est, jus quinquennii, etiamsi intra ipsum quinqiiennitum integrum perduraverit c. ausa metus , nullatenus hoc sensu transferri, aut ita prorogari, ut supersit alterum quinquennium; sed ex quo cessavit quinquennium , simulque causa metus, si professus intra sequentem annum qui ad probationem cωmputandus foret, non reclamaverit, nullatenus deinceps erit audiendus, argumento cap. Ad id, de sponsalib.
120쪽
VIII. In eo certe lubens Boiiscinae de Prospero Fagnano consentio. nequaquam licere illi, qui credat se invalide proni sum futile, neque rati ficasse , quocunque temeore transacto stigam arripere, non deductis coram Superiore Regulari caulis ; quantumlibet contra Constitutioncm Tridentinam loco citato docere auunt Navaria mi ament. 4. de Regular. numero
renuit. Henrique et , Sanche Z & alii. Ratio namque boni communis praeponderate debet praesumpto alicuius particularis juri, praesertim ubi Lex vel Canon diserte loquitur , ut hi in ista causa. In hoc autem consilit commune bonum, qiua inevitabile scandalum emerget, ii Religiosus jamdudum professus resigiosum habitum , aut Monasterium propria aut horitate dimittat , sine ulla causae coram Superiore redditione praecedenti. qua quodamnodo voluntariae apostasiae Propositum excuset. Deinde tam effrenis licentia aliis plerisque Regillaribus viam aperiret, ut hac adducti doctrina . de sociorum exemplo , simile quoque attentare praesumerent. Commune verb bonum privatae utilitati praesercudum, & ratio docet, &siniit caput Scias stater. 7. quaest. I. IX. Praeter expressam. professionem Ius commune alteram professonis religiosae speciem admittit, quae tacita dicitur. Haec tribus modis fieri potest. Primus est, si suscepto Religionis habitu , de transacto probationis tempore, faciat quis opus solis conveniens professis, consentiente Supe viore, hoc ipso inducitur tacita professio, quamvis ille juraret se nullatenus intendi ite hoe faciendo Religioni se astringere , cap. Vid , de Regular. Secundus modus accidit, quum quis transacto pariter probationis tempore, sciens voletisque triduo dcfert habitum professi manifeste a novitiorum habitu distinctum, cap. , eod. titui. & cap. Constinuisnon, de Regular. in 6. Tertius denique modus eis, quum quis habitum profc sis sinul Sc novitiis communem, aut occulta, non verb manifesta diuinctione discretum desert anno integro computato , die finitae probationis, cap. 'irae , de Regular. in 6. & Clement. Eos qui, de Regular. X. Caeterum in Regno Galliae minime prorsus admittit in ulla tacita professio. Et quando recepta fuisset illa Ludovici XIII. Constitutio, quae exigit quinque annorum dilationem habitus religiosi ad tacitam professio.. nem inducendam, haec sola valeret in hoc Regno tacitae prosellionis forma: sed nee ista prorsus adinissa fuit, de in universum viget in Gallia propositio , Per habuκm non esset Asonachum, ut cum pleri ne Hiis , quos allegat , D spei seus aismiat tom. 2. tit. I. scch. i. num. adeo ut approba
tum Lierit in Parisiensi Senatu testamentuin ab eo conditum , qui annos vigiliti octo habitiim religiosum in Monasterio sine expressa prosissione gestaverat. His favet Molinensis Constitutio ari. 11. quae nullam aliam approbat, admittitque religio in professionem , nisi eam quae scripti, consignata est, eo consentiente , de cujus professione agitur. Et verb praetextu tacitae prosessionis contra bonam fidem S aeu uitatem facile potest aliena