장음표시 사용
261쪽
his non est tanta communio, ut colastituant cum Episcopo unum eorru, umimque Senatum , collatio illa simultanea praetendi non potest. Proinde
soli competit Capitulo colle ato ius praesentandi, seu eligendi ad Prae bendas , quae de tuo gremio iunt. Ad Episcopum verb pertinet jus instituendi, seu conficinandi. Ita docent Ioan. de Lignario, & Abbas in cap. Ckm Ecclesia multerana , n. 8. de election. & Rota Romana sic decidit apud
Cassadorum decis. 11. n. 2. 5 . de praebend. & Lotterius d. q. 2I. n. isane si tale Capitulum eligere intra semestre neglexerit, aut si incapacem elegerit, Episcopus tum demum jure devoluti, prout sibi visum fuerit , providebit. VII. A Capitulo cui intersuit Episcopus tanquam unus ex Canonicis. appellari potest ad ipsum Episcopum, sed non si interfuit ut Episcopus, cap. Postidastis, de concess. praeb. & cap. A calamm, de appellation. in 6. Ubi Glosia sapienter admonet interesse tanquam Canonicum, si statutum id praescribat, quativis honoratiore loco setiat: hoc enim desertur ejus dignitati. Sed ubi statutum nihil decernit, censebitur interfuisse ut Epis copus, ex honoratiore sessionis loco. Sed si Episcopus sedeat, vel sit scribat sub Archidiacono aut alio Capituli Praeside , Glosia ibidem allerit
Episcopum interesse tanquam unum ex Canonicis.
VIII. Duos eventus hic adnoto , quibus Capitulum jus suum non amisit , , quo tamen excidisse videbatur. Primus est in cap. Ecclesia , .ctiusti rutioni b. ubi Capitulum Canonicorum aliquod vacans Beneficium, in quod ei competebat jus vel patronatus , vel collationis , personae lateae contulit. super quo admonuit Papa , ut dejecto cui contulerant laico, provideant de Cletico. Alter eventus est in cap. nos se, de jurepat r. Ibi patronus Iaicus , aut etiam Capitulum contulerat Beneficium cujus habebat patronatum alicui Clerico : sed postmodom meliora judicio quatenus advertit se conferendi potestate carere in Clericum alterum Episcopo praesentavit. Quanuis Clericus ille , cui praeter jus contulerat, i posteriore Capituli deliberatione appellasset, praevaluit tamen posterior Capituli deliberatio, quam Summus Pontifex suo rescripto roboravit. Unde collige, Capitulum per utramque indebitam deliberationem jussuum non amisisse , eo qudd quamprimam agnitum errorem sponte ac ultrδ purgaverit, & correxerit. Non enim praestat impedimentum c ut
ibid. dicit Glo in quod de jure non sortitur enectum. J
262쪽
C A P U T XXVI. Beneficiariorum haeredes aut successeres ad quid
XAMiN ANDAE primum inc sunt obligationes ejus oui in Beneficium successit , deinde haeredum Beneficiarii. Sciendum in primis , succe librem qui super suo Beneficio inquietatur propter defectum vel incapacitatem Mus cui succellit, non teneri sui praecessoris jus tueri, ejusve titulum exhibere , nisi dolus de collusio inter utrumque probaretur, aut de jure praesumeretur , qualis praesumitur si post litem contestatam praecelsor resignaverit. Sed citra fraudem non tenetur succedens Beneficiarius de praeceilbris defectu , licet talis fuisset, ut potuisset ejus Beneficium canonice impetrari dum possidebat. Felinus in cap. Venerabilem , de exception. Laurentius Bouchellus iii praxi benes verb. Fermutatio. Ratio fundamentalis est , quia non per resignationem , sed per collationem jus in Beneficio attribuitur, cap. S, tibi absenti, de praebend. iii 6. M Clement. unica, 3. Porro, de praebend.
Itaque provisus non habet jus suum , resignante cui succedit, sed ab ipso
II. Verumtamen successor in Beneficio tenetur illa praecessoris sui debita solvere, quae pro Ecclesiae necessitate contraxit, ut decernit cap. Ad hoc, de solution. Sicut enim haeres succedit in universum jus defuncti, l. redito , D.de regul. jur. ita successbr praecesibri succedit in universum Ecelesiae seu Beneficii jus , cap. Reiatum , ii 2. Nomine , de testam. de similiter aequiparantur quoad mlvenda debita sicut haeres & destinctus a praecessere contracta, ut ibid. dicitur. In his tamen notanda haec disse
rentia , quia haeres tenetur defuncti debita exsolvere qualitercunque contracta : sed succedens in Beneficium non ad alia tenetur, quam quae contraxit praeceilbr pro Ecclesiae necessitate, aut utilitate. Licet autem Inno-xentius in d.cap. N hoc, requirat praeterea ut probetur versum esse in Ecclesiae utilitatem, textus tamen id unum requirit, ut contractum fucrit debitum in Ecclesiae necessitatem. Et Ostiensis in tit. de solution. num. 3.& Prosper F nanus in d. p. Ad hu, melius dicunt, non requiri ut re- ipsa versum sit in utilitatem Ecclesiae : atque a paritate rationis probari potest per legem sem, ride exercitor. act. Allegatque Fagnanus complures hujus sententiae Doctores , additque hanc oppositam hinocentiolententiam esse inter Canonistas communem.
263쪽
III. His adjunge , quod si Praelatus debita quaedam pro sui sistentarione contraxit, tenetur successbr illa persolvere , cum teneatur Ecclesia
Praelato suo alimenta suppeditate , cap. Cum secundum Aristorum , de praebend. Ita post Panormitanum, aliosque permula's docet Fagnanus, addens hoc ita judicatum in Romana Rota suisse in causa cauriensis Episcopi, quem damnavit ad similem solutionem pro praedecessore Episcopo. IV. succes r itidcm in Beneficio solvere tenetur pensiones tempore praedecelibris decursas, nec tamen solutas, d.cap. Ad his, de ibi Fagnaniis n. tr. & seqq. modo pensionarius probet diligentias I se contra praede- celsorein facias, ejusque haeredes ; de modὁ remaneat successori congrua portio , quae in primis 3c ante omnia deduci debet. Eadem docet Pastoclib. 3. tit. 11. de Garcias I. p. cap. as. Sic enim novus posse ilbr vectigalia quoque temporis anteacti praestare compellitiis , l. , D. de publicanis , & cap. i. de solution. Sed si haeredes solvendo sint, hi primaribtenentur , ut G pcrius jam notavi.
V. inod vero attinet ad Beneficiarii haeredes , receptum jus est , ut Duch is Bcneficii, sive tam percepti , sive percipiendi, dividantur intechae' ede; simul & succe inres in Beneficio, eadem ratione qui Ius Civile
constituit dividi fructus dotales inter in aritum de uxorem , soluto matrimonio , eorumque amborum haeredes. Ut nimirum fructus ultimi anni ea sola parte marito ad judicentur ejusque haeredi, quae parti anni aequiparatur qua ipse sustinuit onera matrimonii reliquum autem uxori , l. F- 3, D. solui. matrim. quemad. dos ret. Est quippe insignis convenientia inter conjugium corporale & spiritu Me , & inter amborum Onera, cap. a. de transsat. Episc. Sic igitur fructus ultimi anni possessi Beneficii competunt inter successisiem Beneficii, & haeredem desuncti, pro rata temporis intra eundem annum comparati, quo defunctus onera iustinuit Beneficii.
Reliquum vetd etiamsi jam ab haerede perceptum esset, restituendum est necessori Beneficii. Itaque si defunctus possedit Beneficium ejusque onerasistinuit quarta parte postremi anni, haeres ejus reportabit quartam fructuum ejusdem anni partem , reliquum verb fructuum successor in Bens ficio sibi vindieabit. Alioqui enim hoc iniquum sequeretur, ut qui de Be- nescio fuisset provisus, 5e in possessionem immissus mense Iunio , de sequentibus mensibas omnes ejusdem anni proventus & decimas percopisset, eisque perceptis, si mense Octobris decederet, coperetur ejus successor eodem Octobris mense per obitum , aliterve provilus toto anni r siduo deservire sine ullis se bus , clim ejus oraecessor, qui ne anni quidem medietate deservisset, totius anni fructibus potitus esset , quibus ejus etiam haeredes indebitE potirentur. Bieinianus in praxi benefitit. de patrimon. Eccles. permultas ad hoc firmandum authoritates , α Tribunalium decisiones es at. Idemque docent Covarruvias lib. I. var. resolui. cap. II. num. Ιχ. chopinus lib. 3. de sacra politia, cap. r. n. 33.
264쪽
uetus lit. F, num. ra. Ioan. Baquet tract. de just. de jure , cap. 11.
VI. Rursus qiuaeritiir in dividendis illis pro rata temporis fructibus,
quo tempore annus su inchoandus 3 Respondeo a mense Ianuario , ut ex multis Senatustonsultis docent & probant Cliopinus , LOuetus , Ba-quet locis citatis , & Bengeus tit. de peculio Clericorum, g. I9. n.'. io. ii. Annaeus Robertus lib. 3. reciam judicatarum , cap. q. Papo lib. 3 8. placitorum , tit. . art. i I. At vero jus commune shuuit ut orc Omus constita
tur, qui vacantis Ecclesiae fructus percipiat, eosque futuro successoti re servet, cap. Cum vos, de ossici iud. ordin.
VII. Opponet aliquis , Beneficiarium quae de fructibus stipersent te neri non modo ex charitatis ossicio, sed etiam ex lege ivst: tra: ad pia, causas erogare. Unde sequitur omnes fructus qui post eius obitum superia sunt, non posse ad haeredes transmitti, sed ad Ecclesiam vel paupere,
duntaxat, de oppositam consuetudinem meram cile corruptelam : quod etiam coli stanter assirmat Navarra in suo libello de redditibus Ecclic tota quaeli. 3. His respondendum cum Azorio p. 2.lib-7. cap. 9. hanc legem non
esse Divino aut Naturali Iure introductam , sed Ecclesiastico, ac proinde posse ac potuisse contraria consuetudine aut Ecclesiae dispensatione solvi ac remitti : Neque verum esse quod scribit Navarra , oriri hanc obligationem ex pacto vel obligatione cum fundatoribus inita , ut subductis ad Clerici modestit ira victum necessariis , reliquum omne in Ecclesiam vel egenos impenderetur. Non enim convinci potest aliquid tale a fundatoribus fuisse vel cogitatum , nedum in pactionem adductum. Praesumendum quidem est, nolui sie illos, ut fundationum redditus luxui Clericorum ii servirent; non tamen voluisse adstringere ad hoc ossicium ulla obligatio ne nova , vel conventione supra Dei legem communem : quemadmodum testator nequaquam intendit ab haerede suo dissipari opes naereditatis ; si tamen contingat eas ab haerede per luxtim dissipari, non ideo peccat haeres contra jultitiam , nec restituere dissipata tenetur , quia scilicet illa te.. statoris praesumpta intentio non suit in pactum aut conditionem deducta. Minime tamen excusandi sunt Beneficiarii sic. abutentes a mortali delicto. de damnationis apud Deum reatu. Esto enim sint reddituum Ecclcsiastico rum domini, attamen, hujus dominii usus debet ex pietatis Sc charitatis
obligatione regulari, tametsi non lege s ut obiiciebatur ) justitiae , aut
mutuae conventionis.cum fundatoribus initae : & qui insupei flua impendit, indubie violat Dei intentionem, quatenus a nobis ossicia charitatis. exigit ; quemadmodum in Divite epulone observat Chrysostomus , eum sit ille damnatum , non quia aliena ii surpaverit contra iustitiam , sed quia suas opes malE impendit, nec pauperibus opem tulit, contra charitatem. Et insuper peccat talis Beneficiarius contra intentionem praesumptam fundatorum , de oontra Ecclesiae facios Canones ἷ dc tanto gravius peccat
265쪽
quam Dives epulo, quia iste profanas opes, Beneficiamus autem dissolutus aut avarus sacras opes male expendit , aut male retinet, & adeptis sibi per Ecclesiae beneficium bonis , contra ipsius Ecclesiae intentionem abutitur. Sic vero abutentis valida quidem est secundum justitiam dispositio, propter dominium ; sed tamen illicita & damnabilis sic abutenti : sicut laicus in luxum opes suas prodigens valide alienat , nec tamen immunis est a peccato & damnatione. VIII. An igitur peccent haeredes dum oblatos sbi, sue jure consuetudinis ab intestato, sive ex Beneficiarii testamento frucius istiusmodi recipiunt 3 Respondeo , si ipsi testatorem ad hoc induxerint , non est dubium peccasse, dum rem suaserunt illicitam , quam ille testator sine mortali culpa exequi non potuit. Sed si iidem sponte oblata recipiunt, ante trecentos& amplius annos consuetudine constanti observabantur Canones , qui vetant Clericis de bonis ex Beneficiis acquisitis, sive inter vivos , sve per ultimas voluntates aliter quam ad pias causas disponere. At subseqituta disciplinae secrae relaxatione factum est, ut promiscue Clerici de his sve inter vivos, sive test. intento disponant ad libitum, perinde ac de patrimonialibus: quinimo ut si intestati decedant, vocentur proximi agnati ad hujusmodi bonorum successionem. Cui praxi sese accommodantes Sum mistae , fatentur quidem Clericum sic disponentem peccare mortaliter, nec licitum esse agnatis eosdem ad sic disponendum solicitare , quia hoc
agentes stiadent Clericis ut mortaliter peccent, quod aeterna & indispensa olli lege vetitum est. Haec docent Covarriavias dei testamentis , in cap. Ckm in o sis , num. 9. Lessius lib. 2. de justitia, cap. 39. dub. . num. - . &seqq. Bonacina de contractib. disp. 3. q. 17. punct. a. num. 4. aliique communiter. His tamen adversantur Sacri Canones , qui opes & proventus
Eccles asticos non aliis quam pietati , sive ad Dei cultum, sive ad inopum sustentationem , deductis Clericorum viebat necessariis, impendi licere asseverant. Vide in Decreto causam iχ. per totam. Et sapienter dicit S. Augusti mis epist. 1 o. ad Bonifacium Comitem : Si privatim pia nobis si ant'ssidemus, non ilia nostra sint, sed poperum , quorum proci arionem qadammodo gerimin, non proprietatem nobis damnabili Uurpatione vendiis v. Atque in Decretalibus vide cap. I. cap. Filius, cap. C m in ossiciis, cap. nos, de testamentis. Secundo quia quae fuerunt onera & obligationes de funisti, transeunt ad haeredes, & in ejusmodi una & eadem persona censentur defunctus de haeres , id emoue jus subire compelluntur ; dc is qui in jus se cedit alterius, eodem quoque jure uti debet, cap. D φή, de reg. jur. in 6.& l. . in hi, D. eod. Igitur quae obligatio adstringit Clericum Ecclesiasticos Giustus impendere ad ossicia pietatis , eadem adstringit ejus haeredem. Tertio quia res quaelibet ad quamcunque personam transeant, simul cum suo onere transeunt, cap. Ex literis, de pignorib. & l.Si debitor, C.de distria. pigia. de l. Alienatia, D. de contrata empl. At fructibus Ecclesiae
266쪽
cohaeret destinatio ad pietatis opera : igitur eadem transmittitur destina tio & onus ad Heredes , quemadmo lina oblig tio restituendi, quae usur rio inhaerebat , transit ad ejus haeredem , in quantum ad ipsum de boni, destincti pervenerit, cap. Tuam , de usur. concludendum, itaque , posse quidem haeredes ad quos studios Beneficii peiVenerint, illa retinere quae defunctus Clericus poterat ex Canonum permissu ad suos haeredes trans mittere , sive ex titulo retenta rationabilis compensationis sibi Clelieo debitae , aut ossicione mercedis intuitu, aut etiam titulo pietatis & eleemosynae , si haeredes eorumque familia egestate premantur. Potest insuper, quanuis commodus & dives naeres, sibi illa retinere , quae defunctus par ciori victu , clim licuisset plura inculpath expendere, sibi coarcervaverat,
aut quae intuitu laboris proprii suo dominio , sitaeque liberae dispositioniconinaraverat, ut sunt emolumenta distributionum , Anniversariorum, Missarum , administrationis sacramentorum, aut verbi Dci. At reliquo,
extantes seu bis Ecclesiasticos tenetur haeres lege conscientiae ad piletatis opera providE disti iuuere, obligatione si non iustitiae , ceri ε charitatis. Nee tamen dixerim haeredem statim debere exequi istas emnes ad pietatis opera distributiones , alioqui enim sese gravi rerum propriarum damno exponeret, quando ex postfacto repeterentur ab eo diversa defuncti debita. quae ignorabat, & se uost efiusta in Ecclesiam & pauperes facultates hae reditatis . novas expentas de propriis bonis sustinere cogeretur circa postmoddm emersenies haereditarias lites & impensas litium. Igit ut hae in se neque sibi a blandiendo , neque etiam sibi damna indebita arecssendo, quod sanὸ iniquius esset, potast haeres sbi cavere ludicio probi & prudentis consiliarii, atque aliquas cateroqui debitas ad pia opera dii tributiones in tempus futurum differre. I X. Quaenam veto sit Angelici Doctoris sententia , perspiciuim est a. a. quaest. I 8 s. art. I. ubi duplicem adducit bonorum , quae Epistoriis habere potest, distinctionem , scilicet bonorum propriolum . & bonorum Ecclesiasticorum : de propriis seu patrimonialibus dicit posse Episcopum sibi illa retinere , vel aliis pro libito elargiri. De bonis autem Ecclesiasticis se distinguit, facti divisione q iatuor partium reddituum Ecclesiasticorum , qui juxta can. De redditibus , I a. quaest. a. debent uni cum
oblationibus Fidelium distribui inquatuor , scilicet in partem Episcopi , in alimoniam ministi oriam Ecclesiae , in sabricam & cultum Ecclesiae , & in alimoniam pauperum : & eo casu s Episcopus retineat sibi aliquid de ii,
quae destinata erant ad tres reliquas partes , concludit S Thomas, Episcopum de peccare mortaliter, & teneti ad restitutionem : vel tres aliae parte, legitim ε & sine fraude suerunt iis quibus debebantur attributae , itaut Episcopo nihil amplius supersit ultra debitam sibi Eccles asticam portio nem ; &lhule membro dininctionis s. Thomas immediat E sublui sit breverba i De his autem qua sunt specialitersio Uui deputata, videtur esse eadem H li ratis
267쪽
- ratῖo est de propriis bonis,ut scilicet propter immoderatώm afflum se usumpteret iidem si immoderata sibi retineat, ct aliis non subveniat, sicut requirit d/b tum charitatis. C sim vord omnis distinctio fieri debeat per oppositas differentias, non alia bic intelligi potest differentia quim opposituin membri contradistincti, in quo Epit copus sibi contra justitiam usurpat de pertionibus quae aliis Clericis sibi inferioribus ae subditis , & fabricae atque
cultui Ecclesiae , & pauperum subventioni destinatae erant: ad quod metu brimi dixit S. Thomas , Episcopum peccare contra bonam fidem , quod idem est ac contra justitiam : in hoc autem altero membro ait S. Tlaonias, peccare contra charitatem. Item in illo deteriore & opposito bonae fidei membro dicit , Episcopum ad restitutionem teneri. Ergo in hoc altero miniis culpabili membro , in quo dixit Episcopum peccare contra debitum charitatis, inferendum necessarib est istud oppositum , quod eo casu Episeopus non teneatur obligatione restituendi ; quod etiam satis significatur his ejus verbis : Sicut reqκirit debitum charitatis. Certum enim est, obligationem restituendi non sequi debitum charitatis , sed talarum debitum lustitiae. Ejusdeni Doctoris Anselici mens non mineis limpidὶ effulget ibid. in res p. ad 1. his verbis: Et ideo si de eo quod usui Episcopi,vel alicujus Clerici est deputatum, velit ali sis sibi fibtrahere,ct eonyanguineis vel aliis dare, non peccat, dummodo illud fiat moderate. Illa verb sibi facta subtractio , de qua loquitur , non est intelligenda de superfluis reddituum Ecclesiasticoriim ; constanter enim tenendum ex iplius Ecclesiae mente & communi
omnium Orthodoxotiim Doctorum sensu , peccare damnabiliter Clericum , qui de ejusmodi superfluis aliter quim ad pias causas disponit, quativis restituere non teneatur. Sed iste Sancti Thomae locus intelligendus est de eo quod Cleticus suo congruo de decenti victui subtraxir parci 4s vivendo, eum liceret ei sine labe saltem mortalis culpae circa se im
X. Haeredes tenentur primari δ pensiones Eccesasticas exsolvere, quas debuit, & non solvit desumstus Beneficiarius , ut tradunt Louetias litinum. Faber Cod. de Saeros. Eccles. definit. 86. aliique communiter
contra Garciam r. pari. cap. 2I. Prima ratio est , quia pensonarius non
habet jus ullum in beneficio, sed in solis fructibus Beneficii. At vero se
cetar in Beneficio nullam contraxit obligationem circa pensiones quae suam provisionem antecesserunt , neque sui alibi probavimus in suum mutuatur jus ad Beneficium 1 suo praedecetare , qui tantummodδ potuit se abdicare Beneficio , sed nullatenus in alterum transferre , sicut potuit suam transferre haereditatem. Itaque successor non aliunde jus in Beneficio habet, quina a Collatore , neque tenetur ad praecedentia sui praedecessoris debita,
quae non fuere ad Eccletiae utilitatem contracta,cap. i .de solution. Secunda
ratio est, quia quaelibet actio ad haeredem & adversus haeredem transmittitur , t. Veteris, de l. ult. Cod. de contrahend. δc commit. stipulat. de l. unica, Cod.
268쪽
Cod. ut actiones ab haered. & contra haered. incipiant. Praeterea ex deias uncti contractu vel quasi contractu haeres indistinctε tenetur , i. Ex δε p siti, Cod. de action. & obligat. 6e l. Ad 3. In Contractibus, D. de re judic. Fiustr erb Gateias adducit legem Imperatorei, D. de publicanis, in qua novus postessor selvere cogitur vectigalia temporis anteacti. Sed ea lex loquitur de metis realibus oneribus 1 hic autem quaestio agitatur de onere personali cons unctim & reali, quod non aliter personam asseit, nisi quatenus rem possidet. Praeterea jura Fisci certis quibusdam piivilegii,
re severitatibus fulciuntur , quae non sunt in consequentiam trahenda re-rtim Privatarum. Nec minus frustranea objectio erit cap. I. de solution.
quo damnatur Mecesses in Peneficio persolvere debita praedecesseris pro Ecclesiae necessitate contracta. Ad hoc enim est duplex responsio: & ptima est, quia pensio privata nullatenus dici potest contracta pro necessitatibus, scd potius in detrimentum Eeelesae, quae se oneratur. Securido quia tempore illius Canonis nulli poterant essse defuncti Beneficiarii haeredes ei rea bona de Ecclesa percepta, nisi ipsalvet Eccles , ut pauid ante ostensum cst : nunc vel δ succedunt ubique haeredes cognati, tam ab intestato, quia ex testamento , in ipsas etiam sacultates ac opes , quas Bcneficiarius ex propriis Pineficiis consequutus suit ; N in hoc ipso tota fundatur praesens
quastio, an haeredes teneantur , an succcstbrin Beneficio Haeredum tamen. desectu poterit intcntari adversils succellorcm B ileficiariinu sublidiaria actio. X l. . Ob eandem pariter rationem tenentur haeredes reparationibus &ornamentis Ecclesiae , quae conti ibi iere debuit, & neglexit deriinctus Beneficiarius ; ad haec enim hypothecae subiiciuntur bona defuncti ad suos transata haeredes. Quod jus firmarem suit Sc natus ccnsultis a Loueio &Scholiaste Brodeo relatis lit. R ,rium. s. XII. Qi ianvis Glossa in cap. fin. ne Piaeleti vices sitas , scribat suecesibrem in B neficio non rencri state locationi praedeccssotis sui, aeqilius tamen esse docti Renatus Cho pinus lib. . de sacra Politia , cap. . num. p. ut teneatur stare, rnodb exinde nihil damni sustineat. Idque eonfiimat placito Curiae Parisiensis, die i . Augusti 137 . itemque aut horitate Baldi in l. Inhιmus, Cod. det sacrosanct. Eccles. Et veid qui in alterius locum sue- cedit, eodem jure, quo ille, uti debet, eap. is qui ire fu , de regul. jur. in s. S l. QMi in ius , D. eod. tit. Idemque Chopinus num. c. contra Ruzeum opinantem in lib. Privilegiorum Regaliae , privit. o. Ecclesiasticas locationes a defuncto Episcopo contractas rescindi posse ab oeconomo Regaliae , pr ugnat in oppositum , non posse rescindi Oeconomus enim coi stante Regalia debet clistodite , sed non immutare saerae oeconomiae statuin , eum ut instar curatoris boni dati, tui pactitiam fundi conductiovem non licet convellere , nisi fraudulenter contractam esse appareat: prosertque Parisiense senatusconsultum mensis Augusti anni is sis. lecundiim H li 1 coindu
269쪽
eonductorem Episcopalem molendini Divi Clodoardi. Ali,s enim deciperemur conductores authoritate Juris: quod fieri iniquum est, i. i. Cod. de his qui veniam aetatis impetr. Traditque Rebussus de alienatione rerum Ecelesiae, num.62. veteres colonos, ubi Ecclesia nihil damni sustinet,novue e praeisendos : idque firmat senatusconsulto Parisiensi anni is 18. die 26. Mami.
De Ecclesiarum structum reparationibus : Us de AEdiluis De Matriculariis.
I. N 'Sm R i M i s Ecclesiae seculis ea viguit consuetudo, ut ex illius -iedditibus quarta per Episcopo cederet, ipsius personae &m f. miliae . atque hospitalitatis ossiciis impendenda: altera pars inter cleticos ad victum dist ibueretur e pars alia in pauperes de viduas erogaretur : altera dere sim portio fabricis & decori Ecclesiarum destinaretur , can. Concesso , can. Quatuor, can. De redditibus, can. Cognovimm, dc can. I Di est, ii. quaest.2. Nunc verδ pro locorum diversitate variae conssuetudines circa obligationes contribuendi ad fabricam Ee-elesiae invaluerunt. o.
II. Laurentius Bochellus Scholiastes magnae Collationis Constitutionum Reguin Franciae , ad lib. I. Collationis, tit s. scribit usu esse receptum in Gallia , ut non sollim Episcopi & Abbates propriis Ecclesiis, sed ipsi etiam Parochi & Rectores, teneantur singuli contribuere ad prc priarum Ecclesiarum fabricam & reparationem, si ni odb ips quoque redditus copiosos percipiant: & ad hoc multa profert Curiarum Regni Judicata. Id confirmant prisca constitutione Caroli Magni, inserta in dicto lib. r. Collationum, tit.1. Ly. desumpta ex ejusdem Capitulari libro s. cap. ubi statuitur , debere Beneficiarios qui decimas de frugibus aut animalibus percipiunt , aut qui censbus Ecclesiae perfruuntur , contribuere suarum Ecclesiariim operi & instaurationi. His conforme est Ius Commune in cap. i. de Ecclest aedificand. Quicunque Ecclesia licum Beneficium habent, omnino adjuvent ad tecZa Eeclesia restauranda, vel 'fas Ecclesias emendan s. Item cap. De his, eod. sit. De his qui Parachiales Ecclesias habent, duximus respondendum, qMd ad reparationem Ur institutἰonem Ecclesiarum cui debent quum opus fueris, de bonii qua sunt testas Ecclesia, si eis superset, conferre, ut eorum exemplo cateri invitentur. Hic observa verba ista , Si eu supersint, quia si Parochi Alam habeant congruam portionem, aut parum quid ultra
270쪽
eam , nullatenus tenentur. Denique in Concilio Arelatens sub Leone Papa II I. regnante Carolo Magno , statuitur can. 23. ut Beneficium Ecclesiasticum habens, ad tecta ipsitas Ecclesae restauranda , vel ad ipsas Eeclesias aedificandas omninδ adjuvet. Denisse hoc idem sancivit Hemicus III. Edicio anni i 186. III. Nec vero soli Beneficiarii, sed etiam ipsi Parochiani , quorum utilitati consulitur , in partem horum contribuere tenentur , ut decernit Concilium Trident. sels.1 i. de reformat. cap. . idque innumeris judicatum est Galliae Senatusconsultis, quae reserunt Charondas, Mornacius, Expillius& Despeisseus de Bene f. Eccles. tit. s. sech. 32. Quinetiam praefatum Henrici III. Edictum eximit Beneficiarios , majoribus Ecclesiarum reparationibus & stramitis, nisi ipsorum culpa & notabili negligentia ruinae contigissent. I V. Communior Gallicani Regni usus multis Iudiciis confirmatus, quae reserunt Charondas lib. i. Responsorum , cap. 17. Antonius Bleinia nus lib. i. Prax. Benef. tit. l. ad fin. hic est , ut Ecclesiae chorus, ubi sunt Clericorum sedilia , ab ipsis Clericis; navis autem laicis debeat instau rari, nisi sorte alicubi diversa vigeat consuetudo vel statutum. Et quia plures esse possunt, quorum intersit Ecclesiam vel ejus chorum reparari, docet ibi Bleinianus ineipiendum esse a Curatis seu Rectoribus percipientibus fructus decimarum , ut pro rata reddituum contribuant, nisi sint Curati, aut Vicarii amovibiles , aut tenues eorum redditus congruam sustentationem non excedant : his discussis , Praelatos quibus illae subjiciuntur Ecclesiae , esse secundo loco compellendos ; qui enim sentiunt emolumentum , onus pariter sentire debent. Denique tertio loco Parochianos, aut oppidi communitatem , quoties largae requiruntur expensae , sive ad aedificandam, sive ad reparmdam Ecclesiae striicturam : ad minores autem impensas laici non sunt adigendi. Multis locis, atque aded in hac Narbonensi Provincia consuetudo habetur, ut Ecclesae aedificandae & instaurandae tertiam partem contribuant Ecclesiastici, reliquas duas Populus. Hie usus aliquatenus accommodatur usui, quo structura vel reparatio chori spectat ad Clerum navis autem , quae utplurimisi duplo chorum excedit,
V. Structura quoque & instauratio domus habitationis Parochi ad Populum spectat, cujus interest, quique parricipat Sacramentis, ut Ilerisque statutnm suit Senatusconsultis apud Expillium, Chenutium & Despeisseum
V I. Ad Ecclesiarum sabricam & eultum pertinent redimi, quos vulgus Matticularios vocat, quorum constaternitates & sodalitia potestati aedilectioni Ordinariorum subjiciuntur. Pecunia quippe quam Fideles m o Ecclesia contribuunt, sacra est , & profanis impensis aliena. De haementio fit lib. . Regum, cap. I a. & λλ. & lib. a. Machabaeorum, cap. 3.