장음표시 사용
271쪽
de apud soromemini lib. 8. Eccles. Histor. cap. t i. Concilium Tridentinum sess. 21. de resorniat. cap. s. staria it hujus pecuniae rationes coram ordinario, aut eo quem ordinarias commiserit esse reddendas. Idcinque sanciturn Flanei cis Edictis Catoli I x. Blesis Octobris anno 337 i. de Henrici IV. I 6. Martii an. 3 6o9. & Ludovies XIII. Turonibus . SP ptembris an. isi'.
quo etiam Edicto districtὸ vetatur Iudicibus Regiis, ne se his rationibus immisceant. Tria Regia haec Edicta inserta sunt integra ad finem Codicis Henticei
Beneficiaria aliquot quaestiones elucidantur.
I. N primis quaeritur , quibus in impetratiouibus necesse st q-mentionem tacere omnium Beneficiorum, quae quis possidet
Respondeo faciendam esse coram Papa aut Legato , quoties aliquis intendit obtinere rescriptum ad aliquod Bcncticium: alioqua rei ripta, utpote obreptilia , erunt invalida, cap. Si Proponente, de rescript. in 6. Quin etiam ab ipsis in Curia Romana permutantibus Ben scia mentio fieri debet aliorum omnium Beneficiorum quae permutantes possident, juxta Rotae deescis. de rescriptis, ali,s 611. in antiquis. Atque ita in Galliis pluries judicatum reserunt Ioannes Galli , Louetus & Blei-nianus lib. 3. prax. benes. cap. i. num. 31. Hujusmodi porrd Beneficiorum expressiones non exiguntur apud Ordinarios , Clement. 1. de ossie. Ordinar. Ratio est, quia Ordinarius ex ossicio scire debet Dioecesis suae Beneficia , , quibus possideantur. Idem censendum de Patrono. Atque in universum in aliis quibuscumque , excepto Papa & Lepato , non est nece se reliquorum Beneficiorum in impetrationibus meminisse. Quin imb neque uua Papam de Legatum , & quoties ipsi non ex praecedenti supplicatione, sed motu proprio couserunt, cap. Si motu , de praebend. in 6. Hunc tamen
expressionis debita desectum reparare potest aprosita in rescripto clausula quacumque Βιn scia pro expr/s, habentes. II. Quaeritur praeterea , utrum pensiones Ecclesiasticae Beneficiis impositae pro Beneficiis habeantur , ita ut harum quoque necessaria si 'pressio Re iideo , si pensio sit perpetua, id est ad vitam penson iii, diversimode senti uni Doctores. Rebuisus sibi ipsi oppositus tract. de pacit. Possest. num. 13 3. hanc 'it conclusionem : De pensione quae tini iurcum persona, non est ponenda mentio in Beneficii impetratione ; secu spcnsio transferatur de Persem in personam , hoc est, si a Patra se dec r-ntii te
272쪽
nente squi est in Roniana Curia usus non infrequens ὶ mortuo pensionario trans stratur ea pensio in alium superstitem Clericum , quia eo casu retino videtur naturam induere Beneficii. Et tamen ibi d. addit, quamlibet rens onem , quae est ad vitam suscipientis, vicem tenere Beneficii, ideo-7ie faciendam esse illius mentionem in impci ratione Beneficii, nisi hie defectus suppleati ir in litetis per elausulam istam , pro expressu habenus
ierique D stores tradunt pinsionem non inodo non esse nomine Benen ii compta hendendam , ud esse jus temporale & profanum e quam opinionem ei e omnibus luris Canonici Interpretibus communem asserit Atur iis p. a. lib. s. c. p. s. quaest. . de 6. & Gambarus lib. 6. de ossicio &PO est. Legati, m. 63 . quies testatur saepius in Rota judicatum fuisse. penitionem rem esse profanam. Idque constat-Rotae decis 2 e. in novis p. i. Item Ancharmus, Cardinalis, Mola in Clem. i. de capplend. neelist' Praelat. Gigas quoque de pensonibus, quaest. . num. 2. ec quaest. i5 nutu i& miast. 9'. num. I. pro quo allegat Baldum, Felinum , & alios. Item Ausemus in decisioni Pus Capellae Tolosanae , qtiaest. 7 . Caeter dira Azo rius loco citi censet in fine , verum esse . quod pensito sit jus rei spirituali annexum : tum quia ex Beneficii fiuctibus deducitur: tum qiua solis Cl meis indulgetur e tum quia ad eam requisitur Papae approbatio , sive ut constituatur, sive ut redimatur ae extinguatur, sive ut transseratur in alium: riim quia per substquens matrimonium extinguitur : tum quia de pensione Quoque Lot tur annata : tum quia ubicumque recepta est Bulla Pii U Nn-Donarius, si taliunde non est adstrictus magno Breviarii ossicio, tenetur recitare quotidie parvum Beatissiirae Virginis ossicium, cujus omissione non linit mi dissitos. Quid juris olim de pensionibus seerit, nihil moror. Sed post Pit v. Bullam editam anno i 173. quae incipit Ex proximo, orieusu viget, censeo pensiones clericales , tametsi propriEBeneficia non sint , esse tamen sacras ac spirituales,& suscientem si monta
materiam ob supra dictas rationes. Ita Larea toni. a. de religion lib. cap. 6. mam. p. Valentia rom 3. disp 6. q. r6. puneL 3. Benacina de s n. dii p. i. quaest. . s. . num . . Iacobus Grassius tom. I. lib. a. p.IO.num. I 2. hoe addens , simoniam in pensione clericali non inducere excommunicationem, quia pensio non est beneficium.
I . pensio permulta illa , quae dixi, eommunia habeat
cum Benencio , non tamen appellatione beneficii continetur : quam sententiam amplectitur Azorius loc. citi quast. 4. aitque omnibus communem
ei te otibus, quoniam si eut ususfruitas est quoddam jus I proprietate distinctum, si e& penso a Beneficior de sicut usu sfructiis morte usust
Quarii finitur,s. Finitur, Institui. de usustuct. sic dc pensio morte pensionarii. Item quia Beneficium datur primario de per se propter Divinum Onacium de Saetum Ministerium; pensio vero in vitae subsidium & eommodum temporale , quod est quid prosanum. Verumtamin ad cautius agendum
273쪽
agendum , 3c ad evitandos omnes litium anfractus & praetextus tergive sationum , consultius erit ad impctrationcm Apostolici pro Beneficio rescripti, non soluin Beneficia quae quis possidet, sed etiam pensiones super
Beneficiis recensere ; quativis id secundum Ius exactids non sit nece .larium , nisi ad obtinendum rescriptum in forma pauperum ; quia tutic agitur de reformatione circa vitae subsid ia. Distris ait cap. Quanuis yleni ma η. de praebend. in s. pensionem non comprehendi lub nomine Beneficii. Nec obstat cap. Ad audientiam, it 1. de rescript. ubi is qui literas Papae impetraverat ad aliquod Beneficium , huic renunciavit accepta pro Beneficio pensione : deinde alterum obtinuit rescriptum pro alio obtinendo Beneficio , , quo tamen ideo excluditur , quia in hoc Lecundo non fecit memtionem priorum literarum. Nec etiam obstat Gloss. in cap. I. de rescripti verb. Mandatum , sub finem. Nam dictum cap. & dicta Gloss. invalidum dicunt secundum rescriptum , non ob reticentiam pensonis, sed ob retia centiam praecedentium literarum de conserendo Beneficio. Praeterea illa
obtenta pensio erat si audulenta , & jure prohibita, & praeter intentionem ipsus Papae , ut expressὲ ait Glossi in d. cap. Ad audientiam , verb. te . Atque ita justa causa erat privandi pensionarium jure secundi rescripti, eo quδd abusus suisset priore, quod tacuerat , rescripto. Quia privilegium meretur amittere is qui concessa sibi abutitur potestate, cap. Iuarum, derivilegiis. IV. Itaque ubi agitur de obtinendo Beneficio per rescriptum in forma pauperum , hoc est ut impetretur , Sede Apostolica mandatum provisionis de Beneficio , fundatum super supplicantis paupertate , necesse prorsus est& pensiones, & omne quod quis habet, patrimonium exprimere , ut consentiunt omnes Doctores post Panormitanum in cap. Postulasti, de rescriptinum. 3. Praeterea eadem incumbit necessitas pensionum, quas quis habet, exprimendarum volenti novae pensionis gratiam impetrare. Boerius in d cinon. Burdegal. quaest. 162. Rcbussus tract. de pacis. possess. num. I a. quia non facit E praesumitur Romanus Pontifex velle novo oneri Ecclesiam rubjicere jam oneratam, arsum. cap. Mandatum, de rescript. & sic deci-
sum in Rota refert post Calladorum Rebuisus. His favet lex Navis, utem, D.ad leg.Rhodiae jactu, in his verbis : Qia non debot duplici onere
onerari. Et lex Thia 3. . invita, s. de legat. a. V. Terii δ quaeritur , licestne plura tenere Beneficia 3 Respondeo cum
S.Thoma quodlibetos. ari. I s. quem communiter caeteri sequuntur , Na- arra Enchir. cap. 2 s. num. 328. Lessio lib. 2. cap. 34. dub. 27. plura qui- dem si ut tenere Beneficia non esse intrinsecὸ malum , nec tamen prcrsus
indifferens, sed speclcm quandam mali prae se ferre ; quae tamen mali species desinat ubi adhibentur debitae circumstantiae, aut rationabilis dispensatio, aut sine dispensatione consuetudo recepta. Nam ut ait S. Thomas,& post eum Nauarta loco eit. consuetudo perinde ac dispensatio potest
274쪽
humano juri derogare , sed non naturali dc divino. Non hic sermo est de Beneficiis incompatibilitatem habentibus primi generis, ut sunt duo Episcopatus , duae Ecclesiae Parochiales , duae Dignitates, duo Personatus, aut etiam duo si uplicia ejusdem generis sub eodem te Beneficia , ut duo Canonicatus. De hujusmodi statuitur , quod accepta pacifica posterioris possessione, primum ipso jure vacet cap. De multa, de praebend. & extravag. Exere M, eo s. sit. Q lin etiam non hic loquor de Beneficiis in compatibilitatem secundi genetis habentibus, quanuis in istis non vacet prim im per pacificam secundi Beneficii possessionem adeptam , qualia sunt duo Beneficia simplicia , quorum sing ita residentiam requirunt, ut sunt Dignitas in una Ecclesia, de Canonicatus in alia Ecclesia ; quae tamen in una eademque Ecclesia non haberent primi generis incompatibilitatem , quatenus sunt difformia , & non conformia , seu ejusdem generi x Beneficia: neque etiam incompatibilitatem secundi generis , quia non sunt diversarum rendentiariim , ut docent Navarin lib. 3. consit. 19. de praebend.& Lellius dub. 27. n. IAE . V L De caeteris verb Beneficiis utraque incompatibilitate carentibus, s neutrum sep rati in sussctat ad decentem victum , non est dubium quin utraque simul teneti possint, iuxta Concilium Tride:ri. se si . 2 . cap. i . Ubi vero singula seorsim sumetunt ad decentem vi etiam, ibi spectantur diversae species mali. i. ita minuitur Dei cultas ; Clericus enim tribus provisus Beneficiis , non nisi unum quotidianum persolvit officium , quod a tribus provisis seorsim persolvendam esset. 1. Minuuntur Ecclesiastici Operarii. 3. Fundatores sua frustrantur intentione. . Frustrantur subsidio alii pauperes Clerici, & forsan magis idonei ac Ecclesiae utiliores futuri. s. Suppeditatur materia avaritiae , luxus , dc scandalorum occasiones. H aeealiaque damna commemorat dicta extra vag. Execrabilis, de praebend. Quae tamen species mali poss int compensari de cohonestari quandoque per Ecclesiae utilitatem spectabilem, ut contingit in summis Disnitatibus de persolus illustribus , quarum conditio aliquem emagitat sHendorem. Item in quibusdam viris scientiarum Sc virtutum dote praecellentibus , &in illis praesertim qui sanctissime redditus Ecclesiasticos dispensant , quorum raras est hoc infelicissimo tempore numerus prae illis qui sacris redditibus nequiter abutuntur. Ubi causae istae non existi int, ne justa quidem, sed ab isiva est dispensatio. Verum ubi prorsus iusta causa existit, atque ipsi Eeclesiae conducibilis , susscit ut loco citato docet Sahoinas de alii communiter ) ipsemet consuetudo ; quae tamen nullatenus sufficeret ubi Ecclesia grave pateretur detrimentum vel scandallim, ne quidem adhibita dispensatione, quia tunc laedereri r I. is Divinum, contra quod prae valere non potest consuetudo vel dispensatio Ecclesiastica. Porrd interdicta plurium Beneficiorum pollet so comprehendit etiam Beneficia in Commendam concessa, ut durius verbis exprimit Concilium Trident. d. sess . 1 Ii cap. 17
275쪽
cap. i . his verbis : Beneficia tam secularia , quam regularia qiucumpu, etiam commendata. Hoc tamen non derogat dispositioni priscorum Canonum
permittentium duo simul possidere Beneficia, quorum unum sit in Titulum , & alterum in Commendam . non peffetuam , sed temporalem ad
sex menses, cap. Nemo, de elcct. in 6. can. plures, 2 I. quaest. r. η VII. Caeterum quantumcunque consuetudo plura beneficia tenendi non incompatibilia inoleverit, certum est. huic licentiae repugnare spiritum Ecclesiae, qui non alius est a spiritu Sponsi ejus I Esu Cust is Ti , ut constat ex innumeris Ecclesita Canonibus, de gravibus damnis pauid ante commemoratis. Et videmus eos qui plures hibent praebendas, non ided liberalius in eleemosynas & opera pietatis expendere , sed luxum & familiares expensas adaugere , sibiqite damnationem asciscere, quantumvis comminetur Christus, Luc. 12. vers. ii. Sic erit omnis qῶsbi thesurietin, ct non est in Deum dives. Et quidem tremenda eorum qui plures praebend spossederunt, exempla legimus apud Dionysium Cariusiaturin , ut mirum sit graves de insignes Doctores adeo negligenter in hac parte suae aeternitati providisse. Et quidem peccare etiam mortaliter eos qui plura vel possi- dent sine rationabili causa Beneficia , vel aliis procurant, vel conferiint, eximii Doctores asserunt, Navarrus in miscellaneo so. Gabriel Biel in .
dist. 13. q. 8. Ioan . Major dist.2 . quaest. I 2. AZOrius pari. 2. lib.6. cap. I I . Toletus lib. s. cap. 81. Binsseldius Part. . cap. 3. LOpez pari. 2. cap. IOIω& IC2. Sylvius in 1. 2. quaest. 63. axt. Σ. conclus 9. Dia digni sunt morte
non solum qui prohibita faciunt, sed etiam qui consentiunt facientibus.
Roman. I. Ait verb Concit. Trident. sess. .cap. 2. plures Ecclesias, sive in titulum, sue in commendam , contra praesentis decreti tenorem μή possint, una quam maluerint retenta, reliqras insta sex menses , sad liberam Sessis Ap stolica A fostionem pertineant, alias infra onum dimittere teneantur : aliolia Ecclesia ina , ultimo obtenta duntaxat excepta, eo imo vacare censeantur. Idemque Concilium sest i . cap. 17. de reformat. hoc ipsum decretum ad S.R. E. Cardinales extendit. Jy III. Quarto quaeritur, ubi constaret de certo quodam fundatarum
Missarum numero , sed non de Fundatoris intentione circa Missarum applicationem , utrum libera st Rectori seu Capellano harum Missarum applicatio, atque ita possit pro his applicandis stipendia recipere ὶ Respondeo, non licere illi stipendia alia recipere, sed astringi ad applicandum pro anima Fund. atoris. Etenim in obscuris inspici solet quod verisimilius est, aut quod plerunque fieri solet, i. In obsecurii, D. le resul. jur. Atqui ver similius est hanc fuisse Fundatoris mentem, ut Missae sibi applicarentur;& est frequentissima talium Fundatorum intentio, ut Missae pro seipsis celebrentur. Ergo hoc idem de proposito Fundatore , ubi nihil aliud liquet , praesimi debet, ut voluerit sibi omni meliori modo providere. Bouacina de Sacram. Euchar. disp. quaest. vlt. punia. 7. g. 2. Ulterius hoc
276쪽
confirmatur per legem Cis res legata, D.de legat. i. ubi dicitur, ibi praestandam rem elle ubi testator volucxit, vel ubi verisimilius est cum voluisse. Qitibus etiam cx verbis insertur, eadem ratione Capellanum teneri celebrare praecise in Ecclesia vel Altari quod Fundator cxpresse designaverit,
si non excuset necessitas, vel justa admodum causa: neque sussicere Patronorum vel liaeredum consensuna ; his cnim non licet intentionem Fundatoris intervertere. Qua in re si saepius se dispenset absque causa Capellanus, peccat mortaliter, & secundum Grassum , Aetorium , aliosque tcncturaliquam reddituum partem restituere. Alii quidam , ut Posse vinus, & B nacina, probabile judicant, non teneri restituere, si alibi Missas quas debebat , celebraveri .
IX. Q aeritur quinto, utrum in casibus fundationis perpetuae & quotidiana: Millae sit asti ictus Capellanus ad quotidie celebrandum , sive per se , sive per alium 3 Pro responsione approbo communem hanc Doctoruin distinctionem. Vel Fundator velle se ceclaravit, ut provisus de Capellaniast actu Sacerdos & per se quotidie celebret; atque in hac parte consentio communi Doctorum suffragio, hunc dispenseri ab isto quotidiano onere, duobus advenientibus castuis , scilicet corporis insirmitate, & speciali alioua causa honestatis & devotionis debitae: in utroque enim casu discriε declarat cap. Significatum, de praebend. quotidianarum Missarum onus licite intermitti polle. Clim vero intermissio illa debeat certis limitibus circumscribi, qui tamen non determinantur in ipso Jure , duplex adhuc restat discutienda quaestio, scilicet quot diebus liceat intermittere quotidianum illud onus propter aegritudinem corporis ; & quot etiam diebus propter honestatem & debitam devotionem Z Et quidem quod spectat ad causam honestatis & devotionis, opinio multorum est, ut possit hac ex causa. Capellanus Missam intermittere fundationis uno die per singulas hebdomadas. Panormitanus in d. cap. Signi athm . Mola ibid. SHvester verb. Missa a. quaest. . vers. Viantum. Angelus verb. Missa, quaest. 3. Navarraconii l.7. de praebend. Zeroia p. i. verb. Missa, ad idemque p. a. Verb. 6.9. SuareZ in p.3. tom. 3. disp. 86. sech. I. col. 3. vers. De beneficiis. Barbosi de ossicio & pol. Episc. p. 2. alles. Σ . n. 3r. Horum etiam aliqui, ut Navana & Zerola , adjungunt posse ad singularum hebdomadarum ἡiem unum interdum diem alterum superaddi. Ego tamen ut lubens quod Canone illo Sigocatum, permittitur, dies aliquos intermissionis Missarum concesserim, nequaquam tamen ita frequentes, ut unus dc alter d es de singulis hebdomadis eximatur : unum tamen de singulis mensibus diem demi posse, aut duodecim ex toto anno , indubitanter concesserim. Glossa quidem in d. p. Significarκm, exponit causam devotionis debita, contingens
Sacerdoti peccatum mortale , ratione cujus debeat a Sacrificio tbstinere. Ego vero latius istam devotionis causam exponendam duco , ut interdum
etiam sacrificet ob aliam quam fundationis causam, etsi rarissimὸ id ei li-
277쪽
ceat. Durissimum enim & indecorum, & debitae devotioni oppositum nimis est, si Sacerdos tam iniquo vinculo astringatur, ut Iotius vitae tempore non possit ni si pro uno aliquo defuncto , nunquam vero pro seipso,
nunquam pro sancta Ecclesia , nunquam pro urgentibus populi calamitatibus, nunquam pro parentibus aut fratribus defunctis lacrum celebrare. Quum verb allegatur honestatis aut debitae devotionis causa illa Canone praefato approbata, procul cxcluditur causa avaritiae ; nec enim tali Capellano licebit vel unam diem de toto anno demere ad celebrandum stipendii causa pro alia quacunque intentione. X. Nunc est discutienda altera , nimirum corporeae aegritudinis causa, quae juxta dictum cap. Si uiscatum , de praebend. dispensat a quotidianae Missarum celebrationis obligatione , adeout opus non sit alterius Sacerdotis substitutione. Istas Millarum inducias Summistae & Canonistae diversimod) assignant. doleas strictius restringunt, limitant ad decem dies, quibus exactis , si infirmitas duret, volunt alterum subrogari Sacerdorem ad Millarum onus. Ita sentit Barbosa loco cit. Quod enim datum ob causim fuit , repetitur si ex recipientis infirmitate non potest causa adimpleri , l. Si pecuniam , in princ. D. de condictione caucdat.caul .non sequiit. Qtii vero latius has extendunt inducias , mensem aegritudinis assignant. Hartadiis de Sacramentis disp. 4. Dyman, & Bonacina , 'tu ipse Medio-unensis civis Concilium provinciale septimum Mediolanente,tit de Missis, in testimonium adducit , posse integrum stipendium a Sacerdote recipi, qui ex vera infirmitate uno mense non colubraverit. Media denique, meoque judicio justior dc aequior sententia , quam tuentur Petrus Nav. arra
lib. 2. de restitui. cap. 2. num. 1i I. de Bonacina de Sacram. Euchar. disp. . quaest. vlt. punct. 8. num. I . aliique Doctores, concedit ex morbo dierum
quindecim inducias. Improbabilis est autem opinio Sylvestri verb. Mis
corum dierum valetudine Sacerdotem supplexe per alium , aut pro rata de stipendio restituere. His enim operte refragatur dictum cap. Significatum , de praebend. Sc naturalis aequitas reclamat , secundum quam dicit Glos, in l. Arboribus. De illa, D. de usuis. non e sse denegandum salarium famulo , quia xiguo tempore aegrotavit.
XI. Praedictis quidem Missarum induciis absque stirendii diminutione
locus est, quando voluit fundator celebrari Mistas ab ipso eodem qui de Capellania provisus fuit, atque ita qui sit actu Sacerdos. Sed ut resumamus alterum primaevae distinctionis membrum, si fundator non providerit ut teneatur Capellania ab eo solum qui sit actu Sacerdos , poterit Clericus annorum quatuordecim, aut etiam secundum Galliae usum annorum
septem completorum provideri , qui teneatur per alium Missas persolvere; eoque casii non licebit ullo die Missas intermittere, neque valebunt ad ullas inducias praedictae sive corporis infirmitatis, sive honestatis aut de-
278쪽
bitae devotionis causae. Ubi enim libertas relinquietir alium subrogandi per
um , qui non Sacerdos fundatione provisus si erit L jam non admitti iuccxcvsitio , quia uno impedito , nunquam deerit Sacerdos substituendus. Hac in re unanimes sunt praeallegati Doctores , Abbas, Imola, Sylvester. Angelus, Navarra, Zerota, Suare E, Barbosa. XII. aeritur denique, quaenam requiratur expressio ad hoc ut Ca-
pcllania aliqua censeri debeat Sacerdotalis, hoc est, ut non possit nisi Sacerdoti , aut salicin juxta sit pradicta, ei qui possit intra annum fieri Sacerdos , conferri. Idem quoque quaeri potest de aliis Beneficiis caeteroqui simplicibus, si de uitentione Fundatoris disceptetur. Respondeo , si statutum aut fundatio jubeat provideri de Capellano qui teneatur Missas celebrare , aut.ut Capellanus ad tale Beneficium promotus toties sacrificet. Dec addat ut teneatur per seipsum lacrificare, aut aliquid evidenter aequi- Pollens , censeri debere Capellaniam non ei se Sacerdotalem adhu , qualis
cssct si juberetur eum qui promovebitur, esse actia Sacerdotem, & per seipsum statim celebrare : neque etiam aptitudine , qualis esset si juberetur provideri de Capellano qui teneatur per seipsum celebrare ; quo casu , ut paulo superius dixi , sussiceret provideri de Clerico non actu Sacerdote, sed qui talis esset, ut intra annum fieri Sacerdos possit, quo intervallo teneatur Missas per alium supplere. Ubi vcrd fundatio diserte non exprimit ut provideatur de Capellano qui teneatur Missas praescriptas per seipsum celebrare, tunc illa Capella erit simpliciter Clericalis, de ad eam promovere licebit Clericii m suscientem & idoneum, hoc est nullo praepeditum
canonico impedimento , quanuis in hoc Regno septem dumtaxat aetatis annos impleverit, aut alibi quatuordecim. Hoc vero discrimen , quo dignosci possit ex verbis fundationis , quaenam censenda sit Capellania Sacerdotalis , & quaenam simpliciter Clericalis , tradunt unanimes Doctores, Garcias de Beneficiis p. . cap. i. num. 87. 5 seq. Augustinus Barbosa in
remissioni b. ad Concit. sest 2 . cap. 12. num. 62. Emanuel Sa vcrb. Beneficium, n. 28. Bonacina de Sacram. Eucharist. disp.A. quaest. vlt. punct.7. s. r. 4aum. I. Layman lib. . traEL 2. cap. i . num. 2. Hi tres ultimi allegant responsiones Congregationis Cardinalium, quibus etiam Bonacina expressas Rotae decisiones adjungit. Porrδ Sacerdotalis Capellania provisum adstringit ad residentiam, quamdiu Missarum onus certo loco persolvendum est; non vero simplex, seu Clericalis, nisi substitutum Sacerdotem. Obligatio ramen residendi ad Capellaniam Sacerdotalem non est strictior quam Parochi , cui licitum est brevi tempore abeste , relicto substituto , aut etiam longiore, ubi necessitas a vel justu causa adigit.
279쪽
I. Eci MAE , & Oblationes ad bona de jura Ecclesiae perti- Decimarum triplex genus censetur: praedialium , quae in ex praediis , locatione agrorum vel domoriam , piscinis , lacubus , moletrinis , &c. personalium , quae ex Scrsonarum negociatione , famulatu , artificio , &c. mistarum , quae ex animalium foetu , lana , lacte , &c. educuntur ; harum enim rerum fluctus partim ex praediis , partim ex hominum industria prodeunt. In ius omnibus , tum quoad res ipsas , tum quoad taxationem spectanda est locorum consuetudo , qua etiam pluribus in locis , praesertim in Gallia , cessarunt decimae personales. II. Fraudantur decimae, si quis ad ipsas seponat fructus deteriores;
quo casu mortaliter peccatur cum obligatione reuitiaciadi, quemadmodum etiam quando infra receptam taxationem praestantur. Non tamen tenetur
quisque optima pro decimis seligere, sed mediocria ex bona fide , prout
occurrunt. Ioan. Major in 3. Sentent. dist. 37. quaest. 36. col. 2. Navarra Manual. cap. 2 r. num. 3 i. Similiter statuit lex Legato Icneraliter, 37. D. delegat. i. legato generaliter relicto, veluti servi unius, neque optimum, neque pessimum e Ce accipiendum. III. Deducendae sunt decimae ex integris fructibus ante omnem expensarum , censuum , tributorum & aliorum quorumcunque onerum deductionem : tum quia decimarum jura sunt antiquiora : tum etiam, quia
jura Dei & Ecclesiae humanis juribus anteferri debent, cap. Cum non sit, de cap. Tua nobis, de decimis. IV. Quaeritur de jure decimarum, an possit laicis competere Non potest: laicis primarid competere, cum sit jus spirituale , contractum ob Ecclesiasticiim Ministerium , ide6que neque ponideri , neque praescribi alaicis possunt, cap. Ad hac , de decim. & cap. Uam, de praescription. Potest vero laicis compctere jus decimarum , ab illo primario exortum, quatenus potest Ecclesia jus laicis ad fructus , prout temporales sunt,
concedere , puta donatione, locatione , venditione. Hoc enim jus secundarium clim proficiscatur ex humano contractu , temporale est. Lessius lib. 1. de just. cap. 32. dub. . num. I9.
V. Galliae usus est, ut a laicis sine justo de probato titulo deesinae praescribi non possint, ne quidem possessione, cujus initii memoria non
280쪽
extet, ut docet Laurentius Bochellus in Summa Peneficiaria, verb. Deci mae, cap. 3. tium. s. sitisse saepissime in Supremis Curiis iudicatum confor- initer ad Clotarii Regis Constitutionem in legibus Alemanorum , cir jus verba sunt: Res Ecclesia de lascis abore charta inlliu praesumat possidere. Et si chartam non seuoliris, eri Ud comparasset a Pastore Ecclesa, 'cessio semper ad Ecclesiam pertineat. Alier Galliae usus est , ut ibidem tradit Bochellus num. . Charondas ad Codice in Heiarici lib. I. tit. de decimis I . ari. i. Chenutius centuria 1. q. 6. Despeis leus de Mnes. Eccles fit. 9. se L I. n. 6. inulta Proferentes Judicata , quod decimae a laicis insevdatae ante Latera nense sub Alexandro Papa II L Concilium debentur laicis. Concilium istud anno ii So. conclusum & publicatum fuit. At verb quinque fere ante id tempus seculis Carolus Liartellus , urgerire periculosissimo Saracenorum bello , qui magnam G alliarum partem invaserant , multarum Ecclesiarum decimas Ducibus exercitus sui attribuerat, ut eos in tanto Christianorum discrimine fidos de strenuos haberet hoc novo auctoramento. Atque hae dicuntur decimae seudales , seu inlaudatae , utpote a Principe in reuduin conversae. Praefatum Concilium decernit laicos decimas detinentes , non polle illas in alios transferre laicos, sed dc re Eccle-sae restituere , cap. Prohibemus, de decim. Idque servatur quidem in Gallia circa decimas post id Concilium insevdatas , aut quovis modo a laicis acquisitas ; sed non circa decimas ante id Concilium in udatas , quae solent ad haeredes aliosve laicos transferri, sive voluntaria , sive coacta alienatione. Louetus lit.D, cap.9. VI. Decimae ex novalibus procedentes pertinent ad Parochum, quiaque redditibus accrescunt, cap. Commissum . cae. AEm I . cap. Ex parte 27. cap. Cum contingat 19. de decim. Idque servatur in Gallia multis firmatum Senatusconsultis , quae refert Charondas lib. i. responsorum, cap.r 8. Leprestre centur. i. cap. is. Bochellus Sum. Benes verb. Decima,
cap. 3. Novate hoc loco intelligimus terram nunc prim im ad fructificandum pioscissam , cap. i. I. vale, de si id Mer novale, de verb. fgni f. quan vis alibi quoque significet terram coli solitam, sed quae uno vel altero anno interquiescere sinitur, l. Sylva, S. valis, D.de verb. signis. Sed si antequam novale excoleretur jam erat decimis obnoxium erga Rectorem vel Praelatum , nihil novi Parocho acquiritur. Huic tamen competet actis adversiis Rectorem vel Praebend. atum ad congruae suae portionis augmentum , si occasione novae culturae curialia ei onera succrescant , ut tradit Bochellux loci cit. 3c si lis in longum protelanda videatur , potest initio petere ut per provisionem tale sibi interea supplementum decernatur. Congrua enim portio cedit in alimenta & viebant Parochi, quae dilationem iniare non patiuntur, l. i. C. de aliment. pupil. praestand. atque initio litis, de extra communem Iuris ordinem petuntur & providentur, l. Ckm muri, fin. D.de aliment. obar. legat. de l. penest. D. de his otii sunt sui vel alieni