장음표시 사용
91쪽
quam Hostiaκιus in Actis sanctoium set ipsi ad
diem XXV. mensis Aprilis. Sede Constantinopolitana ab Imperatore Anastasio dejecto Maeedonio, & in exilium mi Danno quingentesimo undecimo, sta ei ius est Tm tbeus Haeretieus Eutychianus , qui , ut selibit Theophanes, primuim Eecusas ingressus M ued mi deposuit imagDσα, 'sta demum sareis ope
Episcopam Haereticum paritet Eutychianum
Eecum tabulas recensuiu, dgnodicasque luem ad eum seriose et Praesuit hie Haeretieus Timotheut Eeclesiae Constantinopolitanae annos sex, hoc est, a fine anni DXI. quo depositus.& in exilium mis. sus est Macedonius, usque ad annum DXvi I. ut videre est in Chionieo Nicephori, & in tabulis Theophanis. Post mortem Timothei Dan Oea Cappadox die XVII. Aprilis ann. DXVlII. oris dinatus est Episcopus Constantinopolitanus, & ab eo populus confestim petii , ut excommunicatis Eutychianis. eorumque defensoribus, Chale donense Concilium eum Sancti Leonis Apae, de
Euphrasiu , ac Macedonu Epileoporum Constantinopolitanorum nominibus lacris Diptyehis restitueretur , quod cum importunis populi clamotibus ecinvictus se inues praestiti II et . eollecta est Constantinopoli Synodus, in cujus principio oblitus est libellus a Monae his Ucthodoxis quin que petitiones continen , quarum pruna erat, ut Euphemius . de Maeedonius m exilio mortui saetis Diptyehis inscriberemur. II. ut qui propter eorum cautam relegat 1 fuerant, propitis gradibus testituerentur. III. ut Synodi Constantinoi,olitana, Nicaena, de Ephelina Diptychii praedicaretitur. IV. ut Sanctus Leo Papa in iis
dem enumeraretur. V. ut at entata contra Chaucedonensem synodum removerentur, de blasphe.ma verba contra ipsim per Seisrum Haeret leum prolata anathemati liibi cerentur. Cogiutis ita.
que de examinatis quinque hujus libelli petit loniis bus , Episcopi in hac Synodo congregati Misarum anathemate perculet aut , id quinque decreta ediderunt , quorum exemplaris ad Omnes
Orientis Episeopos misit ioaκουσι Patitaretia Conis stantinopolatanus. Rectὰ autem observat Clar. Partur ad annum DXX. hunc Ioannem Epite um Canstantinopolitanum primum suille, qui
siis est usarpate. Sedem Constantinopolitanam unum dumtaxat tenuit annum, mentes de-eem , S aliquot dies, obiitque die XX v. me sis Februar. ann. D . Ioanni Episcos o Conis stantinopolitano e vivis erepto suecessit Diphantur, qui tedit annos quindecim. de menses tres , mortemque oppetiit die quinta mentis
Iunii anni DXXXV. Defuncto Epiphanio,
ιhisnus Episeopus Trapezuntinus Haereticus Eu tychianus , agente Theodora Augusta Eutyehianis partibus vehementer addicta . ad Sedem Constantinopolitanam translatus est. sed νbimum , postquam hane Sedem mensibus deeein tenuisset. Agapetus Summus Pontifex tum tem potis Constantini opoli degens tanquam Haere-tieum te injustum invasorem exauctoravit , &in ejus loeum M/nnum subrogavit. Rem gestam narrat tiberatus in Baeviario cap. 21. his
verbis , quae ad stabiliendum Romani Pontrufieis Primatum maxime sunt observanda ; ει- re et ibin, inquit, Principauu, ut Aηt,imamri ,
scilicet Agapetus , insalutatiose commisi e
verteretur. Impossibile esse aiebat translatitia. hominem in an Sede permanere : Aetusta νιν.etam proma Neute munera multa , iis hoc Papa r. fluit , ne ejus audaret petitionem. Authι-ur ver
ιιdens se Seda pulsum, quod habuis, Imperat rabus rediuit, o discessit, ubι eum Augusta a.
eum mana sua tu Basilica Sancta Maria. Memnas itaque a summo Pontifiee Agapeto die XlII. mensis Mariti anni DXXXVI. fim consecratus Epistopus Constantinopolitanus, seditque amnos XVI. menses sex . ut.testatur Mcephorus in Chronico , & mortuus est ineunte mense A gusto anni DLlL Colitur in Martyro. logio Romano die XX v. mensis Augusti, que
admodum in Menologio Graecorum. Mortuo Menna, eonfestim Eutychius electus est Episeo. pus Constantinopolitanus, qui anno sequenti,
seu D LIII. vigilio Papae fidei suae professi nem exhibuit , eumque Epistola a se de ab
post nati Alexandrino, Damno Λntiocheno, de Elia Thessalonicensi Patriarchis subscripta , r gavit, ut Concilium ad trium Capitulorum ea
iam teta ainandam Tandem Inchoaret. Eut chius Ecclesiam Constantinopolitanam rexIt au
nos XII. de inenses circiter quinque, id est, usque ad annum D XU. quo anno Sede sua ab imperatota Iustiniano depositus est . de in extilium missus. eo quod subscribete nollet Edi , quod eodem anno publicavit ad stabiliendam cum Eutychianis incorruptibilitatem Corporii Christi amE Resut tectionem. Λmoto a Seda Constantinopolitana Eutyehio, io ηα Sehoiast eus die XII. mensis Aprilis ejusdem avni DLX v. ordinatus est Episcopus Constantinopolitanus, qui annos Xl I. & menses quinque utrimque inis completos praesuit Ecclesiae Constantinopolitane, re obiit anno DLXXvII. Mortuo Joanne SH iamc. . Eutychius post annos duodecim exilii, ab Imperatore Tibrio revoratus est, de in Sedem Constantinopolitanam die III. Octobris eiusdem
ann. DLx XVu. restitutus , quam innuli usqu
ad annum D xxl l . quo vita functus est die V L mensis Aprilis, quatuor stillati mensi sanis
itὸ mollem Tiberii Imperatoris, quam ipse praenunciavit . teste Eustas hio Presbytero in vita Sancti illius Praesulis , cujus suit familiaris 4 mesticus , de ab ejus latete nunquam diseessit. Haee vita extat apud musciamuis in Actis san. reni ad diem VI. Aprilis. Eulyehium in Sode Constantinopolitana exeepit io σα dictus, . Ianator die xx ra Aprilis ejusdem an. DLXXXllI. Synodum Constantinopoli iudi xit anno DLXXXVIII. ut titulum Episcopi Oecum ci seu uuιversaliae, quem immerito usurpaverat, sibi Synodali deeleto aditi scelet ac eonfirmat et sed ei strenue obstitit S. Gregorius M. Papa, ut videre est in pluribus ejus Epistolis , in quarum pria. eipio iuperbos titulos rara modestia repudians .
eneomiis. Theopblaesur lib. 7. cap. c. pluribus eum laudat a voluptatum contemptu, a domitis animi
92쪽
ahimi petriatiationibus. a jejuniis, a misericordia in egenos, a studio paupertitis, ostenditque, . Duritium imperatorem ejiu lecto ligneo, stra' gulo, dc penulae maximum honorem det illisse. ρbronius Patriarcha Hierosolymitanus apud
Photium in Bibliotheea Cod. CCXXXI. appellat Ieiunatorem, virtutiι d lassiam. Colitur etiam a Graecis halines sejunator die II. mensis septembris, ut videre est in eorum Menologiis,& Synaxariis. At pauth duriu, a Latinis idem Ioannes ρejumetor habitus est, eo solo nomin qubd a Sancto Gregorio summo pontifice, obnsurpatum Episcopi aviπ0His titulum , reprehenuis sit. Vettim, id Sanctitati yrannis, di- chiisjuratoris, olficere non debere Agnovit ipsemet Sanctus Gregorias Papa, quippe aut praedictum Ioannem iam defunctum appellat Sen.
in Epistula LXIV. lib. s. doctissi.
mus etiam P. Thomastinus lib. I. de vetera θην - Disciplina ostendit, qua ratione possit ex Sanehorum Patrum Regulis Ioanἡis Iesunaretis sa-ma conciliari eum ii . quae a leatis e in eum
a Sancto Gregorio Papa dicta sunt. De doctrina Danais sejanatoris, de libris ab ipso edltis, in proximo nostro Colloquio, quod et Itia riuu tia istis, oppottunius disseremus.sum ciat hie observare, Ioaraiiem Ieiuuatorem sedisse annos undecim, menses quinque, & ad Deum migrasse anno DXCv. eique siccessisse in a. cum Ptes terum de Ecclesiae Constantinopolitanae Oeconomum, cui Nicephorus in Chroni. eo attribuit annos undecim. Quare C riacus
Episcopus Constantinopolitanus, de Ioannis Ieiunatoris fuerassor rexit Ecclesiam Constantin malitanam ab anno DXCv. usoue ad annum DCV l. quo mortuus est. Sed de Episcopis, qui texto seeuto praecipuas Ecelesiae Sede . Roma. nam videlicet, Alexandrinam, Antiochenam, Hierosolymitanam, de Constantinopolitanam i
nuerunt, sat superque dictum st.
De Vistis I Uribus . qui sexto M. elesiae faeculo doctrina, ct pie
Egi nuperrimὲ in aureo, omnibusquel . numetis absoluto Iibro . quem edidit doctissimus Melibi recinus de locis Theologi eis.
neminem posse esse Theologum omni laude eu-mulatum,nisi insanctorum Patrum, scriptorum ue Ecelesiasticorum operibus diu fuerit exercitatus,atque ex jugi eorum lectione promptum &expeclitum sibi paraverit argumentandi usui v apropter, te etiam atque etiam rogo. ut se iactorum Patrum, scriptorumve Ecclesiasti e
riim, qui in prae dentibus iaculis florueruntis imina jam indicasti opera, eaque i sputiis, ζeld. biis ae rath secrevisti, ita uunc opera sanctorum Patrum, de Scriptorum Melesiastiatatum, qui statum Ecclesiae laeulum sanctita te, de eruditione . illustrarunt , percensere nefr veris, ut postea ingenium meum in eorum
ione acuere. excolere, atquepto meo mod lo exercere possim P ν ι
M. Qiramvis Scriptores, qui sextoiacie iseulo tam in Oeeidente, quam in Oriente elaruerant, ea nominis celebritate contendere haud
possint eum illis, qui in praecedentibus seeuti,fli
ruerunt ἱ negari tamen non potest, eorum docti iisna de pietate Eeelesiam plurimum fuisse illusti
tam . in primis, ut aul picemur ab his Soein tibus, qui in Occidente stomerant, quatuor Pini smam insignes Galliatum Epistoni Santistatis palmim litterist exeultae sexto Melesiae seculo e Ierunt, Aritus Viennensis, Remigias Remensis, Gregorius Turonensis, & -ias Arelatensis, de quorum vita de scriptis breviter hie disseremus.' Sanctus Aritus ex illustrissima Prosapia oratus, inpoth Ariti tui petatoris nepos, de meis S natoris, ac postea Viennens s Episcopi nitus, de sp naris Valentini Episcopi frater, electus est post mollem patris sui Ilieit Eeelesiae viennensia Epileopus, quam sanetissimὶ rexit, totam3ue Galliam ab infestatione Arianae Haereseos defendit. Burgandionum Regem Aria num ut ab Haeresi ad fidem Catholieam adduis ceret, Collationem in Burgundia habuit eum Λ-rianis anno quingentesimo primo, in qua Gn- victi fuere Ariani, fle ex illis pluret ad veram fidem Gnvetii, Gundabodua tamen Rec pervi. eax in errore perstitit , sed Sigismundas ejus Glius Catholi eam Fidem amplexus est. Haec l- latio Aviti Episcopi viennensis Gram Rege Gundabodo adversus Arianos habita legitur to. mo I v. Conciliorum pag. I 313. Colitur S. Avitus die v. mensis Februarai, ut videte est in Martyrologio Romano, ad quam diem musebemas
vitam S. Aviti recitar, quae tamen, teste Clari Pagio ad annum DXvI. num. V. eum tardius
scripta fuerit, non magna ei fides adhiberi potest. sancti Aviti Epistolas, Homiliarum de Gpustulorum fragmenta , atque poemata tum publica donavit , re eluduis notis illustravit Ormondus, quae inserta sunt tomo lx Biblio. threae maximae Patrum Ludunensis. Sanctus Remigius Episcopus Remens , de Galliarum Apostolus nonnullas seripsit Epistolas. De initio illius Epistopatus, dc de anno ejus ob.
tus constans non est Scriptorum opinio. Prob
bilitis tamen m chenias ad diem vi. Februarii invita sancti nosti Episcopi Atrebat ensis, qui
eodem, quo Remigius floruit tempore, initium Episcopatus Remigii illigat anno e ee ex vati illius vero mortem eonsigiat anno DXXM ex quo sequitur, Remigium septuaginta tres an . nos in Episcopatu expleviste,quod innuere via tur Gregorius Turonensis, qvi in lib. de Gloria Confessorum cap. 7'. ait, Remigium septuaginta, aureo amplius in Episivatu atinos transegisse. R migius non est auctor Expia nationum, im cim. mentarinum in Epistolas nati, quia in his cie tur Beatus Renedictus. Sanctus Gregorius Papa, de
vita Sancti Cissarii Episcopi Aresalensis Cypriano lonensi Episeopo post annum qui
gentesimum quadragesimum quartum elucubra
ta, quam vitam Remigius Remensis Episcopus citate non potuit, quippe qui, ut mox observatum est, h vivis excessit anno quingentesimo tri simo. Hine Labbeas in Dissertatione da
Setinoribus E esasticis hanc Explanationem, seu Commentatium in Epistolas Pauli ferium eue suspicatur Hagnum Alberstatensis Eluscopi.
93쪽
dam alii. hane commentatium Remigio Lugdunensi Episcopo tribuunt. Agertinus tandem lib. de Meram. Eucharistiae pag. 88s. & seq. illius Commentarii auctorem putat esse Abba. tia Sancti Germani Antisiodorensis Monachum, qui sub finem seculi noni floruit, quique ad sin Ias instaurandas Remos evocatus est, ut scribit Fl Oardus lib. . inst. Ecclesiae Remensis cap. F. Hae Auertini eonjectura pluribus vitis doctis probata est, de qua,si t &de auctore illiusC-mentatu in Epistolas Sancti Pauli legendus est d Carolus Coistius in Annilibus Frane
Sancti Remigii Episcopi Remensis minit
Ac ex eo aliqua loea recitat. Verlim,
Batonii aetate istud Sancti Remigii Testamen tuniexstabat tantum in Historia Flodoardi cap. 18. variis actum interpolationibus, quae . cum a temporibus, &genio sancti Remigii abhorreant, multis eruditis viris supposititium jure merito uisum est. Tandem genuinum huius Testamenti exemplar prodiit innova disquisitione de Ampulia Remens intom. I. Bibliothecae Labbonae,
de in annalibus calatii ad annum uox m. nu L.
Rs d apparuitque veth, hoc Testamentum a Sancto Remigio eonditum, eoque Eeclesiam Remensem . pum Episcopum Suessonentem fratris sui filium, de Piesbyterum n
potem suum a Sancto Remigio Haeredes fuisse institutos. Vitam Sancti Episcopi Remensis legesis apud Hinc rum , Flod idum lib. i. Hist. Eeclesiae Remensiti
Sanctus Gregoeias Patria Arvernus, de nobis genere oriundus, cpiscopus Turonens a cons cratus est anno DLXXIL dc ad Deum migravit mox et v. Scripsit decem libros Historia, sive Annaliam Francorum, in quibus Historiam ab initio Mundi ad conditam iisque Francorum
Monarchiam brevissmὶ perduxit. Dein . lato
calamo Historiam ad annum usqtie quingentesiamum nonagesimum primum prosecutus est. Viagata tamen huius operis exemplaria insigniter esse depravata, non modo conqueritur, sed
infinitis exemplis probat iapE laudatus Caratiuolatiast . I. Annalium Franeorum. Extant
adhue alii libri editia octo Gregoris Turonensi Episcopo, videlicet Dito me de rectasse sis Fraarc
νam m. hoe est , Libri da Virtutibus O Mira. eulis sancti Martini. De Gloria Martyrum libridis. De Guria Cons rum tiber inuti Praeterea duos libros composuit Gregorius Turonensis, qui injuria temporum perierunt, sicilicet librum de Cursibus Eusesiasticis, de Commentarium in inmas, cujus bina fragmenta exhibet doctissimus lanius tom. I. Analect. pag. T. Denique, observant petiti Critici, hallucinari nonnullo qui Librum de Septem Dormientibus in Monasterio propὶ Turonos quiescentibus Gregorio Tu tonensi adseribunt, eo quia Gregorius Turonenis sis praedictum librum Sulpicis Bituricens Epist podeditarit, dc sub Gregorii Tutonensis nomine editores hune librum publicarint. At dubium non est, quin in hoc factuntur. Nam praeterquam quia hujus libri de Septem darmientibus nulla. tenus meminit Sanctus Gregorius Turonensis
in Epilogo Historiae sue, ubi omnes libros a se editos recenset, at mat inlaper idem S. Pater in Praesatione, se hune librum de Septem dorentibus repertum in Archivo Majoris Monasterii prope Turonos dignum judicasse. qui publicam in luem ederetur. Hie igitur li-r Δ is traidormientibus non est genuinus Sancti Gregorii Tutonensis scelus. Sanctus Caesarius Arelatensis Episcopus ordia natus scit anno quingentesimo secundo. de post uam per o. annos Λ relatensi Eeelesiae sanctu. md praefuisset, mortuus est anno DXLII. --nobium Sanctimonialium Arelate pro sorore sua Casaria aedificavit, quod etiamnum vetustate venerandum, & Monialium. quae in eo Virginitatem sus Deo vovent, nonilitate illustratum subsistit. Sanctus Caesarius doctrinae S. Angusti ni invictissimus assertor semipelagianorum et res strenuὶ oppugnavit, variaque opusculi 2 Homilias composuit cum duabus Regulis,qua. rum unam, quae spectat ad Moniales, ipse seripsit, alteram, quae pertinet ad Monaehcis. Teri Presbyter ipsius Caesarii nepos ab eo &ctatam ocpet divella Monasteria Fuisse transmisiam firmata vitam Sancti Cas. rii duobias libris dos eripiam saeculo r. Benedictino inseruit doctissumus Pater Mabillonius.Frroris auctor AESCHanas Episcopus Tolonensis, postmονιι, Messanus Ptesbyter,&Stephanus Diaconus. Deditata est Sancti Casaimi Vita Caseria, non quidem seniori, quae Sancti Casarii soror erat , eoque adhue superstite decetiit ; sed si juxiora, quae es leti in Abbatiam Monasterii Λtelatensis successit. His quatuor Galliarum Episcopis doctrini de pietate inelytis merito adjungere pollum S. Subicium Bituri censem Epilaopum, qui virtuti baso eraditione conspicuus, ut legitur in Mat.
tyrologio Romano ad I v. Kal. Febr xarias,excessith vivis anno quingentesimo nonagesimo prinis
Ruricium seniorem Episcopum Lemovicensem, cujus Epistolarum ad vatios seriptarum libros duos publiei juris fecit Henricus nisius tom. antiq. lin. qui etiani interei sunt tom. VIII. Bi. bliothecae maximae Patium Lugdunenss i Dartium Viennensem iscopum, qui interfuit Conci lio Mauseonei,si I. Lugdunensi III. Valentino n. de Matistonensi Il. ediditque Epistolam contra eos, qui sanguinem animalium immundum ella judicant, re carnem mundam esse dieunt, apud
tunarum, qui relicta Italia, unde oriundus erat, Galliam profectus est, ut Reliquias ta Martini Turo illis Episcopi, cuius ope gravissimis ocul γtum doloribus fuerat liberatus . in Ut Turmnensi depolitas invisetet. lndE inUrbem Picta. viensem se contula. ubi Preabyteratus honorem meruit, ac tandem ejusdem Urbis Episeopus ordinatus es. Seripsit Poematum liolos λδ. quos Sancto Gregorio Turonensi nuneupavis. Edidit etiam libros quatuor de vita SanctiADDtisi, de vitas aliquot Sanctorum Galliae Erisco porum. Uitam venantii Fortunati seripsit p. Eovisor Me. Iesu, quam illius operibus praLxit. Demum, inter Scriptores, qui sextaceliusiae saevio doctrina de pietate In Galliis claturirum, recensetur Sanctas Gildas, Abbas Mona. stetit Ruyensis, in Di xcesi Venetensi . cognomento Sapis, , cujus extant Opera tom. VIII. Bibliothecae niaximae Patrum tionis Lugdu nensis. Sunt, qui distingunnt eundem Gildam
In duos, quorum unus Batim si alter Abarum dictus
94쪽
nisi catholua in defensione trium Capitulinum. quam publiea luce primus donavit Lucri Daeb. Idictus fuerit, sed eos, qui ita senti lim, ὸ vero
abludere ostendunt Bollan ad diem xx ax. mensis Ianuam, & Mabitimin Deuto I. Benedi. ctino, ubi Sancti Gildae vitam refert. Natus erat S. Gildas in magna Britannia, sed in Armorieam seu in minorem Britanniam poste laeessit, ubi Coenobium Ruyense extruxit. quod nune Gallice nuncupatur: μnct ἄ- de Rue.
D. Cedo, si placet, alios Seriptores Ecclesiastieox, qui sexto nominis Christianis ieeulo , in aliis Orbis partibus fiotuerunt M. Plurimi Scriptores sexto Eeelesiae seculo celebres fuerunt in Asti ea , Hispani , & Italia. Inter Setiptotes Astieanos primas tenet Noa Ruspensis Episeopus in Scriptura Sacra, & in do atina SS. Patrum, praecipue S Au.ustim, retiatissimus. Decem libros pro de eo-one Gratiae Christi lucubravit, quorum septem adversus libros a Fausto Rriensi Episcopo Seml-
pelagiano editos eomposuit, &universa, quae hie Semipelastianorum Coriphaeus contra doctrinam S. Aueustini fieri plurierat, omni argumentorum genere si inditiis subvertit. Reliquos tres libros ad Faust, Se tatores expugnandos Monachis Scythas acet timis gratiae defenseribus inseripsit. Libri septem , quos Fulgentius edidit contra natis sum, petierunt ἔ eos tamen se legilla testatur S. Grus Arehiepiseopus Hispalentis in lib. de illustribui Sciiptoribus. Tres alios libros- -ιιMe rad marei τώ--μνιρων edidit Fulgentius, leui testatur auctia vitae ejus cap. 2s. Praeteret, a M., mo vito lateo . sibique amicissimo, ad selibendum ἀν Huiua iterum compulsus. tres libros procudit Fulgentius, in quibus eam in secipum collimat, ut ostendat, .um praedestinare homines ad bona, non ad mala peνetranda ; Sanctumque Augustiniuri intellexisse Dei praedestinationem ad malum pinuae, non ad malum oulpae. Hos tres libros ad-Ab batem Augustinianae doctrinae per Italiam propa-
satorem transmisit Fulgentius. Praeter illos recensito ibros, quos pro defensione gratiae Christi
Dria mentem S. Augustini exaravit Sanctus ille Doctor, alii adhuc ex tam ab illo concinnati vid lieri adversus Arianar liber. Ad GuMamluredo Fid. Orthaoxa ex diversis errorvibus Harrauorum. Ad Petram mare κα- d. His Me r. --νιαι Trasa -- Retem ιιμι ινα. Promis C ιώ-ea
--rsia Piviam Arianum uber. a Chimetio priamum editus. De επιηqM Quastio bus ad Bris audam tiber. Haria Enstoia Mo .insta mi m. tiea. Pluta de Sancti Fulgentii libris legi ponsunt apud Labbeum in Dissertatione de Seriptoristius Eeelesiasticis. Sanctum Fulgentium omnia
Latmotum Martyrologia memorant, ejusque viri
tam gravi stylo quidam eius instipulus seripsit, quam exhibὼ Rotaadus ad diem primam mensis Iamiarn. inter Sanehi Fulgentii Discipulos eminuit Palemias μ'as a CartIlagitis is Beelesiae Diaconus, qui vixit usque ad annum DXLVIII. de quo plura habet Facundus Hermianensis in Aseisi Epistores lib. . cap. φ. pro de sensione
a me laudatus, Hermianensis in Astiea Episcopus doctissimus quidem iust, sed in defensone trium Capstularim adeo pertinax. ut in Schismate o cubuetit. 6eu facile colligitur ex illius
Has Benediciinus Cong. Sancti Mauri tom. III. γαιυριι. Duodecim etiam labros set ipsit idem Pacausius pro defensione trIum Capitulorum. quodque gravius est , in ipsiammet vigilium Patram, qui tria Capitula damnavit, adeo aettia ter invectus est, ut illum proditioni , eollii si nis eum Acephalis , ambulonia & venalitatis aria guerit, ut videre est praesettim in libro , quem 'edidit contra asscisnum , qui Asia canos Antistites merito redarguebat, quod sese i Vigitio Papa, de ab Ecclesia, ilium Capitulorum ea uxa, se gregarent. In eadem trium Capitulorum di sensio
nepet stitu Lιberatur Ecelisiae Carthaginentis Di eonus, qui libellum scripsit de HarestAesoriana, eui Breviarii titulum indidit, quod emendatissimi Milit, notisque elegantissimis illustravit eruditus P.Garaenus Soc. Iel. Pro defensione itidem trigmCapituloram Misor Tununensis in Astrea Epise pus plurimas ae gravi Saras aerumnas pertulit, Mab impetat ore Iustiniano variis exiliis afilii has M. Setipsit hie Victor Chronicon rerum gestarinam ab orbe eondito usque ad an . DLXV L quo iusti-usiuatar Impetium auspicatus est. Sed iis ius Chronici prima pars interiit, superest tantum posterior, quae aban.CCCCXLIV.quo desiit Pt sper, orditur :& ad an. DLXULprogreditur. D 'nique inter Afros Episcopos, qui sexto saeculo fi ruerunt, numerantur Vigibara Tapsensis in Biza. eena Asrieae Provincia Episcopus,qui libros quinque contra Nestorianam, & Eutychia nam Haereia sim edidit, insuper , Dissutasionem cum Sabellio,
Pntiao, GArio sub nomine S. Athanasii, & u deeim libros is Trinuate,eidem S. Athanasio petaperam adscriptos. Multi eruditi viri existimant, hune Uigilium Tapsentem esse auctorem Symboli. quod se incipit: cuicunque vult salvus esse σα
quod vulgo attribuitur S. Athanasio. Prima a Adrumetitiae Melesiae in Bizaeena Africae Plovinia
.eia Episcopus , qui Ilesos quinque Expolitio-. num in Apocalypsim . Commentarios in Epistolas Sancti Pauli setipsit. de librum unum se insertia pium : QMdfaraat barrauum ' Pimaasio coaevus fuit iurarim Africanus Episcopus. qia libros duos per modum Quaestionum de Responsionum de ρ νιιμ divina Legis ad ipsium Pramasum seripsit. Hie ruinitivi non est auctor Commentarioli initia priora Capita Geneseos, sed potius venerabi ilis Bria. ut modo convenit inter viros eruditos. νει nus Abbas Anieanus thesaurum sententi rum ex diversis S. Augustini operibus deflorat tum collegit, eumque duos in libros distributum nuneupavit Proba Virgini Sacrae. Hi sum cel bliotes Seriptores. qui in Africa praesulsetunt. D. . inam sunt illastiores Seraptore , qui sexto Eeeleliae iaculo in Hispania fiocuerunt M. Multos in Hispania egregios Sctiptores terenset S I -- Hispalensis Episeopus m lib. de Seriptoribus Ecelesasticis, quos hie brevit et indieabo. Agmen illorum ducet orem in gento Hispanus . patii. Tarraconensis, Episcopus Eliaberκanus. qui Synodo Tarracon anno DXvL
95쪽
lib. de Seriptoribus Melasiasticis. Iustinia- Composuit etiam Ioannes Bielitiens,
ni statet. Vigellensis, sive Orgessitanu in C in sui Mon-ster uvium,atque nonnulla alia Dp titalauni, Episeopus . int et fuit Concilio Toletano ut lesert uidorus cap. 2I. lib. de Setipt. Eee Lucseeundo eelfblato anno DXXXI. sci ipsi ex p - Ioanni B clariensis cum laude meminit. sed ἡ.sitionem mysticam in Cantica Canticorum, cu- Script libus, qui sexto Ecclesiae saeculo docti iiii jus me mi iit Isidorus cap. 21. lib. de Scriptoribus di pietato conspicui in Hispania floruerunt, situ Ecclesii isti eis. Duas praeterea eiusdem iusti dictuin sit. Epistolas evulgavit Lucas Lo I. Spin D Habuitne Italia in sexto EMIesiae sies. l.hii. Ecelesiae Paeensis in Hispani Scriptores, qui sanctitate & eruditione eonis ii Es ileoi,us , vir suit lingua d inrcus, di scien- possint cum illa. Varis illustribus, quos jam uidis ia eruditus.. At calypsior dium produlisti B. , sed illud opus interiit. Alia M. Habuit Italia in sexto Eeel.si laeui,
qtiadidami Opeta , telie Ilidoro cap. 7. lib de Pr clar Nisi tuos Scriptores, qui doctrina&με Selim tael. edidit idem Aprigia , quorum noc talis fiam, vilis Auctoribus, quos iam memoliri. nomina quidem supersunt. Lauder , post di aud aequales, au ii periores fuerunt, quos inititiunam vitae Monastieae professionem Hispalen- h, celeb iores extiterunt : E--im Episeopulsic Eeelesia Arehiepileopus factus, vir fuit, teste Ticinensis, BeZΠ--ον Capuanu, Isidoro ejus stat te eap. x8. lib. de Script . Eccles. Episcopus, RUις- , Dacim Mediolanensis ενι R vi, eloqu/5. ingenio praestantissimus, α vita scopu , Ravennatensis ileopus. Adia. non miniis quam doctrina clarissimus. Scripiat rara mousia xiguus,deS Gret. ν ad Fure-tiam tbrorem tuam Reguiam ι ι- Magnus i'Oncii ex Maximus, quorum opera hi tur ne Retinum cs Contemptu Mauri, q uam breviter assignabo.ptimus in lueem edidit Lucas Hoblenius m Col- εν ή με Episcopus Ticinensis , quem ut lectione Regulatum Parisiis anno MDCLXIii. Sλnctum Confessorem laudant Sumini pomiferi Extat ejusdem Leandri Homilia , quam pse με-3 L in Epistola ad Maebaeum impetuo in laudem Eeeleliae , ob conversionem Gotho- 1em , nu in Epistola ad Eine haνι- eum habuit post sinitalia Synodum Toleta- Abbatem, dc Gre νε- II in Dictata. si ii. nam III. cujus mag a pars ipse fuit, de orth - men hujus Dictatus ille sit Auctor , gemittit doxam fidem . extincta ita Hispaniis Ariana Leg xione ad Augustum functus est,
Haeresi, totilis Gentis Gothicae consensione con- oc Symm chi decesibris Hormisdae musam egre fit mali fecit, adeo ut Gothorum Apostolus juve g)ς peroravit , ac propugnavit. Mortuus e merito audiat. Tanti Leandrum Hii 'λlen- anno DXXL eiusque variarum Epistolarum issem Episeopum feeit S. Glegorius Magno Papa, b Us novem, necnon opus euia in lucem edidit, ut ipsi ii os suos Moralium in Job nud - Mque eruditis Notis illustravi Sirmondus , sunt..paverit. Alia Leandi, adversus Arianam Ha- que inserta tom. IX. Bibliothecae ivaximae Patiuaeresi n opus uia, plures Homilia , multaque ad .iaitionis Lugdurieti sis. Oifieii Ecclesiastici inclementum S decorem μιαι ex illustrissima Romae familia otius spei tantia te feci S. Ilidinus cap. 28. lib. de vir fuit doctissimus . iuxta ae religiosissimus. Seripi. Eeel. Zelum S. Leandri ne, Odiganda Tempore Anast iii Imperatoris Theodorici Ariana H etesi in Hispania imitati dunt LicM MM Gothorum Regis , qui tum temporis Italiae dωκω. μυεν - cssea radictus Buia tensis. Prior, minabatur, claruit. Verum, illius Restis Atiani seu Licimanis Catthaginensis Spartaciae in Hi- inimicitias expertus, Ticinum in exili li a s*ania Episeopus , cujus meminit S. Didorus ctus est , ubi inter diuturni careetis india dieap. 19. lib. de Seripi. Ecel. Ob Fidei Catholicae squaliores , praeter aliquot opuscula Philos, stallim a I-vigildo Hispaniae Rege in exilis phica , ' libros quinque edidit δε C. . utinaum missus obiit Constantinopoli , icripsitque Phlosophia, Aelibrum de Triaritate, quem Dinoi nonnullas Epistolas , quarum unica dum axat Angelicus S. Thomas Commentariis illustravit. extit ad Gregorium Magnum Papam data. AL Crescentibus postea cum tyrannide Theodoticiter . seu Se wm Malacitanus in Hispania Epia Regis suspicionibus, immis Ib earnifiee, Boetius scopiis , de quo agit Isidorus cap. so. lib. de filii in ea reere deecillatus anno DXxlv. Indictae Seripi. Eeel. ob fidem itidem Catholicam a Leo. Operum Boccii exhibent Posse inin in Areataruvigildo Rege exilio mulctatus est i , icripsitque sacro, Restar πιηus. &-in Dissertatione i librum ad vetasi, vincentium Caesar. Augusta. Scriptoribus Ecclesiasti eis. Observant etiam . num Episeopum , qui a Catholicis ad Ariano- riti Clitici, librum, evi titulus est e d. Discub.artim eastra transierat ; eomposuit etiam alium MLiar u ausis apscriptum esse Boetici. quin librum ri , uiuuate, cui Ax-uli nomen dedit. qiti plutibus ineptris se tet,sieut eum legenti Gn. ι Utramque Opus petiit, vel in Bibliotheearum festim patebit. angulis deliteieit. Tertius seu Ioa ta dictus Buiariens . eum Arianae Hae etsi, quae in Hiis senator de Patrieius Romanus spania id aetatis latissimὶ grailiabatur , nullo Theodorico ualiae Regi eatissimus filii. de ad va- pacto eonsentire vellet , a Leovigildo Rege Mas ac primarias dignitates ab ipso evectus. PI Ariano Barcinonem relegatus est . ubi integro rima scripsit opera , intre quae primum obt,
decennio innitas as Atianis insidias de persecu- neyt laeum Co--πtarn in Psalmos. Osola tiones invicia, rimi constantia palliis est. Poste , -- Mrs DL I siιιπιισπ- Divinarum liari M. Monastetitimi clarionsa ad Pirenaei montis radi- De Orabet aphiis eae veterisar G ---δεω exoces extruxit, ex quo eductus est , ut Epitem certia. cbramco. a Conditui Mundi in bpus Geriandensis consecraretur. Seripsit Ioam ens de desinens in anniim Christi DX X. Hu nes Bielariensi, ab anno DLX vi. quo νι Eeeus w- . quae Trapartua dicitur, quam victor Tununensis desiit usque ad amarum DXC. ex Giaecis Auctoribus Socra- , Me meus ac Tisia
96쪽
η cum Latine redditis concinnavit. Litur de Dima. Lubri XII. δε rebus 1 3s Gothorum, qui amplita non extant, sed illos torramles Raven. 1ix Episcopus in Epitomen redegit, quam nunc habemus. Alia opera edidit Clodorara , quae . mox deperdita sunt. At Commentarium in Cantica Canticorum non esse genuinum Cassiodoti scutum lueuieniet ostendit eruditus P.io nes Gratius Monachus Benediistinus Congres. S. Mauri in Praefatione in Cassiodotum secula Opera in duos Tomos distributa in lucem emisit, una cum vita ejusdem Cassiodoti . quem Clarissimis parentibus natum Scyllacii, quae urbe
Brutiorum tum erat primaria, eamque anno aetatis suaeso. vel Vo. faeculo nuntium remisisse,
de sancti Benedicti Regulam in Coenobio prop. SQ llacium a se constructo profestum fuisse perdocta distertatione evincit mox laudatus Gar
Victor Capuanus Episcopus anno DL. Cyel uni Paschalem condidit adversus Victorem Αqu: tanum. De quo, Cyclo egregie edisserit Pachmis in Opere de Doctrina Temporum p. XI. Risicas S. R. E Diaeonus iudicatam Vigi lii Papae, quo tria Capitula erant proscripta, ina ximia laudi nisi primum extulit , ac, mutata postismodlim sententia, scripsit advecta vigilium. iapropter a Summo illo Pontifice damnatu des optet Sehisma. exauctoratus fine. Scripsit ex iam Rusticus librum contra Acephalos. Sunt nonnulli, qui Dacium Mediolanensem Episcopum inter Seriptores, qui sexto saecul
in Italia floruerunt, reponunt; quia existimantillum elle. Auctorem Chronici rerum AserisD-nensium. quod hactenus ineditum asservatur in Bibliotheca. Mediolanens. vetum, doctissimus
M abillonius tom. 1- vet. Analect. Pag. 3. recte
observasi Dacium, qui sexto Ecclesiae taeuloe Mediolanensi praefuit Eeelesiae , non polle esse. Auctorem illius Chronici, quia in eo narranturnes Mediolanensis Eeelesiae ab octavo ulo ad tempus Alexandri II. Papae, definiique praedictum Chionion in anno MLXVIL ex quo luculenter constat, illud non suille editum a Dario, qui sexto seculo Ecclesiam Mediolanensem
regebat. Caeterum , quamvis Dacius non sit Auctor istius Chronici, inter viros tamen , qui
sexto saeculo in Italia Glebres suerunt, sedem habete debet, quia Cassiodorus, vir huius saeculi, ut mox ostendi, in sigrus, ad ipsum seripsit, Epistolam, quae libro duodecimo ejus Epistouram ordine est vicesima septima. Agnelius Ravennae Episcopus Templa ab
Arianis extructa purgavit, & ad verum Dei cui tum traduxit, scriputque Epistolam ad Armiai um de ratione Fidei, quae extat tom. VIII. Bibliathecae Patrum
Arator natione Ligur a vigilio papa, eui ap. ptimὶ clarus suit, inter Subduconos Ecclesiae Romanae subiectus, scripsit carmine heroico Him, tiam Actuum Apostolarum 1 S. Luca Evangelista descriptam, & duobus libris impreia hensam, quae habetur rum. X. Biblioth. P
Paschasius S. R. E. Diaconus libros edidit duos de Spiritu Sancto , qui inserti sunt in
Vul. Biblioth. Patrum. Lammtra Antipapae ex ignorantia savit Paschasius contra Symmachum legitimum Pontiscem,& ob id eius animam pia cularibus Purgatorii poenis addictam vidit S. Gemmanus Capuanus Episcopus.
Dion,ius exiguus natione quidem Mytha. sed Mon sterii Romani Abbas, ut multi post venerabilem Bedam asserunt, Auctor est caera Chri stiana, qua inputandis annis a Natali Christi Domini etianinum utitur Ecclesia Romana. At Dionysius in emi nando initio illius arae anno quadragesimo quinto Imperii Augusti, quadriennio integro a vero Natali Christi aberravit Chrastus enim, ut lath ostendi in Tractatu de Ast iii ct Asinis. Gristi, rinus est, anno qua dia limo Imperii Augusti. Alia opera luc biavit Dionysius, sed praesertim novam Can num Collecti em adornavit,.quae statim ab Ecclesia Romana obviis uiuis excepta est. de qua legendus est doctissimus Perea, da Marco Atia-eptucopus Parii iensis eap. 4. liri 3. de coricordiadacerdotii or Imperii. Postremo, S. Gregorius Magnus, de quo in superiori Colloquio multa iam diximus, patria manus, Gordiari Senatoris, ει Syria filius, splendidissimum fuit italiae ae totius Ecclesiae
lumen. Ad supremum Pontificatum , invitusqiudem anno DXC evectus, omnes suas vires.& cognitiones ad Ecclesiae ornamentum, aἀReligionis propagationem . de ad omnium Christianarum virtutum contulit incrementum. Mala licet de advelsa valetudine diu tactus, nec noni gravi. atque diuturna vexatus pndam. eden
dis tamen ad Christianorum institutionem libris, qui sanctitatem ad eruditionem ubique spirant, Pigiter ineubuit. Opera genuina S. Glegori
Magni Papae sunt Muraeis in iis
in triginta quinque libros distincta. Liber P soratii, seu de Cura Pastorali, quatuor in partes. distributus. Hamilia supra Prophetam mclusetim viginti dua I Homilia q4adraginta in Esen gelia. Epistolarum libri duodecim. Antiphanari.
. . Sacramentarium . quod ex venerandae
antiquitatis Codice Ms. edidit Hugo Me indu Benedictinus Congreg..s. Mauri. inu libri GAegorum, quos Haeretici, & nonnulli Catholici intemperaritioris Critices viti Grego. ris Magno abiudicant. dictitantes, quatuor tuilo, Dialogorum libros ineptis fabulis,es innum tis miramlis,qua ab omni veri specie abhorrent, esse innitos. Sed istos Aristarchos merito doctissimus nostet)Melchior Canas libri XI. de I cis ea p. c. castigat his Verbis e Metuis, preciaris- qae virtutibus viri sanctissimi atque optimi id consequi meruerunt, ut in rebus e usmodi. quas νει
νidisse testati sunt, aes omnino illis habeatur. .
Qua in re Erasmus Roteradamus, aliiq-juniores quidam sepe ae licenter erant. Addo etiam, qubd licti haec miracula, quae S. Gre gorius in his quatuor Dialogorum libris narratii si ad debilis rationis hii manae trutinam eve dantur, incredibilia videri possint, nihilosecius spectata omnipotentia Dei, cui omnia parenti taeditu facilis erunt. Sed hae de re plura lo. gelis apud Mabillona uni toni. 2. Annalium. αseculo I. Benedictino. Inter opera dubia.
S. Gregotii Magni collocant petiti Critici
97쪽
ciminentarium in libros Regum, decimnentarium in sipum Psalmos Paenitentiales. Rejicitur au tem a viris eruditis tamquam spurius S supposititius Commentarius in Cantica Canticorum, qui sub nomine S. Gregorii Magni circumfertur, tum quia non extat in MSS. Codicibns meliotis notae: tum quia etiam Paterio S. Gregorii Magni
discipulo, ejusque operum studiosissimo. fuit
omninb incognitus. Novam de aecuratissimam omnium S. Gregorii operum Editionem adorna.
runt eruditissimi Monaehi Benedictini Congreg. s. Muari, quam doetissimis Praefationibus, de Notis, atque Sanctissimi illius Ponti fieis Vlia et gantissime deseripta illustri runt, dc S. Gregorii Mum Opera in quatuor Tomos distribuerunt. Ptiori Tomo continentur Exegetica in sacram Scripturam, scilicet Moralium in Job Libri triginta quinque. Homiliarum in Egeehielem Ptopbetam libri duo, & totidem Homiliarum in Evangelia.
secundus Tomus continet eaetera S. Grego.
Hi indubitata de germana opera, sive ad Hilio-ctam, sive ad Eeelesiasticam spectent Disciplinam; scilicet librum Regulae Pastoralis, quatuor Dialogorum libros, ec Registrum Episto.
Tertius Tomus bipartitus est. Prior pars exhibet librum Meramentorum; Antiphonarium, de caetera liturgica cum eruditissimis Notis Haiagonis Menardi Congreg. S. Mauri Benedictitii. Altera ejusdem Tomi pars complectit ut Commentarium in lib. I. Regum, Expositionem in Cantiea Canticorum masna ex parte auctam, aliam in septem Psalmos expositimem, de coniaeordiam quorundam sacrae Scripturae testimonio
Quartus Tomui duas etiam in partes divi sus est. Prior pars continet s. Gregorii Uitam,
tum 1 Paulo Inmefridi, tum ii Ioanne Diacono
setiptam, de aliam recaentem, quam ex Gregori nis praesertim scriptas adornarunt doctissimi Paete, Benedictini Congreg. S. Morti Secunda pars ejusdem Tomi exilibet genuinum Paterium
S. Gregorii Magni distipulum, qualis habetur in quam plurimis optimae Notae MSS. Ze Alus
Tot nacensis Monachi Expositionem in Novum Testamentum exGr orianis sententiis, quae P terii nomen in superioribus Editionibus immento praeserebat.
D. Nihil hactentis dixisti de Seii toribus
Graecis, qui sexto Ecclesiae saeculo magnam eruis ditionis fimam sibi in Oriente comparar utit, quotum nomina, patriam, dc Opera icite pet- pio.
M. Saeculum sextum singulari eruditione in Oriente nobilitarunt Basilias gente Cilix, de Hesbyter Melesae Antiochenae, qui seripsit tetes libros moria Ecclesialica, elu rium primus in cipit ab anno e eecti de desinit in Simplieti P
pae morte anno CCCCL xx xl D. Secundusini iatium inde sumens , Historiae filium perduxit usque ad annum DXvIII. Tertius res gestas ab Imperatote Iusmo complectitur. Alia ejusdem Basilii Opera refert Photius in Bibliotheea Cod. de io7. Theodorus Ecclesiae Constantinop litanae Lector collegit ex Socrate, Sozomeno de Theodoreto Historiam itipartitam duobus libris eomprehensam a vicesimo Constantini Magni Imp. anno usque ad Impetiumluliani pertinge
tem. Huie Operi poste Theodorus duos allos
Historiae Ecclesiasticae libros addidit, propri Madite eoni eriptos, 1 tempore videlicet, quo Socrates Historiae finem imposuit, ad principium usque Imperii seniolis, id est, usque adan. DXUll I. sebius Monachiis Orientalis scripsit
librum adversus Severum Haereticum, cujus milia
supersunt hodiE vestigia dc libros novem de δε- carnatione Domini, quorum fragmenta legi potisunt in Bibliotheca Photii Cod. xxu Dannes Scythopes,tanus seripsit contra Eutychianos, de Ace phalos. 0r ur Scytbo litamus seripsit Uitam S. Joannis Silantiam, vi atri S Euthymis Abbatis, dc itam S. Hn Scriptoribus Graecis addi polliant Procopius Garaeus, qui in plurimos Scripturae sacrae libros edidit Commentarios, ut vi dere est in Bibliotheca Photii Cod. εα ao6. deao . Aretas Caesareae in Cappadocia Episcopus, qui seripsit expiatiationem in Apocalypsim; Za. citarius Mytilenus Episcopus, qui calamum stri xit in Manichaos ; Ephremus, seu Taphra Episcopus Antiochenus , multos composilli Tractatus pro de sensione Concilii Chalcedonensis; Ioannes natione Cappadox , Epi opus Gon. stantinopolitanus, ob singularem vitae abstinentiam dictus se amator scripsit librum de Bapti-Imo,quem S LeandroHispalensi Episcopo dieavit, ut teitatur, ludor Hispalantis iii lib. de Seripi tibiis Erclesiasticis, aliosque de Paenitentia e posuit libros, de quibus videndus est doctissimus hones Morinus Congreg. Oratorii Presbyter in fine libri, quem edi dat de Paenitemia. Inter lubrias, quosIoannes ditatius Disarator de Poenitentia scripsit, praecipuus est tiber Panisentialis, ex quo Graeci multa in suis scriptis testimonia e Peerpserunt; Eulogius Patriarcha Alexandi iniis libios quinque scripsit contra Novatianos apud Photi uiri in Bibliotheca Cod. ccxxv.item librum contra Piteodi Mn , dc Seorum, de quo iden
o G animas Acubalos, de qua idem Plutius
Cod. ccxxvii. Praeterea, Orationes xi. qu rum argumenta perstringit Photius Cod. ccxxx. eius.
dem Eulogii Patriarchae Alexandrini Sermi nemin diem Festum Palmarum publicavit doctissimus Combe ius tom. I. Auctuarii Bibliotheea Graec Latinae, sicut jam observavimus in sup tiori Colloquio. Inter nobiles scriptores Graecos jure censetur Magrius Scholasticus. qui Epiph nia Syriae urbe otiundus, post Eusebium. So-ctatem, scizomenum dc Tneodore tum , bbros sex Historiae Ecclesasticae concinnavit, ab anno scilicet eccexxxti quo Nestoriana impietas iaConcilio Ephesino confixa est, usque ad duodecimum annum Mauritii Imperatoris,id est, usque
ad annum Oxcui. Omnia, quae ad suum argil- metuum digne tractandum conducere poterant,
summa diligentia ex optimis Seriptoribus coli git , puta ex Prisco, Ioanne, Ghatia, Eusta ehio de Proeopto Rhetoribus. Evagrat Hisbratiam Ecclesiasticam doctissimus missius E Giae
eo in Latinum 1ermonem vertit, de egrestis M'tis illustravit. vel so quipph Christophorumi,
qua usus est Baronius, vatiis in locis non satis viris eruditis aeeurata videtur. Setipsit etiam idem Evagrios volumen Epistolarum, oratio num de Relationum . imperante Tiberis c.
rim, a quo setamoris alguitate donatus Ost,
98쪽
ree mulid post, eum orationem composui siet de etiam in illis citantur Olympiodoras, qui δecimolandibus, laurieti Augusti ob Natalem Theodo- saeculo floruit, & alii tumores scriptores. Libet si nobilissimi pueri, eodicillos praefectutae ab eo- inseri plus Dux via Misersus Acephalas editus est dem Maurieto aecepit, ut ipsemet testatur in ab Anastasio Monacho Sinaita, non vero ab ilogo Hillatiae suae. Anastasio Patriarcha Antiocheno. ut visum esti . Pereensiuistine omnes ScriptoresGraecos, Baronio. Titulus enim in My. Odiee se habet: qui sexto laevio floruerunt 3 Exordiam GriS..isastasti β η.ubi Si itae, simu M. supersunt adhue nonnulli , quos hic liter, Oratio de secra Synaxi, de Expositio in breviter subjiciam. Domitum Archimandrita, 'alvitim Irimum, quae a Batonio adseribuntur de Sancturio ne inmacui de moribus praeclare Anastasio Episcopo Antiocheno, sunt Anastasu scripseriint. Dorothei virtutes gravissimis testi- Monachi Sinaitae. & Notis a nostro Combos
montis 2heodori Studitae, & Tarasi Patriarchae iἰlustiantur tom. a. Bibliothecae Graeco-Latinae Constantinopolitani celebratae sunt, ut liquet ex Pii iligo ad ipsius Dorothei Asieticas Institum tranes, quae extant in Biblioth. Patrum. ysa es vero dii us est Climatus ob librum, quem edi dir, Scala Cresi in seripiunt. & in triginta C pita distinctum. quibus tamquam totidem gradibus, seu sta lix, ad perfectionis religiosae culmen ascenditur. Vitae S. Ioatinis Climaci aliis quod Compendi. a Daniele Monacho RaDiluino elucubratum libro ipsius, Scula Caeti. m. scripto piae fixum est, quod etiam recitat Bol- , latidiis ad diem XXX. metalis Martii, qua colitur S. D.rnnes climactis. Scripsit etiam idem Sanetiis idti m ad Pastorem. Leontius Datantinus Monachus in Lauta s. Sabae proph Hierosolymam seripsit librum de Sectis Hereticorum, ac
de 'nodochescerintvi in X. Actiones distinctum.
Tres libros adrersiti fur chiana1 ct Nestoriaησrt Libros duos contrafraudes vomitaristarum et item Solutiones ingumentorum Soeri, & alia opera,
quae sive edita, sive inedita Gitone Latina do. nata & ceuratissimh repurgata in lucem propediem emissuriis est doctissimus nostet Mishael leuaten. Denique. in sexto Eeelesiae saeculo duo innastasii celebi es fuerunt in Oriente, quos, ii cui jam in superiori Colloquio observavim is,
nonnulli inscith eonfundunt. Alius quippE siues niον Ecelesiae Antiochenae Patriarcha, qui composuit tres Orationes, quas noster tam . be ius inseruit tom. Σ. Bibliothecae Graeco-Latinae Sanctorum Patrum. Prima oratio est de Annuntiatione Seati a Vietinis, scuti & secunda, Tertia vero est de Transfiguratione Demini
nisi tesu Christi. Extant etiam sub nomine
Anastasii Patriarchae Antiocheni quinque Orationes Dogmaticae manu seriptae in Bibliothera
Caesarea , ut resert Lambecias tom. 7. Commentariorum de eadem Bibliotheca pag. I 67.
Alier Anastasius suit Monaehus, qui vixit in Monte Sinai, & ide6 Si ita appellatus. Hie auctor est librorum XL Anamicatam eontemplat amis Hexameron, quos tamen Baroni us putavit ei-
se scelus Anastalii Patriarchae Antiocheni οῦ ei. tantur enim hi libri in Annalibus Michallis Glica viginti ei rester vicibus . ibique nunquam eorum Auctor Episcopus, aut statriarcha Antio: henus appellatur, sed saepitas Anastasius Sinaita, ex quo colligitur, AnastaliumMonaehum Sinai tam legitimum esse horiunce librorum parentem , non vetoAnasta fium Patriarcham Antiochenum. Li
hodoxorum aliqMrum christianorum interemtio
aus de diserem Capitibus Ecclesiasticis,quem Batoni us tribuit Anastasio Sinaitae, neque ab hoc.neque JAnastasio Patriarcha Antiocheno editus es illim quia plures errores Graeeorum inserti sunt in
his Quaestionibus de Responsionibus, tum quia
Sanctor tim Patrum. Ausus est Albertιnus Sectae Caluini aliae Pseudo- Minister allatere in libro. quem edidit, de Sacramento Eucharistiae An stalium M aelium Sinai tam credidi ile , Eucharistiam ei e metam figuram Corporis Christi virtutis eias & essicaciae plenam. At Anastisium Monaehum ab spe errore vindicant Petrus de, orca Atehiepiscopus Harisiensis in Epistoli ad
iam Dacheriκm , Arnaedus Doctor Surbonicus lib. .lom. r, de perpetritate Dei cariatica Ecclesia circa Eucharistiam cap. 1. α tulis Alexant rein sexto Ecclesiae saeculo cap.r 3. ubi doctissimi illi Scriptores pluribus probant . Anastasium Sinaitam Monachum realeni Corporis Christi in augustissimo Eucharistiae Sacramento constanter docui ite, quamvis eri ore sibi proprio, de inexplicaudis huius Mysterii circumstantiis lapsas, opinatus iit, Corpus Christi in Eucharistia elleeorruptibile , & affectiones , quae conveniunt accidentibus, puta, frangi, dividi, dentibus conieci, stomacho digeri,alterari &corrumpi, COGpini Domini convenire. Qtra in relicti erraverit Anastasius Suisita Monachus, nunquam tamen deflexit a fide, qua semper, ubique, S: ab omni ἀbus creditum est, Corpus Christi esse realitet praesens in Eucharastiae Sacramento. Sed de Setiptoribus Eccletiasticis, qui sextum aeculum
do trina & pietate illustrarunt, . haec praeliba sese sussiciat.
D. Um Ecclesiae Catholicae vetitas in D et tina. Disciplina.& Murali potissimum splendeseat, hoe unum dumtaxat ad rerum, quae
ad Histoliam sexit Ecclesie caeculi spectant. plenam notitiam desiderari videtur, ut de doctrina . Disciplina.& Morali hujus saeculi brevitet in isto Colloquio disieramus. Agedum, &ostende primo, quanam suerit Doctrina sexti Ecclesia seculi 3 M. Doctrina sexti saeculi eadem planὶ fuit. quae nune obtinet in Ecclesia Catholica . & qiuae ab Apostulis prosecta invariabili saeculorum serie
ad nos usque constanti perpetuaque traditionct propagata est. Profitebantur omnes fideses sexisti Ecclesiae saeculi unam divinam Ellinitiam Meres Personas contra Arianos, & Sabellianos , duas in Christo naturas, divinam scilicet & hu manam. contra Eiitychian unam personam isti divinam . contra Nestorianos. Cirea haeo
duo praecipua fidei orthodoxae dogmata nulla prursus Catholicos inier texti Ecelesae cieuli suit controversia. Quapropter,jure merito ob.
99쪽
servat doctissimus Cardinalis Norsas in dii sertatione Historica de uno ex Trinitate carne contentionem illam, quae seculo sexto inter C
tholieos exorta est, circa hane propositionem: ut ὲ vinitate earne palus est, futile puram pa tamque inter Catholicos Logomachian , qu lis olim fuerat de hae voce postasis quaestio tanta opinionum diserepantia Latinam inter & Gr eam Ecclesiam agitata. Latini siquidem, ut jam observavimus in sexto Colloquio in Historiam quarti Ecclesiae iseuli, tres personas, & unam Hypostasim in Sancta Trinitate elle affirmabant; ipsis enim Hypostasis idem erat ac substantia, natura, & elsentia. Ex adverso Graeci tres Hyp stases in Sanctissima Ttiade admittendas esse per tendebant, quia Hypostasis apud illos idem erat
ac persona. Magno certh animorum aestu Lati nos inter & Graecos diu multumque disceptatum suit, priusquam Latini. re matuto examine ponderata, nomen Hypostasis in eadem eum Graecis
significatione reciperent, quamvis utrique, id est, tam Latini, quam Graeci, essent in re significata planE concorde, . nemph unam Essentiamelle aivinam .iresque Persona atque pro Catholico isto dogmate contra Haereticos se strenue depugnare utrique palam gloriarentur. Huic igitur de signiscatione vocis inpostam contentioni in quarto seeuto acerramd Gentilatae perlimilis suit ista controverita Catholicus inter sexti siseuli enata circa hanc propolitionem:
ur e Trinitate carne prisus es , hanc quippe Monachi Scythae eum quibusdam aliis Catholi
cis constanter propugnabant; alii veto Catholici eam Eutychianae Haereseos insimulabam. hi neque tot clamosae disputationes, de tot con ita se factitare hinc inde accusationes. Haec tamen pura erat quaestio de nomine, quia utra-ique litigantium pars in fidei dogmate consentiebar, duas in Christo naturas indivia adversiis Eutyclitanos admittens. 5: unam in eodem P&sonam contra Nestorianos adstruens. Credide rim ipse. buic eontroversiae inter Catholicos sexti seculi obortae loeum dedisse errotem facti in hoe
positum, quod multi Catholici hanc Scy Larum
Monachorum propositionem e Unus Araritare Ome passus est, ablasphemia Petri Fullonis Haereiatici Eutychiani non differre autumarent. Hic enim Haereticus Tritigio addiderat hae vel barVM crucifixus es pro rariis, ista Dro
politio : Unus Dinitate cruciφxus es . sensu convenire videbatur. Uertim , errore facti inhoe hallucinabant cir illi Catholici,nam Petraι
Fullo haec verba: rii crucifixus es pro nobis, Trina-gio, quo Deus ter sanctus proclamatur, addide. rati ut innueret Filium Dei in substantia Dei. tatili vel Trinitatem totam pastam cile. Duas si quidem in Christo naturas negabat impius ille Eutychianus. At Scythae Motrachi duas in Christo naturas incolisutas conceptis verbis pr fitebantur. & unum ὲ Trinitate , scilicet Filium Dei. non in substantia Deitatis, sed earne pasItim ac crucifixum propugnabant. Suam . .ei rumque suorum Scytharum Monachorum super hac re sententiani dilucide exponit xentius in Prosessione Fidei de Christo, eamque Sancti Procti Constantinopolitani Episcopi, cujus doctrinam tecepit Synodus Chalcedonensis, auctoritate confirmat In Tomo ad Armenios, utaeingere est apud Natalem Alexandrum in selectis Historiae Eesesiasticae Capitibus seeuto VI. Dic
sertatiotie ieeunda. Mirum igitur non est, si I annes II. Summus Pontifex, postquam accura. tὶ examinallet. hane propolitionem e mas ἡTrinitate carne passus es, de Scytharum Mona chorum doctrinam de duabus In Christo naturis perspectam exploratamque habuisset, tanquam Catholicam approbaverit, & Acoeinetas Mona. chos, qui praedii tam propositionem, ceu Haere. Mam, reprobabant, danarraverit; ut iam a no. bis obfetvatum est in superioribus Colloquiis. Nulla igitur in sexto steato distensio aut conti versia fuit inter Catholicos circa dogmata Sanctissimae Trinitatis, & Incarnationis verbi di vini. sed potius concors omnium doctrina, animorum qile consensio.
D. Quaenam fuit doctrina sexti seculi circa alia fidei dogmata, quae taedenda proponit Ecel Catholica, & ab Haeteticis nostri temporis
M. Cuia alia fidei dogmata. quae credem da proponit Ecclesia Catholica . eadem proistis fuit seeuli sexti doctrina ac nostra. Haereiici quippe, velint nolint, fateri coguntur, Christi nos sexti Ecelesiae seculi cultum cietulisse Samctis, eosque invocalle; Martyrum sepulctra, &Reliquias in maximo honore habuiste; Coeli bitum observatum,& Monasticum institutum balneo fuisse propagatum , Ptimatum Romani Pontificis mieii ille praesertim in nersona Agapeti Papae, qui, ut in superiori Colloquio diximus, Cotistantinopoli degens Anthimum patraarcham Constantinopolitanum, cui impensitis favebat. Theodora Augusta, Sede Patriarchali propria sui aut horitate, missoque coacto Concilio, dejecit.& in ejus locum Meniam substituit. Praeterea, iEcelesam in Conciliis generalibus congregatam in definiendis rebus fidei infallibili pollere auctoritate, Christiani sexti Ecclesiae seeuli firmittierdididerunt eum Sancto Gregorio Magno. qui eo dem seeuto Pontificatum gessit.&iii Epistolabn.
odaca ad Patriarchas, quae est xxv. lib. I. tesse itur. sequatuor Concilia Oecumenica suscipere, ee venerari, se ut Sancti Evangelia quatuor librM.
Quintum pariter Concilium generale, in quottia damnata sunt Capitula, se pariter venerari profitetur idem Summus Pontifex eique, qui ali ter sapit, anathema dicit. has verbis: Qui sciero abiasapit, anathema'. quisquis reris priarctarum sedarum sid:m te si pax eist. a Dra Patre m. Quapropter, quando sancius ille Pomtifex mitius egit eum 1headelinia Longobat 'rum Regina, , cum nonnullis,qui Concilii quinti generalis auctoritati in damnatione trium Ca itulorum damnatione obtemperare detrecti'ant, nee eos pro Schismaticis habuit, usus est Salictissimus ille Pontifex prudenti quadam in conomii, forte quisd eos ignorantia laborare po-
tilis,quim prava voluntate noverat, eumque do ceri non refugerent,sperebat futurum, ut tandem
aliquando resipiscerem , maxime postquam illi fuisset ostensum, Synodo Chalcedoneusi nullum iuinta Synodo vulnus esse illatum, ut perpetimbi persuadebant. Sed prudentis OGonomi*elapso tempore, clim pauci superesseiit trium Capitulorum defensores, summo iure eum illi egit Sanctus Gregorius, nec prius ipsos ad G munionem receptu, quim prosessi . suillent, uquintam Synodum pari cum aliis quatuor ος metici
100쪽
memeis veneratione suscipere. Hane supremam Eeclesiae auctoritatem in Conciliis Oecumenieis adstruens S. Grego: tu, Magnus , omnes contra Catholi eam Fidem aut iam exortos errores , aut in posteriim orituros, simul oppressit. Sacrificia, orationes, vigilias, Eleemosynas, aliaque id genus pietatis officia De Liliciis admodum plode iste, eosque subsidiis istis vel levati, vel ex toto liberari constans erat in v I. culo utriusque Eeclesiae tam Otienialis , quam Oee idem talis doctrina, sicut pet leuis, invictuque omnium laeulorum testimoniis confirmata testatur Eustratius Seriptor sexti Ecclesiae saeeuli, Magne Eeelesie Constantinopolitanae Presbyter , in libro , cui titulus est : Refutatio rerum. 3 Heunt,
Quem librum Latineque edidit. Sanctus etiam Gregorius M. qui sexto saeculo universalem regebat Eccletiam . plutibus in loeis eamdem doctrinam tradit , sea praecipue lib. q.
Dialogo tum cap. ubi Interroganti discipulo :post mortem Purgatorius unu sit ' respondet Sanctus Doctor: pro quibusiam uvibus eu u tergendu esse anuJudieιum purgatorium etnem. Quod infra dileαὶ probat. Et cap. s s. sic scribit: M.Lrarum θυι am mvi etiam post mortemsacra obiatis hostia ad uvare 3 tia ut hanc nonnunquam ipse G.
Consessionis & Absolutionis Sacerdotis necessitatem pluribus in locis probat idem Gregorius, maxime lib. 21. Moralium inJob. num. i. α Homilia 16. in Evati gelia , tibi sub schemate Lae ars ex mortuis a Chtilio revocati & ab ejus Apostolis soluti, explicat peceatoris per Consensionem peecatorum e sepulchro prodeunUs resura rectionem 3e Blutionem. Sic enim habet: erg. Heιιών r Vem foras 3 acsia rete cuiliber moris
tus sucu a diceretur o Curreatum tuum utraco.
Mulatum solemnia in sexto taculo fuisse ee Iebrata, passim legimus in operibus S. G egotii Migni praesertim in Homitiis in Evangelia , ex uibus saeilh eolligit tu, fideles hujus iaeuli eon stant Et eredidi ite, Millam esse verum N propri Edictum Saetificium. & in Augustissimo Euehat
stiae Saeramento ver de realiter contineri Corpus, de Sanquinem Christi Domini. Q od etiain. Sanctus Gregorius Magnus cap. s8. lib. q. Dialog. his perspicuis verbis confirmat O- qmppe ibi παι sumsta r. 0us caro an populi saturem parta.tur, ejus sanguo non Iam in manus 1 Delium,sed in ora fideliuam funditur. Refert quoque Ioannesmaconus in Vita ejusdem S. Gregorii Papae lib. 2. p. 4 quod Matronaqucdam Maso G egorio νιν stasian ip bocas A fissarum solemnia celebranti βο- Διμι. ob tiones intulerat. Cuι post .M stersa tradι- urus cym diceret: cirpus Damini Nostra 'Vu νιμβι sans risi animam tuam, civa susefit. ille con
tiam eam ιlum revocare polust, quam totum populum esHirmare cura πιt. Rursus itisque uorationem
eum otidem prostratus, cara M f ustum an panti ρνι- mordia reformavit. Hoc longiusculum licet Ioan -- nas Diaeoni testimonium producete operae pretium duxi, ut manifesto constet, Cluistianos sexti
Eeelesii iaculi fit ma fide credidi ite ι ealem praesentiam Corporis, & Sanguinis Clitasti Domini in
Eueharistiae Sacramento , scq xle retundatur etiastaenis auda era Albertim Sectae Calvanianae Pleudo. Ministri, qui in libro,quem edia I, de Sacraoento Eae4 ν stia. ducis adducit Setiptores sexti saeculi, videlicet A astasium Sinaitam Monachum in lib. qui inses ibit ut . Dux Vra,& Fac naum Her
mi anensem Episet pum lib. 9. cap. I s. a quibus negatam elle ait realem praesentiam corporis Citti iii in Euehatilliae Sacramento. At Anastasium Sinaitam, sieut in si periori Colloquio vi. limus, ab hoe errore viti doctissimi vindieant, se ut &FIetmiaiiensem Lpiscopum , ut vi ere est apiid Natalem Alexans u cap. q. ata. 6 342. Hi Eeeles sexti taetili. Plaeterquam quod nulli omnino est Facuum Hermianenti, Episcopi in Ee. elelia aut horitas, utpote qui Schismaticiis fuit , in Sehil male scripsit&obiit. Sed quae, amabo, major vesania elle potest, quam obscura quaedain teiti. monia in horumce duorum sexti saeculi seti pio. rum ibris expiscati velle, δc tu lentissima nolle recipere testi nonia deprompt1 ex operibus S. Gregorii Magni, qui eodem iactito univetis E elesiae elavum regebat, ex q)tibus Sole clarius eoi. ligitur, omnes saeculi sexti Christ sanos praesentiae realis Corporis & Sanguinis Christi Fidem constantissime tenuisse λ legetis Coofesonem suo
rianam typis Coloniae editam optὲd Arisaia, sitientelium anno M DIU. Auctore Theodos P. ιν. νο Campensi Colonientis Catthusiae alumno. qui invictὰ demonstr t, omnes fidei articulo, . de quibus nobis impiae sentiarum cum Luthetanis, di Calvinistis, aliisque novis Haeteticis controisversia est, i Salicto Gregorio Magno probatos de asse itos elle , eoru inque errores in atriecellum a
S. illo Doctore suille praefocatos. D. Sine, quaeso, iin te paululum interpellem,
te perctanter, an vera sit illa Hi maria, quae cie cumsertur de anima Tram ι imperatoris in infidelitate defuncti ab insedis precibus Sancti Gie. gorii Magni liberata si enim haec nat ratio veralit, sequitur plan E. Christianos sexti Ecclesiae saeiaculi non eonsentille nobi lcum in hoc dogmates det,quo credi irn licitum non elle orare pro his, qui in sua impietate de in infidelitate denset fili aeternis sit ni cruciat. 1s addicti, quia, ut inqise scriptura Saera interno nuta est ν edemptio. M. Haec narrat vanei la, quam audisti, deliberatione Traiani ab inseris, de delasis ad e, mimpetrandam a Sancto Gregorio Magrio pthcibus. iure n. erub a vitis eruditis tabulae loeci habetur. Enim veto, ut benὶ mulsa praetermittam momen