장음표시 사용
81쪽
Canone autem septimo statuitur, ut observatio diei Dominicae incipiat a Sabbato. Atque hinc striasu emanavit consuetudo in totamfeiae Isioannam cessandi die Sabbati ab omni opere stibeam , inquit Vascus in Chronico. Qui mos a
Iudaeis ad Christianos translatus est. Ainio DXVII. si molia, quae Urbs est Ca, talonia Tarraconensi Metropoli iubdita, congregata est Synodus clarandensis , ad quam convene re septem Episcopi, qui decem Canones ediderunt , ita quibus praeter alia multa , quae Disciplinam Ecclesiasticam istisi, decernit prinὶO , ut idem Millae de Psalmodiae ordo in tota Provii incia Tarraconensi servetur, quae in Motopoliona Ecelesia observatur. Secundo, tempus con serendi Baptismi Catechumenis praefigitur ad dies Paschatis & Pentecostes I infirmis clu uix que tempore , infamibus eadem etiam die, qua in lucem editi sunt, ii m mortis Periculo versei tur. Tertio statuitur, ut, juxta morem e GaIliis advectum , duae Litaniae, sive Rogationes, aut publicae supplicata es quot annis celebrentur , Priores , nc Omada post Pentecostem aquilitast tia utque ad Sabbatum: secundae, Κωlesulis Novembris recitentur, iusi dies Domini ca tuerit, tunc enim in 1equentem hebdom dam transscrebra. ur , de eodem aitu peragebantur , quo priotes. In guisque indicita erat tria duat .a a carnibus &vino abstinentia. Denique, districte praecipitur Clericis, ut juxta antiquos Cationes cadibatum scrvent, &ab omni extiane acum mulierum contubeUIiu ca,eanti . .
dem alitio DXVII. habita est in Regno
Burgundico Synodas Daonensis, cui praeivit S. Avitus Viennensis Episcopus, in eaque coarditi sunt M. Canones. In his multa praeseribuntur circa disciplinam , quam Episcopi, Presbyteri, &Clerici observare debent. Secundo,
permittat ut Presbyteris, ut Haereticos, quorum
' desiperata valetudo est, si subito ad Fidem O
tholicam convertamur, Chrismate conlignensequbm Ecclesia greinium admittantur. Tertio,
abrogatur Diaconillarum consecratio. Quart, prohibetur, ne Altaria, nisi lapidea, Chrisinatis unctione consecrentur. Quinto, impedimenta in gradu consanguinitat. dirimentia Matrimonium restringuntur ad consebrinos & consobrin M. Sexto, antiqui Canones de tempore age dae poenitentiae praeliis renovantur, & confir mantur, pinnitentibus tamen in mortis ditaimine positas constituta Poenitentiae tempora relaxantur ; sed si eonvalescant, statutum per Canones poenitentiae tempus servandum decernitur. Denique, adstabiliendam distiplinam inonasticam tam pro puellis, quam pro viris. aliquot sancti nes praeseribuntur. Legi possunt XL. illi Canones synodi Epaonensis in tomo IV. Conciliorum.
Qi Eim autem attinet ad locum, in quo Synodus isonensis, vel Daunensis congregata est, va
tiae sunt de eo conjecturae seriptorum, qui ingeniosis quidem, sed vanis conjecturis indulgentes . locum, in qlio olim habita est liaee Synodus
detegere conati sunt, irrito tamen labore, cum non amplius extet illa Civitas, immo nullum ipsius modo supersit monumentum , .ut vestigium. Quocirca, ne in re tam incomperta
ariolari videamuc abundE sufficiat tibi tarciliane Epamensem synodum in Regno Burguri lco sub
Sigismundo Rege fuisse celebratam. Paulo post hane Epaonentem synodum , Hremiolus Episcopus Lugdunensis aliam Coegie Synodum , quae dacitur tigrimensis prima , in qua, decem assidentibus Epistopis, sex conditi.
sunt Chiaones , quorum primus spectat causam Stephani cujusdam incestuosi, quem cum Hacydia cognata sua , cui nefarie sese conjunxerat.
Synodus ab Ecclesiae liminibus expulit , quam tamen sententiam , rogante Sigismundo But sundiae Rege sic temperarunt Episcopi Canone
texto, ut ei in Ecclesia orare permittevent usque
ad orationem plebis, quae post Evangelium legitur. Nai Canones pertinent ad distiplinam Ecclesiasticam. Anno DXXIV. Sahctus Caesarius Arelaten. sis Episcopus convocavit Concilium Arelatente IV. Eo tempore, quo Arelatentis Civitas etheo dorica Italiae Regi parebat. Sexdecim huic Concilio interuierunt Episcopi, qui quatuor Can hes diseiplinam Ecclesiasticam spuctantes condi
Ad eundem annum DXXI v. multi Ilist
fiet Ecelesiastici reserunt Epocham Conciliorum Berdensis, denuntini, quae iii Hispania fueriant
celebrata. At Cardinalis de A irre tom. a. Conciliorum Hispaniae, de cvius Antonius an no MDCLXXXIV. demortuus, tona. .. Biblioth. Hi*ί Veteris, accurath iuxta omnes antiquus dices MSS. utrumque Concilium ad annum
usque DXLVI. distulere, qix madmodum etiam Hieronymus P ades in Historia Cataloniae lingua Histrauca strapta lib. 6. cap 6.diam de Ilet densi Concilio verba Dcit. Qita propter de duo bus illis Conciliis Ilardens, Valentino nihil in praesentia diram, sed ea juxta ordinem Chron logicum, cui restitui debent, inta opportunici
D. Nullam hactentis mentionem feeisti geConciliis , quae sexto Ecclesiae saeculo contra Se-nupelagi. uios ille celebrata, in nostris praece
dentibus Colloquiis memini te jam observasses M. Recte de appotist mones. Nam de Conciliis sexto Ecclesiae saeculo eontra Semipe lagianos celebratis hic breviter disterere , ordochronologiae postulat. Docuina itaque Semisepelagianorum , quae in quinto Ecclesiae seculo
propter inultos erudatione & pietate viros, qui ei adhaerebant, danmata non fuerat, ac subin
dZenta fidei crimen licite ac libere fuerat dese se, tandeman. DXXIX. in Synodo Λrauseana II. quam Sedis Apostolicae aviaritas, approboit, penitus exploia ac rejecta est. Haec autem Syn odus macta est a Caesiario Arelatensi Episcopo occasione Basilicae a Liberis Patricio constrareta, & in ea conditi sunt Canones viginti quinque, quibus Semipelagianorum sententiae condeinna tae sunt, ita ut absque Haereseos nota a quo' vis deinceps propugnari haud potuerint. C sesiani & Duin sententiae proseriptae sunt. Fi dei initium esse donum Dei decemitur Canone quinto. Gratiam non dari petentibus, quaeren tibus, putantibiis, sed dari potius, ut velimus,
petamus, de quaeramus, depulsemus, definitur
Canone sexto. Adjutorium Dei Sanctis sim Per implorandum, quo possint in bono perdur st
82쪽
citur Carione decimo. Denilim , humani arbi- rem disciplinae Ecclesiast ear cenditi simi Cano tuli adversus Divinam Gratiam tumor eliditur nes, quorum septimus vetat , corpus Sacerdotis, Canone XXII. his verbis, nemo nisi clim ad tumulum estertur, Dominici mendacium O peccatum. Hi Canones ex Divi Corporis obolui , ne , dum honorantvr Corpora, Augustini verbis ac sententiis constati, ac Bonita Aliariapolluantur.
cio II. Summo Potnifice fueriint approbati. Qui- Anno DXXXVIII. Concilium bus tamen eum Serui pelagiani acquiescere nol st m. juxta Consulatus notam, quam ex probis lent, suctus Cesrius Valentinam in Galliis Syn- monumentis restituit doctissimus inodum eodem anno indixit, ut stequentioribus sitffragiis Catholica de Gratia Christi doctrina approbaretur. Huic Synodo Valentinae Saniactus Caesarius adversi v letudine praepeditus adesse non potuit, ejus tamen vices pro divinae fratiae defensione strenuh sustinuit cyprianus Epi- copus Tolonensis, qui, ut legitur In vita San, GCaesarii: Omnia, quassicebat, de vis utique Scripturis firmos,inde antiquissimis Patram Constitutionibus probans , nihil per se in diuinis profectibus quemquam arripere posse, ni fuerit primitas Dei gratia pravemente vocatus. Hujus Syn odi Valentinae Aeta petierunt. Tandem Saninctus Caesarius eodem anno DXXIX. y sensem , seu Vastonensem II. Synodum celebravit, in qua decem consederant Episcopi, & quinque Cano nes Ecclesiastisam discipli iam spectatues condi ci simia
D. Perge, si placet, alia juxta ordinem
Chronologicum trecensete Concilia Nationalia de Provincialia, quae sexto Eecsesiae saeculo fuerunt
M. Anno DXXXI. Irabitum in m Hispania Coneilium Distanum I. regnante in Hispa- , mumieο Wisigothorrum Rege, non verbrieuis, ut qui iam Scriptoribus per etro rem obrepsit. Legitur quippe Canone quinto illius Concilii: Gratias agimus Omnipotenti Deo, riinia Domino nostra glorios Amae arico Rus. In hoc Concilio quinque Canones edita sunt, quo ruin imisι Clericis elibatum districte praecipit,
oe quartus Consanguineorum mali inua vetat.
Inter Episcopos adfuit huic Concilio Sanctus tu. Episcopus Urgellitanus, cujus superest Tractatus in Cantica Salomonis, qui in Bibliothecis
Anno CXXXIII. Concilium Aurelianense upraecepto trium Regum Francorum, ut in illius Praefatione legitur, convocatum est 4 Lum ex
praeceptisne gloriosissimorum Regum in Aurelianensem Urbem convenissemus. Ex omnibus tamen Franciae Provinciis non filii eo in istud Con cibum , sed tantum ex quatuor Provinciis Lugdi inensibus , & ε tribus Aquitanus, sicut subscriptiones demonstram, Inter suere Episcopi XXVI. & Presbyteri V. a totidem Episcopis mitin si, Canonesque XXI. conditi, in quibus multa
circa ordinationem Episcoporum, & Presbyterorum, circa ordinationem Diaconissarum, quae
omniud prohibetur, eitea honestam Clericorum vitam,&Abbatum ero Episcopos obedientiam; necnon circa alia Ecclesiasticae disciplinae capita
Anno DXXXV. Concilium . severrante habitum est, ad quod ex solis Theodeberti Franc rum Regis ditionibus convenerunt Episcopi Pindecim, ex quibus quatuor Martyrologio Romano coluntur, videlicet Gallas Episeopus Arvemensis, Gregorius Discopus Lingoneims,
ianas Episcopus Gabalitanus, de Metius
Conei liisGallicanis , congregatum est. Et interfuere Episcopi undeviginti n Presbyteris septem ex diversis partibus Franciae, cui titin tem potis ues Reges ChiisertuD Clotarius, &The-
dominabantur. Triginta tres Canones
in hoe Coneilio editi sunt, de quibus legendi Cl.
Colatius Congregationis Oratorii Presbyter in Atinalibustac ei laeFrancorum ad an. DXXXVIII. n. IX. & sequentibus, ct Nutatis Alexander in sexto Meseliae saeculo. Anno DXL. coamam est Concilium Barcinonense, in quo decem editi sunt Canones, qui publich poenitentes spectant. Hos inter Oct vias obligat eos, qui in infirmitate poscunt nonitentiam, & a Sacerdote accipiunt, ad eam peragendam si postea convaluerint, ita ut a communione abstineant. donec integram & sc teris puram vitam illorum Sacerdos prob
Anno DXLI. celebratum est Concilium Aurelianense IV. cui ex tripartito Franciae Regno, childeserti nimirum , inluxit, & Theoctberrii terfuerunt Episcopi XXXVIII. cum Presbyteris XI. M Abbate uno, qui toridem Episcoporum nomine interfuerunti Conditi sunt in eo Cationes XXXVIII. quibus praecedentium S odorum Decreta suerunt confirmata, & aliquot alia addita.
Alino DXLVI. Concilia Ilerde Θ, de Valentis uvi in Hispaniis habita suerunt, sicut supra
ex Cardinalide, utrae jam observavi. In utroque Concilio egregia Decreta ad instaurandam
Ecclesiae disciplinain condita sunt. In Coiicilio Iserdensi sexdecim Canones a novem Episeopis, dein Concilio Valentino Canones tantum sex a toti dem Episcopis conditi siunt. Anno DXLIX. Synodus Aurelianensis Rex tripartito Franciae Regno, sicut Epitcoporum, qui ei interfuerunt, subscriptionese monstrant,
indicta est licet in praefatione Mis Concilii
unus tantum Gilribertus Rex a Patribus laudetur, quia Aurelianentis Civitas in ditione Chil deberii sita erat. Condidit haec Synodus Cino nes viginti quatuor , qui praecedentium , Corellionim Canones confirmant, vel illis quaedam addunt, aut explicant. Ex his XXIV. Canonibus Concilii Aurelianensis quinti fuerunt sex decim approbati in S)modo Arvernens II. quae paulo post Aurelianensem quintam fuit in Regno Theodebaldi etiam Francorum Regis celebrata. Hujus Synodi AGemensis II. non meminit quidem Baronias, sed post illius mortem. Frondus eam Inter Concilia Gallicana publicavit. Synodo Aurelianensi V. subscripseritne iscopi L. de XXI. vel Presbyteri, vel Archi diaconi , vel Diaconi, vel Abbates a sui, Episeopis direm. Decem Episcopos ex his, qui isti Concilio interfuerunt, Samstorum fastis adseribunt Ecelesiasticae tabulae, videlices Albiuum Episcopum Andegavensem, Arricolam Episco-
83쪽
pum Cabilonciem , Auresianum Episcopum
Arelatensent, Dallum Arvernentem , Eleu, heri. inn Alti 1iodormissem, Sacerdotem Lugdunensen , Leobinum Carnotensem, Lautonem Constanti num , Rirminum Uticeidem . t etiam Trevirensenti Praeterea . Tinsectentes cohuat Domitianum. Lingonenses Ietruam, Burdigalenses Leontium, Alauenta Nectariam. Viennenses , Nivernenses Aregiam, Ebriam ira Lugdunentes Genebaudum.
D. Maxima prosecto commendatione di gni sunt Galliarum , Hispaniarianive Antistites, qui doctiina. &sahctitate insignes; nihil secundum Deum antiquius habuerunt, quam ut Syn odos ad conservandam Ecclesiae disciplinam frequenter colligerem. Nec dubio, qui ualia Concilia Provincialia, ptaeter ea, quae hac tilis enumerasti , sexto Ecclesiae saeculo celebraxint.
M. Ita est: multa alia , praeterea , quaehde usque recsnsiui, Calliarum, & Hispania tum Antistites irate Ecclesiae saeculo Concilia Pr vincialia celebrarunt, quae hic breviter, ne tibi fastidium ingeram, ordine Chronologico indigi
ut optime observat Carolus Coinr- in Annalibus Ecclesiae Francorum, mit convocatum, non vero anno DLV. Qui novissimi Conciliorum Collectores notant. Constat enim Hrminum Uiace
sena Episcopum . qui huic Synodo subscripsit, obi ille anno DLIII. habitum est istud Concilium in causa Sassaraci Episcopi Parisiensis, qui de
gravissimo crimine accusatus . propriaqile com fessione convictus . meritis secutidum sacros Canones Episcopatu amotus in Monasterium detru sus fuerat, denuo itaque inhoe secundo Paciliensi
Concilio discussa de dijudicata Sassaraci causa, viginti sex Episcopi, ex quibus complures in
Sanctorum numerum Herunt relati, Illatis ex auctorationem approbarunt, de in ejus locum
sebium subrogis t. Anno DLlv. Concilium Arelatense V. a Sapaudo illius Urbis Episcopo indictum, & ex Codice MS. Lugdunensi primo in luce in ab eru dito Sirmondo datum est. Ex Provincia Vim nensi, & euuabus Provinciis finitimis , scilicet Narbonra II. S: Alpiiura maritimaruari convocatum in istud Concilium, & in eo septem conditi sulit Canones , quibus disciplinae tum Ecclesiasticae , idni Monasticae optime consultumeae Anno DLVII. habita est, regnante in Galliis Childeberto , Synodus Patre iensis tertia, quae
decem condidit Canones, eique interfuerunt quindecim Episcopi, ex quibus Martyrologio Romano in eripti sinit Praetextatus Rotomasen sis, Euphronius Turonensis, Germamis Parilien sis , Samsen Dolensis in Armorica, cuius vitam ab auctore anonymo ipsi coaevo scriptam doctissiamus a GH nius saeculo r. Benedietilio public vat. Praeterea , Burdigalenses Leontium. Nannetatisra Felium, de Carnotenses Calemcum ve
Anno DLX. Concilium Baracarenst primam, in Hispaniis regnato Theodemira Suevorum Rege , habitum est , in quo coiiii demes Episcopi omnia Capitula, quae eontra Priscillianum H resiarcliam ejsisque Haeresim in praeeedentibus
Conciliis jam coiistituta fuerant, relecta, &a' probMa sunt. In eo etiam Eceseibastica disciplina viginti duobus Canonibus sancita est. I iner isto ruiri sui scriptiones legitur , Minimal
isi pus subsic si, qui alius non est, quam s.
Martinus Episcopus Duiniensis, qui postea crea tus est Metropoliin Bracarensis , eoque no
mine Concilio Bracarensi II. subscripsit anno DLXXII. Anno DLXVII. seii anno sexto Gianiram Galliarum Regis , coactum est Concilium dunensse M. ex lolis ditionibus Guntramni Regis, sub cetis Lugdunensi Episcopo, in quo condiustineta nes lex, eique subscripsere sua, vel iam vicarior viri manu Episcopi quatuordecidi, quos inter tabulis Ecclesiasticis insicripti sunt Nicetius Lugdunensis , inrisola Cabilonensis, Syagrius Augustodunensis. Colitur etiam . Gladius a suis Nivemensibus. Eodem anno perdictum est Concilium Turonense II. ex selis diu, nibus chariberti Galliarum Regis, sicut ex pr satione istius Coneilii colligitur. In eo ediu sunt viginti septem Canones, quos perdocte ex plicant Carolus Coinriss in Annalibus Ecclesiae
Francorum, & Natalis Alaxander. In sexto Historiae saeculo. Subscripseriint huic secundo mellio Episcopi novem ex tribus Provinciis L fgdunensibus, secunda, tertia, & quarta. Aliquot ex
illis Episcopis, qui huic secundo Concilio Turonmili subscripserunt, in Sanctoriam numerum suerunt relati, vel in suis Ecclesiis coluntur ut Sancti.
Anno DLXIX. celebratum est in Hispania Concilium Lucense, in quo lem est Epistola
Theodbmisi Regis Hispaniarum , hortantis, ut phi res in Gallaecia instituerentur Di meses, ac praeterea, ut poeter unam Metropolitanam S dem, Bracarensem scilicet, alia designaretur. Quod de factum est. Sedes enim Lucensis erecta in Metropolim. Nunc tamen Luto , seu Lucas.
hodie Lago tantum est Episcopatu Sedes Metro politae Compostellano subdita. Alino DLXXH. ex utraque Gallaeciae M tropoli , Bracarensi nimirum fletari siti congregatum est Concilium Bracarense IL In eo decem editi sunt Canones, quibus Episcoporum oscuin sacra Vilitatione praescribuntur, ii iisque praehibetur, ne munera pro ordinationibus sactis, pro Chrisimate, pro consecratione Ecclesiarum , & pro Baptiuino 'uidqtiam exigant. Decerni tur quoque, quosdam Sacerdotes depositione plectendos esse, qui antiquo Priscillianae Haereloestatore in aci oblationem in Missis pro Defunctas
An sequenti, seu DLXXII L indicti est. Synodus Parisieψι qηarta, de quae agit S. Gr
gorius Turonensis lib. q. cap. q2. ad hanc coM
venere XXII. Episcopi eum uno Iri es termis Episcopo Aurelianensi millia Ruribs anno DLXXVII. Pati ius h1bita est Synodus, quae est Par ensis quinta , in qua , accusante Rege Chilperuo. Sancti Prat extati Episcopi Rotoma sensis falso accusati, quod Merario filio rebebi ejusdem Regis favillet, eausa discussa est, Praetextatus ab Ecclesia pulsus custodiae traditus, E qua cum sugeret nocte, gravissime caes in Insulam prop. Constantiam est relega iis, subrosais in ejus locum μluaris , crius memi
84쪽
rum cap. I9. Martyrio tandem xii DLXXXVLcoronatus est Pratextatus, agente Fred gunde Regina , altera Iezabele, quam S. ille Martyr ad meliorem frugem reducere frustra tentaverat, sicut ex S. Gregorio citato narrat. Anno DLXXXIII. Glebratum est Concili-Um tertium, in quo conditi sunt sex Canones, quibus ea, quae de muneribus extrinneis a Geticorum societate repellendis, de Puellis Deo consectatis, quae a Monasterio recedunt, de de incestis matrimoniis prisci Canones sanxerunt, renovantur S approbantur. Eodem a
no coactum est Concilium Matis nosse primum e ditionibus G tramni Galliarum Regis, & in eo undeviginti cotiditatunt Canones, quibus priorum Coimiliorum decreta de continencia &modestia Cleri eorum, de illorum causis, de panais infligendis Iudaeis. qui Christianis insultarent ,
renovantur dia confirmantur. Alterum etiam Concilium Marisionense convocatum est anno
DLXXXV. in quo conditi sunt viginti Canones, quos doctissimus Carolus coistius in Aimalibus Eccl. Francorum ad annum DL XV.& a. Iis Alax inder in sexto Ecclesiae is lo summariEexplicant. Paulo post duo illa Concilia Mati se vialia, A acharius Altisi orentis Episcopus cum Abbatibus& Presbyteris suae Dice seos lebravit Synodum Amst odor em , In qua editi sunt Canones quadragintaequinque , quorum ple rique Synodorum praecedentium , praecipuE Matisconensium decreta renovant. Invehitur etiam e Synodus Canone I. in eos, qui Gentilium more Kalendas Ianuarias prophanis ritibus, epularum luxu, spe culorum insania, & aliis id genus abominandis superstitionibus contanun
D. Haec sunt igitur omnia Concilia Nationalia&Provincialia , quae sexto Ecclesiae isculo in Galliis& in Hispaniis fuerunt celebrata. M. Hactentu quidem recensui omniaco cilia Nationalia&Provincialia, quae texto saeculo in Melesa Gallicana suerunt celebrata. At se periunt septem alia Concilia Provincialia, quae in Hispaniis, sive in ditionibus Reccare di relisiosissimi Hispaniarum Regis habita sunt, a qui-Lis hic breviter me expediam. Anno DLXXXIX. Reccare in ovigiis filius Rex Gothorum &Hispaniae, ejurata cum sitis Gothis Ariana Haemi ad fidem Catholicam conversius Toletanam tertiam Synodum congregavit, eique, teste tianne Biciariens. intersuit, ut ea, quae ad abolendam penissis in suo Regno Arianam Haeresim, quae in eo diu stragua suerat, & ad Catholi eam fidem propagandam necessaria erant, sanctis Canonibus optimisque Meretis fancirentiar. In hac itaque To tirana tertia Synodo seripti sunt Anathematismi XXIII. quibus omnino profligatur Ariana Haer sis, de totidem Canones ad restaurandam Disciplinam Ecclesiasticam conditi sunt, quibus subiicitur Edistim ejusdem Regis Reccare di de confirmotione Synodi, quae omnia concluduntur Homi
ha S. Liandri Episcopi Hispaleias in laudem Ecclesiae ob Gentis Gothorum ad fidem Catholicam
convortionem. Eodem anno DLXXXIX. si1b Reccare Hispcaniarum Rege, cua tum Provinciae Narbonentis ora parebat, habitum est Concilium Provinciale cui octo adsue
runt Episcopi, &quindecim in eo editi sunt C nones, quibus Dilciplinae Ecclesiasticae optimEconsultum est. Hoc autem Concilium Narbo nense ideo sub Reccare o Hispaniarum Rege , &non sub Francorrum Regibus fuit celebratum, quia Gothi a Cladoreo Rege E Gallia ejecti, &in Hiis
spaniam comulsi, Proviliciae Narbonensis cum maritimam rua in potestate retinuerunt usque adtea ra Caroli Marte di Galliarum Resis, qui ζdevula, Gothis, Provinciam Narbonentem Francorum Regno arinis adscivit.
Anno DXC. regnante in Hisemiis Reccarindo celebratum est a S. Leandro Hispalensi Episeopo eum Antistitibus Provincialibus Concilium Hispalense I. in quo tres conditi sunt Canones, qui missi sunt ad Pegasiam Astigitanae Ecclesae Epia scopum, de Gaudentii successorem. Sub eodem Reccare do Hispaniarum Rege anno DXCII. comvocatum est Concilium Caesar- Augustanam, in quo tres conditi sunt Canones, qui modum, quo Episcopi, vel Presbyteri ab Ariana Haeresi ad Catholicam fidem revertentes recipi debent, prinseribunt. Sub eodem Rege Reccareo, &Gregorii Magni Pontificatu actum in anno DXCVII. Concilium Tolatanum quareum , in quo duo conditi sunt Canones , de anno sequenti, seu DXCVIII. habitum est Concilium Oscense, in quo duo itidem editi sunt nones. Erat autem ista in Tarraconensi Provincia Tarraconae M tropoli subdita, quae nunc habet Eliseopum sax- gustano sustraganeum, ut ictibit Garsas Messia in Notis ad Concilium Lacense sit, ne domito Hispaniarum Rege congregatum. De nique , anno DXCIX. habitum est sub saepius laudato Reccaredo Has paniariam Rege Concilium Barcisonense , in quo contra Simoniacos quatuor editi sunt Canones. . Sed de Conciliis Nationali-His, seu Provincialibus , quae sexto Eeclesiae sae- lo in Occidente, praesertim in Galliis, & in Hispaniis celebrata sunt, sat superque hactenus dictum sit. D. Ex tot Conciliis Nationa bus, seu Provincialibus, quae sexto saeculo in Galliis, & in Hispaniis habita sunt, facilε intelligo, Galli rum, & Hispaniariam Antistites de Disciplina
Eeclesiastica optimE meritos esse, cum ad illam conservandam , vel restaurandam tam ardenti et
lo flagraverint. Nunc quales eodem saeculo su rint praecipuarum Ecclesiae Sedium Antistites, vehementer sς ire peropto. M. Hoc de argumento oppomanius disse- , remus in proximo, quod crastina luee habebimus. Colloquio ; in quo continuam seriem Episcopo, rum, qui praecipuas Ecclesiae Sedes, videlicet Romanam, Alexandrinam, Antiochenam, Hi roselymitanam & Constantinopolitanam serio saeculo occuparunt, exbibebimus.
85쪽
De fuere one Episcoporum, qui sexto
nam vide cet, Alexandrinam , Antio-cfenam, Hierosolymitanam Con Iraminopolitanam ore
D. Q Eriem Episto tum, qui quinto Ecclesiae
in saeculo Sedem Romanam tenuerunt, ter
Minasti iam, si benE memini, in Ommacho, qui, sicut oblei vasti in Colloquio terito in Histiniam quinti Ecclesiae saeculi,ordinatus fuit Pontifex Romanus die vigesima lecunda mensis Novembrisii CCCCXCVIII. De schismate, quod Laurentiis Archipresbyter Eceleti e S. Praxedis in electione Symmaehi excitavit, & de Conciliis, quae ad extinguendum illud Schisma sub Symmacho Papa fuerunt Ron celebrata, plura in praecedentibus nostris Colloquiis dixisti, quae hie
repetere supervacaneusti omnino esset. Quapropter his, ne actu in agamus, praetermita,
ostende primo , quo pacto Symmachus sese in Pontificatu gellerit, & quot annis Sedem Roma
M. SanctissimE in suo Pontificatu sese sese
sit Symmachus , multisque virtutibus emicuit.b Iantehaeos Apostolico Eclo insectatus est, eo que Roma expulit. Captivos Christianos per Liguriam, Mediolanum, Si per diversas ProvIncias dii persos pecuniis redemit. Episcopis Asricanis iniSardinia exulibus vestes, aliaque id ge nus ad victum necellaria lingulis annis luppeditavit. Basilicas Sanctorum complures Romae asundamentis erexit, instauravit, amplificavit, exornavit. Anastasium Imperatorent Daciti Episcopi 'olim Constantinopolitani memoriar, S: Haereticis Concilii Chalcedonensis hostibus communican
tem atque aperie saventem excommunicavit.
Antiqua Sedis Apostolicae decreta, praesertim S. Leonas Papae, circa jura Ecclesiarum Arela tensis, S Viennensis, ad petitionem S.Caesarii Episcopi Arelatensis, qui Romam ad SS. Apostoloriam Petri &Pauli limina venerat, observari jussit. Varia denique Ecelesiasticae Disciplinae sancivit carita, quae legi possime in ejus Epistola ad Caesarium Arehuensen. Episcopum.
sedit symmachus annos quindecim , mentessel tem, dies vinginti septem, intestantur Ordericiis, Luitprandus, Regino, Catalogus vatican
Palatinus, &varii dices MSs. obiit die decima nona mensis Iulii anno DXIV. ejusque nomen sacris Ecclesiae Pastis adicriptum est XIV. Kalend.
D. Quem in Sede Romana successerem habuit Symmachus ZM. 336riuo Symmacho, cessavit Ponti aistus dies 1eptem, sicut stribit Biblio- . thecrarius, & die XXVII. mensis Iulii anni DXμ. Symmacho suffectus est Hormi as, qui
anno sexto Pontificatus sui, seu anno DXIX. Eccletiam Orientalem, propter damnationem Aeacii Episco' Constantinopolitani, ab Eccle-sa Romana jam diu dissidelitem, redintegrata
pace, ad communionem & unitatem tandem aliquando revocavit. Anno etiam nono sui Polii catus, seu anao DXXII. ingenti gaudio perfusus est Hormistas , quia Africani Episcopi,
quos Trasam os Vandalorum Rex in Sardini am relegaverat, ab H erico Trini undis celibre ad natale solum post amios exilii vigilia septem fuerint revocati, Sab ipsis In integrum Astitutus Ecclesiae Africanae statiis. Tumuli antes in Oriente Monachos Scythas , tanquam superbos , pervicaces , S contentiosis seditionibus pacem Ecclesiae perturbantes coarguit de compescuit idem Summus Ponti sex, sed tamen nunquam ex Cathedra damnavit hanc propositi,nem, quam praedicti Monachi aeriter propusn bant e unus e Trinitate crucifixus est, immo haneropositionem ne quidem examinare, nedria amnare voluit flarmisdas, utpotE hane d Dptationem intempestivam judicans , de turbandae potius Ecclesiae , quam Aificandae opportunam.
Collapsam in Histianiis Ecclesiasticam Disciplinam, scripti ad illius Ecclesiae Episcopos Epist Ia, reser mavit. Ab Episeopo Popore eonsissitus de Doctrina Fausti Epitc rapi Reselisis circa Gratiam, respondit Romanus ille Pontifex ax tae doctrinae tenax, doctrinam Fausi de Gratia non recipi ab Ecclesia, . sed standum este doctrinae S. Augustini, Sex ejus libris hauriendam esse veram de Gratia Cluisti doctrinam. Sedit Hormisdas annos novem, & dies undecim , . t Iegitur in multis Catalogis . praesertiin in duobus Pontificum Romanorum Catalogis, quos edidit
doctissimus Mabirinius tom. III. veter. Analest
obiit die sexta mensis Aligusti anni DXXΦILPost mortein Hormi dae vacavit Sedes sonem dies, ut stribit insecti, lib. a. die decima tertia mensis Augusti anni DXXIII. Joannes I. natione Etruscus ejus successsbr Pontifex Romanus Ordinatus est. Is est, qui., sicut in
praecedentibus Colloquiis jam observavimus,' jullii Ti, octrini Italiae Regis Secta Ariani, Comstultinopolim ire, & Legationem apud
Imperatorem obire coactus est, ut eum a ve-χandis in Oriente Arianis deterreret. A Justino Ime. perhonorifice quidem exceptus est yeam nes , sed Constantinopoli redux, inhumanisti l Theodorico Rege habitus est, & in carcerem
conjectiis, ubi aerumnis consectus Martyr octa
buu die XXVIII. Maai anni DXXVI. Sedit igitiir Joannes I. annos duos, menses novem, x
dies sex , ut tam dies ordinationis, quam dies mortis ejus demonstrant. Duae Epistolae Ioanni I. tr Duuntur, quas tamen periti Critiei serposititias este arbitrantur. Prima est ad omes
Italia Discopos scripta. Sed illam genuinam
non esse , ex eo maxime probatur, quod haec
Epistola data fingitur IlI. Idus Iunii, ad quem
tamen diem Ioanues Papa non pervenit, quiri qui mortuus est die XXVIII. Maji. Dicitur etiam haec Epistola data Maximo de Olybrio CV qui tamen diversis annis Consulatum gesserunt, Altera Epistola, quae Ioarini Papae tribuitur, directa est ad Zachariam Archiepiscopum. At illa, non secus ae prior, celi supposititia exploditur ;tum quia daradicitur XU. Icile . Novemb. Ati-ximo & Olybrio Cor qui tamen, ut mox diximus, non simul, sed diversis annis Consulatum gesi mim I tum quia etiam haec Epistola eonarcinata est ex variis locis Epistolarum Innocentii, disimi, Symmachi Summorum Pontificum, &Dinodii Episcopi Ticinensis, ut jam a viris do
86쪽
neia tem tisiae Rex post mortem Jo- ctione Romana tritiam synodum eruiti. Papae ius eligendi Ponti iri Rrim, nil in
annis l. Papae ius eligendi Pontificis Romani sibi aram it. Unde interjecta ab obitu Ioannis Rapae Interpontificio LV. dierum, IV. Cimro, Senatui, Populoque Romano proposuit. Diu quidem illi restitit Cletus, sed tandem. vitan di Schismatis musa, tonsensit, ut liquet ex
Albaiarica Italiae Regiri qui Theodori eo successit, Epistola ad Senatum seripta, quam recitat
Baronias deseriptam ex Cassiodoro lib. v I u. Epist. XU. Felix itaque huius nominis Iv. Ponti. ex Romanus die xii. mensis Julii anni DXXVI.
ordinatus est, de praeclaris virtutibus exornatus,stique sanctitate insignis Melesiam sapientissimErexit. Sedit, juxta ae ratiorem doctissimi Pa- Chronologiam, annos quatuor , &mense sex, obiitque xiv. Kuend. Octobris, seu die xui. mensis Septembris anni DXXX. Cirrum. eruntur duae Felicia IV Epistolae, quarum prima dieitur ata Kalend. Mattii Lamario &Ore-CU Hiaa xii. Kalend. Novembris iam dio OOresta C verum utramque Epistolam ut supposcitiam rejiciunt viri eruditi. Primb. quia ambae continent phrases posteriorum seculorum, de sententias ex Epistolis Sancti Gringotii Magni excerptas. vel aliundὶ emendieatas, secundis. quia Felix IV. in vivis irim erat diu, Kalend. Novembris qua tamen temporali nota inserabitur una ex illis Epistolis. Denique.s quis duas illas Epistolas contulerit cum S
riuiua illa Epistola, quam Hlix m. MCaesarium Atelatensem Episcopum scripsit , de Linuad sacerdotium a re probaris em non pron Oendo, compertum ae exploratum habebit ex styli di
. similitiadi ne hasce duas priores Epistolas Felis.
IV. perperam vindicari. Post mortem nocu m. vaeavit Sedes dies tres& Mni rivi R. patria Romanus confremistus est die vicesinia. prima mensis Septemblis anni o xxx. De Diulari Sehismate adversus B hisaeium II. quod statim Dioscora morte extimctum est, i endus est Batonius, simi & de Bo. tiliae ii II. Epistola ad Eulaliam Alexandrinum Episeopum de reeonciliatione Carthaghisnfisrieleliae . quam supposititiam , & adulterinam esse ostendit Emittentissimus ille Annadium Pa
rens. non solum quia contexta est ex verbis Romanorum Pontineum S. Leonis, Hormissae de
S. Gregorii Magni, sed etiam quia illius Epistolae eonsarcinator ineptissimὶ fingit, Atiralium tam ii qui sem Epiisicopum, di caeteros Ecclesiae Ameanae Antistites. ad ne S. Augustinum, Bonifata I. & Ccelestim L . tempotibus . insti
sante Diabolo. contra Ecclesiam Romanam in turr ille, Neo abhinc tempore Africanam Ecclesiam a Romanae communione fuisse divulsam
usque ad Pontificatum Bonifacii II. quod sanhputidum mendacium esse, nemo est tantisper
in Historia Eeclesastita versatus, qui statim non videat. Quare , jure metito praedictam Bonifacii II. Epistolam non solum Caid. Baro nius, sed omnes , quotquot simi hujus aetatis viri eruditi, tauquana spuriam reiiciunt. Syno dum Atim sicanam II. in qua semipelagianis iniunt dam ti, coofirmavit Bonifacius II. & sub illius Pontificatu tres Rinnae habitae simi Syn di, quarum duas ex Anastasio Bibliotheeario explicat Barontuti post cuius mortem nitu Bibliothecae vaticanae Praefectus in Collo.
quae relebrata est anno DXXXI. demum, Bonisamus V. sedit annos duos, & dies viginti sex.
obiitque die XVII. mensis Octobris snni DXXXII. Vaeavit Sedes post mortem Bonificii IL diesinxxvi. situl ex multis vetustis Catalogis ostem
dit doctissimus ad annum Christi uxxxti quapropter hones hujus nominis li. cognomento Mercurius, patria Romarius . anno. xxxii. Ordinatus fuit Pontifex die xxx t.
mensis Decembris, quae S. S estis Romae s cta erat. simoniae labem, quae in electionibus Episeoportura, di Romanorum Pontifieum gractabatur, omnino tollendam , ac radicitus exti
pandam curavit Ioannes II. Hane propositi nem, quam Monachi Mythae mordiciis lite tui: unas Trmitate dissus est carne, sua auth titate approbavit, de Acaemeras Monachos, qui erit Haereticam, acrius insectabantur, haraia 'ra Romae Synodo dam vit, atque de illorum damnatione literas ad Iustiniamun Imperarerem, de ad Senatotes dedit. Pontificatum tenuit harines IL annos duos, menses quatuor, dies viginti sex, & mortuus est uti Kalend. Iunii,
seu die vieianis sexta Maii anni Oxxxv. Epistolam Ioannis II. ad malorum Episcopum supposititiam esse mamiso probant Ithacii, de S. Manu sententiae in illam intrusae, stylus ab eo quo aliae genitinae ejusdem Pontifieis Epistola
exaratae sunt, plane diversus. mendax Coiis tum nota, de summus omnium virorum erudi inrum consensus.
Post mortem Ioannis II. vaeavit sedes dies
sex, undὶ die tertia mensis Iunii anni xxv...umtus, patria Romanus, electus de ordinatus est Pontifex Maximus, qui eoactus est aram ara Gothorum Rege Legationem suscipere ad
Iastinianum Imperatorem eum rogaturus, ut ex
Italia exercitum suum summoveret. Nulla affulgente spe conciliandae pacis; quam Iustinis uva barbara Principi concedere noluit; sur inae suae Ecclesiasticae potestatis argumentum deadit Agapetus, dum Constantinopoli degeret.
ibimum quippὶ Haereticum Eutyctianum, quem . post Ep. Doli Patriarchae Constantinoin politani obitum, ne ora Augusta Eutyehi
ius partibus 1ddicta transferri curaverat, E S. de Constantinopolitana auctocitate Apostolia dejeeit, de in eius laeum Menn- vitum main xiiiiὶ orthodoxum subrogavit, sicut narrat L nratri in previario cap. ar. Sedit Arverus menses novem dies undeviginti, obiitque Cou- stantinopoli, dum ad redituor in Italiam sese a cingeret, die xxii. Aprilis aήiii Oxxxvi.' Saniactorum Factis adscriptus est Agapetur, de colitur ad diem x xtt Aprilis in Martyrologiis Mn. Vaticano S Petri, Barbarino, aliisquRN in Appendice ad intumlogium Adonia. Agapeto ad meliorem vitam translato, cesisivit Sede, Pontificia dies quadraginta septem,ut ostendit CL Pasias ad annum DXXXVL num. xvi. Quare Silonar die octava Iunii anniti xxxvi. Ponufex Romanus consecratus est.
Degebat adhuc Constantinopoli initiar Aga. peti reeens defuncti Diaconus de Apoeci sati In ambitionis aestu abreptus , pollicitus est Tmora augustae , se , si crearetur pontifex, x damna
87쪽
74 umoria damnaturum Synodum Chaleedonensem , &atque Sererum restituturi m. Huia
jus spe iacinoris hamum devoravit Ibeorim &Vigilium in Sedem Apostolicam in trudere mo lita est, seripsitque ad Beliserim Romani exeris citus ducem, qui tum Romae aderat, ut Vigiislium Pontifirem eligendum euraret. At jam Suν eris sedente nihil iactum, quam ut vigilius ambitiosior videretur. Effraenatae ambitionis
suae eonsilia non deposuit vigilius, sed Belis
rio duo auri centenaria pactus, & ab Impera-ttice Ibeadora commendatus, obtinuit tandem, ut Oiserias Pataram in exilium mitteret ut, de ipse in ejus loeum intruderetur. Verum, hane
injustam depositionem elim non appt alset Iustinianus imperator. sed Silvetio legitimo Pontifici Romam redire iussisset, non permisit
Belitarius, ut Silverius iam Sedem rectit er
tet, sed Sanctissimum illum Pontificem vigiis . ho ipsus aemulo, eiusque sedis invasori inhumanitet tradidit, a quo in Paeniariam, vel Pon. tuum Insulam deportatus est . ibique inedia
consectus Martyr obiit die XII. Malend. Iulii, seu die XX. mensa Iunii anni DXXXVIII. Epistola Silvetii Papae Vigilio inserina, cujus initium: multis te transgressionibus imitium, est e.
supposititia est, ut faciu eolligitur ex styli ba batie, ex filia nota consitari, & ex sententiuemendieatia ex Epistola petieis II. ad Aeacium Episeopum Constratinopolitanum. Supposiviatia itidem est Epistola Amarreis Episcopi Au
gustodunensis in Silvetium , ut demonstrant
mendax Consularis nota, styli barbaries, phr se,& sententiae ex legibus Honorii, δe Arcadii Imperatorum, ex Leone , de Gregorio Magno Romanis Pontificibus, & ex Bonifacio Episeopo Moguntino deeromptR . quae tanquam laciniae huie Epistolae sunt assutae. Denique, Epistola Silvetii Papae ad Amasorem pariter sipposititia
est, ut fatetur ipsemet Baronius, qui eamdemeensuram duabus praecedentibus Siserii Epistolis inurere debuistet. D. Qui potuit Vigilias Pontiscatum tenete, quem tot malis artibus adeptus suetati M. Mortuo S lνerio vero & legitimo Papa. Clerus Uigilii Pontis tui consensit, de illum, quem antehae . seu Antipapam , execrabatur, legitimis habitis Comitiis verum Ecclesiae Pa stotem declaravit, tam Belbarii potentia coactus, quam Ecclesiasticae pacis de unita lix studio, permotus. Porro, quod mirum est, statim aemgilius Panti sex Romanus tenunciatus est, in alterum virum mutatus est, Spiritus Sancti gra. tia, quae tarda molimina nescit, imhs in ipso operante. Quapropter omnia, quae alias contra synodi Chalcedonensis fidem ad Theodoram Augustam saerit E seripserat, solemni professono delevit, ut videre est in ejus Epistola ad Iustinianum Imperatorem talpta, in qua quatuor Synodos Oecumenicas, & s. Leotin Epistolas se recipere, de secundum eas credere profes
sus est. Hae fidei professine Vigilius Papa
sis. ora Augustae. quae se delusam vidit, odium tibi eonflavit, dc occasione tripm opitul rum , quae in quinta Synodo generali sierunt proseripta, gravissima incommoda pallus est, quae in praecedentibus nostris Colloquiis iam inobis sat si perque deseripta denuo hic at unge. te si et filium omnino esset. Mortuus est vigilius Papa in sicilia , dum Romam reditet,
oppressus dolore calculi anno DLIV. ut militi.
tui ex Marcellini continuatore, qui mortem
vigilii Papae illigat anno post Bassii Gnsulatum
decimo tertioι qui concinit cum praedicto amno DLIV. vigilium Papam exueit Almus hujus m. minis I. die undesima mensis Aprilis anni Din.
sedit annos quatuor, menses decem, dies decem
de octo, obiitque die L Mensis Martii anno DLX. Recth observat Catia. Baronius, Epistolam pelagii ad Viritiam Epistorum suspectam este, tum
quiae x Ithaeii, Sanctique Leonis verbis eon. texta est 3 tum quia etiam filia est Consulati
post Pelagii Papae mortem cessavit sedes
menses quatuor, dies XVII. & Dannes hujur nominis III. Pontificitum iniit die XVIII. memsi, Iulii anni DLX. Eeclesiam Romanam gubet. navit, annosXII menses xl. de di xxvl. obi.
itque die XIII. mensis Iulii anm DLXxIll. Epistolam Disivis per Germanis, O Ga
vincias consituris , quae dieitur a Ioanne Papa I u. teripta, commentitiam esse post Baronium omnis eruditorum natio profitetur. 'Ioanne III. e vivis sublato, it Inurporutificium mensium decem, viginti Ac unius die rum, ac die tertia mensis Iunii anni DLXXIV.
Benedi vi huius nominis L a Graecis βου-
nuriclisatus , natione Romanus, ordinatus est
Pontifex. Tam diuturni Interpontificii causa iatum ultus a Longobardis Italiam rum temtomturbantibus excreatos referenda videtur. M.
dit Benedictas annos Iv. mensem I dies XVIIL dc h vivis excessit die XXX. mensis Iulii ista DLXXUlIl: Existimavit Card. Batonius, Episto. lam, quae tribuitur Benedicto L. ω directa est ad Daridem Episcopum. genuinam esse 9 quam tamen adulterinam de Pseudepigrapham et u idioth falsa Consulatu, nota obsignatam, fatea tui periti hujus temporis Clitici.
Post moriemBenedicti I. vaeavit Sedes naen
ses quatuor. de die tricesima mensis Novembris anni DLXXVIII. Divo Andreae Apostolo sim Peritus L Pontifex Romanus fuit ordinatus.
Sedit annos XI. menses II. dies X. de migravith vita die octava menti, Februatit anni DX Epistola Pelagii l l. ad per Campari' er Italia Protauias scripta, sapposititia est, Sconflata ex variis sententiis Pro I, HAE , uacu, . Conciliorumque Ramηι sub Symmacho, rilo i VII l. de Minaxeos sub Martino I. eiusdem sarinae esse fragmentum Deistolae ejiisdem Pelagii ad Beni iam Archiepi scopum, Epistolam ad io cinem Constantinopolitanum, de Epistolam ad Episeopos Germanix, dc Galliae dae noνem Prinationibas inter Mis rum sotimia decorandis, censent viti eruaui.
Denique , post Pelagii II. obitum, cessavit
Pontificatus menses VI. dies X v. de die terti ruentis Septembris anni DXC. Gνegorius M. P. hujus nominis I. eonsecratus est Pontifex manuia is est, qui Donatistas in Aselea eo 'pressit. Schasma in Melesia ore sone damna tionis trium Capitulorum exotium abolere pistviribus studuit, Io nis Constantinopolitam Epi
scopi, se Oeca enui , seu inirem in Epis pum instrabenus, factum metessit; nec volui
88쪽
ipse Episeopus unis. Gaia appellati. salutis animarum sitientissimus, Augustiao viro sanctissimo. aliisque Monaehis in An iam missis, Gentis hujus conversionem adgrellus est,& ad optatum exitum selieitet perduxit. Diseiplinae Ee-elesiasticae instaurandae eupidissimus, sedulo cuinyavit . ut digniores ad Episcopatus & Beneficia promoverentur , Simoniae labes, quae instar caneti longh lat ue serpebat , in electionibus penitus extirparetur , Beneficiorum pluralitas tolleretur, viduae, Pauperes, & Pupilli non opprimerentur ν Episeoporum iura illaesa lervare tur. & Diseiplina Monastiea in omnibus taenobiis perfeci E vigetet. Is denique fuit, qui totus germanae pietati alendae , & avitae fidei tuendae deditus, OTeia Melesiastica, Cantum, &Milla
ordinem in meliorem formam redegit. stationes per Basilieas & Gemeteria Martyrum sollicitus ordinavit 1 in adaeonendis de ossicio Principibus, eorumque legibus temperandis Apostoli eam pro didit libertatem ; S reisum Massilientem Episcopum , ob eonfractas Imagines, redat guit, dum que Constantinopoli, antequam Pontifex estgeretur, munere Nune ii Aoostolici sub Pelagio II. fungeretur , cum Eut1chio illius urbis Episcopo, qui corporum resirpe Ednem n gabas, congres sus est , eumque egregih consutavit, ac palam
erroris convicit. Uno verbo . S. Gregarius sanctimoniae & dochtinae fama adeo claruit, ut cognomento decoratus . Ecelesiae Ranctissimus Doctor habeatur. Eum suille Monaehum in eonsesse est apud omnes, sed an s. Equiatii , vel S. Benedicti Regulam suetit proselliis stlis adhue sub judiea est. B-οαι- in Annalibu Hensebenim se Papebroeti in Soe.JEsa in Prolegomenit ad Vitam S. Gregotii in Actis Sanctorum
mensis Martii ad diem x r. negant S. Gregorium futile professium Regulam S. Beli edicti ; affirmat vero doctissimus P. I Astomus tom. . Geuii Benedictini. tom. I. veteram Analect. in Dissertatione de Vita monasua cruoris Papa LM in Appendice seeunda in ealce tom. I. Amra lium Benedicti notum. Tot inter viros eruditos, quos impensh veneror, nolo meum interponere iudieium. Nee eettE is sum, qui tantam velim aut possim eomponere litem. Sedit S. Gregorius annos tredecim , menses sex, dies decem. de ad Deum migravit die xi I. mensis Martii an inni DCIR qua die a fidelibus eolitur. Plura legesis invita S. Gregorii Magni, quam aeeuratEα eleganter descriptam doctissima Patret Bene 'dietini Congregationis s. Mauri pia fixerunt quarto tomo recentis illius Operum Editionis,
quam secundis euris adornatunt. Nos vero de
Operibus . quae edidit S.Cregorius Magnus pa-P- , data tipeta in proximo Colloquio dissere.
D. In hae serie Ponti fieum, qui sexto saeculo Sedem Romanam tenuerunt , nihil obstumam implexum apparet, sed potius anni Ordinationum , 6e obitum singulorum Pontificum sitis locis aeeurato ordine digeruntur ae dispo-nutitur. Exhibe nune seriem Episcoporum,
qui sexto saeeulo prae et unt Eeelesiae Alexandrinae, quorum siueeessionem in Colloquio tertio in Historiam quinti taclesiae saeeuli terminasti in As ta , seu Homata Episeopo Alexandrinci Haeretico Eulyelliano , qui vita lanctiue1 anno ei rei r quingentesimo Ato. R. P. H-ναιώ. Hu. Eeci. Tom. II.M. In texenda serie Episcoporum, qui sexto iseulo praefuerunt Eeelesiae Alexandrinae . sequar Clito notarim doctissimi quae mihi
prae eaeteris aliis magis probatur. itaque Meum, seu Hem uam Episcopum Alexandrinum Haereticum Eutychianum circa annum DVI. desun m excepit Danao Numa Haereiatieus etiam Eutychianus , qui praestiit Eeelesiae Alexandrinae annis xx. & obiit anno DXVII. Joanne Nicaecita demortuo . Dis corax Iunio Haeretieus quoque Eutychianus Episeopus Al xandrinus renuntiatus est, qui postquam sedisset
duos annos, menses duo ede dies vigilui, disees.sit E vi. is die' octava mensis oliobris a tini DXIX. Diostoro luniori in Sede Alexandrina suffectus est Timotheus Haereticus itidem Euty ehianus , qui Eecletiae Alexandrinae praefuit
annos xv I I. menses duos, & dies xlv. obiitquadie septima Febritata ann. DXXXVII.
Post Timothei Alexandi ini Episeopi oblatum, eodosius, & janua Haereti ei Eutycti ni de Sede Alexandrina altereati fiant. Gai uastabat ab iis , qui Corpus Christi Domini anto
resurrectionem incorruptibile fuisse pertendebant. Neodosius vel 5 Chalcedonensem Synodum Oecumenteam nou reeipiebat ; indequo Alexandrina ei vitas duas in sectas divisa est, Ga tranιtarum videlicet, & Thradosianorum, seu Im
sma egregiὰ describit. Verum, Garanus per a num dumtaxat tenuit Episcopatum . & Neaδε- Ora post annum de quatuor menses Sede Alexanis drina ab Imperatore Iustiniano dejectus est. Min exilium relegatus mense Novembri anno DXXXVII l. Theodosio in Sede Alexandrina ecessit Paulus. qui anno circiter quingentesimo quadrage limo primo homicidii eon .ictu, ὀ Sedo pulsus est , de sueeessorem habuit ZMam , qui anno DLI. Sede quoque depositus est , de in ejus loeam sis bstitutus , qui annis xl x. Eeclesiam Alexandrinam rexit , & ad PE Uxi migravit anno DLXIX. S. Apollinarii ieeessit Oau re, qui, postquam sedimet annos novem , abiit Z vivis anno DLXX . habuitquο sucessorem qui XXVII. annis praefuit Eeelesiae Alexandrinae, ac diem extremum elausit anno DCVII. Colitur s. ille Patriare hadie xi I. mensis Septembris. Non m tuus doctrina, quam sanctitate claruit, ud videre est
in Bililiotheea Photii Cod. cev I r i. ccxxv. ccxxv ccxxv xl. ccxxx. & ccιxx. ubi multa ejus operumst agmenta recitantur. Doctissimus etiam nostet
Auctuatii Bibliothecae Graec Latinae pag.6s 1. publie vie Sermonem S.Eulogit Patria te hae Alexandrini in diem Festum Palmari m. o tu pustum Haec est seues Episcoporum. qui sexto nominis Christiani laeuis Alexandrianam Sedem tenuerunt.
Advertere tamen debes , Cardinalem Baistonium Catalogo Episcoporum , qui sexto saeculo Eeelesiam Alexandrinam rexerunt, amense. te quemdam Asterium Catholieum , quem anno
DXXI. Eeelesiae Alexandrinae praesuisse assitismat. Verum , doctissimus Padius ad annum D XXI. niam. XvIII. probat , Assertum non ille Episcopum Alexandrinum . quia nec in Chronico Nieephori, nee in Tabulis Theophanis. Κ x neg
89쪽
nee in Historia Patriarebarum Coptitarum , nec in Chiomeo victoris Tu nunensis, nec in Brevi rio Liberias is nee in libro Leontii de Sectis Act. v. qiii Episcoporum Alexandrin ,rum se. riem ae curath digesserunt, nulla omnino Aste- νιι Episeopi Alexandrini mentio fit. Plaeterea, ex serie Episeoporum Alexandrinorum , quam mox texat, constat Timotheum Eutychianum Haeretieum praesuisse Ecclesiae Alexandrinae ab amno DXIX. usque ad annum DXXXVII. non potuit ergo Asteram Sedem Alexandrinam oeeuis pate anno DXXI. ut sibi petisaia Baronius. Non improbabilis tamen est eonjectuta eruditi Gari ινιι Soe. I E SU, qui in Notis in Liberatum cap. I 2. autumat , Timotheum Episeopum Alexandrinum Haereticum Eutychianum cognominatam suillis Asterium, eo quod Alexand ciui post S Cyrilli obitum cognomines Episcopos agri . minibus discernere soliti essent; seque Tmοι b. um ' unum alterum Sal actorum nominaile, , quibus, ut tertium ejusdem nominis distinguerit, appella Iunt.
D. In Colloquio terito. quod habuimus in Historiam quinti Melesia saeculi exhibuisti seriem Episcoperum . qui Ecclesiam Antiochenam in
quinto saeculo gubernarunt urque ad .mium DXII. quomvisum Epileopus orthodoxus ab Anastasia imperatore sede Antiocheni deiectus in exilium mi s est , atque in ejus lociun i iitrosus Se Wrru Haereticas Eutychianus . nunc producere debessetiem Episcoporum , qui ab anno DXu. usqne
ad finem sexti iaculi eidem Melesiae Antiochenae
M. Flaviano orthodoxo Episcopo anno DXII. ab Anastasio imperatore Sede Antioeliena deiecto , Severm Haereticus Eutychianus die sexta Novembris eiusdem anni Sedem Antiocheis nam occupavit , di ipso ordinationis suae die conscenso pulpito Concilium Chalcedonense damnavit. Uerum , iste Haeretieus Antiochiae Antistes damnatus in Synodo Constantinopolitana anno DXVIlI. congregata. Sedem Antiochenam deiecere coactus est inense S tem btianni DXVIlI. postquam illam Oeeu pallet annos quinque , ac ruenses dVem; indequς venit in AEgyptum. & postea Alexandriam adiit. S
vera Sede Antiochena , quam invaserat, abdi- . eato , in eius locum Paa mense Iunio anni
DXIX. substitutus est , qui , postquam tribus annis ineompletis sedisset , Episeopatui Anti ebeno eessit anno DXXI. eique sueeessit Eu-ρhri s . de quo Ibevbatin haec habet: ειρεν -- akedonensis S nodι Patrum ,
t-ν Synia r publice promulgavu. Iustinas qui p. p. Imperatot inhio Imperii sui lege lati sanxe rat . ut Episcopi, qui Synodum Chalcedonensem sufeipere detrectarent , Sedibus suis pelle.
tentur. Hujus legis Imperialis meminitrvisu in Breviatio c. ry. Eubra rexit Mele. sam Antiochenam annis quinque , & obiit an no DXXVI. Sue estorem habuit Euphram Mum , qui Episeopus Antiochenus ordinatus est anno
DXX I. & praefuit Eeelesiae Anti henae se.
ptemdecim annis, hoc est , usque ad annum quingentesimum quadragesimum quintum. Euphremio eodem anno DXLV. successit in sede Antioctena mmu- , seu Domniη- , qui M
tuordecim annos sedit . & vita lanctus est anno quingentesimo quinquagesi TO nono. Domnam, leti Damninam Anast in L qui, ut mox Ostendacii, diversus suit ab Anastasio Sinaita, eum quo tamen Batonius perperam illum eonfudit. Hie Anastasiin I. Sedem Antiochenam rexit anis uos undeeim, hoc est, usque ad annum DLXM. quo anno a Justino juniore Imperatore Anti
ehen, Sede deiectus est , & in ejus locum provectus est Gregorius Monaehus, de By2antiolum Monasterii Apoetia tu . At mortuo Gregotio anno DXCIII. postquam annos XXIII. Antio. ehiae sedisset , rursus Anastasias I. a Mauruis imperatote in Sedem Amtoehenam restitutus est date xxv. mensis Martii anno DXCIII. seditque post restitutionem suam sex annis incompletis , hoe est, usque ad finem anni quingen. tesimi nonagesimi octavi , quo anno mortuus est , eique successit A stasim II. Martyr num eupatus , xb quod in Iudaeorum e nversionem ardetitissimo delo incumbens. ab illis per summam .cti delitatem fuerit exca. nificatus anno in.
eunte duodecimo Episeopatus sat Antiocheni, id est, anno DClX. sub Phaea Imperatore. Haee est series Episeoporum , qui sexto saevio Eeelesie Antioehenae praefuerunt. vethm, quia nonnulli post card. Bitonuam eonfundete solent Anastasimn Patria icham
Antiochenum huius nox in is primum eum εα stasis Si .alta au istum praecavetidum et rorem non abs te erit, Auatuor hie distinguere Aua.
μι, qui pietatis laude in Eeelesia eelebet timisuerunt, quorum primus est S. AOUUAM Ptesbyter Monachus Sinaita in Arabia , qui vixit in monte Sinai, ik Monachorum Asceteriis eir. eumquaque obsitus fuit. Eius memoria celebratur a Glaeeis die xx. menss Aprilis . 3e in
quibusdam Menologiis die xxx. ejusdem men
sis. Qiantum pro Eeclesia Dei usque ad senectutem s. ille Monachus Anastasius Sinaita
laboraverit, ostendant varia ejus scripta, qur, ut in proximo Colloquio videbimus, immerito Batonius , aliique viti doctissimi tribuunt Anastasio Patriate hae Antiocheno hujus nomini primo, quem malESuaitam appellant, cum Laomen Aliastasius Patriarcha Antiochenus hujus nominis primus suerit plane divellus ab Anastasio Sinaita, ut docent Leo Atatim in Dia. triba dae Sameonum scriptu , Hensetius in ad diem xxx. mentis Aprilis in vita Sancti Anastasii Sini, te , & Sancti Anastalii Patriare hae Antioehem hujus nominis primi , aliique reeerationes do-
ct stimi. Vettius Anastasus pietatis laude insignis , sust Santiis Avastasiis Pur arcta Antioehenus . huius nominis secundus, qui, ut mox obseruatum est, a Itidaeis per cimmam immanitatem excarnifieatus est. Postremus, qui sanctitatis fama commendatur . est Sautim astas
Persa, qui anno DCXXVII. ad chsννο ea Persarum Regem . quia Fidem Christianam negate nollet, pei ductus , illius iussu variis modis reuelatus,
martyrio tandem coronatus est, multisque miraeulis claruit. Ex hac itaque quatuor Anastasio tum distinctione. liqiiidb patet, etiaIle illo set, totes, qui Anastasium Patriaretiam Antiochenumulus nominis prunum eum Anastasio sinaita confuderum, di unum eundemque fecerunt. D. Brdi
90쪽
D. Breviter, sed aeeurata deseripsisti seriem
Episcoporum, qui sexto laeulo Antioelienae Ecclesiae praefuerunt. Veniamus nunc ad Epi se Pos, qui eodem seculo Eeclesiam Hierosolymitanam gubernarunt.
M. Seriem Episcoporum , qui Eeclesiam
Hierosolymitanam quinto laeulo gubernarunt, perduxi usque ad Erum Orthodoxum Episcolum, qui , sicut iam commonstravi in Col. oquio III. in Historiam quinti Ecclesiae saeculi, iussu Aia assa sit Imperatotis , instigante Severo Episcopo Antioelieno Haeretico Eulyelliano , Sede Hierosolymitana anno DXIII. deiectus est, in eius locum subrogatus Ioannes Marciani filius, quod spondet et, se in suam communI
nem ad miliatum Severum Haereticum. Sed promissis tamen non stitit. Ordinatus quippe Hierosolyniorum Episcopus ista es, S. Saba Abbate a Severi communione ad Synodi Charucedocleniis professionem adductus , coegit anno DXVIII. impetante Iustino, Synodum Hierololymitanam, in quae, verem eum impiis ejus dogmatibus damnatus est. Hic Ioanno huius nouitias lIl. texit Eecletiam Hierosolymitanam annis undecim , hoe est . ab anno DXIII. quo EI- depositus est , usque ad annum DXXlRIoanni in Sede Hierosolymitana successit eodem
anno DXXIV. Prerm Eleutheropolita, qui, ut vi dere est tam in tabulis Titeophanis,quam in Chr ni eo Nicephori, sedit annos viginti, ac lubinde mortuus est anno DXLIV. Demortuo Petro Eleuia theropolitae suffectus est Aticarim hujus nominis Il. qui anno DLII. aeculatus tanquam errorum otigenis assertor ac desenior , Sede privatus est , & in ejus locum substitutus fuit chi- ι qui annis XI. praefuit Ecclesiae Hierosolymitanae , superstite adhue Maeario. vetiam anno DLXIII. Eustochio E Sede Hiersolymita. na pulso, iterum Macatius, postquam Orig nem Didymum , atque Evagrium daninasset. ae Fidei Catholicae pioseisionem exhibuillet, in
pristinam sedem restitutus est , eamque tenuit usque ad annum DLXXII. ex quo iecte Doctis. simus Pariis duos eorragit errores , in quos cItea Maearium Episcopum. Hierololymitauum. impegit Cardinalis Raronius. Prinius error inhoe eonsistit, quod Eminentissimus Annalium parens affirmet. Macarium in sedem Hierosolymitanam restitutum suille ainὸ quintam Synodum genera sem, quae telebrata est Anno DLUI. Alter error in hoc veria tui . quod velit idem Annalium Seriptor. yoannem huius nominis ITEpiseopum Hierosolymitanum sueeessisse Eu- stoehio anno DLXI. Utrumque Baroniti err tem refellit Parim testimonio Evagrii auctoris coaevi, qui lib. . Histor. Meles eap. 39. disertEasserit , Maratio in sedem Hiptololymitaliam restituto , Imperatotem Iustinianum publicasse Edictum de ineorruptibilitate Corporis Christi. Porro, certum est, istiid Edictum ab Imperatore Iastiniano promulgatum dumtaxat fusisse initio anni DLXV. Unde sequitur primo, M earium in sedem Hierosolymitanam suisse tantummodo restitutum circa annum DLXIII. aestu binde post quintam Synodum genetalem. se cundo, sequitur, Joannem hujus nominis IV.
Episeopum Hierosolymitanum non successisse Eustoehio anno DLXI. ut putat Baronias , quia Eustoehius fuit dumtaxat Sede Hierosolymitana
dejectus anno DLXIII. quo anno Maeatius in Sedem Hierosolymitanam restitutus est, eamque. ut mox dixi, tenuit usque ad annum DLXXII Quapropter. juxta accuratiorem Chronologiam
dice'dum est , Maeatio Episcopo Hierosolymiatano anno DLXXII. desuncto lueeessisse Ioannem hujus nominis Iv. qui . teste Nieephoto in Chronico , sedit annos viginti duos, & ex hae vita migravit anno DXClv. Denique , Ioannilbffectus est qmos , qui, iuxta Nieephorum in Chronteo, & tabulas Theophani insertas, Ecel siam Hierosolymitanam rexit annos octo . & ex hac vita migravit anno DCI. Habes hie bl vitet descriptam seciem Episcoporum , qui sexto laeulo Hietosolymitanae Ecclesiae praelueis
D. Hie tantummodo desidera tui series tapiscoporum , qui sexto saeculo sedem Constantilio politanam occuparunt, quam semel elim deseripleris , perspectam habebo seriem Episcoporum , qui sexto nominis Christiani saeculo praecipuas Ecclesiae Sedes , Romanam videlicti,
Alexandrinam, Antioelienam. Hierosolymitanam,di Constantinopolitariam tenuerunt.
M. Macedo uim hujus nominis II. qui, se- ut jam observavimus in Colloquio Iu . in Historiam quinti Eeclesiae saeculi. Sedem Constaniatii reptilitanam inierat anno quadringentesimon 8 agesimo sexto , rexit Constantinopolitanam Ecclesiam almas quindecim , ut habet Bat nius, id est, usque ad annum quingentesimum undecimum, quo anta ab Imperatore Anastasio
Sede expulsius in exilium missus est , Q qubdistud additamentum : Unus . nimiMe cruci xvi est, Ttisagio ab eodem Imperatore factum approbare renueret. Hunc Macedonium Z imperatoris Henotico subset ipsisse negat Baronius . N Theodorum Lectorem lib. a. qui illud disertὶ affecit , non esse audiendum conintendit. At id non tam lim Theodorus , sed eri vanci de taberatin ia Breviario litteris cociis fgnarunt. Quo fit, ut negati haud possit, Mais cedonium Episcopum. Constat ilia opolitamuri Zenonis Henoti eo subscripsisse. Caelei um, nee Schismaticus . nec Haetetieus ob id diei potest Aracedoniin. Chalcedonensem siquidem Symodum generalem summa veneratione excepit,&,b illius deetetis, quae fidem spectant, nunquam recessit ἔ quamvis ad majora vitanda inis commoda Diodorum Tarsensem , Theodoram Mopsuestenum . Neodo tum Cyrensem . Zequosdam alios Episcopos . qui in Coneilio Chaleedonensi tanquam Catholici habiti fuerant .
anathematizatit. Qua in re culpa vaeasIe M eedonium satis ostendit quinta Synodus generalis. quae tria Capitula damnavit. Macedonio
demortuo in exilio anno DXU. multisque ea-
limitatibus pro fide Catholica oppresso iaetume ultum 1 Glaeeis exhibitum indieant L s. Syn xitium , quod in Collegio Claromontan bise. IESU Parisiis asservatur. varia Menaea MSI. &excusa, quae habentur apud Maximum Cyther tum Episeopum pro Eeclesiis Orthodoxis. Abia latum quidem fuit ad tempus Macedonii nomene saetis Diptychis, sed in ea postei fuit restituistum. Pluta de sancto Macedonio Epistolu, Constantinopolitano legi possunt in ejus vita.