장음표시 사용
71쪽
M. Flamiamur Patriarcha Antio enus , &Macedonias Patria telia Constantinopolitanus ad saniorem docti inam educti , Gineilii Chalerdopensis desensionem se eperant , jamque spes astulsebat, fore, ut, sublatis omnibus dissidiis. Eeelgiae Orientalis Episcopi in eamdem senten. iam descenderent, de tandem aliquando Chaiacedonense Coneilium suo ealculo approbarent. At Misrara AEgypti Monachus, Sevman ram Auctor. & Concilii Chalcedonensis acerrimus insectator, hane spem vanam omnino redindidit , novasque in Oriente turbas adversus
Concilii Chalcedonensis defensores conestavit. E Monasterio quippe anno DXI. Severas una cum illis,qui ejus opinioni adhaerebint. eiectus; mox ad Urbem Regiam perrexit , tam pro se , quam pro illis , qui eum ipso expulsi suerant, legationem obstutus . sieut tenti lib.
3. cap. 33. Ea in legatione ad notitiam & Ω- miliaritatem Anastalii Imperatoris pervenit S verus , illiusque animum contra Conei lii Chaucedonensis defensores adeo malis altibus ex. asperavit, ut, Flaviano. de Maredonio suis
sedibus Patriarchalibus jussu Imperatoris Jejectis, re in exilium missis , ipse in Sedem Anti clienam temeth ae violenter sese intruserit, &confestim Epistolam Synodieam, in qua Cones-lium Chaleedonense anathemate damnabat, mi. sitit aa Otientis Episcopos , quam multi Episcopi recipere , eumque ceu legitimum Epitcopum agnostere eum nollent, non med acriter ad iram accendit Imperatorem. Ast suam non diu saerilegam temeritatem muru/ impune tulit. Mortuo siquidem Imperatote anno
DXVIlI. . qui ei successat , primo sui Imperii anno c-eraem comprehendi iussit . 8c linguae abseissione plecti. Quo nuncio accepto, Averas fugit in AEgyptum, eoque Sede Antiochena, quam invaserat, dejecto, ad Thronum Patriarchi m Antiochenum evectus e egregius Concilii Chalcedonensis defensor. T--tibeas quoque. quem Moerus Sedi Constanti. nopolitinae iniuste piae secerat, iussa Iustini Imperatoris, expulsus est, & in qua loeum substitu. tus Ioannes IL qui statim congregata Constanti nopoli Synodo XLlII. Episcoporum , Soerum Haereticum re Antiochenae Sedis invaserem condemnavit , eumdem omni honore,nomine.ldignitate & operatione privavit, de gesta in hac Syn do Constantinopolitana ad Metropolitam Typ& ad-Patriarcham Hierosolymitanum, atque ad alios de more transmisit. Dubauras aeceptas Synodicas-P uiarchae Constantinopolitani Epistolis, publiee in Ecele-sa eotam Episcopis Provinciae reeitavit, tumisque universus populus in festivas acclamatio nes erumpens, haec saepius ingeminabat e fecisSeverum DEI Gη-- , qui turbavis Gelasias. Itemr Imperat jusu . ut diste Symadas, IV
mationes, Episcopi Anathema pronunciarunt
contra omnes Haereticos, Vacuae utra impiam,
Venio nunc ad alteram Controversiam misdem tempore etiam ventilatam. Imperator anno DXLia Hormisdam Papam fetipsit.
ab eoque petiit, ut, damnato Aeaeis quondam
Episeopo Constantinopolitano , de alus erroris
anathematizatis Auctoribus, eaeterorum nomina
in Diptyehis retinerentur. Hae quaestio P tissimum movebatur propter Euphem ιtim de Macedoniam, qui summa eum laude Eeel etiam Constantinopolitanam rexerant, & quorum op .nio apud populum maxime florebat. Hormas asin priori sententia perstitit. dc quamvis in Epi stola . quam seripsit ad imperat rem. eius pietatem , dc in pace Eeclesiae proeutanda studium plutibus commendet . concedere tamen noluit . ut Euphemii, & MMedonii nomina in Diptye his Eeelesiarum Orientalium inscripta
remanerent. Verum, eum tot Eeelesiis, videlicet Constantinopolitanae, Ponti, Asiae. Palaestinae , ae totius praesertim Dioecesios orientalia seu Antiocheni Patriarchatus, quae Euphemii, &Maeedonii nomina E Dipt ehis expungere detrecto ni , Imperator vim inferre risulet , id consilii cepit Hormis das Pontifex , ut istud negotium Epiphanii, qui post mortem I
annis II. consecratus fuerat Episcopus Constantinopolitanus , pruderitae permitteret , cui ideo
Vicat iam Nis Apostolicae Praesecturam delegan. it. tur sibi demandata Vicati a Sedis
Apostolae Praefectura Epiphanius summa eum prudentia usus est , ejasque opera omnibus Orientis Episeopis in Sedis Apostolicae eommu .nionem admissis, pax inter utramquericlesiam , Orientalem stilicet Ze oecidentalem, anno DXX.
D. Nulla ne alia cirra Doctrinam in sexto
Eceleliae iseulci excitata est controversiast M. Gravissima in sexto Ecclesiae iseulo estisca hane propositionem e unus de Tritutate passa est, mota est eontroversia. Hanc quippe pi positionem, quam S. Procis3 Episcopus Constitia. ti politanut d uerat in sua Epistola ad Arme. nios eitata in Ccincilio Chalcedonetis, de industria Petrus Falis Haereticus Eulye hianus saero Tlisagio addiderat. Imperator quoque ris Eutychianorum fautor eam inseruerat in suo Edicto, quod Itiaoticon appellavit, Fc Anast
siri ejus in Impelio sueeelibrialiique , qui Ckal.
cedonensem Synodum rejieiebant, eandem pro positionem ciebra usurpatione consecraverant. Quo factum est, ut haec propositio : unas en
nitateyassus est , quasi Eutychianorum redolens Haeresim, apud Catholicos realὶ audiret. Con. tigit autem citea annum DXIX. ut Monaeia Mythae , quos intei eruditione eminebat D
nes cognomento Maxentius,hane propositionem auus . Diastare an cases crucifixus est, omnibus
de eledendam & defendendam passim ineule. tent. Sed cum praedicti Monaehi 1 --.Diacono, &a quibusdam aliis Catholicis ranis quam Eulyelliani per eontemptum sese traduci videtent . fidei libellum Legatis Hormisdae Papae Constantinopoli exhibuerunt , in quo suam de Chlisto Domino fidem pluribus e posuerunt. Legati , saepius illi, auditis. quo ejusmodi hominum sese molestia liborarent, tale demum dedere responsum : quod ... est ferimum a Gaue Papa , non βρι -- Hae repulsarionachi Mythae in indignationem ai. Roma Mad Hormisdam Legationern mittere de
ereverunt. Electi Achirus , is miser. G. ι-
ci maritura , qui hae Legatione fungerentur.
72쪽
His Romam appulsis, Hormis das integram Sey.
harum eiulam pendere jussu urque ad reditum Legatorum. At eum Romae iugem annum . de amplitu morati fuit lent Scytharum Monaehorum Legati , & aliunde Disse strum Hormisdae Legatum, quem hostem infensi illinum temper ea perti suerant, propediem Romae adstiturum intelligerent, ne illius, δe Hormisdae. qui ad
eorum sententiam aeeedere nolebat, auctoritate opprimetentur, diuturniorem Romae moram se facere haud pol se dictitantes . ex urbe egressi sunt. Ea agendi ratione offensus Hormisdas
Papa . Epistolam templit ad Posses rem, in qua
Monachos Scythas ut colitentiolos . superbos , pertinaces, S ad sedgionem proclive coarguit, nee Iustiniani nepotis Iustini imperatoris , qui Monachis Scythis i mrense savehat, flecti uia. Suam polim , ut ilia aut horitate probarethan et Rinnachis Scythis alter tam propoliti nem : Unvise Trinitate in ea ue passur est , tum quia , inquiebat Summus ille Pontifex , nonnulli sibi persuadere poterant, hane propositionem: Una1 e Tranitatern ea rne at tuam affinitatem liabete eum Perra serum 1 recens proscripto dor mater tum qina evan Synosus Chalcedonensis ah, a se ope illi is propositionis Haeresi, Eutychetis, & ' N-storii confixerat. His permotu rationibus Hormis 3 Papa approbate noluit hane S i harum M t achramina pro . positionem . qu.m ad fidem in Concilio Chil-cedonens stabiliendam nranime necellariam, ed' potius intempestiv im , de turbandae potius M. eleliae , quam aediheatidae opportunam elle iudicabat.
D. Monaehi scythae , qui bane propositi
ter defenderunt . Eiityehiari. Hae teli fueruntne
M. Eminentissimii Annalium parens Card. Baroniust E itye hianae Haereseos notamMonachia Soth D imissit. a qua tamen doctissimos Carindinalis AbWisius lib. a. Hist. Pelag. cap. t 8 de seq. illos egrepte vindieat, demora stratque. Monachos Scythas non solum ea eulpa vacatse , sed etiam Eutyctianae Haereseos sti enuos oppugnatores fuisse, quamvis tamen satratur, obstinatum eo. rum studium,quo praeeonceptae sententiae ad caeterorum usque contemptum adhaesete , sculpa non eartiitIe. Certe. iit obiter dicam, Monaἀehox Scythas ab Eutychiana Haereti prorsus alie nos sutile uatit, momentis evinci potest. Prim quia duas in Christo natura post inearnationem inconsulas professi sunt . ut videre e 1 m libello fidei, ouem praedicti Mi,n ehi Legatis Hormis. dae Pap*Constantinopoli exhiburiunt. Secundo, Eutychem. Dissorum, & eorum Sectatores atque sautores palam damnavorunt , de Synodum Chaleedonensem magna cum veneratione' susceperunt, ut liquet ex eorum fidei eonfessio. ne, quae extat tomo IV. Biblioth. Patrum Piri siensis. Tettio , Monachi Scythae suam fidei professionem per OBannem Diaconum miseriint ad Episeopos Africanos , quia Trasimundo Vandilotum Rege Atiano in Sardiniam exules fustunt deportati , quos inter dod rinae sanctitatis fama eminebriat Episcopi Provineiae Bizarenae, quorum Darianus antiquitate , de Fulten. - Rulpensis Episcopus scientia primae tenebant. Pellecto igitur illo fidei libello a Io in R. P. I acynthi Hist. Ecet. m. v.
Diaeono delato . spiseopi Asileant non solum
fidem Monaehorum Scytharum ex integro comis mendarunt , verum etiam data opera librutii seripserunt, eui inulas de Incarnatione G Gra- ιa, in quo omnes Scytharum de Christo, de da Gratia sententias approbarunt , multisque soli dis argumentis muniverunt. Porro, tot nobiles doctrinae fclae adstipulatores nancisci noup tulit ent Monachi Scythae , si revera in luto Euvitychianae Hai et eos haesistent , sicut allerit Baronius. Q latcb, hanc propoliti eat: καuιὸ Diuιt-e prisus e I car Me , pro cuius de Iionecti peregrinationum 1ncis noda , totque labotes Monae hi Scythae devorare coaeti sunt, approtia rit, de Catholicam declaravit anno DXXXIV.
Ioannes II. Summm Pontifex in Epistola ad si
stinianum imperatorem , in qua etiam λικν-tas Monachos, qui acerrimE Scythis Mon-ehis rei istentes in hune errotem proruperUt, quod negarent unum de Zνιηrtute p. f. m , ta Eeatam Mariam vere o proprie esse DEI Gustrstem. com nil nione privavit Ludatus Ponti sex, mitteti piseerent , de ad sana in mentem reditentatam lem proposition m et utrara e trivitate pausas est carne, pro cujus veritate tanto sotratu certa tunt Monachi Scythae , sub anathem, e eredendam proposueru u quinta Synodus generalis Caancilie X. de Concilium Lateranem e sub Martino LCan. . . His itaque momentis manifesto patesi
Monachos Seuthas Eutyehiana Haeresi non sitisse infecto ,& hane propolitionem : aeuus e Trinua re carne, in sensu Catholico intellectan . defendis te. Non me sueit , n otium Presbyterum in Epistola ad Faustum Senatorem, quae extat tomo I v. Coneiliorum Editionis Labbeanae pag. 1 s Sio hane propositionem 1 Monaebis Seythis alietistam: a xus e Τνιnume passus est. linistros eois interpretamento exceptile, dum lic ait: ista δε- .ctrina ae fonte Ανιιρη odissest convenio ex
amisibus Hares 1 2 c. Vetum,hae in te vis ima excusatione dignus est. Quippe, quia Fas-s. Senatore de hae proposuone pet Epistolam interrogatus, nec de fide re dui trina Scytharum Monaetiorum certior factus, sed de turbis dumtaxat ab ipsis Constantinopoli ac Romae exeitatis, Belle sibi persuasit, illos Monachos in sensu hae reti eo hane propolmonem asseruisse, cum Lega tos Hormisdae Romani Pontilicis adversarios ha-berent, is a b N ipsum mei Summum Pontificem. Cum igitur Trifotius nec professionem fidei.nea libroti Monae his Scythis editos , dum hane ad letipsit Epiliolam. adhue Iet stet , mirum nan est, si in hae quaestione tacti erraverit de Haereti Atra illius propositionis sensum Monais eliis Se this astinxerit,a quo tamen illi vehemenister abhorrebant. Sed hac obitet in eratiam Seytharum Monae horum die a sisti eiant. Si autem plura super hac re scire aveas, lege sis Cara .
dialem Μνi iam loco mox laudato,&Natiatem Alexauarum Disseretatione I. in Historia in Eccleasiastieam lexti saeculi.
D. Haetetiei Eutyehiant dicti A. vhau . qui
Concilium Chalcedonense rei ieiebant, fuerunt ne in varias Sectis divisi M. Q aatuor iniet Hareticos Eutychia nos dictos Acui Hos natae sunt Sectae ν qirarum lina
erat Corrupticolarum , altera, Dorrvraestiarum iter , in. Harum 2, quarta Trubeuaraem. Hi,
73쪽
qui orexplieri dieinantur , Severum Monachum Haereticum de Sedis Antiochenae invasorem, cuius superius memini, sectabantur. Ille quippe Hae reticus interrogatus, an Christi Dciis mini Corpus ante resurretiionem suilIet corruptibiler an eorruptionis expers respondit coris ruptibile fuit se, de perinde ac corpus nostrum detrimenta pallum futile, propter quae reparanda, esuriret, sitiret . defatigaretur , opusque habiret cibo , potu, & requie ad reficiendas viro.
Quo audito Severi res nis, quidam Alexandrinorum a y.han. Halleatnallensi Episeoposciscitatus est, quid ea de quaestione ipse i entiret a uua ille Haeretieus Eutychianus ex adverso dixit, Corpus Christi ante resurrectionem. in ἀorruptibile suille . de specie tenus dumtaxat, laque ineonomia , famem, sitim, aliasque id genus aiseistiones . quemadmodum post resurrectionem pallum este in tetris. Ex hoe Halicarnallens, Episeopo pullulavit Secta Deo
rvtrcalarum, seu Phanta star/- , vel doceraram, 'iacis hoc potissimum argumentum movehat: ii eorti prabilem Christi earnem dixeris . iam hoc ipso duas in Christo natutas sate
tis necesse est, unam ineorruptam , alterum e t L aptionis capacem. EO argumento usos futile
Incorrupticolas testatur Gautius lib. de Sectis Actione v. at Savreus , ali lue Corrupticolae E contrario allerebant , posse in Christo naturae singularitatem adstrui, lieet ejus cato corruptio. Di esset obnoxia. Heresim incomipticolarum
refellunt Omnia Scripturae saetae testimonia , quaestitistum esuri ille , defatigatum di moris tuum probant. Eam itidem refellunt Sancti Patres fustinus Martyr Ocatione contra Gentes, S-hanasius lib. de Ineat natione . Rafilius Or tione de Gratiarum Actisne, Gregorius Nillenus lib. eontra Eunomium. S.Ioannes Chrysostomus Hom.8s. in Ioannem, S.Gregorius Naesanaenus Cratione 1. DuBa Iamina. S. Ambrosius lib. de His ad Graianinis, de S. Cyrillus Alexanditis nus in Epistola ad Succusam, quorum testimonia Leomias Byzantinus lib. 2. contra ultimum, .di Eutychem refert. Eamdem Aphtald eta tum , seu Inmeruptieolarum Haerelim accurate refellit doctissimus noster Natam Alexander Disset latione sexta in Panopita advelsus Haereses
sexti Ecclesia laeuli. Duni haee Alexandite de Corruptibili & λ- corruptibili inter Eutychianos serveret disceptatio. Themistius Diaconus t non vero gentilis ille Philosophus, qui foulo quatio via xit . sicut N ephorus lib. x8. R. Ecel. cap. 6 noscitanter seripsit) Timoti eum Aperium Episeopum Alexandrinum & Haereticum Aeephalum interrogavit, an hristus ignoraret aliqua, eum erit eorruptioni obnoxius e ld Timotheus negavit, a cujus proinde eommunione defieiens Themistius . Chtisto ignorantiam adseripsit. &Agustetaraviniactam conflavit, qui etiam Themistiam ab illo dicti sunt. Hi Haeretici allere. bant. Christum ignotasse diem o iammationis atque iudieii, sicut testatur S. S brousus Patriar.eha Hierosolymitanus in litteris ad Sergium Patriarcham Constantinopolitanum, quae lectae sunt in Actione XI. sexti Coneilii generalis. AD firmabant etiam , Christum ignor alle, ubinam esset sepule hium Lagari. de quo apud Evann
listam joannem sanctas setores inteliogavit his verbis: ubi νε-istis em Hane Agnatarum et
rorem cum Monachi Palaestini ad GregoriumM. Papam detullisent . munus illum eo futandi Euriis Pattiatehae Alexandrinci et editum est. Ilautem, sicut refert Phuius Codice a so. probavit, primo, nihil prorsus Christo Domino, oram ut homo erat, Liuille , hoeque in dubium v care periculosae hemeritatis elle. Secundo.
Ostendit, eorum , quae de Christo in saetis tu
teras dicuntur , quaedam illi secundum Paraι ιem convenire , puta famem, sitim, &c. quae
dam per νeiationem , ut ad ipsum propriE non pertineant , sed ad eos, quorum iple eaput est . ut exempli glatia , cum putatam & maledictu nostii causa iactus dicit ut , hujusque generiresse ignotationem , quam Psalmas 78. ex iis mit his verbis: tu scia insipieutram meam. Ter. tio, observat , per seisciditionem non continubindicari nescientiam ἔ eum ii semet Deus ab Adamo quaesierit, est Deni ue . addit Eul quosdam censete . Christum propter nonnullas ratioties negalle se scire diem iudicii . maxime ut i euriolis id genuς quaestionibus disti.
pulos avocat et , vel eum inscientiam professum tuisse propter naturam quam gerebat, non quod tibi quidquam ignotum , abstrusumve suerit. Haec Eu ius , eujus librum contra Agnoetas editum uitiusque Ecclesiae traditioni consentaneum esse S. Gregorius Magnus Papa declaravit lib. Io. Epist. 33. Hune Agnoetarum errorem
solide quoque tefellunt ciristia nus Lupus in Dis
sertatione de quinta Synodo generali cap. . 3c Natatis Alexander in Dissertatione septima conistra Axi oetas in Panopita adversus Haete ses sexu Eeelesiae taeuli. Postremo, Auctor Tr.ibeitartim Sectae uiuioannes Grammaticus, cognomento Philopontis,
Eutye hianus . qui quasi sutor ultra erepidam procelere, & salcem in mellem alienam mittera volens. in graves impegit errores Hie siquidem Nattiram ab mpostasi , seu Persona . cum non distingueret . se inscitὸ ratiocinabaturi Natura non distinguitur ab Hypostasi. seu Pat-sona, sed in Christo est uniea Hypostasis, seu Petatis , ergo in Christo est unica natura se a
divina: Qui error est Euthychi ancitum. Rut sum eodem falso nixus principio lic arguebat: Natura non distinguitur abHypostali, seu Pers
na , sed in Trinitate sunt tres Hypostalis , seu tres Personae , igitur & tres naturae Qui error
est Atianotum,& Ttitheitarum. Negavit etiam Phillyonus resurrectionem Corporum , & ad ver sus illam librum eonscripsit, quem Theoresi I, Conon. Eugeni ut, de Themistius Eutychianae pati
ter Sectae homines acerrime consutarunt, ut Ui
dere est apud Photium lix Biblioth. Cod. XXLXXII.de XXIII. Hae sunt quatuor Sectae. quae ex Acephalorum Haeresi, quasi totidem belluae ex
monstro line capite eruperunt.
D. Citea Haeresim Agnoetarum qiri Christo ignorantiam tribuebant, hoc unum seire velim. an sellieri Agnoetis aeeensendus ellet ille, qui a steteret, Christum . ut hominem, aliquid ignotaste eorum, quorum stientiam quovis mo
M. Qui alle retet , Christum, ut hominem, aliquid ignotasse, Haereticus Aenoeta non solet quia illi Haereti ei dicti Arusera ignotantia et Christo non solum feeundum naturam huma
74쪽
nam , sed absolute saeundum naturam omnem astingebant. At enim illi Haeretici, utpote Eli-tychiani. unam dumtaxat naturam, seu divinam, in Chiisto ptist Incarnationem agnoscentes, nul lam in eo admittebant natu tam , per quam scire Illa, quae antiqui Patres dirant Christum secundum naturam humanam nescivisse, sed te. cundum naturam divinam persectissim. eogno- viile. Quando igitur Haeretici Agnoetae dicebant, Christum . ut hominem , ignorare diem iudieii, Intelligebant Christum penitus ignorare
diem illum . adeo ut seeundum nullam naturam ipsum cognoverit. Caeterum , quamvis ille, qui assereret, Christum secundum 'ituram humanam aliquid ignoralle , Haereticus Agnoeta non esset , incideret tamen in errorem alienum a doctrina sanctorum Patrum , qui constanter docent , Ciri istum . etiam secundum naturam humanam, nec extremi iudicii diem , nec 1
pulchrum Lazari , nec aliquid aliud ignorasse. Legi potest sepet hae re--xander sectatione 1'. in Responsi ne ad tertiam obiecti nem in Panopita adversus Haereses quarti Eccle-uae faeeuli. D. Praeter illas quatuor, quas mox recensuisti, Acephalorum Haereticorum Sectas , fue ruiit ne in sextΔ EMesae laeeulo alii Haereti et . qui in aliquotam Sectam coaluetini M. Aeaemetae Monaehi fervidius impugnam tes Scythas Monae hos, de quabus iam sermonem habuimus . lapsi sunt in Haeresim, quae potissimum in hoe versabatur. qa negarent, unum de πι-are Iucaraevium carne
Beatam ver ω προπιι DE Genatricem esse. Imperator Iuthini amis anno DX cxlv. ad.ersus Aeaemetat Monachos Romam ad Ioannem II. Samirum Ponti iam mi fit 'patium Ephesiorum Episeopum , de Dem resam a Phitivis, ut hane Haereum Sedi Apostolicae denunciarent. Receptis Imperatoris litteris,atiditaque Legatione, Ioannes II. ad Iustinianum Imp. seripsit Epistolam, in qua Aeaemetas Mois naehos obstinato animo in errore perseverantes ab Ecclesiae eommunione praecidit, nisi ab errore quamprimum resilirent. Eridem anno, eadem que de ςausa Ioannes II. liti er/s ad Senatores Avienum . Laberiam, aliosque dedit . quae extant apud Raronium, in quibus tres sibi ab Im. peratore propositas quaestiones affirmat, quae subortii dissidiis Measionem dederant: I. Oriam suus e Tinitate Grasus D S .-Τὸν - .st B. Au DEUS Christias einae μνι aurit impasiris
mini nostri iESU Christ, Maria semper
debeae ave ri Quas propolitiones tamquam fidei Catholicae consentaneas se approballe scribit Summua Pontifex , easdemque subiectis Seripturae. saei dc Sanctorum Patrum testimo antis eonfirmat, ae denique illos Senatores monet, ut Aeaemetatum colloquia vitent, nihilque eum illis sibi existiment elsa commune. Huius Aeaeis metarum Monaehorum ordinis in Metilia Client xii olim eeleberrimi fundator in quinto Melesiae saeculo extitit s. Atixandre, cujus vitam ab Auctore Aee meta Monaeho eius disti
pulosetiptam edidit Raliaudar ad diem xv. Ianuariti Appellabantur autem illi Monachi id est. ιαμ es , non quod prorsus insomnes, dc jugiter conniventes oculis, perpe
tuis- sese vigiliis exercerent, ut quidam de illi perperam lcripsere , sed quod divina in eorum Eeelelia Hymnologia, seu Psalmodia diu noctu
que nunquam cellaret , nullaque hora vaeatet
a disinis laudibus. Quae perpetua Psalmodia . ut iam observavimus in ultimo Colloquio iuilistoriam quinti Eeclesiae seculi, in Monast rium Agauneu se , ct in quaedam alia Galliarum
eoenobia fuit etiam introducta. D. Expone nunc, quael. te , sed breviter, ortum, progrestum , dc hiὲemia Mosae, ae pius decantatae trium Capitulorum Causae, quae, uti saepius audivi. Ecelesiam in lexio iaculo diu multumque exagitavit. M. Celebettimae trium Capitulorum causae originem dedit damnatio doctrinae Origeαιι. quam Petilius Vigilii Papae Constatvinopoliri potitatius procuravit , e Paeto petan . feriis ανι Caesareae Cappadocum Metropoιitae, O, ikenistatum magni Patroni, potenti xm atque existimationem , qua apud Imperatorem plurimum pollebat, deprelliatum. Pe inst itaque a Monae his Palaestritae aeret in is dochranae Origenis inlectatoribus rogatus, & eontinuis sollieitati nibus impulsus flagitavit a Iustiniano Imperatore , ut Oritenes damnaretur. Annuit facillita me Impetator,& in Origenem cuta an. LIII. latae' daamationis sententia,qi x, teste Labbria non solum Constam inopolitano Epiastopo . verum etiam 1 6Id o Romano Pontifice , Zuis Alexandrino . e Ephremi. Antiocheno . M. Petro Hierosolymitano subscripta Doctrine Oti genianae strave vii Inus intulit. At, proh dolor hie doctrinae Otigenis damnatio ingentium turbarum re ea lamitatum or eo ac semiliarium fuit. Eius enim de sensione desperata Origellistae ad ultionem animum doliisὶ vertetunt. De δεναι siqnidem mox citatus Caesareae Cappad eum Metropolita. insignis Origenista, di fautot Sectae Acephalorum , qui Concilium Chaleedoianense rei ieiebant . se udulentet per uisit Julu niano Imperatori , Omnes Aeephalos Concilio Chale ouenti haud disticulter subicripturos, si tria tantum in praediisto Concilio facta, quae ad
fidem minime attinebant, corrigerentur. Nem
'pe , si damnaretur Theodorus Mopsuestiaeppiseo. pus,ejusqtie Ieripta dicis devoverentur. Deinde. si proscriberentur libri Theodoreti Cypti Episeo api contra XII. Capitu. Sancti Cytilli Episeisl Alexandrini in Ephesina generali synodo conseiserata. Denique , si Anathemati subiieeretur Epistola Iba Edelfeni Eoiscopi ad Mariis Persiam. His tribus damnatis Capitulis, subitam omnium Reephalorum unionem Iustiniano Imperatoti promisit. Haec audiens Imperator, qui 'repha. lotum unionem frustra hactenus teli verat. paeem hae trium Capitulorum damnatione setoli orbi Christiano donaturum sperans, ab eista omni cunctationeEchctum anno DXLIV. contra tria haee Capitula promulgavit , eui Stephanu Diaecinus Constantinopoli sedit Apostolicae Am crisatius , qui Pelagio seceelserat , subselibete noluit. Et tamen tres Patriarehae, licet inviti , subseripserunt . Patriarcha Constanti nopolit nus. yet ua Hierosolymitanus,de --reamius Antioelienus. Stephans Apoetitarii siti do. negatam subscriptionem approbavit, ratόm qua habuit Reuius Papa , nee ullo pacto adduci
ruit , ut hoc Edicium conita tria capitula ab
75쪽
imperatore piomulgatum sua subseriptiondi fir-m rei. Vigilii Papae exemplum iecuti sunt omnes Occidentis Episcopi, arbitrati hoe Imperatoris Edictum absque gravi in Synodum Chal -cedonensem injuria approbari , aut aliqua subseriptione muniti nullo modo posse. His difficultatibus praepeditus Imperator, consulitus esse duxit, ut .haee quaestio discuteret ut Constantinopoli in plena synodo, ad quam ut facilius
Patriarehas pertrahere pollet, Aeephalorum Se ctae ad Oethodoxam societatem reducendae studium praetexuit. Ad hane Synodum Romanus Pontifex ab Imperatore vocatus, Roma sub finem anni DXL lv. discessit , non rem tamen Constant in nolim pellexit, sed in Stelliam profectus est eon lilio, ut ibidem Synodus cogeretiit. Constantinopolim tandem pervenit μι-gitius die XX v. Ianuarii anni DXLVII.& summo' honore a Iustiniano exreptus est, ibique praeclara Pontificiae suae auctoritatis exhibuit argumenta. . Decretum enim contra Acephalos , quibus plus justo favebat INMOra Augusta , publicavit, de Mennam Patriat etiam Constantinopolitanum aeommunione suspendit . quod pravis sivis suggestionibus plurimos Episcopos ad subseribendum Iiistiniani imperatoris Edinoeompuli Iset ; sed .
rogante postea Theodora Imperatrice , quinque post menses Menua eommunionemkuibus testituit. Obtinuit etiam idem Pontifex a Justiniano Imperatore, ut Constantinopoli anno DXLV lli. haberetur Synodus LXX. Episcoporum , in qua eausa trium Capitulo tum diligenti & maturo examine ventilari possiet. Huic Synodo praefuit sed cum ieeus ae sibi persuaserat . rem
suecedere , nee inter Episcopos convenire animas verteret. interrupit Symdum , de statuit petsemetipsum proferre sententiam; ac tandem diu. turnioris usitae in Urbe Regia impatiens , &quis stiniani violentiis fractus, iussicatum ad Mennam Patriarcham Constantinopolitanum dedit . in
quo,praeter omnium expectλtionem, propugna. ea hue usque tria Capitula , mutata derepentὶ sententia,damnavit; ad te: ha tamen hae euusula :Salva in in .sbus revereutra 'πνῶ Chalcedonensis. Hae apposita clausula autularavit . se utriisque parti feeilli satis , Gracis, quod itia Capitula damnalset; Latinis , quod sal. a Synodo
Chaleedonensi id se fecisse signifieis let. Sed vana spe delusius est. Nam ubi premum Vigilii
radicatum , quo tria Capitula Θamnabantur. 8e nova Iustiniani Imperatotis Edicta in Oeeidente innotuerunt, conqueri simul singuli , ae deplorare coeperunt Synodi Chalcedonensis aut hori. tatem a Vigilio depressam,proditam ab illo fidem,&Eeesesim pravo dogmate imbutam. Africani,
de Illyrici Episeopi iudicatum Vigilii improbi
runt. quin i a Τι cus&S M fiat ur doctissimi Ee-elesiae Romanae Diaeoni, qui antehae Vistilii approbaverant, sese postea a communione illiu , quasi Concilii Chaleedonensis praevariea istoris segregarunt. & Aure num Arelatensem Epite pum,nec non aliquotGalliarum Episcopos
in suas partes pertraxerunt. Uno verbo , se mebat, de tumultuabatur universus Oeeidens .
palamque & vigilii Papae iudicato, te Iustiniani Imperatoris Edictis non modo Episcopi, sed int glae plebes refragabantur. Quare, cum in dies nove turbae ob illam de tribus Capitulis inaestionem intaclesia exorirentur, Oecumeus synis redo ad illiseonsipiendas opus esse nnn tantam, sed iustinianus quoque intelligebaiatipliciti ii, haerens senteirilae in italla, aut
in Sicilia Synodum erat peroptabat, nee semel id a Justiniano ine eratote se obnixe petii se test tur in suo consituto ann DLII l. ad eum dein Imperatorem dato. At in Urbe Regii Syncidum celebrari voluit. Contentit tandem yotitius . sed interim Iuvicatum, quod e serat. ex manibus Menua Patriarchae Constantinopoli. tani reeepit, de omnem deinceps de tribus Capse tulis quaestionem usque ad indictam Constanti.
nopoli Synodum sub Anathematis poena iniet. dixit. Pauci Episcopi ex Oeeidente cum ad Syn.odum aeregerent, & aliunge sine Ueci. dentalibus Episcopis quidquam decerni nollet, iustinianus Imperator tam longam moram aegi ferens, ineentote saepe laudato Caesa ter Episeopo, Edictum contra tria Caputila publica.vit. illiidque. palam in Ecclesia Regiae Ut bis de alibi allisti jussit. Hoe Imperatoris contra tria Capitula Edictum statim ac publicatum S a. s.
xum intellex tin Placidianam domumaeeitis tum Latinis, tum Graecis Episcopis ex. communicationem comminatus est . si Edicto Imperatoris obtemperarent. Sed Theodo ι Auiae ot Edicti, minis Summi Potui ficis in lupet habitis , Graecorum Antistitum eatetvam secum trahens, ad Ecclesiam , in qua su ensum etit Edictum, se eontulit, ibique Sacro. Sancta Myste tia celebravit. Videns Imperator quod non modo Edictis Imperatoriis adversaretiit, verum etiam & eisdem obtemperantes Ecclesia istica eo minunione privaret, ra accen
sus est, eumque custodiae tradi itistit. Quoeitea sibi timens eo niligit uni eum Datio Me.
diolanensi Episcopo in Ecclesiam Saneti Petti in
Hormisda, ibique eum commorantem
C thuus. de Prarus Exeonsules , ipse iusti .as Imperatoris Iustiniani nepos , eum Marce M
aestore adierunt, ut accepto Iuramento,& data
Imperatotis fide, in Placidi alias AEdes rediret. Rediit quidem summus Pontifex, sed sancta postis habita h de , eum in dies saevitis set tactari animadverteret, biduo ante Natalem diem Chiisti Domini fustam meditatus, nocte intempesta ex Placidiano Palatio caecis vestigiis discedens Chaliseedonem se recepit, atque apud S. Euphemiae Templum latuit,quem Datims Mediciun elisis Antistes, aliique Latini Ep: scopi secuti sunt. fugam ubi compertam habuillet Iustinianus, Legatos ad ipsum Chalcedone agentem misit , qui
eum rogarent, ut , γccepta iterum publiea fide.
Constat itinopolim rediret. Sed nihil isti Legati
promovet imi , immo mei iuι Eneyelieam Epist iam de suis ea lamitatibus scripsit. Noluit tamen. ne imperatoris animum exasperaret, latam in Theodomum Caesareae Cappadocum Metropolitam depositionis sententiam,& communionis suspensionem adversus Patriare ham Constan. tinopoluanum promulgare, sicut ipsemet test
tui in sua Epistola Encyclica. Hae Vigilii Papa
constantia victus Ina perator Iustinianus . Edisectum , quo tria Capitula damnaverat, sustulit , eoque sublato . Theodorus. Mennas, de alii elusisdem factionis Epistopi fidei de poenitentiae libellos sippi iees Vigilio Papae obtulerunt , ae de injuriis ipsi factis veniam sunt deprecati. His peractis , constantinopolim reverso summo
76쪽
Pontifici Euveb palliateha Constantinopolita- trium Capitulorum des sionem ii se vel ab a iis
nus , qui in locum Mentiae demortui suifectus antehac dicta aut gesta fuerant, nulla di irrita de . fuerat, tuae fidei professiciliem exhibuit, eumque elatasse, ut videre est in Epistola Summi illi uatogavit Epistola a se, & Ahia arν Alexandri- ad Gruehiam Patriarcham Conflanu. mo. Damno Antiocheno.&ria Theslatonicensi nopolitanum. Sed de hae quintae Synodi gene Patriarchis subletipta . ut trium Capitulorum ratis approbatione facta a vigilia Papa,opportuis causam terminandam inchoaret. Consensit qui- nius in sequenti Colloquio disseremus. ea tamen lege, ut in hae dijudican- D. Hae quintae Synodi genetalis definiti da ae dirimenda trium Capitulorum c uia tot ne suit ne tandem finita trium Capitulorum essent Episcopi Latini . quot Graeci.
D. Haee i Vigilio Papa etpositae ditio fuit.
M. Nim omnino finita suit, sed Venetiarum,& Istriae Episcopi Sehisma laeetunt, Zc incentote M. Non fuit observata. Glares siquidem Aquileiensi Metropolita,Synodum anno Episeopi hae intellecta Vigilii Papae voluntate DLVi I. celebratulit, in qua tria Capitula, citra
tumultuatie ceperunt, asserentes,se ex longinquis Coneilii Chalcedonensis injuriam damnati pollo Provinciis Synodi Ueeumenteae causa ventile ι negarum. Pro huius se hismatis extinctione streia huius auctoritatem ac nomen deprimi , si a pau- nue adlaborarunt Summi Pontificti Pelagias II. eissimis teliste tui; plurimos sapimissimos exin & Gregorius Magnus. Duravit tamen usque ad
eludendos, si pari eum Latinis nune coeundum Sergium . qui anno DCLXXX v II. Summum sit. Synodos stequentissimas 1 so aecis suille Ponti fieatum adeptus est. Verum,quamvis abso- celebratas; in C balcedonensi sexi vi um& tri . tuta quinta Synodo generali pax confestim non ginta Patrum Conventu Legatos tantum Leonis fuerit reddita Eeelesia, . inde timen elevati. de
Papae ex Latinis interfuisse ; Nicaenam omnibu1 deprimi non debet illius autholitas. Quis enim venerabilem Synodum ex Graecis tantum eon. nescit, post Ni nam Oecumenteam Synodum
flatam ; nota melle Episeoporum Occidentalium ingentes tumultus ab Eusebianis . de Meletianis in trium Capitulorum defensione obstinationem , futile excitat , de itidem post generale Chalea- eum quibus, si . exaequato numero, orientales donense Concilium multas ab Haetetieis Episeopi disputationem inire deberent , paribus os turbas ae trag Edias motas elle quid igitur hine inde sint agiis , re insecta Conei lium di- mirum, si post quintam generalem Synodum pax missum iri dictitabant. His Episeoporum Orien- Ecclesiae, maximε Occidet tali, quae tria Capitula talium auditis rationibus , Iustinianus Synodum damnare nolebat, statim reddita non sit 8 Huie celebratii istanno DLIII. At Iugibus , videns si me quintae generali Synodo,quae tria Capitu- .eonditionem , quam ad Concilii celebrationem la li re optimo pio scripsit, prava dogmata conpostula .erat , ab Orientalibus Episcopis Ac sedit, & viam, quae tenenda st,doeuit a ad set ibi Iustiniano Imperatore suisse reiectam , noluit, minime debet malitia, seu obstinatio quorum is, in histri lieet legatione invitatus , huic Concilio dam , qui postea te belles lumini fuerunt , & inintet esse. Immo, publieavit suum praeconeeptis suis opinionibus , seu indefensione in quo primo queritur. qnoa synodu, contra trium Capitulorum pervieaera schuma confla-
pactas eonditionet suerit eoae a. feci ndo, ag. runt, quo ab Ecclesia divulsi sunt.
greditui disputationem de tribus Cepitus 16c LM D, Qvim rationem potissimum praetexebant sententi ix , quae Theodori Mo uestent esse di- hi, qui post quintam Synodum Genetilem iliacebant ar , per Muignum Episcopum Heracleae confixa Capitula defendebant Macedoniae ad se ab Imperatore transmillas . da- M. His , qui post quintam Synodum Gens innat. Tettio , Theodori Mopsuestem nomen ratem pertinaciter illa Capitula defendebansi etia.ae personam damnari non polsemnlii argumen- praecipue suppeRhant argumenta. Primum iis probat. Quarto, decernit. Muodor um CP petebatur ex anteriori Melesae more neminemri Episeopum , ejusque loripta speciatim prM in Orthodoxae pacis communione desunctum da- fetibi non debete , eum in Synodo Chalcedo- mnandi post mortem. Alterum, erat auctoritas nensi storia Anathema dixerit. Demum. nee Mopsuestiae Episeopi , eelenerrimi olim
Epistolam Iba Edessieni Epileopi sub eius nomine Diceeeseos Orientalis Magistri . qui astuti adamnandam eenset, tum quia relecta illa Epi credi haud poterat prava sensisse , et u multas Ia in Synodo OecumenieaChalcedonensi Ortho- essutiisset locutiones, quae Nestorii Heresim sa-doxus uas iudieatus est ; tum quia etiam deeretis pere videbantur. Tettium,ae principale ianda-eiuidem sancti sinam Synodi uas subscripsit. mentum erat authoritasConcilii Chaleedonensis.
Huae mitis Papae Gustuato subselipserunt sex- in quo Theodoreti Cyti Episeopi fidei laudata deeim Episeopi , sed eo non obstante Vigilii Cou- fuerat , dcua Edessen Epitinopi Epistola ad AD., quodne .quidem in synodo lectum est , rim Persam perlecta , & approbata erat. Hane Episecipi eonetegati tria Castituta, hoeest, γεω igitur Coneilii Chaleedonensis aut horitatem me ινι Is si uesten libros,ejusque personam ; Theo- proscriptionem trium Capitulorum labefactari . Grati Cyri Episeopi seripta contra S. Cyrillum ac penitus everti autumabant. His sundamEntis Alex, tiuum, & Epistolam Iba Episcopi Edesse- nitebantur quotquot post quintam Synodum geni a3 Persam damnarunt. . alii. neralem trium Capitulosum defensionem iustiisque A.asta'M. Bibliotheeatium feeuti. memoriae piebant. Sed stivesa, nulliusque momenti erant
prodiderunt . hane sententiam in tria Capitula adducta illa fundamenta. Ad primum siquidem' prout am in quinta Synodo generali non statim respondebant Catholici , Melesiam ius hibera approbase , &ob id in exilium pulsum; eor, etiam post mortem anathemate eonfodiendi . sed tandem ad subscriptionem inllexum ma G- qui, dum viverent . merueram ab ejus lino se damnasse, quintam generalem Synodum gregati propter Haeresim, Sehisma, aut atrocissi. sua auctoritato approbasset, 4c omnia, quae ad ma elimina , in quibas certum erat illos ad
77쪽
anathematizavit quinta Synodus generalis, erro. Les in Panis Samosareno iam proscriptos docuit, ae patim,dum viveret, editis libris tuitus est, Capitalia fidei dogmata omnium Sanctorum P tritat, fidelium consensione ante ipsum probata impugnavit , videt ieet Christi Divinitatem, &Dei parae no Iren ac dignitatem in Beata Virgine MARIA. Merito igitur Theodorus a uesteuus fuit etiam post mortem in quinta Synodo generali anathemate pereulsus. Alterum sundamentum petitum ex aut horitate ne odori II Uu6D-ni, quem etiam multi Sancti Patres ante quintam Synodum generalem laudibus celebrarunt. elumbe omnino erat , quia Sancti Patres laudarunt Theodorum Mopsuessenum,antequam ejus errores fuissent propalati. At semel detectis &in
lucem productis elus erroribas circa Incarnationem Filii DEI. ei rea Peeeatum Originale, & alia praecipuaCatholieae Fidei eapita , tune Thebd rus Mopsuestenus apud Ogines Catholi eos male
audire eoepit, non secus ae , qui , ob egregiam Eceleliae in consutandis Haeretibiis na vatam operam. a multis Patribus & Scriptoribus Eeelesia ilicis en comi is suit celebratus sed patefactis eius erroribus, damnatus, &anathematizatus est etiam post mortem in quinta Synodo generali. Denique, aut horitati Synodi Chalce- doliensis, cui praecipue adhaerebant trium Capitulotum de sensetes, nullum omnino intulit prae. iudicium damnatici trium Capitulorum in quinta synodo generali facta;tum quia Theodoretus Cyri Episco us non suit in Coneilio Cbalcedonensi susceptus , nisi postq iam Nestorιopalam anath nra dixisset, quo a se dicto anathemate, sua subinde teripta contra Salietum Cyrillum Alexandi inum damnavit Theodoratus, tum qilia ei iam iudieia de seriptis PMadarati de de Epistolaua in Cone illoChalcedonensi lata,non sirerunt approbata a Sauri Leone Papa. Conserina siquidem dei, itione fidei in Synodo Chalcedonensi ne sexta . R eonditis Canonibus eidem Actioni subirexis, de singularibus postea& privatis Episcop tum causis a istum est , vatum judietum non fuit eonfirmat una a Sanωo Leone, qui aucto
ritatem Synodi Chale donensis in sola fidei definitione eonst tinxit. Mitum igitur nemini videri debet , q d hate de privatis Episcoporum causis in Coneilio Chalceloneu si lata iudicia, &a Sancto Leone Papa non confirmata, denub inquinta Synodo generali examinata, de aderi sim revocata suerim, atque poR maturam & aeeuratam discussionem damnata sint haee illaCapitalia.
seu persona & seripta Theodori μορ-6υσι, libri heodoreti Cyti Episcopi eontra sanctum Cyril Ium Alexandrinum, de Epistola ne Episeopi Edesseni ad Persam. Qua de re si plura
scire desideres . legesis Dissertationem quanam noliti Natalis Alixandiri un Historiam Eeclesiasti eam sexti sateuli. D. Qiram censitaram in uteres his, qui modottia Capitula damnare nollent, Se pro illorum dinsensione Apologias adornarent M. Eos appellarem temerarios , superbos& inobedientes. Temerarios quidem . quia solemni Eeelesiae judieio in Concilio Oeeumenicolato, a Romanis Pontificibus confirmato , &
mnium deinde Ecclesiatum consensu recepto refragatentur. Supretis dicerem, quia in hujsi
modi Factorum Doctrinalium cognitione, leae perspidaetores universa Eeel alia judicarent, soaque privata judicia , ut plurimum eriori obnoxia , totius Eeclesie judicio matura eum delibe
ratione facto anteponerent. Demum, eos ceu
ruoridieaetes damnarem , quippe qui in Doctrinalibus Factis,cujusmodi sunt tria Capitula. ii dieio Ecelesiae Callioli eae , quae omnium blatet ac Magistra est. quaeque in eehsura , seu in damnatione librotum Spiritus Sancti lumine ad
eorum pravum sensum, erroresque cognoscendos illustratur de regitur , pervieaciter morem gerere detrectarent. oetica, jure optimo castigari deberet audacia quorumdam , qui pro Oragene, pro TLeodireto, pro Abbatemo, pro Casana de Fausto, de proia emo Apol gias temere in vulgus sparserunt. Ec libros ab illis editos ab bus, quos Eccletia in his damnavit, vindi solii erunt. .sane, ut obiter dierm,
si a tu lici motum Docti inal nim ab univertati
Eccletia lata semel impune resilire liceat, potetit quilibet pro omnibus Haeretieis ab Ecclesia eonis fixis Apologias pro suo nutu de arbitrio concinnare. Periclitabitur insallibilis traditionis authotitas, quae nendet E selisa librotum Sanct rum Patrum ab Ecclesia Catholica praefixo. Non poterit Ecclesia comprimete tumultus Se contentione , quae saepius suboriuntur occasione sensus libroriim, nec sanam doctiluam a filia de noxia, quae in libris Authorum continetur , certo vale
bit discernere. Q iae omnia quim oppido salsa
sint, de Eeeleliae auctoritati contraria . nemo est , qui statim non videat. Eeelesiae itaque iudicio in his Doctrinalibus Factis . tamquam sacrae an ehorae in divulse adliarere debemus, nec unqua: procaces illos imitari filios, qui reverentiam atque observantiam matri debitam exhibere renuente hincertos cogitationes suas, ut inquit Scriptura sacra . iudicio universalis Eeclesiae elato stipetellio
De Cou liis in sexto Ecelesiae faecisio
D. T Riusquam de Conciliis Natio italibus &L Provincialibus , in quibus sexto saeculo suboreis contentionibus finis impositus est , vel sane ita de instaurata' fuit Ecclesiae Dileiplina, sese
monem instituamus ἱ quasdam quaestiones cir
uintam Synodum generalem , quae , slaut iauperiori Colloquio die e bas , tria Capitula da
mnavit, breviter cum tua bona venia propos N,
quarum di Eicidatio haud parum juvabit ad pleniorem hiliusce quintae Synodi generalis uoti tiam assequendam. In primis igitur a te quae ro, quis convocaverit quintam unodum gene ratem, quisve ei praefuerit M. Qii intam Synodum generalem, quae est secunda Constantinopolitana Oecumentea, con
vocavit Imperator, conseiviente ta men μgitio Romano Ponti fiee. Adsuete tres 'Patriatehae . CLXV. Episcopi . eique praesui
Eut1e ιι Pattiarcha Constantinopolitanus, pix esse tamen jure suo poterat 'ιlius Summus Pod
issex, si jute suo uti volatilet , quo tamen usu
78쪽
non est, quia Synodo interesse noluit. Octo Collationibus ab luta est haec Synodus. In prima Collatione lecta est Iiistiniam ad Synodum sacra iussio, qua Imperator significabat, se istam
Synodum generalem convocalle, ut eliminatis
Haeresibus optatam Ecclei ita quietem post tot ab Acephalis excitatos tinnultus dare pollet. Sed ab hac Synodo eum Prea Viuitias abellet , sine cujus prae letitia vel per se , vel per litos Legatos Concilium Oecumehiciam esse non polle probe
intelligerent Episcopi Orientales , nobilissimi
ad eliindem destinata trium Patriarcharum , aliorumque Antistitum Legatione , Vigilium etiam afflue etiam rogarunt, ut Synodum prae
lentia lita dignaretur, & secum de tribus Capitulis disputare haud gravaretur. His Legatis reposuit Vigilius, se propter corporis in m
rem ma pose ad hanc petitionem Noondere. In postero autem disponitus es manifestare , quid ei de tali conrentu placuerit. In secunda Collatione, Legati Praesules suae Legationis rationem Synodo reddentes, retuleriant, dixiste, se non polle venire ad Concilium , quod Occidentales Episcopi sibi adhaerentes in minori numero eIlent quant Orientales, eumque subino inducias postulaste, ut sententiam suam cir ca trium Capitulorum quastionem ad Imper torem mittere pollet. In tertia Collatione Episcopi Fidem Cat,lieani ab Apostolis S Sanctis
quatuor Oecumenicis Synodis expositam professi sunt, & Haereticos ab iisdena, nodis damnatos confixerunt. In quarta Collatione P tres causam trium Capitulorum discutcre coeperunt, lectae sunt plures sententiae excerptae ex
libris Theodori Mopsuestent, ae receivitum impium ejus Symbolum, quo audito, exclamavit universa Synodus: Hoc Symbolum Satanas composuit. In quinta Collatione recitata fiunt ea, lue a Saninis Patribus contra Tbeodorum Mopiuestenum scripta suerant, & insuper dit-ceptatum est, num liceret delatustos anatheniate confodere probatumque multis exemplis id licitum esse, &quandbque trecellarium. Lecti
sunt in eadem Collatione libri, quos Theodore-tus Cyri Episcopus scripsit contra XII. Sancti Cyrilli Alexandrini Anathematiseros, quibus damnatis, laudatum est sanctum Concilium Chalcedonense , quod non prius Theodoretum ad communionem suscetisset, qtiam is Nestorio anathema palam dixi siet. In sexta Collatione lem est Epistola Iba Edesseni Episcopi ad
Marim Persam, & E vestigio in hanc vocem eruperunt Episcopi: Distola Haem/r ca est. In septima Collatione, Constantinus Sacri Palatii
Quaestor cum liastrumentis probantibus 'litum Papam tria Capitula semper damnat te ad Synodum ab Imperatore missi is est. Unde in hac Collatione recitatum est Anathema, quod istit Vigilias contra Romanos Diaconos Rusicum, de Sebastianum, qui illius via attian impugnaverant, de
Ium impia Theodori Mopsuestent scripta, sed
etiam ejus nomen ac persisnam , deservibresque conligit. Decimus vero tertitis.& decimus quartus Theedoreti quidem libros adversus S.Cyrillum Alexandrinum scriptos , & Iba Epistolam , eorumque defensores proscribunt, 'Ihe doretum tamen, & nam orthodoxos Antistites in pace Ecclesiae defunctos nulla censura perstringunt. ID. Una e Praecipuis Synodi Oecumenicae conditionibus, sicut me olim docuisti, est, ut Summus Pontifex et vel per se , vel per suos Legatos praesit ; cum igitur huic quintae Synodo misellias Rom. mus Pontifex nec per te, nec per suos Legatos pra fuerit, non video, qua ratione haec Synodus dici possit Oecumenica M. Haec quinta Synodus inter Oecumentiacas merito numerami , quia licEt Vigilius Romanus Pontifex et non praefuerit, ab illo tamen, ct eaus succestoribus approbata, atque univer salis Eeelesiae consensu fuit postmodum recepta. At enim Vigilius in Epistola ad Eii chium Patriarcham Constaiatinopolitanum quintam Syn-.odum auctoritate sua comprobavit, de Const tutum, & alia, quae pro trium Capitulorum defensione antehac scripserat, vel gesserat, omnino rescidit. Dein, Pelagius primus Vigilii succeilbr quintam Synodum , antequam eligeretur Pontifex, approbavit, teste Victore Tunonensi in Chionico. Instiper, Pelagias cundus Pontifex Maximus Synodum quintam itidem confirmavit, ut constat ex ejus Epistola
tum temporis ab Ecclelia Romana, ob trium Capitulorum destiisionem, erant divulsi. P stremo , C. Gregorius Magnus eandem quintam Synodum approbavit, ut aperth colligitur ex ipsius Epistola ad Ioannem EpiscoHim Constantinopobtanum , cae adhaerentes aliae Synodi Oecumenicae , quae post ipsius Pontificatum in Ecclesia suere celebratae, hanc quintam Synodum pro Occumenica , seu generali agnove. runt, oc approbarunt. Iure itaque optimo
quiliis S modus generalis a Vigilio I apa , S ejuxsuccelibribus, atque totius Ecclesiae consensu recepta & confirmata accenseri debet Synodis Oecumenicis , quamvis Metilius Romanus Pontifex ei nee per se, nec per suos Legatos praeesse
D. In hac quinta Synodo generali sueruntne dumtaxat damnata tria famosa Capitula λM. Praeter tria Capitula in quinta Synodo
generali damnata, proscriptus cst etiam error Origenis, ut videre est in Canone XI. illius Synodi, ubi inter alios H. ereticos , an adhemate nominacim percellitur Origenes. Idque etiam aperte colligitur ex libro Diurna Romanorum
Pontificum in secun da fidei prIsessione, quae haec habet: in bac, id est, in quinto Concilio
trium Capituloruin erant acerrimi defensores. generali apud Constantinopolim celebrato, Ori-Lectae sunt etiam Epistolae ejusdem Vigilii papae genes cum impiis disicipulis o sequaιibus Didymio
ad Valentinianum Episcopum Tomitanum, & ad Aurelianum Episcopum Arelatensem, ex quibus certo liquebat, Vigilium saepius tria Capitula damnaste. Denique in octiva Collatione definitivam adversius tria Capitula sententiam protulit Synodus, eique quamordecim subjecit anatheniatis nos, quorum duodecimus non sis R. P. Quinto. rest. Ecel. Tom. II.
ct E eris , O qui Creararem omnium , Deum, ct omneua rationalem ejus creaturam Gratilibus fabalis prosecuti sunt. aeternae sunt eandemηatio.
nisubmisi. Iusta igitur de causa Illii strissimus
melius Abrincetilis Praesul lib. I. Origeniano run cap. q. se 2. 3. num. I 4. & ditialis N.-
risius in sua de quinta Synodo Dubitatione
79쪽
cilict refellunt Haedixium , qui in Apologia O- Aiuipapa damnarus est, Smmachus Papa in
rigenis quaestione X. negat, Origenem ab Eccle- nocens declaratus , Clericaque , qui citi ipso delia luille damnatum , quod certe nemo ante il- sciverant , officio suo fuerunt rcstituti , Eunanaolum dicere ausius iuerat, ac nemini ipse potuit do eidem satisfacerent. Denique illius Synoda persuadere. Legi etiam potest Dillertatio XVI. Palmin Episcopi urandaverunt Ennodio Ticinen-
Natalis Alexandri in Historiam tertii saeeuli , in si Episeopo, ut ii Sellum Apologeticum pro hac
qua Clarissimus ille auctor egregie consutat quarta Romana Synodo,&Symmacho P. Pa con-- xium, qui perperam negat, Origenem in cinnatet . quem libellum ab Ennodio elucubra- quinta Synodo generali suis te damnatum. tum quinta Synodus Romana habita ann9 DIV. Caeterum, an inuenes damnatus fuerit in metiaritate Synodali comprobavit.
principio quintae Synodi, vel sub illius finem, id D. Potui me haec quarta Synodus Romana,
est, post cognitionem trium Capitulorum com quae Palmam appellatur, Symmachum Roma troversia est inter viros eruditos, Petrus de num Pontificem, si e summo iure iudicare Murea in Distertatione de quinta S odo, num. XXIII. censet cognitionem de Otigene succesi sille trium Capitulorum damnationi. At Cardinalis-in Dul erratione mox laudata, &doctissiimus Pagius ad annum DLIII. num. XXVI. asserunt, dainnationem Origenis in quinta Synodo generali antevertis e damnati nem trium Capitulorum. Sed hanc Controversiam, utpote non magni momenti, in medio relinquimus, cum utrique opinioni sua constet probabili as. .
D. Age nune, juxta seriem Chronologicam omnia receive Concilia Nationalia, leuprovincialia , quae in sexto saeculo fuerunt cele
M. Sexto ineunte seculo, seu anno DIII. I libita est Romae Synodus, ducta P/lmaris, a loco, ubi celebrata est. Tres iam Romae anaus praece- . dentibus coactae fuerant Synodi ad extinguendum Schisma, quod in electione Symmachi legitimi Pontificas excitaverat Laurentius Archipresbyter s. Praxedis, quem Festus Senator Romanus profusis peeuntis Plaudo- Pontificem eligendum curaverat. In his Synodis Romanis approbata
est jullii neodorici Italiae Regis electio Symmachi,
de rejecta Electio Marent ιι, qui tamen, ne no vas moveret turbas, Episcopus Nucerinus constitutus est. Hoc pacto ad tempus sopitum, sed non sublatum fuit Mnistri. Nam paulo post, sicut scribit Anastasius, Gla ducti aliqui ex Coro, Aia ex Senatu, maxime Festus o Probinus in- criminount θmmachum, O subornarunt tepessalsos, quos misierunt Rara mam ad Regem Theodoricum, accusantes Eeatum Symmachum, o occultὲνevocaverunt Linsinentium, post Mellum RomaD-ctum , O fecerunt Schisina, Odiνsus es iterum
Curus, O alii communicabant Symmacho . alii Laurentio. Ut igitur huic recrudescenti Schismati tandem aliquando finis imponeretur, Theo- oricus Rex, licet Arianus, jussit Romae convocari Synodum , quae est quarta Romana , dicta Palmaris, ad quam elim spontE S volens Ponti-
sex Symmachus causam dictilius accederet ab ir ruentibus turbis aemulorum suorum male exceptus est, multique vulnerati Presbyteri, qui ipsum comitabantur. Rebus sic varia confusione terturbatis , scripsit Smodus ad Regem , eique significavit, Symmachum, qui tantum non fuerat oppressus, a statutis Canonabus non poste compelli. Relpondit Rex: In Synodati esse arbitrio in tanto negotio sequenda praesicribere , nec aliquid ad se praeter reverentiam de rebus Ecelsasticis negotii pertinere, seque tantum velis , at provisone concilia pax in Civitate Romana Christianis amnibus redderetur. Quibus acceptis, Laurentius M. Non potuisset haec Synodus Romana. bm cluns Pontificem Romanum judicare, nisi
illius judicio sese sponte Symmachus si1bjecisset. Id ultro agnoverunt hujus Synodi Episcopi,
qui statim ac congregati fuere, contestata sunt,
primo quod haec Synodus non filii Iet lenitima, nisi ejus convocationi aliensium praebuisset ipse θmmachus, sic enim legitur in Astis hujus Synodi et Memorati Pomisces , quibus allegandi imminebat occasio, suggesserunt, ipsam seu Symma clium , qui dicebatkr impetitus, debuisse Synodum
conνocare. - Sed Potenti us Princeps, seu
Theodoricus Rex Italiae , ipsum quoqua Papam in colligenda Synodo voluntatem suam litteris demo fas signi arit. Unde a mansuetudine ejus p gina postulata sunt, quas ab eo directas constabaim Secundo, Huidem Synodi Episcopi palam prinsessi sura. se elle inferiores seu minores Ia dices, quorum judicio subjacere minime pote rat Romanus Pontifex, utpote Vicarius Christi, & universalis Ecclesiae Caput et Scientes, quia ejus Sedi primum Petri Apostoli meritum, Ni Principatui deinde secuta iussonem Dominι orciliorum νenerandorum auctoritas, ei finguiarem in Ecclesiis tradidit potestarem: nec ante dicta
Sedis Antistitem minorum subjacuisse judicio , in repositisne simili forma aliqua te retiar et D
mum , e stan er affirmarunt ejusdem Synodi Episcopi, se non judicalle, nisi consentiente &volente Symmacho Summo Pontifice, ' immo dc ipsis judicandi auctuitatem deferente : Et dans in venerabili collectione sermo de incipiendo haeretur negotio, S. Papa Symmachus Basilicam μ' Iii, in qua Pontificum erat Congregario , ingressem
est , ct de evocasioηe Synodali cumentssmo Retigrarias retulit, ct rem desideria sui evenise testatus est. Causa ergo de Sacerdotum ani-is qua concilio non m srmato tristitiam ministrabat) a scissa es: Auctoritatem ordinis corrigendi ficunsiebant Ecclesastica Statura, in omnium, qui ibidem convenerant, Episeoporumpraesentia , se δε-rens fessus est. Ex quibus verbis, quae legun urin Actis hujus Synodi quartae Romanae, dicta Palmaris, perspicuum est, praedictam Synodum non potuille summo jure Symmachum Papam ju' dicate, nisi altius judicio Romanus hie Pontifex sese ultro subjecisset, &Episcopis, qui erant m nores seu inferiores judices, auctoritatem dedi se set iudicium in ipsum proferendi. D. Fueriintne in sexto Mesesiae ne eulo es brata multa Concilia Nationalia , & Provinciae ita ad sanciendam , vel instaurandam Ecclesia Diseiplinain PM. Multa tam in Oriente, quam in Occi dente celebrata sunt. Sed Conciliorum Natio nilium
80쪽
iii, iix, seu Provincialium, quae ad resarcien dam Ecclesiae Disciplinam sexto Ecclesiae 1 eculo in Oriciae habita sunt , nulla modo supcrii intmonumenta, quippe quae temporis reruni omnium edacis injuria iliterciderunt. Verum, uite Era S incorrupta nobis etianinum suppetulit A ML onciliolunt Nationalium & Provurcialium, quae
bus par est, ut omnes Fideles in Civitates, aut in Parochias ad Millam, S ad Osticia facra con venianti Saecularibus in Natali Domini, Pascitate . & Pentecoste Communionem imperat,& a Communione removet eos, qui suas dimit tunt uxores, antequam Episcoporum judicio sue rint convicta atque damnatae. Denique , Misi serTdam Ecclesiae Disciplinam sexto mulo praeeipit, ut anth Mnedustionem Sacerdotis coacta sunt, quarum meminit Historia Ecclesia stica, ct siuperstites adhuc Canones habemus. Haec itaque Concilia ordine Chronologico hielubnectam. Primum concilium Provinciale in Galliis sexto Ieculo celebratum, suit Agathense , indi tatin anno DUI. ad quod Episcopa triginta quinque ex variis Galliatum Provinciis convenerunt, Aurino Nisigothorum Rege , cui tum temporis multae Galliartim Provinciae parebanc, pei mutente : Huic Concilio praefuit Sanctus Casar
egredi non praestimant, quod si secesserint, ab suopublice confundantur. . Anno DXI. alterum in Galliis celebratum est Concilium Provinciale, nimirum Aurelianen. se primum , citi interfuere Epis)opi sanctitate e lebres, Aventinus Camotensis Episcopus, cujus vita legitur apud Bollandum in Actis Sanctorum ad diem l V. mensis Febr. Principius, Epistopus Gn manensis, Rui colitur XVI. Kalend. Oct . Gimilianus Episciapus Trecensis, qui colitur V. Kalend. Augiis . Episcopus Sylvanee te Episcopus Architensis, de meo plures editi sirit E litur VII. Idus Octobi. sitiintiuisus nones. Doetillimus tamen L mon , , qui Rφςnςiuta , qui postea Arvernorum istud Concilium cum vetustissimis M M. Codiei coliturque a Rutenis XVII. Κωbus contulit, rei hitur, se in iis repetas te tantum Canones octi &quadr.iginta, ac subinde dubium non esse, quin reliqui viginti quinque, qui supra hunc numerum excurrutit, .ui unde postea, sed potissimum ex Synodo Dadneli, depromptisant, & Synodi cujuspiam alterius auctoritate in Agathenset nituerti. Multa in his Carionibus in rem Ecclesiasticae Disciplinae sanxit haec Synodus, qtiae hie summatim perstringam. In prunis Bigamos a lactis Ministeriis in perperuum arced, contumaces Clericos ab Episcopis corrigi Jubet, eo que inobedientes ad peiegrinam communio. nem ablegat; Clericis prolii , ne cum extra
neis mulieribus commorentur, ne comam uu-
lend. Iulii, S ab Arvernis Idibus Novembris; frassus Episcopus Arvertiensis, quem Grego rius Turonensis appellat; denique Sanctus Melanius Episcopus linedonensis in minori Britannia cujus vitam ab antiquissimo auctore scriptam recitat Bostandas ad diem VI. mentis Dividi . Hi Episcopi Samnitate inclyti Concilio 'Amelianei,si primo sub Codovaeo Christiani mo G baritim Rege interfuerunta D. Ediditne aliquos Canones Concilium
Aureliati ense primum M. Concilium Aurelianense primum con didit Canones XXXI. quos ferme omnes in suo Decreto inserilit Gratianus, In his praeeipuε triant, ne ad secularis Tribunal Iudicis quem' consulitur reorum ad Ecclesi in confugientium quam vocent, aut ineriminali negotio sint Ac O- securitati- Statuitur, quomodo facultates Eeres; ne sine commendat itiis Epistolis hac illac eleliae expendi debeant, scilices in reparationibus vagentur, ne conviviis nuptiarum adsint, aut Ecclesiamm, in .im uiis Sacerdotum ct paveis coetibus, ubi amatoria cantantur , aut oblixeni rum, vel ιn redemptionibus captivorum. Decet motus corporum choreis &saltationiblis effertum nitur, ut Abbates in Episcoporum potesate conflui. Diaconos ante annum aetatis vigesimum sunt, os quid extra reguiam fecerint , ab ipsi. quantum ordinari, S: Presbyterum, vel Episco- corrigantur. Rogationes, id est, Litanias, MPum ante trigesimum artatas annum conlectari ve- triduanum Jejunium ante Alceii 1ionem Dominitat. Sancimioniales ame annum aetatis quadra c.lebrarI praecipitur. Praecedentium Concilio gesimum velari inhibet. Episcopis , iit seniores nam Canones cir statum Monasticum, circa K--Clericos junioribus praeponant, praecipit. Divini miliaritatem extranearum mulierum Clericis ossicii diebus Dominicis decantandi ordinem prohibitam confirmantur. Demturi prohibetur praescribit, sicut de ritum imponendae poenit eiulae, populo, ne anto comple in Miliae solemnia, αxeiiovatque a quos Canones circa Poenitcntium acceptam Episcopa Benedictionem, si adeste con- irregularitatem , quos Ordinari prohibet, Sordi- tigerit, ex iaclesia egrediatiar. natos a sacris Minillaciis iuspendit. Monasteria Puellarum pincul a Moiuachorum Coenobarx construi iubet, novetamque Mones eritana nisi Episcopo permittente aut probante, tandari non debere decernit. Monachos ablqtie Abbatis testimonio decola sensu ordinari vetat, quibus insuper prohibet, ne ad selitarias cellas a congregatione disi in dant,nsforte probatis post emeritos labores. aut propter infirmitatis necestatem, asterior ab Abbate reis gula remittatur. Nobilibus, qui Oratoria in agris redecem Episcopi , de in ea conditi sunt Cano. habent,permittit,ut illisMitias celeb ari curent, nes XIII. in quibus multa decernuntur circa Cle exceptis Paschate, Natali inini, Epiphania Ad- ricarum, S. Monachor Un Vitam circa Episcor scensione Domini, Pentecostes, Natali S. Ioannis rumordinationes, S illorum osticium Ecclesias, Baptistae, di aliis praecis Missestivitatibus, inqui- quae ipsoruin curae concreditae sunt, visitandi. R. P. acyntia Hist. Eccc Tom. II. Can D. Percurramus alia Concilia Provinetalia, quae sexto saeculo ad restaurandam Mesesiae Disciplinam in Galliis, S in Hispanias fuerunt celebrata. M. Anno DXVI. Tarracone. quae Catal niae Metropolitana Civitas est, sub Hormisdae pontificatu , S anno lexto Tli odorici Regis , dum temporis Hispaniis dominantis, habita est