장음표시 사용
81쪽
s,' HIs Toni ATertia objectio duobus constat membris. Prius est, Decreta qua tae & quintae Sessionis facta Joanne XX m. absente a Concilio, tumque Synodum fuisse quasi Acephalum. Respondeo, hoc arguine tum elencho a petitione principii illudere, quasi solus Papa esset Monarcha insallibilis , & absque illo nihil statui posset, contra quam
opinionem falsam atque adulatoriam, quae tum temporis hominum animos invaserat, Patres Constantienses ex principiis Theologiae luce meridiana clarioribus, ut asserit Gersonius , definierunt, Ecel fiam Catholicam immediate a Ioratarem habere a Christo. Et concjbum Generati legitime congregatum Ecclesiam Catholicam repraesentare , tac.
continuoque nuctoritatem Papa virtuatiter, suppletive, eminenter a
chitectonice complecti ; ita ut si 'Papa nolit AEut nequeat praeesse Synodo; t etiam si uxta Patrum seuoragia nolit concludere Synodum , metres in Synodo sedentes ex communione Sanctorum legitime inita definire tastatuere valeant. Cum ergo sit in concesso apud omnes Synodum
Constantiensem legitime congregatam fuisse , & Joannem X XIII.
fiigisse ex Concilio ne abdicaretur , planum quoque evadit, P tres etiam absente Pontisce Decreta illa potuisse constituere , Scapud recte sentientes tantumdem habere auctoritatis quam si Papa praesente & concludente facta fuissent, cum illorum vis & robur a iure divino , . non a praesentia Pontificis, pendeat: quoniam' ut dixi Ecclesia eminenter , suppletive , & architectonice potestatem Papae continet. At vero, quamquam non sit necessarium , hic addi potest, Joannem X XIII. Sessione X II. aperte deesarasse & pr fessum suisse , Synodum Constantiensim se legitimam Concilii Pisani
continuationem , atque errare non posse : proptereaque ejus oriunationi, declarationi, ta determinavom omnibus in rebus stare , ac se confirmare : ac contra ea se aliquo processu temporas nunquam sturum promittere.
Haec ille, qui, teste Bellarinino capite praecedenti laudato, legitimus Pontifex ex communi opinione ab omnibus habebatur. Posterius membrum tertiae objectionis est , solam obedientiam Joannis hujuscemodi Decretis asensum praebuisse. Contra oppono quae capite
praecedenti numero VI. notavimus ex Bellarmino, Alexandrum V.
S Joannem XXIII. veros atque legitimos fuisse Pontifices r atque urgeo hanc unam & solam obedientiam Ecclesiam constitui se Catholicam , ut ibidem probatum est. Certe Eugenius IV. quando Synodum Basil censem voluit dissolvere , causabatur solam ob dientiam Joannis memorata Decreta edixisse : Patres autem Basileenses
82쪽
CON ci LIORUM GENER A IUM. 83leenses ejus petitionem adhunt modum depulerunt: Seu inquiunt a
nanquia negare vult pro eo tempore Constantiense Concilium verum fuisse oncilium, ta declarationes ab eo fiat is validas esse ' uuid autem euis
tradicere muli de obedientus iam 8 reclamavitne aliqua contra huim is
ritatis declarationem ' Nunquid non omnes unanimiter 2 depositionem Ioannis laudarunt, cs in privationem Benedicti ab omni jure, si quod habribat in Papatu, consenserunt, qua vigore auctor Iu SVodalis per praefata veritatem facta sunt ' Nunquid non omnes ad elicitionem felicis recordationis ε Maraim Papa V. processerunt eadem Synodiati audioritare ' Qui quidem in artinus deinceps approbante Concilio definivit errorem esse; si quis diceret non esse de nece late salutis credere Romanam Ecclesiam esse supremam inter Ecclesias, A per Romanam Ecclesiam intengatur unιvem seus Ecclesia atit Concilium generale. Item, ordinavit eodem approbante Concilio, ut quil bet de haeres VI icle starum suspectus interroga tur, an credat, teneat, cs asserat quod quodbbet c cibumgenerale, ta etiam Constantiensi Cathoticam Ecclesiam repraesentet. Item, utrum credat quod qui
quid ipsum Oncibum Constantiense definivit ta approbavit in favorem fidei, cisalutem animarum, quod hoc sit ab omnibus fidelibus tenendum cs
approbandum; cum tamen non gnoraretpra tam declarationem in e em
c oncilio farilam esse. Deinde vero in hoc Basileensi concissi eadem declis ratio innovata fuit in publica Sesone , ubι de nulla obedientiarum differentiis fremo erat ruri etiam quamplures Cardinales, Patriarcha,
chiepiscopi , Episcopi, caeterique Praelati , cs Doctores insignes in must tuaene copiosa praesentes erant , cs Legatus a postobcus praesidentiam
exercebat. Ut quιd rego nunc allegatur , quod haec declarario ab uno tantum obedientia in Concitio Constantiensi odia fuit ' Hactenus Patres Synodi Basileensis in responsione Synodali, quae incipit; Be tus Hieronymus, caec. Ex quorum inaubitatis rationibus liquet, mera esse citagia , & vitilitigationes quae dicuntur a Curiae Romanae Scriptoribus contra decreta quartae & quintae Sessionis Constantiet sis. Certe ille, qui Praefationes lucubravit ad Concilia generalia nuper Romae edita, veritate devictus nihil habuit quod his D
cretis opponero: quamquam in omnibus aliis, quibus de potesta tis Papae praeiudicio agitur, semper soleat exceptiones instruere, ac opportune N importune oggerere.
Quarta obiectio duas item habet partes, quae spectant ad Synodi Constantiensis confirmationem, de qua magis opportune disputabitur , partim Sessione ultima , partim in Matrii Bullae , qua L α Marib
83쪽
8 Hrs TORIA Martinus de consensu Concilii ejusd&n Decreta in rem iudicatam
Porro iisdem Sessionibus IV. & v. Patres cavent , ne Joannes XXIII. quem pro vero atque indubitato Pontifice agno-icebant, totum Concilium , vel partem Concilii, hoc est Pers nas eidem Concilio adhaerentes interturbet, vel alio traducat ipsbinvito Concilio. Hocque est primum exemplum praxeos Decretorum de Concilii auctoritate sepra Papam. Procul dubio si Ecclesia in Synodum congregata hac potestate minime polleret, nequaquam sibi ipsi esset architectonice & sussiciens : & quotiescumque de illa resormanda in capite & membris ageretur, Papa posset impedire ne Concilium indiceretur ; illudque , ubi congregatum esset, dissol veret, aut alio traduceret: Sicque Ecclesia Sponsa Christi amanti sesima despotico Papae imperio subderetur, quod Juri divino & naturali plane repugnat. Anno Domini M CCCC xv. die XVII. Aprilis Actio v I. cel bratur, in qua seliguntur & mittuntur Legati ad Joannem XXIII. ut eum invitent & orent quo revertatur Constantiam ad schisma exsilivandum , & Ecclesiam in capite & in membris melius ordinandam , sicut iuramento se facturum obstrinxerat, quem in finem Joanni osteruntur nomine Concilii quascumque voluerit excogitare securitates. Praeterea ex sngulis deliguntur nationibus Doctores, qui doctrinam Joannis Hus examinent; ac demum Literae Academiae
Parisiensis ad Sacrum Concilium super decessu Joannis XXIII. per-
Σ. Die ri. M i in vo . Actione mulae citationis contra Joannem Papam Concilio parere detrectanrem , & contra Hieronymum . Pragensem instruuntur. Hocque in secundum exemplum praxis Decretorum quartae & quintae Sessionis contra Pontificem. vi Q. Semone IV. Maii damnantur XLV. articuli errorum Joa nis micleis, quorum articulorum decimus septimus Anarchiam i troducit, sicque est conceptus : Populares possum ad suum arburium
Dominos delinquentes corrigere.
Item quadragesimus primus ita habet; Non est de nece tale silutis credere Rom.tnam Ecclesiam esse seupremam inter abas Ecclesias ; Cui articulo haec sub icitur condemnatio Synodi ; Error est si per Roma- - Ecclesiam intel in uniυersalem Ecclesiam, aut Concitium Gener se , aut pro cluanto negaret Primatum Summi Fontificis super alias E
84쪽
C ONCI L. IORUM GENER A LIUM. 8 Hesio particulares. Quorum articulorum ideo mentionem faciendam duxi, quoniam dchinc nobis futura est disputatio de illorum
xx. Sestione xui. M i dclectu viri habentur qui in causam Joannis Papae inquiram, eamque instruant.. 3. X. Aetione XIV. Ma1i pronunciatur Sententia suspensionis abomeio Papali contra Joannem X XIII. Hocque est tertium exemplum praxeos auctoritatis Concilii supra Papam.
XI. Actione xxv. Maji Promotores Concilii quinquaginta Capita accusationum proserunt adversus Joannem X XIII. VIII. xii. Sessione die xx Ix. Mase, Legati, qui ad Joannem Papam 'missi fuerant, ut Actione sexta patet, micrunt quaenam egissent cum Joanne , illumque caufiri , se pro Dei Ecclesia cit e in unione
permulta ecisse etiam antequam fuisset in Tapam assumptus , ta ante Concilii Constantiensis inchoationem , in quo etia- se obtu se ait Moram cessionem Papatus , ta vacie dolere quod tam turpiter de recessioser: Ie nullam defensionem aut exceptionem facere velle contra proces hum in se factum a sacro Concibo , sed pinatum esse e in determina
trons ordinatrona parere . eamque rat, sicare et optimeque sic ire ta a
firmare Concilium Constantiense sontissimum , ac Psam Concibi continuarionem esse , neque errare posse e ac provide ει nullomodo vel- D contraducere, mamsi esset Lononiae , aut in abo quocumque locobbero sibique m M accepto et fatera publice se in Papatu nullum μνhabere; ta desiderare ut quam cuo sentent abducationis contra saferretur , quippe qui eam confirmare , ratificare , ta emolo e re para tus esset ut iam omnias gesta Conoίνι contra se ratificabat , approbabat , confirmabat, promittebatque contra ea se iniquando minime reclamaturum. En summa corum quae Legati de Joanne retulerunt. His autem peractis , Patres primum decernunt, si conti erat Sedem vacare , ne sine expres Constantiensis Synodi consensu auctoritate ad elemonem ripae procedatur. Deinde vcro sententiam desinitivam adversus Joannem pronunciant: Etamque velut notoruum simoniacum bonorum Ecc a ἀί ι rorem , ta notorie sicandati ntem Ecclesiam suis detestabitibus atque inhonestu vita, moribus , Uc. condemnant, ta a Paparu atque omnι e in administratione sirituati ta tempora5 privant, arque deponunt, s. Qua ex ratione procedendi innotescit Patres Con 'citu Constantiensis remitta Joannem X XIII. pro vero,legitimo atque indubitato Papa, quippe qui ante Mus abdicationem statuerim,
85쪽
vacare eontingeret, non esse ad novi Pontificis creationem proceden mmsi de consenseι ta auctoritare Synodi, tac. Deinde post Quidem abdic
tionem eadem Sessione decernunt, ut neuter e nis arum eligereturia Pap.uum, quod argumento in illos censuisse sedem vacare per Joan
4. Et hic occurrit quartum monimentum praxeos auctoritatis Concilii supra Papam. Verum cum post Joannis exauctorationem non deessent in ipso etiam Concilio Constantiensi, qui Joannem tu rentur, quos inter crat Joannes Patriarcha Antiochenus, Cardinalis Alliacentis, & Gersonius Cancellarius Parisiensis scripserunt tradi tus de Ecclem au toritate, cosque coram sacro Concilio publice recistarunt. Gersonius quidem librum de potestate Ecclesiastica anno M CCCC XVII. die v I. Februarii, ni in fine illius libri testatur. Aetione X III. die XV. Junii M CCCC X v. conditur c non de Eucharistia a ieiunis sumenda, & de communione laica sub una specie pani S. Sessione xiiii. die iv. Julii sequentis Carolus de Malalestis Procurator Gregorii Papae XII. in sua obedientia venit ad Synodum, ut nomine Gregorii Papatum duraret, ea lege ut etiam Gregorii nomine &auctoritate Synodus Constantiensis indiceretur in Apulia, quae tum Gregorio parebaι, atque etiam confirmaretur : Cavit insuper
Gregorius, ut Acta ejusdem Concilii, quoad ci adhaesisset, potius sub nomine Sigismundi Imperatoris, quam Synodi Constantiensis
ederentur. Quocirca Patres Constantienses hanc Sessionem sic concipi voluerunt; Anno a nativitate Domim M CCCC ae v. Apostolica side cante, regnanteque Serenismo 2 Invidi imo Principe Domino Sigismundo Rege Romariorum, Hungariae, tac. Die autem Iovis IV. mensis
Iuliinuit tenta Seso generalis perfnctam Synodum Constantiensem, caec. Reliqua videbit Lector. Caeterum Caietanus, qui undequaque arripit occasionem labefactandi Decreta quartae & quintae Sessionis capite XI. Apologiae suae, de comparata auctoritate meae I Concitis, hinc ciscere conatur Constanti ense Concilium non fuisse lcgitimum, & verum ante Gregorii XII. adhaesionem: & Patres Constantienses id certisse me indicare, quando Gregorii XII. postulatis annuerunt & subscripserunt: consenserunt enim ut ille etiam indiceret & confirmaret Concilium, atque etiam ut sub nomine Sigismundi acta ederentur, &c. suod si potnu, inquit Cajetanus, scandalum permitti debet a qualibet singulari perse , quam ut veritas deseratur : quomodo Concibum unia. versale
86쪽
CONCILIORUM GENERALIUM. 8 versis a Spiritu sancto reIIum polim Motarem deseruit, seipsium facto negans, quam scandalum permittere voluit Iam natum Z Ac si diceret Caietanus, Patres Constantienses si moraliter compertum habuissent se verum atque legitimum esscere Concilium , nunquam pati debuisse ut nomine atque auctoritate Gregorii Antipapae Synodus Coi stantiensis indiceretur & confirmaretur. Unde a primo ad ultimum persuadere vult, Decreta de eminentia Concilii supra Papam facta
non fuisse in Synodo generali legitima. Quae dum attendo, valde a dubito, utrum Gregorius Antipapa magis fuerit in culpa, quod tamdiu Ecclesiae unionem & schismatis exstirpationem impediverit: Αn C etanus, qui tam sedulo ejus Acta sophisticis argutiis defendere molitur : Si quidem pura quaestione facti juris quaestionem obruiti
Profecto Caietanus, ut Curialis homoque mundanus, non ut mansuetudine legis gratiae & sapientia Christiana instructus, loquitur rSi enim Deus quaedam nobiscum agit in sacris scripturis per Anthr popathiam & condescensionem : atque ipsemet Christus sese exin
nivit ut Sathanam exarmaret, & mundum Deo Patri lucrifaceret equid mirum est, Patres Constantienses, ut schismata sarcirent, repaccm Ecclesiae Catholicae redderent, de jure suo in speciem aliquantulum recessisse, ut duos ambitiosos, pervicaces, & foedifragos Antipapas ad concordiam adducerent λ Quod plusquam hum nae fuit sapientiae, quam homines mundanos despicere non est mirabile : quando animalis homo non percipit ea qua Dei sunt, stultitia est illi; ta non potest intelligere, quia spiritatiter examinantur. I Corinth. 2. Equidem Gersonius, qui Synodo Constantiensi intererat, quo se sit haec Acta Concilii capi debeant, explicat sermone, quem inscripsit, Pro Magio Regis Romanorum ad Petrum de Luna, directione IV. Siquidem Sigismundus Imperator se in Arragoniam contulit, ut hominem pervicacem ad unionem faciendam invitaret: Ita ergo habet Cance larius; Concilium generati sic est super omnes leges positisas, vel a sium
mis 'Pontificibus, vel a generalibus Concilin editas. quod eas potest intem
pret , mutare , vel tollere , pro quanto videretur impedimentum vel
scandalum eseia iter Ecclesiastica unionis. Hoc practicavit praesens Con- cibum rodendo poenas omnes, ta inhabititationes caeci suspendendo insevo futuram mmmi Fontificis electi-- , recipiendo denique ad cautelam , ta humili quadam condescensione praetensam confirmationem Concitis a
Domino Papa Gregorium XII. designat cum multis simUbus: quata qualia Iuraum postιvorum rigor non admittit. Sane quidem Patres
87쪽
Constantienses hac Sessione X I v. nominatim declarant istam caut Iam abundantiorem pro maiore bono factam; Attende Lecitor; Sacra- saneta Synodus Constantiensis in Spiritusancto legitime conire .ua, Eccle- - Cariaticam repraesentans , ut ista dira obcuieutra , videtura , ilia , quae profitetur Ioannem XXIII. Otim fuisse Papa , illa, quae pros retur Dominum Gregorium XII. esse Papam , uniantur, una alteri. o altera asteri conjungantur sub capite Grasis , disias convocationem,autiora tionem , Vprob.uionem, ta confirmationem nomine illam Domini, qui in si obe sentia dicitur Gregorius XII. nunc saetas, quantum ad ipsium steritare videtur quia abundans au certitudinem pro bono cautela nemini nocet, sed omnibus prodestὰ in omni ta per omnia a ιθ tu, ta amodo haου supradiatas obedientias conquinas ta unitas se decemmis, ta declarar in uno corpore Domini nostra J ESU Christi, e . Sed ut CaJetanum argumento ad hominem expugnemus, velim rescire, si Gregorius ut ariolatur existimavit Constanti ense Concilium nequin uam verum & legitimum esse Concilium, cur passus est Patres Conanti enses hac Sessione XIV. asserere Concitium constantiense in Spiritu sancto legitime congregatum esse , es Ecclesiam Cactolicam repraesentare. Item, cur ab indem Patribus flagitavit, vellent, yuberentque sua saluti ta securitari futurae constuli , caverique , ne dehinc quiei gerentur Pontifices indubitari quicquam sibi negotis aut periculi cre rent , propter res a se vero vel putativo Papa, quomodocumque ta qualitercumque gestas usique in diem , quo se Tapaetu abdicavit Sessione XVII. Haeciae, amabo, Gregorius potuit aut debuit ab iis pet re , quos non rebatur certum atque indubitatum ciscere Concilium ξ minime gentium : quid ergo illis cautionibus , quas urget& obtendit Caietanus , moliebatur ρ volebat scilicci suae ambiti ni imaginariae velificari, & excusationem aliquam suo errori in- Veterato praetexere, atque suam conditionem meliorem reddere, de
nihil aliud intendebat. Quod si argutulus sophilia hic opponat, Cregorium non duxisse Constantiense Concilium fuisse legit mum antequam eidem adhaesisset, parum quidem proficist : quia ut alias docui unitas atque auctoritas Ecclesiae hoc articulo m. dei decantata ; Credo unam sanctam Ecclesiam Catholscam, tac. h bitare non potest apud illos , qui unitatem, vel oppusnant, Vel totis nervis impediunt, ut Gregorius, cui sola Apulia obtemperabat. inccedit praeterea, Benedictum , cui Arragonia , Sc tia, cum Comitatu Armeniaco parcbat, eadem cxcipere, α
88쪽
CoscimORUM GENERALiu M. s postillare potuisse cum Gregorio: & consequenter, ne quidem post. unionem Gregorii, Constantis e Concilium legitimum esset, si supe
Caeterum hac Sessione x IV. Decretum conditur de interpellanta Petro de Luna, ut exemplo Joannis XXIII. & Gregorii XII. cedere vellet Papatur eamque ob causam Sigismundus Imperator rogatu Patrum proficiscitur in Arragoniam, sed frustra: quia homo perditus, tanquam aspis surda , aures obturavit, ne ue unquam animum a jungere voluit: & hinc patet caecum filisse Platinam dum Petrum de Luna virum bonum G reipuuca Christiana a mussimum nun
xv. Sessione die v r. Julii condemnantur errores Joannis Hus .ejusque persona Curiae seculari traditur : Ille autem de hoc iudicio appellavit ad Dominum nostrum J E s V M Christum, tanquam ad sum mum Judicem, ut habetur in sententia condemnationis. XI. Eadem Sessione haec Propositio Joannis Parvi,Theol. Parisiensis, eaedem Ducis Aurelianentis a Duce Burgundo fictam propugnantis, sic damnatur: suil bet Tyrannus potest ta debet licita ta memorae occidi
per quemcumque Massassum sevum, vel Subditum, etiam per clanculares is LM, Gyubtiles blanditias, vel adulationes, non obstante quocumque pri stilo iuramento, seu confoederatione factis cum eo, non expetitatasententia.
vel mandato Iudicis cujuscumque. e dorsus hunc errorem satagens haec sincta Synodus insurgere, ta ipsium funditus tollere , ahab istiberatione matura declarat, decernit, definit, hujusemodi doctrinam erroneam in e re moribus, ipsamque tanquam haereticam, scandas am , ω -
des, deceptiones, mendacia, proditiones, pessuriaeuas dantem, reprobat tacondemnat.Declarat insuper,decemis ta definit, quodpertinaciter doctrinam
hanc pereiciosissimam asserentes, sunt haererici,qtanquam tales juxta Canonicassanctuneipuniendi.Cui Decreto adjungenda est Condemnatio propositionis decimi septimi Articuli errorum Joannis Oicleis, cujus jam
memini Sessione ootava: Populares possunt adsuum arbitrium Dominos de linquentes eo ere. Caeterum memoratus Joannes Parvus superiorem Propositionem novem quasi rationibus seu appendicibus confirmare nitebatu si quae longe plia res errores continebant, quam memorata Pro positione continentur. Pri Propositio erat; - Lege Hisna,vaturali, G humana ticeret occidere, vel curare ut occideretur Drannus, qui μυ--des, chιnationes,dolos, ta alus vi secretu Regem sivum perimere motiretur rmaxime vero quando Rex talem Tyrannum punire non posset ; quia hic nimis Lib. II. - M potens
89쪽
yo H I s T O R. I A potens esse . Quae Propositio cum niteretur levibus conjecturis, & rii-- moribus sinis ab inimicis Ducis Aurclianensis, qui gravitar ferebant illum Rogentem esse Franciae: ideo ut falsa, & multipliciter scanda Iosa, & erronea damnata fuerat ab Episcopo Parisiensi. Secunda Pr positio erat; Legedi La. staturas, ta humana luere unicuique subdim
talem tyrannum occulere, vel curare ut occuleretur. Tertia, α quarta: Licitum cs meritorium esse resem occulere tyrannum, vel curarem occul
retur etiam per insidias quascumque, ta quocumque modo. Quinta, sexta, S septima: Occisores tyrannorum e usemodi dignos esse praemuo Ac Regem lsios debere honore 2 muneribus orere. Octava: Occisorem talis 'rons nihil pere contrapraecepta Dei bene ιntes Elar quoniam bteria occulu, spiritus vivia cat. Nona: Uuamquam confoederano aut IuramenIum inter tyrannum , G occisorem tyranni intercessem, de Meta amicitiaservanda inter se, tameneyusmodi confoederationem es juramenta nom obligare, si contingat ιlla cedera
in d&mnum suae uxoris, familiae, tac. cum ex ordane charitatu quatibet tenear
rurso um, uxorem, ta famibamplus. gere, tac. Quae omnes Propositiones sunt damnatae ab Episcopo Parisienti tanquam false, erroneae, sedν
uos: ta ultima quod vias insuper muniret ad mendacia per7uria. Caeterum in Synodo Constantienti annitebatur Gersonius, ut hujusmodi novem Appendices etiam damnarentur cum sua generali aut cardinali Propositione, hasque musas adferebat. Primum, quod Joannes Parvus suas propositiones jure divino, naturali, & humano fulciret tanquam ce stimas. Secundo , quod assereret quocumque modo ,
absque diffidatione , ignominiose, ac derepentc occidi posse Tyrai num. Tertio, quod Rex occisorem Tyranni taberct approbare, a que honore & praemio afficere. Quarto, quod proprio suo sensu sacram Scripturam in s uum privatum sensum ac errorem distorqueret: ac quoslibet privatos faceret interpretes sensus litoralis scripturae, asse rendo literam Occidere, di spiritum viviscare. Quinto, quod falso si apponeret Regem non pollere potestate puniendi iuridice illum quem Tyrannum esse fingebat: & proinde ab alio quocumque, re quacumque via posse occidi. Cum autem Patres Concilii has quinque circu stantias in condemnatione Propositionis generalis omitissent. suadebat Gersonius errorem illum non iussicienter, sed valde diminute damna-xum esse, eo quod plerique Duci Burgundo faverunt, cuius rei cat sim reddit in Dialogo apologetieci Actorum Synodi Constantiensis, de quo infra commodius agetur Sessi me ultima Joannes Mariana
libro primo de Rege & Regis institutione capite sexto, ubi pro certo
90쪽
tam alias ostendemus iii mirum quae inem Iuris, hoc est, licere T rannum interimere, ese m apertia e solam vero quamonem facti, id eu, quis habendus sit Tyrannus, ob ram esse e Tandem insin capitis bate subiicit ; . oveat fortasse ad extremum, quod Tinnsus Concidis Gu stantiensis Sessione quinta decima reprobatum αε, Tyrannum pleo debereo crus a quocumque siubito, Don aperta vi mori, sed ta per insidias G
ude. Verum id decretum Romano Pontifici Mamura Via potatum non νnwnro, non Eugenio , auet successoribus , quorum consensu Conciliorum
Ecclesiasticorum sanctitasstat: inpraesertim, quodnon sine Ecclesia motu tricipiti Pontificum disiuis de summo Pontificaru contendentium celebra tum fuisse stamin. Et rear mirabinpropositum H ita um luentiam si
strare , reprobare placita existimantimm quocumque Principes cramme asia
omise , principatu cauere , posse e potestate , quam ι uria occupabant. a quocumque impunes tia et ac proprie Ioannis Paris Parisiensis Theologi
vanuatem improba e ansmus erat Ludovici e Gratianensis caedem a Ioanna Burgundo Lutetiae fiatam eo commento excusantis, quasiTyrarinum V is meresa sit pravara auctoritare: quod non Met , praesertim moliato Iuramento, μι Eze fecu, neque expectara sentent severioris, Hacustasseuppetat via luet , sic enim Patres loquuntur.
Hactenus Mariana, in cujus opinione quatuor animadvertenda ideo; Primo, Decretum Synodi Constantiensis adversus Tyrann cidas non probatum fuisse Martino V. Immo vero, Mariana, Odio de Columna Cardinalis S. Georgii in Velabro, qui Pisano, & Constatvriensi Concilio, nec non huic decimae quintae Sessioni, cum deliberam retur, intersuit; postquam cst ereatus Papa nominatim dixit Sestione ultima Constantiensi , se omnia probare quae faeta fueraut concitariter in materia fidei. Porro hanc materiam ad idem seectare docetur hac eadem Sestione XV. Deinde conciliariter aliquid sanciri, est primum inter Nationes discutit deinde ad Synodum referri, ut publica Sesesione Decretum condatur: quod ita factitatum ipsa Acta clamant e dem Sesssione X v. ubi decretum silentii ad hunc modum concipitur
Et quia jam materiaio annuente tractanda per omnes narrones, Usuictos Patres, Syrraru Sancto dirigente, unanimiter ω concorditer conclus est,
prout audetis 'i prohibet, ta mandat eadem sancta S nodus sub simia prenaacfautoria haeresis, ne quas clamine, contradicere, aut etiam surgere, ij tare vel defensare, aut alta voce loqui audeat, nisi hoc peripsiam sanctam