장음표시 사용
181쪽
ANτι- recedant necesse est. Quis enim serat,
'R '' ejusdem prorsus legis imperio hominum paene divinum genus, & viliora quaeque per haec plagarum spatia compelli Illa , illa regi voluit, & veluti manuduci divinitas , quibus nullus ordo, nulla consilia virium minilleria disponerent. Nobis sublimis haec ratio, & de ipso veniens Numinum fonte datus est spiritus, ut viliori rerum non egeremus impulsu . Caeli igitur , & sedera , Iuvenis, nulla extra nos , & quidquid fatum credis nos ipsi sumus. Scire vultis iterum, P. C., inanem prorsus, inconsultamque iactantiam λ Fata hominis de aspectu syderum deprehendi credunt , quorum numerus etiam sapientissimorum oculos hactenus, ac studia fugit. Quanta sunt enim, quorum ignibus in signa figurasque digestis . non dinparis inanis haec scientia vocabula vanitatis imposuit Pauca prorsus , &, si cum illa Caelestium luminum inena rabili turba compares, prorsus nulla. Neque tamen, si vera sunt quae de caeteris gens vana depracilicat, quis putet unquam non & suas singulis inesse potentias, & ad caetcrorum aptata vires Omenta virtutum Quidquid scisti parricidium , Mathematice , praenua clavit . At cur non aliter fortasse debuit diversa Caelorum ratione, & tς latentium syderum potestate praedici Parcam verbis, P. C., nos enim impudentissimum genus hoc hominum facimus , dum non itatim fortiterque contemnimus , dum tot errorum videmur ordi-
ut quis in aliis 3 consultationibus de- Dim. cipi possit, aut errare: de futuro par- v v ricida non magis Mathematicus potest, quam pater 3 interrogare . Omnes, sicuti apud sacrae artis antistites satis constat, animae proprietates,& futuras mentium , corporumque formas , ex illorum sederum qualitate , quibus in ortu suo cuncta gignuntur , accipiunt . Aliquis 3 vasi numinis errore perstrictus est , vitam transiget ille discursibus . Placida conceptum stella signavit , erit modesta lenitate conspicuus . Ardens nascentis horam 3 sidus accendit, viaribus pariter , moribusque flagrabit . Languidi & iam vergentis in proclive mundi, hebescentibus tardior me in
bris , similis senectae iuventa pigrescit. Jam si cui principalium rerum fulgor illuxerit , in populi consurget
imperium. Credo mehercule in illum natalem monstri mei diem, iratorum numinum conspirasse violentiam , se
demque prodigiosi 3s spiritus collato
pariter si igne 37 pressisse. Si 33 verum est , post vetusta saecula , & i numerabiles annos reddi rursus aliis corporibus animas, sortassis in merenatus sit 3' aliquis ex illis , quorum scelere violatus dies mundum s bito mutavit , quos per m ria , terrasque fugientes, suriales iaces, &ultricum dearum terror agitavit. Necessc est , ut majores nota. ventur3 promittant , quae non temere nascuntur . Sic futuras tempestates , pelagi
3o In quibus non habetur ratio const; tutionis syderum, A caelorum. 33 I terrogare respectu Pa tris est interrogare Μat he m. respectu Mathem. est interrogare Syderum postionem. 32 Mesan Planetae. 33 stella quaesit in aliqua ex conuellationibus illi , quibus boni Homines naseisntur, υ.8. sub Leone di euntur oriri benigni; sub virgine doni i sub Geminis prudentes, Re. 34 v. g. Aries, sub quo nascuntur homines truces : vel scorpio, sub quo nascuntur belli eos & sortes, Re. 3s Animae meat. 36 Quo me inflammarent. & trueem ess celent. 3' obsedisse. 38 Hie loquitur in sententia Pythagoraeum admittentium mei empsyeos in , hoe est transmigrationem Animarum ex uno corpore in aliuἡ . 39 Hic fortasse inteli gendum de Atreo, qui epulandos praebuit Thiesti filios, euius horrore perterritus retro se eonverti in ortum Sol, vide Sen. irag. Thiast. o Leses mundi. 4t Hie fortasse loquitur de Oreste qui occisa matre Clitemnestra cum adultam IEgistho, diraeterea Pyrrho, qui sbi rapuerat Hermionem filiam Menelai, suriis aEius es , donec ad Templum Dianae Tauricae perpetrata iacinora expiavit.
182쪽
fragor , & conscium nemorum murmur en unciat : sic periturorum fata populorum ardentes caelo faces , &crinita siderum flamma praecurrit. Praedicebar bello , monstrabar armis, agebat ante se ventura feritas publicas calamitates, & omnium malorum consummatione parricida ponebar .' At nunc ista putet aliquis fortuito, non arte sentiri r possit fortasse casu evenire quod futurum sit , non potest
ea su fieri , quod praedictum est . Eequando unquam, pater, explicuit manifestius ullius facti necessitatem totus ordo responsit Uir, inquit, nascetur: evenit . Educabitur , quamvis parricidium praedictum sit : accidit . Perveniet ad juventae robur: adolevi. Uiribus erit conspicuus : & nimis . Ad erunt bella r venerunt. Ibit in aciem te volente , missusque sortiter faciet: feci . Erit parricida r si vixero . Si , pater, tam secretae, profundaeque artis ratio reddenda est , nonne habere
tibi grande consortium praedicti videtur ipsa diversitast Uirum sortem dixit, & parricidami Uicina sunt haec, etiam ut dissimilia : paria viribus ,
etiam ut mente dissentiant . Quid enim me aliud notabilem fecit in bello , quam quod non parco caedibus , cruore non satior, exultans super str torum corporum strages , palpitantibus adhuc cadaveribuς alacer insisto
Virtutis sunt ista , cum hostis contigit . Pax est , quae nos deprehendit r&eum iusta grassandi materia consumpta est , in facinus necesse est otiosus ardor erumpat . Ecce iam Reipublicae praebita est quies, mihi tamen pluri
ordinem, &veluti postulare rationem. ΑΝ τε Miratur vero iterum Juvenis , quod 'μ μ' homo, qui de partu consulebatur, non confudit, turbavit Ue responsum non per ambages sceleris vaticinium expressit . Si qua tamen fides , nulli minus credendum iudico, quam illi, qui tam immania praescire possit, & audacter referre non dubitet. Tu illam scientiae fiduciam existim 1ςὶ Deceptio fuit. Homo, qui per artis inanissimae studia sollicitas insciorum curas, & trepidos animos, seu religione quadam, seu terrore pervadit, una sibi fidem captare gestit audacia verborum. Maximam jam peregit mendacii partem quoties respondere se ita probet , tamquam firmius enuntiare non possit qui non mentiatur. Quidquid fiduciae miraris, Mathematici illud, non Artis fuit. Fecisset rem ille vere scientis , qui , inspecto
Juvenis themate, caelorumque ratione digesta, ad tanti sceliris, ut par erat, horruillet aspectum. Nunquam Astro-lago magis credendum arbitrarer, quam cum ad praesagium verba non simulata componeret , institueret affectus . In deprensibile est, ut illa parricidium alacritate nuntietur, qua opes, qua vir tus, qua summa felicitas . Merebatur primas doloris partes tam immane, rarumque facinus in eo, qui primus inspexerat , & qui ante quam loqueretur potuit se toto vultu non prodere, non illud sane futurum existimavit. Poterat sortius parricidium admitti debebat aliter patri filius parricida nunciari. Defendit Iuvenis rursum vaticini veritatem, quod singula cessere responsio , nam & Filius est natus, & ad bellada Cometarum, quorum triplex genust, Crinitum, caedat im, Barbatum es p. obiectioni quae fieri poterat, nimirum easu praedicere Nathematicos, non ex arte; di egautem non miti diei nis ex arte, quibus singula ita eveniant ut praedieta sunt: duas autem partes habebat resp. Mathem. prima ante parricidium, quae omnino verintata luit quoad omnes circumstan tias, altera ipsum parricidium , cur autem de solitis huius veritate ambigatur λ Praeterea inter suas partes nulla eli diversitas; eadem enim Fortitudine , fi serviter agit in Hosiem , & parricidium eo iaciet, quale s vera est fortitudo in Hostea, quam Mathem. praedixit verum etiam erit ut ea sortitis dine parricidium conficiat .
183쪽
ANτι- la missus, & sortiter fecit . Ego vero -- illa hactenus contigisse protestor, quae facilis ordo veritatis explicuit, quaep
terat etiam non Mathematicus praenunciare. Vir est natus/ Certa patue
re laetae Matris indicia . Fortis fuit
De parentum robore , firmaque corporum valetudine potuit nascituri forti du-do putari . Bella pro Patria suscepit Armorum semina, & faciles bellorum causas, ac late fusas publicarum rixarum faces quisque iam noverat; facilis inde conjectura est, ut pcrgat ad bella Vir sortis. Erit parricida Iam mentiri cepit Astiologus, si mortem conceditis praemia petenti; sed nec eadem est ratio tam immania, tam dubia, ac leviora illa credendi. Nescio igitur modo, P. C., quid magis valeat ad causam miserrimi patris, quam si nihil pro
se valeat asserre qui mori desiderat :Fidem tamen hominum Deorumque , Uiri fortis desperationi rursum contra-
dico. Si Juvenis Mathematico credit, iam non volet facere parricidium, sed iaciet . De fato igitur venit quidquid imminet necessario facturo; & quicunque ille sit qui tanti sceleris immani
inti ministret , Superis tamen necesse est primae criminationis partes, omnisque accedat invidia. Quid conscientiae tuae modo times, quid caritati Perdidere omne crimina facinus, quoties inviti ad non quaesita protrahimur , ne que periere merita laudesque virtutum,
cui praestandum est scelus obedientiae, parricidium necessitatis. Dura, miser, in hac laudabili Hrtique patientia, ad hunc inexorabilem sertis instinctum, donec ipsum tibi nostri laneris fatum,
dum pietatem meditaris, incumbat , donec manibus tuis telum inserat, d
mum est cum gladio meo : totis die- DECLa. bus tracto ferrum , ad arma respicio , * tela mea laudo , admiror , alloquor .
Crede, pater, & parricidium tam facile est , quam sortiter facere , cum utrumque de salo est . Sed quousque ratione colligam, quod exitu iam probatum est quod nulliς Mathematicus dixit ambagibus nullis dissimulariartibus poteti partem responsi futuram in alio opere jam vidisti, &quod praecipue torquet animum , fides sceleris virtus suit . Explicata est auctoritas responsi, cum de duobus praedictis unum factum lest . Nec possis de veritate dubitare , quoties cum incertis
experimenta contentiunt . In responso , cui cuncta cesserunt, fieri non potest , ut hoc selum falsum sit , quod novissimum est . ' Non potest , inquit , fieri parricidium . vis mirer,
pater, si non creditur futurum , quod etiam cum factum est , vix creditur Falleris , si adversus praedictas necessitates sufficere credis , quod ego Α3bonus filius sum, quod tu optimus pa
ter. Tu non mereris scire, credo ego
utique nolle me scire . Quid est ergo fatum , nisi quod fit , & non habet causasὶ Quemadmodum ergo, inquit, illud vitari potest, si fieri necesse est ἐScilicet hac sola ratione, ut mors i ter facinus , hominemque ponatur .
Vincitur , pater , fatum , si resistas et vincit, si contempseris. Ago quin imo gratias hoc solo nomine crudelissimis satis , quod maximum facinus non in prima aevi mei parte posuerunt, quod
praemissae sunt ante virtutes, magnorumque operum prior ordo defluxit .
Potest, puto, caveri parricidium, quod& praedicitur , & novissimum est .
184쪽
'Fingamus, pater, Mathematicum de hac sola vitae meae parte mentitum: quid tanti est , ut credam rita, & vivam Οccidi pater non potuit. Sed quid refert, si dissicultas ista non est salva animo
meo λ Excedit omnem calamitatem , innocentiae suae non credere , diebus , ac noctibus timere, suspectum habere animum suum, calumniari manus, incusare visus, & parricidalem agere cogitationem. Maior mihi ratio moriendi est, si parricidium fieri non potest,& ego me credo facturum . Quem tu mihi, pater, imperas laborem, quam asperam exigis patientiam Horreo oscula tua, ne seniles artus nimium gravis Φε amplexus elidat . Non sustineo eosdem expetere convictus , ne quos porrexerim cibos , venena fiant . Timeo ejusdem peregrinationis adire comitatum , omne sugio secretum, ne quid fortuna, ne quid afferat casus. Quousque timebitur animus Mors mihi praestare potest , ne parricidium faciam , mors, ut videar nec suisse facturus. Sed me infelicem, quam multa sunt , quae timere debeam, etiam contra animum meum t Unde scio , an expulsum me repente sensibus meis, aliqua magni discriminis imago raptura sit Prosili fortasse tanquam sequar e lassici vocantis As instinctum, tanquam me ruentis patriae fragor, & voci se ratio captae civitatis exciverit. Me sane interdiu custodire possum, sed unde scio, quid a Dserat nox, casus, error λ Mathematicus hoc non futurum dixit, ut vellem, sed ut occiderem. Tu quoque, Pater , quanto graviores passurus es ex ipsa dissimulatione cruciatus Felicius prorsus est, palam occidisse quem timeas. Cum bene in oculis meis , amplexi
nec contra Patrem impellat. Tunc horrebis, tunc lavum renues ac triste spectaculum reluctaberis, mortem petes. Clamabis ; non ego in tua viscera procurro, Pater non mea haec dextera est , non meus ensis. Ita fiet, ut, salva caritate, salvo pudore tuo, occidant me sata . te Vincant . Protestor , proclamorursum, si mori debeo ita, ut Mathematicus reddidit , parricidium inconsulte detrectas, & frustra fatum mutare tentas desperatione, singultibus, v luntaria morte. Praestabis ipsum facinus fortasse dum moreris; ut, vel collabentis ruina corporis infirma haec membra praecipitet, vel extractum visceribus telum in viscera nos ira prosiliat. Quo te rapit, infelix, miserande, pietatis tuae furor Quid deinceps
postulas nostros horrere complexus quid non patieris eosdem cotvictus expetere , aut communis adire peregrinationis comitatum; quid fugies omne
secretum t Quid afferet fortuna , quid casus Tene sentibus expulsum aliqua magni rapiet imago discriminis Tunc
ille te Caelorum impetus ad fatorum iussa , sederumque decreta proripiet . Prosili bis , tamquam vocantis classici sequaris instinctum, tamquam te captae civitatis, ruentis patriae fragor exciverit In patrem instinctu Numinum , &quadam quasi voce vocaberis; & veluti periclitanti urbi succurras, nostro fortasse tamquam sacro capite publicae saluti litabis . Cum ille veniet ardor,
cum non senties , cum non intuebitur oculus, tunc manibus quae tuae potestatis non erunt , dextera quam non regere non retinere sussicies, supremum necessitatis absolves. Tunc, Iuvenis, aestimabis quam inani olim consilio mortem
sextum arg. quo probat sbi esse moriendum , quia Fieet ereaatur etiam non esse eerta pedidictici Mathematici. non est eur ipse vivat semper hoe metu ae suspieione, hoc continuo timore inters ciendi in omni suo opere patrem ; praeterea nec est honum pro Patre ut R ipse semper hoe metu vivat, hae inquietudine , R incertitudine' vexetur. 44 Meus. 43 Quo in bellis accurrebam ad arma audito elansore tubarum .
185쪽
r7 M. F. QUINTILIANI DECLAM. IV.
A π ' tem optaveris; & conscientiae tuae pa- busque requiescas, subeat necesse est
' μ' trocinio lassiciet , quod redditis publi- tacitas cogitationes praedicti perieuli
ce causis probaveris , voluisse te non metus , & licet componatur ad sor- admittere parricidium . Non haec igi- tem , superbamque constantiam , natur ultra animum tuum, & fortiter fa- turalis tamen hominis infirmitas po-ctis majorem semper pietatem quatiant, test tam percussorem timere, quam exagitent. Fortius ego, si qua fides mortem. Explicanos, pater, tam mi-
tam immania, tam dira caelo , stellis- sero, tristique complexu, & longissi- . que certo nunciari , mihi postillo ge- mas solicitudines brevi recide patien- nux hoe mortis. Quod si bene nosti hu- tia . Minus indignum est, ut moriar, mani exitus varios casus, ac tristissimas si innocens futurum sum, quam ut vi vices , quam mihi felix obitus ordo vam, si parricida. ' De nuncio tibi, contingetl Aggredieris imparatum , im- pater, & de suprema necessitate con-
pavidum, nec longae per morbos, se- fiteor . Iam non sunt meae potestat igniumque expectationis cruciatu prae- liae manus, non regere dexteram, non mortuum. Dum recreabor mutuis for- retinere sum clo . Venit ille ne se totalia complexibus, dum reddemuς in- quis ardor , non sentio , non intuen- vicem pignora caritatis, dum nos idem tur oculi. Tunc omnia incipio scire, lectulus, eadem mensa hecuros excipiet, cum gesta sunt . Quid λ tu me lacerdum gellorum seriem, vidiosque terri- torum , viriumque beneficio stravisse bilium occursus attento reseres , dum nuper hostes putas i Quantum dicun- laudabo fortia, dum fortasse rursus im, tur narrasse captivi nescio quem inpellam . Tunc me dextera Viri fortis me monstrosi vultus horruere conspe
occides ; tunc irrues ictibus , qui non ctum , non tela iaciebam , non iacu- longam patiantur mortem; brevissimi, labar ictus , furialibus miser facibus ut simul cuncta dicam . praestabis Pa- ardebam, & pectus illud non lorica , tri doloris interitum. Tuis inde in o- non ferrum, sed diri serpentium clausculis , amplexibusque conquiescam serant nexus . Non fuit illud pugna , Sustinebis tu ruentem, eriges labentia non acies t in bello si parricida vin-
membra; tu exanime corpus, fugien- cebam, excesserunt opera mea hum Iemque animam miseratus exeipies; tu narum Virium mediocritatem: quie-
funeri iusta persolves. Tunc vere pro- quid factum est , rabies fuit , ins babis, noluisse te scelus admittere, eum ni a suit. Praedico, protestor, non ipse videberis adhibuisse parricidio pie- ego parricidium faciam, non emis tatem . Praestat tibi sie vi τere ; Patri titer feci . Quod si ulla ratione , ca-sie mori. Reie 'a Filii mei causa, P. suve effiei potest , ut praedicta non
C. vultis me adhuc componam ad pre- fiant, fidem vestram , P. C ut mihi ces, & nostri nominis merito in diver- potius innocentia , quam fato debea- sum tur; ego dicar expugnasse conititutionem , fregisse vineula necessitatis e mea pietas, mea laudetur integritas. Dii non sinant , ut inter me, responsumque discemat 'γ exitus. Mathematicum
vi septimum a uitlmum argum. quia Ipse non est de se ipso seeurust , quare non se potest eontinere a parricidio . sentit enim in se queridam ardorem , quendam animum telaeem , quo an se i orapitur , adeo ut faciat ea quae nec sciat , nec velit; cuiusmodi furorem experiebatue etiam in praeliis, in quibus multa supra humanam vim egit.
ain Futurus parricida; vel eo furore quem habete necesse est pareteidam . 4ν Exitis parricidii . vel non parricidii.
186쪽
DreL-- 4s vincere malo, quam Α' reprehen-
ΑΥ- dere . ' Quid nunc agam, P. C. quemadmodum me vir fortis ad preces , quemadmodum parricida 30 componam Dicam , miseremini dicam, succurrite Sic rogari contra mortem solet. Novo mihi, inauditoque opus est 3 ambitu malorum . Nisi morior, periclitor. I Ideo videor causas reddidisse , ut contradiceret pater : & si bene novi malignas interpretationes , non ea itum captasse dicar, sed 33 excusationem . IA Explicate , per fidem , miseri pudoris aestum, Isi nunquam videbitur mori voluisse parricida , si vixerit . Ad tua nunc genua porrigo, optime pater , has ad scelus tantum fortes manus e per ego , si fas est , quicquid feci, per hanc ipsam mei charitatem, qua me nondum timere coe
pisti, miserere, filium pietate pereuntem ne velit exitum facere parricidae. Praesta mihi patientiam , qua me modo bello eredidisti . Finge nos in ipso prosperi Martis cecidisse complexu , consectumque magnis vulneribus cadaver II efferri . Relinquo tibi pro me
omnes parentes r hunc. quo nos retinere volui sies, in suprema mea transfer affectum e tuis manibus compone corpus, extrue rogos, funeri iusta persolver deinde cum iam novissimis oscu-ς in . 77ssum coacto , impetrare contendam a
filio meo paternae voluntatis favorem Debet tamen una vinci filius innocen auctoritate iubentis ; debet Vir sorti et reluctari casibus , obtemperare f.it O . Nolo ultra vero miseri Juvenis adversari pietati ; neque valeo tantae jam impetu caritatis obrutus in ipsum sic agere , tamquam vinci mereatur. Quantum afferat innocentiae , quantum meritorum, cui tamen neganda sunt praemia petenti, hinc aestimate quod ipsa te nistat inutare fata , & vincere necessita
tes ; ac si quid maius , si quid ea rius
Vita contingeret, id totum pro salute, pro vita Patris impendere. Reliqua Vobis agenda sunt, precor, P. C., Uos aucto litate publica cohibete precantem , obsistite morituro Vestra ,s qua fides , vestra , si nostra licet publicae utilitati vota miscere, nunc res agitur , Cives , ut Vir fortis non pereat . Illum ne iuvetis ad mortem , cuius primae fortitudini universa Civitas debet , qui humanarum hactenus virium mediocritates excessit, cujus suturae virtutis merita nulla capit spes , nullum votum. Adjuvate vero per fi-
dem, adjuvate, P. C. 1 pietatem mI- seri senis ; sovete merita Patris , qui vobis protulit Virum fortem . Primae ideolis, supremoque discedens satiatus fueris amplexu, tune te fas est sublatis ad caelum manibus proclamare, Mathematice, γ' mentitus es. Reddidimus causas, peregimus preces, reliqua vos, manus, Vos adjuvate, cives, non ut liceat
s Μoriendo ne laetam, quod praedixit. 4s Reprehendere ut mendacem , s υἰvam, A partieidium non sequatur. . Hine itiei it Peroratἰo, In qua Filius primum admiratur novo sibi genere pet tionis utendum, BL mirum, ut sibi lieeat mori. s. Orat Patrem ut mi non contradicat, δι putet ἱpsum esse iam mortuum in praeliis. 3. conversus ad Cives rogat ipsos ut se ipsum serientem adiuvent si ipse non valeret Ibi litim vulnus infigere . in primis vero ut detineant Patrem. Ultimo ait timere se , ne etiam in oriens Pa trem eonficiat , vel ipso gladio dum a corpore mortuo detrahitur , vel ruina ipsus eadaveria de ei.
so Aptem . si Petit Ione . sa Ideo videbor reddidisse eausas, non quia vere nolim mori , sed quia videri volo velle mori, securus enim sum quod Pater mihi eontradicet , ideoque non moriae. s3 Excusationem, liberationem, immunitatem a morte ex contradictione patris . s. Expendite, quod saei lius S recte fiet. s explicetur , hoe est minutim eonfideretur. ss Μei pro patrie idio. Is Etiam si reddat eausas. Π verbum proprium , eadavera eaim dice. hantur efferri, ita Iuven. sal. 4. Per famam o PopuItim nigros ederis Maritos. 18 Quia Filius meus parricida non fuit.
187쪽
i 6 M. F. QUINTILIANI DECLAM. IV.
ANτι- ideo mihi contingant remunerationis mihi mori , licet istud etiam ut ne- DEe1 - μ' ' partes, &postulare liceat filii mei prae- getis. Vir sortis commendo vobis exi- ''inium, ut vivat. Inanem repellite ab tum meum , si non continuo lethale infelicissimo Iuvene religionem, con- vulnus impressero: si non cum sangui- firmate virtutem; contradicite, libere ne totam animam properans ictu edicam, si nil aliud restat, parricidium gesserit, adiuvate dexteram, deprimi- etiam necessarie factum. Explicate mi- te telum, & ante omnia detinete pa- seros tam sollicita tristique patientia, trem. Nescio quam longe manum spa tam inexorabili doloris, ac trepidati surus sit fugientis animae dolor, quonis ambiguo. Si de sato mihi morien- cadat extractus mucro visceribus, in dum est, praestate ut velit illico Filius quem se collabentis corporis ruina prae parricidium admittere . Confirmate a- cipitet. Uultis scire, quantum debeam nimum, adiuvate dexteram, ut forti- timere victurusὶ Metuo, ne patrem , ter Patrem occidat. dum morior, occidam.
188쪽
IN QUINTAM M. FABII QUINTILIANI
DECLAMATIONEM A N T I L O G I A.
taberi parentes in egestate aut alant, aut vinciamur. Quidam dul Iios habebat , frugi , m luxuriosum . Peregre profecti sunt , e piratis r luxuriosus languere coepit. Ambo de redemptione serium Pater universis bonis νn unum redactis profectus es . Dixerunt praedones , non attulisse illum nisi unius pretium, σ Migerea u. vellet o aegrum redemir . Qui dum reverteretur , mortuus es . . ruptis υinculis fugit. Alimenta poscit Pater, contradicit Filius.
QUamvis, Iudices, in Ianta m ' Uamvis, Iudices, etian
lorum continuatione iam po- ο te captivitatem tristiorai tuerim nihil ex accidentium per mihi contigerint dei - meorum noVitate mirari, mentia saevitiaque Patrnullumque mihi reliquerint imeatien' Versa , neque me tantum pirattiae senus adversa, quae desolatiis, re- efferata crudelitas . quantum dormediisque creverunt e confiteor tamen ca exagitarit invidia, confirmot: hoc solum me prospicere nullo metu, nihil aerumnis meis potuisse indignulla 3 tristum recordatione potuisse, ut & minus expectatum accedere ,
189쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. V. 18 I
DECLA- nobis tanto .virium labore restituit , '' poterat eius quoque admirationem
mereri, qui pretio paulo antecessisset. Dii immortales , quam laudem , quem gloriae favorem impleverat i si
pasceret patrem , redemerat fratrem . Relaturus vobis, Iudices, ordine malorum meorum eventum, quem nemotam crudelis, nemo tam laevus audiet, . ut me non pascat, hunc ante omnia ,
ut se queritur in fratris comparationeam natum, δ' secreti doloris indignatione convenio. Quid agis φ impotens, superbe Tu nescis utrum fuerim redempturus ex duobus sanis, ex duobus aegris . Habui enim , Judices , Filios diversissima mentium , corporumque qualitate compositos r & sicut mox probavit saeva captivitas, in totam 3 disti militudinem vitae quoque genere diductos. Hic namque robustus, ac patiens, non molliri prosperis facile, non accidentibus frangi; &quem de voluptatum, gaudiorumque contemptu scires parem quandoque fortunis , traxerat ex firmitate mentis magnam protinus & in membra constantiam . Ille vero pariter in laetitiam, metusque resolutus, alienus a curis, solicitudinibus impar, delicatus , impatiens , & iam similis aegro. Sed apud Patris affectus haec ipsa liberos dissimilitudo iungebat,& erat quaedam in inaequalitate charitatis aequalitas, quod hunc serio, lau
fectus, supra paris aequitatis officia filius infirmus, pauper, lacessitus etiam cum de captivitate revertitur, in qua ad ipsum non respexerat Pater. Possem igitur , possem exprobrare is vim nio ;reddam cibos, quos nostrae pariter inopiae intra squallidoς illos , catenisque& cruciatibuς horridos specus contulisti; reddam hisce manibus , quibus propera ii redimendis, quibus omnium impendisti pretia facultatum . Postula , Pater , a luxurioso , postula ab illo ,
qui meruit in melioris comparatione praeserri Nolo tamen tota uti palernae inclementiae causa; neque ad versus humanarum necessitudinum hostem aseferre quidquid potest contra malum parentem juvenis non redemptus. Ideo, Iudices , ius alimentorum nego , non alimenta, non Filium. Non enim ego de captivitate ad vindictam redii; non imputo Patri , non irascor ultra quod alium redemeritis Scire vultis innocentiam meam , & semper eadem vota
pietatis ὶ Reversus ad Patrem sum , qui luxuriosum semper plus amavit , qui mihi praetulit moriturum. Attrita catenis membra, &paene iam confeci a suppliciis impatientissima properatione
protraxi, meque totum rigentem, horridum, vix aptum ad gressus in genua poplitesque demisi . Exhibui patri filium , illum adhuc miserum , adhuc captivum, nondum libertate, nondum
' Peractum est Exordium, in quo Senex exaggerat i. magnitudinem huius calamitatia , quae sibi ae iacidit, S tantam Filii erudelitate in . qu, sane miserias suas omnes maximas licet exsuperat: Qtiam crudelitatem, inquit ipse , numquam se eredidisse visurum , ex hac vero inseri quam melius secerit rediis mere aegrum , quia , data paritate , debuisset ipse esse emaelior . Secundo ait, quod lieet potuerie modo defendere redemptionem alterius Filii ex hac crudelitate huius, . non tamen vult uti hae defenia sone . Dicit se tune eum de redemptione egit cum Piratis, habuisse rationem non morum in Filiis, sed necessitatis, qua coactus redemit impotentem , ad quod ipsa pietas cogebat. Tertio ait, praeter ma lorum suorum dolorem, se hoe quoque matur mi seriarum pondus habere, euod in amatum tanta imis pietate videat Filium , eum alioquin potuerit immort lis fieri , s cum redemisset Fratrem pasceret
εο Quas dieat , tae ite eonven Io . dio Impotens cohibe aflectus tuos , scelerate . M si ambo scilicet suissent sani, seu ambo agri, redemiuem in hae paritate te qui praefabas moribus alteri. 21 Hic enim antea frugi modo erepit esse seeleratus At erudelis , seu ita intellige in dissimilitudinem diductos in captivitate , quia ille erepit languere, hie adeo sortis fuit ut se liberaverit .
190쪽
Optatae lucis recreatum occursu; illum, cui rursum cederet aeger luxuriosus .
Dii, Deaequet Quantum in Patre indulgentiae, quantum caritatis inveni Reverse, inquit, pasce . Abite modo miserationes, recede parumper pietas; non ille mihi Pater est, non ego sum Filius. En hominem, qui me rursum, puto, in captivitate relinqueret . Adiuvate, Sanctissimi Viri, merita Iuvenis; aestimate senis aviditatem . Hoc
altem debebat Pater alimenta non poscere, ut mitius agere videretur, quam cum redimete me non voluit. Ο mors
expetenda miseris, quoties te intra illos inauditarum calamitatum sinus , modo strictorum rabida colluctatione
membrorum, modo rara quadam Cruciatuum aviditate quaesivimust Fateor enim, &, audiente conscia divinitate, prorestor , suppliciis ipse saepius ultro pectus aptavi , & parata ingruentibus undique vitalia flagellis exhibui; ha baros ipse piratas, ut immitius auderent, ut graviori dextera ferirent, a, monui. Quid enim de solatiis, rem diisque vitae sperarem homo , qui &nihil unquam inveneram in Patre pietatis, &sperare ultra non poteram domesticarum facultatum auxilia , quas jam senex omnes in luxuriosi redemptionem insumpserat Fuimus siquidem , Iudices , fuimus duo fratres , luxuriosus alter, libere iam dicamus , & mollis , & qui debuerat semper a
Patre minus amari; alter in vitae melioris munera, in patrem sic pronus, ut nunquam non meruerit in alterius compatatione praeferri. Sociavit senex tamen iuvenum diversitatem eiusdem peregrinationis consortio , non nihil , ut credo , fortasse sperans alterum de
meliori fratre sumpturum , si mollio
datumque semper , illuni jam quadam miseratione diligerem. Quid profuit
individua pietas Erat etiam me nolente manifestum, utrius magis colloquiis, magis laetarer aspectu . Velit , nolit , Iudices, ipsa quoque querela iuvenis , quid de Patris fateatur animo, probat. Irasci quod non sit fiatri praelatus ae gro, impatientia est hominis, quo magis ametur. Accipite, Iudices, maiorem pietatis aequae probationem : filium nec peregre dimissurus elegi, junxi Fratrem, aptavi comitem, & utroque Patris latere nudato , visus sum mihi magis habiturus utrumque me cum , si pariter essent. Hanc apud me iuvenum aequalitatem etiam in calamitatibus sol runa servavit. Uterque captus est, ambo de redemptione scripserunt, dissimiles licet. Iterum tamen& inter adversa persuasionem charitatis invenio. In captivitate communi, puto , minus speravit ille de Patre , qui languere coepit. Tu mihi nunc, imp tentissime iuvenis, tu quaeso responde. Quid aliud facere debuerit Pater duos redempturus λ Cunctas facultates in pretia collegi: ru9, servulos, λβ penates,& omnia utiliora properanti festinati ne δ7 perdentis addixi , & ultra quam non potest excogitare summus affectus,
nihil senectuti meae, nihil dubiis cambus proh in consulta pietas nihil neque illi reservavi, quem redemissem. Quantum, Iudices, ad piratas tulerim, scire potestis ex hac fame . Fuerit pretium licet exiguum, parvumque, dum totum : fingite quamlibet divitem , quamlibet pauperem Patrem , nemo unquam plus pro liberis dedit , quam qui sibi nihil reliquit . Utrum ne igitur, Iudices, nemo mortalium habet pretium plurium liberorum ρ An piratica
I tuli visa mea pietas in Filiis meis. z4 Qui enim magis amatur is est quἰ dolet, si etiam in hae eatione non ametur , & liberetur. 21 Una simul. ais Fortasse intellige simulacra aurea , argens ea Deorum penatium, quos quisque Domi colebat . a Tanta scilieri festinatione vendidit, ut ei torretium colligerct, ut illa fere 3n vendendo perdiderim dum Parvi vendo cito emptorem invetiturus.