장음표시 사용
191쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. U. I 8 I
D ς ticae feritatis ingenium est , in capti- rem delitiae parumper luxusque do- ε '' vorum taxatione solos aestimare redi- mus, &pia sens patris indulgentia de- μ' 'mentes λ Dii immortales, quam arro- ficerent . DiscesIimus una , Iudices , gans me pirata , quam superbus exce- patremque iam tunc quoque alterumpit i Parum, inquit, attulisti senex , iam praeserentem reliquimus. Uarium languet alter . Quid ego a diis homi- iter per maria terrasque duo moribusnibusque merui , quod mihi non red- ingenioque dissimiles eomposta socie-diturus utrunque , ' non ipse potius tale suscepimus. Prospexerat serte pe-
elegit λ 3' Saevus , & humani doloris regrinatio luxurioso , si non incideba-
artifex, negavit a me duos posse redi- mus in piratas . Irruere in nos enim mi .. Deinde ut hoc tristius, ut dimi- saevi trucesque humani generis hostes, lius esset, redditurum se dixit , utrum pariterque captos intra profundos hora maluissem. Uides, iuvenis, quantum rendae caliginis carceres continuis de. pietati meae testimonium reddiderit ip- stinavere cruciatibus . Ad tritiem il- sacrudelitas. Conditio non ponitur nisi iam miserandamque captivitatem suos duos redempturo. Expectatis, certum quiςque iterum mores, suam naturam habeo, Iudices , ut in tristissimae ne- afferre e Alter enim , cui neque tam cessitatis positus 3 abrupto, ad aegrum pronum parentis ingenium servire s continuo properaverim . Quis non pu- tis , optatasque omnes delitiarum i tet , audita conditione vincula me ita- xusque vices afferre videbatur, demittim detraxisse languenti oderitis licet tere statim animum, ac fatiscere , &3 confessionem meam , 33 deliberavi ι velut in mortem caepit languere, pal- Tenuit, inter illos inexplicabiles des oris lescere. Mihi, dicam audacter, Iudi- aestus, perquam longum pietas 3 mise- ces, accessit quaedam in calamitate sura eonsilium : ti quod nunquam satis 3I perbia; composui me ad sortem quam-
manibus filii, nunquam satis 3 'excusa- dam, attonitamque patientiam; nequebo conscientiae meae , non statim mi- magis me captivitas torsit, quam quod
hi ille 37 deficiens 3 unicus fuit . mihi inutilis essem , & patri . Quan-39 Dissimules licet, orbitas , ego mi- tum ideo redimi, quantum merueram hi plurimum videor adjecisse languo- ideo praeferri l Scripsimus ad Patrem si cunctationis mora , & sensit infelix pariter de redemptione P nequo frustra. 4 φ quid in electionis huius nece L nomini nuntiatum est. Coactis enim, state fuerim neutro languente factu- quaecumque ille poterat , pretiis , dorus . Tandem , quod solum habebat mesticis facultatibus venditis propera-Φ ambitus genus, desperatione praeva- vit ad carceres, dicere modo non poseluit. Accepi , fateor , illum , qui 's sum ad filios. Miserum me, deceptum-
solutus quoque non ' sequebatur, quem que paternar interpretatione pietatis lnon gaudium redemptionis, non laetitia Sperabam diversitatis aliquid ab homi-
18 Concesso. as Ita enἱm nulla in me eeeidissea invidia. 3o Pirata. 34 Ruina, praeeipitio ..32 Quod fateor meam deliberationem. 33 Quemnam ex duobus eligerem . 34 Quia posita in hisimilissima conditione eligendi unum tantum, A alterum relinquendi in manibus Piratarum. 31 Animae Filii mei redempti, A defuncti. 3Α scio enim me in redimendo aegro per quam recte fecisse; non omnino autem recte in deliberando . debebam enim ipsum illico eligere , quare hane numquam satia exeulabo iniuriam. 3 Norti iam proximus Filius. 3R Tamquam unicus creditus nulla alterius habita ratione. 39 sensus hie sere; lieet videri possim dissimulare oua dicam, improbe sei- licet haec asserere quia iam mortuus est Filius. 4o Qv d nam sieissem si ambo sani fuissent . nam sadeo dubius sui, licet haberem necesstatem ipsum quia aegrum redimendi, multo magis dubitassem, imano fortasse ipsum nullo modo elegillem si fuisset incolumis. 4i Necessitate ipsum eligendi propter aegritudinem . at se ilicet partialitas ex ambita. 43 viaculis piratarum. - Erat enim era κ3ibitis: ne serendus A ad uvandus
192쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. V. I 83
P ς Α' teram non adiicere, Filium Pater, sed guores alterius, & mollior hominum Ainr- '' mendicus hominem, sed juvenem se- in calamitates affectus abstuli Mnt . nex. ' Quis enim magis ex ipsis re- Statim igitur, Judices, ut quem quae-rum naturae sacris, venerandisque pri- serat inspexit , abiecit aetatis moras, mordiis, descendit 3 affectus Quid e- sestinatisque virium ministeriis in mi iam inter liberos, ac parentes tam com- scula complexuςque cucurrit. Catenis mune, tam publicum, quam ut alicuius ipse colla submittere, laedam languen- famem 33 proximus quisque depellat tis maciem situmque depellere, pressa Voluit nos ille mortalitatis artifex ferro membra levare , statimque age- Deus in commune succurrere , & per re de redemptione. Dixere Piratae, u- mutuas auxiliorum vices in altero nico tantum allata pretia sussicere; eliquemcunque quod pro se timeret as- geret ipse quem vellet . Deliberaviserere. Nondum haec charitas est, nec tunc , inquit , quem redimerem , &personis I impensa reverentia: sed si- inter illos inexplicabilis doloris aestus milium accidentium providi metus,& perquam longum tenuit pietas misera communium fortuitorum religiosus consilium . Ego vero , Iudices , pro- horror. In aliena fame sui quisque mi- clamo, tellor, non dubitasse illum aD seretur. Sic cibos obsidio partitur, sic firmo, quem de duobus eriperet, qui inopiam pariter navigantium frequen- redemit, quem plus semper olim praeter unius alimenta paverunt. Hinc & tulerat. Quid expectatis ut referam tille venit affectus, quod ignotis cada- Elegit luxuriosum; elegit aegrum, moveribus humum congerimus , & inse- riturum ; illum , qui redemptus nec
pultum quodlibet corpus nulla sestina- patri poterat prodesse , nec fratri . tio tam rapida transcurrit, ut non quan- Quid dicitis, sanctissimi Viri, quid tu locunque veneretur γε aggestu. Pa- aellimatis λ Qualis est pater , qui derentibus vero liberi non praestatis ali- duobus liberis, non dicam eligit pei menta, sed redditis: quanto, Dii, Deae- rem, sed illum, qui neque paternaequet breviora, quanto minora pro tot beneficio pietatis , neque redempti
infantiae, tot 17 pueritiae sumptibus, nis discrimine possit uti Quantum tam variis vel abstinentissimae juventu- videbatur ille, quo poterat spiritu collis impendiis Si mehercule hoc quoque labente , clamare redime Pater me syossicii β' genus natura permitteret, liorem ; praeser illum , cui bene im-
bene prosi deficientibus aliquid, & pendantur pretia i Continuo ipse igi-
,oetidos UlIM ; s. ne eessitatem quam habuἰt re Amenἡi alterum F;lium, quἰa aegrum. eum unum tan tum posset illo pretio ex eaptivis liberare ; ε. sugam Filii alterius de manibus Piratarum ; pergit adeonfiimationem, in qua probaturus est sbi danda esse a Filio alimenta; ad quod thema probandum . . Pr; mum issumentum pro Patre contra Filium, quia non solum Filius Patrem, sed de pauperem alves. I iuvenis senem, et quisque alterum tenetur ex naturae instinctu adiuvare , & hoe confirmae a.' quia De voluit in eommune vivere, ut nobis Invieem succurreremus, A alteri priuaremis, id . quod nobis egentibus vellemus praestari ; a. quia in obsidione , in navigatione Ae. quisque se prias etiam opes in commune proseri , ti alteri alter succurrit ἱ 3. quia praestare alimenta, est ea dem pietas ae eadavera humare. .
si quam hie sueeurrendi alterius inopiae. sa Cognatus, affinis. v 3 Hominum mortalium.14 Exeessiva, abundans, nimia. si Horror eum formidine , quod proprie innuitur ab ly REI g qui . sε Aggestu terrae, perfusione terrae modica etiam, At manipulari .l Seeundum argumentum, sue potius confirmatio, seu Auxesa primi illius, qui a s qu Iliber psa bet alteri alimenta , multo magis praestanda Patri sunt a Filio; quod enim dant Filii illud est redde re, qui litet plurima dent, minora tamen sunt iis, quae Parentes pro ipsis impenderant ; ex quo se ut non si beneseium dare alimenta, sed negare si saeinus. uer Vestrae. 38 Quae facimus nos parentes. sy osticii remuneratorii, solutorii. εο Per trans pirationem ipsos naturae. ει In Mnam partem, iuste . 6a Parentibus.
193쪽
18 M. F. QUINTILI ANI DECLAM. U.
ANri tur ut conditionem accepit, impatien- vita Vestra deperderet , iterumque ex
' limina sollicitudine animum viresque illa, quam traxistis, anima portio bre- ad luxuriosi liberationem explice, i , vis in suum rediret auctorem . Vultis& quasi tarda essent Piratarum ossicia, scire quantus nomini nostro debeatur pronam ipse senectam intra horrenda affectus λ quanta veneratio λ Non est compedum ministeria lassavit. Quan- beneficium, quod pastitis : sed est fata Filius frugi merebatur, si tanta Pa- cinus, quod negatis. ' Liberi parentes ter contulit in luxuriosum l Immitis alant. Pudet sacrorum 66 nominum, Parens i Poteris a me cibos exigere ; pudet' religionis humanae. Haec ergo quem reliquisti. qui solus poteram re- lex eriti quid imprecer si si homini, qui dimere Fratrem, pascere Patremi Sci- primus fecit ut pietate iuvaremur Li- re nunc vultis quantum ille redimi me- beri parentes alant. O crudele factum rebatur Redemptus illico mortuus o numquam tristior fame si ita pascit est . Protestor nunc , sanctissimi Ui- ille, qui cogitur ' Non meruisti, in-ri, poli quam abiit cum luxurioso suo quit, accipere. t Discede pietas, qui senex, fecissem rem citius morituri , sce paulisper : infirmitas remuneranda
nisi illa quae mihi semper profuit plus sit. Primum lex severissima est , ut sor-
Patre virtus , excitatae iam despera- tius alimenta poscantur . Perdideruntrionis insaniam intra mitiores quos- pulchritudinem, sanctitatemque natu-dam cohibuisset affectus . Diu inter rar, qui putant illis parentibus iura suc- obscuros illos , tristesque carceres re- currere , quibus apud liberos salva est vocatam animam durare iussi ; atque de mutua charitate reverentia. Collisis in tantis humanitatis aerumnis miser prospexere signoribus , & inter tam
didici sortunae , satisque parcere . A- venerabiles affectus hoc quoque dignum gnovi tunc inexplicabilius esse cala- providentia fuit, ut aliquid & odia praemitatis genus filio , cui malus pater starent . Quereris , irasceris , & ideo contigisset . In me tandem oculos su- iuberis. ρη Expectandum est videlicet,
per namque opem rerum moderator i m- ut liberorum, parentumque concordiam
misit ; & stringentium rigore vincu- praeferant totius merita vitae, &ut pie-lorum infirmos invalidos artus in il- tas, natura, sanguis accipiant quotidie tam , quam pater negaverat, impulit tanquam amicitiae nexum: & nisi nox redemptionem . Non ego tibi , Pa- promeruerimus obsequiis, adulatione, ter , lucem debeo , non libertatem . patientia, natales, ortus, & pignora
Potui enim , potui aptatas tota artis prima β' perierunt i Si vultis, Judices, avidae sollicitudine catenas effringere, ut huic nomini salva sit in omni per-& invidiam faeere Patri . Cui redem- sonarum diversitate Veneratio, bonum
. Tertium argumentum ex Lege .
63 Utpote quae nomina pietatis . έ4 Liberi , parentes . 6s pietatis humani quae modo a Filio
violatur. M Legislatori. Obiectio ex Filio quod non mereretur Pater alimenta. t Responso ex Patre , i. quia Lex disrictissime iubet praeberi alimenta parentibus ; a. nihil reterre si ne honus Pater an malus , mereatur , nee ne; debet enim etiam malum ex Lege pascere; 3. qiua licet favus si amat tamen Filium; 4. quia licet orenta mala in Filium Pater eongesserit. 13- huc tamen , si nequit rependi bonum, certe neque malum Patri inferendum est; s. quia licet arro gans st, tamen potest nolle mereri , quod sbi debetur, mereri autem dum suavit et se habeat; ε. quia Pater non est alendus quod si saetiis &c. nam propter hae quilibet ignotus etiam aleretur. I. quia i Pater videtur truculenter agere cum Filio , hoc proe edit propter mores ipsius Filii. 68 Non debet scilicet eonservari concordia Liberorum eum parentibus ex meritis totIus vitae . neque E per nexum amicitiae redintegranda est ; verum debet semper esse eoneora , semper pius Filius Patri. 69 Perierunt relationes vestrae , debita venia de ortu quem a nobis traxistis.
194쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. V. I 83
Patrem Filius alat , 7 lex malum . ptionem meam , cui salutem referam Non faciam hanc contumeliam rerum naturae, non faciam legi, ut excusem vel pessimum Patrem, ut sacro nomini temem gratiam petere de venia .
Sim licet crudelis, ac saevus , Filium
tamen diutius amavi . 7 Clauserim paternos penates, de testamento , de spe successionis expulerim, oneraverim vinclis manus, 73 foedaverim membra verberibus, persolvi gratia non potest nec mala patri . Arrogans, impotens
sum , nolo quotidie mereri quicquid mihi deberi coepit primo die . Facilis, mitis, indulgens, vocabula sunt ista minoris γε aflictus , propter haec
aleretur amicus, pasceretur extraneus.
Uestrum quin imo crimen est , quod interdum I aliud sumus, &, unde ma nifestum est, diversitatem nostram Venire de moribus liberorum , non invenias asperum Patrem, nisi jam peccantis aetatis. ' Quid aist rigidus, immitis sum: '' ideo pasce, tantum Pa
see, non ultra malo pro reverentia nominis nostri. Quicquid praestatis inviti, de cum alitur Pater, quem quereris indignum, accipere mihi videntur Omnes parentes. Si vis, affectum debes :sin minus, necessitate servi tutem, patientiam. Non tanquam Pater alitur , qui tanquam bonus amatur. Sepone ,
iuvenis, differ querelas , tunc irasceris , tunc obiicies mihi , cum prosperitatum , cum secundorum 74 offieia deposcam. Non talis ad tua genua prine nuntiare non valeo . Proclamo , I dices, neque mihi, credo, redempti nis debitor sum . Tunc sensi tantum cum minaces evasi speeus , cum mihi
clara dies , & desuetis iam luminibus gratior Caelorum facies illuxit . D bui , Iudices, debui sic redimi, a Patre olim non praelatus . Volui tamen tam insperato libertatis munere sic uti, tamquam me Pater redemisset . Ad ipsum igitur reversus sum; meque me unquam adeo vindicatae Iaetitia vitae
humanis sensibus rapuit , quam dum credidi , posse me unicum tandem a Parente plus diligi . Vultis repetam , Iudices , invidiosum , inauditumque Patris occursum t Alimenta inquit , postulo; pasce Patrem. Parentum impotentissime i Ego tibi comparem cibos; ego adhuc infirmus , invalidus , qui singulas adhuc refero captivitatis
aerumnas, ego pauper, e O mendicus,
qui pasci debeo, cui nee sufficiunt manus ad ministeria laborum, neque pedes ad gressus λ Οh, si qua nunc apud Superos de rebus humanis cura est, siqua apud sapientissimos homines de filiorum calamitatibus ac meritis providentia , adeste Dii Deaeque , adi vate sanctissimi Viri . Alimenta ne go ; alimenta dare non valeo . Tentat primo senex comp rare sibi meritum de ipsa caritate naturae , de ipsa
communi humanorum operum revorentia . Quid ais impotens, superbe
voret, qui perseverant post verbera. 7. Quam vim valere in Filio versus Patrem. 7s Ae esse vel Iemu i vel alios nos praenosseremus ae revera interne simus. Altera obiectio. sive magia argumenta ad probandam primam obiectionem; quod non mereretur alimenta Pater. Sic ergo est, non mereri alimenta Pater quia rigidux es, immitis.
Resp. ex Patre r. se ideo nihil aliud petere quam purum alimentum quod debet Filius ex Lege, non misericordiam , non pietatem &c. a. malu 1 opus futurum fi alimenta praebeat P. tri trade i , nam se sibi videtur accepturo mno Parente . 3. se ita in licem , & qualem se deseribit satis laudari stilo, non posse este rigidum, neque timendum, cum nullis malus si Pater infelix . 4. fi ipse immitis est satis hoe ad supplicium est , quod modo est ipsius Filii sui mendicus i quare non exigit iam ut suis manibus Filius Patri alimenta porrigat, sed hoc tantum ut proiiciat quae ipse rapiat. νε Quae mihi praestare deberes in prosperis rebus, & seeundis. seu quando ego aliquid petam pro peti, secundi, S abundant tu, quod minus necessarium sit, quam alimenta .
195쪽
l186 M. F. QUINTILIANI DECLAM. U.
A rt' Contendis ut pascam , non veluti fi- volvor, ut extimendus sim. Nulli tha. D eLA-
'μ' ' lius patrem, sed veluti iuvenis senem, lus est Pater, cum esse coepit infelix . velut homo mendicum Ideo, Pa- Αspicis collapsum, & ex omni ea lamiter , sortiter queror , quod me pari- tatum genere miserum , & ultra quod ter modo plus indigentem non pascis . accidentium mensura non exit, in or Rursus vero vide quam mala tibi sit bitate mendicum . Riget squalidi ea- causa, qui neque dives ad me miser- pitis 77 concreta canities , vigor pri-rimum respexilli, qui non iuvisti va- stini vultus γη vacuis luminibus intalidus infirmum , liber eaptivum. Ali- huit , & per obstantium crinium ill menta petis Tu tamen , si filius vi- viem γ' tenuis εο arentium iactus veret, quem plus amasti, illi porrige- lorum. Haeret astricta nudatis ossi- res cibos, quos egestati nostrae subtra- hus cutis, & in fame sua homine con- heres ; sussiceret pater, nunc aeger , sumpto, iam membra sine corpore. Ι- nunc pauper, ad delitias, ad libidinem terum bonus sum , in pristinam reli- luxuriosi . Quid mihi est igitur ut te gionem de calamitatum horrore resti- pascami Ut calumnieris iterum , ut tuor. Adeo ne non habent haec ipsa sup- minus ames, ut premas, ut exagites, plicia poenas, quod posco, quod rogo, ut rursum captivum non redimas , ut quod mendicus sum Filii mei λ Et quam pretia conseras iterum ad peiorem multa, Dii, Deaequel non possunt pro Testor immortales Deos , numquam nobis impetrare leges Quanto plura
illi sanguinis , aut meritorum aequa sunt, quae negantur, cum praestanti ratio proficiet , qui saerarum necessi- viti Non exigo, ut tuis manibus por- tudinum , ipsiusque naturae iura su, rigas cibos, ut consoleris , ut foveas:
rertit. Ita debet te filius pascere, ut projice quod rapiam, abiice quod eol- ipsum tu de calamitatibus vindicasti. ligam. Genus ultionis est pascere, ne- Cibos, inquit, obsidio partitur ; ino- que misereri . ' Si tamen , Iudices ,
piam navigantium frequenter unius a- fas est impietatis hujus ullas accipere limenta paverunt. Gratulor, Iudices, causas, di Filium, qui non alit, puta- quod nihil potest contra nos Pater a D tis reddere posse rationem , aestimateferre , quo non se primum accuset . per fidem, quod sit iacinus illud, e Utar igitur comparationibus iterum ius ultionem debeat exigere aliquis de causae tuae: Pater, ideo me pasce. Id- fame Patris. Captum me, inquit, non
eo mendicum, miserrimum iuva ; de redemisti. Quis non putet queri de Fi- manibus Piratarum elapsum , non pa- lio Patrem λ Quemquamne dicentem terna, non illa , quae filio frugi debe- feras, nihil tibi debeo , qui mihi vitur, sed humana, sed communi susci- tae, lucisque beneficium semel praepe caritate . Nullum tamen , senex , stitisti, quia hunc spiritum, hoc cor-
invenias, cui inter egenam multitudi- pus non ex indulgentia tua rursus
Forsan quia impella. τs Noe est mane anth; latIa , seu exeavalia , eoneameratia quod solet continsere iti parte inseriori . ti restrictione nervi optiei . 's Debilia, invalidus, brevis. go sieeorum, qui a stilicet arefactus est humor aquetis, seu vitreus, seu chris allinua, per quoahismores transeunt visualea speetes refractae ad Retinam ubi reflectuntur, a ibi sormatur vitio a qui- has humoribus eoniumptis ruditur viso. 2ι Carne. Altera obiectio Filii cui negabat alimenta quod ea tim ipsum Pater non redemeHe. Respondet autem Pate , primo, quod licet modo ipsum non redemerit , tamen ipsum genuit; a. quod non p tuit redimere, primo, Bropter senectutem, a qua fuit iter praepeditum; secundo, quia tune primum in eo fuit voluntas ambos redimendi ; tertio, ex ui Legis non sunt Filio quaerendae exuta cur e ter postat alimenta, eum sit vere miser. 4. quia in educando Filio pauper factus est.
sa Quando precreasti. 83 In captivitate .
196쪽
aecepi Iniqui mima magnorum conditio meritorum est , si quicquid non fuerit adjectum , de prioribus perit , & pessimo exemplo gratiam praeteritis
auferunt reliqua cessantia . Non redemi, non tamen ideo minus est, quod in hunc te divinorum , humanorum-iue conspectum de nostra protulimus anima. Maria, terrasque,& sin- fatigabiles sederum eursus , & cuncta sacro fulgore lucentia nos , ut fruereris, ollendimus. Has , quas subtrahis εο manus , haec verba , quae negant , de meo spiritu, de meis visceribus hausilli. Gaude potius, exulta quod tibi Patris asperitas praestat 3 boni Filii iactationem . Solus habet, quod imputet patri, qui queritur , & pascit. Quam multa , Iudices , huic querelae
respondere poteram , propter quae Fialium salva pietate non redemissem . Quis non acciperet excusationem , si dicerem: Impediit quamvis properantem senectus, inopia , languor λ Pretium non tam festinanter inveni. Explicare non potui navigationem, iuvenibus quoque, sortibusque dissicilem . Solus ac senex non illa qua speraveram prosperitate , direxi Per quos metus , per quae peregrinationis incerta
properavi 8 Remove , iuvenis , indignationem, nihil plus pro Filio factum
est, quem recepi. Non 83 fortunam tibi debeo, sed ε' affectum : non ex iis tum , sed β' -Iuntatem. Pro duobus pretia contraxi, pro duobus maria comicendi, pro duobus '' genua tenui. Rogo, uter magis amaretur, si mihi piratae duos reddidiilenti Age tu nunc ,
iuvenis , ad faciendam inopiae Patris invidiam si videtur exclama, Famem obtendis, ad quam luxuria, prodigarumque voluptatum continuatione
nem alimenta redemerint, nonnisi ma- - gnorum operum pretia, optimorum pedi suasio meritorum . Quis porriget cibos homini, qui non aliquid in pariter miseros pietatis, auxiliorumque contulerit Contendit rursus tamen ut pascam, quod alimen a non praestam uet,
sed reddimus; & quasi in prima quidquid crescentis aevi momenta collatumeti de patris effusa prodigalitate provenerit, meritum allegat necessitatis.
Sed bene est, sanctissimi Viri , quod
afferre possum infelicissimus captivitatis probationem . Quid enim, Pater, adolescentiae, quid iuventuti meae porrexistit Uix primae illius mollioris aetatis, infirmaeque vitae limitibus, non indum iuris mei totus, nondum virium omnium compos egressus , cum incipiebam ipte mihi lassicere, nec men dicare semper a patre , incidi in captivitatem . Meliores dies , & vitae
fortioris annos intra inauditas carcerum calamitates gemitu , languoribus,
desperatione deperdidi . Quid tunc , Pater, in me contulisti λ Quid de te mihi contigit, quo inopiae , fami ,
moerori succurrerem , quo sperarem Uis ut reddam cibos, quos ad illum,
ubi filius iacebat , specum attulisti ἔexigis paria pro pretio , quod sensit unicus tuus luxuriosus Quod si pro
illis etiam . quos in minorem aetatem contuli iti sumptus. exigis vices V ius- pudentissimum iactantiae genus appetilo quoties imputes quod non conferre non potes . Quisquamne ferat dicentem, ego tibi alimenta porrexi, eum re non poteras pascere, cum esses adhuc viribus minor , & imbecillitate annorum infirmior Superbe . imp tens. tu me in hasce aetatis angustias
exire iussiti. Non postulo ut pascas,
cum 24 Ethn Icum assertum , non e Im ex an ma Patris indini dia motaeitur an ma Fili . M Quia
aeternos . M Alimem is, nostris auxiliis. M Quod lieet water immitis sit, tu tamen ipsum pascas. di bona pro malit retri as . re Tibi contrariam . s. Me m certe bonum erga te . PQ Pir in Tam, tenere enim Leuua est liguum exorandae misericordiae .
197쪽
188 M. F. QUINTILIANI DECLAM. U.
Aητι eum robur aliquod membris accesse- venisti: exhausisti senex census inpre- Dema. 'φ' ' ris , cum inceperint lassicere manus tia meretricum: quanquam & huic iam confirmatae laboribus, cum non iubetur necessitati pietas vestra succur-
deerit homini , quo fortunae fatisque rere, & lex, quae inopem , quae Pa- par sit. Tunc mini nega cibos, cum trem nominare contenta est , Filium ipse praebueris , quo mihi valeam si- non remisit ad causas . Quid vero sine te comparare. Crescunt illius tunc in educationem, in y discursus , inmerita patris, qui discrimen non ve- ' pretia vacuatus sum Excedit om-stiget aetatis; qui filium iuventute va- nem scelerum comparationem, Patrem lidum , muneribus serendis aptum ad- mendicum facere, nec pascere. 'Tenis
huc plus diligat, adhuc pascat. Vis tat, Iudices, hoc, quod non est rede dicam , Pater, quis tibi pietatem de- ptus , ampliare alia iuvenis invidia . beat, quis alimentat Ille, cujus etiam Fratrem, inquit, mihi praetulisti. Fa-
vitia plus amasti, ille quem ante ca- teamur paulisper hoc crimen, agnoscaptivitatem etiam praetulisti. Liberi mus hoc nefas. Impudentissime gene- Parentes alant . Statim, Iudices, sa- ris humani, tu non beres, ut frater tuus crae auctoritatis imperium detrectare vel magis ameturi Vides enim, praepotest quisquis nervenit ad illas vitae latus est tibi nescio quis affectus, pos-
miserioris angustias , ut numquam sit sident charitatis tuae locum pignora de maiori caritate pascendus. Fallitur ve- minoribus sumpta nominibus . Illum ro quisquis ideo latam legem putat , nempe , cujus aeque spiritus de visceris ut . quaecumque sint patris merita , bus his trahebat ortum , qui Patrem nulla tamen exire causa possimus de vel solus impleret . Pessimus est mor- necessitate parendi . Noluere , puto , talium , qui amari fratrem suum sine sapientissimi homines , ut nihil dolo- sui e haritate putat . Tu γ, custodies,ri nostro liceret, neque ut de ipso pu- utrum frequentius osculer, utrum strin-blicae voluntatis imperio novum libe- gam magis arctiore complexu y Non ris maeroris ae desperationis pondus est hoc impatientia , nec circa Patris accederet . Pudet, Iudices , pudet sa- assectus sacra de pietatis contentione
crorum rituum; pudet noxiae necessi- rixa. Eum tantum fratrem putas ama-tatis, si parenti dicitur: impende, do- ri magis, quem non ames Falleris , mesticas opes absume, indulge cui plus juvenis , longeque te ab intellectu re- libuerit : Filius te pascet . Invidia , rum naturae seposuit prava persuasio , Iudices , legibus facienda est si pros- qui putas ex paternis affectibus Filiopexerunt & pessimis . Liberi Parentes perire, quicquid in altero de necessita- alant. Lex iusta & mitis iussit paren- te praeponderat . Par est in omnes litibus alimenta praestari , sed quibus beros, eademque pietas, sed habet inesset meritum caritatis , quibus nihil aliquo plerunque proprias indulgentiae saevum , nihil possiet objici cludelius causas , & salva charitatis aequalitate
Ηve, illuc pro te, uel in itinere quod suscepi ut ambos redimere. 9a Redemptionis. Altera obiectio Filii alimenta negantia, quod tibi Pater praetulisset Fratrem . Resp. Pater, essi hoc ullam sanam fuisse Filio Iniuriam, . ue enim amantur Liberi a Parentibus: quod Ii aliquando erga Mnum magia, quam alterum praevalet indulgentia, hoe non venit ex divei state pietatis, sed exatia extrinseca causa; & quIdquid datur uni Pilio per unum affectum, alteri Pensatur per alterum. Prae terea ipse attulit tretium duorum , sed Pirata reddere noluit nis unum : elegit ergo quem Pirata dederunt; ulterius noe modo roterat eriminari etiam ab altero Filio, si hune redemisset, ultimo Pater debet semper redimere potius de duobus Filiis aegrum, quam satium. 93 Examinabis , anxie visu inspicies , expendes , explorabia. - ΕΛ hoe non debet en imp liena, sed aequo animo sene.
198쪽
Dee ---quIddam , per quod tacito mentis ' instinctu singulo ς rursus 'I tanquam v nicos amemus. Hunc primus nascendi locus, illum gratior praefecit infantia: alium laetior vultus, & blandior osculis , amplexibusque facies , quosdam magis severitas, probitasque commen dat , in quibusdam diliguntur impatientius calamitates. Et damna corporum, debilitatesque membrorum notabilius miseratione complectimur . Salva est tamen γε universitas, cum quicquid in alio cessare creditur, in altero restituit alter affectus . Securus sis, non intercidunt γγ ista, non pereunt, sed --
vicem vincunt, praevalent, 'ν cedunt.
Filio non potest praeferri nisi Filius.
Blandiar, Iudices, paulisper ea lamitatibus meis, &sic agam tanquam apud piratas invenerim utrumque sanum . A tuli sine dubio pretium, sed η utrumque praedo non reddit. 3 offert electionem,
suadete quid faciam. Quid dieitis Ista pietas est, abire, discedere, irasci se ilicet, queri , & invidiam facere piratis Uos interrogo liberi , Vos parentes : Non ergo facinus est , ideo neutrum redimere, quia utrumque non pos-ssy Egregia pietas aequare liberos iustitia ε desperationis, &ex hoe quo)su currere non contingit duobus, 1 orbitatem facere totam. Tu vero senectus
accipe quicquid datur, accipe qui equid offertur, dum ' hoc saltem feritati libet, antequam in patientiam tam saeva deerescat immanitas . Interim multa possunt afferre casus: sperare licet, repetere, sperare Pater , fortassis 7 evadat. Quaecunque ' explicari y coacervatione non possunt, per partes, vicesque servantur : dc facilius est divisa subtrahe-
factum. Noluit enim maioris nominis ANV ita reverentiae succurrere, ut non examinaret &causas. Parentum morbis,
calamitatibus, senectuti prospexit, sed innocentium ; Liberorum vero libidines terruit, prodigalitatem, & cuncta flagitia coercuit non impulit miseros, non coegit infirmos . Ita fit, ut bonus filius patrem alat ex caritate , malus ex lege. Comparate si libet igitur nostrum utriusque merita , & si gulorum causis Voluntatem sacrae Legis aptate. Petit alimenta pater, qui omnia pro luxurioso consumpsit, qui meliorem in eaptivitate deseruit ; filius cogitur, eui minimum aerumnarum est, ut non valeat pascere patrem . Quod
si qua fides , sanctissimi Viri , lege
hac non tam filios ut parentes alant, quam parentes ipsos, ut filiis alimenta non negent, impelli crediderim. Ideo vero liberis tantum abiectum imperium puto , quod cogi debuit lux riosior aetas, & difficilius putavere futurum , ut & alimenta filio deessent,& Pater accipere non mereretur . onunquam ominosior Lex , si non Et liberis ingenio simili , & aequa caritate prospexit l O tristior miserae i ventutis paupertas, nuditas , fames ,
si pasti debet sola senectus ' Sed hactenus Patris , Iudices , causa fuit ἔveniamus ad nostram . Statim vero
postulo , sanctissimi Viri , clementiae vestrae favorem , si Patri videor irasci. Crudelis, immitis, potuisti ne Fialium non redemi me Itane hominem calamitatibus squallidum , captivitate consumptum, ipsi paternae caritatis iterum non noverunt affectus Filius sum de tuis eductus visceribus, & aD status
9s Tamquam non si alter Frater. ρε Charitas ἱn universea. ν' Milieet eharitates in Filior. 98 Una in unum , superat altera in alterum . ρς Una alteri cedit . 1 Filio non praefertur nissFilius, hoe est sintilis, quare illi qui posthabetur non fit iniuria. a Filium. 3 Pirata. 4 Iustitia, hoc est aequalitate, quae veniat ex desperatione, quod non ambos possis redimere. I se omni hus Filiis orbare. ε Adterum eaptivorum eoncedere. ν Alter Filius, qui relinquitur in uinculis. a Peri ei, sψe etiam intelλse, inpandi, dilatari. 9 Dum adhue eoacervata sunt, ae in cumulo.
199쪽
Iso M. F. QUINTILIANI DECLAM. U.
τι- flatus ipsa qua frueris, ac veluti com- re, quorum magnitudo δ' laborat in Dreca.
''' positus anima ; ille , quem laudabilis solido . Quantum intelligo , Iudices ,
iuvit infamia, quem commendabat ho- Filius, cui prolaturum non erat, ut nesta iuventus : Ille ego , qui potui eligerem, hoc solum serre non potest, semper invidiam facere luxurioso , quod redemptus est frater. Quis hanc, quem matres Omnes, quem parentes Iudices, impudentiam serat Obii est optimi praedicabant , quem universa mihi, quod ullum de liberis meis po- civitas laudatura convenerat. Quanta tuerim facere discrimen. Deinde que- possem, Iudices, allegare, quae Patri, ritur, non se potius electum, & cum quae Familiae praestiti, dum adhuc iu- fratri praeter ejusdem nominis par acuandus, dum pascendus adhuc quadam simile consortium reverentia quoque crescerem moderatione conspicuus languoris accesserit ; indignatur apud Nolo tamen ut frugi me Pater, nisi affectus Patris non eam praevaluisse par- etiam Filium intelligat ; nolo mihi tem , in qua tantum Filius erat . meritum redemptionis aptare, quod 3 Non invenio, Iudices, quemadm omnino praeserri debuerim, nisi&vo- dum effugere potuerim criminis hujus bis probem dolorem meum, quod ho- invidiam , si hunc potius recepissem .mo, quod filius non fuerim redemptus. Patri, cui utrumque pirata redderen O ipsa intolerabilior captivitate Patris lebat , redimendus suit aut aeger , aut
immanitas i Sic redimis fi tum Po- neuter . ' Quid quod , inquit, etiam tu illi languores meos , & mala capti- luxuriosum praetulisti Parce, iuvenis, vitatis inspicere, nec misereri Non maledictis , parce convitiis . Reliqui- mihi cecidit quidem reverentia nata- stis haec nomina , domi erunt ista ublium, neque mihi tam iniqua pro vi- tia, domi erunt illae virtutes, sed eum a et i , quam debeo parentibus , exi- fueritis reversi . Interim nihil aliud stimatio , ut prioribus perire velim estis quam fratres, quam liberi mei , quidquid non fuerit adiectum . Ideo duo captivi, ambo miseri , & di-
mihi tamen gravior accedit de cala- versitas vel ira de calamitatum socie-mitate triti itia , quod ipse me , dum late consumpta est. Vides quam nesa intuetur, dum accedit, dum imminet sit alterum ex vobis mihi esse vilio- Pater , reliquit ἱ quod , cum posset , rem : piratarum non interest, uter eli- non me rursum vivere iussit; hoc cor- gatur. Dignum hune dereliquisti , I pus , hunc spiritum semper operatum xuriosum redemisti. Comparatione v Patri non iterum reddidit. Petit ut stra, iuvenis, circa pati imonium, ho- excusationes etiam accipiam si diceret, noresve contenderes, &ego proclama- quod impediit properantem languor , bo, vicisses. ' Sed ventum est illue , inopia, senectus, quod non tam festi- ubi non probitas, non mores aestima nanter invenit pretium , quod expli- tur , & de corporibus sola taxatio est.
llo Laborare facit vel laborat Ipsa quod subtrahi nequit. tr In tota, dum sunt uaita. ia ipsa solus Filius, nullo addito. nullo momento magis suam partem gravante, eum in altera parte praete Filium esset aegritudo Filii . a 3 Eodem eaim iure poterat eo queri at alter Filius, fi ipso nos redam. pio hune redemissem. Alter, Filii obiectio , quod ipsi Pater luxuriosum Filἱum peditulerit . Resp. autem Pater , haee nomina evanuisse di talea suisse Filios, solum domi; in captivitate autem aequalea fuisse . a. nullus debuit fuisse .ilior Patrὲ, eum neque suerit Piratia. ultima haee eomparatio procederer in petiti ne patrimonii, sue honorum, A in hoc easu ipse semper superior.
η Η est argumentum , quo incipit se Pater defendere quod redemerit alterum Filium luxugosum ιδ est quia ipse luxui deditus minus serre poterat duritiem captivitatis, dum vase qui eontana erat, ac sortis, poterat melioratu habera patientiam.
200쪽
D c - Unde tristes toleraret casus, ferret ' des vinculorum, piraticam famem iuvenis , quem torquere solebat nostra
frugalitas Unde in illa solitudine carceris duret animus convictibus semper, comitatibusque laetatus Expectatu , quem decet honesta patientia , laudabilis labor, qui tibi difficultatum reddis ipse rationem. Tu differris, luxuriosus redimitur. Quid vis Praetu
li illum , de quo soli tibi querebar ,
quem cum vellem castigare, reprehendere, te solebam laudare, mirari. taxagera quantum voles vitia fratris, luxuriosum, perditum voca, dum scias te sic πragis probare, non animum sui Dia Patris, sed de calamitate rationem. Ille δε elegit, qui recipit ante meliorem. Sed parce quaeso , iuvenis, adversorum interpretationi. Non est electio alterum recipere , cum pretium
attuleris duorum: discrimen illud non ego, sed pirata commentus est. Quic-ruid inter vos in alterutro secero, aDectus est, quo duos amo. Et homo, apud quem Filius sola praevaluit gratiae alamitatis, non fratrem tibi praetuli, sed quod in te fratri praetulissem . Consilium hoe putas fuisse Patris λ Fortunae est, qua capti pariter est is, qua
decubuit alter, qua non convaluit redemptus. Cum propter duos venerim,
quod in altero mihi pirata concessit , idem est ac si mihi neutrum reddidi Diat. Sed quousque facti mei dissimulabo rationem t aeger electus est , respondete nunc, si videtur. Luxurio. sus, perditus fuit. 3' Parcamus quaeso
memoriae, s revereamur suprema cineris:
care navigationem non potuit, ut non AN fortunam aellimem, sed affectum, non exitum, sed voluntatem . Ego vero ,
Iudices, iterum semperque praedico , clamo , iniquissimum invidiae genus esse protestor, illum non redemisse, a quo inde postules pasci. Deinde vero nihil mihi miserata lius esse contendo,
quam quod & collegit pretium , &properavit ad piratas, & me non redemit. Accipite modo, quantum Patris iactationibus sit credendum. Cui nam imputabit, se venisse me redem plurum , qui praetulit luxuriosum pEt haec quidem , Iudices , tota mea
causa est; nam cum unus tantum redimi potest, alter est utique praeferendus; nec illi iam debemus irasci, qui de duobus paribus alterum in captivitate reliquit. Interrogate nunc nominem, quae nostrum fuerit aequalitas, ut,
si fieri possit, excusetur quod meliorem non agnoverit quem praeserret . Nil opus est addam . Ingenia nostra, moresque , & affectuum diversitatem senex ipte confiteri non dubitat , dum inique factum quadam tentat intem pretatione desendere . Itane prosunt virtutes liberis ; sic respicit ad merita pater Nemo dicat, non ipsis etiam parentibus praestandam in filiolsuos reverentiam ς & iniquior quandoque licet alteri plus faveat affectus, meliori saltem non deberi indulgentiam admirationis . Cum plura sint , quae vos ad benevolentiae diversitatem abripiant , illud tamen primum esse debet ac maximum, quod de virtutiabus meritisque procedit. Non sit no
as mi di me ultates, quas pateris ipse noscis eur patiaris, sive illa st Beeessitas, sive electio, neque desperatione torriperia ignorans, cur ipsas seras. 6 Ex quo tae ite insertur , ergo non illum elegi , namque non erat melior , sed tantum redemi coactus ipsiua calamitate . Settieet tuam fortem patientiam, constantiam Ae. Secundum argum. quo Pater electionem alterius Filii defendit, est, quia aeger erat alter Filius, ouare licet luxuriosus tamen debuit Certe alteri praeferri; quod primo defendit ex affectu paterno , ἰ ex maiori malo quod captivus patitur aeger, quam sanus, & hie exaggerat infirmitatem maximamr venis; evi maius discrimen horridus ipse earcer addebxt, evius horrorem deseribit. - is Neque aperte allegabo. Is Impium enim est laeere maledicta in defunctos, quod vetavit M. Ion. namque quι secesserunt putare Ian Ma, Re . Plui. in Solone.