장음표시 사용
211쪽
rentia necesse est, cuius parentes merita perdidere , qui de filiis male merentur . UOs vitae mcae prospicite, quam Pater odit, calumniatur ἱ quam rursum, si posset, credo, non redimeret, non praeferret: Praestate nostrum utrique innocentiam, comparate meliores ante ius. Uos auctoritate publica cohibete senis aviditatem; & rursus audacterque petenti reddite dissicultatis nostrae rationem. Hoc saltem, Judices , infelici stimo iuveni detur, postulo, ut odisse non debeam paternam domum,
ut tandem agnoscam carcerum vincul rumque discrimen, ut mihi non sit piratarum Optanda crudelitas, quam minus immitem noverim saevitia Patris.
que transigam diem , tuis operibus manus, tuis laboribus assigno sudorem. Jungamus mutuae pietatis ossicia, par flebile, par omnibus aetatibus, nominibusque reverendum. Est nobis negotium cum civitate mitissima. Quanto libentius dabunt, cum viderint pariter unaque miseros mutua sustentatione connexos Et ego quidem rogabo, qui soleo, sed in tuos sinus populus congerat stipes. Quicquid preces, quicquid
impetraverint lacrymae meae , accipe,
tuere , dispensa : pro tua fama , pro tua sum pietate solicitus. Ego mendicabo, tu Pasces.
212쪽
DECLAMATIONEM A N T I L o G I A.
Qui in calamitate Parentes deseruerit insepultus abiiciatur. Qui bab bat Uxorem o Filium , captus a Piratis scripsit domum de redemptione . Uxor flendo oculos amisit. Filius, retinente Matre, profectus vicariis manibus redemit Patrem. Idem in vinculis decessit. AEjectus in mare, o avussus ad littus patrium, es ejectus . Vult illum sepelire Pater , Mater probibet.
PRO PATRE CONTRL MATREM. Paci MATRE coNTRA PATREM.
Tsi, Iudices, in hac asperrima conditione fragilitatis humanae , in qua nemo prope mortalium impune vivit , haec Omniblis natura est , ut sua cuique
i Entio, Iudices, quemlibet iam vestrum mirari, quod mulier omnium infeliciisma, etiam si oculos non perdidissem, audeam quibusdam nonnisi magnae fortunae conatibus
' Lex. ' Exordium huius orat Ionia. qua Pater eontendit dandam sepulturam Filio eiecto ad littus, contra matrem tali artiseio dueitur. Primo exagerat Pater acerbitatem calamitatis huius, quu quieontingit quod Filium nequeat sepelire; exagerat autem eomparatione cum aliis calamitatibus , quas omnes ab hac superari demonstratia seeundo exaaerat crudelitatem Matris iti Filium . Tertio, se ipsum. incusat ut te eausam saltem remotam mortis Filii, di hie malam ipsoa sortem ei ea Parentas admiratur. rarto, excusat quod egit Filius. quod fanum uidetur contra Matrem , quo tamen ex Patrem iuvit A Natrem. trito. breuiter ait sibi eausam tractandam, ex qualibet enim mora dissertur sepulis tura corpori, R exponitur ferarum, avium morsbus cuius depravatum describIt aspectum. a Qui, qtie enim Itios paι mur manes, Virg. 6. AEnetit.
213쪽
ao M. F. QUINTILIANI DECLAM. VI.
Aurdi tibus cum viro meo in hac lamentabi- que calamitas praecipue misera, atque P ' μ' ii rerum conditione contendere; RHe- intoleranda videatur r inter omnes ta- 'censeri mihi statim intelligo, quicunque Matrem proiecto Filii corpori suprema negantem, atque in tam frequenti civitatis universae conventu decla. mantem audierint . Quaecunque vero illa sint, quae adversum nos avidae interpretationes emngunt, &subita quaedam potius, atque inconsulta de cadaveris occasione miseratio, ante omnia vobis constare volo , nullam unquam
parentum, quas filii in galata itate reliquerint , debuisse sortius vindicari . Afferat iam pater, afferat meritum captivitatis, & diram intra piratica claustra stationem exaggeret; illa est calamitas mea, quam nimius pietatis dolor, nimia caritas fecit. Gratias agimus tamen sacrae Legis auctoritati, qua sic parentum adversis casibus consultum est, ut male merentibus liberis etiam post supremum diem, Se divisam corporibus animam adhuc sint timenda supplicia. Unum hoc ideo a gravitate publica postulo, ut in nos dictaque no-ilra nemo aures ac mentem intendat,
qui non & ad Legis eiusdem pariter provida iussa respexerit, & ad uxorem, quae flendo oculos amisit , & ad matrem , quam filiorum immitissimus in caecitate deseruit . Sic nempe infelix relicta sum; ut potuerim fortasse non sepeliri . Quid ego vero maius, quid
adhuc ultra contendo, quam quod ipsos Ierrarum marisque deos voluisse iam patuit Ideo, ne quis me supra tot miseriarum infirmitatem extolli putet, illud unum iacto, illud praedico, ejectum
ad littus Cadaver est. Fallitur enim , fallitur quisquis iuvenem nostrum a pulisse credit, ut sepeliatur. Sepultum jam men hoc constet necesse est , infelicitatem meam tantum caeteras supergressam , ut prorsus haec sit , quae fieri debeat usque ad caecitatem. Quid enim passus sum tam leve, ut non comparatio mei selices aliorum etiam miserias faciat λ Grave est a piratis alligari , magis dicat hoc qui lciat , quam cito capti moriantur . Alligatus sum , sed tamen miser magis queror, 3 quod solutus sum . Indigna esst impietas in suos , quae quanta versetur in hoc iu- . dicio, videtis. Sed mihi hoc querendum est, quod me & uxor nimium
dilexit, &s filius . Quid ego putarem
in rerum natura posse reperiri , quod orbitate acerbius videretur Non contingit mihi, quod caeteris miserrimum est, filium si efferre. Parum est , quod iuveni singularis exempli causa mortis sui, & tam pretiosa redemptus anima, senex odiosus morte filii mei vivo . Parum est quod mihi luctum meum fluctus nunciarunt , & aliud agenti patri subito ad littus orbitas appulis est , quod miserrimum iuvenem toto iactatum mari , etiamsi nemo interpella Dset , sero sepelirem : adhuc supremo prohibeor omelo , & ne quid solatii
conlingat, perdo etiam Matris misericordiam. In Iicit erranti corpori manum mulier, & piratis, & tempestate crudelior et atque ut accedat dolori meo cumulus , quae hoc facit , uxor mea est . Ne quis tamen erret ignotus , non est filii mei noverca , sed mater. O facinus , o cladibus nostris muta lanatura i Mater 8 ignem ultimum filio negat, & mulier, quae maritum qu que suum debilitata desiderat . Quis hoc
a Potitia ouam mea quam flevit uxor usque ad eaeeitatem suam. 3 Quod enim solutus sum, Fi- Iius meus alligatus est, A deeenat. 4 Quae flendo oculos amisi. s Per hoe enim ipse me vicariis manibus redemit . dieit autem sbi querendum , nam ex hoe quod ipsum uterque amaverit, uxor suae ea tacta est, Filius en mortuus. ε Comitari Filium qui eneratur ad sepulturam , quod erat in fircirentibus, vide Decl. 4. not. 38. 7 Nati augurii , de quo nihil boni exitus sperari possit , ut te erus qui, FHii mei, Ac. 8 Αd cremandum cadaver.
214쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VI.
νοι - hoe de ista eredat Filium non flet sunditus eversa r sulmen hoc , gladiumque noh sentit . Comparet dolorem , quanto minore causa excaecata est ' Hujus, Iudices, poenae ab ipsa morte repetite crimen . Ego sum, ego &alligavi filium meum , & infamavi ,& ne non accedat gravissimi doloris comes poenitentia , in illum mortiserum carcerem mersi. Quo fato parentes miser sortitus est , ut illi uitam Pater , sepulturam Mater auferret Nam ut pietatem filii mei semel indicem, patrem redemit . Si quod ego
redierim, uxor irascitur, reddat rationem, cur acceptis literis meis fleverit. Atqui miserrimus iuvenis quomodo magis temperara potuit officia ὶ Lex parentibuς in calamitate ferre opem jubebat, uterque parens erat calamitate devinctus, unus autem succurrere utrique non poterat : invenit tamen ingeniosa pietas , & utrique subvenit disipendio sui. Ipse venit ad Patrem, me remisit ad Matrem. Hoc si defendendum est , agnosco partes meas , causam planctibus agam i flere enim cer te per legem licet . Alioqui diu laudare non expedit e diligenter defendere contrarium est actioni nostrae : ut impetremus funus , moramur ; dum nos litigamus, dum circa cadaver nostrum orbi rixamur , dum agitur causa
desuncti , dum sepulchro lege praescri-hitur, dum dantur legitima dicentibus
tempora , putrescit interim corpus , nec totum in sicco iacet . Cadaver ab incursu avium , serarumque tantum miserantium corona cui odit. Convenerunt etiam alieni plorantes , totus
in spectaculum populus emisus est , &ignoto quoque corpori publica humanitas quasi quasdam fecit exequias . Deflent omnes homines, dolent, plurimorum tamen illa vox est, Iuvenis
iam, sepultum fluctibus erat, altoque A - obrutum pelago; aut aliena littora. & Rς ' propinquior piraticis carceribus humus debebant iactato corpori contigisse. Scire vultis quare proiectum sit λ Ut Lex, ut Mater rursus abjiciant. Ipsa iam Numina, ipsa nefario intentavere suppli-eium ; & quidquid caritatem creditis vin icta fuit. Quod vero redemptus homo totam in se transferre tentat calamitatum miserationem , nefas else proclamo, comparari utriusque nostrum adversa. O facinust o saevum discrimen lTu jam, Pater, & redimi pretio po teras, & vicariis etiam Filii manibus
redemptus es , & cito languores omnes, & calamitates repulisti. Ego vero, tantissimi Viri, adhuc languens, infirma, perpetuisque perstricta noctibus , spes etiam Omnes , quod unum solatii restare poterat , melioris vitae futuraeque tortis amisi. Illud gravius, illud intolerabilius est , quod ipsa defecerunt planctibus lumina, & redire iussis ad praecordia lachrymis, publicam perdidi doloris nostri confessionem. Excedit poenarum omnium, atque aerumnarum modum calamitatem suam flere non posse. Filiorum immanissime Potui Ili me sic miseram reliquisse P tuisti praeserre Patrem, quem tam facili pretio poteras vindicare Quaeso vero, sane issimi Iudices, ne vos moveant Parentis preces, & caritas in projectum, &, quam supra miserae Matris sexum & merita homo iactat, auctoritas . Solum illi tractanda est fletibus, & perturbationibus causa, cui non alia pollunt patrocinia proficere; quemiplae sacrae Leges, ipsa necessitudinum omnium, & quaecumque meruere jura calamitates accusant. Iam si ad preces
licet desperationemque confugere, quan tum mereor infelicissima clementiae vestrae favorem, & supra mediocres affectus
o Sensus est. Maerite Iudie ac crimen propter quod Filius meus meruerit mortis poenam ex ipsa cauissa, e qua vi riuus est.
215쪽
eto 6 M. F. QUINTILIANI DECLAM. VI.
At Vi' sectus miserationem , cui miseriarum insepultus iacet . Miser , nec Patrem Dee ---μ '' modo caecitas mininis facta est Levius habet fortalle, nec Matrem. Iam h ' ' iudico quod oculos per u di, quod reli- minis figuram vetuitas pene consum-cta Ium ; in olerabilius illud nune est piit. Iam lenta tabes in terram deflu- quod frui ira oculo; insumpsi, i specta- xit . Iam soluta cute olla nudantur . tae licet fidei , rarique uxor exempli . Quamlibet duraveris animo , non fertamquam otio a tamen , atque inutili res tamen ista, si videres. Sed audire caecitate despicior. Videte quantum la- certe potes. ' Ille eli filius noster , mcntationibus, quantum sollicita atque cujus spes ipsas amavimus, quem apud infelici caritate profecerim; quas tan- Omnia templa,&- surdos votis deos sudem reddat homo vices lachrymis mei si perstitem precati sumus, a quo se-
Non irasci ait filio qui Matrem resi- peliri optavimus. Ille amabilis infans, quit. Nihil magis olim, credo, si ve- ille blandus puer , ille juvenis etiam ra dicenda sunt, Uiro meo curae fuit, ante hoc crimen piissimias. Ille, dum
quam ne me Filius in calamitate de- par fortuna parentum fuit , propensereret. Priu;quam enim extra patrios sus in amorem tui. Mentior, uisi cum fines per incerta maris dirosque fluctus peregrinatio mea nos diduceret , ma- dubiam casibus & periculis peregrina- luit esse cum Matre . Me per omniationem susciperet, sic matrem filio tra- maria volitantem , ut 3 plus filio redidit, ut sol cnt filii commendari paren- linquerem , circumvenit saevius ipso tibus. Huic, inquit, unice, adlla; hanc mari latrocinium. Describam nunc e- dilige , di adversus quamlibet sortem go pendentem fluctibuς carcerem , &fove, tuere . Quantum, Judices, ne- catenas macie Α mea laxatas, & decessitatis Pater imposuit Iuveni, ut a tritam lateribus meis consciam malo- misera non discederet, qui tantumdem rum carinam, &obruptam perennibus
iussit , dum adhuc sana , dum habens tenebris feralis loci 3 cruentam carci oculos poteram iam omnibus vitae mu- tatem t Ista vero, si quid pudoris ha-neribus etiam sine filii ministerio suf- beo, tacenda sunt : alioqui quis mihi ficeret Utinam sic ad orbatam lumini- ignoscet , si quod vicarium aeeepi bus, & a Filio relictam respiceret Pa- Etiam scripsisse poenitet . O literae ter, ut me tota olim earitate dilexiti fletibus tremulae R O parum illi g, Nec imputo, Iudices, homini, quod sibi tae manus t o delenda uxoris oeulis e- cuneia congesserit; quod inopes, quod pistola l Cur indicavi, cur seripsi ,
. Quae sequitur narratio est, in qua Pater t. laudat Filium praecipue Matri dilee um; a. describi suam captivitatem reflet endo quoque super ipsum careerem. 3. se scripsi se ait Domum, ad cuius rei nuncium adeo flevit Uxor, ut perdiderit Meulos ς 4. parasse Iuvenem discedere ut ad me redimen dum veniret, Matrem vero retin isse; s. eum statuisset Patrem liberare. discessiti insita Matre I venem, ipsique substituisse propinquos, atque omnes facultates doinesticas reliquisse; ε. post longam cum pietate Tatria contentionem tandem se Filium obtulisse captivum, Patrem vero liberatum reversum elle; τ. mortuum piissimum esse Filium, S a Pitalis in mare prolemim eadaver as littora 1 1Heeiectum : 8. Patrem propriis humeria tulisse Matrem ut videret Filium , ipsam vero satim in ipsum attulisse Lesem, ut abiiceretur insepultus quod ipsam in calamitate deseruerit. o Non qui non audierint , sed qui noluerint audire a seeundare . ii Ur nob;s scilIcet esset superstes. ia Dum alter scilicet non erat captivus. a 3 Ut ditiorem sacerem Filium d viri is ex me catura comparatis. i4 Fortilsinum , & prapriissimum verbum, dum eiam macilenta fluat membra. ideoque interius restringuntur, videtur quodammodo laxari vinculum , quod erat priori membrorum grassi dies aptatum. II propter verbera, atque alia supplicia captivorum, quos Piratae discruciant..ε Quod incimis Filium iuuenem vicarium meum transire in tam horrendum , & laevism locum ετ uti σε scille et prava directione descripta , quasi subsultantibus earacteribus videntur tremere ad ἰnua. i sortasse ita intellige sensumi tremulorum fluctuum. I 8 Quas non impedivere vincula, quo
216쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VI. et o
P ς. quod uxor, ac filius ' ultimum lege- exhausto; lares, meque tantum Filio,& ANτι- '' rent Ut δ' incertum sit , utrum me solum Filium mihi reliquerit. Fuit, Iu- carius redimant, an lugeant . Co- dices, fuit, unde supra notae etiam fru-gnita clade, rarissimi uxor exempli, galitatis ossicia Familia viveret; unde di prorsus taliς filii Mater totos ei fle- latis cogi pretii pollet pro qualibet revit oculos, sontemque illum peren- demptione. Abiit ipse igitur, abiit, nonnium lacrymarum tantum caecitas clu- animo magis ac conscientia, quam ima
sit . 3 3 Si non tenuisset , filium vice- mani sorte quadam audacior; sed in v earat . Continuus inde planctus, incredi- nil llatim quod supra Pelagi discrimiis bilis moestitia, assidua lamentatio fuit. na, minasque tempestatum, & scopu-Juvenem, nescio in me magis, an in lorum lata timeret ; in manus incidit te futurum impium, si non redemittet, Piratarum. O crudeles litterael on una quem tu sie desiderabas . Ergo prose- clatri ilissima captivitatist Quantus fue-etionem apparat, ut quoniam reddere rit dolor miserrimae uxoris, intelligi- Matri non poterat oculos, redderet te, Iudices, in vultu, in oculis meis. virum oculis chariorem. Sed videlicet In exemplum lachrymarum usque adest quaedam ultima calamitatum ra- caecitatem ingemui . Quod trist i us , bies, & novissime in furorem vota ip- quod aerumnosius calamitatum excogi-sa vertuntur . Retinuit iuvenem , ex tari potest, totum id statim corpori meo, epistolis meis δε legem opposuit . Ο ac miseris hisce membris insedit; ut-
vanae figurationes , & pectora homi- que novum dc inutilatum mae oris genum alto errore confusa l Nemo il- nus accederet, ad illud redacta sum , iam non putabat timere de filio. Ita- ut nec mori potuerim, nec ultra fiere.
que juvenis , quod ad solatium perti- Hoccine quispiam leve quoddam, Iudinere credidit, commendavit amicis ces, maternae meritum ca itatis existiculi iam Matris , subiti tuit vici cu- met/ Ego vero nihil auxilii, nihil sorae suae propinquos. Neque enim ali- latii esse contendo , quod non mereater usque ad reditum meum caeca vi- tur, quod non iure postulet tanta ea-xisset. Quicquid humana ratio valet, lamitas. Quid aliud modo vos nunc contulit. Si potuisset redimere oculos interrogo Patres, vos Matres ab Uxo- Matris , qua pietate fuit, vicarios re, a Filio expectatis, quam ut statim suos dedisset . Ipse profectus est solo agatur de captivi Patris redemptione, comitatus animo , nec se putavit ire ut quidquid opum, quidquid bonorum sme pretio, quamvis ad piratas ferret domi est, congeratur in pretia Testor inanes manus . s Dicat aliquis , a conscia pietatis nostrae, ac doloris Nu- eo domi nihil reliqueras, adco longa mina; nihil plus opiavi, nihil plus ut aetate sic Uixeras, ur ne pretium qui- illico praellaretur obtestata sum. Sive dem tui paraveris Si hoc ita esset, quod magis alienis ma is affligimur, testor deos, de redemptione literas non neque totos dolori noli ro laxat affethuς misissem. Fuit unde redimi possem , pejoris fortunae reputatio; sive quod se Iudices , tuit : fea illud totum filius lito maJor me quidam benevolentiae ,
FEitir ωιtimum redderent; tit inemetim fit utrum me eavitia redimant, an Iraeana' crinita Ac.
a Respem, Filii . a Re pectu inoris ; dubium scilieet est suetit ne maior piet , Filii , qui se obiecit Plearium , an Exo is quae flevit ad excitatem . 3 Hoe impediit, ne maior esset pietas Matris. quod voliuit reti ere Filium, qui ad nostram redemptionem properabat. a. vide expreis iaprincipio argumenti. aa Nihi.
217쪽
2o8 M. F. QUINTI LIANI DECLAM. VL
ANr - & earitatis ardor abriperet, illum sta- Matri reliquit. Navigat ergo per hor- Dee tim credidi magis languere. Filium igi- ridos fluctus, & δ7 geminata littota , 'tur misera deprecari, anxia & sollici- & spumantes scopulos, & quacumqueta tapius instare, ut quos reliquerat fa- miser relatus est , inauspicatum mein miliae commodo census, homo collige- tiens iter , prorsus δη ominose reten-ret omnes undique, & mitteret ad Pi- tus, perversis etiam votis, qui optaratas; ut patrimonia notira, ut cuncta ret alligari a piratis, quos vi tare quo- ipsa caecitati necessaria distraheret . que miserum est. Quaerit haec omis Una mea vox, una fuit: Redi me, Iu- nia 3φ impius ille filius propter paren- Venis, paupertate etiam , ac nuditate tes , quod non praestitisset frater se nostra, redime Patrem. Omnia, Iudi- tri , non uxor viro . Quid differimusces, ultro perdere non recusabam . quod ultra non Pater filio . Dii immorta- unum credideram mihi Filium ni mile- les, coeli, maris, inferorum praesides, suturum. Ο fides inanisl o miterae fi- uni mihi adhuc omnes 3 male exper-gurationes r Non placuit Fi io salva ti, vos tamen solos habeo testes, quam Matre redimi Pamm. Novum exco- invitus redemptus sim. Miserum me, gitavit genus ipse redemptionis, quo periit qui sciebat. Nam ut primum uno Matrem torqueret, nec facilius re- pervenit iuvenis ad piratas, afferens dimeret Patrem. Apparavit profectio- red . mp ionis me E se pretium, e 33 item, & ut docuit eventus sese coniti- ferali na v. cula avidus exiliit , vicatuit in pretium, ut vic riis eius mi- rias obatuus manus: stravit se adnibus captivus liberaretur. Non mihi genua singulorum , & ut cupiditas fe- petendam, Iudices, excusationem exi- c rat blandum , obsecravit omnibus stimo, quod juvenem me deserere co- precibus, miserabili p anctu , & lagitantum, & iam paratum se gera to- crymis pne maternis: nemo unquam laque matris auctoritate retinere tenta- sic. ut solveretur, rogavit. Nec sane
verim. Nihil egi sane quominus homo difficile fuit impetrare a piralis capti- redimeretur , si poterat aliter redimi vitatem , major illi pugna mecum Pater , non aliter servari Mater . Sa- fuit . Non dignum illud spectaculum tisfactum ita utriusque noli rum cala- latronibus erat, cum Pater, filiusquemitatibus credidi, ut facultates mitte- de vinculis contenderent, &sbi qui Drentur ad eaptivum, Filius apud caecam, que carcerem vindicaret. Ego iam usu apud mi seram remaneret. Uultis nunc defendebim meum , & in his annis referam quantum deprecata sum, ne in . iam maturam mortem afferebam. At felicissimam in caecitate desereret, quan- ille contra, Ego te in calamitate de tum calamitatis adversa, & tota ine- seram Ego al igatum relinquam Et narrabilis doloris arte infirmitatis no- quomodo ad Matrem redibo, quae mi strae meritum, & sacri nominis reve- sera desiderio tui dies, noctesque flerentiam explicui Per hasce genas , tibus jungit , quae vivere sine te non misera clamabam, quae tantum de Pa- potetl ὸ Non dicebat tamen omnia eire merentur, per hosce lachrymarum & cum assiduos planctus, & irrequie
fon- lasa' Si haee Iectio plaeet , intellige deseriptionem Maria per quod pergeret Filius , in quo pluribus
e regionibus ternerentur littora: alii legunt g eutra , quod praefero; est enim epithethon aptius ad sententiam huius loci, A ad smilitudinem eum e teris membris; gemere autem videntur littora ex altisone undarum . ag Μalo prorsus augurio. as Habetur enim dolor, mi seria de lollicitudine, de timore, quo vitamus. dum occurrimus. 3o Aliqui ieeunt omnia alia Filias. 3i vestram enim opem
numquam mihi eontulistia, oui tot infortunia, tot aolores passus sum . 3a Quod invitus svissem redemptus. 33 Quae ipsum duxit in mortem.
218쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VI.
Dec A. tas die eret lacrymas, adiiciebat, iam pene caeca est, fortasse, si redieris, videbit. In summa non recedo. Fas est mihi etiam invitis parentibus pie facere. Non recedo, si perseveras, demus piratis lucrum . Aut vicarius ero, aut comes . Quantum inter haec flevit quamdiu cecidit oculos suos λ Si per- 1 e veras lem, duos 3 excaecaveram. O stupuerum pietate tanta etiam latro,nes , & per immobiles ante vultus fletus cucurrit. Non tenuissent forta Gle iuvenem , nisi redempturos paren
tes talem filium credidissent . Ipse in se transtulit ferreos nexus, & hilarior alligatus est filius , quam solutus est Pater. Supremum tamen, & nefas
in aeternum, me iam catenatis manibus amplexus , postquam mei cura discesserat, Matrem, inquit, tibi per haec 34 merita commendo . Tu illam tuere, defende, ama, ne relinque: sc37 paria faciemus . Illic tu eris vicarius meus , si haec seceris : non irascetur mihi fortasse Mater, quod ab illa recem . Sic in navem filii mei male permutatus vector imponor , & qua visum oculi dederunt , ad piratas epuppe prospecto , curva littora , &38 i inmensum syderibus fretum , &39 turritos urbium scopulos retro lego. Miserum me, quamdiu a piratis etiam navigaturi Mandata tamen tua, fili, perago , assideo , sustento . Imo me-sercle tu assides fili, tu sustines, propter quem mihi etiam huius propensor cura est. Dum recedere ab uxore nolo , filium non redemi . At illum interim quotidie situs eareeris strangulat, insidum 'φ ossibus catenae,
lantes, quos aeterna nox clausit, per illos quibus te genui dolores, per blanda verba, per mutuos olim numquam intermista caritatis affectus, miserere sexus, miserere calamitatis. Quis eredat, non omnia potuisse infelicissimae Matris preces , desperationem Ego vero frustra etiam quantum parens jubere potest, & sacrae Legis auctoritatem adieci; frustra me relinquentem sepulturae periculo , supremaque funeris religione deterrui; inanique tandem gemitu , atque inutili voce despecta mater , ita mihi uni relicta sum, tam quam iam deseri meruissem. Recedite a me gratulationes omnes ; gaudete, si quae unquam odistis matres foecunditatem meam . Et maritum , & Filium amisi. Discessit igitur iuvenis, perque horridos fluctus, spumantesque scopulos sellinavit ad Patrem, non facultatibus dives, non pretiis, solo animo,& nescio qua provectus sorte, quo fato . Miretur quis fortitudinem Filii , constantiam , pietatem Nihil illum
tamen consulto egisse contendo, ut redimeret quem volebat , qui non attulit, quo placaret Piratas, pro quo e ptivus reddi posset . Unde enim speraret, vicariis hominis manibus tonis tentos praedones λ Immo, si qua fides, Barbaris illam esse Iegem scire Iam poterat , ut immania semper postulent pretia ', nec ideo maria terrasque humais narum necessitudinum hostes continuis exagitare sceleribus, ut captivis captivos addant, sed ut collatis inde opibus,& immensa spe divitiarum exultent .
Videte, Iudiees, an illi severius redindenda sit ratio , qui voluerit vicariis
34 Exeaeeatus fuisset & Filius . 33 Postquam solutus erat sollieitudine , cura de nostra salute , de nostra redemotione . 36 Quae tecum Dro tanto tibi eollato benefieto eontraxi . 3ν Piissimam expressionem, libi prae meritis reserri erest Filius quidquid a Patre eonseratur in Matrem. 33 Alii σeinrestim, quod magi1 placer, rum syderum ductu metiantur naves mare; varie autem habita est ratio Syderum ab antiqui 1 navigantibus, fere enim omnes Peloponnesii ad Ursam maiorem seu Cal- Iiston intendebant , Sidonii ad Ursam minorem , quae Cynosura , Re. 3ρ ita figurate dictum pro Turriin Urbes smptiis m, qua quidem expressione Piratarum denotat Civitates.
219쪽
Mo M. F. QUINTILI ANI DECLAM. VI.
manibus, cum pretio posset facilius, re- xemplum taculi in myoparone mu- DEO. .
'μ dimere patrem . Jam reliquerat Ma- ritur . Mater , iam satis est , habest rem, & Patrem poterat non redemis poenas super legem , sepelissent talem se . Quid ultra moror fando λ Et Pa- virum etiam ipsi piratae, nisi eos cum renies, & se ipsum perdere peries ita scientia scelerum, metusque poenarumtus est. Nam quod unum alterius lo- ab omni littore arceret. Quod unumco Piratae retinere non recusaverint , poterant. secundis projeeere ventis .
hoc uno factum ex istimo , quod i in Excepit mitior Matre tempestas , &manibus illum redimendum pretiis cre- si qua dici potest calamitatum felici-diderunt, eui tantum Pater debuisset. tas pro ero cursu cadaver tantum Si non haec ceperat Barbaros reputa- non ad ipsa maiorum sepulelira depotio , iam Filius accesserat tamquam situm est . Narretur res saeculo nostro non redempturus . Reliqua nunc, Iu- diversa, & nescio utra parte mirabi- dices, ex ipso qui factis interfuit au- lior . Filii corpus Matri maria rerudienda sunt, ut ad carceres pervene- lerunt , Mater mari . Magnam quirit Iuvenis , quantum egerit pro re- dem partem agnosco culpae meae. Ego demptione ; qua eouditione captivum uxorem adduxi, & ne miseram. dolo. Piratae dimiserint; qualiter in te cate- re fraudarem, ipse meis humeris adnas ille, totamque captivitatem tran- versariam meam usque ad littora tuis stulerit Patris. Unum vobis eloquar, ii . Et sane adversus eum prima ver- unum reseram . exitum iecis Ie Juve- ba orbitatis, animo Φ ea aestimantemnem eius , qui meruerit a parentibus sesellerunt . Quis autem non dolentia non iuvari. Intra illa conseitim, quae affectum putasset. cum diceret de sun. maternae domui praetulerat, claustra , tuo filio Mater, Quid enim navigasti durae captivitatis aerumnis mollis aetas, Quid maria ingrestus est id piratas& majori sortasse de ipsius conscien- petisti Nam illa quidem vulgatissimatiae cruciatibus vi poenarum in tabuit. orbitatis vox est, Fili, cui me reliqui-Dicam omnia statim: Desertor Matris sti Etiam cum tora super corpus inis apud Barbaros mortuus est . Ubi sunt cubuit, amplexam putavi. Et iam cum qui miseram mulierem criminosa r. iniecit tollentibus manum. Et hoc, in-rum interpretatione lacessunt Ut scia- quam, solent facere Matres, ut funus iis , etiam apud Barbaros ipsos fatali morentur. A ista legem recitat, &ia quodam instinctu miseriarum merita , cadaver filii perorat. T ce, tace mi
di sacrarum Legum iura valere, aper- sera, ita tu istud optasti Sola scito pelago traditum cadaver est . Quid licet calamitatibus nostris adhuc defuit differimus ultra λ Ipsi nefario fluctus ne- culpa, ut cum is vitia nimiae quoquegave- felicitati turpis sit, procedat inauditum antea monstrum: misera, crudelis, siquid irati dii reliquerunt, si quid infelicitas oblita est, suis m/nibus perdere cupiat. Detra ta est 6 fortunae invidia , quando suo quoque iudicio Mater post amissum filium parum misera est. Lacrymas ipsas novissime perdo, inanis domi libitina plangitur, derisus ' designator redit,
4x Proprium navigii Piratiel medians inter onerarias, di longas triremes : Uide Bayssum de re Navali 4a Ut esse debebant ex hietate , non ut erant . 43 Fee isti enim ut Filius discederet , quia nimia desiderabas redemptum Μaritum . 44 Quae in mortem Filium adduxit . t at Libitina fuit Dea siue
Venus sive Pro erpina, neque en m auctores conveniunt) in euius templum auervabantur netessaria ad
finera, di quidem aderant libitinarii, qui ipsar loeabant; hic autem ac ei pitur pro apparatu funebri, si τε etiam pro morte, nam λ in hoc senili ab auctoribus accipitur: ita Horatius lib. 3. OL ultima :Mtitiantie pars mei vitabis Lib linam . 43 Designator erat , qui distribuebat Pompara su nerum. hasIgnabat locum omnibus incedendi.
220쪽
DECLa- refertur 44 rogus . Inter haee omnia δετ φ non gemitus ullus Matris, non lacryn , non questus. Putes appulsum ad
littus aliquem esse piratam Unde hunc illi animum Si mala sua ideo non sentit , quia non videt , & hoe boni
caecitas habet , eruat aliquis oculos meos. Sed tenebrae corporis a Selibus non obstant. Est ne haec uxor mea
est ne ille filius noster ρ Lieeat dubitare, si fieri potest , & sane vix iam
dignoscendam speciem vetuitas reliquit: sed attritae manus, & tumida vestigia vinculorum, & testis longae captivitatis macies, infelicia argumenta , COn sentiunt. Miserum mel certus luctus est. Filium agnosco , uxorem non e
gnosco. ' Ergo quoniam de iure longior pugna est nobis, & festinandum rsint primae precum partes. Adeste universi utriusque sexus parentes , dum Matrem in exequias filii rogo . Per
matrimonium te vetus , & per mu tuam charitatem , quae utrique no strum migno constat , adjicio per commune pignus , per annos pariter
aesos, & beneficio filii φη plures, per
meum in te obsequium, iam mei miserere, cujus soles. Crede mihi , hoe quod patior, carcere peius est, captivitate crudelius . Mea ista poena est.
Quid tibi tantum mali seci Quid offendi 8 Certe ego te non reliqui. Jam si totum affectum in hunc consumpsisti virum, & omnis per oculos misericordia effluxit, tulerit sane filius noster merito poenas , dederit spiritum supplicio , nihil de praeteritis loquamur , quod postulavit Cicero etiam ab illo erudelissimo Siciliae tyranno ,
gavere sepulchrum; & ne alto fortasse A t subversum pelago, aut diviso terris ilia μ* lisum scopulo lateret monstrum hoc.&saeculi dedecus , ad ipsum Patris , ad ipsum Matris littus mare devexit. EDfusa tota est ad spectaculum civitas; patet parentibus, patet filiis omnibus
damnatum corpus; & videntes lieet fortasse quidam de cadaveris horrore perstringat aflectus , ingemuere tamen o mnes plus Matris; & miseram tandem, inquiunt , non deserunt Leges . Pater unus, Pater adhuc doloribus nostris insultat; & nullo pudore quod scelere maximo redemptus est , cum caeca, cum
despecta Matre pro Filii sepultura luctatur . Me infelicem l Apud Virum
meum tantum , pro quo oculos amisi, non inveni miserationem. Causam igitur meam qua voce potest, qua orati ne infirmi Isma caecitas, apud vos scagam, sanctissimi Iudices, ut nihil esse sciatis, quo possit Filius, nihil quo
Pater impetrare faventiae vestrae miserationem . Iamque sentit Pater ipse, quam utrique mala sit causa; ideo me primum lachrymis , precibusque , &quadam aggreditur perturbatione , &coniugalis nominis reverentiam in filii
meritum transferre conatur. Ego Uero
ante omnia statim omnibus constare volo, nihil ideo mihi de veter main trimonii earitate perire quod contendi mus, quod rixamur, quod nostra etiam videtur agi, dum agitur causa defuncti. Sanctius est quod nobis ipsis debemus invicem, quam ut debeat tanti flagitii consideratione corrumpit neque valere possunt parentis unius merita filio, qui de parentum altero male meretur. Una
o Ligna ad Rogum.' Hic ineipit pieci et patrA eonfirmat Io, qu bux obtinere eontendIa dandam esse sepulturam Fialis . primum argumetitum, quia ex hoe ipse pater magnum dolorem resert etim tamen ipsum uul latenus mereatur : primo . quia nihil mali uxori secit ; secvaedo quia iam tulit morte lupplicium Filius, ex cuius distella videri posset offendisse Pater Uxorem. Praeterea usque ad finem sumpta Mincasione ab hoc quod fortasse velit Memina per impietatis Famam insaniri. ipsam hortatur ut impior ratione cadaver lateret, ei reumdueat 3ce. Q Constat enim morte filii tam pii . ag omnes enim quos agemus pariter post meam redemrtionem, beneficio Filii qui nos redemit agemus.