장음표시 사용
141쪽
Ies ad vitam. si ob eandem utilitatis in vita humana rationem potuit invalescere expiatio deorum per mactationem bestiarum , cujus fundamentum tamen alibi quaerendum est in populo Dei. Mastitio hominum non tam frequens erat, & adhibita vel in maximis periculis , vel in sacris dei deaeve peculiaribus, ut Saturni, ut Martis, &c.
Primo , opinor, mactatum fuisse agnum , ceu animal purissimum: deinde inter animalia ad sacrificandum idonea judicata potissimum sues, bo- es , arietes, capras, oves , aliaque generis ejusmodi: e volatilibus gallinaS , anseres. aliquando M pisces immolabantur.
Observatio. FESTUS. POMPEJUS : Agnus dicitur a. Graeco , ἀγνο , quod significat castum , eo quod hostia PURA & immolationi apta. Judicat ita quoque laudatus VOSSIUS libro IX. c. 7. & quidem propterea, quod certissimum, . sacrificia a populo Dei venisse ad paganOS,& vero ibi agni sacrificium fuerit quam usitatissimum. adait tamen ex Graecorum opinio-
142쪽
N FUS in IX. απο του 8 υειν , quod est macta' re, derivari ἴς putet, quodsiem notat. ΤΗΕ CR. in parvo Hem. Ζανὶ δ' μψρε s καμπε Γρω ἄρσενα χοτρον. M Atque marem mactare Iovi decet e grege porcum. MDe piscibus negat quidem PLUT CHUS , quando libr. VII. Sympos ait ,
Θυων 3-κδῶς, κδε ἰερέυσιμος ἐςιν. Piscium nullus immolatur , nec unquam e t sacra fiunt: ,, habemus tamen exempla apud
oportebat autem, ut hostiae, quae adducebantur , omni vitio carerent, membrisque perfectis essent. hinc in tempore dividebantur armenta, pars gregis laeturae , pars laboribus , pars lacrificiis destinabatur.
Observatis. En vestigia sacrorum Iudaeorum. Ita IULIUS POLLUX lib. I. Onomast. c. I. n. 16. de adductis victimis scribit: Τα δε Θ -
143쪽
δε ἔμπηρα , μηδε ἰκρωlπιασμένα , H 3 δάφ' φα. se Adductae praeterea victimae. 1acra, integra , indivisa, perfecta, sana , innocua, omnia & recta membra habentia , non mutila , nec imperfecta , nec nociva , neque cornibus carentia , neqUe contorta. De delectu hoc optime VIRGIL. Georg. III. v. I 8. seqq. it. APOLLON. Rhod. lib. I. Argonaut. V. 3II,
. q. VI. AEtate placebant oves circa bimatum , bidentes scit. boves quinquennes , sed injuges adhuc atque indomiti.
observatio. Itaque , cum LUCIANUS ait in Dial. de Sacris pro diversa conditione hominum diversa esse sacrificia & offerre βοῦν μὲν
telligendus est bos jugo jam submissus , sed
ad arandum aptus tantum & robore valenS: cons. AELIANI V. H. lib. V. c. I 4.
Haud tamen promiscue D libero Offerentium arbitrio victimae sacrificabantur . sed diversis Diis Deabusque
144쪽
PARS L CARV sue diversarum qualitatum animalia mactabantur. Cadebant alia bonis , alia malis : illis , ut prodessent, his, ne obessent c. sterilibus item victimae ste- riles, fertilibus praegnantes , maribus 'mares, feminae feminis.
Observatio. Bonis convenire credebant hostias albas, malis nigras. Sic diis manibus nigris animalibus rem divinam fuisse exhibitam cognoscimus ex HOMERI Odyss. κ. v. 32. locisque . aliis.
Quae cuique divinitati animalia sa- .cra fuerint, non attingimus, si qui dem pro variis circumstantiis, offerentium conditione , sine, loco , lem' pore varia apud Auctores legUntur.
Accepta vulgo judicabantur Cereri frugum primitiae, Baccho caper , 'Dr- . ti, Apollini, Neptuno , Plutoni taurUS, Jomi sus cicur, vel aries, Iunoni juvenca , Hecata caniS, ML .. ; Observatis.
In quocunque sacrificio ratio subsuit, cur F 3 ' . hoc
145쪽
s6 DE SACRIF. MATERIA. P. I. c. II.
hoc, non aliud offerri deberet , qua de roe PLUTARCUS lib. de Iside & Osiride, 6υ
ἐπυῶς ἡ φυσικης ἐςι. ,, Sacris nihil insertum. Tatione carens , aut fabulosum : sed alia hahent morales & utiles caussas : alia historicae aut ε natura petitae elegantiae non sunt expertia: ,, Uti etiam in nominibus deorum imponendis , quod dicere visus est DIO CHRYSOSTOMUS in prima orat de Regno. Coepimus supra dicere . quid aratori , quid opi- Iioni sit judicatum conveniens : addit idem
Θεκ δεμαν. Ratione finis alia fuerunt Φουκα , alia απολυΤρωῖκα , redemtionis causa facta, rursum alia ψ ἀ- , placatoria. M. αποπληςικα , si qUre Deo promisimus , eX-
solvuntur. & istiusmodi plura, quorum exempla passim apud Auctores.
f. IX. - . . Solenne sacrificiorum genus erat illud, in quo , uti PINDARUS ait citante STRABONE lib. III. p. Is s. ma
sues , aliaque animalia eo preti siora
146쪽
DE FORM SACRIR PARSI. c. m. 87 siora ac rariora , quo major personae offerentis dignitas censusque grandior. Observatio. Egimus satis prolixe de hoc sacrificio
nonnisii opulentis usitato in HERODIANO nostro ad lib. IV. 8. 37. not. 36. Ut hoc lo- ιco non opus sit pluribus. VARINUS m Le Nico , Εὐίοριβη η απλως Θυσία , ἡ πο- , η eξ o dον δηλονοι κυρίως βοων.
Hactenus breviter de materia Sacrificiorum. Illa ipsa vero quomodo peracta sint, tradetur in sequentibus.
TRia distinguenda sunt in ipso actu
sacrificandi IMMOLATIO, MACTATIO , M SUFFITIO, quibus non diversus , sed unus idemque F 4 cul-
147쪽
88 DE FORM SACRIR SEU MODO SA R. cultus constituebatur. LIBATIONEM non nomino ; quoniam haec in principio , medio u fine sacrificiorum adhibebatur, uti statim videbimus, ritusque etiam extra sacrificandum obtinuit , quod clarissime testatur VARINUS in Lexico. i
Observatio. Verba ejus haec leguntur in voce λωβω
η, υπνου , η, ξενι- , Ῥη οσα τοιαυτα. se Vinum libabant non solum tempore masationis victimarum , sed etiam cum proficisci vel aliorsum navigare vellent, & cubitum ituri,& quando hospites adessent, & in hujusmodi aliis casibus. ,, .
Victima, ubi sertis collum , comnua auro merunt de more circumfusa, araque herbis festisque frondibus placandae divinitati maximopere ada- Νmatis solicite coronata, solemni pompa adducebatur ad aras vittis revincta.
Observatio. splendoris causa , quem inprimis secta-
148쪽
hantur in sacrificiis , sive ut Deo cultus sieret dignior , sive ut augustior appareret incuteretque spectatoribus eo facilius sanctum quendam horrorem, nihil non perpurgatum, nihil non singulari arte comitim atque Ornatum. Ipsi Sacerdotes , & qui sacrificium obtulerunt , coronati incedebant, vestitasque , quibus festo die uti consueverant, varii pro natura singulorum deorum coloris induti. Frondes , quae spargebantur , -Ximam partem carpebantur e pinu , myrto , oliva, &c.
v. g. in Dionsiacis frequens myrti usus; in Cerealibus quercus ; in sacris Cybelre pinus Hercηlis populi; Apollinis lauti; vide NATAL. COMITEM Mythologiae lib. I. c. Io. eX quo hausisse videtur PFEIFFERUS , quicquid de hac materia disserit in cap. 34.
Quo facto , ne cogi videretur ad divinam hanc solennitatem , diligenter ejus voluntas solebat explorari e si reluctabatur animal, statim ab aris fuit remotum , velut ingratum diis atque inauspicatum. quod autem Ut certius posset intelligi, periculum fiebat ob- . liquo cultro ducto astonte ad caudam, Stanspersa mola salsa, a qua actus hic praeparatorius dicebatur IMMOLATIO.
149쪽
observatio. Ita SERVIUS ad VIRGIL. lib. XII. AEneia
v. 173. QUlbUS rebus , inquit , frugibus scit. salsis. seu mola , cultri adspergebantur& victimae. Erant autem probationes, Utrum esset animal aptum sacrificio. obliquum etiam cultrum a fronte uSque ad caudam ante immolationem ducere conlaeverant. Immo non susticere videbatur , si quiete staret hestia, capitis etiam nutu consensum expretasum expectabant, in quem finem , uti ait MYRTILUS lib. II. rerum Lesbicarumi, οἱ μεν ουν ἐκεις το εμβαλῶν M. τατου iερέου , ως επινευη ταῖς τελεΤάις. Ceterum accedebat ad illam farinam hordei cum sale permistam levis quidam imber , tenuem Puta aquam , vinumque inter cornua effusum : deinde pars quaedam farinae cum villis E fronte victimarum evulsis inter varias precationes super aram in ignem conjiciebatur,
tanquam prima libamina. HOMERUS Odyssi
- - Fudit aquas fuditque molas , ac multa in precatus Pallada , dat flammae evulsos de vertice. villos. M
150쪽
Interea Popae Iimo velati Sc ve hena tempora vincti, ad MAGATIONEM se praeparabant , quae non longo sane intervallo post prima libami- .na, peractis quibusdam precationibus, facta est, Κ quidem hoc modo. Tempora vectibus percutiebant erecto, si superis sacrificabatur , victimae jugulo , si inferis, ad terram depresso: deinde , ubi ceciderat animal , alii admotis vasculis emanantem cruorem excipiebant , si scilicet inferis offerebatur ;s superis , nulla sanguinis ratio habita , alii victimam excoriabant, Mignem accendebant.
i Observatis. Pro diversa cultus divini ratione ejusque partibus variabant quoque nomina ministrorum , de qua varietate dicendum erit in se- quentibus. Pope sive Agones, ii nempe, qui mactabant victimam , peculiari quoqUe Vestimen-