장음표시 사용
121쪽
De his non est separatus & distinctus in Cod. Iust. titulus: verum de , his agitur iunctim, tit. de Episco. Cleric. &c. st A etriis 9 Nonachis. Vide & sup. lib. s. titulum, de bonis Chricoram ct -
MONAcui: Rubrica, Sc l. r. a. hoe tit. I. 3α ju . de Episcop. I iosustr. de poenis: I. SI svr. de appelgat. I. unis.supr. de bonis cieris. ct Monach. Vocantur & Monagonistes I. 8.supr. de Decurion. continentes, ut quidam censent L ao. β'. de Episco quos sanctior vita a publici laboris actu defendit L 36.supri de Episco Inter hos erant nonnulli, & praecipui quos Coenobitas vocabant, αἱ IL fur. de paenis, seu Synoditas d. l. 1 7. βpr. de appellat. Fuere siparsi per totum orbem Romanumi per Orientem & Orientis dioecesin, cuius caput Antiochia, I. I. a. hoe Iit. I. 32. supra. de Episcopis, d. L l supr. de poenis, L FZ. Dpr. de oppellat. per AEgyptum , d. I. 61. supr. de Decurion. intra Episcopatum Romanum L ao. D . de Disicop. intra Africam d. l. 36. supr. de Episcopis. A Clericis diserte separantur d. l. vvis.supr. de bonis Claris, O Monach. L 32. supr. L OLAU. Sc. ubi dixi. Numerus eorum hac tempestate, & quidem per Orientem, magnus suit: quare ex his Clerici ab Episcopis allegi iussi d. I. 32. supr. de Episcop. & is supr. de poenis: Quin & multi Curiales ignauiae sectatores desertis Ciuitatum muneribus solitudines captabant & secreta, specieque religionis cum MonaZonton coetibus congregabantur, quos ideo e latebris erui atque ad munia ciuitatum reuocari Valens imp. iussit d. t. q. supr. de Decurionibus. Ad vitam & honestatem Monachorum sequentia constituta I. Viduarum & pupillarum do. mos adire, & ex earum bonis quicquam L sequi prohibiti t. 20.Austr. de Episcop. II. Deserta loca & vastas solitudines sequi atque habitare iussi, interdictisque his Ciuitates aliquando a Theodosio Magno tr. hoc tis. Anno Domini 39 . verum liberi in oppida ingressus eis restituti ab eodem Theodosio Magno biennio serme post La hoc tis. III. Beos addictos supplicio vindicare, quod aliquando secere, prohibiti, dict. l. σμpr. de poenis: & dict. l. s .sgr. de appPADt. idque illis tantum concessum, ut pro reis intercedere & appellare humanitatis intuitu possent d. l. is &37. His adde, quod Monachismus Curia non liberabat, nisi facultati bus alii, qui vice eius patriae iunctiones subiret, cessis , l. 6. de Decurion. De bonis eorum ita ius fuit, ut suos ex testamento & ab intestato haeredes haberent: his demum deficientibus Monasterio bona eorum cedebant d. I. unic. svr. de bonis Gericorum
TREO Dosii Magni lex de Monachis Civi T A TvM ingressi
a i ev Μ U E sub professione Monachi repperiuntur, deserta loca & vastas solitudines sequi, adque habitare iubeantur. Dat. m. Non. Sept. Veronae si Valentiniano A. Iv. &Ne therio cos 1. 99o. NOTAE
122쪽
O) Abest De Lex a cod. Ius. Eam revorat Lex s. prom Memorat eam recte Baronius ann. 39O. n. ς' 48. ct anno
393. n. 18. I lingenda huic videtur. I. m. sepr. de Decuraomb.
b) Male alii, Davano. In ν π ea Tisium, sub Theodosio M. PP. Orientis scilieet . Ut testatur etiam anno sequente 39 . t. N. svri δε existis. OM. vel δε M. --eria. v. Prosopogr. Eidem inscribitur Iex prox. ID. 4, Ibidem ad eundem Tatianum Praefectum Praetorio datae hoc ipso anno intra mensem, lex a8. svr. d. Di sevisti Ox N. svrida nauisulariis. m. .
ΤΗgonos Ir Magni duae constitutiones de Moanachis hoc titulo proponuntur, inter se conistrariae: Nempe bire leg. ι. Monachi quicunque Civi TAT v M seu Vrbium de oppidorum ingressu ab
eo areentur, contra deserta loca vastasque solitudines, quas scilicet delegerunt, sequi atque
habitare iubentur. Idem vero pene sensus Olim Hieronymo ad Pautinum de Insitutione Monachι epist. U. pag. O. Tom. L. Oper. Edu. Francf.
apud Christ. Gensu. qui locus relatus eli can. F. Caus, Isi. Qu. IJ Si cupis esse quod diceris Mona. chus, id es, solus, quid facis in visibus, qua utique non sun olorum habitacula, sed multorum P Et Epis. . ad Rusticum Monachum pag. v.
Tom. I. Ope Edit. cit. Quid desideramus visium frequentiam, qui de gulari te censemur 2 Nempe& nomen & votum id deposcit; qua causa & Monachi singulares dicti, Cauf. res uast. I. c. I. Monachus Graece, Latine fingularis dicitur: unde Mona. chum per omnia singulaνiter agere oportet. Eodem pertinent apud Sulpitium Seuerum calog. I. cap. io. altari solitariam pilam. Alio sensu Sogomenus fine lib. I. cap. Issi in M. reprehendit Monachos, εν ἰήλω πολιων διατρίβοντας, in media ciuita. tum turba viventes. Eadem interdictio contineturdi Leonis l. v. Od. IV. de Episcopis. Caeterum probanda non est Baronii sententia, existimantis, hanc legem Dumιamsarum occasione latam fuisse, qui e Monasteriis abiecti, habitutamen Monastico in urbibus vagabantur. Nam praeterquam quod haec lex ad orientem pertinet, cuius Tatianus cui haec lex inscribitur, Praefectus Prae. torio erat cui ostendit inter alias exerte I. s. supra de exIrasMin. Sane non agitur hac lege de Monasterio eiectis, verum de quibuscunque, qui μθ Pro. fesone Monachi reperiebantur,idode omnibus, qui Monasticam vitam profitebantur, interim tamen cibuitates frequentabant, ut ostendit lex prox. 3 Quare hae leg. Monachi quicunque, non poenae loco ad deserta loca de solitudines conferre sese s quod Ba ronius credidit iubentur, verum pro vitae suae in .stituto, eo redire vel conferre sese. Denique pertinet haec lex ad Monachos, siue coenobitas μεγα
δοις, siue Eremitas, cuiusmodi in aegypti potissi.
mum Syriaeque solitudinibus aliisve agebant, deserta loca de vastas solitudines sequentes, Blitudines & destria ι.εssvr. GDecurion. de quibus videChrysostomum pallim, ac nominatim frequenter, Homitiis in Matth. ubi institutum eorum mirifice describit &commendat & inter alia bo t. t. p. M6. LVII. Oper. M. Benedictin. eorum, qui in AEgypto erant. Sed dc Hieronymum epist. r. ad Heliodorum de Pisa erri
Occasionem porro huic legi dedisse videtur Monachorum audacia hac tempestate sub Theodosio Magno per Syriam nominatim, & quidem, qui prope Antiothiam in montihus erant de quibus ipsis passim Chrysostomus, sed & Libanius orat. pro templisu qui maximi momenti negotiis caterua
tim per diungos sese miseeebar. t , atque humani. tatis vel pietatis obtentu Iudietario ordini saepe
intercedebant, pacemque adeo Publieam ea re turbare videbantur, unde tyrannicam auctoritatem his exprobrabat Euna pius AEdefio p. N. Edit. Commetis. Sic triennio ferme ante hanc I. Anno Domini 387. in negotio seditionis laesaeque male. statis Antiochiae ob statuas Imperatoris de Augustae deiectas, Monachorum cate ae seu drungi supplicio reorum intercessere, de quo dixi plene ad thri supri de poenis : vide interim Chrysostomum,
orat. II. ad populum pag. . 72. IV. Tom. II. Oper. M. Benedictin. Iheodoretum, lib. F. V. N. Exemia
plum & in tumultu, qui Ioannis Chrysbstomi o casione enatus, de quo vide vel Zosimum, to se. as. Sic oc templa Paganorum passim a Mona chi, belli cuiusdam specie destructa, de quo expressa exstat Libanii oratio, quam nos edidimus ad Theodosium hunc ipsum, υπερ των is νοvi 2 haereticorum , veluti valentinianorum, Ambrosius Epist. γν. siu. II. E. u. Paris. Sic de sub Arcadio mox postea, Monachi reos per vim vindicare soliti, quod Arcadius d. l. 1si. Vetuit. Igitur Monachorum ob. erratio, urbiumque ingressus, ideo vetita,quod multisore 3-- μιτιν vel προ ναατι,
cilii Chalcedonensis decreto, ad propositionem Marciani imperatoris, quod huic legi simile est:
permanent se nec ecclesiasticis vero, nee secularibus
negotiis communicent, vel in aliquo sim molesti, propria monasteria deserentes. Legatur & S. Basilius epis. I. ad ci lonem siu. Epist. Ua. Edit. Benedictin. Ac in Ascesttitis. Exagitat hos circumforaneos & λειπου κτῶντας, Sc πλανησας Monachos saepe Hieronymus his insensissimus: vide &Isidorum Pelus. I. epist.
4. ad Ihilippum Monachum.. in & Monachi, huiusmodi in publicum processibus, & fidem & pacem quandoque publicam turbauere, disputationi-hu, de fide habitis Ac turbis in id coadunatis, idisque in eadem Vrhe Antiochena, ut colligitur ex o-nis l. v. Cod. IV. de is P. Igitur, ludices id nunc apud imperatorem egere, uti Monachos Urbium ingressit arceret, quod diserta testatur lex a Prox.
123쪽
Lib. XVI. Con. THEOD. Tl T. III.
ui sibi , a Monachis obstrepi, iudiciorumque orisinem turbari questi fuerant: de sorte etiam ludi ces Gentiles serme, de quo Plenius ad d. t. prox. Neque a verosimul abest, banc legem latam adorationem Libanii pro templis: vhi de Monachi, queritur prolixie ap. to. in . & p. 7t. 79. Operum minori Goth ressi Edit. Troia. qui in 'bibus & in agris, in Templa passim irruebant, turbasque ciebant: de quo adhue ad I. prox. Notandum vero hanc legem esse de Monachis, eremitis, nam alii coenobitae erant, de quibus dict. I. u . Sane Gregorio Nazianaeno Monasticam vitam professo, iIlud quoque ab aliis Orientis Mona chis vitio datum, quod scilicet, ruri ageret non in sylvis: vide caetera eius in Monachos hypocritas. Denique monticulae & sylvicolae Monae hi Orien
Verum sto. serme post mensibus idem Theodosius hanc legem recantauit lege prox. seqv. Anno isa. quae ad eundem Tatianum P p. data est. Vnde apia paret, quam temporariae huiusmodi leges fuerint, pro rerum videlicet necessitate, & quidem ex Principum arbitrio, latae.
THEODosii M. lex, qua antiquata superiore lege, Monachis C i v i Τ Α- TvM ingressus redditur.
T dos Acuos, quibus interdi me suerant ic) ciuitates, dum Iudiciariis aguntur d) inimriis, in pristinum statum, submota hac se) Lege, esse, 0 pretecipimus. Antiquata siquidem Nostrae Clementiae iussione, liberos in oppidis largimur eis ingressus. Dat. X v Kal. Maii, Constantinop. Arcad. A. I i. ct Rufino coss. 392 J
o Esse in prisinum satum; pro remtia, ct. m.
Rxe ANTAT hac leg. superiorem legem suamThe. dosius Magnus, Civ ITA TvM ingressu Monachis denuo concesso, obscurum tantum senissum habent, illa: tum iudiciariis aguntur iniu-νiis. Quorum triplex sensus a Setri posse videatur,& duo quidem, quasi his verbis contineatur ratio cur monachis liberi in Oppida ingressus nunc concedantur. Primus inlicet hic sensus videatur, ipsa rerum necessitate compertum. liberos, Mo. nachis in oppida largiendos ingressus esse, quandoquidem alias iudicariis agantur iniuriis: Proinde ut se suaque biveri possint iudicio, & aduersus Iudiis cum quoque ipsorum iniuriam, urbium eis in. gressum patere oportere. Secundus sensius: Mois
naehis liberos ciuitatum ingressus dari oportere, ad arcendas ab aliis Iudicum iniurias; seu, ut intercedere possint Iudicibus, alios iniuria assici.
entibus : ita ut vox aguntur accipiatur loco mouen. turr & vox, dum pro cum, quando, quoniam. Vctum tenuinus hic mihi sensus videtur, his verbis comtineri rationem seu occasionem qua Theodosius Mais gaus Monachos superiore lege oppidorum seu ciuitatum ingressu prohibuerat : nempe prohibitos a se instantibus Iudicibus, atque adeo Iudicum iniuriis exagitatos. Idque triplici ductus argumento ita censeo. Primo quidem ipso filo orationis: cape haec, dum Iarricariis aguntur intoriis, cohaerent illis, quibus interdicta fuerant riuitates. Alte
rum argumentum desumo ex L I. infri de Iudaeis, quae huic iungenda est.) Nam di ea alteri Iudicum iniuria utique praeteritae occurritur, Iudaeisque adeo aduersus eam iniuriam consulitur; uti Monachis hac sege aduersus Iudiciarias pariter iniurias. Tandem horum temporum historiae argumento:
Nempe, quia hoc tempore Monachi Iudiciariis actibus sese immisce hant, aliisque, unde Iudicum querelae exortae apud Theodosium, quibus excitus superiorem leg. edidit, ad querelas Iudicum di Ora. tionem forte Libanii. De quo iam supra, & ad ipsum Libanium; quam nunc reuocat, ab iniuria illa Iudicum, idque constitutione ad eundem Tatianum P P. data Ex his iam patet, a Baronio. hanc leg. minus recte acceptam; quasi scilicet superior ideo hac Iege abrogetur, quod utilis alioquin lex illa. Ioui nianistarum tantum contemplatu Iara, in iniuriam& damnum conuerteretur etiam illorum, qui pii fru.gique essent. Denique voluit his verbis Theodosiu, promulgatae antea legis svr. inuidiam in Iudices
Caeterum reuocatae ita legis suae circa Ecelasiasticas persionas aliud exemplum, vide ici l. at se . de Disiopis, quae ς0dςm lcmpore lata est quo lex ι DPy.
124쪽
DE Mis, avi su PER RELIGIONE CONTENDUNT. io
Lib. I. Coo. Ius T. Tit. I. De summa Trinitate & fide Catholica, ct it
nemo de ea publice contendere audeat ς ubi Marciani lex 4. hanc in rem extat, quae etiam extat in actis Concilii Chalcedon. p. 8M. Low. H. Concit. Edit. Harisin. Al. de. Porro notandum omnes huius tituli leges abesse a C. Iust... Id est, de religionis controuersiis. seu de fide Coram populo.
Co Nτε NDERE super religione, Rubr. seu disceptare de religione, vel tractare vel consilii aliquid deferre l. a. h. t. in publico, d. l. a. o t. nulli licet: ne videlie et &fides Catholica turbetur, & populus l. 3. h. t. id quod a Theodosio Magno per Orientem uniuersum d. I. a. h. t. mox de per AEgyptum nominatim, sub deportationis poenal. 3. h. t. prohibitum. II. Scitis ΜΛΤico Ruxi quoque conuenticula quae tumultuosa conuenticula I. ψ. s. h. t. conuentus interdicti d. l. s h. t. conuentus inliciti ae I s. & 6. h. t. dicuntur variis poenis per Orientem ab Arcadio prohibita I. ψ. s. o. h. t. A quo Daunitae etiam, seu Ioannis Chrysostomi sectatores, pro Phismaticis, sitis iribus legibus habiti: de iis enim accipiendae sunt tres illae leges, Pariter ut Valentinianus Iun. Haereticorum coetibus aduersus Catholicos
vlALENTiNIANI Iun. lex pro Arianorum curtibus adversus Catholicos.
H c qui sibi tantummodo d) existimant colligendi se copiam contributam, ' si
turbulentum quippiam contra Nostrae Tranquillitatis praeceptum O faciendum esse temptauerint, h ut seditionis auctores i) pacisque turbatae Ecclesiae in maiestatis, sticapite ac sanguine m) sint supplicia luituri. Dat. X. Kal. Febr. Const. o Honor. Na. P. &Euodio coss. 986.J
t in Abest bae lex itire a cod. M. Desumta seu deeerpta est haee lex ex pleniore t. vis. ων. δε fida Catώanea Nulla eonstriictionis ratione habita. Extat ea quoque apud Baronitim Ann. 386. n. q. GO TII OR b E enius sub Valentiniano Iun. PP. Italiae: de eo vide ει Symmachum lib. q. epip. 69. . r. 7s, ct Plona in Pros pur. ID. cὶ in hoc fragmento hie colloeando constructionis ratio habita non suit. Similis error in ι. 3. Iur. A P ου ψιQu.ro scribendum fiterati Nouerint hii Caeterum lue Catholieos orthodoxus intelligit. ID. da Non etiam Arianis. ID. e Cotyigeu ina id est, eonveniendi eoeundi, vide & Glassar. .im,ini, Soromenus dixit e vita re L Iε. io'.
contri tam , Pro simpliei tributam i euiuimodi similis eoinposita pro simplicibus in his legibus .& apud
huius aeui Scriptores Oecurrunt. ID.
ln Id est, eontra legem vis. Dpν. d. s. careol. svnde hee patieula buc tranεl ιδὶ qua Arianta videlicet quoqu. eoui alendi potessis iacta est m.
125쪽
th Id est. At anorum einlull prohibere voluerint. m. si A mres seditionis. Sie εumultus popularis Auduras, I. a. de Dise . iud. turbarum Alictores, apud Sulpitium Seuerum Lib. 2. MA Eeu. cap. 4'. vid. alia apud Savan in Sidon. lib. r. vis. ii. m. 00 νε ac usa etiam maiesatis. m. 0 Diam maiestatis, d. I. tiis. m. in miro. Soaomenua euato, Ambrosius ep. 13. Edis. Paris. 16I . A f. Vid. Commem. ad d. t. vis. m. co) νε. Mad. vi d. I. in . cuius Ioeia hic positum on'. lanimo errore, insigni historieae veritatis detrimento. m.
AM 13m eolligendi, id est, in uniim eonveni. de fide in Ecclesia CORAM POPVLO Bboeendi, potestatem non minus quam Catholicis TRACTARI. His similia vide & in oratione di orthodoxis, Valentinianus Iunior lustinae matris aduersus Auxentium de Rasilicis non ιν dend. ubi impulsu , mox ut videbimus faciis hac leg. quae de- inter alia pag. v. Tom. V. Oper. Edit. Paris. Cauia sumpta est ex pleniore L pstim. Apr. de Me Catho- sam Mei in ECCLESIA agendam quis abnuat' ei. Ad quam ideo legem dicta sussiciunt. Itum pag. ιυ. Hac ego, fratres coram ipso AP V DDuo tantum circa hane leg. lapsus notandi veni UOS plenius DIS P UTAREM: sed certus nonunt. Primus est huius Codicis conditorum, qui ψηaros νον esse ei, VESTR UM refugit examen r& semiplenam, nulla constructionis habita re Gentiles quo=dam quatuor aut quinque ferme ho. ν' ratioue, & alieno eam loco hunc in titulum con- mine, elegiι cognitores sibi. Et pag. ιυ. Qui, ui ''' iecere, cumtamen eo Proprie non pertineat neque tur Pisis iniuriam facit, qui recusas VESI RAM, enim hae leg. potestas fit contendendi publice super an qui eligis, audientiamst Haec inquam ita Amis teligione, verum colligendi, id est, coeundi in e - brosiius, qui Auxentium ad disputationem colam tum suum & peculiarem. Ambrosius certi Dist. Populo prouocabat: verum eo haec lex non pertinet. r3. M. Paris. idt . quod ad hunc titulum facit, cum Verum ad id, quod populus Ecclesiam Atiania Valentinianus Iun. collationem super religione in tradi nolebat, eamque ideo custodiebat, tumul Consistorio suo indixisset hoc tempore, ad popu- mabaturque: armato contra milite Bassilicam sepi. tum prouoeauit, & in Ecclesia eoram populo di- ente. Quo pertinent illa Ambrosii pag. ια. ει sputati seu tractari voluit, veniant plane si qui sunt nunc cum laudatur c stur, dicunt haresiti, quia ad Dei am, audiant CUM POPVLO; non Ut SEDITIO commouetur: dicunt barataei, quia bisueuisequam Iudex remeat, sed νι unusquisque de suo mors Paratur. Denique spectat haec lex eo, assectu babeat examen, eligat quem sequatur. Agi- seu ei occasionem dedit, quod populus, profecto ιν δε istius Eces a Sacerdo e : s audierit illum P O- ad Palatium Ambrosito, eo venis Iet & irruisset, PVLVS, putauerit melius DISPUTARE, orat. δε bain. non tradend. pq. Ios. Edit. cit. omnis quatuν FIDEM eius: non inuidebo. Omitto quia no ad eum rumultum omnem , de quo Epist. 33. iam ipse POPVLVS iudicauit. Taceo, quia eum siu. δε. Edit. cit. Alter lapsus circa hane leg. est Isaiaetiem habet, de patre tua Clementia postulauim D- ronii, qui cum legem ultimam supν. de Me Calgo esto, quia pateν Pietatis tua QUIETEM futuram sica, Vnde haec decerpta est, recte Valentiniano spopondit, selectus susceperit Sacerdotium. Et mox. Iun. tribuat, hane, aheodosio, tribuat: quin &, A TRACTANDUM est, ινactare in Ecclesa di, qui alter eiusdem error est, haereticos hae leg. cois diei, quod maiores fecerunt mei: s CONF ER Em ercitos scribit, cum contra in Arianorum gratiam DUM DE FIDE, Sacerdotum debet esse sa col- scribta fuerit aduersus Catholicos orthodoxos. Diio.Et sub finem Epistolae: Vem sem, Imperator, ad ribrogatur tandem haec lex biennio post A. D. 388. misistorium Clementia Tua, υι hac coram suggere- e consilio Theodosii M. l. 17. in . de haeresiti ubiram , s me pelliscopi PelPopuluspermi im, iacentes vide quae dicam.
NvLLi egresso ad dὶ publieum, vel disceptandi de religione, vel tractandi, de vel consilii aliquid deserendi, patescat occasio. Et si quid posthac ausu graui adque
damnabili contra huiusmodi legem veniendum esse crediderit, vel insistere motu pestiferae perseuerationis, audebit, competenti si poena & digno supplicio coherceatur. Dat. xvi.
doviet Imperati eap. 38. GOTH R
ib redini Iure lex est. ID. Q Perperam in Addit. Capitular. Tisaeiano. Dilaum sub Theodosio in re. Orientis scilicet, vid. Zosimum lib. . cap. s. ct 'inpur. ID.tM In publicum. m. ' Q . , O Tractandi vox propria i v.d. Ear. TMM. Eadem voee eademin re utitur L 4. ω. M. O ci I. ct Amis fius saepe epist. D. M. i3. E P. Paris. In hae ipsa re. m. ch Deportatio postea nominatim imposta I. 3. inst. ID. M STOBIs Macedoniae Urbe, euim apud PtoImmum, ει in hinen Petans. ct alibi mistis. Ibidem data hos ipso mense L Is. ιη'. G bara iciat ubi plura. ID.
126쪽
Motorii M. duae eandem iri sententiam constitutiones sequuntur: quibus Dis PUTARI vel T R A c T A R i , in publieo de religione, vel CON-sI Lia aliquid ibi deferri Theodosius M. tum Petorientis praefecturam Meler tum per AEgyptum, αι. prox. prohibet, in publico: id est, publice turbis coadunatis, ut loquitur l. . Cod. iasis. de με
Prohibuit autem id Theodosius Magnus hac teg.
in Maximum Tyrannum iam moturus: relicto hoc Proculdubio veluti mandatorum capite, neque Vltimo, ad tuenda m videlicet in Oriente Pacem se absente, Tatiano Praesecto Praetorio, quem mortuo Cynegio hoe tempore Praesectum praetorio Orientis constituerat, quique svi Zosimus ait postabitum Principis τια των ὐπηνωων αρι α ν res sub ditorum optime, administrauit, ut testatur Zosimus ιβ. q. cap. . cuius vethorum ut Graeca lucri- faciam interpretatio hae e est. Theodosius etiam ea sibi disponendis statuit, qua post abitum ipsius, aliquam sagitatura prouidentiam essent. Ob eam camsam, mortuo in iιinere Onegio Praefecto Praetorio, q-m ex LEUpto reuerteretur, quemnam Praefectum Praetorii consitueret, dispiciebat. Quumque mul- ros multoties considerasi ι, tandem virum ad hoc idoneum reperit. Arcessuum igitur Aquiseia Tatianum,
qui es alios sub Valente M.1gistratus gesserat, erat in omnibus virtute singulari praeditus, Pratoris Hais fictum declarat e re missis ad eum Magistratus inmgnibus, flio ipsius Proculo Praefecturam Vrbanam tradit. Enim pero praeclare se bie gessit amplissmis Magistratibus, eiusmodi piris commisis, qui etiam post abitum Principis optime res subditorum admini. strare possent. Nunc ad rem. Sane & SoZomenus lib. 7. cap. d. in M. Τheodosii Magni super hae ipsa re constitutionem, sed hae anteriorem, &quidem Anno 38 I. ut probo ad ι.ε. infr. de baereticis 'memorat: τῆς ἐπ' ἀγορῆς ἐμιδας, καἰ συνοδους ἀπννορευσε κή διαλεγεθου τον ἀυτον τροπον
γραον λαενος πεδι τουτου κω τιμωρία Οὐίσας:contentiones quoque re coetus in foro seri petuit, ut. que de natura D substantia Dei soluo more disputare haud quaquam tutum esset essecis lata lege, cs par
in eam rem consituta. Haec vero res ut sollicitam Patrum idem iidem curam meruit, quam in rem
est quoque Gregorii Narianzeni orat. af ita &Principum: de quo dixi quoque iam aliquid ad LI. sustr. ιit. prox. ut D stendit altera quoque eiusdem Theodosii Magni lex y. in . ut & Marciani d. l. 4. d. IV. de s de Cathol. quae etiam inserta est actis Concilii Chalcedonensis & lib. Ia. Leg. Misigoth. rit. a. seg. a. Vnde & haec ipse Theodosii lex velut viilissima) Capitularium lib. p. cap. ti'. & Ludo- uici adiut. . cap. II. indita est, id vero factiim a Principibus, pul,licae primum quietis & pacis ergo, ne videlicet populares animi religionis obtentu turis harentur d. t. q. & d. l. s. inst. Unde & psfera Perseueratio, & motur pestifera perfuerationis hae lege vocari videtur: Qua ipsa quoque de causa vaticinatorum, uanorum hominum. Chaldaeorum, Mathematicorum licentiam & professionem ab Imperatoribus qua Gentilibus, qua Christianis subinde repressam legimus: ut suo titulo de maleficis G mathematicis,. dictum iam nobis est. Et vero haec potuli mar/tio Theodosio hae leg. mihi proposita fuisse vidctur, argumento quoquc temporis, quo lex haee ah eo data esti, nempe quo mox ab pienr suturus in Maximum Tyrannum mouebat e Secundo, id ita quoque constitutum a Principibus, di nune a Theodosio M. quo sua religioni fides αmaiestas constaret, ut ex d. I. . clarum. Non omnia scilicet coram populo agenda tractandaue
sunt, id est, quandoquidem dissidentes ferme finististites plebs discissa ciuilibus discordiis sequitur, de quo est illustris Marcellini locus, lib. aa. cap. s. Ideo quoque laudabili cum primis olim instituto
in veteri Ecclesia απemτα quaedam dogmata fuere, quae scilicet δημοσιευed erat seu vulgari, communicariue apud populum fas non erat. Basilius de Spiritu sancto , cap. V. τα δογματα σιω- πατρω , τά δε κηρυγματα δημοσιευετω , dogismata silentur, praedicationes Pero publicantur. Ideoque . vhi ad ἀπου illa ventum erat, sole.
mnis haec formula apud populum agentibus freque uia tata: ΙΣΑΣIM DI MEMTΗMENOI , No-RvNT IMi TIATI. ' Quos mores his hodie moribus reserri, reduci, Christianae religionis & quietis publicae non parum interesse puto. Quamdiu enim contra fit, neque sua religioni religio & maiaiestas semper constare potest, neque turbarum aut seditionum unquam metus liquido abesse. Et uti nam non experirentur hodie nonnulli magno suo
verbo/um artifices, Inon theologi , ut loquitur Basilina epistola s. situ. sto. Et Benedictin. ne maiore olim, Deus auertat. lnde hominibus magni diuinarum rerum contemptus Oriuntur, ut innuit Synesius D.
1 a. dictum Lysidis Pythagorei laudans, το δημαρτία φιλιοσοφῶν μαγαλει εἰς MDωπους ηρξε των Θέων καταφρονησεως, in vulgus philo hari, magnum in hominum genus contemptum diuinarum reis
rum inuexit. Quamquam est de ubi disputationibus huiusmodi locus esse potest, sic Ambrosius epis D. fiu. N. Edit. Paris. ad Valentinianum Iun.& orat. de basi. non tradend. Cum iussus fuisset ab Imp. Iudices legere, sicut elegisset Auxentius, quo certatio inter eos in Consistorio arbitrio Imp. fieret, Auxentium prouocauit ad disputationem in Ecclesia coram populo : Proinde hoc perpetuum
non est & fere euenit ut turbulenti superfluas quaestiones agitent, & ut eas vocat Gregorius Nais 2 ian Zenus orat. I . pag. ZII. Edit. Paris. & L s.
ρQοδους P1τηματων, superfluos ac inutiles quaesis Anum stolones ac deflexus. Vt ad hanc legem reuertamus, mens ea mihi ad hanc legem promulgandam Theodosium M. de scendisse, propter varias de religione, etiam inter ipsos haereticos dissensiones, hoc ipso tempore, quas sigillatim exequitur Philostorgius lib. Io. So.
crates , lib. F. cap. ao. at. aa. U. SOZomenus lib. I.
cap. IV. II. a quibus Proinde , ne quod & antea factum suerat, ut mox ex bac teg. docebo, se quoque absente, & bello aduersus Maximum illigato tumultus aliqui excitarentur, sibi hac lege cautumiuit. Non sine Tatiani ipsius, cui haec lex inscribitur, ut Puto, consilio, de quo vhte quae dicam ad L as. inst. de haereticis: & Zosimi quod iam dixi iudicium lib. q. cap. s. Illud non omittendum quod dicto c. u. addit ment. . Capitulari in inscriptione huius letis addi tur, in Pithinana editionci Imperaures Valentinia
127쪽
anus, Theodosius re incarias AA A. traia eum δε- reeto Episcoporem, Tatiano Praesecto Pratorii. Quod si verum est, tum dicendum fuerit, hanc legem emissam ad decretum aliquod Synodale Episcopo rum, quod de ipsum Theodosius huic constitutioni indiderit, di una ad Tatianum Praesectum Prae4tori miseris. Tria porro haec hac lem prohiberi notandum PDisceptare anquam de religione, Tractare, Consilii aliquid deferre. Quae quomodo a se inuicem differant, videndum est. i. Disceptare de religione videtur esse disputare cum aduersario. a. Tractare concionari apud populum,' quo sentu passim tra-δandi , tractatus, de tractatorum vox, accipitur apud Patres pro concionibus & concio torthus.1ic Optatus lib. . & I. conciones tractatus non seis mel nominat: de Ambrosius epist. 23. siu. ι . Edis. Paris. ad Martellinam sororem. Gaudentius quoque Brixiensis ινactatus nomen inscripsit omnibus concionibus suis, & Praefat. ad Beneuolum, quam ipsis tractatibus praemisit. Hieronymus quoque epist. ι'.ad Pammachium &Oceanum, Origenis conisciones tractatus appellauit, ut & praefat. ad Dama. sum in Canticum canticorum. Et Augustinus ipse suas conciones ita designat seνmone ro. l de diuersis siu. sermon. Ia. in Nais. e i. cap. 7. Pop. M. Tom. V. ore. Edit. Benedictin. Omitto alios. Sie ipsum concionari, tractare, v. August sermone N. si u. t t. de verbis Apostol. cap. I. pq. Da. Tom. citide Paulinum in vis. Ambrosii pag. Π. Tom. L. Oper. Edit. Ambros Parin iis . Et concionatores tractatores, Θγ πω τῶ λογου, apud Rufinum, Augustinum, Seuerum Sulpitium Dial r. c. si. Claud. Mamercum M. I. de satu anima, cap. R. 6c tib. a. cap. . ro. de Epistoc altera ad Sidonium in . lib. y. Sidonio ipn lib. a. epist. ν. lta quoque Vincentius Liri.
Cassiodorus divin. Lection. c. ari quae loca collegit doctissimus Savaro ad Sidonium. Etsi tractandi νvox quoque accipiatur Pro disputandi; quomodo io apud Ambrofium ea vox accipitur loco, quem ad ιsuperi laudaui. 3. Confidi tandem aliquid deferre, est populo quid suggerere, vel ad audendum vel dicendum. Tria igitur haec a Theodosio Magno hae let. prohibita, eodem fine : quia ab his omnibus iuxta metus: Quod tamen hactenus quoque iam fiebat: quod indicatur illis verbis, INSISTERE motu pestifera perseuerationis. Quod sa ne illius aeui historia testatur.
D sponTATION e dignus est, qui nec generali Lege i admonitus, nec coNpetenti sententia emendatus, & fidem Catholicam turbat, & populum. Dat. xv. Kal. Aug. COnstantinop. Arcad. A. n. & Rufino e o s s. s39a INOTAE.
Q Memorat hane legem Bironius Anno 39 . num. 27. G OTHO F. ba Πινδεμ ει haec lex est. ID. eo Ad eundem Polamium Praef. Aitgustalem hoc eodem anno, Osdem fiast, data ιικ g. svr. δε desnsor. Ciuitat. I .
et Instieautur ut puto Io a. svri qua arbitraria poena constituta fuerat ἰν vel Iex 39. λ'. de baratio. m.
Dis v TA RI eoram populo de religione, visuperi. ore ser per Orientem, ita de hac per AEgyptum sub poena deportationis vetat Theodosius Magnus Anno D. 39a firmata generali Iege super eo ante. riore, siue ea est lex a. svr. hoc titi siu. lex N. dehareticis: D is p v TATION Es scilicet de religione populo admisso seu corrogato, sicubi ad concitandas seditiones, turbandumque populum, certe in AEgypto cum maxime, valuere: Populo videlicet AEgypti & Alexandrino suopte ingenio & natura adseditiones prono: de quo suis etsi iam locis diximus ad i. a. svri de defensorib. ciuis. euius eadem inscriptio est, quae huius legis di L prici supri de his, qui plebem audent contra publicam disci nam colli-gree: dc ad Lil. sum quorum appestat.) his tamen adiungenda quaedam de ea nobis sum. Vt omittam
historias Polybii, Philo Iudaeus, de populis, qui obleuissima quoque facile turbabantur agens, bbri in Flaccum pag. HI. Edis. Francs apud Ierem. SchreT. M oK, inquit, Ta s,t- ακὸν τα προτεια φερε-
τα, διὰ βραχω - πισινθῆρος ειωθος εκφύσαντασεις νε αλας, in his primas ferunt En ii emi. nidia scintilia Dui magnas seditiones accendere. Hadrianus Imperat. de Alexandrinis de AEgyptiis apud Vopiscum in saturnino c. . Genus hominum seduιν - um, panissinum, iniuriosissisum: vid. & Curtium
oue. q. e. r. Pollionem ini'. Tyrannis, c. I.Euagrium,
a. hist. Eccles cap. I. Λmmianum MarceIlinum lib. aa.c. ια. Ausonius nosterde Alexandria & Antiochia. Vitiorum turbida vulgo Vtraque s amentis populi mais sana tumulta. Itaque variis modis his AIexandriae occursum:
vide dc t. a . svri de Episcopis. Caeterum inanis est viri docti coniectura, qui
contra Athanasium hanc leg. latam coniiciebat: id enim vel sola satis temporum ratio resutat, utpote Athanasio iam diu desuncto. videatur igitur potius haec lex pertinere ad Anthropomorpbisarum tuis multum, qui hoc tempore Alexandriae per Monais ehos AEgypti exortus fuit, Iabeophilo Epistopo Alexandrino contra e s nitente, qui & ideo μι της Eκκλη ας, tam τῶ λαῖ, in Gelsis ORAM POPVLO hunc errorem insectatus est, Deum quo ασωμἀταν ἐδεγμα Τισεν : unde & ipse vitae quoquo periculum adiit: de quo eonsidendus Georgius Alexandrinus, editus a Tilemanno, de apud PD- iam num. XCVL socrates lib. 1. cap. I. Sozome avis lib. I. cv. u. hosque secutus Nicephorus lib.
128쪽
1P. cap. ro. Et si alio ordine & tempore hane rem dam legem . verum etIam postquam eo nomine di historiam narrent. iam sententiam poenamque excepissent. Quaro de in spςcio porro seu hypothesi huius legis, actum portationis poena, quae hae ne memoratur, ue- omnino Videtur de quodam, vel de quihusdam rvio delicto imposita fuerit. Certe in genere, Qtumultuosis. qui Catholicam fidem, & populum l. a. sup . competeqs poena dignumque supplicium turbauerant, non tantum post anteriorem quan- impositum suit.
CVNcTA Ossicia o moneantur, tumultuosis d) se conuenticulis se) abstinere, &qui
a Et Leo Lex abest a C. . IUL velut temporaria. Memorat hane legem Baronius ann. 6o . N. 7. 8. GOTHOR M Aηιben ius Magister omelorum stili Areadio. Eidem inseribitur hoe ipso Anno AOq. lex ιε. de Agentibus, Das. Ae Fabriems. ID, e cia, Palatina se iIieet, quae sub Magistio OHeiorum erant, cui haec lex inseribitur. ID. di Atumultu sit, ut habet Edit. Quartan. & prim. Cuiae. sed nil opus. ID. ce) Ioannitari m. ID. D εxpugnare, pro impugnare. ID.
gὶ cingulo, id est, Osticio. ID.
O ANNI x CHRY os TOMI Occasione, summus Anno 4o4. Conifantinopoli tumultus excitatus fuerat, schismaque adeo in Ecclesiam inductum docet illius aeui historia. Eo vero pertinent tres sequentes, huius t tuli constitutiones, ut & quarta
insuper, puta lex 37. Dp . de Episcopis: Nam quod ille in statuam Eudoxiae, superiore Anno Oo3. ut ex Prosperi & Marcellini Chron is constat) cum Iudis & cultura, hominum dignitatem excedente ut loquit lar lex Pnis. Iupri de imaginib. Imperiali. erectam, inuectus publice ilia uot, suminum Eu.
doxiae Odium incurrit, Socrates, i b. c. c. ια So.
zomenus lib. I c. ao. ar. & seqq. de Georgius Alexandrinus, invita ipsius cis sostomi, auctores. Euocati itaque mox Conflantinopolim Episcopi ad Ioannem Chrysostomum de Hede Episcopali detur-handum. Inde tumultus populi concitatus, aliis Ioanni Chrysios homo adhaerentibus. Data proinde hac lege Arca 4 ii opera Eudoxiae coniugi obnoxii ut Ioanntrara m sic enim dicti sunt, qui Ioanni Chrysostomo ad hae rebant)conuentus pro hi heantur:
Et, quia incia, quae sub Magistro ossiciorum Con. stantinopol. erant, Palatina scilicet non Magistratuum C ssiciales, ut putauit Baronius, fle post eum alii id eit Scholae, Scutariorum, Clibanaiariorum, Gentilium armaturarum, &c. quibus ideo cingulum, hac leg. tribuitur, plurimum fouendis
istis conuenticulis conferre poterant, utPote quorum est numerus magnus, & ad arma tractanda
idoneus esset, prohibita incia istis sese conuenti. culis miscere, sub grauistima Poena : exauctorationis & honorum proscriptionis: dato eius ce rei exisequendae negotio Magistro inciorum, cui ideo haec lex inscribitur, qui videlicet Palatinis istis ossiciis praeerat. Inde enim nomen Magistri O cioram: quomodo & apud Graecos, των εν τή άυλῆ ταξεωνήγεμων, seu MάγιUος dictus, ut ex ZOsimo ρω-ribus locis aliisque constat: de quo Magistro Ossi.
ciorum suo titulo lib. cf. Illud notandum, hanc legem, duasque proximas hoc titulo fugitivas esse, atque adeo ad tractatum de haereticis male referri a nonnullis: neque enim hic tumultus, seu haec conventicula, quae his trihus legibus occasionem Praebuere. super religione fuerant, vel quod coram Populo de religione tracta interdictum Bret, Verum ea, quam dixι, occasione.
S i qui seruos in hac scin Sacratissima Vrbe possideat, eos a tu moltuosis conuenticulis d
DςiΦx temperare, stiens, se pro singulis seruis, qui interesse conuentibus interdictis fue- Tint cONPrehensi, trium librarum auri dispendio seriendum: seruis videlicet puniendis. QRam sormam in Nummulariis, ceterisque huius Almae Urbis Corporibus, volumus sub Pinna grauiore seruari, ut unumquodque Corpus pro his, qui de suo numero conuentus ςς ζbr re illicitos detegentur, ad quinquaginta pondo auri solutionem multae nomine ad string/tur. Dat. Il i. Id. Sept. Constp. Honorio A. vi. & Aristeneto c o S s. LAOqJ
129쪽
ta ve hae Lo abest a ciκ. M. velut temporaria. Memorat hanc legem Baronius Anno Ao . num. ς . ss. GOTHOR
ad hane ipsam historiam pertinet. De eo plura in Prosper. ex Chrysostomo ct Palladio. ID. E Constantinopolitana. m. d Ioannitarum. m.
TO ANNI CARY os To Mo Epistopali sede deie- dio, & Cueusiam ei ecto seu relegato, suffectus hoc eodem Anno 4o . VI. Ralend. Iulias vi do. cet Chronicon Alexandrinum pag. 7 . ZIs. Edit. Rader. Arsacius . de quo & lege seq. agitur. Hinc scissa duas partes in Ecclesia Constantinopolitana. Itaque aliis Ecclesias obtinentihus, Ioannitae suos
extra Ecclesiam conuentus priuatim habuere, caeterorumque communionem execrati sunt, ut testa iatur Socrates lib. s. cap. 11. Sozomenus lib. I. cap.
M. 3e l. II. Apr. de Episcopis, & l. vitam. in . His igitur prohibendis Arcadius, uti superiore lege, Palatina officia, ita & hac constitutione ut de d. l. 37. svr. de Episcopis seruos, ab his conueniatibus arcendos ratus est, ut & Corporatos Vrbis Constantinopolitanae de quibus dictum supν. lib.
. rit. a. ac nominatim Nummularios, de quibus αργυροπωλως Constantinopolitanis, paulo ante in hiltoria Gainae Socrates, tib. c. cap. si & SoZOmenus, lib. I. cap. . idque hac ratione, dominis videlicet seruorum multa indicta, quorum serui his conuentibus interfuissent, ipsisque feruis poetis eorporis: Nummulariorum vero Corpori aliisque, si qui de eorum numero ad hos conuentus couueis nissent, grauiore adhuc Poena, SO. pondo auri. Quae sane grauissima multa esti Porro haec lex inscripta est Studio Praefecto Vrbis, cuius pariter meminit Iheodorus Diaconus apud Palladium in dialogo pag. ι . Tom. XIII. Oper. γοαsosom. Edit. Benedi Im. vhi agit de hoc ipso exilio Chrysostomi, quaeque eius occasione euenere. De eo alioquin plura in Prosopographia.
RE TORES Prouincia in c) moneantur, d) ut conuentus eorum seὶ arceantur inliciti, qui Orthodoxarum D religione subsulti, spretis Sacrosanctis Ecclesiis alio conuenire conantur: his qui ab Arsacii, g Theodosii, h) Porseri, i Reuerentissimorum sacrae legis Antistitum) communione dissentiunt, ab Ecclesia proculdubio repellendis. th Dat. xiv. Kalend. Decembr. CP. Honorio A. vi. & Aristeneto coss. t O .l
Memorat hane legem Baronius Anno qO . num. ss. 36. GOTHORO Eooebiano di hie PP. Orientis fuit sub Arcadio ab Anno D. 39 . ad Annuin ι . de qlio plene in Prosoplari vide de eo ct Palladium pag. it. Tom. XIII. Oper. or Uiom. Edis. Muedictis. e. apud Baronium ιος Anno 4u . n. 78. m.
di Orthodoxarum, id est, qui liere orthodoxi snt, tamen, cte. m.
ch Id est, pro se hismatieis habendis 1 Sehismatici enim sunt, qui nullo de religione dissidio, altare eontra altare erigunt: vide tis. infride haeretis. ID.
o ANNITIE, id est, Ioanni Chrysostomo, qui A Constantantinopoli eiectus fuerat, adhaerentes, non intra urbem Constantinopolitanam modo, verum & per Prouincias Orientis, per AEgyptum,ae Syriam nominatim, ubi Antiochia, suos extra Ecclesiam eonventus habuere: fitque ut ab Arsacii Constantinopolitani, ita & aTheophili Alexandrini,& Porphyrii Antiocheni Episcoporum in unum con spirantium, συμ φωνου ν , conmunione discessere. ν.is re fit nunc hac Arcadii lege extra Ecclesiam eoetus suos agere probibentur, adque ad communionem praediciorum Epistoporum redire iubentur: alioquin, quantumlibet orthodoxi, ab Ecclesia repelli, neque pro Orthodoxis, sed schismaticis haheri iubentur. Huius Vero constitutionis meminit Soetomenus, lib.8.cap.a . insin.sequentibus verbis: Δαιδεχετω την Αντιοχεων Πορφύριος, καὶ ἐπειδη τοῖς κατ αυVῆ I-- κεχρημενας με- ψηφίσατο, ποΜοὶ των εν Συρία τῆς Eic κλησέας--: καθ εαιτής τετιις μώδους
130쪽
εκτος των Εκκλησιων Mη M,Vιεν ' τους δε μη κοι νωνῶντας ε υτοις, ελαυνεθω. Sucerdotium Gelissa Antiochensis Por prius fusepte, qui cum condemnationi Ioannis subscripsisset, multi in Syria ab eccles ae litus communione sese atruerunte es seorsum ιosi ritas celebrantes, multay aerumnas ae molesta1 per pessi sunt. Etenim in gratiam communion s Arsacii,
dio eorum, qui in palatio plu=imum poterant, iata lex es, ne ortoodoxi extra ecclis 3 conuenirent, P que ii, qui cum s pradictis non communicarent, exo
pellerentur. Meminit & Georgius Alexandrinus in pira Ioannis Chrysostomi pag. 6p. num. M. Sed &Theodorus, Romanae Ecclesiae Diaconus. apud Palladium in dialog. pag. u. Tom. XIII. Oper. Chryso-som. Edit. Benedictin. similem huic legem recitat: Aiebant enim se fugisse, propter comminationem Regasis Edicti, quod sisse Bahet. Si quis non communicat Theophilo, Arsacio σ Porphyrio, sic Episcopa-ru qtiidem arceatur, simul etiam amittat, s quam Midetur haberesul stantiam pecuniarum siue praestiorum. Repetita vero haec lex Ann. D. 4o6. suh Attico mox Episcopo Constantinopolitano, qui Arsacio, Anno Proximo A s. I 6. Nouembris mortuo, suffectus fuerat, de qua lege Georgius in νita Ioannis G sos ni num. 6. 9 Nicephorus lib. II. cap. yo. lningens interea persequutio excjtata aduersus Ecclesias Dei, Attici instinctu, neque enim cum hoc quo
que communicare quisquam, propter cum, quo Ioannem maxime prosequebantur amorem, Vole-
hat: iussiones Imperiales passim circumserebari. tur in haec verba; Si quis Episcoporum tum Theophilo, Attico, Porphyrio eommunicare noluerit,
extorris Ecclesia 6ur Quae cum ita sint, apparet, quam male nonnullis haec lex velut similis aptetur ισι V. infra de bareticιs. Est enim ea lex, quod vel titulus satis ostendit, de haereticorum coetibus
Interim tria hic obseruanda sunt. Primo . exisemplum reuocandorum subditorum ad exemplar& communionem insigniorum Episicoporum & Pa. triarcharum . de quo iam dictum plene ad I. a. &y. svri de fide Catholica. Qui sane in Orientis
Imperio tres erant, Constantinopolitanus, Alexandrinus, Antiochenus. De quibus videtur sen
sisse & Hieronymus epis. aduersus Vticantium G. pag. Ι . Tom. II. Oper. Edis. Francf. Quid facisne Oν entis Ecclesiae Z Quid AEgypti re Sedis Apostolicae Nempe Sedes Aposolica, Antiochena: ubi scilicet
Christianorum nomen primum ortum. Secundo, ordo ohseruetur inter hos tres Patriarchas: Nempe recte Constantinopolitanus primo loco fac leg. nominatur: seCundo, Alexandrinus e tertio, Antiochenus. De cuius ordinis fida de ratione alibi iam d xi. Eumque ordinem p peram turbatum vides in lege, quam Theodorus Romanae Ecclesiae Diaconus apud Palladium memorat, & apud Nicephorum, ibbmoto secundum in locum Constanatinopolitano. Quod quo eonsilio factum fuerit haud adeo obscurum ei, qui naris aliquid habet. Tandem obseruandum, hanc legem datam ad Eutychianum Praefectum Pratorio hoc Anno o . pariter ut Theodorus Diaconus in rebus Ioannis raso tomi, ac nominatim in iis, quae exilii eius occasione euenere, meminit apud PalIadium in dialogo, una cum Studio P. V. cui superior lex inscribitur, referente Bamnio Anno D. AO4. n. 78.
vhi tamen Praetor male vocatur.
Lib. I. C o n. I v s T. I it. V. De Haereticis N ichaeis ct Samaritis.
r. Nota hic ordinem titulorum, de Haereticis, de Iudaeis, de Paganis, quem eundem ordinem tenet passim Ioannes Chrysostomus, cum de his agit: veluti Ep. i . ad Innocentium, tomo . Paris edit. p. si & pag. IN. Tom. III. Edit. Benedictin. 2. Hoc vero titulo, atque in hoc argumento de haereticis notabiles sunt maxime sex constitutiones, puta eLex M. ubi Haereticorum desinitio proponitur. Lex ubi dicitur non omnes haereticos eadem austeritate plectendos. Lex s. & 9 ubi haereticis nonnullis certo Casu summum supplicium indicitur. Lex . sag . ubi variae rationes continentur, quibus praefractum &pervicax haereticorum institutum frangatur, S ad Catholicam unionem reducantur.