장음표시 사용
91쪽
- Ostor NARi Reu eligi optime Clericos ex Monachis, non vero ratio
S quos lane Episcopi deesse sibi Clericos arbitrantur, ex Monachorum numero rectius ordinabunt: non d) obnoxios publicis priuatisque sein rationibus cum inuidia Lemanx, sed s habeant iam Uin probatos. Dat. v i t. sh Kalend. Aug. Honorio A. I v. & Eurysti λ no coss. 998.I
Q Abest De is a Cod. Iustin. Memorat eam quoque Baronius Ana. 3ρη. num. r. Desum a porro est e t. 16. Apr paenis, ae nominatim ex eius fine, eui Iesi quae iungendae sint mox dieam. Mirum tantum, Dinis legismsaiptio nem . eaeteris discrepare e inscribuntur enim reliquae omnes Eusebiano Pris EI. Praeroris, sed di subscriptu illi, legibus dies VI. GL Ase. GOTHORib, Areadii haee lex est: non Honorii quod Baronius tradidit. m. e Eui Biano, dictis quai r legibus. vid. Commens. m.
cuὶ H. dictio quatuor legibus. m.
ORO NATIONE tiu χειροτονία Clerico. 6'. rum eii haec Arcadii. non Honorii, quod Baronius credidit, lex: de qua alioquin Clericorum ordinatione sunt sex praeterea leges hoc titulo, puta lex I. ff. I . N. al. svr. 3c lex LI. prox. & complures supri tit. de Decurionis. Haec nominatim pertinet ad illam quaestionem, EVONAM hominum genere; seu Qv INAM Clerici Ordinari potu.erim. Ad cuius sententiam priusquam accedo, notandum est, hoc caput desumtum pro parte ex fine legis 16. ,pr. de paenis, eique adhaesisse, quae quidem pars est Arcadianae constitutionis: qua hine rei & debitores ad Ecclesiam confugere; inde Eesesiastici eos vindicare seu defendere vetiti s cuius partes sunt praeter hanc leg. & d. I. ιδ. tres insuper aliae puta lex II. svr. de appestationibus . to 3.sον. de his qui ad Ecclesiam: & lex prox. s. ino. hoc tis. quae proinde omnes, velut unius & eiusdem constitutionis partes huic coniungendae sunt. Inter caetera igitur, cum Ecclesiastici & Episeopi recis vel debitores Ecclesiarum perfugio tueri. eosque suscipere iam solerent, fle quosdam de hoc genere Cleri eos ordinarent, seu Clerum inde supplerent, visum id Arcadio ea constitutione prohi. here: digitumque ad illud hominum genus intendere. unde Clerici ab Episcopis, si quos dee me si-hi arbitrarentur, ordinarentur haberenturque: dc quidem rectius, & iam probati, ut ipse loquitur, nempe ex Mos acuis: Quae si sciuisset Fileiacus, Commentaris de seMa Episcopomm auctoritate, cap. q. F. t. P. 2 9. nunquam suspicatus is suisset, viti' mum versiculum dicta legis m. qui in hanc Ieg. trans. anis est, glossema esse; imo vidisset quoque, quam recte Monachorum cooptatio in Clerum, una cum seuera animaduersione iri eosdem in specie isti tu let. utpote seditiosos, congrueret. Et tamen secundo notandum, hune leg. abesse a Cod. lust. siue quod necessariam eam tum minu, putaret, quasi χρονι κην & temporatiam. vi ut sit, ex hac quoque se clarum, quae Principum potestas ut in clericos, ita dc in Monachos fuerit, quod docibant
aliae leges in . tit. de Monachis. His ita praestru .ctis, ad sententiam huius legis accedamu . Igitur Arcadius Imp. eo quem dixi fine, CIericos e Monachorum numero ordinari, adscisci, voluit, non vero Oh noxios publicis priuatisque rationibus. Certe & ante hanc leg. & deinceps Patribus visum, Monachos in Clerum prouehendos, multique adeo e Monastica vita in Clerum trans- Iati , quam in rem vide Athanasii epistolami ad Dracontium P . TZ. Tom. I. Oper. Edit. Ceson. Hieronymum Epist. ad Eustidium Monachum de vivendisorma , pag. v. Tom. I Edit. Frang. Ael. s. y. ad mliori in epitaphio Nepotiani stet. Icf. Tom. eod. fissit. cit. 'U-gustinum epist. ro. δι. ad Eudoxium, sici. Disol. D. 43. Edition Benethctin. Codicem Can. African. can.So. pag.sto . Tom.I. Con ril. Edit.na dum. Palladium in Lausiae passim, Theodoretum T. c Π. Nicephortim,
I. In tantum ut ad Episcopatus apicem inde multi per saltum tran lati sint. Exempla apud Allia nasium in L epistola. Palladium Laus cap. a . ita Basilius epist. ara buotarum Iconiensem os.situ Epist.2II. M. Benedictιn. meminit Alexandri in Lycia Orydali. de Monacho Episcopi iacti. Ita Seuerus ex Monacho Episcopus factus, ut scribit Marcellinus, incirenιco an F I. vide di Epiphanium s)bfin. tons. 1.1m expos fidei: vid. & Iustiniani t. s. Coi Iust. de Episcopis r & Novellam es cap. I. g. I.&IU. cap. Llmo Monachos hic iape cenodoxiae morbus inua sit, ut ad Clericatus militiam aspirarent. querit ambitum Episcopi & Abbates cohibere sepe ten
r. vid. de hae cenodoxia C. manum lib. n. de sp/ri ucenodoxia cap. V. 1 . &seq. Et si ut loquitur Alexander s. cap. F. de conuers eoising. in prima costarione, aliquando bonus Monach ut vix bonum Clericum faciat, quae usiba desumpsit Oa Augustin
92쪽
pus Abbas bonae spei. Rationem porro huius rei, cur inquam eX Monachis Llericos adsumi seu ordinari velit Imp. Arcadius, indicat his verbis: Ex Monachorum, inquit, n*mero RECTIVS ordinabunt. Et mox: Habeant tam PROBATOR
Nempe primum si mores do vitam spectes, Monastica vita legitimae cuiusdam praeparationis, προπυ α probationis cuiusdam species est ad Clericatum. Quo pertinet insignis Hieronymi Iocus, epist. ad Rusticum Monachum de plumi forma pag. it. Tom. I. Erit. Franci Ad quod re ante reo spondi, s nunc breuiter respondebo : me in praesenti opuscula non de Clericis disputare, seu Monachum instauere. Sancti e Clerici re omnium vita lauis dabilis. Ita ergo age re vise in Monasterio, vi Clericus esse merearis: ut adolescentiam tuam nulla βον.
de commacules: ut ad altare Christi quas de thalamo vi go procedas: s habeas de foris bonum testimonium:
'minaque nomen tuum nouerint, s pultum tuumne ant. Cum ad perfectam aetatem veneris ta. men Pi a comes fuerisὶ s te πιι populus vel Ponti. sex miratis, in Gerum elegerit, agito qua Clerici Dnt; re inter ipsossectare metiores, quia in omni eonitione re gradu optimis mixta Dnt pessima. Igitur praeexercitati dc quodammodo ante probati Monachi, antequam in Clarum adsumerentur. Sic et am , ut probatiores ex his desumerentur. Augustinus epist. 7ά. quod refertur Caus .i6 q l. can. . Cum tamen, inquir, ex iis qui in Monaperto permane ne, Mon tam n nisi r Ros A Tio REs atque metiores ines rum asumere sileamus: vid. eundem Je epis . D. Ergo Tubati iam hoc primo sensu Monachi ante. quam Clerici fierent. Sed & altero quoque sensu iam probati, nempe quoad statum seu conditionem pellona : nam neque in Monasterium admitti, nisi pri is inquisitione habita, num conditioni alieni f.,rte Curiali adstricti essent, num ratiociniis publicis obstrcti: neque enim tales admittebantur. Solemnis est hanc in rem locus apud Gregorium M
ιθ. 7. epist. II. qui dc translatus in cap. I. diis
pinct. 13. Legem quam piissimus Imperator dedit, ne fortasse hi, qui militiae vel RATIO Ni av s sunt Pull Ibi cis Obligati, dum causarum suarum periculum fugiunt, ad Ecclesiasticum habitum veniant. via in Moliastoriis conuertantur, vestrae studui fraternitati transmittere: hoc maxime exhortans, q od
hi qui ciculi actionibus implicati sunt, in Cleto
Ecoc si e seraeproperest scipiendi non sunt: quia dum in Ecclesiastico habitu non dissimiliter quam ViXerant vivunt, nequ3qUam student seculum fugere; sed mutare. Quod si etiam tales quoque Monaste. rium petunt, suscipiendi nullo modo sunt, nisi priu1 Ac Tio Nisus PVBLI Cis absoluti fuerint. Si qui vero ex militaribus viris in Monasteriis conuerti festinant, non sunt i cmere suscipiendi, nisi vita eorum fuerit subtiliter inquisita: At iuxta nodimam regularem debent in tuo habitu per iriennium i* p Ros, Ri. 3: tunc Monachicum hahitum Deo Abctore suscipere. Qui si ita sunt PROBATI at. que Discepti, & pro anima sua poenitentiam de
perpetratis calpis agere student, Pro eorum vita S lucrocosesti, non est eorum ςonuersi' renuenda. Qua de re etiam Serenissimus de Christianii simul Irnperator .mihi tredite, omni modo Placatur,& libenter eorum conuersionem suscipit, quos in RATION avs P va Licis implicatos non esse
cognoscit. LIM non admittibantur in Nonaste. rium quiquam, nisi ita probati, vel eerto sane tempore in Monastica vita transacto, Monachi conditionem suam eluebant, ut constat ex Iustin. LIGCod de Epistopis , oe Nouesia 6. eap. t. s. I. GeIasius quoque epist. I. ad Episcopos per Lucaniam de Brutios cap. i. quod refertur cv. ι distinct. 11. ut siquis etiam de religioso proposito&Monasterialibua disciplinis eruditus ad Clericale munus accedat, imprimis eius vita praeteritis acta tempori hus inquiratur. Sc. si seruili ac originariae non est condiationi cibnoxius, si Curiae iam prohatur nexibus aliis solutus. Ergo Posteaquam Monachismum iam professi erant, nullus amplius metu 1 erat . conditioni ne alicui adstrict essent . aut Ratiociniis pu-hlicis priuatisque obnoxii: dc sies obvii iam in Cle rum adsciti, tutius remusque. Ergo iam. huius let. sententiam tenemus: caetera Notabilia 6c notanda in ea iam colligenda sunt. Primo hinc quoque liquet, Monachos extra Cleiarum fuisse: quod praeter hanc leg. ostendit quoque titulorum hoc libro, ut di Codice Iustin. dc in No.
uel Iis de utrisque diuersitas: sed i lex νme. r. de bonis Clericorum re Monaehoram. Hinc est in poenis distinguebonrur: Clerici neu pe depositione, degradatione plectebantur; Monachi haud aliter aliaque Laici excommunicatione, ut docet canon. a. &δ. Chalcedon. pag. Δυ. I. Tom. L. Concit. Edit. Hardiam.
H ne Clericorum locus in Ecclesia erat inter sacrum adytum: Monachi nonnisi ad externat valvas ipsus adyti una cum populo consistebant: testis Dionysius, qui vulgo Areopagita epist. I. ad Dramophilum Monachum. Hinc vellit extra Sacerdotium constituti, publicas habere conciones non poterant. Leo epist. L. 0.δa. Sed de Hieronymus de ad HeIiodorum & ad Pammachium fit R parium aperte testatur, diuersa omnino fuisse Monachorum di Clericorum os scia: ipsiumqueMonachismum
de quo iam supra: fuisse gradum ad Clericatum:
vid. dc ad Furiam Irim. I. pag. Fa. Edis. Franci Hinc illa Monachorum ambitio de Clericatus desiderium quo titillabantur: de quo est ille quoque Hieronymi locus ad Rusticum Monachum pag. 6. quam cenodoxiam optimi Episcopi de Abbates cohibere tapius tentarunt P. Caus Iri quast. I. can.δs. Io. Ia. IS. I f. ap. aI. re seq. Secundo ex hac quoque
lage colligimus. Monachos dc Monasteria Episcopis supposita suisse iure communi & lege dioeces ad uvi loquuntur, quae scilicet intra dioecesin suam es sent. Quod firmatur Concilio Cha Icedonensi Gn.
pitular. Caroli M. lib. I. de quo vid. dc quae Florens dliseri. Canon. lib. ι. cap. t. dc cap. F. in M. & l .s pag. t py. Choppinus Monasticon lib. a. c. in ubi hane seg. allegat. Indeque igitur Episcopi, ex his dioeceseos suae Cler cos adsumere potuere: neque enim ex aliena dioecesi sine litteris dimi liis proprii Episcopi ordinare poterant: Concit. Carthag.
de Asticano sub Bonifacio de Coelestino can. I Et ita quidem, quod ex hac leg. tertio colis ligimus, Episcopi ex Monachis Clericos adsumere, ordinare Potuerunt. Vt non requireretur in hac re Abbatis consensus: ad quam quaestu onem vide quae congeric Hatberus de Sacri elect. σύrdinari earu si a P. u.
93쪽
EceLε i β, Φ quae in possessionibus, ut adsolet, es diuersorum, Vicis etiam, vel qui 'buslibet d locis, sunt constitutae, Clerici non ex alia possessione, vel Vico sed ex Q.
e ubi Ecclesiam esse constiterit, eatenus D ordinentur, ut propriae capitationis Onus ῆς sarcinam recognoscant: ita ut, pro magnitudine, vel celebritate ig) uniuscuiusque Vici Esi clesiis certus, iudicio Episcopi, Cleticorum numerus ordinetur. Dat. i II. hin Kalend. Aug Minieto, Honor. A. iv. & Eutychiano co 1 s. t398.
D I. Cod. IUt eo . Quaenam porro huie leva iungendae sint, dictum iam ad Ietem superiorem. Omisit εψxς
Cleriei de quibus agitur quoque l. IL svr.
unde, quave lege seu conditione, quo numero,
ordinandi sint, hac Arcadii lege per orientem constituitur. Quod antequam explico, huius Iegia occa sici & ratio per uestiganda nobis est. Et
veri, huius legis serendae rationem suppeditat coniunctio legis res supr. de poenis: t. s. svr. de bis qui ad Eccles. LV. Apr. de spei t. imo & tegis prox.
Sa. svr. hoc tis. quae ex eadem Λrcadii constit. des imiae, huic coassandae veniunt. Nempe Arcadi-υs Imp. amplissima constitutione cuius partes sunt
hae leges omnes prospectum semel voluit, ne Cle.
ricatus & Ecclesiae obtentu, publicae priuataeque rei damnum aliquod inserretur. Quapropter ea qu P ique ratione inter alias de Vicaneis etiam Ecclesiis
et Clericis cauere aliquid Arcadio visum, hisque modum fibulamque imponere. Visaneas Ecclesias voco , quae in possessionibus priuatorum, aut Vicissimilibusue locis, non in ciuitati hus aut oppidis erant: De quibus Ecclesiis de Clericis in vicis, fuit quoque iam supra lex is ubi vid. quae dixi. Primum igitur Ex eo ipso loco Visoque, ubi Ecclesia est, ordinari Clericum iubet, non ex alio loco: id est: ex eo ipso Uico seu possessione. Cuius rei rat o haec est, ne alioquin peregrinis Ordinationibus, id est, ex aliis Vicis adscitis Clericis, suis destituantur at i Vici Clericis. Λ quo non multum
abit, quod iure Canonum constitutum, ne cui iam ordinatum at hi clericum peregrinum seu alienum praeripere liceret. Concilio Carthaginensi uod habitum Anno superiore 397. canone s . O-icis Africam parsio. Τ-. I. concit Edit. Harduis. Constantinopolitano tantum Carthagnensique
Episcopis exceptis, quibus licuit alienos Clericos
moc. I. cap. a f. Sed & cap. t. de consuet. confirma.
tur consuetudo eligendi Praelatos de gremio alterius Ecclesiae . quamuis iure communi de ipsa Ecclesia sumi debeant. At eum hac lege nihil commune habet, quod vetitum, alienos Clericqs suscipere: Id enim disciplinae Ecclesiastieae tuendae constitutum;
nempe quod ei euitandae Clerici qui quid admis
rant, ad alias Ecclesias sese conferrent, atque ah Episcopis susciperentur. Multo minus reiste hinc colligitur, peregrinos heneficiorum capaces non esse, quod tamen Pragmatici ex hac lege colligunt, sententiam & rationem huius legis haud complexi : Istud enim iure de priuilegio quodam ciuiunt fauore inter alia inductum fuit, fir extranei ciuibus praelati videantur: Atenim quod hac lege constituitur , id eo respicit, ne sui cuique loco desint Clerici, si aliunde petantur: ac praesertim modico loco, veluti possessioni, Vico, qui Clericatui idoneos haud adeo multos hahere possunt. Vnius loci reuerentia vel utilitas, alterius nuditate redimenda non est. Ad eundem modum unius ciuitatis ornatum alterius nuditate redimi non oportet, id est, ornamenta unius ciuitatis ad aliam transferri: LI. ι . yy. svr. de operibus publicis, ut neque aurigas unius ciuitatis voluptati destinatos ad aliam transferre. I. I. i. supri de spectaculis. Quare iv hanc leg. deinceps argumento esse cupio, quam turbide multa in laudandis lcgibus Pragma.
tio admittant, dum earum cortice contenti, rati
ones earum haud satis perspectas habent, spretis supercilio se Theoricis & Historicis ad leges subsidiis. Inter alia, id quoque alienum, quod hinc intelligunt, eum qui est ex loco seu dioecesi beneficii.
debere, si idoneus est, aliis extraneis praeferri. Hic enim agitur de vicanis Clericis ex eodem Uico praecise eligendis, non de praserendis, si idonei sint. Secundo vult Arcadius hac leg. Vita nos Clericos evisationem suam agnoscere, neque ab ea immunes esse; de qua capitatione dictuin iam ple ne suo titulo de censu flue adscriptione, & in Pararitio, & ad L. a. istius ric ubi & hanc te . a praua Heraldi interpretatione vindicaui. Cum tamen a ciuiIibus muneribus Omnibus immunes sint, pariis ter cum ei uitatum & oppidorum Clericis l. A. s r. Pariter sane a Theodosio limiore Arcadii F. consti. tutum Anno D. 4IS. LM im. Apr. de patraciniis meorum ut Constantinopolitana etiam & Alexandrina Ecclesia, in vicis etiam Metro mi ix, pro possessionibus, quae in his haherent, capitationem agnoscerent seu subirent. Tertio, seu postremo, & merum Clericorum.
Diaconorum, ab Episcopis sub quibus Vicani Cleri ei
94쪽
series & Eeclesiae erant', de quo dixi iam ad . que inciderunt tempor , ut numerRm lixari Cli
issis ν. definire iubet, pro cuiusque scilicet Vici ricorum , atque ad Clericatum inuitari oporis magnitudine vel celebritate: ac pioinde mimo is tuerit: ut in spec. t. ro. s r. contra ea tempora qui mater iti Princeps vicus est maiorem ordi- & loca , ut coerceri hae ter. & d. L s. o. Uurimari. Nempe ne e ni alioquin CIericorum omnia ut ex te ratum. ratione, seu -numero puhlica ludatur immunitas. Quo pπ' aestinianda sunt, ita omnia arbitrii Plinei pilis esse 'tinet inniteri Wy. α 6. svr. scilicet ea quandO- Vel hirec vilemus.
C i Eccleta c Uenerabilis priuilegia cuiusquam fuerint vel temeritate violata, vel dissimmo latione neglectr, commissum d) quinque te) librarum auri sicut G etiam prius con stitutum est) condemnatione plectatur. g) Si hi quid igitur contra Ecclesias, vel Clericos, per obreptionem, vel ab Haereticis, vel ab huiusmodi ij hominibus, fuerit hin contra leges impetratum, huius sanctionis auctoritate damnetur. lὶ Dat. vi I. Kal. Iul. Brixiae un) Theo
a Lex t3 Ius. eod. iit. InterpoIata Capitu Iarium lib. 6. t. ii ..& α93. Et in decreto Caus. quo λ ean. a dicta sine. Resert eam Batoni .H Anno 399. num. penuis. ct vlt. GO THO Rsb Hine castigari debet de suppleri Cod. Ilist. d. I. ia. quae habet Fidiano Vicario. Ad hunc rapirianum extat quo que Symm chi et s. 16. lib. 9. vhi dignitatem eius quoque in Asriea in silviat; in eo quod de animalibus ad la dorum praestarandis apparatum agit, quae sane animalia ex Africa eummaxime petebantur. III. se Venerabi is Ecclesiae , Cod. lust. ID. d) Cismmigum hoc, Cod. Iust. ct Capitul. lib. 6. t. r . ID. e) ita quouue C. Iust. & Capitular. lib. 6. t. ayi. At largitis et s. q. a. ean. 2O, duodecim librarum auri, ct Capitulat Itb. 6. t. li . tu ιν ipsi Ecclesiae euita tam os componatur ; nobisque bannvs noser in triplo, boc es sexaginia flArii persoluotvr. ID. D ita quoque δ. can. aci aliter paulo Q. t. ii . iuxta legum fauctionem: omissiim hoc penitus C. Iun. d. I. II. ID.i ciuistitutionem illinc non reperio. III. g3 Ita quoqtie H c. o. in Cod. Iust. plenetur. m. hi Caetera absunt a Cod. Iust. velut horum temporum propria. ID.
i, Puta Schismaticis , Donati itis qllibuscunque. m. Fueraι: ita nonnulli emendant. m. O, In Cod. Til. Edit. Qitari. ct prima Cuiae. vaeuetur, vel Naeuamus. ID. iii Indidem data hos Anno lex s. snpr. de habitu quo mi oportet. ID
A sitarum & Clericorum hac tertia iam hoc titulo Honorii constitutione confirmantur: & quidem sub poena librarum auri, iam antea constituta quod tamen alibi ita expresse non reperio; Iege quippe go. fustr. Hon Otius poenam tantum generaliter & indefinite minatur. De hac veto leg. multa Dominicus, de praerogat. Alodiorum cap. ao. accipit, quod dicitur in donatione Petri Comitis Mesgo cieti sis: Persoluat, inquit, multam, quam sanitia lex Romana per Theodosium Arcadium &Honorium promulgata decreuit. Caeterum inscriptionis argumento Isaronius, dc post eum nonis nemo alius Virdocitus, existimabat, spectate hanc Constitutionem, atque emanasse ad illam Conciis Ili Carthaginensis quarti, quod habitum V. Kalend. νι huius anni legationem ad Honorium Im-Petatorem, qua postulatum, Ut pro confugientibus
ad Ecclesiam, quocunque reatu inuolutis, lemm meis reantur , ne quis eos auderet abstrahere, ut reser
tur Codice Canonum Eeclesiae Afrieana can. Frinempe quod MasceZel Gildonis frater superiore Λuno 398. testo Oorsio t. r. cap. ysside ex eo Pau-
ci Diacono l. U. ρ'.so. Tom. L. Scriptor ItalicorisAnt. Murator. Ecclesiam saerasteus temerasset, e
tractis seu protractis ςX εa ad pinnarn quibusdam. V
rum ne eo pertineat tac lex, multa contra nituntur. Primum etaim Privilegionim hic appellatio sui pariter i. ap. quae ad eandem Africam Pertinet, & Lyo. -- prae & l. r. in s. de haeretic. ut ad eas leges ostenissum est9 proprie pertinet ad immunitatem Ecclesiarum & Clericorum a muneribus extraordinariis& sordidix: non autem ad a 'li Ecclesiastici rati onem. Quod ne quidem p tulegii satis appellatione recte hic veniat: neque enim asyla Ecclesia iarum ullum Ecclesiarum vel Clericorum commo dum continent, . Verum ad miserorum securitatem
inducta sunt. Secundo priuilag a, de quibus hic agitur, Ecclesiis re Clericis commisia fuisse haeelex ostendit: at enim haec illa sunt ipsa, de quibus d. l. υ. & Io. supra. Tertio, poena quinque librarum auri, quae hic statuitur, ea ipsa est, quae indicatur ae LM. Quarto, ab haerentar dc simili-hus haec priuilegia violata ostendit , quod cum Maia seerelis facto commune nil habet. Contra, ex HL ι. & a. supr. & d. s. r. in . de hareticis iam liquet; quonam illud pertineat: nempe ad Donatistas αhaereticos.: quibus cum eadem quae Et lesiis Catholicis ori ut egia seu immunitates non competerent. Catholicorum priuilegia impetere & vioIarie visam. Quinto, factum Mascraelia, ptopriae auctoritatis suit ι atinim hac lete innuitor, illos dea i quibu
95쪽
qui bin hae lege agitur, per obreptionem contra I ges & priuilegia Ecclesarum aliquid a Principe im petrasse: quod nunc damnari Honorius iubet, velut Titiana editio habet pacuari, id est, abrogari, antiquari. 'Tandem, neque temporum ratio satis constare posse videtur: postulatio enim iIla Patrum Africanorum, seu decretum de legatis in id mittendis ad Honorium tinp. datam habet V. Kalend. Maias: Lex vere illa VII. Kalend. Iul. duobus nnnintegris mensibus post: quibus certe vix legati illi
Brixiam ad Honorium peruenire potueruui. Pr inde superest , hae deg. occurri Donatistarum dc similium obreptioni: pariter ut Og. l. a. supra 'quibus adde & legem i. inst. de bareticis, neque cum hac lege quicquam commune habere, postu-
Iationem illam Patrum in Concilio Carthaginensi quarto de Asylo Ecclesiarum.
QvicvM E residentibus Sacerdotibus fuerit Episcopali loco G detrusius & nomine, d) si aliquid vel contra custodiam eὶ vel contra quietem publicam 0 moliri fuerit deprehensus,
i Turi Sque Sacerdotium petere, a quo videtur D expulsus, 'in procul ab ea Vrbe quam iniscit i secundum ' legem Diure memoriae Gratiani, centum mi ibus vitam agat: Sit φὶ ab eorum coetibus separatus, a quorum est Societate dis retus. l) Sitque in huiusmodi perlonis, tenore huius legis, inlicitum, sacra nostra adire Secreta, m) S impetrare Rescribta: omnibus abiectis per culpam Sacerdotio personis, quae impetrata sunt infecta so1 permaneant: Scituris his quorum defensione nituntur, ab Sque sui reprehensione non suturum, si hoc eis pollicentur in sussi agium, qui diuinum non videntur meruisse iudicium. hq Dat. Prid. Non. Febr. Rau. Stilichone, & Aureliano coss. oo.JHAECIM Interpretatione non indiget vel eget.
in Lox. I . Coae. IV. eod. tis. Inserpit Sc bane Igem Anna ibus suis Raronius Anno oo. strum. dio. Insarta totidem pene verbis constitutioni, quae emissa dieitur quinquennio post ad eimdem Hadrianum Praesestum Praetorio,ptita I. a. λ'. Ae Episeop. Iudicio, cum qua haec conserenda est. Sed & breuiter in Caroli Calui epist. linter Hmemari opuscula. Facit di partem Mis ellaneae constitutionis, quam Sirmondus/nAppeniti e cod. I eod. pr. gemuna edidit: ct se accipiutit hodie viri docti i De euius fide in Pruerom. GOTHORO Italiae, de quo vide ct Claudianum e Eidem inscripta hoc eodem mense, aduersus Donatistas, lexn7. λ'. de .
se Loco , id est, gradu. m. d) Et nomine euius tres gradus ct ordines: Episeopi proprie dicti, Presbyteri, Diatoni. ID. e) yntentiam, d. l. 1. Quid vise potest hic cisoria ρ Nisi putes indieari obsemant in disclplinae EeeIessistieae: cid testimonium huius locutionis adhuc quaero. Tentet quis hic, eas oniam. m. ' Publicam , abest a dicta l. a. m. g ridetur, pro est, vid. Glossar. m. h) Exi lusus d. l. a. ID.ci tantu bauerit Cod. lust. In d. l. 2. Iegitur, indirnus infecit. m. Constitutio Gratiani hic laudatur, de qua mox. m. h) Absunt hare a Cod. lust. m. p. cia Additi sequentia d. t. a. Coreat Urbe g 'μὰν RTreretur ae plebe cita habet Codex Anteiensis) ouom mentitus
vita praee'or inferat, vide quae ad eam . a. daeam. ID.
m; Sequentia partim omissa, partim mutata Cod. Iust. m. in Secreta, id est Seeretaria, Consistorium. m. ' o Infecta, irrita , in Diictuosa. ID. p POLIDeantvr d. l. 2. ID. q Iu ium. Ita quoque in Cod. Anici A l. a. ubi maIe editum rescriptum ID.
Epos I Tvs Episcopatu, seu detrusus &exauis cti ratus, αποβλητος ἀκήρυκτος, καὶαῖΘεμενος, ex quacunque catisa cuiusmodi aliquam depo. sitionis causam vid. I ar. svr. Vt & exemplum Chinnopii Antistitis L ao. sum quor. appia 9 ne
rescripto Principis quidem restitui potest cui si mdis constitutio extat circa Iudaeos I. I. inst. de Iudaeis: ubi vide quae dixi. Et si abiectus ob culpam aliquam Sacerdotio seu Episcopatu a Synodo Episcoporum, turbata disciplina Ecclesiastina, vel publici quieta, Satardbuum ruptuerit, ultra ceuintesimum ab urbe, cuius Episcopatum gessit, miliis artum ab Honorio Imp. relegari iubetur hac conis stitutione. Quae totidem pene verbis in farta legia. in . de Episcopali iudicio: Idque confirmata n minatim anteriore quadam Gratiant Imperatoris constitutione, qua id iam olim constitutum fuerat. Cuius facti a Gratiano, idemque Honorio, num alibi mentio extet, & quodnam utrique constitutioni promulgandae causam dederit. inquirendum est. De Gratiani sine constitutione ita omnino
sentio, hoc illud esse Rescriptum in causa Priscillianistarum
96쪽
llantharum , post Concilium Cariae . Auginanum,
uod memorat SuIpitius Seuerus, horum ipsorum temporum scriptor, ii Raa. sacra histoνiae Posteaquam enim is memorauit Ssiodo Caesar -Augustana, cui tum etiam Episcopi Aquitani interfuerunt, cum 'haeretici, priscissi,nistae eommittere se eius Sy nodi iudicio ausi hon ita Tent, in absentes latam
'sententiam, damnatosque Instantium de Salvianum
Episcopos, Helpidium & Priscillianum Laicos,
constitutumque, ut si quis damnatos in Communionem recepisset, sciret in se eandem 'ntentiam Promendam'; subiicit. Infamiam s Aululanum damnatos iudicio Sacerdotum, Priscillianum ad confirmandas viressuri Episcopum in Labimus smilesboppido constituisse, ratos nimirum, sphominem acremor callidum Sacerdotali auctoritate Mmessent, tutiores foresse. Tum Pero Idaeium atque Bhacium Episcopos Catholicos) acrius instare coepisse, arbitram tes posse inter initia malum comprimi. Sed parum sanis consiliis seculares Iudices adiisse, ut eorum de cretis atque executionibus haeretici Episcopi scilicet illi inhibus nigerenturi Tandem scribit. Igitur post musta re foeda L eio supplicante, elicitur a Gratiano tum Imp. RESCRIP TVM, quo Vniuersi haretici Episcopi excedere non Ecilesiis tantum aut
urbibus, sed EXTRA OMNES TERRAs propelli .ubebas tir. Vides Rescriptum Gratiani, quo
Haereticos Episcopatu eiectos Sacerdotium repetentes & publicam quietem turbantes, non Urbe tan
tum, quam insecerant, verum extra omnes scyras
propelli iustos, ait Sulpitius Seuerus. Extra Omnes terras propelli, ibi re ipsa idem est, quod hic extra centesmum. Nimpe hoc illιd est centesimi sipatium ab urbe Roma ad alias lyrouincias & Vrbes
propagatum. Ita quoque Neuerus imp. iam olim cum praetorianos Vrhe Roma ob pertinacis caedem facessere inberet, ut urbis terminis seu sinibus .mnino expellerentur, atque expulsi viderentur, eos ad centesimum usque miliarium qtioque excedere nominatim iussi testeHerodiano lib. a cf. I um demum scilicet Vrbe expellendis iis, si ultra centes-mum relegarentur qua etiam Vrhi caedi incestos administratio finitur, ut alibi prolixe ollendi.) Hac posita iam ratione in Prouinciis similis relegationis
eXemplum ustirpatum, non quasi dc haec ideo dice-cess aliarum urbium fuerit: verum derivato more ab Vrhe: hac nempe ratione, quod ii demum Vrbe abesse vere viderentur hac in re, qui extra ceu-tesimum, & sic extra omnes te rasi Urhis scilicet essent. Vt proinde his iam contenti esse possint, qui negant recte colligi ex L H. infr. de haereticis,
argumento relegationis extra centesimum Urbis, centesinium Vrbicae dioeceseos S. Episcopatus terminum fuisse. Rectissime enim de Urbis Romae dies.
ee si id ex eo colligitur, quod non recte ex aliarum urbium territorio aut termino colligitur. idque est tandem, quod alibi scribere me meminisse debuerunt. Ab hoc principio , Uthis scilicet Romae, cenis resimi lapidis dinumerationem seu dimensionem alio quoque traductam: allata hae ipsa l. n. de Episcopis. Cate um centesimanae huius relegationis & qui . dem hac reticorum, schismaticorum, ne de ciuili nunc dicam, exempla hahes non t,ntum in haeleg. dc d. l. . . de haretic. verum etiam in Valentiniani tum Senioris, tum iunioris rescriptis: de Ursicini schismate, quae ex Codice Vaticano Profert Batonius: & quidem istud quoque postremum exemplum in Urbe Roma , eiusque dioecesi. Et haec ut in v uiuersum de centesimaria relegatione in haereticis Ac schismaticis, et lata extra dioecesim Romanam usurpata, ita de Glallani nominatim si1-
Tom. n. per eo constitutione citius hac lege mentio fit. Quibus ita perspectis, iterum illud in Ico , Graistiani legem quae hic memoratur, pertinere ad pri cillianistas, pariter utinas.supri itemque l. I .sup de accusationibus. Et contrarium 'tamen huic postea Rescriptum ab eodem Gratiano Priscillianistae emeruere, corrupto iam Macedonio Magistro ossi clorum.Sulpitiu Seuerus lib. a. c. I. Corrupto, inquit, Miscedonio tum Magistro ossciorum RESCRIPTUM eliciunt, quo calcatis, quae PRIUS DECRETA erant, restituι Ecclesiis iubentuν. Nunc de hae Honorii constitutione videndum nobis est. Ea sane cum Hadriano Praesecto Praetorio straliae. Illyrici, Astica in inscribatur, necessie est . ad harum dioeceis seon aliquam referendam. Hinc adeo liquet, non pertinere hanc legem ad Origenistas, quos Hieronymus lib. t. solet. Imperatorum scriptis Alexandria & AEgypto pelli iuras refert, apud paroni utis
hoc Anno ψoo. nam. IT. Etsi Hieronymus hoc ipso tempore ota . sinumst Ise. 1TILEranss. meminit
P. uti cuiusdam Episcopi Origenistae a Theophilo Ep. seu Synodo Alexandrina damnati oc depositi, qui per
imperiale restriptum Sacerdotium recipere conatus sit, vel etiam receperit. Rursum non pertinere ad
Episcopos depositos a Concilio Ephesino ro. Episcoporum de a Ioanne Chrysostomo: de quo ex Palladio, Socrate, Soromano idem eodem Annonum. Ia. refert. Non pertinet eadIoannem Chrysostomump. γ. Ac Ioannitas :quod quidem ariolati. Quid igitur
Hanc legem omnino pertinere ait,ad canonem M. Cois dicis Africani,& canonem dieiusdem Cod scis ex Qoncilio Carthaginensi, etsi illud habitum Anno D. o I. ptientio praeferat: verum ut aliis argumentis praeteris ea adstruam ad c V. IL .f. de Paganis e 6cl. i. in . de Religione: dc quidem earum ipsarum legum praeiudicio) male; Habitum enim hoc Concilium an . terius. Sic igitur habet canon L. Pag. Dy. Tom. I. Contil. Edit. Harduis. Et illudρetendum. νι statuere dignentuνr m s quis cuiuslibet honoris Cyricus, im dico Oscoporum quocunque crimine fuerit damnatur, non liceat eum flue ab Ecclesiis, quibus praefuit, sue a quolisiet homine des ara, interposita poena damni pecunia. atque honoriΙ, quo nec istatem nec sexum excusandum esse praecipiam. Sic habet canon 6 s. pag. δῆν. Tom. eod. Concit. Aurelias Episcopus dixit. Militii etiam obm merito suo Episcopali stententia damnati, non arbitror praetereundam esse legationis
causum: vis forte eum IN ILLIS PAR TIB Vs id est in Italia) reperit, MCMi licuerit, aduersus
eum per ere curae sit. Ab Uriuersis Episcopis dictumes, mustum placet si prosequutio, maxime eum olim dumnasus sis Equisius σ impudens eius inis quietudo , pro flatu re salute Eccle ia magis magisque Pbique repezenda. Ergo hoc tandem Anno 4oo. patres Africani emeruerint ab Honorio hanc Iesem, cum iam ad alias eorum petitiones superia ore Anno rescripsisset d. l. tr.ess. inst. de Petanis i& l. i. inst. de Religione. Potro de hoc Equitio Hipponae Dia retorum Epistopo, vide & Concilii Carthaginensis Sexti quod habitum ψoIJ canonem, qui est s. Codicis Africani & Concilii Carthagi-hens, habiti Anno 404. canonem, qui est y . p. st I. Tom. I. ConciLEdit. Marduis. eiusdemCodi eis, ubi ochaee lex ipsa indicari omnino videtur. Adiungenis dbm. erium de Equitio. Pt improbisas eius , qua litus S cerdotum improbibsime vindicat. AB HIP
Ex hae Interim lege apparet, quantiam Sacerdotalibus Episcoporum seu Synodalibus Dioeceston L decretis
97쪽
Meretis, & quidem iis quibas Episcopi depositi Sais terdicto, ne quis Episcopali Ioeo & nomine detrus
cerdotio metunt robur Imperatores dederint, ut ius Episcopatum rursum repeteret: quo loco no- ea nulla arte instingi voluerint, non depositi ipsi- ininatim de Λpollinaristis haereticis agit. Breuius inqusetudine: non Rescripto Principis e non euo ter interim notanda ex has leg. definitio: sufugium iusquam defensione seu suffragio: Serieus ille sit, humanum nulli prodesse, qui diuinum non meruis is an seculari dignitate tumidus. Huic certe senten- dicium, & qui iudicio Ecclesiae Sacerdotio indignustiae congruit omnino canon ra. Antioehenus Anno iudicatus suit. Quod ad tuendam Ecclesiasticam D. 3 1.) qui occasione Athanasii conditumst, qui disciplinam ab Honorio constitutum & constitui in Tyria Synodo depositus Constantini Iun. Imp. oportuit: Nempe quod schismatici, haeretici aut literis sedem Alexandrinam repetierat. Quo etiam criminibus inuoluti, nullum non mouerent lapicatione Chrysostomum quoque aduersarii aliquan- dem, quo pristinam sedem tutarentur.' atque do ursere, teste Socrate, lib. L cap. s. Sozomeno, quod ex Canone G. Africano, de quo Dpra, cu- lib. I. cap. M. & Palladio; cuius canonis aequita- iusque occasione hae lex lata fuit a nonnullis de-tem nemo reprehendit, sed la tum appliCationem, sentarentur, quod suffragii appellatione hic, & sub quem certe obtinere non oportet, vhi vi manife- dititia d. I. a. infr. de Episcopali iudicio indicatur. itaria res seu depositio peracta fuit: quae ut Atha- Nempe disciplinae Ecclesiasticae refractarii, ut iniernasii, ita & Chrvsostomi quoque exceptio erat. Chriltianos ita inter Iudaeos legitima quam lihel co-Sane Gregorius quoque Nari angenus epis. ad gnitione proiecti, hac tempestate passim ad secu-Gkmpium 7 . meminit βασιλικῶν διι, ξεων, lares ludices luero: contra custoditam qinetem pu- Imperialium constituιionum, super hac ipsa re seu in. blicam.
Qui cu NQvECatholicae religionis Clerici, intra eum modum, unde vidius emendi Vendendique usum lege praefinitum exercent, ab aqraria c) pensione habeantur iNmunes. Ab his quoque, quos a publici laboris actu & gradus Clericatus, & quod non minus est sinctior din vita defendit, praecipimus temperari: Nec enim ullum eorum qui excepti legibus probabuntur, e) subiacere patiamur 6 iniuriae, g) &c. Dat. Prid. Id. Iul. Med. Post h) Cons. Stilichonis & Aureliani o. cc. oi J
ptor. I. i. supin his indictionis. III.
fi mιimare Sie tamen quoque l. 6. svr. σι I. Ial. de adest. apud Au orem eoLat. legum Mesale. m. s) Id est; muneribus publicis. ID. hὶ Ita quoque hic annus signatus altera eonstitutione: nempe d. I. 28. de Susceptoribus. ID.
IMΜvNITAs CLERICOR vM Catholitorum &Monachorum seu Continentium hac Honorii rursum constitutione, & gemina quidem confirmatur. Puta Clericorum negotiantium immunitas alustrali collatione, intra modum scilieet victus ementium: intra modum victus, id est, alimoniae causa negotiantium : quae ipsa Constantio mens fuit t. I. & N. Dpν. ubi vide quae ad eas stripsi plura. Denique si exiguis admodum mercimoni-73 i, tenuem sibi vi fiam vestitumque conquirerent.' Atque hanc immunitatem solos Clericos respicere
obseruandum est, ac non etiam Monachos; ut qui commercandi usu penitus abstinuerint. Ateis nim quod sequitur .priuilegium, utrique commune
est, nempe ut Clerici & Monachi ad munera perso. lia non vocetntur, Nempet publici laboris actus, item iniuriae appellatione, munera persionalia hieleg. significantur. Pariter vi l. H. Apri officia &labor corporis vel sudor, hoc ipsum significant: item adtemptationis molestia Lasi supr. De qua Clericorum immunitate fuit iam t a. q. II. a . sup . Tandem obseruandum, sinctioris vitae appeIlatinne hae leg. designari vitam Monasticam & Continentium. eamque Clericatui aequari, ot quod minus non est) inquit. sanctior vita. Porro non dubito, quin hoc priuilegiorum genere Honorius per Afri iscam Proconsularem ad Clericatum quam plures in . citare voluerit: apparet enim ex Concilio Carthaginensi quod hoc anno habitum ante paucos dies, magnam in Africa Clericorum penuriam fuisse : vedocet Codex canon. Eccles Afris. 37 paF. II. Da. Tom. a. Omcit. Edit. Harduis.
98쪽
tefecit, nequeunt inueniri, Clericos carceris custodia relaxamug, ita ut nauibus impo-sti ad lares proprios reuertantur. Nec proscribtionis periculo do-s eareant, quas Epi-2opos vel Clericos peregrinos, post publicationem Edictorum , dc nostrae Serenitatis adfatus, probabitur suscepisse. Pati forma seruanda, si qua domus ciues Clericos noua aetumultuose conuenticula extra Eeclesiam celebrantes 1usceperint. Ad obseruandos id siqui dem seditionis aditus, id nostro sedit arbitrio, vi omnes Episcopi de Clerici & peregrini ab hac sacratissima Vrbe e) pellantur. Vat. rv. Kal. Septembr. Constantinop. Honorio vi
E tr alapiid Batonium anno o rium. Is . ct quae ad eam Deiunt, viti prolixe pud eundem .. n. j. GOTHOR η Recter Murius hie P. U. fuit Anno D. o . eui eidem inscribit ir hoc ipso Anno paulo post lex Afri d. his
qui re eoni. quae de ipsa ad Dannitas pariter pertinet. Et sane ipsum argi mentum arguit, Studium .hunc P.V. fuisse. quare mimis penso eonsilio Baronius Praesectunt Praetorio saei e num. 34. Meminit et iis & Theoti tus Diaeontis opis Palla tam in ilia L pag. D. TM . XIII. Oper. 'or m. Edis. Benia istis. in hae ipsa narra. tione super Ioanne Chrysostomo. ID. v Hitie ct ex sequelitibiis interpolata lex is co9. R. s. ebd. rit. ID.
e) Pregrini ci risi, hie ct sine let. qui biis ciae, Clerici tuox oppotiuntur. Nempe Peregrini sunt adustrihi φη aliunde Constantinopolim sese in auxilium Ioanni contici ni ι Ci*e qui Cinistinum poli morabanturi Q. da Sustineri potest: visi sorte alius ruatit .siserandus. in .
An TuravΣTua , qui Io ANNIs CHR Ysos To-M i Episcopi Constantinopolitani occasione obortus hoc Anno, spectat haec Arcadii constitutior pariter ut ita 3 aliae: puta lex φ. F. o. inst. de bis qui supr. relig. coni. Series historica sic habet. Acci. derat Anno D. ψO3. Vt ex Prosperi & Marcellini
Chronicis constat, ante natalem Domini, Socrates lib. cf. cap. II. SOZOmenus lib. 8. cap. ao. Vt Eudoxiae
Augustae statua erigeretur, haud procul ab Ecese. si a. ΙΤuius statuae dedicationem Ioamnes Chrysi stomus, habita ad populum oratione, reprehenderat , quod tradunt Socrates , lib. M. cap. LI. So-Zomenus lib. I. cap. ao. & alii, & in his Chrysio. stomi vitae Scriptores: nempe, quod in ea quid admissam, quod modestiae aduersaretur, υβριν Της Eκκλησιας contineret, id est, in iniuriam, Ecclesiae vergeret, ac nominatim σημωδεις πωλή , ludi populares , &-solem niter, celebrati apud eam fuissent, ut Socrates
que quod & accedens ad Gentilitium ritum, de ex . cedens cultura hominum dignitatem adhibita sis isset' quod sane postea expressa constitutione V lentinianus Tettiu , Theodosii Iunioris ou. ius Arcadii filii) collega, prohibuit L Pnis.supri de inret. Imperialis. Hine itaque Eudoxia in lo-aonem larere prillinis odiis repetitis. Hinc conuenticula iam hahata Anno Domini ψo . mense Ianuario , ut docet lex ψ. inse. de his quι super Reli. gione. Quare in Ioannem Concilium Episcoporum Constantinopoli colligitur , in quo primas tenuit, quamuis absens, Theophilus Alexandriae Episco. us teste etiam Zosimo tib. I. cap. u. crimini ibi Tom. H. datum Ioanni, quod contra Canonem Antiochenum ret. post depositionem suam sine Episcopali deereisto sedem repetere ausus fuisset: Hinc ab Arcadio Imp. Ioannes appetente festo Paschatis Anno Domini ψO4. munere fungi interdictus, Ecclesiam non adiit: fideles Ecclesia per milites exturbatie
Edicta proposita: Ne quis cum Ioanne communi casse vellet. Adhaerentes ipsi festum Paschatis se paratim in balneis Constantianis celebrauere. Inis deque porro Conuentus separatos habuere, unde&D.annua appellati. Sicarii in Ioannem immissi. oannes inde duorum mensium spatio in publicum prodire non ausus, Imperatoris mandato in exiliisum a s ductus trususque. Itaque Ioannes Ecclesa atque urbe recedit. Et incendium Constari tino poli ea ipsa die exortum, quo & Ecclesia & Senaiatus conflagrauere his CO SS. x I. Kalend. Iulii: de quo vide Socratem, lib. 6. cap. 73. SoZomenum tib. I. c p. sta. Zofimuin lib. . cap. a Georgium Alexandri in pita Chrysios/mi etiam apud Photium enum. ρε. p. a , Edit. Schoit. Palladium in dialog. pag. o. Tom. XIII. Oper. om. Edit. Beneia
inhia. Chronicon Alexandrinum his CO SS. Marcellinum Gmni co his COSS. Atque hoc illud est incendium, de quo hac leP. agitur; quo etiam Pertinet lex G. supr. de operib. publie. Inde Arsacius p. 7-vi. kalend. I lilii Episcopiis Consta a tinopoli de quo, huius ipsius anni fine agitur d. t. νθ . in . de his qui Iur. Relig. coni. creatur. Parte una, Clerici ξυνελθοντες, τα αυτῶ φρενῖντες Chrysostomo, in careerem coniecti: quod praeter hane legem etiam Smomenus scribist, lib. y. cap. 22. in .se. Inquisitiones habita a Praefecto urbis de in cendio, ut praeter hanc Iegem scribit Soromenus tib I. ωρ. H. in M. inuidiam elu, in Ioannita X alii, referenti hus: versa vice I anniti, iti adueriarios, quod Sozomenus testatur. Quanquam Soci, res ScZosimus Ioannitis aperte imputant: Chronici Aleis,andrini sive Fastorum Siculorum auctor, aduersa
99쪽
riis. Quicquid huius sit, sae lex ostendit hoc
tempore rei veritatem detegi non potuisse. Imo neque postea, quamlibet graues quaestiones agitatae, excruciatique nonnulli fuerint ab Optato P esecto urbis gentili, cui inscribitur Anno proc os . lex vltim. de usuris, teste Socrate d. tib Me p. s. in M. & SMOmeno, M. I. cap. V. Parte altera, cum Episcopi & Clerici peregrini quam plurimi hoc tempore Constantinopoli agerent. aliis Ioanni Chrysostomo aduersantibus, ac nominatim iis, qui in eum, Ut supra dixi, coierant, aliis Io anni fauentibus, quinimo & Cives Cleriei extra Eccl siam conuenticula celebrarent, iamque adapertam seditionem res eruptura videretur, Arcadio visum nunc hac leg. faciendum circa finem Au gusti Anno o . vi publicae tranquillitati studeret, triplici ratione. Primum, inquisitioni ob incendium agitatae, modum & finem adhibendum credidit, atque adeo Clericos carcere relaxari, & ad lares proprios remitti hae constitutione iubet: ac maxime quod personas ad inquisitionem incendii inueniri non
posse iam suggelsii et Studius Praefectus Vrbi, Sadquem eodem pacis tu enisae studio paulo post emissa mense mox Proximo Septembri L lex s. in . de his qui supr. Relu coni. Secundo ad obseruandos vel obserandos seditionis aditus, Conuemiculis Episcoporum & Clericorum siue esuium sue PeregrInorum intexedendum putatuit bae lege Arcadius. Quare & tertiti loco Peregrinos urbe pelli: & domum his vel etiam ciuium conuenticulis praehentes, proscriptione domus multari iussit. Quam sanctionem memorat Ze Theodorus Diaeontis at id Palladium in dia pag. r. Tom. XIII. Oper. Gr Uom. Ed. Benedi Gn. sumque exempla , inquit, Edicti protulit in h.inc sententiam. uuunque oscutiassiuiscopum accieria cum sue in sua domo susciperet, qui Ioanni commuis nicaret , erus domum Pubucandum. Hac triplici scilicet ratione paci publicae hac leg. Constantinopoli ex sua lententia consultum voluit Arcadius. Primo, Inquisitionis remissione. Secundo, Ecclesia sticorum Conuentutderum Ioannitarumque prohibitione. Tertio. tandem Peνegrinorum Clerico inrum eiectione. Verum neque haec suffecere. ita que altera ad eundem Studium Praeneium Urbi constitutione εe ratione tumultui obuiam iuit d. t. s. in . de his quisupra Reig. Sed & extra Constantinopolim in Prouinciis l. vltim. d. tit. Qui& paulo ante alia quoque ratione occursum lucravi. q. d. tis. de his qui super Relig. Quare cum haec huiusce legis ratio sit quam dixi, haec Hiltoria, foedus inde apparet Panti roli lapsusII. Var. ιιου. qui L N. Cod. L . de Episcopis, quae ex hac alioquia
interpolata est, nelcio qua noua interpretationi donandam credidit. ε
Pstivit hci A, quae Ecclesiis&Clericis Legum s decreuit auctoritas, hac quoque praece ptione , sanista & inuiolata permanere decernimus. Atque hoc ipsis praecipuum c ac singulare deserimus, Ut quaecunque de nobis ah Ecclesiam dὶ tantum pertinentia, spe cialiter fuerint impetrata, non per Coronatos, e sed ab s6Ad uocatis, eorum σ) arbitratu, R Iudicibus innotescant, h & sortiantur effectum. Sacerdotes iὶ vero prouinciae erunt soliciti, ne, sub hac stilicet priuilegii exeusatione, etiam contra eorum tu utilitatem aliquid si) his inferatur incommodum. Dat. xv i. sim Kal. Decembr. Rom. Honor v M. α Theod. u. AA. coss. ΓqO7.J
AI Abest sise lex a cois. Iusin. Meminit eius Aaronius. Anu. 4 . num. 43. Posteriore tamen eius sententia omissa quae praecipuam eius partem oceu Pal. Iungenda huic f. 4 i. in'. de haeretis. GO THO R
quae illud quoque caput est, quod a. L . . continetur. Ιαε Prineipalium anteriorum. m.
quos delegerint Clerici. m. ' .
An vero de Saeerdotibus, id est, Epinopis Christianis ' Hoc veram. ID. H Quorum CIerieorum, de quibus initio legis. m. Non mutandum in aliquod i aliquid incommodum: ineommodum adiective. m. in) editione Titiana. Cui clana, Quartana. Sane in E. I. 41. m'. de haereticis: quam hule enniunctenda in . exiit 'o dies subseriptus xv I l. MI. Dec. m. lneidunt in hune anuum N. Quindecennalia Imaorii Imp. quo.
em Mevi haec constitiitio illustiari potest. Ei TTER.
100쪽
AD PRIvi I. E si A veteraEcclesiis concessa, quae& ipsa hae ser confirmat Honorius Imp. per Africam, nouum adi quod Privilegium adiicit, gracipuum a notare,piata, ut DEFENsoREs Ecclesiarum, &Ecclesiasticorum priuil gionum, ex aduocatorum cor
pore -ο της αἰγοσἀς constitui possint. Hoc vero illud est Honorii Rescriptum, seu priuilegi 'Π um, quod ad postulationem Concilii Carthaginensis quod his ipsis Coss. Honorio Vir. & fheodosii O ll. id est, Anno D. 4o . habitum fuit. ante sex sermo menses, Idibus iunii estissum est: Sic
enim eo . Concilio placuisse reperio sui habetur canone ρ7. Coll. Africam pag. ρυ. yao. seqv. Tom. I. Concit. Edit. Harduis. seu canone ιoo. ex Africanis Synodis, quae in unum mistae sunt, & ad quas Balsamo scripsitIMq. 6 . Tom. I. Pandecti. Cun. Guillelm. Beueregii. Placuit Giam, ut petant px nomine Prouinciarum omnium, Legati perrecturi, Vincentrus re Fortunatianus, a Gloriosissimis Imperaroribus, ut dent facultatem DEFENSORES con-
si uendi SCHOLASTI COS id est Advocatos
qui in actu sunt, vel in munere defensionis causarum,
M MORE SA CERDO TVM PRO VINCIAE, Him ipsi, qui defens nem Ecclesiarum fuseperist,
habeant facultatem pro negotiis Ecclesiarum, quoti
es necε uafflagit.etuerit, pel ad obsisendum obrepentibus, vii ad nec Furia fiagerenda, ingressi itidicum secretaxiae. Iit in eandein sententiam conceptus quoque Linon. Ici. Concilii AI leuitani pet. Iaao. Tom. I.
Concil. Q o eliam pertinet, quod in Concilio Salin borgensi apud Canitam pag. sy. dicitur: Post Consulatum Stilichonis inducta est Advocatorum δε- fin o pro causis Ecclesa. Quem locum nuperus quidam Scriptor seduloso libello p. 1 . de Protectoribus Ecclesiarum potentiori hus Perperam accipiebat. cirgo ad postulaticinem Concilii Africani hoc Legis istius caput latum est: pariter Vt illud quod continetur l. i. Afri de haeretic. quae e X eadem ad Porphyrium P. C. Africae constitutione desumta est, atque ideo huic coniungenda venit. Praecipuum igitur & singulare priuilegium istud ab Honoclo nisae Afri emeruerunt: puta, ut ne Cy- onari amplius, verum inuocati deinceps ludiciis Ecclesiarum & priuileaiorum Ecclesiasticorum De- fensores pes e sisterent: Advocati inquam seu Scho- . , sici ne ibro ide quibus δixi ad i. a. svr. de conctis aduocat. quos scilicet ex corpore Advocat O- crum Ecclesiastici arbitratu lito delegissent; sisterent, inquam, defendendis Ecclesiarum negotiis &priuilegiis, id enim bis verbis .significatur. si acunque de nola; Ad Dcksam tantum vel Ecclesiae statum renin ntia specialiter fuerint impetrata, re Iudici-hus innotescant, re finiantur essectum. Olla: illis,Africani Concilii verbis respondent; fabeant facul-:ratem vel ad obsistendum obrepentibus, vel ad necem-ria surae enda , ingνedi Iudicum se etaria Dicunt autem Patres Africam Scsolasticos, de quibus acci, pio pariter locum Synesii Uis'. roT. in M. quem eX- pendi ad i. a. supr. de contus. Advocatorum. De iisdem denique sensit idem Honorius I. vlt. supr. de denunciatione. Nouum igitur istud Eclesiarum priuilegium stetentibus Patribus Africanis ab Hono-nOriciam p. nunc indultum fuit. Quare Balsa noad suηc Codicem A icanum p. via. Tom. I. PandeLLGn. Guillelm Beueretii, haerere non debuit, Vtrum defenior' isti ante hoe postulatum Patrum Africa morum fuerint: συ δε γινωσκε, oτι η δοσις τω νE---, των και Δεφενσορ-λεγωμενων, es τε ἀποτου παροντα κανονος ελαβε την άρχην , ει ε κώπρο του επεγινω erro, δἰ επιλογῆς των κατοι-v εκλης πολεως ἐγινετο '. tu autem sciast, quod
defensorum datio, qH-eriore dicunt r. Me
p senti cenone esse initium, pue rara t g'oscebatur , per υniuscuiusque urbis incolarum uriaritioἀem fuat. Multo munis nupero Sc iptori Pe- . tauio, ad Epiph. pag. yos. verisimile videri debuit, diu ante defensores istos extitisse; cum exsuper oribus liqueat patribus Africanis id postulare ab H norio nunc primum visum: liqueat item idque ab Honorio hac leg. nunc velut praecipuum ac singulare deserti. Cum his etiam commilceri non oporistet aliud defensorum genus, de quibus est canoraro. Concilii Canhaginensis Anno 4ol.. quod Baronius refert ad vim My. seu cauon 7s. Codicis Africani pag. stos. Tom. I. Concit hi enim sunt defensorea non Ecclesiarum, verum pauperum, aduersus diuitum tyrannidem, quos Patres Africani cum prouidentia Episcoporum eligi cupiunt. Interim qua tu or haec singularia De seniorum hac aetate genera diuersa obseruari cupio. Primo, Defensores cinis, tum , seu plebis, de quibus ti 5. I. supr. Secundo, Defensores Senatus: de quibus i. a. s. de proed. Senatis Tertio, defensores Pauperum, de quihus dicto conone Io. Quarto, Desensiores Ecclesarum, de quibus hac DI. Aduoties ou Aduogos. De his quoiaque Cassiodorus it. Varrarum So. III. Var. s. u. epist. s. Possid. in v. Augustini cap. Ia. Id vero, quod hisc leg. constituitur , exemplo a sectulo petito colli tutum sui r : quod oc alias pratatum, E eLsiasticorum priuilegiis siue petendis siue concedendis, quod comprobat t. a 3. IVTr. hoc tit. Duo adhuc supersunt hac lege di cutien3a. Pri
us est, quidnam Per Coronatos intelligi oporteat. Non desunt, qui legendum putent honoratos Alii vero, Coronatos interpretantur, qui Princi pis literas deferebant. Coronasorum certe menti occurrit in epist. Innocentii, ad Episcopos in Synodo Tolosana constitutos c. q. ρU. Ioas. T. I. Coninci . Edit. Harduin. Neque de Curiatibus aliquos ad Ecclesiasicum ordinem penire posse, qui post baptismum, Nel Coronati fuerint, vel Sacerdo Gum quod dicitur sustinuerint, σ editiones publicas celebrave ine. Verum locus iste pertinet ad Coronas Sacerdotum Gentilium. Pari censu quo Firmicus Math. lib. s. cap. I . in princ. Erunt auἱ m aut Coronari, aut Sacerdotibus praeposti, aut sacrorum baiuli muta-ιωνum e vid. & lib. S. cap. s. & 7. non Uno loco. Verum ita censeo, Coronatos hic dici Clericos.
Nempe Clerici hactenus ipsi ad Ecclesiarum defensionem iud ciis sese stitisse videntur: id quod tandem 4psis Ecclesiasticis indecens visum: visum ille sati . per Ad uocatos, & sic Laicos, sinul&λ- rensium reriim peritos, Ecelasiam & Ecclesiasti ca priuilegia in ciuili soro defendi. Quomodo
Etiam Sacerdotes Prouinciarum, qui Gentilitiarum causarum Defensores di Advocati erant , ex Aduo catorum corpore sumebantur. Quod sane postremum, iuxta superiorem Cansnem Africanum, dotacet insuper C stantii constitiκ ad Martinianum Vie. Africae l. -σβpr. de Decurionib. A solis praeeripimus Aduo alis, eorumque consortio , dari prois uincia Sacerdotem 2 Nec aliquis arbitrertir , ita esse aduocationis necessivatem impostam sacerdotio, ut ab eo munerum oppidanorum functio secernatur; cum nuta unquam iura patronis forensium ei sionum
vacationem ciuilium munerum praesituerint. Et vero
hoe est, quod nominatim Patres Africani yrge-hant, Vc, inquiunt, Mo Ri Sat Estho v Proamcie, radem ipse qui defensionem Hese rum su-
superint, habeant famθώtem, &C. Cur autem Coνonatorum appellatione Clerici designentur. pro