장음표시 사용
151쪽
deseribit & proscribit Epiphanius haresi Massaliano
rum Ια uum. 6. quos Massalia nos a Mane profectos coniicit. Sane & in eo cum Manichaeis non. nulli exsuperioribus conueniebant: quod duo principia statuerent: ut docet Epiphanius haeresi ψ . Acto. & malas dicerent nuptias & cibos auersarentur. Caeterum Encratitas dixeris abstinentes, conti. nentes, nempe quod ε,κρατειαν iactarent, prodigali appellatione cait L st. infr.9 eontinentiam &abstinentiam a nuptiis, quas damnatant & Satanae tribuebant. &- seu animatorum usum. Encratitarum ites eram παραπλήσιαθσι, Apo- tactitae . seu Αποτακτικα, quasi diceres, Renunisciantes, iidemque & Apostolici vocabantur, neminpe bonis omnibus renunciabant, & de ALDMo- συνη gloriabantur. Vide Epiphanium Bares Apo- 'c' s. num. r. & S opsi tom. . lib. a. Porro &aliis portentosis superstitionibus censebantur , fidemque Catholicam turbabant. Hae igitur haereti corum fraudes, haec commenta fuere, & quidem Manichaeorum, ut alia nomina di speciola adsciscerent. verum Imperator hac sex. vehit sipario remoto, Omnes uno elogio complectitur, eisdemque poenis su hiicit. Nil scilicet poIIunt affectata dc speci-ola nomina, si reuera haeresim tegant ε alioquin sitn-
plicia, quaecum veritate congruunt nom ua, nemo
ideo iure damnauerit. Res est excutienda, non nomini innoxio bellum indicendum: quam in rem vide quae vel tertullianus Apologetico ct adu. m. tiones, de Christianorum nominis odio. Tandem neque temporis circumstantia in huius legis subscriptione silentio transmittenda: Nempe data lex proponitur VIII. Id. Maii Constantinop. Eucberio eae Syagrio COSS. id est, eo ipso ferme
tempore, quo oncilium Constp. habebatur. Hucior enim est Socrates lib. F. cap. δ. Patres ad Concilium conuenisse his Coss. mense Mato.
THEODosii M. Tertia in haereticos, Eunomian OS, Ariun , p. in Aetianos nominatim, constitutio, Anno D. III.
M vLLvM Eunomianorum, atque Arianorum, vel ex dogmate Ethi c in ciuitatibus vel ' agris fabricandarum Ecclesiarum copiam habere pnecipimus. Qtiodsi temere ab aliquo id praesumtum sit, domus eadem, ubi haec constructa suerint, quae Construi prohibentur, fundus etiam vel priuata possessio protinus fisci nostri viribus vindicetur: atque omnia loca fiscalia statim fiant, quae sacrilegi huius dogmatis vel sedem id) receperint, vel ministros. Dat. xiv. Kal. est Aug. CP. Eucherio & Syagrio coss. 38i. J
ta Memorat hane legemBaronius, Anno 3ς l. num Io. GOTHO F. bὶ Orientis , euius quindecim Prouineiae erant: Palaestina, Phoenice, Syria, Cyprus, Cilicia, Palaestim secunda. Palaestina selutaris, Phoenice Libani, Eufratensis, Syria salutaris, Osrhoena, Mesopotamia, Cilicia seeunda, Isauria , Arabia, ut ex Notitia IN. DI. a. liquet. ID. Q An reponendum Aeιii: De eo mox. In Edit. Qiiarian. ct prim. Cuiae. legitur, ἐν hi, addita ad marginem conlectitra , forte AElii. m.
di SNem, id est, Eeelesiam. m. o Hoe mense Iulio huiu, Anni finita Synodus Constantinop. m.
FvNOM ANi, ARIANt, AETIANI per dioecesim Orientis, EccLEsIAs in ciuitatibus vel agris fabricare, a Theodosio Magno prolithentur Λnno D. 38 . sub poena confiscationis loci, in quo Eeclesia aedificata I uerit. Nempe Theodosius M. fidem Catholitam omni opere firmatam, infirmatas vero haereses cupiens id negotium non tantum Patribus seu Episcopis ae nomiuatim quos ad Synodum Constantinopolitanam conuocauerat) delegandum credidit, verum& ipse quod suarum erat partium praestitit. Primum igitur inter initia imperii sui, & ante eam, quam dixi Synodum, Anno Domini 38 o. iii Kal. Martias, eunctos populos sibi subditos ad rectam fidem l reuocandos credidit, formula & exem. statibus fidei Catholicae in id propositis l. a. supra de fide cathol. Inde mense Decembri eiusdem Anni ago. EccIesias Constantinopoli ereptas Arianis, orthodoxis restituit teste Socrate lib. I. cap. I. SO-zomeno ub. p. cap. I. Marcellino, Chronico. Mox
initio Anni sequentis 38 l. omnes ubique EcclesiROrthodoxis Episcopis rei itLi iussit& haereticis eripi, I. vr.hoctis. Haec ante Synodum Constantinopolitanam. Atenim pol eam statim hoc adhue menseIulio habitam, & sua & Patrum instituta illico tueri in animum serio induxit. Quare cum per Aliam 8c Orientem ubi plerique haereticorum diffusi erant suis haereticos praeceptis parti in minus Obsequentes, partim etiam mentem suam eludere videret, perque Orientem haereticos quibus Ecclesiae eroptae Catholicisque restitutae fuerant, alias Ecclesias excitare, tum in urbibus, tum in agris videret, fabricandarum iis Ecclesiarum ius & potestatem. hae constitutione adimendam credidit. Mox, cum per Asiam haereticos nonnullos adhue Ecclesias retinere videret, omnes omnino Catholicis restitui iussit LMR'. de fide Catholica. Atque ita quidem elare haec distinguenda sunt, quatuorque llae quas dixi constitutiones Theodosii M. in unam lineam coniiciendae sunt. Nunc
152쪽
Nunc de hae speciatim constitutione. Nempe, Itatim ut ad finem perducta Synodus Constant m Politana hoc ipso mense tulici Vlt.' Iduum tuliarum ut ad d. l. s. svri de fide Cathol. probatum est non ut Batonius prodidit, dum adhuc Synodus ageretur, haec constitiuio a Theodosio M. in Eunomianos, Arianos, Aetianos emissa fuit ad ipsius Synodi exemplum, imitamentum. Nam &
νευματοMαχωνοῦ anathematizari o em haeresin, speGubter autem Eunomianorum. Me Anomianorum,
or Ari morum siue Eudoxianorum, er Semiaria o rum sue meumatomachorum. Ex his autem &pluribus tres tantum hic perstringi videmus, nempo nomanos, Arianos ; Aelianos, quae affines inter se haereses suere, de quo vide quae incertus Auctor apud Suidam in v. Αετιος, quique ferme per Orientis dioecesin fueret Sane & Epiphanius haeres
ominorum 71. num. a. Aelianos qui iidem cuna
ri nominis sunt qui scilicet inaequalem seu dissimi. lem Patri Filium, Filio Spiritum Sanctum dicebant εν τοις τὼ Ιαυρου μ ρεσιν, in subiectis Tauro monti
regionibus, primum suisse docet, atque inde longela seque propagatam eorum κακοδιλιππιαλών. Denique haec lex imitamentum est canonis I. Constantinopolitani. At lex s. svr. de sis Cathol. μιμησις est eanonis a. At 3. De Eunomianis, de quorum statu in uniuersum
sub Theodosio Magno semel dixi, ad i. c. svr.
speciatim duo hic notanda. Primum eos deinceps a Theodosio Magno velut haereticorum ante signanos primos memorari ab hoc Anno Domini 38 i. ut hac let. ita & I. ιr. Ia. II. . r. Hoc scilitet tempus est, quo Eunomius & hunomiani maxime furere coeperunt: de quo vid. Philolt Orgum tib. to. cap. . & c. Secundo . Gregorium Nyssienum ad Constantinopolitanam Synodum attulisse de domo libros a se scriptos aduersus Eunomium, quos&Greeorio Nahi anzeno At Hieronymo ibi legit. Vide
Hieronymum de scriptorib. Eccles in Greg. N F
Et hale de Arianis Eunomianis. His vero iun guntur tertio loco hac leg. qui ex dogmate Ethi erant,
ubi repono Aelii: nempe et Ii hu Itomiam iidem cum Aetianis essent: quorum etiam Eunonὶiano rum nomen Aetii ia in absor plerat: v. Epiphanium haeres p . attamen ex dogmate Aetii erant, & aliae peCuliares s.ctar, veluti Eudoxiacii, dcc. vide Phi-tosuetium passii n.
Γ Η E O D o sit M. Quarta in haereticos, Manichaeos nominatim constitutio Anno Domini III.
Quis Q vir Manichaeorum, vitae solitari te b salsitate, coetum bonorum fugit, ac secreatas urbes sc) eligit pulsi morum, ita, id ut profanator atque corruptor Catholicae, quam cuncti suspicimus te disciplinae , Legi ' subiugetur, ut intestabilis vivat, nihil viuus impendat cfὶ inficitis: nihil moriens relinquat indignis: omnia suis non moribus, fg sed naturae ihin restituat: aut proximis, ti) si deerit legitima successo, melius regenda dia mittat, aut fisci dominio, deficiente agnatione, sine fraude molitionis intelligat obligata. Haec de Solitoriis. Ceterum quos Encratitas tu prodigiali appellatione cognominant, cum Sacco foris l) suo Hydroparastatis, m) refutatos iudicio, proditos crimine, vel in mediocri n) vestigio facinoris huius inuentos, summo supplicio & inexpiabili poena iubemusa siligi: manente ea conditione de bonis, quam omni huic officinae o) imposuimus, a latae dudum legis t exordio. Sublimitas itaque Tua det Inquisitores, sp aperiat forum, indices sq) denuntiatoresque, sine inuidia cr) delationis, accipiat, nemo praescriptione communi s) exordium accusationishuius infringat. Nemo taleS occultos cogat latentesque Conuentus, agris t vetitum sit, prohibitum moenibus, sede publica' priuataque damnatum. Ac suinma exploratione rimetur, su) Vt quicunque in unum Paschae diem non obsequenti teligione conuenerint, tales indubitanter, quales hac lege damnauimus, habeantur. Dati Prid. Kalend. April. CP. Antonio &Syagrio coss. 382.J
a Memorat bisue luem Baronius Anno 38a, num. 68. GOTlio Riba Solitavit hine mox vocantur. ID. e Forte iis, bai: Nam ct hie opponi videntur e tus bonorum cpubue; ct seerelae turbae pessimorum. Alii ten. tant hie sedes. ID. dὶ Da, cte. Dgi Iubitigetur. ID. e) Recte: neque mutandum in suseipiunt. ID. s) Impendere, est donate, eroga re e v. passim apud Tertull. Sy inmach. ID. g νε. molibus, ut L 3. in . de Apsatis, pro mui in Ddi um. .anquam nil temere mutem. m. h iura, id eli, naturalis d: Iezhim suecessio, in mox voeatur. ID. Tom. VI. s
153쪽
n Sie & L. t r. vel Dui argumento. m. c. O ina Mantehaeorum, euius videlicet variae sectae erant. qt aeque nouas subinde produeeret. Sic quoque Chrysostonuis initio bomia. Ia. in ι. Tim. q. pag. 6ιo. Tom. XI. Oper. Essit. Benedictis. . um
oisil, π de omni istorum omina talia loguisur: ubi recte Interprs evertit pariter, Onuis Harum incina. ID p) Inquisitores Haere litorum Manicliaeorum bac δεξ. ct L Iι. in. .is. 3t. 33 36-s , ins Me ιD. ID. q) In Editione Quartana male Iudices: quam Viri dincti, qui prae oculis habuerunt nonnulli ex coniectura tamen hie redires recte restitiiunt. ID, 'b Ahaque metu delationis, L. I supr. de raptu vel maIrim sannim. ID. ιὶ Praescripιis communis , qua exordium acci sationis infringitur, id est, exceptio qua aeeusator ab accusatione repellitur : de eiusmodi praescriptionibus ' vid. surri titutam δε ne sinionibus 9 infoν iptionibus, risi ne praIercrimen missatis. In causis S actioni hus eluilibus di suae sunt praescriptiones communes, seli vulgares exceptiones, quibus exordium actionis infringitur, quasque initio opponi oportet. Inter alias vero est quoque praescriptio temporis, quae hac parte non Obstat. vid. IS. 7. I r. m.
to me. Agris id velitum sis. m. v Rimetur, passive. m.
. IN M A Nicia aeos est haec altera Theodosii M' constitutio hoc Codice: qua intestabiles ii rursum, pariter vi l. 7. Apr. esse iubentur de quoad d. l. r. sun etiam ex SOZOmen O et usque eo. rum ubique prohibentur, etiam in agris, etiam
priuatim, quos agitaste illi videmur post priorem illam legem, puta l. p. qua oppidorum s νrbium conuenticula Iητως his interdicta fuerant. Quin imo Theodotius M. hac leg. censuram erigens, sectarum iam inter Manichaeos discrimine facto Encratitis, Sacco foris, Hydroparastatis, de quibus ad d. l. 7. criminis sui conuictis, summum supplicium imponi iubet. ae altera est hoe Codice lex, qua ultimum supplicium seu poena sanguinis haereticis nonnullis imponitur, ut & Honorii lex si in . Viri docti sane error est, qui hanc poenam in sp. hac teg. lineticis qui turbis coactis conis uenirent, & vim facerent, impositam tradit. Addere tertium casum in ip. l. 3 . Nulla sane hoc Co. dice lex extat, qua haereticis generaliter, I pro miscue poena capitis imponatur, sed tantum v hi
circumstantiae accedunt, quae grauius crimen reddunt. Τrihus etiam in id singulariter constitutis. . Inquisitores in id a Praesecto praetorio dari iubentur. 2. Delatores & indices excitantur quod solemne fuit in aliis atrocibus & praeruptis crimi. p.rasmibus, quod ostensum ad L .su . de accusationuus. Publicam proinde hanc accusationem reddit: pari, ter ut Honorius i. n. & l. o. inst. Quomodo& Apostatarum accusatio publica l. I. Phim.
functum bapt. 3. Exceptiones Communes, quibus alioquin accusatores ah accusando repelli possunt, submouentur: quod & ipsum singulare est, cum alias in Maiestatis crimine tantum id constitutumst, ut docuit titulus supra, ne praeter crimen maiestatis, &C. Vt ad Inquisitores redeam. Non occurrit mihi antiquior horum Inquisitorum ad conquirendos haereticos constitutorum mentio quam haec ipsa. Et quidem, quod obseruandum, Inquisitorum horum usum primum a Theodosio Magno instituturn reperio ad eruendos haereticos , quorum secta prodigiis ot portentis propior orat, veluti Man chaeos quod& ipsum Honorio placuit L ii in . hoc eis. Quare & mox inquisitores dati ab eodem, ut a filio eius Arcadio, eruendis Doctoribus & Auctoribus, Clericis maxime execrahilium superstitionum, haereseon , eeluti Eunomianorum & simi lium. Vt ita urbibus expellerentur l. U. II.,a. it. Ja inst. hoc tiri coetusque eorum vel sic prohiberentur, toties alioquin frustra interdicti. Dereliquo in nudos communium haereseon sectatores Inquisitores datos hoc Codice non reperio ἔ ac multo minus in vitam & sanguinem eorum itum , deprehendo. Denique haec lex apertissime ostendit, hac parte discrimen haereticorum hac in re habitum. Imo & inter iplos Manicharin distinctione in
factam , qui alioquin in commune ad imam usque scelerum nequitiam peruenis te dicuntur l. 6. infra hoc tis. & alias uno fasce comprehendi solent: ut docet lex I. sti'. dc n. in . Atenim hic Manichaeus Solitarius, ut diserte vocatur, ab aliis distinguitur, neque in eum inquisitores dari iubentur, verum
Solitatius Manichaeus initio legis ita describitur :
uisquis Manichaeorum, vita solitaria falsitate ειε- tum bonorum fugit, ac secretar turbas Hygis pessimo. rum: MOX, profanator atque corruptor Catholicae disciplinae, vocatur. Nempe institutum eorum erat, peculiari non seductionis vitae proposito, sed reuera vitie solitariae falsitate, coetum honorum fugere, pessimorum secretas turbas eligere. uare non
alii mihi hi aliquando visi, quam ApOtactitae, qui
scilicet ita solitariam vitam agebant, ut nuptias quoque damnarent de abominarentur; verum cum Uideo hic Solitarios ita describi: ut hona habuerint, iam alios ab Apotactitis solitarios fuisse oportet: Apotactitas enim honis omnibus renunciat se, &ῶς 1μοσένη gloriatos vel ex Epiphanio liquet. Quare propria Manichaeorum secta fuerit Solitariorum inter innumeras alias, quae subinde exortae: itaque officinam eleganter vocavit Theodosius Magnus hac lem II. De iis qui PascHA non eodem die cum orthodoxia celebrarent est secundum huiusee Iegia caput. Nempe vult Theodosius Magnus eos eadem lege de seueritate, qua superiores haereticos haberi. Quibus verbis intelliguntur Quartadecimani de quibus nota est historia) item, Audiani, qui cum ludaeis Pascha celebrabant, hoc est, tempore quo Iudaei Rayma sua peragunt: ut testatur Epiphanius haeresAudianorum Fo. num. 9. qui di id docet num.
N. istos per haec tempora paucissimos numero fuisse, vixque
154쪽
vixque duobus in vicir λα κωμως, constitisse in partibus exterioribus Chalcidiae quae ad Antiochi Pm sita est in ultra Damascum & Mesopotamiam. Sabbatiam enim & Protopashita post hane demum legem exorti sunt, qui tu ipsi alioquin alio tem pore quam orthodoxi festiuitatem Paschae celebrare instituerunt, de quibus i. s. inst. hoc tit. & ι 1. ιηθ. ne sanctum bapt. & l. a . inf. de Paganis, Vbi
dieam plura, flee. nominatim, cur tantopere tam isque seuere Imperatores Paschae celebritatem vindicauerint ab haereticorum nouitatibus. Hare interim lex ostendit , quam parum Theodosius lun. hanc legem attenderit, cum l. c. infr. ne
sanctum baptisma, scribit pers. Illud etιam, istud a retro Principibus dissimulatum.
THEODosii M. Quinta in haereticos, TasCodrocitas nominatim
sco D oc irae d) a sedibus quidem suis minime propellantur: ad nullam tamen Ee clesiam haereticae superstitionis turba sein Conueniat: aut si forte conuenerit, a conuen- iculis suis sine aliqua mora propulletur. Dat. xv. Kalend. tui. Constantinop . Merobaude u. N Saturnino coss. 383J
a) Οimst hane leg/m Barcinius in Annalibus filis Ecelesiasticis. GOTHOR . b consavimo, in I. r. sis'. de deserto ibus, quae hoc ipio Anno pausis post diebus data esti Sed V . Conmmium,
I Asco D Roc ITA RVM de quibus agitur altera adhuc conititutione Ilieodosii lun. puta l. 6.9conuentus . seu conuenticula a Theodosio M. per Dioecesin Ponticam huc leg. quae lata eli Anno D. 3s3. prohibentur: at non etiam sedibus suis p. ia 6.expelli iubentur. Satis scilicet 4 heodosio visum, coetus eorum Prohiberi: Nimis visum , eos sedibus expelli. De quo tamen Conltantianum Vicarium Ponticae dioeceseos ad Theodositi in tetulisse colligo ut cateroquin eum referendi de his. quae ad publicam trari quillitatem & tuitionem facere Putaret, diligentem fuisse ex aliis ad eum datis conliitutio. n bus colligo, Puta ex ι. p. svr. de disert. l. st .supri de Decuraon. l. Ia. sus . de exactioni h. se ta. men ut idem propensior csset in eam sententiam, Tascodrogitas sedibus luis minime pellendos, id quod mitium legis, ta gientis formula conceptum,
ollendit: Tasiodroguae a sedibus qUIDEM suis
minime propellantur, ad nusiam I AIM EN E ct flam&e. Ac si diceret imperator, esto Tascodro. gitas sedibus suis minime pellendos: sed tamen
hoc obtentu coetus eorum minime tolerari
dum est. De his certe agit Epiphanius, qui ante septennium serme scribebat, haeresi mrnum ηδ. de Augustinus hares sis. υσκοδρουγιτας, vocat Epiis
Phanius num. ι . oc nominis rationem reddit a
τα ιος, quod illis significalpaxillum, α ορῆγγος,
id est nasus, de rostrum: nempe quod inter oranis dum indicem digitum manus, naso imponerent, ut animi tristitiam de aflectatam quandam sanctitatem prae se ferrent. Quare & idem Πασσα ρυ χιτας vocat. Iidem igitur Jascodrogitae fleea T. Iorynchitae: quos Philastrius haerestres eodem pene modo cum Epiphanio describit: additque digito Ora dc labia pariter compescuisse, Dauidico
illo nixos Psalm. I o. perf 3. Pone, Domine, cuso- iam ori meo sitim circumstantia labiis meis, silentiuntque obseruasi e Pythagorica vanitate. Quare & theodosius haereticam Su PERITI Tiois N EM vocasse videtur, ob superstitiosam eam, quam
dixi obseruantiam: & Ep phanius hanc haeresim συθ γον, germanam facii Quintilianorum, priscilli
anorum & Pepu Zianorum. Denique hoc nomen vel penes thrygas, vel pencsQuintilianorum haeresin residere. Quare & illi ipsi mihi omnino videntur, quos imter Phγgas latentiore Pocabulo appellari, ait Theodo. sius Iun. LI9.infr. iidem vero cum his Λ Icodrogitae,
de quibus i. G. in . seu Ascodrogi, ut vocantur Nouella Theodosii Iun. R. in M. etsi Fhilastrius diserte eos a Passalorynchitis separet, & Iheodo. retus de fabulis hareticorum aliter describat, dum illorum dogmata pluribus exequitur. Vtrique certe in Pontica suere: Philas rius Ascodrogitas in Galatia ponit. Haec lex Tascodrogitas aperte in Ponistica collocat. Tandem quod ex Epiphanio colligere
licet, in Cappadocia & Galatia fuere.
155쪽
Lib. XVI. COD. THEOD. Ti T. V. Tu Eo Dosii M. Sexta in haereticos omnes constitutio Anno
MNES Omnino, quoscunque diuersarum haeresum error exagitat, id est Eunomiani, Ariani, Macedoniani Pneumato machi: Q Manichaei, Encratiis, Apotatam, Saccosori, Hydroparastatae nullis circulis D coeant, nullam colligant multitudinem, nullum ad se populum trahant, nec ad imaginem Ecclesiarum parietes priuatos ostendant nihil vel publice vel priuatim, quod Catholicae sartistitati ossicere possit, exerceant. AC si qui extiterit, qui tam euidenter vetita tranqcendat, permissa omnibus facultate, gὶ quos rediae obseruantiae cultus & pulchritudo delectat, communi omnium bonorum conspirat,one, h) pellatur. Dat. v lII. Kal. Aug. CP. Merobaude ii. Saturnino COSS. 083.4
a Inseritii ct hane tum Baronius Annalibus suis Ecclesiasticis Anno 383. num. 3 . eamque pariter ut Ieg. prom Ia. recte quo oportuit ι retulit vero eam eo Anno a num. 24. vRite ad num. 3s. Hanc S sequentem legem intelligit quoque Sozonaenus, Iib. 7. cap. ra. in M. Et ad utramque multum facit Gregorii Naalangeni eris. 7ι. θηεs. quae Pollhumiano Presecto thraetorio pariter inscribitur, cui lex haec inscripta:& epis. ra. seu 69. S.turnino, qui huie legi subseriptus est consul: περὶ Mehine, de paee Meles assea. m. M Tribuenda haec lex ct sequentes nouem, nempe in. u. - is i s. i . aru talentiniano, Theodoso erAreadio. ID. se Postamianus sub Theodosio M. PP. Otientis sellieet: ad quem extat quoque ut dixi illa Greetorii Naeti an reni epip. I. TH 68. ubi aperte ct Christianum eum fuisse, & Pratfemiram eius indicat lyraetorianam mininam: tum aliis, tum hisce potissiuin verbis: ἰλctae μὶ το ακροτατα, τὰ ἰωσίαι, venisti ad saarimum putentiae vicem. Nempe t raesecti ira Praetoriana. summa potestas. Et quidem orientis, eum sub eius dispositione Cappado-e iam fuiste docet: vid. plura in Profur. m. d) Mnesiloniani- Pneumaumochia Ita eontinue legendum: Iidem enim Macedoniani AE Pneumatomaehi. ID. ei De Manichaeis, Encratitis, Apotactitis , Saceolaris , Hydroparastatis, dictum ad i. 7. svr. m. cf, Greesus, catus & corona populi: vid. de hae voce Sidonium, lib. t. epis. II. ct ibi doctiss. Amronem; et e Graecis, inde riμναται, qui corona hominum cinguntur . pud Socratem aαυματ-ωοὶ, πιρίτατοι. ID gi Est , qui hie intereidisse putet vocem ae sandi, atque adeo hie restituendam. Quod non admitto. ID. h) Conspiratio de bonis quoque dicitur. m.
COETus haereticorum, ac nominatim Eunomianorum qui & hic primo loco nominantur, de quo dixi ad l. I. supr.) Arianorum, Macedoniis
a norum. Pneumatomachorum omnium, hac rur
sum constitutione a Theodosio M. prohibenturrinno D. 383. ita quidem, ut omnibus eos inde pellendi facultatem praebeat seti permittat. Nempe publicam disciplinam cuique hono vindicare hac quoque parte permittit: via facti sciliter, non nuda publica accusatione, quam huius legis senotentiam nonnulli falso putant: exiitimantes etiam, illis verbis permissa omnibus facultate, restituendam vocem accusandι. Non est scilicet haec lex de publica P t 7 accusatione, ac de pubIica vindictaviaque facti & ex. pulsione: & sic alio iam pertinet Ly. svr. & υ. infr. Historia autem huius legis haec est. Poli Constantinopolitanam Synodum Oecumenicam Anno D. 38 I. qua Eunomiani, Ariani, Macedoniani seu Pneumato machi inter caeteras haereses condemnati sub Theodosio Magno fuerant, Eeclesiae orthodoxis Episcopis restitui iussae fuerant: vice versia haereticorum quos dixi coetus prohibiti L δ. q. supra integro hiennii Iapsu. Nihilominus in multis misperii praefecturae Orientalis partibus tumultus exinde exorti & haeretici Imperialium constitutionum executioni Omni opere intercessere. Quare Theodosio visum hoc Anno 383. quo videlicet haec &proxime sequens lex datae sunt nouam S odum consantinopoli indicere, quo etiam conue tum
mense Iunio, ut memorant Socrates, lib. I. cap. Io. & Soromenus, lib. Z. cap. 12.conuocatis ad eam antesignanis haereseon, Ium maxime pigentium, των ἀκμαζουσαν τατε ιυρεσαμ . eo fine nempe, ut tandem paci Ecclesiae contuleretur, atque in unam fidem mutuo Episcoporum congressiu, coiretur. Et vero Arianorum. Eunomia norun Macegoniano. rum antesignani eo conuenere, tentatique ibi eorum
animi duplici potissimum ratione. Prouocati quippe. primum ad Patres & Scriptores, qui Ecclesiae distractionem praecesserant. Deinde formuIa fidei a singulis expetita: verum irrito haec omnia conatu. Quare ad iussiones & sanctiones animum rursum appulit Theodosius Magnus, hac primum constitutione emissa. plenius mox L pronsequ. cuius utriusque, sed de aliarum deinceps summam
Sozomenus post superiora sic expressit: ο δε βασι - λευς νοαοθέτων, ἐναλευσε τους ἐτεροδομ μητε Eκκλησιά θιν, μήτε πεδι πὰεως ἀδά crib, mira
156쪽
haνetici collectas agerent, neue de fide docerent, ne Episeopos, aut alios ordinarent: utque alii quidem vνbibus cs agris pelloentur: atii vera notarentur infamia, nec ius aequum riuitatis eum aliis ciuibus possiderent. ει graues quidem poenas legibus suis adscripsse haud quaquam tamen executioni mandauit. Neque enim punire Dbditos, sed terrere tantum- mois sudebat, νι idem cum ipso de diuinisate sentirent. Nam s si s laudabat, qui sua sponte cou-umerentur. Quanquam neque omnia illa quae hoc loco S OZomenus memorat, his eonstitutionibus exprimantur. Certe quae de Episcopis ereari vetitis a Sozomeno adiiciuutur, iis fidem faciunt tres leges proximae, ubi dicam ex Gregorio NarianZeno quoque. Recte interea omnino a Baronio Oh seruatum, Posthogianum Praefectum Pratorio, cui utraque lex
inscribitur, sed & Saturninum Consulem huius ipsius anni, qui huic & proximae legi subscriptus est, hunc illum esse Posthum ianum hunc illum Saturninum, ad quos duae extant Gregorii Nagian reni Epistolae περι ειρηνει, putari. seu G. ad Posthum ianum vhi aperte eum
peruenisse μὶ το ακροτατον τμς μου ας, id est, Praefectum Praetorio fuisse, testatur, simul & Christianum eum fuisse antequam ad Prafecturam peruenisset, qua ipsa etiam epistola huius ipsius Synodi indictae meminit) & D. N. . O. ad Saturninum,
eo videlieet sine scriptae, ut ipsorum interuentu &auctoritate, quorum in Imperio potestas maxima erat, negotium pacis Ecclesiasticae in ea, quam dixi Synodo, Promoueretur: quod & inscriptiones illarum EpistoIarum aperte praeferunt, πεpi ειρην ς, vel ut plenius dict. F. 7a. π i Eκκλησιατικης εἰρηνης. Eo etiam, si opus sit. Posilium ianum hortatur adseueriora remedia, quibus seditiosi compescerentur, κόι. λη σφοδεοτερον επιτιμῆσαω ςασιάζουσιν, es s eos, qui dissim exercent, asperius oriurgare oporteat. ntque hoc etiam argumento liquet, quam recte haec lex cum sequenti ad eam, quam memoraui, Synodi illius historiam reseratur. His accedat, quod hac lege earum tantum haereseon
mentio fiat, puta Eunomianorum, ArIa norum, Macedonianorum, quorum antesignanos nomina
tim Synodo interfuisse Socrates & Sozomenus testantur. Nam quod Manichaei insuper in ea memorantur , id aliunde ortum habet: nempe, quod Manichaei etiam tum, eum caeterorum haeretico isrum ratio aliqua haberetur, nunquam non seuerissima lege habiti suerint, neque Synodis eam ad rem opus fuerit, quod docuit iam l. p. & ρ. svri sub eodem Theodosio ante annum & biennium latae. Quare liquet, I heodosium in eos sanctionem huius legis pronualgasse nominatim, qui Synodo intersuissent. & quorum in ea animi trustra tentati fuerunt. Atenim mox L prox. Plenius hac parte consultum, mox ut dicam, & seuerius.
THEODosii M. Septima in haereticos omnes constitutio Anno
VIT io Ru M institutio, b) Deo atque hominibus exosa, Eunomiana scilicet, Ariana, Ma cedoniana, Apollinariana, Caeterarumque sectarum, quas Vcrae religionis, venerabili cultu Catholicae obseruantiae, fides sincera condemnat, neque publicis neque priuatisaditionibus, G intra urbi lim atque agrorum ac villarum loca', aut colligendarum congregationum, aut constituendarum Ecclesiarum copiam praesumat, nec celebritatem perfidiae tuae vel solemnia talem dirae communionis exerceat: Neque ullas creandorum Sacerdotum usurpet utque habeat
Ordinationes. d) Eaedem quoque domus, seu in urbibus seu in agris, in quibus passim turbae pro festorum e) ac ministrorum talium colligentur, fisci nostri dominio iurique subdantur: Ita ut hi qui vel doctrinam vel mysteria conuentionum talium exercere consueuerunt, perquisiti ab omnibus urbibus ac locis propositae legis vigore constricti expellantur a coetibus, & ad proprias unde oriundi sunt terras redire iubeantur: ne quis eorum aut commeandi ad quaelibet alia loca, aut evagandi ad urbes habeat potestatem. Quod si negligentius ea, quae Serenitas Nostra constituit, impleantur, Osticia prouincialium Iudicum, & Principales urbium, in
quibus coitio vetitae congregationis reperta monstrabitur, sententiae damnationique subdantur. Dat. III. Nou. Sept. cP. Merobaude ii. & Saturnino coss. 383.J
P Τ-β' Et hane lem Annalibus Melesiastieis indidit recte Baronius Anno 383. num. u. GOTHOE
e) De hae voce vide GD arium Theoaeos sude qui hic reponant, coirionia. quo nil opus. m. .
157쪽
CONTO COETus haereticorum PLENIOR tantum est haec Theodosii M. constitutio di. stinctiorque & seuerior lege prox. superiore οῦ quae ante mensem & quod excurrit, data suerat. Primum igitur, cum in Eunomia nos ητῶς seu speciatim Arianos, Macedonianos, Manichae. os lata lex superior fuisset: inde caeteri haeretici, ac nominatim Apollinariam de quibus agitur quatuor insuper legibus, puta l. U. I . II. 0. Nam& hi separator ab Ecclesia conuentus agebant, de
quo ex Soromeni lib. 1 cap. o. in prisc. Gregorius NaZianzenus Orat. L ad Nectarium Episcopum Constantinopolitanum conqueritur, hos ipsos quatuor Haereticos, in quos est haec lex, Arianos, Macedonianos, Eunomianos, Apollinaria nos in coetus coiisse Ecclesiasticos, de ad id ab imperatore prohibendum, eundem Nectarium hortatur. Vtcuram suam intendat: quod ab ipso prudenter factum. huic leti vel similibus mox occasionem praebuit: e
Iege non expressi, vinculis eius sibi soluti visi suis sent, deque eo etiam Iudicis officiales , Principales urbium dubitare coeperunt: atque exinde superiores constitutiones exequi destitere, quod etiam ex fine huius legis colligere licet. Quare ut Apollinarianos, ita & caeteras Iectas omnes fidei Catholicae aduersas, peremoria formula ad eandem seue. ritatem pertinere declarat hac lege t heodosius M. denominatim Apollinarianos , qui ante biennium Primum A. D. 38I.Synodo Constantinopolitona Uec Umenica non minus condemnati fuerant. ne ii mmus
Theodosianis Constitutionibus post eam Synodum
comprehensi vide hamur, quam caeteri. Et hi ta .men hac tempestate caudam mouere. Quare hos nominatim & speciatim reprimere, caeterisque
Rhinde connumerare 1 heodotius M. necet se habuit, ut hac leg. ita & duabus legibus proximis puta l. b. 1 . inst. Qui quidem & vel maxime Patrihus exosi fuere: veluti Gregorio Narianreno d. siue uis. siue oratione. Secundo, neque superiore lege expresse liatreticis prohibitum fuerat, ne in Agris etiam cT Vistis coetus suos celebrarent, id vero hac lege nomina. tim exprimitur, pariter ut t. 8 supra Tertio , Sacerdotum seu Episcoporum nominatim creandorum, ordinandorum potestas hae lege haereticis adimitur, quam Theodosianae constitutionis partem Soromenus lib. I. cap. Ia. expressit, eo loco, quem ad i. svr. retuli. Idemque constitui. tur ab eodem I. U. I . dc aa. inse. Gregorius etiam Naeti anzenus, ut superiore epist. ad Nectarium queritur, Macedonianos Episcopos sibi creasse, ita epist. 77. ad Olympium , Imperiales constitutiones The
hus nominatim Apollinarianis Episcoporum creandorum & ordinandorum potestat adempta fuit:
Quarto, domus in quibus conuentus suos hahuerint haetetici, confiscari iubentur: pariter ut ιδ. supra. Quinto, Doctores de Sacerdotes haereticorum,
qui ad alia loca commeare et evagari soIebant, docendi, vel mysteriorum suorum exercendorum causa, ubiquς Perquiri & ad proprias unde oriundi
sunt terras, redire iubentur. Nempe περιοδευὶ haeretici, vagi, neque ullo fatis certo loco consi. stebant: turbae alicuius aut fauendae, aut colligendae causa: & sic pacis publicae modo hic modo illic
turbandae. Huc vero omnino & adprime s pectat Gregorii Nazianzeni querela ep. ad Ost rum II. de Apollinaristis, quos ipse lente laniterque tulerat, ut paulatim eos emolliret, qui tamen peiores facti fuerant: ετολμησαν οἰ κακοὶ κ' κακως ἀπο- λυιετοι πρ.ς πἀσι τοις αΜοις, δι- καθηρχνάενους Eπισκοπους ἰπο πάσης ἀνατολινιας κω δυτικῆς
omnia eo quoque audaciae proruperunt mali homines,
re male peνdendi, vi Episcopos etiam quosdiam, quibus dignitas ab uniuersati Ortentatium re incirintalium consito ab Mala fuerat, accersenses, aut trians, euntibus abutentes non enim ceyto affirmare possum imperialibus omnibIra constitutionibus atque omnibus
vestris Editati violaris, cuidam impeti re adulterini sui gregis, Episcopi nomen imposuerint. Subiicitque ea
ferre non Oportere: mitius tamen ea, quam tanta
audacia merctur, vindicanda. Ecce enim & de δε pollinaristi, nominatim haec Gregorii querela est:& de Episcopis ab his ordinatis, dc quidem quod
tertium, contra Imperiales constitutiones: idque, quod quartum, non modo accersitis, verum & transeuntibus: dc quod ultimum illis Omnino huius legis verbis conuenit: π ad proprias urbes unde oriundi sunt, εν terras redire iubeantur, ne quis eorum aut commeandi ad quaelibet alia loca, aut euagani ad νrbes habeaI potesatem.
Postremum, Theodosius ossicialibus Iudicum de
Principalibi s Vrbium Pomam comminatur, huius modi coetus non prohibentibus. Neinye vr Olii ciales, ita Principales urbium ea cura respexit, ne
quod publica: tranquillitas detrimentum pate. retur: de quo Plenius dixi tit. de Decuνionibus. Atque hi sunt prater ipsos ludices, quibus percon .stitutiones paternas id eli I heodosi M.) Arcadius super hoc curam mandatam ait, L a . in . dc l. s. inst. de Paganis. De reliquo eodem spectat haec lex quo superior:& hic derivanda, quae ad eam ex Socrate, Maomen O, Gregorio Nazian Zeno notaui: de Synodo
noua Constantinopoli hoc tempore indicta, deque Posthumiano P. P. cui haec lex superior inscri. huntur. Verum, quam Parum, vel quam lente haec lex executioni tradita fuerit, de quidem in ipsa urbe Constantinopolitana , Ostendet lex prox.
haud integris quinque mensibus post hanc legem lata, δέ inscripta Cynegio Praesecto Praetorici, qui Post humiano in praefectura successit: sed & longo post interuallo Anno 388. l. q.
158쪽
λ THEODosii M. Octaua in haereticos omnes Constitatio Anno
U v Nox: Ni, Macedoniani, Ariani, nec non Apollinariani, inter sacrae religionis ossicia, pro suis erroribus, famosa fiunt nomina. Omnes itaque qui harum professionum vel Pontificium id) sibi, vel Ministerium vindicarunt: e qui se fugati 0 nominis adserunt Sacerdotes, ν quique in criminosa religioneMinistrorum sibi nomen imponunt, qui docere se dicunt. quod aut nescire aut discere th) sit dedecorosum, omnibus huius Vrbis ci latebris, indagine curiosiore perspectis, sine ulla gratiae interuentione pellantur: in aliis locis
Vivant, ac penitus a bonorum congress bus separentur. Dat. xu. h) Febr. cP. Richomere
co Itisertiit hane quoque Ietem Baronilis Anno 38 . num. 38 deque ea pluribus agit d. num. 33. 39. 4o. . GOTI F bb Imo repone olentinianus, THEODOSI US ct Areadius r vid. Chronoug. m. G onetiui PP. sub Tlieodosio M. Orientis, Posthumiani in Praesectitra illa meeenhrr ct quidem de nupero admodum i fine enim Anni superioris, id est, ante tres Septimanas i osthumianus adhuc Praefectus Praetorio erat rvt ostendit lex. 7. Dpr. de honori codicili. ID. d Pontiferum hic est Saeerdotium, ct ministerio seu ministris opponitur. Et his duobus comprehenduntur ollieia religiosa etiam inter Gentiles: vide quae dicam ad L i . λ'. de Puan. ID. eὶ Vel de nouo vindiearunt , post legem sirperiorem, vel P inuerunt. m.
t J Forte fuerit. Ita 1.37. inst. Dona sarum fuema perfilia. Quanquam forte non deerit, cui placeat retineere fugaii, id est pulsi, damnati. Alius ita interpretatur, quasi nomen Sacerdotis lugetur ipsa sola haeresi;
g Id est Episcopos: vid. t. proxim. l . m. ih Forte μιταθεσie hie ad tali: ut ita legatur: quod aut nescire aut deriseere sit decorosum. Nempe si quid pra
uum didieeris, id dediscere laudabile est. Primuntque est praua nescire: proximum dediscere. Possit ct ita. Quod haud nescire aut viseere sit de rarofum. Eodem redit emendatio Culaeiana , Quod aut scire, cte. Mihi prima emendatio magis placet. Sane Baronii lapsiis hic est, qui putauit haec verba ipsorum haereti eorum esse, nempe iactare solitos, se ea docere, quae dedecoroscim sit nestare. m. i Constantinopolitanae. ID. k Ae potius XV. ut ita iungatur l. s. sutr. de auro eoron. ct l. 23. svr. de oper. Dbl. m.
Ae E DOTEs, Ministros EvNOMIANOR vM, O qui & hic primo loco nominantur: de quo dixi ad L δ. svri Macedonianorum, Arianorum, sed& Apollinariorum erutos urbe Constantinopol. sine ulla gratiae interuentione Theodosius Magnus Anno Domini 384. pelli iubet. Nempe cum condemnati hi haeretici a Theodoso Magno partim Synodo Constantinopolitana superiore Anno 33 3. suissent, dc nominatim I. II.
svritum paulo post plenius, distinctius, seuerius L M.fur. post leges Post humiano inscriptas, Cynegii in praefectura praetoriana, cui haec lex inscrthitur, decessori coetus equidem eorum dictis legi-hus prohibiti fuere, ut & Sacerdotum creandorum his facultas adempta: Doctores haereticorum perquisiti, expelli a coetibus suis & ad proprias terras
remitti iussi. Verumtamen mox compertum Theodosio in Urbe Constantinopolitana agenti, ea urbe Sacerdotes & Ministros in ea adhuc latere; nempe ut fine legis indicatur gratia alicuius interuentione, neque indagine curiosa satis peracta. Vnde mihi fit verisimile . Posthum ianum Praesectum Praetorios qui ante tres septimanas, adhuc eam lyraefecturam gerebat: ut ostendit lex δ. supr. de honoraraucodici dis θ hac parti remissior.m sese praebume Iquae causa fuerit recentandae huius legis & ad Cynegium, Praefecturam recenter indeptum, uti sciret. quidnam suarum partium hac in re es Iet: nihil videlicet gratiae a se dandum ι quin indaginem curiis osiorem peragendam, & sic pellendos urbis Conia stantinopolitanae Sacerdotes haereseon , quatuor supra nominatarum, & in his quoque Apollinariis orum, Qui utique sese communi lege subducere hac tempestate subinde tentarum. Quod praeterea, quae diximus & docuimus ad i. svri M. di haec inis dicare videtur & docebit t. I . prox. Sed & Gre gotii Narianeteni episola siue orat. ad Nectaνιum Episcopum Constaminopolitanum 46. euiuis capita potiora ad eam t. 4. Consignabo: eo enim, id est, quadriennio post, eam Pertinere magis existimo, quam quod Baronius credidit, ad hanc legem, ut ibi ostendam.
Hue etiam referri non minus, quam ad d. t. prox. potest, quod Sozomenus lib. A cap. 2s de Theodosio ait: αρχηγους τῶν αρεσεων ἐκ του συχνο
hareseon auctores ex amoenioribus locis impoti Ro
mani in regiones desertas σ squallidas depoptauit. Huc reserendum quoque tandem quod philostoragius ti9. Io. cap. L scribit de Eunomii exilio.
159쪽
3ε Lib. X v I. COD. THEOD. TIT. V. THEODSii M. nona in haeretisos, ac nominatim in Apollinarios
constitutis Anno Domivi 388. ν
APOLLINARIA Nos, ceterosque diuersarum haeresum lectatores, ab omnibus locis iubemus inhiberi, a moenibus urbium, a congressu honestorum, a communione sanctorum: instituendorum Clericorum non habeant potestatem: colligendarum congregationum, vel in
publicis vel in priuatis Ecclesiis careant facultate; nulla ii, Episcoporum faciendorum praebeatur auctoritas: ipsi quoque, Episcopi, nomine destituti, appellationem huius dignitatis amittant: Adeant loca quae hos potissimum, quasi vallo quodammodo ab humana communione secludant. His etiam & illud nectimus, ut supra memoratis omnibus adeundi atque interpellandi Serenitatem Nostram aditus denegetur. Dat. vi. Id. Mart. Theilat Theodosio A. ii.&
a Inseruit Ad hane Legem Annali hus Ecelestasticis Barcinius Anno 3ἶ8. num. v. GOTHOR M oneris huie PP. inscribebatur th lex I3, prox. Dpr. Inscribitur & I. i6. in'. di sic tres constitutionas aduersus haeretieos intra quadrielm iuui ct quod excurrit. De eo v. plene in Prosopogr. m.
I Raraus expelli, contra loca abdita adire, hae.' retici quicunque, ac nominatim APOLLINA .Ri A si hae Theodosii Magni constitutione iubentur : Iidemque Clericos vel Discopos constituere, habere, coetus agitare priuatim publiceque prohi. hentur. Supplicandi tandem si hi contra id. aditum haereticis intercludit Theodosius Maanus hac constitutione: cuius occa nem hanc fuisse Puto. integro nempe quadriennio hoc, & quod excurrit, post legem N. prox. superiorem, quae data est ad eundem Cynegium, Praefectum Praetorio, nullas a I heodosio Magno leges in haereticorum coetus latas deprehendere licet: Quintino ex hac teg. colligere licet, Ediscoporum & Clericorum faciendorum coetuumque agendorum iis constitisse auctoritatem, denique i plummet Theodosium ab iis aditum & interpellatum, haec& similia nonnullis eorum largitum, Et sane de Arianis nominatim testantur Socrates, lib. F. cap. M. & Soetomenus lib. 7. cap. I 4. suum eos Per haec tempora Episcopum
Constantino pii habuisse: quin imo Anno D. 386. vel Anno 387. superiore, Demophilo Arianorum Episcopo defuncto, Marinum, mox Dorotheum ab Arianis Episcopum ordinatum. Sed & de Arianis fidem sorte faciet lex issi infr. hoc ipso Anno
Tandem huc pertinet quoque lex νυ. infri de Episcopali iudicio: sed & illa proculdubio, non ad ιυ. svr. quod Baronius censuit Orat. ψε. Grego. xii Naalangeni ad Nectarium Episcopum consantinopolitanum querela grauissima, de Arianis, quillhqrtate quaciam arrepta Ecclesias collegerant; idque quasi ex permissu hoc facientes: item de Ma.erdonianis, qui factiose contendentes eo temerit iis vesaniaeque proruperant, ut Episcoporum nomen sibi ipsis adsciscerent & caput exererent, Eleusium suae electionis auctorem iactantes: deque nomis quam plurimos in perniciem suam era-hcnte. Denique queritur, viIut ex omnibus Ecclesiasticis calamitatibus acerhissimum, de Apollinaristarum licentia, quos Nectarius Episcopus
conventuum habendorum, aque cum orthodoxis auctoritatem sibi arrogasse, atque usurpare passus fuerit. Tandem exhortatur eundem e lectarium , ut recollecto animo, Iheodosium imp. moneat, ut tale malum, hinc inquam haereticorum
libertatem & licentiam, recidat. Quare fit omnino verisimile, languentem quadam modo Theodosii animum sorte ob alteram uxorem Gallam, Arianam ut prodit Philostorpius, lib. Io. cap. 7. hoc ipso tempore ductam, Episcoporum diligentia nunc excitatum, siue Gregorii Nari angeni, siue Nectarii, siue etiam Acholii Ep. Thessalonicensis. Nam& Thessalonicae is hoc tempore versabatur, aduersus Maximum Tyrannum moturus, ut vel huius legis subscriptio testatur: & eius alioquin potissimum commonitionibus consilioque ulus Iheodositis, tum in haereticos, tum pro fide & sanctitate Catholica sanctionibus edendis: de quo dixi ad i. a. svr. de fide Catholica: & . supr. de quaestionibus. interea ex superiore Gregorii NaZianzeni loco liquere potest, cur Apostinariani nominatim haeter & quidem a capite legis designantur. Nempe de his pol illima & acerblilia querela hoc tempore
exorta: coetus omni lihertate iam agitantibus. Inde etiam, ut hac leg. ita & l. M. V. svr. eOS no minatim designare Theodosius Magnus necesse habuit, cum iam ad caeterorum haereticorum instar sese habendos negarent: ut ad L a. iam dicere
Quod argumentum huius legis attinet, tralatiistium id & commune, vulgatumque in aliis imperatorum in haereticos Constitutionibus. Duo tanis tum ibi notanda: Unum, de commnnione sanctorum: cuius etiam mentio indita Symbolo, quod vocant Apostolorum , Alterum de Hususpriuatus quae praeter publicas erant.
160쪽
OMNES diuersarum perfidarumque sectarum, quos in Deum miserae vesania contarati
nis exercet, nullum usquam unantur habere conuentum, non inire tractatus, non coetus agere secretos, non nefariae pneuaricationis altaria, manus impiae ossiciis LM impudenter attollere, 6 & mysteriorum simulationem ad iniuriam verae religionis aptare: g Quod ut congruum sortiatur enctum, in specula Sublimitas Tua fidissimos quosque constituat, qui & cohibere hos possint, &deprehensos offerre Iudiciis: seuerissimum, secundum praeteritas i familiones, & Deo supplicium daturos & legibus. Dat. XV ID. Kalend. Iul. Stobis, h) DN. Theod. A. u. & Cynegio V. Q coss. Γ388J
a Abest Me lex a Cod. his. Et bane Legem retulit Baronius Anno I 8. num. s8. G D TH O Reb) Malentiniano clun. scilicet ba legem tribuendam mox ostendam, non Theodosio M. celli Theodosi eonsiliotquod lyaroesua voluit: vel sane a Thi idofio est valentiniani nomine. m. o Dimius ΡP. Italiae r ut docet tex I. svri deI emnis risis Romae. quemque Valentinianus Italia profueuxinihi reliquerati mox & Maximo dem O in eadem Praesectura perstitit, eique actuum Maximi infirmandorum Megotium datum: vid. ι. 6. 7. svr. ae in m. his quae sub Tarannis: de a. l. a. svr. de Decuriis V. R vid. Prosopo . ID. cch Tranarus, nota. m. to An hoe uult, altaria prohiberi . ad officia manuum impiarum peragenda , id est ad omelum, ut voeant, diui. num eelebrandum, ad Euch ristiain , seu ad inseria, ut mox vocat, administranda y An hoc potius, ineia misistitim impia, tim ecte, si quando haeretici altaria erigant Imo. loeus hic ita restituendus videtur: non au
nebria praeuaricationi, anaria manus impias inclis impudenter attollere. ID.
f Ariolure id est excitarer & pmprie adsollere, quia altaria in altum erecta ID. . s) Apiare, an agitare aut actitare t nempe quae mysteria haeretici simulant. Omiei potius a ius sunt. m. et Constantini, Valentiniani , vel etiam me s. csi Theodosio lex haec tribuenda. i ID.ch Subis , Macedoniae urbs et vide molemaeum, Itinerarium Augustannm, ubi tamen Stopis editum. Nempe The dosius M. aduersus Maximum moturus, primum Thessalonitam prosectus, ut d et vel subseriptio Deis prox. 34. βρr. inde cum Valentiniano Stobis iter promouit, ubi data lex hee a Ua Ientiniano, ct ibidem a Theodo sol. a. Ivpr. δε λι qua ae rei g. contenc inde eodem
VALENTINlANI Iun. tres inhaereticos constitutiones occurrunt: quarum haec prima est: duae aliae surit, lex ιδ. & ao. Hac leg. Coa Tvs seu Conuentus agitare, altaria seu Ecdlesias excitare,
mysteria celebrare haeretici omnes, a Ualentiniis a no Iuniore prohibentur Anno Domini 388. negotio eius rei prohibendae, eruendae, puniendar ipecialiter & enixe Trifolio Praetecto Praetorio dato. Ηaee est scilicet illa proculdubio Valentiniani Iun. constitutior qua is paulo ante italia propter Maximum Tyrannum Profugus, atque in Macedonia cuius urbs Stobis: ubi haec lex data fuit 9 cum Theodosio M. hoc tempore consistens. anteis quam in Italiam cum Theodosio & exercitu Theodo . si aduersus Maximum moueret, I heodosii ipsius consilio, atque in ipso procinctu, viam sibi ad debellandum Maximum hac Pia constitutione quodammodo munivit: abrogata L νιι. svν. de fide Cathol. seu l. r.supri de ιιι qui super religione conis tendum ; quam ante biennium, & quod excurrit,
Iustinae matris Arianae impulsu, pro Arianis nominatim tulerat et di cuius meminerunt Λmbrosiisus epis. . siu. U. Edit. Paris. Sozomenus lib. 7. east. I. Rufinus Id. a. cap. IL Gaudentius inna vi sermo
Argumenta huius probabilis coniecturae harehabeo. Primum, quia Trifolius Praefectus Praetorio, cui haec lex inscribitur Praefectus Praetorici italiae erat, ut docet apertissime l. s. sup . de De. r. Db. Rom. atqui ad Valentinianum haec imis petii pars spectabat. Et sane ut rebus in Italia turbatis, eique Maximo incubante, Tri Blius hici paulo ante Comes S. L. sub Theodosio M. & pro. culdubio a Theodosio v/lentiniano datus. & praeijdio adhuc a Valentiniano relictus fuerat, ita resti- Tom. n.
iense prosecti Sevis, ut docet L My. Apr. de Decarion. m.
tutis rebus Maximoque deuicto in eadem idem Praefectura perstitit: idemque qui Maximi e
natibus quantum in se pro valentiniano ob. stiterat, Maximo deuicto actuum Maximi infirmandorum negotium accepit: ut docet f. o. p. svr.
de ξυν- his qua sub tyrannis: & d. t. s. svri de
Decur. Vrbis Roma. Secundo Rufinus, H oria Ecclesias. lib. a. cap. ια testatur, Maximum, ut se commendaret, legem a valentiniano latam, datis literis detestatum, puta H L ML supri de fide C thoc Maximus, inquit, qui se exuere Tyranni in ismias legitimum Principem gesi et ostendere, datis literis i ιum protesatur inceptum, Memmi impugnari s flatura Ecclesia subrui. re intra hac appropinis quare Italiae. Quare verosimile, valentinianum, eadem sibi ratione viam ad Italiam fle Imperium postliminio recuperandum munire laborasse. Sic liquet hanc legem valentinianum Iun. auctorem habere, atque adeo iam hoc tempore eum ad fidem Catholicam traductum. Certe postea The dosium cum Valentiniano, deuicto Maximo, matreque lustina mortua , perturhatum Ecclesiarum per Italiam statum, recte constituisse, testatur
Rufinus lib. a. cap. I. SOZOmenus lib. 7. cap. δ .
in M. sed & leges aliquot sequentes. Tertio, α
vero insigne extat apud Suidam, in v. Ουαλιν ανος fragmentum: Valentinianum Iuniorem scilicet per Matrem lustinam a recta fide abreptum, imis perioque eTinde eiectum. verum eum ad Theodosium profectus fuisset. in recta fide institutum fuisse: Cum Theodosius his serme eum eo verbis
egisset: Imperatoriam aciem non armis, verum impii causis flare: exploratum Mi Imperatoribus pinntis is, quiescente quamobet exercitu, partam fi ci ire victoriam, hostes Dbactos, tributarios factos,