장음표시 사용
211쪽
fr, Usterium voeat , pt Isma. m. gg nqstiuari. mysterium seu baptismum a Dotralistis ait: Cuiusm di alia vid. is'. ne sanctum bast . m. . clilii Referentur, restribo ID. iii An errantes ' Et hoe sul meri polle videatur, propter Circumcelliones vῖdelieet. m. kli Lenores praedioriam e nempe conductore i ct adtores praediorum tD. O uua sententia , de poena o lolium in ιIonatistarum errore deprehensomnia i vers meiate1 8. quam Hunnerieus Rex Edicio suo indidit ct retorsi in Catholicos θρud Victorem Uticensem tib. q. cap. g. ID.
.. v. Nona sententia, de Seruir 9 Volanis et vers. Sertus vero s. m.
ill) De Pecul o eolimorum dixi parat illo de Fugitivis Gunis. ID. . . . . . . . Dctima seu Polliema Sententia de multis silperioribus in sacras largitiones insecendis vers. Atque
les Dos 4 TisTAsperAfricam proconsularem diaeci secunda iam est, Honorii lmp. post Collationem
Carthag: nensem, quae habita suit ante triennium A. AI i .constitutio : prima enim fuit lex supν. data paulo post eam finitam, set item videlicet ferme post mensibus. Vtraque vero Honorius post longam patientiam, proposito vario poenarum genere, Donatistas ab errore suo ad Cathol. eam Ecclesiam reuocare enixe studuit, eorum intentionem
reiecare, ut bac leg dicitur, id est . pertinax propositum fra gere. ista primum LII. Anno D. I a. iisdem serme pinnis propositis: Λtenim haec iam
posteriore Anno 434. diltinctius, & districtiore
seueritate, cum videlicet illa parum profectum fuisset: imo cum patientia eius eos inque nunc seruasset, ut ipsemet initio legis testatur. Quare iam Competentι auctorata e & austeritate percellendos credidit, Ac vero bac leg. percelti consiluit, quae ipsius pariter expressa verba sunt: & ut rursum versa. dicit, auctoritate scrae donitionis adst ingle &prolata praecepitoms au toritate multari. Quorum etiam haeresin atrocitate verborum confodit pas-sm: ut cum diram superstitionem eorum vocat: vers. a. errore in vers F. & δ gregem Donatistarum appellat ri ν's. F. haeresin & haereticos initio I. 6c
e rej F. sacrum mysterium id est, haptisma
ab his inquinari ait, vers. 7. Quibus etiam impo. iterum non amplius parcendum, ut antea factum fuerat, aperte indicat. Ut cum praeter ea , quae iam dixi, ait: quatenus EVIDENTI praeceptione se agnoscant re intestabiles: &c. de vers. s. Dumnaqueque Patrimonii poenasque pecuniarias EUIDEM TER imponimus. Id enim vox cludentis & euidenter in constitutionibus importat. Denique quosa luliano Proconsule Africae poenis hac leg. statutis
subiici passim iubet: imo est S ubi de his ad se referri. Et haec quidem ideo, quod Donatistarum velania tantum abest post Collationem Carthaginensem repressa fuerit . ut contra in immensum excreuerit. de quo testis passim Augullinus. Nos
poenas istas nunc summatim apponamus; quae decem omnino sunt, in quot etiam versus hanc constitutionem ordine divisimus: e quibus singularia
postea quaedam educemus. Summa haec est, I. Dcinatistas in commune intestabiles csse, commer .cio iis interdici, infamia eos notari; de qua intamiae poena haereticis imposita dixi semel d. l. r. svr. a. Conventicula eorum Catholicae Ecclesiae sociari oportere. 3. Sacerdotes & ministros eo tum bociis proscriptis deportandos. 4. ut & occultatores eo. rum. s. Multam Donatistis in commune viris, mulieribus, qui ad communionem Donatistarum accesserint, qui in grege Donatistarum inuenti m. erint, qui in haeresi permanere maluerint. & in proposito perdurare, it gandam pro cuiusque
conditione & dignitate: Proeonsularibus, vicariis,' Comitibus primi ordinis, dueentarum argenti li-hrarum: Senatoribus, centum, Dccomprimis Curialibus, quinquaginta: reliquis Decurioni hus, deiscem. 6. Em. qui locum praeberent, in alienis praediis ad mysteria celebranda, conductores lΠ- quam rei priuatae, ut&emphyleuticarios, tantum sico poenae nomine toluere tiportere, quantiam pensionis seu conductionis nomine soluere solent: 7. Vt & priuatos dominos praedιorum, si Co: ductores suos errantes non correxerint, vel Perseuerantes non commutarint. 8. Ossiciales quoque Iudicum in hoc errore deprehensos, triginta libris argenti multandos. 9. COIO nos seruosqfe verberibus coerrendos, & perseuerantes tertia peculii
parte multandos. Io. Postremum omnia, qua ex locis vel multis colla cta fuerint, ad Principis aerarium
ilico dirigenda. Haec inquam legis istius summa est, in qua praeter ea, quae ad Lia. svr. huic similem notabamus ,multa singularia notanda veniunt.
Primo quidem, quod Tesamenti fιctione Donatistae priuentur, quod & ipsum st ituitur inst. ne sanctum ι t. l. . imo iv commercii iure, tandem& infamia notentur: & sic Romano communi iure priuentur, de quo iam ad alias leges: δκ sieneque morientibus id solatii relinqui, ut de bonis suis testari possint, neque supersi tes alicuius contractus sei licet: nam id hic thpplendum in ineundi potestatem habeant, di velut infames in perpetuum ah honestorum coetii Se conuentu publico iuhmouendos. De haereticis intestab libus iam allis legibus actum. Vt Donatistae vero intestah I s essi tit, id iam ab Honorio expetierant Patres Africam ante decennium Anno 4 a. ut docet can. v. Cod. A c. Pq. ρρδ. Tom. I. comit Hardain. id quod ad eorum po stulationem ab Honorio constitutum , initio Anni proxime sequentis s. l. ι . ne sanctum bapt. quae lex
huic nostrae quam simillima est. Meminit Augustinus tib r. contra Epysolam Parmeniant cap. 12. num.
s. huius omnis rei atque adeo huius legis; Sunts aliae iussiones genreales, quibus eis vel facient i flamenta, vel per donationes ahquid conferendi facultas adimitur, vel ex donationabas avi testamen usaliquid capiendi. Nam in quadam causa cum homo noθitis Imperatoribus supplicasset . quod soror eius qua de parte Donati fuerat, cum defungeretur, nescis in quos communionis sua, cs maxime in quenda Augusti m Episcopum eorum plurima contutisset, αι generali lege praeceptum si ut omnia Patri estituerentur e ubi etiam circumceltionum mentio facta
es, si more suo violenter obsiderent, quo geUere auxi liorum re adminiculis repelleretur. idem Epist. r.
siu. py. Edit. Reneictin. ad Vincentium, V h lia c itia ter alia ironiec num. N. Ita sane huic proujiimi eontradicere debui, ne res quas dicisis Pesras perdo νetis, re securi Christum Proscriberetis. Vt iure Romano testamenta conderetis, re iuνe diuiso Pa -
spmine tuo benedicentur omnes gentes calumniosis eriminationibus rumpere is Vt in e ρionibus re o vis
212쪽
dere, qvod Christus emit vendisus, auderetis. V quod quisque vestrum cuiquam donasset, valeret, re quod donauit Deus Deomm a solis ortu Psque ad oιcasim vocatis fluis non paleret. Mile terra corporis pestri in exilium non mitteremini,
re de regno sanguinis sui , a mari usque ad mare. σa η'mine inque ad terminos orbis terra Christum exu-km facere conaremini R Imo vero serviant Re es
terrae αγso, etiam LEG ES ferendo pis Christo.
Idem . de ovibus cap. s. Vigilare haeretici, audite a pastore testamentum pacis, Penite ad pacem ἱ irais simini Christianis Imperatoribus, quιa testamenta Pe-Fra vati re noluerunι in domibin vestris: videte quam
digna sit poena, s quid es quod Testamentum non valet in domo Osra e quid es ' quantum es ρ Do-Dν ille admonitio est, nondum damnatio. Secundo notandum, Occultatoribus Sacerdotum dc Ministrorum Donatistarum eandem poenam ho D0rum proscriktionis & deportationis imminere. Sane dc alias execrandorum maxime haereticorum occultatoribus poenae indictae, veluti Manichaeorum per Africam l. s. svri Donatistarum haebi dc l. iri fur. Tertio notetur, Dignitatum di honorum notiti',
proque eorum diuersitate, multae quoque seu pinnat diuersitas. Proconsulares scilicet, Vicariano hono .
re succincti, Comites primi ordinis: de quibus lib. 6. sup . Hos sequuntur Honoratι alii, non illi qui ementito honore per Prouincias pollebant, de ovibus ad i. i. Apr. de ossis. Iudic. ciuil. verum
sequentes Senatores nudi, Lullo muniti extrinsecus
dignitatis priuilegio, omnes alterius dignitatis exispertes: de quibus dixi etiam ad i. Ia. svr. Sacra. dotales, qui scilicet inter Decuriones primo loco erant, de quibus supr. quoque l. sa. Ac rit. de Decmrionib. dc infr. tit. de Paganis. Hos sequuntur Deis remprimi Decuriones: de quihus itidem plene tiri de
Decurionib. tandem reliqui Decuriones. Pinnarum vero gradus hic: 2Co. argenti librarum multa primis imponi sur: Senatoribus nudis, Ioo. ut de Sacerdotalthus, funde apparet Ide horum . Sacerdota istium dignitate aequa Senatoribus, et sic proxima Decem primis, Io. Decurionilius cateris, I P. Quarto Observetur, quod duobus huius constituti unis locis additum M 1 F. 6c t de quinta condemnatione: nempe quinquies lapsos, multatos coercitos, lapsos rursum non iam ordinaria poena seu multa . verum extraordinaria plectendos: Quinque equidem lapsus eadem multa coerceri, sextum vero & deinceps, vel ad principem reserendum, si
videlicet de his qui in dignitatibus vel honoribus
positi agatur; quo acerbius in eos vindicetur, vel
ilico a Iudieibus grauius eo ercendos veluti officiales. Haec contumaciae hae in re post quintam
Quinto, ohseruetur enumeratio aliarum perseis
narum, post hos qui in dignitatibus fle honorihus
constituti erant: de quidem per Africam, Donatistarum quoque haeresi implicitarum, hisque fauentium. Primo , Conductorum tria genera: Conductores domorum dc praediorum rei priuatae Principis: Em n ticarii. id est, Conductores praediorum ad Respublicas de ciuitates pertinentium: de quibus actum tib. io. tandem Conductores priuatorum, leu Rectores praediorum. Quae etiam tria alias hominum genera reis latebras praehere soleis hant: de quo fidem faciunt innumerae zGnstitutio. nes: Exinde inciales ludicum. Tandem Semi de
Coloni. Sexto. notetur multae genus vers 1. dc 7. nempe
tantum fisco inferendi quantum Pentionis annuae ex fundo quis praestare vel percipere solet: Et quidem ob praebitum fundum mysteriis haereticorum celebrandis, vel ob Conductores fundorum suorum id facientes, non emendatos vel commutatos.
Caetera, de in his quidem, de exilio, de quidem solitario, Episcoporum di Ministrorum Donatistarum, vide ad L FZ. supra.
Caeterum huiusce legis θτως, an vero legis Fa. svri an utriusque executorem post Marcellini mortem, de quo t. prox. Dulcitium Tribunum dc Notarium Honorius in Africam miserit quo alioqui dipertinent, quae Augustinus scribit lib. a. μιν-.
cap. Xyd dubium videri possit. Baronius id de haeleg. accepit: Ego non minus accipiam de sit periore L sa. vhi δ: Dulcitius ipse indicari videtur his veris his: Qui nisi Executori exigendi, fuerιnt praesen eati. Acc. Augustinus saepe meminit huius Edicti, de per S. Scripturam ostendit id iustissinum esse:
ac nominatim in tractatilius expressis super hoc, inculcat eris. Io. siu. ἐδT. Edit. Bened. ad Comiis tem Bonifactum cui titulus: de corrigendis moderate Donatistis, s. fit. si u. ao . M. cit. ad Dulis citium: in libris contra Gaudentium: epist. ψΙ. siti.
n. Edit. cit. ad Vincentium, de corrionis haeretia eis perrime ubi ait num. U. Pt iure Romano te iamenta condenses, re iuνe diuino Patribus conditum resamentum rumperent. vid. lib. t. contra Gaudentium, cap. s. num al. Tom. IX. Benedictis. ubi ait: Mitiora in eos constituit Imp. exilium vobis voluit inferae, non mortem, Se . Magnam vero haec lex Aed. l. 1a. utilitatem attulere: vide Augustinum L
Contrar DONAT isTAs gesta, Anno Domini II. 6b Marcesilao Cognitore , co quamlibet mortuo, two inuidiost caeso, nihilominus 'lenam fidem O mitatem obtinere.
o Tio Np & sollicituditae Marcellini, Spestabilis memoriar c) Uiti, contra Donat
sos gusta id) sunt ea, quae translata in publim monumenta, habere volumus per petim se) firmitatem: M tie enim morte cognitor s perire debet publicastis. Dat Iil. Kal. Sept.
213쪽
a Lex vir. GAE. Ius. de re iussieata, hine interpolata est, resecta priore sententia de Mareessino. ut ita perpetuum
ius conderetur. Caeterunt re hane leg. memorat recte Baronius Ita Anno i 4. num. a. k integram inseruit Anno
33. n. 6. Sed & eandem Gestis Collat. Carthagin. recte subiicit Papyrius M. Gnius. GO Tito Rcb Iuliano, hute Proeonsuli Asrieae inscripta hoe ipso anno lex prox. fustr. 14. aduersus eos dein Donat istas, vid*
o Nempe iam mortuus hoc tempore fuerat Mareeainus . vi vel hinc colligere lieet. Sed & fine leg. id nomina tim dieitur: ibi, morte Cognitoris: de quo mox. m. d) Gesa qua sunι translata, ct e. ita Cod. Iust. Hie tamen nil temere muto. Sunt ea, id est , talia sunt: Etsi forte alicui placebit, sumo ea : vel ita quod omnium maxime probabile, rasa quae funι tis aranslata. D. e Perpeιuam Cod. Iust. & Ed. Quart. de prim. Cuiae. Neque hie tamen quicquain mutandum: etsi perpetim hic positum loco perpetem. ID. D Ita quoqne Cod. lusi. quin ct ad plenum. Rom. Atenim rescribendi im Raue. Error ex eo natus, quod in MSS. seriptum Rum t quod Rauennam significat, ut ex Tilii editione ii quero in subscriptione ι. ψ . s. sa. Iustr. hoe tit. & I. II. supr. de infirm. his, quae sub Tarann. ubi similis error admanus: pariter ut L Nu. supr. des enitas. m.
ONTRA DONAT TAs ante triennium GE- sTA sub Notione Marcellini Cognitoris, hoc tempore iam mortui, perpetuam nihilominus firmitatem habere iubet hac confli tutione Honorius Imp. Λnno Domini 4I4. subiecta generali regula quae notanda est:) Morte Cognitoris perire non deis
here publicam fidem. Nempe publica fide gesta, at
que in publica monumenta seu acta semel relata perpetuam fidein faciunt. & ut hanc legem estexunt, lib. a. fit r. Basilica, τα ἐν Διαςηριθ άνενεχθίνταγεν ὐπομνηματιν, ιπρως διαμετουσι, κίου τελευτω rος τὼ ἀκμου, quae in iudicio relaea fiunt in commentarior, robur retinent, licet mortuus sit iudex. Et Chrysostomus λογω α. εἰς τ ν ἁγιαν πεντηκ μῆν, Tom. VIII. pag. cost. Edit. Guic Sconet. II. pag. 067. Edit. Benedi tin. ἐν σι ια ζιωαπες ἄν επι υπομνηματων ο διλια μενος φθεγξητου,
πάντως ἐγγράφετω διηνεκως, κή ἐξαλειφθην
ἔσκ ἔνι λοιαον: in iudicio quaecunque dixerit in commentariis illa, qui litigat, omnino scribuntur in perpetuum . nec amplius deleri possunt. Tantum alieit mors Cognitoris eis quidquam derogare valeat.
Non ut alia mors soluit, ita & mors Cognitoris gesta quoque publica lotuit. Haec quidem huiusce legis est sententia ; verum de tribus videndum est, quaenam videlicet gesta illa sint, quis Marcellinus ille, di quibus hac l. agitur. Tandem quae huius legis promulgandae occasio
Quod primum attinet. Nempe hic indicantur
Ac TA seu GEsTA COLLATIO Nis CARTHA Gi NENs Is, inter CathoIicos Ac Donatistas, cui Marcellinus Tribunus & Notarius ex Honorii praecepto Cognitor praesuit, mense Iuriso Anni D. 4 l.
post COS. Granis, seu ante triennium, & quod
excurrit: quam in rem videndae sunt Augustini epis. I. Ust ι . siu. Ust U3. U . Edit. Benedictin. & POL sidius in V. S. Augustini cap. s. ubi consutati a Catholicis Donatistis omnium Documentorum manifestatione. Cuius Collationis ficta seu Gesta , a Marcello modulata breuitate, ut ipse ait, distincta atque collecta, a Papyrio Mastonio primum in
lucem edita: mox cum MS. collata & emendata a P. Pitharo extant: magna tamen, quod dolendum, Parte cognitionis tertii diei mutilata. Sed & Augustiniis ipse, qui Collationi interfuerat, imo a quo Potissimum ea procurata, teste Possidio, breuissimam e us epitomen seu Breuiculum conlcripsit.
Sed & Fr. Balduinus, antequam Λeta ipsa gderentur, historiam eius ColIationis Carthaginensis, siue
disputationis, edidit luculentam. Haec igitur illa Gesta sunt: hic ille Marcellinus, de quo multa Augustinus, Urosius, Hieronymus: ad quem etiam
extat lex νhim. t r. de religione, quae lex ut Acta Collationis edocent, pars est mandatorum ipsorum, seu imperialis Honorii sanctionis, qua ei cogicitio Anno D. 4Io. tributa fuerat: ut ad eam plenius ostendetur. Quanquam dc gesta de sceleribi: s Donatistarum poli Collationem Carthaginensem hic quoque intelligi possunt: de quibus sub
finem Commentarii. Quod secundum attinet: vel ex hac leg. liquet, ei ferendie occasionem praei utile mortem ipsius Marcellini. Nempe Donatistae eo mortuo contendebant, gestoria in quoque sub eius notione fidem per. ire debere: ac maxime, quod ipsinia tanquam Heracliani, Tyranni de quo ι. a I. Dpr. de poenis :
partium e medio sublatum contenderent: atque
adeo ut ipsius Heracliani Tyranni gesta irritata fuerant ea l. b. anno superiore, ita & Marcelliana illa pariter infirmanda viderentur. Nempe Hieronymus scribit, hb. i. contra Pelagianos in m. pag. aoci. Tom. II. Opeν fidit. Frano apud Christ. Gensch. Marcellinum sub inuidia tyrannidis Heraclianae ab haereticis innocenter caesum fuisse. Scilicet Donatistae, ut post Collationem statim calumniae tela, in eum sparsere, quasi perperam, noctu, auro que a Catholicis corruptus sententia in in Donatio
stas dixisset: ita postea iisdem agentibus, thi enim proculdubio haeretici sunt, quos Hieronymus in istellexit) calumniam passiis, quasi Heraci iani partium caesus fuit. Neque dubito, occasione legis aI. supri de Poenis: qua extati publice ab Honorio delatores Satellitum & consciorum Herac; ani. Tandem, quo spectabant maxime, gesta ab eo. mortuo eo, & quidem quasi perduelle, irrita esse
iactabant. Verum, ut auctor mortis eius Martianus Comes, qui Africam Romano imperio restituis erat, & Rempubl. ab Heracliano Tyranno liberauerat, ab Honorio ex Africa reuocatus, dimissus est, quod scribit Orosius, lib. p. cap. 6 a. in sim ita idem Honorius hac Constitutione & famam Marcellini vindicatum iuit, quod ex eo apparet . quod Spectabilis memoria Virum vocat, & gesta simul sub
eius notione contra Donatistas confirmauit. Qua non absimili ratione legem prox. promulgatam mON ostendam.
214쪽
Hine interim quoque discimus; quod Ac altas con
stat, in negotio religionis captatam aliquando De casionem mortis iudicis alleolus ab haereticis, ad irritanda ea, quae sub Iudice aliquo actitatam erant, atque in Publi ea acta translata. Veruas ut hac let. definitur, eorum auctoritatem esse aeternam volue e
Principes, voluit hac De. Honorius. Quae quidem definitio seu constitutio locum obtinet, ubi Omnia legitime gesta sunt, constitutis cominus partibus, ut in collatione Carthaginensi inter Cathoi cos &Donatistas. nliud enim si αονομερῶς quZdam gesta, άποντων τινων. De quo est Athanasii locus,
Ol. I. ad lav. Constantium . quae scripta n nno D. 36 6. in initio pag. I. Tom. I. Oper. Eril. Co-
res Macarii presbyteri, absentibus autem nobis id egerim soli, qua libuit. Cuiuimodiacia primum dimnae , ri inde nostrae leges in ntistam robur habere δε- finiunt. Et Apol. a. P. FIL siu. pag. 7 2. Edit. cit. ubi queriti r aduersus Marcellum, ενδε τῶ μα- ρεωτω1 α, παιε sν9α τά ΥΠΟ.MNHΜΑΤΑ
fult, . v I contra eum ahyemem in lire pro sum es. Scitis autem, d lecti, monumenta actorum, Pbi Pna duntaxat pars ad erit , nutaram pinum esse F suspecta haberi. Quae omnia ad' eam iuris aeri vitalem
pertinent, aMentem neminem damnandum, aιcusatorem re reum μαι in iudicio adesse opo/tere: quam in rem sunt & alia rithanasii loca. Aliud vero in hoc casu. vhi omnia legitime gesta ue quae procul-d tibici ideo Donatistae a holita volehant, quod ex his eorum fraudes de sophismata notescerent, quae ad sui infamiam tendere videbant, & ideo e medio sublata cupiebant ; ut etiam ea quae infamandi alte.
terius cauia in monumenta puhlica relata, e medici tolli tu hentur. l. 3 D. de iniur. Sed firma haec
eme voluit Honomus& extare ad eorum infamiam, Pariter ut idem rescriptum, quod iidem Donatii Lea L. liano impetrauetant, proposito programmate celeberrimis in locis, anteferri voluit, &gesta quibus huiusmodi erat allegati O in letia: lithnectans, uo clarius innotesceret f1 Catholicae consilentiasta. uita constantia, s Douati xum deserarao fae a-2Ne audacra. Haec inquam Honorii triens fuit: eodemque fine eadem gesta Collat onis Carthaginensis in Ecclesiis Africanis uuadragesimae tempore recitari solita testatur Aligustinus lib. de gesis cum Emeμito. Sed & Marcesimi acta de scelerit, s Do natistarum post Collationem Carthaginensem proponi voluit in i heopropria, quo frequens, ut vi detur, multitudo confluebat, velut in locum Carthagine celeberrimum, eademque per Ecclesas recitari desiderauit epist. US. sis. 1 D. Edit. Benedictad Marcellinum. De quibus gestis haec quoque lex accipi possit, ut iam ante indicaui.
Cci ANT cuncti, qui ad ritus suos haeresis ses superstitionibus id in Obrepserant sacrosan ctae se legis inimici, plectendos se poena & prosicliptionis & sanguinis, si ultra con uenire per publicum exercendi si sceleris tui temeritate temptauerint: ne gὶ qua vera sit
diuinaque reuerentia Contagione temeretur. Dat. v m. Kalend. Septemb. Honorio x. &Theod. vi. HA. COSS. tqIS.J
Co ET V s RIT v tuor x haereticorum hac constitutione Honorius imper. per Asricam sub pinna proscriptionis & sanguinis , rursum prohibet. Quae constitutio & μνactiuno Com. Africa inscribitur, & subscriptos habet consules, qui Anno D. AIq. congruunt. Denique totidem pene verbis ex ι. II. supr. transcripta est. QHod utique mirum:
Sic ut de vitio suspecta 'idera possit: quandoquidem Heraclianus cui ea inscribitur, Tyrannus Iam factus & exinde profligatus iam caesusque ante biisen, ni Asn Anno 413. fuerat: quod docuit ι ἔi. supra de in i ma die his qua sub Tyrannis: & ι. n. sup de poenis. Qitare Baronius hanc legem ad Ann. 4r a. referendam existini ait r. d est, ad Honoνium IX FTheodosium V. M. COSS 'tque adeo Consulum pr3 posteratio videri Possit. Verum tamen, cum rem propius intueor, nihil mUtandum cenia
215쪽
Iegem in Astiea propositam, imo repositam, qua superiore Anno superiorem legem LX.sup . Promul. gatam ostendi. Nempe Heracliano Iyranno caelo, eiusque gestis infirmatis d. ι. U. memoria priuatim. publice, aboleri ium. Donatistae & eam simul legem, quae ad Heraelianum olim ante quinquennium Anno 4i . aduersus se lata fuerat, id est, latem gr. supν. pariter infirmandam ct infirmatam iaciasse videatur: haud aliter atque gesta sub Marcellino post eius mortem irrita iactabant. Quare Honorius reis centari hane legem voluerit fle in Amea proponi. cum eadem inscriptione ad Heraclianum Com. Afri. , ut ita Donatistis liqueret, quamlibet infirmatis aliis Rh Heracliano gestis, eiu ue memoria priuatim publice abolita dict. c. s. non ideo tamen
eam segem St. infirmatam : multumque intereine interea. quae ipse gessisset, vel etiam a prinatis sub eo
gesta, a publicis atque imperatoriis gestis, atque adeo conititutionibus ad eum directia: pariter ut superiore lege gesta notione θι sollicitudine Marcellini Cognitoris in Collatione Carrhagmens in publica monumenta translata perpetuam firmitatem habere voluit. Atque hac interpretatione ab emendatione haec lex defendi potest. Ubi etiam obseruandum, nihil iam hae lege agi quod tamen agitur nodia Frode oraeulo infirmando, quo Donat s ae 4d risus i. o obrepserant. Cuiusmodi sane hac temptis, o nullum emerserat. Λtque hoc inter hane & illam discrimen.
Atque hactenus Honorii Imp. eonstitutio a. sequuntur Theodosii Iun. di vatiuntiniani tu.
MONTA N is Tae conueniendi, vel celebrandi coetus ademptam sibi, & creandi Clericos omnem intelligant facultatem: ita ut si conuentus inlicito θ celebrauerint, Clerici eorum , & Episcopi,siue Presbyteri siue Diaconi, qui nefaria conuenticula ineunda tempta uerint, vel creare Clericos ausi fuerint. vel etiam creari te adquieuerint, stilum deportationis excipiant. Hi vero qui ad celebrandos interdictos conuentus eos susceperint,ea ipsa re,in qua hoc fieri concesserint,& execrabilia mysteria celebrare, proculdubio intellegant spoliandos. siue domus ea fuerit, siue possessio: sueProcuratore ignorantibus dominis eos susceperint, in exilium se vehementer cohercitos non ambigant ablegandos. Si qua etiam propria eorum nunc extant aedifi- Cia, quae non sicclesiae, sed antra d i debent feralia nominari, venerabilibus Ecclesis, o thodoxae sectae cum donariis se in addicentur. Quod quidem ita fieri oportebit, ur abstineatur priuatorum rebus: ne sub obtentu rerum ad Ecclesias Montanistarum pertinentium, aduertiis priuatos spoliatio, ac direptio perpetretur. Dat. Prid. Kalend. Nouemb. Constam linop. HonoriOx.&Theod. vi. Ail. coss. i l .l
e Donaria hie ct t. v. infri de Iudaeis r de his vide quae Iuretus in Θmm. lib. 8. eris. 26. ID
CHEouo sit Iun. in hereticos constitutiones se- clesiis addici iubentur. Atque haee altera est Theo-quuntur septem, puta lex FZII. v. D. M. OG dom lun. in Montanistas constitutio. Etit & ter- ω. seu phim. antea enim iam tres eiusdem fuerunt. tia ι. 6. in . Haec nominatim est in Montanistas. Hi vero eo, obteruetur saltem, quod fine legis contiuetur. tus agitare, Clericos creare poenis propositis a The- priuatorum honis abstinendum, neque priuatos odosio Iun. hae Constitutione prohibentur . eorumis obtentu rerum ad Ecclesias Montanistarum pertiisque Ecclesiae una cum donariis venerabilibus Ec- .entium spoliandos, diripiendos.
o M vs Eunomianorum propriae Clericorum, quae apud inclytam Vrbem ib) habentur, fisci viribus addicantur, in quas nefarios conuentus habitos, Vel iteratum bapti sima claruerit, quod d) in modum semel nati hominis, semel a Deo conceditur. Quod facinus, ne etiam a taeteris haereticis te perpetretur. commonemus: Similem expedis turis
poenam etiam aliis Clericis haereticis, si diuinum baptisma nefarie crediderint iterandum. Ne eo quoque cxtra poenam relegationis 6 suturo, qui sponte atque ultro passus fuerit, ad
216쪽
Rcundum se baptisma, & geminata, lemel in indutae fidei, mysteria,' imbui ch,
temere, Vel perperam deuotari. Pari poena deportationis absque alicuius intercessione in Eunomianos Clericos processura, si conuentus exercere vel in hac inclyta Vrbe, vel in Prouinciis, ciuitatibus, ac tertitoriis, vel creare ausi fuerint Clericos pesti hi dogmatis vel creari. Confirmatis itaque prioribus ci) legibus, quae promulgatae sunt, tam circa iNhiben-dOS Conuentus Eunomianorum, quam etiam Circa interdictas nouissimas voluntates, aut liberalitates, illud addimus, ut si qui de Eunomianis speciali beneficio meruerant, ut eis testamenti factio indulgeretur, vel donandi, vel accipiendi ex largitate licentia tribuatur, priuentur hoc beneficio, & pares ceteris sint, quibus pares sunt in dogmatis praestate. Nulli penitus testari liceat Eunomiano in Eunomianum, nulli eiusdem peruersitatis ex testa mento quicquam percipere Eunomiani: nemo donet, nec Eunomianus ab Eunomiano liberalitatem praedii vel domus accipiat; etiamsi per interpositam h) alterius sectae personam, vel titulum venditionis imaginariae lὶ fraus quaedam legi fuerit excogitata. Tantum hi, qui ab intestato venturi sunt ex legibus, in eorum haereditate succedant: adque his locus pateat successionis, ad quos iura sanguinis legitimas intestatorum deserunt haereditates. p. m. Conventicula etiam eorum in domos, sm si qua fuerint, vel possessiones, pro norma generalium sanctionum aerario nostro absque dubio socientur: sibi hoc isputante domino, qui interdictos coetus sciens passus est sub tecto proprio, vel in praedio rustico exerceri. Illo inis cunctanter exsequendo, ut ubi rePPerti fuerint Eunomianorum Clerici, qui auctores iterati haptismatis exstiterunt, Co Nprehensi In Perpetuum sub poena deportationis ad exilium deducantur. t Etiam illo addendo, ut nemo Eunomianus, vel militet, vel Prouinciam sub administatione cuiuslibet officii suscipiat gubernandam, &c. Dat. vm. Id. Nov. CP. DD. N N. Honorio x. & Theod. vi. ΑΛ. coss. tqi3J
ce Et huius legis meminit Baronius nno qrs. num. s. c OTHO F. ib ConstantinopoIitanam. ID. e Antiptosi vulgata hellenistica. ita paulo post rursum, conum i ta etiam rerum in domor: via. GDF. Πιοδ. m. d) De hoe dicetur suo tit. nesanctum M Uma. m. e Ueluti Donatistis. ID. D Relegatio, pro deportatione , vers pari paens, vid. Ecl. 33. svr. In g) Vt supri quod in moduin semel nati hominis, semel a Deo eonceditur. m.
hi Hane voeem male sollicitat nonnemo. m.
l) Vide L Mιim. infri de Apostatis: I. s. q. s. . 7. I. 6. l. 69. D. δε Donat. inter Uirum O uxorem. m. tm Vt supra, domus in quas nefarior conuentas babisos. In ' Hoe eaput indieat & explicat idem Theodosus Iun. ι.εi. inf. m. .
Ιu Evso Mi Asos est haec altera Theodosii lun. terdici, confirmatis prioribus legihus, id est, Loeonstitutio, quibus addenda & tertia Anno 4I3. R Io. sustr. Legitimos tantum his intestatis Reee l. vl . inst. ne sannium baptisma. Addenda &quase dere. s. Domos in quibus conuentieuIa habitata in L M. inst. Quinta l. s. infra. suerint consistandas. 6. Clericos rebaptirante, in perpetuum deportandos. 7. Postremum, militia Istiui sensus hie est. 3. Domos proprias Cleri- & Prouinciae administratione Eunomianis interdiei: colum Constantinop. in quibus Eunomianorum de quo milit udi iure haereticis interdicto iam saepe, conuentus habiti fuerint . vel iteratum Baptisma, de quidem do Sunomianis l. V. Apr. & t. o. infriconfiscandas eadem poena proposita aliis Clericis qua haec lex indicatur & explicatur. Sane Synesius Haeretieis Baptisma iterantibus, de quo dicetur suo quoque cyrςnς Episcopus, Epistola s. per haee
titulo. a. Rebaptirari se ultro passum deportandum. tempora m*Morat Eunomianorum per PtoIemaida . Clericos, conuentus ubiubi exercentes velClericos in exercitu Potentiam, eorumque suffragia in agrisereare creariue ausos, pariter deportandos, 4. & aedibus. ει eorundem nefarios eonventus, deque
Te Mntorum & donationum ius Eunomianis in- ita eruendis, 3Pud Presbyteros serio agit.
217쪽
lor Lib. XVI. Coo. THEOD. Ti T. V.
LlX. a Idem A A. Asclepiodoto pF. P. Post alia.
Axic Irmi &Fryges quos Pepygitas, b siue Priscillianistas, vel alio latentiore sc vocabulo appellant Ariani itidem, Macedonianique&Eunomiani, Nouatiani ac Sab
batiani, ceterique haeretici, sciant uniuersa sibi hac quoque constitutione denegari, quae idis generalium sanctionum interdixit auctoritas: Puniendis, qui Contra generalium Constitutionum interdicta venire temptauerint. Dat. v. Id. April. Constantinop. Asclepiodoto& Mariniano co N F. . t 3.J
a Inseruit & b c legem Annalibus suis Baronius Anno n. 4. Iungendae autem hule sunt tres Constitutiones, puta l. 26. in' de Disis. t. s. m'. ne Cisrisian. manete. Iudaevis r ct L aa. infra de Paganis. m. b Pro Peputatas. m. c) Intelligi puto Tascodrogitas, Ophitas, Borboritas, Passatorinchita , ΛΚod rogos, Artotyritas. ID.
gNER Ahis haec est Theodosii lun. Constitutio in hareticos: qua eadem his interdicit quae generalibus antea sanctionihus interdicta suerant. vhi: Primo quidem Manichaeis, odium suum indicit , pariter vi l. s. in P. sic quidem etiam, ut
Maniclia os primo loco nominet: quomodo vice. uersa d. l. e. post alios hareticos nominatos, Mais nichaeos ultimo loco iternit . eosque ad rmam
que scelerum nequitiam peruenisse, alia Secundo, Hrmas designat: quos de designat d. t. s. infr. Et inter eos quidem PepyZitas, & Priscillianistas. De his postremis suit iam l. o. H. I. su'. erit eiusdem Theodosii lex θ. in . Pepygitarum fit quoque mentio, L st . infr. de Paganis, hoc ipso anno, mense hinio. Quanquam ibi perperam Pepitas expressum, pro Pepyestas. Eorundem & mentio infarta legis. C. I f. de hareticis, quae alioquin depr83.sumta est ex L θ. in . De his videndus est Soetoiam enus lib. 7. cap. II. de cum maxime Epiphanius hares Phrygum ψδ. num. ι . & haeresi 4st. Ex quo Dariter ut ex hac lege liquet, eos Phrygum sectam tuisse; ita dictos, a Pephira quodam, oppido siue loco Phrygiae, quem singulari veneratione habe-hant, assirmantes eo coelestem Hierusalem descendere. Quare eo proficiscentes mysteria quaedam ibi obibant, sacrisque ceremoniis pro opinione sua
Connumerat tertio loco inter caeteros hcc reticos, Arianos: in quos eiusdem Theodosii Iun. dua sunt praeterea constitutiones. puta lex G. & 9. de quorum
statu sub Theodosio Iun. circa haec tempora Socrates lib. 7. cap. 6. Quarto loco Macedonianos, in quos est eiusdem lex D. isse. Adversus quos quonam animo comparatus, imo quo odio eos proseis
cuius fuerit hoc tempore Theodosius Synadorum Phrygiae Episcopus, vide apud Socratem, lib. p.
cap. s. ubi narrat inter alia, quomodo cum Rectores Prouinciae videret ad vjndictam de Macedonianis non sussicere, Constantinopolim profectus sit ad impetrandum, quomodo&fecit, Praefecti Praetorio mandatum, ἐπαρχικα προς ἐγιάατα, seu
ἐπαρχικήν βοηθε-ν. Vide eundem & ld. p. cap.
δ7. oc Sozomenum lib. I. cap. a . Quinto loco Eunomianos hie insequitur Theodosius iun. pariter ut tribus aliis L gibus, puta l. s. Io. .s r. Postremo. Notiui nos es Sabbilianos insequitur haeler. Pariter ut I. 8. inst. Nouatianos , inquam: de quorum statu hoc tempore Socrates, lib. F. cap.
. ar. Sabbatiani iidemque & protopasthitae L Linfri ne sanctum baptisma: vhi plene dicam progenies Nouatianorum fuerunt, di ut loquitur dict.
. si Nouatianorum erigetii desertores, ac refuga μεινunt 3 quod etiam ait Socrates lib. I. cap. I. a Sah-hatio quodam ita dicti, de quo Socrates ob. f. cap. a . de tib. 7. cap. F. Ia. & U. Et Soromenus lib. I.
Nouatianos igitur Theodosius Iunior caeteris hae. reticis connumerat, neque sine Attici Episcopi Constantinopolitani, quicquid Baronius contra dicat,
consilio. Nam ut maximeSocrates Ly.cap.uAeAttre caquaedam memorat, quIbus aliquando Nouatianorum intra ciuitates conuentus probasse videatur,
attamen idem alia subiicit, quibus aperte Atticus testatus est, Nouatianos se minime probare. Et sane, quod argumento etiam alicui esse potest, Attico mortuo l. 8. inst. Nouatianis &. Sabbatianis, nouationis tantum licentia adimitur: atque adeo conueniendi licentia fit: Quanquam neque satis certum, num Nouatianis Ar Sabbatianis haeleg. conueniendi licentia a Theodosio Iun. adimitur,
illud enim hactenus statuitur, neque eos contra generalium constitutionum interdicta venire posse. Hi enim Nouatiani nunquam antea ita praedamnati
sunt. ut non Ecclesiae suae his relinquerentur: sub Constantino Magno . sub Theodosio Magno & Arcadio auo & Patre huius Theodosii lun. quod Daesectinia docuit, & Soetomenus tib. fi cap. a . bb. Dcap. l. & Socrates tib. I. cap. Io. Quorum verba ad dict. L a. adscripsi. Et sane eo quoque pertinet, quod idem Theodosius Iun. in dict. t. s. ait, non omnes eadem auctoritate haereticos plectendos.
Caeterum ex coniunctione earum quas dixi legum cum hae nostra, puta l. ari infride Iudais: L sne Christian. mancipium, L aa. infri de Petanis. liquet , Theodosium Iun. prolixa Constitutione non haereticis modo, verum Iudaeis, Paganis occursum ea voIuisse: & hactenus tamen, Vt maiorum suorum, id est, Iheodosii & Arcadii decteta
confirmaret: pariter ut confirmati nominatim via demus I. prox. G. Nam ita habet praefatio ae LM. Nota sunt atque omnibus diuulgata nostra malommiaque decreta, qui 1 abominandorum Paganorum, Imdaeorum etiam atque haereticorum spiritum, audacia amque eompressimus: libenter tamen νenienda letis ocea nem amplex , Iudaeos scire volumus, &c. Ruris
sum ita habet L D. proxima. De haereticis omnibus illa meipimus debere seruari, qua Diuι Auus re Pater Nostra Clementia constituerunt. Δrque hoc etiam argumentum superioribus accedat, eum de Nouatianis agerςmus.
218쪽
LX. a Idem A A. Asclepiodoto pF. P.
C E haereticis omnibus quorum & errorem execramur, & nomen) hoc est, de Euno-m lanis, Arianis, Macedonianis, ceterisque omnibus, quorum Getis piissimae sanctioni taedet inserere, quibus culares diuerse sunt nomina, sed una perfidia , ilia praecipimus debere seruari, quae Diui Auus, th) S Pater c) Nostrae Clementiae constituerunt: scituris uniuerss, quod si in eodem furore permanserint, interminatae dὶ poenae erunt obno. xii, &c. Dat. vi. Id. Iul. Leὶ Constantinop. Asclepiodoto & Mariniano coss. f 13J
a Iii sentit 3t baneiste Annalibi is suis Baronius in vo 4al. num. s. lungendae autem huic itint L 27. in . de lanis, . 23. ct 24. λ'. de Petani. . emendato liuius legis iense subseripto. Quinimo pars prior legis ain infriae paeanis, hiae referri debuit, atque in eo peccatum ab huius Codicis conditoribus; de quo in Proue menis. GO IOR b) I heodosius Magnus. In e: Areadius. m. d Tilii editio ct aliae nonnullae etiam Culaeiana habebant intemeratae r Verum post renia Parisiensis editio reru
exhibet, intermiunt . ID.ce ων. tuis. quomodo habent tresithe leges, qua, huic coniungendas ostendi. m. i
CONPiRMAT hac rursum constitutione &specialius quidem ac enixius Theodosius Iun. eadem licet lententia, qUa ante duos menses, teste superiore. Theodosii Magni aut sui, & Arcadii Patris in haereticos constitutiones, ac poenas. Quinimo pariter ut lege superiore, iis quas huic conites gendas esse dixi leges. Similia, quae iam ante de Paganis & Iudaeis constituit. Duo tantum hie obseruanda . primum quodpTheodosii lun. hac lege prohibetur, se ita haereti.
corom errorem 6t nomen execrari. ut taedeat ea
sanctioni inserere : quod execrationis genus & alia i , re usurpatum: quale illud, non nominandus filius. Secundo obser an da sunt illa. quibus cunis diu diuersa sunt nomina, sed Pna piscisa. Postre
mo, comminatio leuerioris Poenae.
OMN i s dubiae interpretationis ambages hac sententia resoluentes, publicari praecipimus, Quod Lex, t quae siuper Eunomionis militare prohibitis, ceterisque execrabili, in religionum' professionum ritibus, promulgata cognoscitur, nihil ad eos qui Cohortalini sunt, pertinet: His b enim sunt Apparitionibus obligati, in quibus, ena ensis militiae stipendiis, veterani Primipili munus sustinere coguntur. Dat. vi. Id. Aug. Eudoxiop. c Asclepiodoto & Mariniano coNS s. t M J
., inseruit & bane terem Annalibus suis Baronius Auno 423. num. s. Illi gendaque ei videtur Iex I. Dpr. de remiis sis'. mancip. curiat GOTHOR' Intelligit t. 18. supr. hae tit. ante ociennium latam Anno Ais. In ba Est qui tentet, hi. III. e Itidem data sequenti die lex 2. supr. de praed. 9 mane . Curial xm, nisi potitis, quod existimo, utraque lex eoniungenda: Alterutrius die emendata. De hac autem Eudoxiopoli vide segem φλ. fu . M opeν. Du. ID.
si V N o M i A M os, etsi Militare prohibeantur, quod
concordat legi as. ap. a. 4y. yy. DP . & rursium legi D. in . non ideo tamen ossiciali seu Cohortalina Militia liberari vult hae leg. sheodosiiu lun. Quod ultimum concordat L δ. Ibpr. quae eundem 4heodosium Iun. auctorem habet. Huius autem legis ferendae occasio haee suit, quod ea ipsa indicatur. J Nempe quod Theod. lun. & ipse Anno F. ante octennium t Π sup . vetuerat Eunomianos militare. Inde dubitari coeptum, num & Cohor, tali militia prohiberenturi Quod Eunomiani ad se. Tom. αrebant, ad euitandam videlicet grauem admodum militiam. Et vero alicubi aliquando id obtinuisse ostendit d. t. qy. svr. Verum huic duhitationibae leg. Occurritur: aliam videlicet esse alte. rius militiae rationem , aliam cohortalinae. uod fle ipsum praeterea ostendere videtur Theoiadosii Magni t. ια supp. de cohortatibus: coniuncta cum lege r . s r. hoc tit. quae & ipsa est de Eunomianis. Et sane quod ea lex ait, eos qui pro sceleribus suis soluto militiae cingulo infamiae addicuntur, de Eunomianis accipiendum est. Tandem eadem Cea lex,
219쪽
ex . postrema huius legis verba explicat. De Pri. id est, annonae Militaris procurationem di de quo eoniit, ito nempe ex Vtraque iam id colligitur, Appa. titulo de cohoνtalibus, ad L L plenissime dixi. litores iudicum emensis militiae stipendiis, id est, Caeterum hule legi non ternere iungendam puto post gradus decursos in officio Iudicum ad extre- legem a. supra de pradtis cae mancipus Curialium. mum, & velut pro clausula tunde extrema functio Nam & ea lege simili dubitationi occurritur. d. l. IF vocatur, hac autem lege, perreanis sustinera Quid quod Osdroenae in dict. l. a. mentio fit Ori- emensis milhiasipendus Primipili munus sustinete entis prouinciae, ubi Eunomianos extitisse docet coactos seu Primi pili pastum , ut vocatur dict. I. ια lex δ. Apri hoc rit.
RTANICHAEos, Haereticos, schismaticos, o omnemque secessam Catholicis d) inimicam,
ab ipso aspectu Vrbis Romae exterminari praecipimus: ut nec praesentiae criminosor, mcontagione Dedentur. Circa hos autem maxime urgenda commotio te) est, qui prauis suasionibus a Venerabilis Papae D sese communione suspendunt, quorum schismate plebs etiam reliqua vitiatur. His conuentione Q praemiisa viginti dierum condonauimus inducias: intra quos nisi ad communionis redierint Unitatem, expulsivsque ad centesimum lapi dem solitudine, quam eligunt, macerentur. Dat. Xur. Kalend. Aug. Aquileiae Theod. A xi. &. Valentiniano Caes. coss. qas.
e 'niea postrema editione Parisiensi excepta, omnes alii haee verba addunt , siue Mathematisu. Quod non e. mere respuain : arg t. v tim. de Malefietis ει Mathematicis t de quo mox plura. m. in iboliai. stilicet: nam alioquin si reseras ad aspectium Vrnis Romae seribenduin fuerit, faedetur. ID. te Exereenda eommonitio, in Titiana ct Culaeiana editione male: Commotio Iudicis, L i . quorum appell. iudicia' ria I. i. de Palat. S. L. ID.iss. fgὶ Nonnulli male hic reponunt condemnatione. m.
IALgNTINIA NI Caesaris Placidiae F. a Tlieo' dosio iun creati, tres ordine constitutiones inhaereticos sequuntur & schismaticos: Hac scilicet constitutione Valentinianus III. Urbe Roma Ma. nichaeos, Haereticos, Schismaticos, expelli iubet
Nempe, cum tres eius continua serie, hic intra unius mensis spatium Iatae constituti tutiones o currant, Puta haec lex cum dua hus sequenti hut: quarum postrema etiam, puta lex M. ex hac deforismata est & transscripta, paucis immutatis: hac Vrbem Romam nominatim spectat: lexos. Africam
speciatim: l. D. Vrbes diuersas, id est, omnes Italiae Valentinianus hic scilicet cum superiore Anno
424. Caesar a Theodosio creatus, atque ad Uccidentis Imperium d stinatus, per Ioannis eo anno Tyrannidem Italiae incubantis: de quo dixi ad legemphi supν de Epsopis, quae d. legi O. hoc tit. iunisgenda videtur occidentis Imperio, atque Italiae nominatim, nequicquam potitus suisset, mox hoc Anno 4 s. Ioanne caesu, imperio Caesareo A uJ- Lain squam primam Italiae urbem eum Ardahure aduersus Ioannem ingressus fuerat, telle Socrate b. 7. cap. 23. constitutus mense Iulio perpotiri coepit. Quare illico siue ipse, siue mater ipsius
Placidia potius, curam suam conuertit ad Ecclesiae flatum in urhe Roma & Italia restituendum, qui per loannis Tyrannidem perturbatus fuerat, ut docet testimJupr.de Disopis. Hinc itaque quileia hoc tempore datae, non tantum tex si supν. de Epi-
unt: verum & eo ipso tempore ibidem datae ira hae& lex M. in . hoc tis. item lex νί im. sup . de Episcopis: quae Vrbem & Italiam spectant; restit cenis do per eas Ecclesiae statui. Arque ex hac nomina istim liquet, iam mense Iulio huius Anni 42s. Ioan nem Tyrannum deu elum caelumque Romamque in
valentiniani fide & obsequio fuisse. valentinianus CL Lar igitur simul ae Urbe Roma potitus est, Haereticos, & in his nominatim Manichaeor, Schismat clas, Urbe Roma hae ter quae ideo P. v. data est) exterminari iussit. Sed & peculiariter in eos motum suum exerit & commotionem Iudiciariam scilicet urgeri & exerceri iubet, qui ut loquitur) prauisDissonibus a Venerabilis Papae Calsini videlicet communione sese suspendebant; & quorum schiis a te plebs etiam reliqua vitiabatur. Quibus verbis indubie intelligit Valentinianus, reliquias Eulaliani Schismatis, de quo
Baronius Anno s. quae hoc adhuc tempore Romae durauerer quem Eulalium etiam reuocari Bonifacio mortuo Clerici & Presbyteri petierant: Anno ut videtur superiore 424. ut in libro pontificum
Romanorum legi tradit Baro uius Anno as. num. Ex hac Ieg. certe quoque diicimus, quosdam L isse velut auctores schismatia: a quibus plebs a Ita distinguitur. Porro hos vi ra centesimum ab 'be Roma lapiisdem expelli iubet, nisi intra sto. d erum inducias, ad unitatem & communionem redierint: iubet ininquam, hac constitutione ad P. v. emissa : M ita, inquit, solitudine quam eligunt, macerentum
Nempe consueta de solimnis hλc vltra centesimum relegatio.
220쪽
releration Is prena, & quidem intra Praefecturam Vriticam, & Episcopatum urbiciam : seu Romani hi fines mere: quos intra ut Praefectus Vrbis Schismaticos ferre non debet. ita a communione . epi scopi abstinentes ultra eos relegari & aequum ocnecessir; usu. iEruum, inquam : nempe iis, qui
ab Episcopi alleuius urbis comm in cine sese perui ea citer suspendunt, intra dioecesim eius consistendi facultas patere non debet: quin solitudine, quam
hoc facto eligunt, maecrandi. Neressarium rursum: ne alioquin intra Dioecesin adhuc consistentes, in vicinis urbibus, region bus proximis plebem adhuc vitiare possint & ad sellisina statim per
tris here. Et vero non hoc tantum exemplum moris istius: ne quis ab uni eo exemplo derivare ius me putet δ sed duo insuper oecurrunt. Primit mex:mplum, & huic plane geminum est, in Ursicino . qui pariter ichrima in Ecclesiam &Episcopatum R. lia uexerat. Nempe & hic eiusque erroris consortes tum constitutionibus, quas Baronius memorat e Codice Vaticano adan. III. n a. & quidem ad P. V. pariter dat si vitra cent simum ab Urbe lapidem relegari iussi, vel, quod idein est, ultra Suhurbicarias regiones. Nonne absurdius es,
quod Hrficini, inquit Valentinianus, iussis amen. tia . quam quod serenitar nostra mitibus persuasit
edistis, ut omnes, qui impios coetus profanata religione tentarent, vel ad centesimum Vrbis mili are pesterentur , νbi pertinax furar. ab obsequentibus desi-
tutus in eius tantum perniciem rueret . qui solus erraret , re vi condemnati rudicio recte stntire tum M. cerdotum , reditum postea vel ad Ecclesias, quas con- amm.ιurrant, non haberent, vel redintegrationem
iudicii frustra a nobis impudenti pervicacia Preca. rentur ' & si h finem. Post haec nisi omner ut
nominatim iussionis nostra summa complecti ur. v lquos turbas Vtiusmodi motienses sianctorum Episcoporum contιlia conisinsu ostenderint) vhra centesimum millia tum ab Vrbe depuleνιs, atque earum ciuitatum s hvs extorres ιθ praeceperis, quarum plebem vel Ecclesia1 ν lperse, vel persimilesui pulus exercent ora ter aestimationis iniuriam, cuius aptui bonos non lemis iactura es, piaculum neglecta sanctionis incurres. Valentiniani S. nioris haec verba sunt ad Ampelium P. V. apud Baronium .id an. ΠI. num. I. Dmlam V sicini inquietudine prouoc ιri fluentes concordiae ''puli Christiani. quieri etiam Vrbis cratissimae stroisseures, νno interim loco intra Gallias sin- taxu perturbatorem tranquillitatis publicae satu ra. mus iure cohiberi: scilicet ne applicatione morum late disi Umis lucommodum spargeretur. Verum n. itu a nostra mansuetudine leuiari. isa memorato ab. sedendi copiam dedimus, ne ad Urbem Romam, VEL crete 9uνbicarias reeiones pedem inferat. Et rursus idem de erroris consortibus in rescripto ad Maxi-m im Vicarium urbis apud Baroniam loci est. Ex quo oritur, ut 'ficino. quem propter quietem populi Christiani es debitum religioni ae levibus difici.
Plinam uno interim loco morari intra Gallias iusseramus, discedendi copiam fecerimus sub ea conditione,
ne Pagandi arbitrium praeberemus, neue ad Urbem Romam. UE L Regiones Suburbicarias Paleat com manere. Et infra: Sic enim mansiuetudinis nosra indulgentiam temperamus. ne occasione praestito. νicinitate inquietorum, ad aliquam forsan Pociferationem relatos populi fludia ρνο uocemu=. Historia huius rei tota sic hab t. Primum Vr cinita, qui aduersus Damasum Episcopus electus
fuerat, cum Damasi electioni cedere nollet, in Galliam relegatus est: Socii eiust & m nistri Roma
Mistum roraoti, ut docst IςIcriptum Valentiniani ad Praetextatiam P. V. Mox anno sequente. Rh-
moti ab Urbe ultra vicesimum lapidem, ut legere Pi86- est in rescripto ad Olybrium P. V. Postmodum facta potestas urge no in italiam redeundi, dum modo abstineret Vrbe & Regionibus Suburbicariis. Et sic Suhurbicariis restionibus exclusus, seu centesimo lapide. Quod fle ipsum statutum de 'erroris contoristibu . Haec tam varie tum ei rea ipsum Vrsicinum schismatis auctorem. tum circa eius asscelas: nempe Ursicinus seuerius ab initio habitus : ministri eius alii nitio lenius: tandem adl gitimam exilii legem de uentum, in sc hismaticis solemnem puta ad relegationem extra Dioecesin Episcopati s Romani. vltra centeissimum, seu Subtirbicarias regiones exili Oli hero&soluto, id est . vhicunque praeterea locorum consistendine itate relicta. Denque. etsi legitima haec in Schismaticis lex fle ratio fuerit, eos videlicet releis gandi extra Dioecesin , non tamen iern per aut ilico eo deuentum , sed pro periculo schismatis qQ andoque ulterius, quandoque c terius submoti. Et cum primis obserelinda Valentiniani Iun. constiis tutio, ubi Vrbis Roma centesimum millia e s aliarum ciuitatum fines exaeqUantur. Nempe quod aliis Urbibus suum est territorium, sui sines, hoc Vrbi
Romae centesimum milliarium pro: stat. Quare iam corruunt eorum molitiones Omnes, qui h .ec eludere conantur, ne fateri necesse habeant, ut p. v.
ita 8c Episcopi Urbis Roma ' Dioecesin centesimum milliare fuisse. de quo iam dicere anteuerti alterad speriatione de Suburbicariis regionibus cap I. &vindiciarum de Suburbicariis Eccleis c. .. Quod autem dictum st citerius quandoque schismaticos relegatos, adde dc haereticos, & per gradus saepe quosdam ad totius Dioeceseos interdicticinem deuenis tum, eius exemplum quoque praebuit hoc ipso titulol. I. ao. fur. Addatur u exemplum Athanasii ex Epistola luliani ad inexandriiso; st. in m. α ελειν ἀυτω προηγορεύσαμεν της πολεως κε λιγυ Hου παὼrης, cedere litam riuitate tu us, re υnitier AEupto. Sequitur nunc tertium exemplum. Ne npe re Pelagian quoque ita ante quinquennii mferme Constantii imp. edicto, ad Volusianum P V vltra centesimum lapidem relegori iussi: quod
memorat Baronius A ins ao num a. Cum tum
praeteritae superstitionis, tum releutis plena vanitatis iamdudum /orrigi is primus, quotidianis ius attonibus mytor feri nunciatur. Et quoniam dis ordia animos commouet populorum: ea quae iam dise iniusseramus. praecepi; nus iterari. Vnde his sectis Exjmis tas tua, omnes qui Dei inuident pietati, Hlaeenter inquirat, cr eos faciat flatim a muris exstem, ita tamen ut ne intra centesimum qindem lupidem habeant licentiam consistendi. Coelesum quoque magis ac magis ex Vrbe expelli mandamus. Constat enim iisdem ex medio sublatis . gratiam G concordiisam tenere veterem firmitatem. Sic tria exempla tenemus Schi malicorum extra centesimum Vrbis Romae relegatorum intra so. annorum sua tium: ne mispe in I scinianis, PelagianD, Eulalianis. Et propagatum tamen centesimariae huiua relegationis , in Schisinaticis usurpatae, exemplum dc
ad alias urbes. Osod docuit lex Is. Dor de Epi-
sopis. Jc docebit lex a. inst. de Epsop. Ludicis. Non quasi cuiusque ut his termini eo quoque Pr Iati fuerint. Verum adissimia iam ea ratione, quae etsi peculiar/m haheat in Dice est Rom/na relatio.
nem, ad alias tamen Vrbes re Ae transfertur. Mi to civilis relegationis ultra centesimum ab Urhelapidem exempla coli gere. Vide Herod anum his.