장음표시 사용
231쪽
Lib. XVI. COD. Tu EOD. Tl T. V.
inde praceperum: Aed .consuetudo ista . qua Oppomba δων Cypriano, ab eorum TRADITIONE exoridium sis Aser credendum es: ficut sunt multa, qua
laesa tenet Ecclesia, is ob hoc ab Apostolu praee
pia bene creduntur, quanquamscripta non reperianisor. Vincentius tandem Lirinensis in commonitorio tuo cap. A cum multa hanc in sententiam scribat, tandem ait, epsolam a Stephano missam ad Afieam, ubi his verbis fenxit, nihil innovandum,
nisi quod TRADITUM es. Quae ipsa stat Stephani verba, quae Cyprianus supra memorabat. Et Cyprianus tamen illud in Stephano reprehendebat, quod scripturis, quibus suam niti docerent PatresAsricani, obduceret & opponeret Traditionem. atque adeo Traditionis nomine prauam vindicaret Conis
suetudinem, quae non esset ab Apostolis, sed postea irrepsim t. Sed de ista in ipsa Africa iuniores a Cypriano abiere, & in argumento Stephani P. P. ac quieuere, qui contendebat ante Agrippinum nul- quam in Ecelesia iterari haptismamiolitum. Et acquieuit etiam tanto post Augustinus, lib. a cap. de baptismo contra Donati s. ouam consuetudiis nem credo ex Apostolica TR ADITI NE nenien- rem . scut multa qua non ueniunturis litteris eorum, neq; in Conciliis posteriorum: π tamen quia per uniuersam custodiuntur Ecclesiam, nonnis ab ipsis tradita
commendata creduntur. Et lib. q. cap. a . Quod
uniuersa tenet Ecclesia, nec Conciliis insitutum, sed semper retentum es, nonnis aAetoritate Apostolica
traditum rectissime creditur ' vide eundem dc lib. I. contra Cresconium, cap. V. Senuuti dc hane
sententiam & Traditionis praerogatiuam Imperatores ab Episcopis edocti, Valentinianus scilicet l. t. supra ubi eodem sensu ait, comνa INSTITVTVM omnium baptismum iterari: Gratianus hac leg. ubi pariter ait, INsTI TvTIONE. s sequendas, & item, quod T R Λ D i T i o incorrupta seruauit. Honoriust. q. isse. νι traditum es. Eadem vero Traditione sicut singularitas haptismi, ita & plerique ritus in haptismate, ne de aliis nunc dieam, defendebantur, ut proixe & egregie multis demonstrat Tertullianus de corona misit. cap.3. . s. & Basilius de Spi.
ritu Sancto cap. ap. veluti consecratio aquae, oleique unctionis . &ipsius qui baptismum accipit, renuntiatio Satanae & Angelis eius ri laetis & mellis praegustatio, ipsa fidei professo, & alia in genus: Tandem & trina mersio. Hiero mus quoque aduersus Luciferianos peto s. Tom.II. Oper. Edit. Hanes apud Christ. Gensch. An nescis etiam Ecclesiarum hunc esse morem, Pt baptizatis postea manus imponantur, s ita inuocetur Spiritur functus: Exigis, ybi scriptumst Z in Actibus Apostolorum. ει-
ramsi Scriptura aut toritas non subesset, totius Orbis in hanc partem consensus instarPraecepti obrineret: nam
re multa, qua per TR A D ITIO N E M in Ecclesiae,seruantur, auctoritatem sibi scripa legis Ourpaverunt, velut in lauacro ter mergitare. Quare & ad ipsum Dominum & Apostolos hos ritus reserre non
verentur Chrysostomus, si Chrysostomi est, homi-b.a de fide in Patrem, Filium re Spisuum Sanetam,& Pelagius apud Gratianum, de conflecrat. dist. q. .δ2. Et ita quoque haec iam dicuntur, & haec habentur Aposolorum pracepta, haec Apostolica oesosoluorum es, quam scilicet Traditio incorrupta seruauit. Cui & Euangeliorum fides hic sociatur. Quomodo Augustinus quoque etsi traditionem &consuetudinem urgeat, idem tamen, ne videretur humanis tantum argumentis agere, ex Euangelio
documenta & testimonia protulit, quibus non solum idem colligeretur. sed plane ottenderetur: i. r. de bapti . contra Donatistas c. ιy. dc lib. a. cap.r . lib. 4. cap. si lib. I. cap & U.
prouocat & hac leg. Gratianus ad superiorum Principum Constitutiones, Constantini M. Constabili ego Consantis malim, cui Africa cesserat, non Constantii, qui etiam haeretica labe adspersus em) itemque valentiniani. Prouocat & ad sanctionem seu praeceptum quoddam anterius ad Nitentium datum: quod quale sit nondum comperio, Illud crediderim anteriorem ipsusmet Gratiani constitutionem hic indicari: &quidem emissam ad Nitentium Tribunum sNotaruim cuius mentio apud Ambrosium ep.D. sua. LM. Par. extra ordinem in Africam missum cum mandatis
seu Praecepto quomodo & hic voeatur ad cohi-hendos haereticorum coetus: ut caeteroquin Tribuni& Notarii ab Imperatoribus cum mandatis & praeisceptis missi etiam tu negotio religionis, de quo plene ad i. νnis. μ'. de mandatis Principum: ubi Marcellini & Dalmatii exempla inter alia. Nunc de huius tegis fin entia, quidque aduersus rebaptizantes constituat Gratianus: Nempe tria haec, hunc in finem statuuntur. Primum absistere miseris erroribus suis, vicarii Africae auctoritate iubentur, id est, eorum coetus inhibere hic iubetur. Quod mirum: Flauianus enim hic Vicarius Africae, cuius alioquin meminit quoque Ammianus Marcellinus extremo libroay. 6c Augustinus epist. I .silia. Epist. δ7. Edit. Benedictis. vide Symmachum lib. a. ep. 27. & l. partis Donatistarum erat, quod Augustini locus dicta Epipola ID. si ii. v. ostendit, ubi Donatistas; fieinducit loquentes, tum & eis respondet. Atenim
sunt verba Donatistarum) s malos Christianis non licet persequi. Esto respondet Augustinus non liceat: sed nunquid hoc Potestatibus, ad hoc ipsum
ordinatis, fas est obiicere Z an Apostolum delebimus pSed vos, inquies e altera haec est Donatistarum o ie 2:οὶ talibus potestatibus in communicare non δε-beiis Z Q/ιid ergo Z respondet Augustinus nos Flauiano quondam Vicario partis Psrae homini, quia
Legibus seruiens nocentes quos inuenerat, occissitat,
non communicastis Z Et sane l. . spr. de haereticis, idem Gratianus Anno proximo 3 8. quod existimo
coetrita haereticos dissimulatione Iudicum agitari permissos testatur. Et vero ea lex addatur de lex seod.) huic firmandae lata videtur: & utraque anteis rior aliqua lex antiquior aduersus coetus haereticorum confirmatur: olim inquit dict. l. M. iussimul Hac vero lege: Nihil ut ab eo tenore sinetis nostra diminuat, qui dato dudum ad mentium pracepto fuerat constitutus. Secundo, Ecclesiar, quas adhuc nonnullas retinebant Donatistae , Ecclesiae Catholicae restituere
Tertio, loea in quibus coierint confiscari iuben p.iystur. Vbi notandum ad id delegisse eos magnas do mos seu fundos: de qua confiscatione Augustinus,
lib. I. contra literas Petiliani, cap. δή.
Tandem sibi quisque nocitura quod sentit senisti re monetur: sibique solis fouere virus nam ita repono impiae distiplinae. Quod omnino conis gruit, sententiae simul eli verbis, i. s. svr. de hareticis, quae biennio ferme post hanc legem data est.
Et haec quidem omnia Donatistas respiciunt. Neque enim audio Baronium existimantem posteriorem huiusce legis partem ad Manichaeos spectare: Nam imo tota legis series contrarium ostendit. Denique duo Donatistarum genera hic constituuntur: Unum eorum, qui Ecclesias adhuc quasdam contra fidem retinebant: Alterum eorum, qui de Eeesesis licet expulsi, occulto tamen furore grassabantur, loca magnarum domorum seu flandorum illicite irequentantes.
232쪽
a Abest bee lex a Gae fust velut inanis. ct neque quidquam sanciens. Barcinius quoque eam omisit in suo anno. ungenda autem illi leae 38. Ivp. de haerestris: Imo ct lex 4. ct s. in . m. b) Ηenotieum, seu de unitate; de quo dae. 38. m.
rao NORII tres in rebaptirantes constitutiones μ λ sequuntur: & omnes quidem constitutiones
in Donatistas, cuius in Donatistas plures allae extant titulo de haereticis, & quidem undecim numero , de quo vide quae nos ad ι. II. eo tit. Neque eo secius, ad alios quoque haereticos rebapti Zan
tes haec ipsa Lx generaliter pertinere videatur. Et eum breuis eius & perspicua sit sententia, &sententiae, quam legi proprior , utpote quae neque definiat quid, neque sanciat; atque ideo quoque a Cod. I. stin. abest, unicum nobis in ea superest spectandum & notandum, quod ea non ad Magistratum aliquem directa sit, verum Edictum dictur. Nempe lex haec. solemnis illius Honoriani Edicti de unitate seu Henotici, per Africanas regiones nnno Domini ψos. ad Patrum Africanorum Legationem de quo ad P. proximas a m isi , pars est: pariter ut lex II. svr. debareticis quae pro)nde huic coassanda venit, ad quam plene de hoc Edicto Henotico seu unitatis dixi: cuius etiam mentio fit ah ipiomet Honorio l. a. infr. de rei glone, in canone n. Codicis Africant p. sta saa. T. I Coucil. Edit. Harduin. & apud id actum tis splisCOSS. qui huic legi subnotari. Eo Edicto omnibus as unitatem commonitis, Donatistae nominatim, ut i9 Manichaei damnati, eorumque coetus prohibiti fuere: atque adeo & rebaptirantium error, propositis in eos seuerissimis poenis, si ad unitatem non redirent: quod praeter hanc legem, & d. l. II. ostendent adhuc proxime sequontes duae seges, ρ.& s. quae & ipsae huic coniungendae sunt, velut eo. dem die datae; et si ad Hadrianum PP. directae sint:
ut caeteroquin eadem opera leges ad Magili ratus emitti solitae, exequendis Edictis, quae populo pro-POnerentur vulgarenturque. Tandem huius ipsius Edicti de unitate, seu Henotici, pars quoque fors fuit sententia constitutionis illius, quam memorat Ac gustinus epist. I . siu. Epist. ιρο. Edis. Benedictin. quam Balduinus Constantino perperam tribuit notan
talum. p. I .Ed. Pin. cuius etiam verba nonnul
la, consignat. Attendite Donatistas compellat quum manifestissma veriauper cor Regis, quod in manu Dei es, ipse Deus dixeris in isa ipse lege, quam contra vos pνolatam dicitis: s autem si intelligatis ρνolata pro nobis. Attendite quid habeant verba Principis. Num s in eis qui primo initiati sunt, idcirco religio baptismatis iudicatur infirma, quod ii a quibus accipitur , peccatores putemur, toties renouari necesse erit traditum Sacramentum . quoties indignus fue- erit inuentus collati baptismi admisso/ον sides nostra non ex nosra Poluntatis Arbitrio, neque ex diuini maneris gratia, sed ex meritis Sacerdotum cs Clericoram qualitate penderit. Faciant mille
Concilia Episcopi νsri: huic νni seniensia respondeis
Secunda Ho Nostii lex in rebaptizantes.
Anus sts Allios Catholicae fidei extirpare huius decreti auctoritate prospeximus: Ideo . que intercidendam tb specialiter eam sectam noua c Constitutione censetinus, quae haeresis di vocaretur, appellationes se sthismatis praeserebat. In tantum enim sceleris progressi dicuntur ii, quos Donatistas vocant, ut baptisma sacrosanctum c0 mysteriis recal catis, g) temeritate noxia, iterent, & homines semel, ut traditum iliὶ est, munere fi diuinitatis ablutos, contagione profanae repetitionis infecerint: ita contigit, ut haeresis ex schismate nasceretur. Inde male credulas mentes ad spem secundae indulgentiae blandus error ij, inuitat: Facile kὶ est enim persuadere peccantibus, Veniam prius praestitam denuo posse praestari: quae si concedi iterum eodem modo potest, non intelligimus cur tertio denegetur. Hi vero & seruos, vel homines iuri proprio subditos, iterati baptismatis polluunt sacrile
gio. Quare hac lege sancimus, H ' qui uis post haec fuerit rebaptizo lὶ detectus, Iu
dici, qui Prouinciae Draefidei, osseratur, ut facultatum omnium publicatione multatus, inoia piae poenam, qua in perpetuum adficiatur, expendat: Ita ut sinis cm eorum, si a paternae societatis prauitate distentiunt, ea quae fuerint paterna non pereant, ut n si ipsos sorsitan
233쪽
Onem malunt; adipiscendorum his honorum I copia non negetur. Ea ' praeterea toca seu praedia, quae feralibus sectilegiis deinceps constiterit praebuille secretum, fisci viribus appli centur, si tamen dominus aut domina, aut praesens forte fuisse, aut consensum praestitisse pro b c tur, fr) quos quidem iuxta s) etiam praesentiam st) notauit v) infamia. Si ' vero his nesciis per Conductorem Procuratoremue eorum in domo agitatum huiusmodi facinus Comprobatur, praeiudicio a praediorum publicatione suspenso, impliciti sceleris auctores γ coerciti plumbo, exilium, in quo omni vitae sute tempore assiciantur, accipient. y Ac 'ne forsitan sit liberum conscientiam piacularis perpetrati g) intra domesticos parietes silen iocelare secreto, his ga) qui forsitan ad rebaptizandum cogentur, refugiendi ad Ecclesiam
Catholicam sit facultas, ut eius praesimo aduersus huius criminis & societatis auctores, attributae libertatis praesidio defendantur liceatque his sub hac conditione fidem tueri, quam extorquere ab inuitis domini temptauerint; nec adsertores dogmatis Catholici ea, qua ceteros qui in Potestate sunt posti, oportet ad facinus lege constringi; & maxime conuenit omnes homines sine ullo diserimine condicionis aut status in fuste coelitus sanctitatis esse custodes. Sciant ' ii vero qui a bbὶ supradictis cc iterare baptisma non timuerint, aut qui consentiendo hoc facinus propria huius societatis permixtione damnauerint, dd) non istum testandi sibi, verum adipiscendi aliquid sub specie donationis, vel agitandorum contractuum in perpetuum copiam denegatam, nisi prauae mentis errorem reuerendo eeὶ aduersus fidem consilio emendatio correxerit. Illos ' quoque par nihilominus poena constringit,
st) qui memoratorum interdictis coetibus seu ministeriis praebuerint conhibentiam; Ita ut Moderatores Prouinciarum, si gg in contemptum sanctionis huiusmodi consensum Putauerint Commodandum, sciant se viginti librarum auri lili) multandos: Ossicia etiam siua simili condemnatione subiuganda: Principales vel Defensores ciuitatum, nisi id quod praecipimus fuerint exsecuti, si i) vel his praesentibus Ecclesiae Catholicae vis fuerit inlata, eadem multa se nouerint adtinendos. Dat. Prid. Id. Febr. Rau. Stilichone Is. & Anthemio coss. OS J
o Et hane legem Annalibus mis inferni e Baronius Anno D. os. num. Is. 26. Iungenda autem hiate lex s. pro . - . lino 'I. 3. sum. ct L 38. Dyri re haeret. Inseruit etiam hane constitutione tu Simondus Append. Cod. Theod. num. 21. GOTHO Ribin Vetus Codex interdisenaeum, quod non probo. ID. e Hac se ilicet. m. id) is. qua ne haeresis vocaretur . Et ita ex Pit liceano Vel Corbeiensi edidit Sirmondus in Appen . Cod. Theod. n. ai. vel antequam beresis. Ita etiam legebat Cui acius in Paratis. ad tit. Cod. Ins. de heres. er mantehaeis. m. se γρ. appellationem, ut hahet Edit. Si ehard. ID. L S mel apti Catholicor traditum. Hae e Sirmondus hoe loeci ex praedictis Codie ibus addidit. ID. g Aeotiatis: Ita nonnulli, & in his Sirmondus. Male. Reealcatis, id est, iterum ealeatis. ID. hὶ Vid. qtiae notalii ad i. r. fustr. m. i) Misisti, Humum est bapti litia. Ita pariter Imperator in alia eonstitutione aduersus Donatistas lata, referent Augustino epis. i66. siu. LAM. ios. Edit. 8enedictis. Et flues nostra non ex nosrae voluntatis arbistis'. neque exiluini muneris gratia , sed ex meritis Sacerdotum 9 Curicorum qualitate pendebis. ID. kὶ Arnobius lib. I. p. 2o6. Erit. An ω p. t6O9. is 8. Crescis multitudo peccantium, eum redimendi pereari spes aemau, z ct Deile itur ad culpas, ubi est venalis ignoscentium gratia. m. v Naee repetuntur I. proκ. Prima autem haec & seeunda huiusce L stntentia est: de offerendis Iu diei Donatistis, de que Bonio eorum. ID. l baptiaasse a. I. prox. in Edit. vltim. Paris. ID. in Haee sententia de Filiis DM Misaram, pendet a superiore. m.
v Tretia sententia de Loeotam, in quibus baptisma a Donatistis 'iteratum, Confiscillione. IV. G Prodeέur, ita edidit Simondus. Hoe nostrum Probum. ID.
234쪽
Est qui tentabat is . Sirmondus ita edidit i quos quirim issam non respuo: nisi quod a usa potius placet: vel etiam invsa. ID. O Praesentisina. m.
etiam per δεηιentiam notabis infamia. Quod v γν. tabis. m. . ' Quarta sententia de conductoribus 8k Proeuratoribus. m. 00 Auctores: vid. GDUC. Deod. m. a Aee pirat Simondus, male. ID. Quinta sententia, desertiis & coloni et, deque therfugio eis ad Ee lesam eoneella, ID. ix Deilii: hane voeem addit Sirmondus. ID.caaὶ Semiis. ID p.r98. 'Sexta sententia de iure resandi, donationum, contractuum, Donatistis denegato. ιD. bia γν.S M, Simondus edidit. m. cee Sectis, additum a Sirmond. m. dda Non damnauerin/. Loeum hune ita edidit Sirmundus τ aut qui rensentiendo Me farinas propriam huitis Dei satirpermixtionem damnauerint. m. leo Errorem retierandami aduersus Idem, consilii emendatior vel, reuertendo rursus a fidem, consilii emendatis. Sie. mondux ita: nisi prauae mentis errorem reuerrenao ad veram fidem conssui emen laiione correxerint. Quidam ita,e, νον- ω erendo ad veram fidem consilio, emendatio correxerit. Ego ita ἔ ns praue mentis errorem, reueri.ndi ad veram νursum Arim eon uo, emendatio correxeν it. ιυ. P rema sententia, de conniventibus Messratibus. m.
' ω .ransrivet. confritam, SirmOndus. ID. - ggJ Si eontemptum sanctionis huiusce consensum, ita Sirmondus edidit. m. hii Paeua esse multaηdos, ita Sirmondus. ID. ii, Perfectui, Sirmondus. ID.
Tmia Ho Nostii lex in rebaptizantes.
I st diuinam gratiam, bὶ sub repetito baptismate pollutam, Donatistarum secreta viola
rent μὶ& di fallendi occasionem, severitate huius praeceptionis, abolemuς, statuentes, ut cetera e) huiusmodi homines poena sequatur, legisque censuram experiantur vltricem, qui in
Catholicam religionem peruerso dogmate commisissent. iubemus igitur, H qui ριν hoc fuZrit rebaptizare si detectus, Iudici qui Prouinciae praesidet obseratur, ut facultatum
omnium publIcatione multatus inopiae poenam expendat, dic. Dat. Prid. Id. Febr. Rauennae,
Stilichone & Anthemio coss. f χJ
ta) Iungenda, ut dixi, haee lex superiori, cte. quinimo ct pars huius segis ex superiore descripta. GOTHO A b GDatiam, de baptita te hae or. & t. r. svr. hoe iit. I. s. infri is Apostatis. m. e An violem, vel violare audeant. ID. db Id est, etiam. Sed abest Mablidit. Quartan.&prim. Cuiae. ID. eὶ Caetera poena in singulari, pro caeteris panis: nisi quis malit, certat Certa autem, mox ut subiicit: utimus igitur. dce. Quod non puto. ID. Η e vi dixi ex L Dpri descripta. ID. D Rebapila . d. l. mpti Editio etiam Quartan. & prim. Cuiae. hie legunt. rebaptizasse. m.
HONORIA Nn constitutionis, ad Adrianum p P. emissa, aduersus anabaptismum Dona tis arum, eorundemque hae parte vim & fallaciam, Anno D. clo S. latN, hae duae partes sunt: & quidem eodem die fineque emissae, quo Henoti cum edictum, Cuius pars est lex s. supν. & ι. II. Apr. de hareitGI, quibus proinde hae duae quoque coassandae veniunt. Nempe, quod ad L LI. quoque iam indicaui, eodem temper fine & Henoti cum Edictum ad populum pet Asticanas Prouincias propositum, Donati Tom. VI.ssis ad unitatem adducendis, inuitandis; de hale
constitutio nostra, ad frangendam eorum contuis maciam. audaciam, salienique occasonem utcs. dicitur) praecidendam. Hac icilicet duplici via Honorius Donatistas hoc tempore adgredi instituit, de Edisti monitorio, At poenarum seueritate, Vt exis presse dicitur l. F. emita constitutione ad Adrianum P p. qui seueritatem huius ιU. exerceri curaret, per Moderatores Prouinciarum : Ossiciales, Principales, Defensores: de quo fine let. Mitum tantum E e a ab huius
235쪽
Lib. XVI. Con. TAEOD. TIT. VI.
ab huiusCodie is eonditoribus in duas leges eam eoniasti tui onem hic discerptam: & posteriore quidem, eandem sanctionem totidem verbis repeti, quae priore iam continebatur.
Antequam ad ipsam constitutionis dispositionem
accedo, duo praestanda praemittendaque sunt. Primo tenendum, hanc constitutionem, ut&Heno-ticum illud Edictum, emissa ab Honorio Imper. ad Legationem Concilii Carthaginensis, quod habitum fuit Anno superiore clo . Honorio A. VI. ae
saneto COSS. VI. Kalend. Iulias. Quod ut ipsa temporum ratio suadet, ita fidem omnino faciunt capita Legationis istius , eaque quae ab Imp. HO-norio Legatis petenda commissa fuerunt compreis hensa eo Commonitorio, quod extat in Codice Ca- nonum Ecclesiae Africanae c. n. postea ostendemus. Secundo loco spectanda nobis ea veniunt, quihus confodere, & confundere nititur Honorius his legibus Donatistas & eorum anabaptismum; contra, quibus fidem Giholicam, legitimumque &singularem bapti simi usum commendatum it et
atque adeo rationes quibus eum adstruit. Singulares ante Omnia, variasque baptismatis appellationes, quae hic usurpantur, colligere in unum iuuat. Vocat scilicet id I. Usterium, a. Munus diuinitatis 3. Indulgentiam μ. Insulam caeli- tussanctitaum F. Diuinam gratiam: de qua gratia appellatione dixi iam ad i. t. supro Procedant de in ea, quibus odium suum Honorius aduersus Donatistarum sectam & anahaptismum passim profitetur, verborumque adeo atrocitate ea confodit. Vocat eos Aduersiarios Catholicae fidei : Eos extirpare huius decreti auctoritate prospexisse se: intercidendam non interdicendam, ut quidam reponunt) specialiter eam sectam : Scelus, temeritatem, noxiam prauitatem eis tribuit; Contagione profanae repetitionis ablutos inficere
ait: iterati baptismatis sacrilegio polluere Scaevitatem deprauitatis imputat: feralia sacrilegia, facinus piacu Iare perpetratum, crimen, Prauae mea
tis errorem, gratiam sub repetito baptilinate pollutam , peruersum dogma. Iam summopere notandum, quod ad historiam I9s.Donatistarum pertinet, simul & ad haereseos &schismatis differentiam. Nempe ait, Donatistasseelae Iisa praetulisse appellationem schismatis, &reuera tamen haeresin ex schisedate ortam, dum anabaptismum inuehunt. Quod haereseos Aeschismatis differentiam attinet, est ea iam satis nota, ex obuiis veterum testimoniis, Cypriani in his, Augustini&Balsamonis. Vetus saltern Auctor dialogi seu Consultationis, aut altercationis auctor
inter Apollonium philosophum & Zachaeum Chri .stianum lib. a. de Nouationis agens. Fuerunt hi aliquando nobiscum, sed Nouato quodam aurit ονε
disrupti sunt: non tamen haere his quandie quia nona confestone Catholica, sed a charitale di sintiunt, atque in solam pietatem rebelles Dei miseνicordia μι- trahunt, quos semel inimici laqueis irretitos restiui
non admittμnt, mundos se, atque νι ipsorum Perbo νtar, citharas vocant, s conuentus extra Ecrofam
contrahunt. Par ratio Donatistarum, & schisma tis eorum: de quo videndus vel Optatus Mileuita. nus. Sed enim, ut hac M.dicitur haeresi ex Ichiasmate nasa es , ut serme alias adsolet. Nempe nO- tum , Donatistas nullo primum de religione seu capite dissidio, ab Ecclesia tantum Catholica, &sic a corpore recessiste: verum postea schismati haeresin ili obstinationem, anabaptismo inuecto, odio Catholicorum, superinduxere, & in tuniumsceleris pro pressisunt, quod de Augustinus non uno etiam loco tradit: inter alia est./O.siu.87.L Mn.ubi ait: eosschismatis crim n, etiam haresis , mati perseuerando
Notandae etiam Honorii Rationes e media Theo, logia in anabaptismum, ab Episcopis quos proculis dubio in consilium adhibuit, suggestae: praeter generales. quae etiam aliis legibus continentur, ista plane Theologicae Inde, inquit, male credulas menis ei ad spem secunda indulgentiae blandus error inuisat: facile est enim persuadere peccantibus, wmam prius praestitam demopossep sari: quasi concedi iteνum eo.
dem modo potes, non intel imus, cur tertio dene
petu=. Huc pertinet illud Tertulliani lib. de bis i semo e. u. Semel lauacrum inimus, semel delicta diluuntur , quia iterari ea non oponet.
Antequam etiam de mediis agimus , atque ideo de iusta Honorii his legibus seueritate ad cohibendum anabaptismum, videndum quousque Donati. statum scelus seu facinus vel fallacia hac in re processerint. Nempe domos, loca seu praedia selige-hant, quae feralibus ipsorum sacrilegiis praeberent secretum; idque si non dominis, at Conductoribus, Procuratoribus eorum consentientibus, quos
in partes suas trahebant: dc sic conscientiam piacuis Iaris perpetrati intra domesticos parietes silentio celabant secreto: seruos item suos ad id inuitos cogeis hant: tandem&conniventes sibi sepe in officio constitutos hahebant. Hae tres fallaciae rebaptigantiis
His igitur, horumque temeritati, imo omni Dialendi occasioni, ut dicitur l. F. hoc tis. iustam leueritatem dg prouisionem opponit his Legibus Honorius, septemque adeo media & remedia: cui omnino similis est eiusdem Honorii lex biennio post o. svr. de haereticis, in Manichaeos, Frygas, Priscillianistas. Primo, publicam hanc accusationem
facit, dum in Utraque l. . .&J. statuit, eos, qui rein
haptigasse detecti fuerint, ludici qui Prouinciae
praeest offerendos: & mox addit, maxime conuenire omnes homines sine ullo discrimine conditionis aut status, infusae coelitus sanctitatis esse custodes e de qua publica haereseos, ut & Apostasiae accusatione, suis titulis. Et sic humanum quodammoso genus omne in hos animat. Secundo, rebaptizantes bonis suis multari iubet, quae fisco adquirantur, nisi
filios iam orthodoxos habeant, vel qui fieri serio
Tertio , loca in quibus rebaptigatio facta fuerit,
domino sciente, consentiente confisicari imperat: imo & dominum infamia notari. Quarto, Conis ductores, Procuratores conscios plumbatis caetbs,
in perpetuum exilium dandos. Quinto, Serui, de Colonis, quos domini ad anabaptismum cogere velint, Ecclesiae perfugium patere debere, & ad libertatem ideo Peruenire, seu, ut loquitur, ait dura libertatis praesidio defendi. Quod quidem adiectum vioderi possit, propter Crispinum Cala mensem Donaiatistarum Episcopum, qui Colonos quosdam mercede attractos rebaptizauerat: de quo Augustinus epist. VI. siu. Eps. G. Edit. Benedictin. & contra literas Petiliani, cap. δδ. Et hic interim casus aliis adda
tur, quibus Serui dr Coloni pro praemio libertatem adipiscuntur. Sexto, tellandi, adipiscendi aliquid ex
donatione, vel contrahendi ius rebaptizantibus, qui que eorum coetibus seu ministeriis praebuerint cononi uentiam, in errore Permanentibus adimit. Quod ad patium Africanorum petitionem det Legationem sancitum: sie enim illi in commonitorio Lepatis dato patina sts. Tom. I. Concit. Edit. Hur duis. Petendum etiam, ut Lex qua haereticis, Diaei donationibus Pet ex tes amentis aliquid e tendi vel relinquendi denegώt Dcultatem, ab eorum ρ que
pietate hactenus repetatur, Pt eis relinquendi vel sumendi ius adimat, qVi Pertinaciae furore cossi in Do natistarum ρον ore perseuerare voluerim. Caeterum
illis , qui coU eratione unitatis σ pacis se corrirere potuerint, absque interdicto huius legis capiendae iushandi
236쪽
hoedi aris pateat; si adhue in errore heretico conrasi utis aliquid ante donationis vel haereditatis obuenerit: ubi vides eandem quoque exceptionem : Nisi,
inquit, Honorius, prauae mentis errorem reuerten
do rursus ad fidem consilii emendatio eorrexerit. Ergo reuertentibus ad fidem Catholicam & ipsis. & eorum filiis supra venia data: Et sic post propositas poenas seuerissimas veniae spe, Donatistarum Pervicaciam frangi posse credidit Honorius: Et limitatio tamen quaedam addita a patribus Asticanis: his sane exceptis, qui lite pulsati putauerint ad Catholicam transeundum et quia de talibus credibile es, non metu cessis iudicii potius, quam terreni commodi auiditate, Unitatem Catholicam praeoptasse. Quod tamen Honorio displicuit Anno 4 I. in L 4I. supra de haeret. quae hanc in rem eli elegantissima & humanissima. Postrema Rectori hus prouinciarum, Offcialibus eorum, Principalibus, item & Defensoribus hanc curam iniungit, multamque adeo minatur Honorius, bute rei conniventibus, vel vim tion arcenistibus. Quod tralatilium. & quidem gemina germana DP ab eodem Honorio Imp. I. o. svr. de haretis. similiter in negotio Manichae orum, Phrygum, siue Priscillianistarum usurpatum, ut At l. s. eod. tit. & l. V. similiter ut iisdem inai unxit, ut vim a Iudaeis de Gentilibus amolirentur, in quiete degentibus, La . in . de Paganis, ita & a patribus Africanis pustula turn : sic enim in Commonitorio lac eis: Sed nos illud poscimur ut Carbolicis Ecelsus ininum & sic Principalium) per ciuitares sngulas, re vicinorum quorumque Possessomm per diuersa locasne pila dissimulatione Tuιιio praebeatur.
Et mox. Ad haec autem omnia praesidio opus es Potestatum suarum quarumcunque Prouinciarum.
Quatuor haec scilicet hominum genera in prouinciis erant, qui oppressis I uitionem praebere debebant, quosque vigilare oportuit, ne quid aduersus leges admitteretur: de Defensoribus, vid. quae in Paraistition tit. de Defensoribus congesta sunt: de Principalibus, vide Parat ition de Decurionis.
NvLLus rebaptietandi scelus adripiat, nec eos qui Orthodoxorum ritu c) fuerint initiati Coeno profanatarum religionum haereticorumque sordibus polluere moliatur: Quod licet fidam d) metu seuerissimae s interminationis a nullo penitus, ex quo interdustum est, fuisse commistum, tamen, ut pravim mentis homines ab inliciti S temperent vel coacti, volumus renouari, Ut si ' quis rebaptigasse, e) ex fὶ quo Lex lata est, quempiam de mysteriis gὶ Catholicae secta fuerit detectus, una cum eo qui piaculare crimen h) commisit, si tamen criminis per aetatem capax sit, cui si persuasum sit, statuti prioris th) supplicio per- Cellatur. Illud ' etiam, quod a retro Principibus dissimulatum, & in iniuriam facrae legis
ab execrandis hominibus agitatur, & ab iis potissimum qui Nouatianorum collegio deserto-TeS ac refugae, auctores se quam potiores si in memoratae sectae haberi contendunt, quibus ex crimine nomen est, cum se Protomychitas appellari deliderent, inultum esse non patimur. Sed si alio die Nouatiani, quam quo Orthodoxorum Antistites praedicandum ac memorabilem in saeculis m) diem Paschae duxerint celebrandum, auctores illius conuentionis n) deportatio pariter ac pro Briptio subsequatur: contra quos acrior etiam poena fuerat promulganda: si quidem hoc delictum etiam haereticorum vesaniam superet, qui aliotem Pore, quam quo Orthodoxi Paschae sestiuitatem obseruantes, alium pene Dei Filium, non quem colimus, Venerantur. Dat. x M. o in Kalend. April. cP. Lucio v. c. COSS. 13.J
Fide imbuti L prox. m. Confidam. m. Quaenam lex illa, euilis mox rurtum mentio sit 3 ID. - .' Lex 2. Com rus. hoe eod. tu. hine desumta est. ID.
rum ritu initiatum: ut inii o DE. fide imbutum , t. 7. prox. ct aperte t. 6s. DFr. ae haeretis. qui Orthodox ruiti sunt initiati mysterii, i de hae inysterioriim voce plura ad i. 6. svri de se rutc. ID.
237쪽
U MEO Dos IIIun. duae tonstitutiones sequuntur,& quantum quidem existimo inter se coniungendae, quibus & hoc commune est; ut potissima eorum pars ab hoc titulo fugitiva sit, atque in titulum de haereticis coniici potius debuerit. Hae lege constituuntur. Primum POENAE seu supplicium in iterantes baptismum vel iterari consentientes, recentatur: & quidem seuerissimum, anteriore quadam lege constitutum fuerat . quae mihi lex illa videtur . eiusdem Theodosii Iunioris, unde lex m& Io. fur. de haret c. desumta sunt. Nam de ea
ipsa de Eunomianis est, Hista podibus, haptisma
iterantibus, ad quas utique haec lex pertinet pariter, ut lex proxime sequens, quanquam Ac Nouatianis aptari ea possit, uti aperte alterum harus leg. caput de iis est. De caetero obseruandum, hanc poenam imponi seuerissimam, non omnibus bapti sima iterantihus , verum his qui Orthodoxorum ritu seu mysteriis iam initiatos baptizarent; quod praeter hanc legem Qu. docet insuper eiusdemTheodosii Iun. Consti. tutio, puta l. vi su . de hsrratc. proculdubio enim impune cessit rebaptizantibus, si quos ex haereticis, veluti Arianis ad se tam suam concedentibus rebapti et assent; quod Eunomianos fecisse ostendi, ad i. II. supra de haeret. Tandem ne de Eunomianis
plura dicam, huc arcessi oportet, quae ad eam legem plenius dixi. Secundo capite, quod ab hoc titulo fugitiuum
est, No v ATI AN potissimum perstringuntur, atque in his Protopaschitae e quanquam & omnes alii haeretici, qui in venerabili die Paschae a Catholicis dissentiebant, & notanda mira Τheodosi hunc errorem perstringentis atrocitas , cum ait, hoe deliis e tum etiam haereticorum Pesaniam superare, cum alio
Iempore, quam quo Orthodoxi Pascha festititiaiem
obseruantes 'alium pene Dei Filium, non quem columus peneνentur. Quinimo x eo nomine retro Principes sugillat, qui haec in iniuriam sacrae legis ab ex-eerandis hominibus agitari dissimulauerint: Quan.p, quam contra stat Theodosii M. t. p. in m. supri dehareticis. Quae sane est Theodosii Iun. nimietas quaedam. Quanquam & haec de Paschati, die
controuersa veterem Ecclesiam saepe collisit. Ha
ctenus quidem crimini id recte deputatur, quod in diuerta ab Ecclesia ire, &ita schisma inuehere, Ecclesiae unitas non Patitur. De NovATIANIs interim dc PROTOPAsCHI-
Tis istis qui & Sabbatiani, de quibus est etiam lex
inst. de Paganis, & lex v. θ. pr. de haeretic.& de quibus fuse agunt Socrates lib. F. LV. M. de L 7. cap. F. M. ιλ. U. dc SOZOmenus lib. I. cap. II. ex hac lege, quae omnium antiquissima est, haec Oh seruentur. Primo, protopasthitas istos suis sectam Nouatianorum & ex Collegio desertores ac refugas fuisse, quod certe de Sabbatianis, Socrates dg Soetomenus aiunt. Nempe Sabbatiani a Sabbatio , de quo Socrates & Soromenus. Protopasthitae ex errore, quibus, inquit haec lex, ex crimine nomen es. Nempe error eorum circa Pascha erat: nam morem Iudaeorum circa a Zyma serua
hant, & Pascha eodem die cum Iudaeis celebrabant: ducto iam inde initio huius erroris a Valentis temporibus, ex Concilio, quod habitum a paucis Nouatianis in Paeto vico Phrygiae ad Sangarium fluuium, teste Socrate 8r SoZomeno, qui renouatus a
Sabbatio sub Theodosio M. Et proculdubio primum Protopaschis audierant ut haec lex docet mox post mortem Sabbatii, quem praecipuo honore habuerunt, Sabbatiani, de cuius morte & honori-hus ei delatis est historia Anno ηα 3. quo dc ipso data dict. t s. svr. de haeretitis o vide Socratem lib.
p. cap. U. cur autem Protopaschis appellari desiderabantὶ Nempe quia anteuertebant Christiano. rum aliorum Pascha, & quidem ut illi volebant ex primo omnium instituto: aduersus quod vide, quae
Secunda THEODOSII Iun. constitutio in avabapti aw.
NEpAnaos b Eunomianorum coetus, ac funesta conuenticula, penitus arceri iubemus. Eos, qui Episcoporum, scin seu Clericorum, vel Ministrorum nomine usurpato, huiuscemodi coetibus praesunt, quorumve in domibus seu in agris conuenticula Eunomianorum celebrantur inlicita, si non ab hoc facinore ignoratione defendantur0 cum in hoc fuerint scelere deprehensi, stilum proscriptionis incurrere & bonorum amissione coerceri.
d) Eos vero qui fide, ut dictum se) est, imbutos immani furore rebapti Zare deteguntur, cum his qui rebaptizantur , si ' hac sint aetate cui crimen possit opponi, &c. g Dat. iv. h) Kalend. April. Lucio V. c. c O N S. DIJ.JN O T S.
238쪽
a) Meminit qnoque buus leg. Baronius anno D. 4 3. num. vit. Et iungenda hute tex superior. GO TH I R. b Piigitiua est potissima huius logis pars, nam eis Eunomiani & ipsi de anahaptitas notabiles. Mut, tamen ultimus tantum huius Leg. versieulus eo pertinet. m. c) Vid. l. 36. insin. svri de haereticis, quae & ipsa est de Eunomianis. m. hid) Repetendum ἐ-ὸ τοῦ κona , iubem . m. e) Haec verba relativa, euineunt, haud let. eum stiperiori tonliingendam. m. 0 Ita quoque superiori t. η, tamen eriminis per aetatem eapax sit, cui persu um R. ID. . g Quae scilicet superiori lem continentur, quaeque hie repeti frustra laret. ID. J Alterutrius leg. subseriptio emendandar quanquam huius potius. ID.
INEv No M ta Nos hste pariter ut superior, fugitivam potissima sui parte legem in hune titulum
λ est Theodosii Iun. constitutio: imo utraque coniecerunt; de coetibus Eunom anorum prohibitis, ex eadem constitutione desumta est, de Codicis deque proscriptionis poena Antistitibus eorum, do huius conditoris oscitantiae, cuiusdam arguit, & qui. mumue his praebentibus imposita, quae in ri/ulum de dem duplicis, dum eademsne leg. repetuntur, quae hareticis coniecta oportuit Quod Eunomianorum iam superiore ter dicta fuerant, gemino errore, qui ab baptismum attinet t. m ad c βρcr. de eo quoque esIeiisdem admissus circa L AE. Ses.supr. hoe ipso tit. tu dum videntur lex Ii. Ja. svr. de haeretuιs.
Lib. I. Coo. IvsT. Tit. VII. Addenda huius tituli Legibus paratilli vice) lex I. in . in . deludris :lex z. d. tit. de Iudiris, quae est in Cod. Iustin. lex L hoc titJ & lex II. supr. de fide te filium, quae desumta est ex l. - . hoc tit.) Subiicitur autem hic titulus superiori, ob hanc quoque causam, quod Apostatarum nonnulli, & maximi quidem , baptisma profanarent: ut docci leae a. M. hoc tit. Sed & medio loco, inter haereticos, Iudaeos, & Paganos hic titulus positus est, quia Apostatae in hos
Apos TATAE , Rubr. & i. vltim. hoc tit. dicuntur violatae atque desertae Christiana religionis rei L hoc tis. eorumque crimen praeuaricationis nomine designatur d. s. Sacrilegum nomen eorum dicitur L vhim. hoe Iit. Trium porro generum Apostatae reperiuntur, pro ratione status videlicet, ad quem transirent i qua causa ut iam dixi, titulus hic positus est in medio titulorum de haereticis, de Iudaeis, O de Paganis. I. Alii quippe ex Christianis Pagani fiunt, de quibus agitur omnibus huius tituli legibus: qui scilicet ad Paganos ritus cultusque migrant, I. a. venerabili religione neglecta ad aras & templa transeunt ae L a. in sacrilegia templorum transeunt 3. hoc Iit. nomen Christianitatis induti sacrificia faciunt l. vltim. hoc tis. a facrosanctae religio. nis cultu & reuerentia dele istunt, ac se sacrificiis mancipant l. s. idolorum superstitione impia se maculant I 6. hoe iis. II. Alii Apostatae sunt, qui in ritus Iudaicos transeunt, seu qui Christianae religionis & nominis dignitate neglecta Iudaicis semet Polluunt contagiis l. s. hoc tis. quo etiam pertinet lex ι. & 7. inst. de Iu is. Ili. TCrtium Apostatarum genus
239쪽
censebatUr eorum, qui ex Christianis Manichaeorum ne sanda secreta & scelerosos sectari malebant secessus l. s. hoc tit. 'Ratione vero status, a quo Apostatae transibant, duo genera Apostatarum erant: Unum eorum, qui ex Ad Uur Apostatae fiebant: l. r. hoc tit. id est, qui iam baptizati a fide Christiana recedebant, & sanctum baptisma profanabant, qui sanctam fidem prodere dicuntur d. l. q. fide deuii desciscere d I. s. quorum etiam maius crimen & poena erat: de quibus I. a. hoc rit. & I. u. figri de e testium: Alii vero Catechumeri tantum, qui lcilicet nondum bapti Zati deficiebant i l. a. POENAE in Apostatas Christianorum Impp constitutionibus variae constitutae fuerunt. Poenas meritaS in genere comminatur Constantinus Magnus iis, qui ex Christianis Iudaei fierent l. r i v. infr. de Iudaeis. Iisdem bonorum proscriptionis poenam imposuit Constantius I. 7. inst. de luduris, Theodosius Magnus Apostatis, qui ex Christianis Pagani fierent
testamenti condendi, exque testamento capiendi ius ademit, I. r. h t. sub quadam tamen distinctione I. a. hoc tin ut&Valentinianus Iun. omni Apostatarum generi: & insuper ut intestabiles essent l. 3. .. & perpetua infamia inusti omni dignitate spoliarentur I. s. hoc tit. Sc l. v. svr. de e testum: ac nominatim ex Christianis Pagani facti, ut testandi ius non haberent in alios, constituit Arcadius hoc tit. Quinimo Valentinianus Ill. l. 7. seu ultim. hoc titui nec donandi nec vendendi in fraudem legis ius hiberent. Accusatio denique Apostasiae cum temporaria initio sui stet LI. h. t. tandem perpetua facta est d. I. vis. Tandem, cum nouem omnino in Apostatas constitutiones hoc Codice occurrant, est l. Constantini Magni lex Linfr. de ludatis. a. Constantis Io. 7. de Iudaeis. 3. Theodosii Magni t r. a. hoc tit. 4. Valentiniani Iun. i. s. q. s. hoc tit. s. Arcadii L f hoc tis. 6. Valentiniani IlI. l. 7. seu ultim.
THEODosii Magni prima constitutio, in Apostatas, qui ex Christianis P AGANisum sunt. I. a Imppp. Gratianus , Valentinianus & THEOD. A A A. ad Eutropium PF. P. b)His qui ex Christianis Pagani facti sunt, eripiatur facultas iusque testandi: omne defuncti, si quod est, testa inentum, subinota condicione, rescindatur. Dat. vl. c) Non. Mal, cp. Syagrio & Eucherio coss. 38i. JIM TERPRETATIO. dὶ Qt testandi licentia denegetur, qui Christianae religionis ct πο-mivis dignitatem neglexerim.
.ὶ Hane legem Annalibus silis Ecclesiasticis recte inseruit Baronius Anno 38 t. num. 8a. omisit eam Trihonia nus, pariter ut legem feeundam , & potissυnain partem legis I. praelata Valontiniani limioris I. 4. quae est Cod. Ius. I. 3. iungenda porro ei videtur lex T. Iustr. de Oretieis: dies tantum alterii trubi emendandus venit. GOTHOE Abest haee lex a Codd. MSS. w.SG. ct Edit. Sichardin. RIT TE R. bὶ Eetropius hie Praesectus Praetorio orientis erat sub I heodosio M. Eidem, ut omittam complures alias leges. inscribuntur hoc ipso anno I. 6. ct '. fur. de Meret. Ad hilne extant quoque duae Gregorii Narianeteni epi
stolae, puta 37. 133. quibus elare Ostendit, eum Praefectum Praetorio luisse. Virtutemque eius cominendat
Ago uos it Magni hae & proxim sequens Inquies, nulliene ergo ante Theodosium in per orientis Imperium in ripostatas constitu- gnum in hoc genus Apostatarum, qui ex Christianistio est: ac nominatim in eos, qui ex Christianis Pagani facti suissent ab Imperatoribus constitutio P4gani fierint. Et haec quidem data Anno D. 3 8 I. nes Promulgatae fuerunti Nullae, inquam, mihi
240쪽
oecurrunt: de Theodosius Magnus ni fallor, ptimus Imperatorum Christianorum eos constitutio.
nibus inlectatus est. Constantinum Magnum equi. dem de Constant turn in eos, qui ex Christianis ludaei fierent censuram suam exercuisse reperio l. r. & l. 7. inst. de Iudaeis, Rursum eosdem in ritus paganos inuectos liquet: ipsos vero paganos, vel in Paganorum ritus transeuntes, pinnis insectatos nuspam
deprehendo. De Iuliano res adhuc clarior, utpote qui Apostata ipse etiaP alios in Apostasiam pertra. here studuerit: De loviano, Valentiniano dc va. lente idem sentiendum, quandoquidem hi princi . pes unicuique quod imbib stet, libuisset colendi liberam facultatem dedere: ut docet L ρ. se pr. de
maleficis. Themissius orat. ra. pag. 276. 277. Edit. Petau. Flexie te s. in t & altera Latine edita. Ammianus Marcellinus, lib. Io. e p. s. Symmachus, lib. ro. in relatione, Epist. 1 . Socrate , bb. i. cap. V.
in m. Theodoretus, lib. . cap. a . de quo prolixe ad i. 7. in . de Papanis quae hoc ipso Anno 38 I. data est. Ergo primus Theodosius Magnus non
tantum in Paganorum ritus, quod alii stiperiores aetate Principes fecerant, hoc ipso rinno 38 I. in thr-gendum sibi putauit, quod docent quinque eius constitutiones infra titulo de Paganis, puta lex I. δ. y. II. u. verum etiam , quod alii nondum fecerant, in Apostatas e Christianis ad Paganorum ritus transeuntes. Neque dubium mihi, per gra. Dissimam nuperamque in Christianos Catholicos sub Valente persecutionem, tum a Gentilibus &Iudaeis, tum ab hareticis exercitam, quibus licen. tiam omnem Valens Imp. secerat quod Jheodo. retus scribit, lib. . cap. a 9 nonnullos e Christi. an is, qua vi qua sponte paganos factos: P seristi m eum historia Ecclesiastica doceat, Gentilium licentiam eo tum processisse alicubi, veluti Alexan. driae, tempore Persecutionis Lucii Ep. Ariani, ut
Catholicos ad Deorum cultum cogere praesumerent.
Valente igitur iam mortuo, Theodosius imp. statun ut in Imperium adscitus fuit, etsi eradicandae genisti litiae superstitioni haud statim animum , ceu impos, intenderit, de quo dicam ad s. l. 7. inst. de Paganis, attamen staffaminandae rei Christiaria una di quaque animum adiiciens, etiam Apostatas poenis cc ercendos credidet, tum hoc lege. tum proxima.
Et quidem hac leg. quod obseruandum circa ipsum secundi Concilii Constantinopolitani cecit menici tempus. TEs TAMENTI igitur condendi ius his Apollatis adimit Tlieodosius Magnus , atque eat eis nus intestabiles eos facit. Quae quidem in Apostatas poena placuit etiam deinceps Valentiniano lun. t. i. . inst. Arcadio l. 6. vi & Valentiniano Iertio ι. I. seu plia huius tit. Im O placuit eam quoque eidem Theodosio Magno imponere Manichaeis, Ly. Dpr. de hae reicis: quam, legem ceu eiusdem constitutionis partem huic coassandam censeo) quomodo & alias Manichari, atque Apostatae iisdem pe poenis subiacuere, & vero subiiciuntur a Valentiniano Iun l. I. infri hoc tis. imo & eadem
Pinna propagata postea ad alios haereticos: de quo
Notanda interim hae e. se ut dicam. Intestabilia
talis Paena, cuius quaenam ratio, quae Proportio
cum hoc Apostasiae crimine sit, morito quaeri PO-
lest: aut cur non potius alia imposita suerit ' Ve
rum eam indicate videtur ipsemet aheodosius Magnus t. a. infr. verhis illis. υι sint absque Iure Romano. Nempe Theodosio Magno Apostatis supcrifitibus bonorum suorum di si sit onem adimere mintis ere visum , quandiu scilicet pinnitentia squam tam ea Valentinianus tum postea non admisit t. q. infr. hoc titὰ spe, aliqua superesset :tum demum id adin erevisum, cum iam in Apostasia decederent: & uero eos plectere visum eo iure, quod ciuitim Roman iarum proprium erat. Hoc tensu dicitur l. a. anfr.
vrsint absque iure Romano. Qaomodo & L . de haereticis, quae huic legi iungenda est j de Manichaeis, νiuendi iura Romano ervimu3facultatem:
I. I Apr. de haeretic. de Eunomianis: nihli habeant commune cum reliquis, & l. ιδ. de haeretic de Ma nichaeis, nihil sit commune eum munis, βῆ l. v. de haeretic. de Manichaeis, &c. huic hominum generi, nihil ex moribus . nihil ex legibus si commune: Nempeius Romanum seu ius ciuium Romanorum in teis standi iure potissimum constitit, potissimoque loco habitum. Quare eos, qui Ecclesiam & ciuitatem Dei desererent, ciuium Romanorum iure potissimo multandos Christiani Principes, atque eatenus in peregrinitatem redigendos, credid runt. Quod& caeteroquin potissimum lolatium est morientibus reposito m. videlicet, ut supremae voluntatis, pos-
quavi aliud iam υelle non pissent, liber sis silui s
ticens . quod iterum non redit arbitrium. Vt elegari
ter Constantinus Magnus i. . Dpr. de Disiost. ει- cles fis Clericis. Hinc interim videmus, primo ii, Apollatarum Defunctoriim poenam tantum itum: Mox paulatim & viui poenis nonnullis adfecti, ut ab ipso met Theodosio Magno l. a. infr. ita ιχ a Va lentiniano Iun. l. U. F. in . Caeterum Theodosius Magmis hac lege, ita Apo. statis illis testandi ius adimit, ut adimat, submota conditione . id est ut equidem accipio) nulla dii in ione facta testantis , nulla eius, in cuius taloia Iem testamentum conditur: Testantis inquam. siueis ex fideli iam, id est . baptizatus, Apostata tastus
fuerit quo stare Fidelium numero iam erat hoc t m. pore ipse Theodosius Magnus, utpote superiore 'nno 38 o. iam baptizatus, quod testatur Socrates lib. s. cap. o. siue ex Catechumenta tantum, adest, nonis dum hapti ratus. Cum tamen postea a Ii qua hae parte disti fustio facta fuerit, tum ah ipsomet heoiadoso Magno l. a. prox. tum a Valentiniano itin. l. . infr. vhi dicam plura. Rurst: mait. Jheodosius Magnus hac leg.Dbmota conditrone. id est distinctione nulla facta eius, in cuius commodum Apostata testatus fuerit, siue is propinquus, siue coniux, si uehenemeritus. siue filius eiusdem criminis particeps suerit :quomodo id etiam de Manich.x is Pariter caucis turd. l. .fupν. de haeretis. quam huic via dixi, coaciandam cens. o cum tamen distinctio quaedam hae parte postea facta fuerit ab ipsom et Theodosio Magno d l. a. infri de ab Arcadio filio eius I. Linfν. Ad Theodosii sane mentem in commune niscit istud Tertulliani cap. fi de poenitentia. Nemo Hi adulatur, quia inter nuditorum Tyrocinia depuisieruν , quasi eo etiam nunc sibi delinquefo liceat.
Quid autem te a peνfecto Dei struo separat Z An alius inιinctis es cir us, alius audientibus p